First Kiss Demon เคลียร์พื้นที่หัวใจนายน่าจุ๊บ

ตอนที่ 9 : FIRST KISS DEMON :: Ch.7 ***Spacial Story Love 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 170
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    4 พ.ค. 55


Chapter 7
 

:: Spacial Story Love 1 ::


  

[Garden’s Talks]

ห้าโมงเย็น...

ผมมองตารางงานที่แน่เอียดอย่างกับเวิลร์ทัวร์คอนเสิร์ตของนักร้องดังๆบ้างคนซะอีก อย่างนึกสงสาร ตอนนี้ก็ห้าโมงเย็นแล้วไม่รู้ว่ามาทันเธอรึป่าว ผมมองส่องเข้าไปในห้อง104  คุณอากำลังหลับอยู่ มีไม่วี่แววของเธอคนนั้นเลย

ผมมาช้าไปสินะ 

เพื่อให้แน่ใจว่าเธอไปแล้วจริงๆ ผมก้าวเข้าไปในห้องและปิดประตูอย่างเบามือ เพื่อไม่ให้ร่างที่นอนอยู่บนเตียงผู้ป่วยตื่นขึ้นมา

แต่ไม่ใช่เลยเพราะทันทีที่ผมหันกลับมาก็เห็นว่าคุณอากำลังมองการกระทำของผมอย่างยิ้มๆ

มาหาลูกปลาใช่ไหมการ์เด้น เพิ่งออกไปเมื่อครู่นี้เอง

ผมกับคุณอาเคยเจอกันครั้งหนึ่งตอนที่ผมมาเฝ้าคุณอาหลังออกมาจากห้องไอซียู ในวันนั้นพอรู้สึกตัวคุณอาก็ถามหาลูกปลา ผมเลยบอกว่าผมเป็นเพื่อนเธอ (แต่เธอเหมือนไม่ค่อยอยากเป็นเพื่อนกับผมสักเท่าไหร่ =___=)  แล้วหลังจากนั้นผมก็มาเยี่ยมคุณอาและเสนอหน้ามาหาเธออยู่บ่อยๆ ทำให้คุณอาไว้ใจผม และผมก็เข้ากับคุณอาได้ดีด้วย ^__^

ครับ ^^”

เจ้าตัวแซบดื้อมาก นี่ก็เพิ่งออกไป บอกว่าไม่ให้หักโหมงานหนักๆก็ไม่เชื่อ ดีเหมือนกันที่มีการ์เด้นคอยดูแล

ผมก็ทึ้งอยู่เหมือนกัน ตัวเล็กๆอย่างลูกปลาต้องทำงานหนักแทบจะไม่ได้หยุดทั้งๆที่เธอก็เพิ่งยี่สิบ

ทุกคนคงงงว่าผมรู้เรื่องเธอได้ยังไง เป็นเพราะไปตามสืบมาจากเพื่อนที่คณะ จากใบประวัติ จากคุณอา และบางครั้งก็สะกดรอยตามเธอไป เฮ้! อย่าเพิ่งคิดว่าผมเป็นโรคจิตนะ ผมแค่อยากรู้จักเธอก็เท่านั้น

ผมกะว่าจะเอาผลไม้มาให้คุณอา แล้วก็...มาหาลูกปลาด้วย

งั้นก็รีบตามไปสิ น่าจะยังไปได้ไม่ไกล อาฝากน้องด้วยนะคุณอาฝากฝังลูกปลากับผม และรับรองว่าผมจะดูแลเธอระดับวีไอพีเลย J

แต่คุณอาเข้าใจผิดไปอย่าง ผมอายุเท่าลูกปลานะ -___-   มักมีคนทักว่าผมหน้าตาโตกว่าอายุอยู่บ่อยๆ (คนหล่อแอบน้อยใจ) ถึงผมจะหน้าตาดี(?)และสูงที่สุดในวง ก็ไม่ได้หมายความว่าผมจะอายุมากที่สุดสักหน่อย ผมน่ะเป็นน้องเล็กของวงเลยนะ T__T

 

 

 

 

 McDonald’s

แล้วผมก็ตามเธอมาจนได้ วันนี้ลูกปลาจะทำงานพาร์ทไทม์ที่แม็คโดนัลด์จนถึง 3 ทุ่ม ทำงานเสร็จก็ไปเฝ้าคุณอาที่โรงพยาบาล ถ้าเป็นวันธรรมดาตอนเช้าจะไปเรียนที่มหาฯลัย วันหยุดก็ต้องทำงานที่ร้านไอศกรีม หรือบางทีก็รับจ๊อบพิเศษ

ตัวก็เล็กจะทำงานหนักขนาดนี้ไหวหรอออออ

รับอะไรดีค่ะ O_O”

ลูกปลาที่อยู่ในชุดฟอร์มของร้านเดินมาถามเมื่อเห็นมาผมไม่ไปสั่งอาหารที่เคาเตอร์ พอสังเกตเห็นว่าเป็นผมลูกปลาก็มองตาถลนออกมานอกเบ้า

ผมไม่ใช่ตัวประหลาดนะทำไมต้องตกใจขนาดนั้นด้วย =___=

ขอแฮมเบอร์เกอร์แล้วกัน

รอสักครู่นะคะ

ลูกปลาหายเข้าไปในร้านสักพักก็ออกมาพร้อมกับแฮมเบอร์เกอร์ตามที่ผมสั่ง

ตามฉันมาอีกแล้วสินะ -__-”

จะเถียงยังไงล่ะทีนี้ ก็ที่ลูกปลาพูดมันจริงนินะ

งั้นก็ช่วยนั่งเงียบๆ อย่าวุ่นวาย ฉันยังไม่อยากโดนไล่ออก

ลูกปลาส่งสายตาพิฆาตมาให้ผม แล้วเดินปึงปังออกไป

ผมนั่งมองลูกปลาทำงานค่าเวลา งานนี้หนักใช่เล่นเลย ปาเข้าไป 3 ชั่วโมงแล้วยังไม่เลิกงาน จะหักโหมไปถึงไหน ตัวก็เล็กเรี่ยวแรงก็ไม่มี ร่างกายคงไม่ทดแดดทนฝนสักเท่าไหร่หรอก อ่า...ผมก็แปลกใจตัวเองอยู่เหมือนกันว่าจะตามเธอทำไม? จะสนใจเธอทำไม? แต่ก็ยังหาคำตอบที่แน่ชัดไม่ได้ ผมแค่อยากเห็นหน้าเธอก็เท่านั้น...

บ้างทีถ้าใครรู้ว่าอาการแบบนี้มันคืออะไรช่วยบอกผมหน่อย จะดีมากเลยครับ :)

ผมเห็นเธอออกมาแล้ว เธอเดินออกไปจากร้านโดยไม่สนใจใยดีผมที่นั่งรอเธออยู่เลย  ฮึย...ผู้หญิงคนนี้ใจร้ายเกินไปแล้ว  แต่ด้วยความที่ผมขายาวเลยเดินไปขว้างหน้าเธอไว้ได้ทัน

รถฉันอยู่ทางนู่น

แล้วเกี่ยวอะไรกับฉัน

ก็กลับด้วยกันไง

ไม่จำเป็น

ให้มันได้อย่างนี้สิ ลูกปลาแสดงออกว่ารำคาญผมได้ชัดเจนมาก =[]=

แต่คุณอาบอกให้ฉันดูแลเธอ

ลูกปลาจิ๊ปากอย่างอารมณ์เสีย ก่อนจะเดินกระแทกเท้าไปที่รถของผม เหอะๆ จุดอ่อนของเธออยู่ที่พ่อสินะ ผมจะจำไว้

ความจริงฉันกลับบ้างเองได้นะ ไม่ต้องรบกวนนาย

หน้าสวยๆที่ตอนนี้คิ้วเรียวๆของเธอได้ขมวดยุ่งเป็นที่เรียบร้อย หันมาพูดกับผมอย่างไม่สบอารมณ์

ไม่ได้หรอก เธอเป็นผู้หญิงให้กลับบ้านคนเดียวดึกๆดื่นๆได้ยังไง

เดี๋ยวนี้ข่าวข่มขื่นแล้วฆ่าเยอะจะตายไป แล้วขาวๆ หุ่นซ้อนรูป อย่างลูกปลาน่ะหรอจะรอด

พ่อนะพ่อ เอาใครที่ไหนก็ไม่รู้มาดูแลลูก ไว้ใจได้ยังไงกัน ลูกปลาหันไปมองข้างนอกกระจกแล้วบ่นอุบอิบ  ถึงอย่างนั้นผมก็ได้ยินมันอยู่ดี

ใครที่ไหน ฉันก็เพื่อนเธอไง

คิ้วเรียวสวยขมวดกันยุ่งเข้าไปอีกที่ผมตีโพยตีไปเองคนเดียวว่าเราสองคำเป็นเพื่อนกัน  แต่ทำไมล่ะ  ใครก็อยากรู้จักหรือเข้าใกล้ผมกันทั้งนั้น  แต่กลับลูกปลา...เธอทำอย่างกับผมเป็นตัวเชื้อโรคอย่างนั้นแหละ  แต่ผมเป็นคนนะ  เพราะฉะนั้นเลิกทำเหมือนรังเกียจ  ไม่อยากเข้าใกล้ผมแบบนี้  ผมไม่ใช่แบตทีเรีย!!!  T^T”

ตั้งแต่เมื่อไหร่

ตั้งแต่ที่เธอทำให้ฉันนอนเจ็บหลังไปทั้งคืนไง วันนั้นที่คอนโดของเฟรนชิป ทำฉันไว้เจ็บแซบมาก

ผมขุดเรื่องเก่าๆมาพูด แล้วก็เป็นผล เหมือนเธอจะสำนึกผิดกับสิ่งที่ได้ทำไว้เลยหันกลับมามอง

ฉันขอโทษ!  พอใจรึยัง  แล้วเลิกตามฉันได้แล้ว  นายเห็นมั้ย  ฉันมีทั้งมือทั้งเท้า  อีกอย่างฉันก็อายุเท่านาย  อาจจะมากกว่าด้วยซ้ำ!  เลิกยุ่งสักทีได้มั้ย

เฮ้! ฉันไม่ได้ว่าเธอนะ แค่จะบอกว่าฉันกับเธอ เราเป็นเพื่อนกัน เพื่อนสนิท!”

งั้นนายแวะร้านข้างหน้า ฉันเลี้ยงนายเพื่อไถ่โทษแล้วกัน  แล้วก็ตอบแทนที่นายเฝ้าพ่อฉันด้วย  ต่อไปนี้จะได้ไม่ต้องมายุ่งกันฉันอีก

ผมจอดรถตามที่เธอบอก มันเป็นร้านอาหารโต้รุ้งธรรมดาครับ มีหลายร้านเลย และแต่ละร้านก็น่าอร่อยมากด้วย

อารมณ์ไหนของเธอกันนะ...ชวนผมกินข้าว! ไม่อยากจะเชื่อ

เอาๆๆ เอา...สุกี้หม้อใหญ่ๆมาหม้อนึงเลยค่ะ

ลูกปลาคิดอยู่นาน ก่อนจะหันไปบอกกับคุณป้า  พอสั่งเสร็จก็หันมาทำตาเขียวปัดใส่ผม  เฮ้อ...ผมไม่ได้ไปทำเวรทำกรรมหรือทำอะไรไม่ดีไม่งามกันเธอเลยนะ  อีกอย่างคนที่บอกให้แวะก็คือเธอ  แล้วจะมาทำหน้าหงุดหงิดทำไมไม่ทราบ

สั่งเยอะขนาดนั้นจะกินหมดหรอ

นายรู้จักฉันน้อยไปแล้วล่ะ

อย่าสบประมาทกันอย่างนั้น  ผมแน่ใจว่าสืบประวัติของเธอมาครบถ้วนแล้วไม่มีอะไรขาดหรือตกไปแน่นนอน

พอพนักงานเอาสุกี้หม้อใหญ่มาเสิร์ฟเท่านั้นแหละ ผมก็รู้โดยทันทีว่าผมลืมสืบไปอย่างนึง  ลูกปลาจัดการสุกกี้ตรงหน้า ไม่สนใจอะไรทั้งสิ้นทั้งๆเธอสั่งมันมาเพื่อจะเลี้ยงผม =___=

กินจุไม่ว่าแต่ยังกินเลอะเทอะอีกนี่สิ

ลูกปลา ปากเลอะหมดแล้ว กินช้าๆก็ได้ -_-

หืม ไหนๆเลอะตรงไหน

นี่ ผมชี้ไปที่มุมปากข้างซ้าย

อ่ะห๊ะ แต่ลูกปลากลับไปเช็ดมุมปากข้างขวา -_- แล้วคุณเธอก็ก้มหน้าตากินสุกกี้ต่อไป พอเงยหน้าขึ้นมาอีกที มุมปากทั้งสองข้างก็ถูกแทนที่ด้วยไข่และผักกาดเป็นที่เรียบร้อย

หันมานี่

ผมยื่นหน้าเข้าไปใกล้ แล้วเอาผ้าเช็ดหน้าของผมเช็ดปากให้ลูกปลาอย่างเบามือ

แค่นี้ก็ไม่เลอะแล้ว ^_^”

ขะ...ขอบใจ (\\\._.)

ลูกปลาก้มหน้างุด หน้าขาวๆขึ้นสีนิดๆ

เธอกำลังเขินอยู่ใช่มั้ย?!

เราช่วยกันกินสุกี้หม้อยักษ์ตรงหน้าจนหมด  ถึงเธอบอกว่าเลี้ยงผม แต่ผมสุภาพบุรุษพอ ใครจะยอมให้ผู้หญิงออกตังค์ให้ล่ะ

ทั้งหมดเท่าไหร่ครับ

450 บาทจ้ะพ่อหนุ่ม พาแฟนมากินหรอ แอบเห็นเช็ดปากกันกระหนุนกระหนิงเชียว

อ่า ครับ ผมยื่นค่าสุกี้ให้คุณป้าอย่างเขินๆ -/////-  ก่อนจะเดินกลับมาที่โต๊ะอีกครั้ง

ไปไหนมา

ไปจ่ายค่าสุกี้

ฉันพานายมาเลี้ยง ไม่ได้ให้นายมาเลี้ยง!  และที่สำคัญฉันกะว่าจะยกมื้อนี้แลกกับการเป็นอิสระของฉัน!”

เมื่อกี้ก็คุยกันดีๆ (แถมมีคนทักว่าเหมือนคู่รักด้วย) แล้วไหง๋กลับมาทำหน้าโหดเหมือนเดิมล่ะเนี่ย  แล้วตกลงที่เธอบอกให้แวะกินข้าวก็เพราะอยากให้ผมเลิกยุ่ง?

กลับเถอะ เดี๋ยวคุณอาเป็นห่วง ผมรีบเอาคุณอาขึ้นมาอ้างทันที  ก่อนมี่ร่างเล็กๆที่อยู่ตรงหน้าจะอารมณ์เสียไปมากกว่านี้

ตลอดทางลูกปลาเอาแต่ปิดปากเงียบ ผมทำอะไรผิดนะจ่ายค่าสุกี้ให้ก็ผิดด้วยหรอ?  นี่แหละนะผู้หญิง  เข้าใจยากชะมัด

ถึงโรงพยาบาลผมก็ส่งเธอที่หน้าประตูห้อง เพราะคิดว่าคุณลุงน่าจะหลับไปแล้วเลยไม่อยากจะไปปลุกเหมือนเมื่อเย็น

อาบน้ำแล้วรีบนอนนะ หน้าตาเธอจะได้ดูแจ่มใส  ไม่เหมือนกับหมีแพนด้าอดนอนแบบนี้ =_=

อืม

ฉันไปนะ

อืม

อะไรกัน!  จิตใจของเธอทำด้วยอะไรไม่คิดบอกลากันเลยรึไง

งั้นก็... ฝันดีนะ

อื้ม นายก็เหมือนกัน

ถึงแม้จะไม่มีรอยยิ้มตอบกลับมา แต่ผมก็มั่นใจว่าคืนนี้ ผมนอนหลับฝันดีแน่ๆ ^___^

[End. Gargen’s Talks]






 

TALK TALK TALK…

4.5.55

มาต่อแล้ววว J

ติดตามตอนที่8  เรื่องราวของเปตอง&เฟรนชิปกันต่อนะคะ

ปล.รักรีดเดอร์ (อย่าลืมเม้นนะ)



  ©Tenpoints!
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

111 ความคิดเห็น

  1. #109 Meaning (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2555 / 20:02
    อ๊ากกกกกกกกก >O< กาเด้นน่ารักอ้ะ ! ที่เขาว่าเป็นผู้ใหญ่น่ะ อาจเป็นเพราะหน้าแก่ก็ได้น้ะ คิกๆ // โดนตบ
    #109
    0
  2. #90 B2UTY_KUNGKING (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2555 / 20:26
    แนะ ๅๅชอบลูกปลาอะดิๆๆ
    #90
    0
  3. #89 mayo'jida > '♥' (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2555 / 19:29
    คู่นี้ก็น่ารัก การ์เด้นน่ารักมาก > < '
    ไรเตอร์มาอัพเร็ว ๆ นะค่ะ
    #89
    0