First Kiss Demon เคลียร์พื้นที่หัวใจนายน่าจุ๊บ

ตอนที่ 8 : FIRST KISS DEMON :: Ch.6 Beautiful CLUB 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 143
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    30 เม.ย. 55

Chapter6

 

:: Beautiful CLUB 2 ::

 

 

ฉันกำลังนั่งควบคุมจังหวะการเต้นของหัวใจและห้ามไม่ให้มือเท้าสั่นอยู่ค่ะ!  ไม่เช่นนั้น  ถ้าฉันออกไปในสภาพแบบนี้  ผู้คนอาจจะคิดว่ายัยนี่กำลังโดนผีเข้าอยู่ก็เป็นได้  TOT

เมื่อเก็ตแล้วว่าชีวิตต้องดำเนินต้องไป  หัวใจมันอยากจะเต้นนักก็ปล่อยมัน!!

ฉันรีบวิ่งลงมาที่ชั้น 1 ซึ่งกำลังจัดแสดงไลฟ์ของ Demon อยู่  เสียงเพลงที่ฟังดูสบายๆกับเสียงหวานๆของมิกกี้มันเข้ากันได้ดีมากจนฉันแอบเคลิ้มไปกับพวกเขา  เพลงนี้เป็นเพลงที่เน้นเสียงเพราะไม่มีใครจับเครื่องดนตรีเลยสักคน  พวกเขาร้องเพลงกันแบบสบายๆ แต่มันกลับมีเสน่ห์อย่างที่วงอื่นๆไม่สามารถทำได้ และถึงแม้ว่าจะเป็นเพลงที่เบาๆสบายๆ แต่กลับมีเสียงกรี๊ดของสาวๆสาวก Demon ดังมาไม่ขาดเช่นกัน ฉันรีบวิ่งให้เร็วที่สุด  จนมาถึงที่นั่งหน้าสุดของเวทีและนั่งลงตรงที่นั่งวิไอพีที่คุณอาของฮะเก๋าจัดไว้ให้ 

ตรงนี้มองเห็นชัดมาก!

อยากจะบอกว่ามีสาวๆหลายคนมองมาที่ฉันด้วยความอิจฉาที่ได้นั่งหน้าติดขอบเวทีขนาดสามดียังชิดซ้ายอย่างนี้ด้วยล่ะ  หุห

เมื่อจบช่วงอินโทรของเทรนเนอร์ และมิกกี้ ทั้งฮะเก๋า ไลท์  การ์เด้น ก็ร้องต่อไปเรื่อยๆตามลำดับ มีก็แค่เปตองนี้แหละ ไม่ร้องอะไรเลย เอาแต่ขยิบตาบ้าง แลบลิ้นบ้าง เดินไปจับมือกับแฟนคลับทำให้พวกเธอกรี๊ดกันคอหอยแทบแตกเล่นๆ แต่พอนั่งฟังไปซักครึ่งเพลงก็รู้ทันทีว่าเหตุผลคืออะไร!!! ไม่อยากจะเชื่อ เปตองเป็นแร็พเปอร์!! ฉันอยากจะกรี๊ดดดดด!!

อ้ากกกกก

เป็นไงมองตาค้างเลยนะคุณคู่หู ฮ่ะๆ

พอเปตองลงมาจากเวทีในช่วงพักและเตรียมตัวขึ้นโชว์เพลงต่อไปก็แขวะฉันทันที - -

ก็ไม่เห็นจะเท่ตรงไหน  นายขึ้นไปบ่นอะไรหะ?  ร้องอะไรก็ไม่รู้  เร็วจะตาย  ใครฟังนายออกก็เก่งเกินไปแล้ว โกหกคำโตเลยฉัน

 ก็ฉันเป็นแร็พเปอร์ เพราะอย่างนั้นไง คนเก่งๆอย่างฉันถึงต้องเป็นแร็พเปอร์ เปตองทำท่าภูมิใจตัวเองม้ากมาก

พวกแกรีบๆกันหน่อยนะ เอ้า! ไอ้ตองกับเฟรนชิปน่ะ เลิกจีบกันได้แล้ว ถึงเวลาทำงานแล้วคร้าบบ    

เทรนเนอร์เรียกสมาชิกทุกคนไปสแตนบายรอข้างเวทีเพื่อขึ้นไปร้องเพลงต่อไป 

แต่ทำไมต้องพูดแบบนั้นด้วยล่ะ =////=

นิดๆหน่อยๆนี่ไม่ได้เลยนะ พ่อคนไม่มีคู่ ฮ่ะๆ

และประโยคที่ตอบกลับไปของเปตอง ก็ทำให้ฉันอยากจะพ่นไฟ

ไปเลยไป กร๊าซซซ!(พ่นไฟ)

ไรของเธอเนี่ย

แล้วเจ้าตัวกวนประสาทก็เดินอย่างอ้อยอิ่งไปที่ข้างเวที ก่อนจะหันกลับมาขยิบตาและยิ้มมุมปากมาทางฉัน

หันซ้าย(._. )

หันขวา( ._.)

ไม่มีใคร  แปลว่า...

หันไปหันมาทำไมเฟรน เปตองมันยิ้มให้เธอนั่นแหละ 

เสียงของไลท์ดังขึ้นมาจากจากข้างเวที แล้วทั้งกลุ่มปีศาจร้ายก็ประสานเสียงหัวเราะ  พลางชี้มาทางฉัน  จนฉันเป็นที่สนใจของพี่ๆสต๊าฟแล้วหันมาอมยิ้มให้

ให้ตายเหอะ พวกนายมันปีศาจ! -__-

 

 

สี่ทุ่ม...

อ่า..  เหนื่อยชะมัด มิกกี้ที่กระโดดลงจากเวทีเป็นคนแรกพูดขึ้น พลางบิดขี้เกียจยืดเส้นยืดสาย

ก็น่าเหนื่อยอยู่หรอก พวกเขาแสดงไลฟ์ตั้งสองชั่วโมง แถมเวลาพักแต่ละครั้งก็ไม่ถึง10นาที

นั่นสิ แถมวันนี้พวกเราคงต้องรับศึกหนักของไอ้เปตองมันด้วย ฮะเก๋าทึ่งหัวตัวเองอย่างหัวเสีย

...ว่าแต่ เปตองทำไมล่ะ

เห็นแฟนเก่ามันมา แถมควงมากับผู้ชายอีกคน งานจะจบไม่สวยก็เพราะมันนั่นแหละ หัวหน้าวงอย่างเทรนเนอร์ก็หนักใจกับอาการอกหักของเปตองด้วย

แต่เวลาอยู่กับฉัน เขาก็ไม่เห็นจะเฮิร์ทหนักขนาดอาละวาดอะไรนิ

แล้วตอนนี้หายไปไหนแล้วล่ะ ฉันถามพวกเขาอย่างสนใจ

ผมเห็นเปตองมันเดินไปทางด้านข้างของคลับแหนะ การ์เด้นเอ่ยขึ้นเมื่อไม่มีคิดจะตอบคำถามของฉัน

แต่ข้างๆคลับหรอ แถวนั้นมืดจะตาย ไปทำอะไรกันนะ

ถ้าเฟรนชิปจะไปตาม ผมว่าต้องระวังตัวหน่อยนะ แถวนั้นมันเป็นป่าหญ้ารกๆ ไม่รู้เหมือนกันว่ามันไปทำอะไร

ฉันว่างานนี้เละแน่ว่ะ มิกกี้ที่พอเห็นว่าเหตุการณ์ต่อไปจะเป็นพูดขึ้น ทำให้สมาชิกที่เหลือ ถอนหายใจออกมา

ทั้งที่เพิ่งแสดงไลฟ์เสร็จ  วันนี้พวกเขาอาจจะต้องรับศึกครั้งใหญ่ และแบกคุณเปตองกลับไปคอนโดอีกด้วย

 

 

ทุกคนอาจหาว่าฉันโง่ที่ออกมาตามหาเปตองในที่มืดๆอันตรายแบบนี้  ตอนแรกก็กะว่าจะไม่ตาม  แต่เห็นออกไปนานบวกกับอาการอกหักขั้นรุนแรง (เห็นเค้าว่ากัน)  ก็เลยอดเป็นห่วงไม่ได้  

ฉันเดินเข้าไปในป่าหญ้าข้างๆ Beautiful CLUB ถ้าจะมาหาแฟนเก่าจริงๆไม่เห็นจะต้องมาที่น่ากลัวๆแบบนี้เลย ฉันแหวกกิ่งไม้และต้นหญ้าที่ขึ้นสูงรกไปหมด  เพื่อเดินไปตามทางที่มีอยู่น้อยนิด  ไม่รู้ว่าถ้าเดินไปสุดทางจะเจออะไรและจะพบเปตองไหม เพราะตอนนี้ฉันไม่เห็นวี่แววของเขาหรือแฟนเก่าของเขาเลย

เอ้ะ!  ฉันเห็นแล้ว มีผู้ชายคนนึงกำลังยืนสูบบุหรี่อยู่

เปตอง! นั้นนายใช่ไหม เข้ามาทำอะไรในนี้ รู้ไหมว่ามันอันตราย

ไม่มีเสียงตอบกลับมา ฉันรีบวิ่งไปหาร่างสูงที่ยืนพิงกำแพงคลับอยู่ แต่เมื่อมาถึงก็พบว่าผู้ชายคนนี้ไม่ใช่เปตอง

เธอคือเฟรนชิป...ใช่ไหม?

ผู้ชายร่างสูงที่อยู่ในชุดสีดำล้วน ถามขึ้นโดยไม่หันมาสบตาฉัน เขารู้จักชื่อฉันได้ยังไง ทั้งที่ยังไม่เห็นหน้าฉันด้วยซ้ำ? และที่นี่ก็มืดมากมีเพียงแสงไฟสลัวจากข้างในคลับกับแสงสว่างของดวงจันทร์เท่านั้น

คะ...ค่ะ

เมื่อร่างสูงตรงหน้าได้ยินคำตอบเขาก็ค่อยเงยหน้าขึ้นมา นัยน์ตาสีสนิมสบประสานกับนัยน์ตาของฉัน  ใบหน้าเนียนไร้ที่ติกับผิวที่ขาวจัด  เน้นย้ำริมฝีปากสีแดงสดหยักได้รูปที่เผยอยิ้มมุมปากอย่างชั่วร้าย  นั่นทำให้เขาดูเป็นผู้ชายที่ร้ายกาจและไม่ควรเข้าใกล้  และฉันไม่มีทางจำผู้ชายตรงหน้าผิดแน่!

คอปเตอร์!

ฉันไม่คิดว่าเป็นเธอ

ดวงตาเจ้าเล่ห์และรอยยิ้มชั่วร้ายค่อยๆเลือนหายไปจากใบหน้าของผู้ชายตรงหน้ามันถูกแทนที่ด้วยความประหลาดใจ  เหมือนคอปเตอร์จะสงสัยว่าฉันมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง  เพราะปกติฉันไม่เคยออกมาเที่ยวตอนกลางคืนเลย  กี่ปีแล้วนะที่เราไม่ได้เจอกัน

ฉันพยายามรวบรวมสติเพื่อหันไปเผชิญหน้ากับเขา แต่ตอนนี้สมองฉันมันตื้อไปหมด  คอปเตอร์มาอยู่ที่นี่ ตรงนี้ ได้ยังไงกัน?

ไม่ได้เจอกันนานเป็นยังไงบ้าง

ผู้ชายร่างสูงตรงหน้าพูดเสียงเรียบ ไม่มีทีท่าว่าจะแสดงความเป็นคิดถึงหรือเป็นห่วง แต่สายตาที่จ้องลึกเขามาในตาของฉันกลับสวนทางกัน โหยหาและค้นหาความรู้สึกเก่าๆ ร่างสูงก้าวเข้ามาหาฉันเมื่อไม่ได้รับคำตอบอย่างต้องการ

ฉันไม่เคยคิดเลยว่าถ้าได้กลับมาเจอกันอีกครั้งเขาจะจำฉันได้! ฉันอยากจะวิ่งออกไปจากตรงนี้ให้เร็วที่สุดแต่ทำไมขามันถึงไม่ขยับเลย!

เฟรนชิป!!!” การ์เด้นวิ่งเข้ามา ทำให้คอปเตอร์ชะงักเท้าแล้วถอยหลังไป ฉันรีบหลบหลังการ์เด้นทันที ไม่เป็นไรแล้วเฟรนชิป เห็นว่าเปตองมันเข้าไปนานแล้วเธอก็หายไปเลย ผมเลยออกมาตามหา

การ์เด้นดึงฉันออกมาจากตรงนั้นอย่างรีบร้อน อย่างกับว่าเขาเป็นตัวอันตรายที่ไม่ควรเข้าใกล้  ฉันรู้ดีว่าไม่ควรอยู่ใกล้ผู้ชายคนนั้น ถึงฉันจะแปลกใจว่าเขามาอยู่ที่นี่ไปยังไงแต่ก็ไม่คิดจะเอ่ยถามเขาอยู่แล้ว ผู้ชายคนนั้นไกลได้เท่าไหร่ยิ่งดี!

เธอรู้จักคอปเตอร์

เขาอันตรายมาขนาดนั้นเลยหรอ ฉันเลี่ยงที่จะตอบคำถามของการ์เด้น แล้วเปลี่ยนเป็นฝ่ายถามเขาแทน

ไอ้คอปเตอร์กับ Demon ไม่ถูกกันอยู่แล้ว มันเป็นทั้งวงคู่แข่งและมารหัวใจของเปตอง  ต้นเหตุที่ทำให้มันเฮิร์ทหนัก 

พอรู้ว่าคอปเตอร์มีส่วนเกี่ยวข้องทำให้น้ำหวานกับเปตองต้องเลิกกัน  ขาที่พยายามเดินอย่างรวดเร็วเพราะกลัวว่าคนที่อยู่เบื้องหลังจะตามมาก็หยุดชะงักลงทันที  ผู้ชายคนนี้ไม่เคยเปลี่ยนเลยจริงๆ

ฉันเดินตามการ์เด้นเข้ามาให้คลับอีกครั้ง แต่สภาพมันไม่เหมือนคลับสวยหรูดั่งครั้งแรกที่เห็น ข้าวของที่บาร์เละเทะ แตกกระจัดกระจาย คนในคลับทยอยออกไปทั้งที่ยังไม่ถึงเวลาปิด คุณอาของฮะเก๋าวิ่งไปขอโทษขอโพยกับลูกค้าวุ่นวาย เทรนเนอร์ ไลท์ ฮะเก๋า  และมิกกี้ ก็วิ่งกันให้วุ่น

ไม่อยู่แปปเดียวเจ้านั่นทำเรื่องขนาดนี้เลยหรอ การ์เด้นพูดกับตัวเองแล้ววิ่งเข้าไปในกลุ่มคนที่กำลังวุ่นวายกันอยู่ 

ไม่นานเทรนเนอร์กับฮะเก๋าก็ช่วยกันแบก เจ้านั่นออกมา ซึ่งก็ไม่ใช่ใครที่ไหน

สภาพเปตองตอนนี้ดูไม่ได้เลยมีแผลฟกช้ำตามมุมปาก ไหล่ และคาดว่าจะมีอีกหลายจุด  เทรนเนอร์และฮะเก๋าแบกเปตองมาไว้กับฉันที่กำลังยืนอยู่  ตัวของเปตองใหญ่เกินไปจนฉันรับไปจนกลายเป้นว่าตอนนี้ร่างที่ไม่ได้สติของเปตองพาดมาบนตัวฉันซะมากกว่า  -___- 

ฝากมันด้วย นี่กุญแจรถ

ฮะเก๋าโยนกุญแจรถเปตองมาให้

ฉันไปเคลียร์กับลูกค้าเรื่องไอ้ตัวป่วนนี่ก่อน  ฝากด้วยนะ

เทรนเนอร์หันบอกกับฉัน  ก่อนเขาทั้งสองคนจะกลับเข้าไปอีกครั้ง

เขาคิดว่าฉันเป็นใครกันนะ  ถึงตัวของนายเปตองจะดูบางกว่าผู้ชายบางคนแต่เขาก็เป็นผู้ชาย แล้วอีกอย่างขนาดฮะเก๋ากับเทรนเนอร์ยังแทบจะแบกไม่ไหวแล้วจะให้ฉันแบกไปคนเดียวเนี่ยนะ?

แต่แล้วฉันก็จำใจแบกเปตองขี้เมามาถึงรถ จัดการยัดเขาเข้าไปนั่งเบาะข้างคนขับ กลิ่นแอลกอฮอล์จากตัวเปตองทำเอาฉันเกือบจะเมาไปอีกคน  +___+

เป็นกำลังใจให้ฉันด้วยนะ

ฉันพูดเอาฤกษ์เอาชัยกับร่างไร้วิญญาณ(?)ของเปตอง  จับพวงมาลัยรถอย่างมาดมั่น

ความจริงแล้วฉันไม่ได้ขับรถเก่งนักหรอก  และยังไม่มีใบขับขี่ด้วย  ถ้ารถสปอร์ตป้ายแดงคันนี้เป็นอะไรไป  มีหวังฉันได้ติดหนี้เขาไปถึงชาติหน้า  รถคันนี้ท่าจะแพงน่าดู T_T

ฉันหันไปมองหน้าขาวๆของเปตองที่ขึ้นสีเพราะฤทธิ์เหล้า ดวงตาที่ปิดสนิท และปากที่บ่นพึมพำฟังไม่ได้ศัพท์

อาการเฮิร์ทหนักของเปตองไม่ธรรมดาอย่างที่พวกนั้นบอกจริงๆ

 

เที่ยงคืน

ในที่สุดก็ขับรถมาถึงคอนโดโดยสวัสดิภาพจนได้  ถึงจะใช้เวลาขับไปสองชั่งโมงกว่าทั้งๆที่ถนนโล่งไม่มีรถสักคันก็เถอะ  มันก็ยังดีกว่าปลุกเปตองขึ้นมาขับในสภาพไม่เอื้ออำนวยก็แล้วกัน  =__=

ฉันแบกเปตองขึ้นลิฟต์จนถึงชั้นเจ็ด (จะว่าแบกก็ไม่ได้ เพราะฉันทั้งลาก ทั้งดึง ทั้งกระชากเขามามากกว่า) แต่แล้วความพยายามอยู่ที่ไหนความสำเร็จก็อยู่ที่นั่น! ฉันวางร่างเปตองลงบนโซฟา ตัวเขาเหม็นกลิ่นเหล้ามากๆ แถมมีเลือดแห้งๆกับแผลฟกช้ำตามตัว ถ้าขืนปล่อยไว้แบบนี้ถึงเช้าได้เน่าตายกันพอดี - -  คิดได้ดังนั้นฉันเลยตัดสินใจเอาผ้าชุบน้ำมาเช็ดตัวให้เขา

เลี่ยงไม่ได้ที่จะถอดเสื้อของเขา  และอดไม่ได้ที่จะไม่มองกล้ามเนื้อและซิกส์แพ็คส์ -////-  ฉันจึงรีบเช็ดตัวเปตองให้เสร็จแล้วหยีบเสื้อยืดสีขาวสกีนลายเท่ๆมาใส่ให้ หลังจากนั้นก็ทำแผลฟกช้ำดำเขียวตามมุมปากและไหล่ของเขาจนเสร็จ

สลบเป็นตายเลย

ฉันนั่งลงข้างกับโซฟาที่เปตองนอนอยู่ พลางมองไปที่ตัวป่วนที่ตอนนี้คงกำลังหลับสนิท ปากอมชมพูขยับบ่นงึมงำในลำคอไม่เลิก

จากการไปคลับ Beautiful ในวันนี้ ทำให้ฉันรู้ว่าเปตองฮอตมากในหมู่สาวๆ เพราะภายนอกที่ดูสดใสร่างเริง กับหน้าตาที่จัดว่าดีมาก เมื่อรวมอยู่กับแววตาขี้เล่นกวนๆทำให้เปตองดูมีเสน่ห์เพียงแค่หันมองสบตา ผู้ชายที่ดูไม่จริงจังอย่างเปตองตอง เวลาอกหักแล้วเป็นหนักขนาดนี้ แสดงว่าเขาต้องรักและจริงจังกับผู้หญิงที่ชื่อน้ำหวานมากแน่ๆ

ฉันเอื้อมมือไปเกลี่ยผมที่ปรกหน้าของเขา หน้าของฉันเลื่อนเข้าไปใกล้เปตองเหมือนมีแรงดึงดูด ยิ่งใกล้เท่าไหร่หัวใจก็ยิ่งเต้นแรงมากเท่านั้น รู้สึกได้ถึงลมหายใจอุ่นๆบวกกับกลิ่นเหล้าอ่อนๆที่รดรินมาที่ใบหน้าของฉัน ปากอมชมพูที่คอยจะบ่นงึมงำไม่เลิกของเขาทำให้ปากของเราสัมผัสกัน O_O!!

ฉันเด้งตัวขึ้นด้วยความตกใจ แล้วรีบวิ่งกลับห้องไปด้วยหัวใจที่เต้นแรงจนแทบจะระเบิดออกมา

และร่างบางที่วิ่งออกไปด้วยความเร็วไม่มีทางรู้เลยว่า ร่างที่รู้สึกถึงสัมผัสทุกอย่างก็มีอาการไม่ต่างกัน...





 

 

30.4.12

มาต่อกันกับตอนเบาๆ นะ ^^

เมืองไทย SO HOT มากจริงๆ

ยังไงก็เม้นให้ไรเตอร์คนนี้ด้วยนะ  เรื่องนี้เรื่องแรก  จะทำให้ใครผิดหวังรึป่าวยังไม่รู้

แต่ตั้งปณิฐานไว้กับตัวเองว่าเรื่องนี้ต้องเข็นให้จบให้ได้ (555)

แอบบอกนิดนึงๆ  ตอนต่อไปการ์เด้นสุดหล่อจะขอออกโรงบ้างแล้ว 

เม้นกันเยอะๆนะ  แล้วจะรีบเอาการ์เด้นมาเสิร์ฟ ><

 

ปล.ขอบคุณมากๆสำหรับเม้นให้กำลังใจไรเตอร์  รักมาก ขอบคุณจริงๆที่เข้ามาอ่าน  เพราะเรื่องนี้เป็นเรื่องแรก (จะย้ำทำไมหลายรอบฟร่ะ) เลยไม่รู้ว่าจะออกมาดีรึป่าว J  แต่จะพยายาม  ไฟติ้ง!!

รู้สึกมั้ยว่าไรเตอร์พูดมาก -_-;

 

COMMENT PLEASE !!

 
THE★FARRY
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

111 ความคิดเห็น

  1. #93 GAPPA (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2555 / 13:28

    อะเฮือกก =[]=!!!

    #93
    0
  2. #88 mayo'jida > '♥' (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2555 / 19:19
    เปตองยังรู้สึกตัวอยู่เรอะ > < ~
    #88
    0
  3. #86 Natty'z (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2555 / 10:51
    สนุกจังเลยยย ^^'
    #86
    0
  4. #85 แค่คิดถึงเทอ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 เมษายน 2555 / 18:01
     
    #85
    0
  5. #84 แค่คิดถึงเทอ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 เมษายน 2555 / 18:01
     
    #84
    0
  6. #83 แค่คิดถึงเทอ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 เมษายน 2555 / 18:01
     
    #83
    0
  7. #82 แค่คิดถึงเทอ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 เมษายน 2555 / 18:01
     
    #82
    0