First Kiss Demon เคลียร์พื้นที่หัวใจนายน่าจุ๊บ

ตอนที่ 7 : FIRST KISS DEMON :: Ch.5 Beautiful CLUB 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 143
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    28 เม.ย. 55


Chapter5 

:: Beautiful CLUB 1 ::


 

จุดเริ่มต้นของสิ่งที่ยิ่งใหญ่มักมาจาก จุดเล็กๆเสมอ

เช่นเดียวกันความรัก  ที่เราไม่รู้เลยว่ามันเริ่มมาจาก จุดเล็กๆ จุดไหน

แต่เรากลับรู้สึกถึงมันในวันที่ความรู้สึกนั้นคับหัวใจจนแทบล้นออกมา

และเกือบจะต้องเสียมันไปทุกที

ดังนั้นเราคงเปรียบ สิ่งเล็กๆที่ว่า  ว่าสิ่งมหัศจรรย์ก็คงไม่ผิด...




 

            สองทุ่ม

  โรงพยาบาลXXX

ตอนนี้คุณลุงยังอยู่ในห้องไอซียู  นี่มันก็เกือบ 3 ชั่วโมงแล้ว ลูกปลาสีหน้าย้ำแย่มาก

ตั้งแต่ออกมาจากคอนโดฯยังไม่มีใครบริปากผู้สักคำทั้งๆพวกปีศาจทั้งหกไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเหตุผลที่ลูกปลาร้องไห้แทบเป็นแทบตายนั่นเพราะอะไร และปกติฮะเก๋าก็พูดเป็นต่อยหอย แต่กับตรงกันห้ามทุกคนต่างมีสีหน้าเครียด และจ้องไปที่ประตูห้องไอซียูเหมือนรอคอยอะไรบ้างอย่าง

คุณลุงคะ  เห็นไหมว่าพวกเรากำลังรอคุณลุงฟื้นขึ้นมา ได้โปรดเถอะนะคะ...

เขาต้องปลอดภัย  เชื่อฉันสิ

อยู่ๆการ์เด้นที่นั่งถัดจากลูกปลาก็พูดขึ้น ทุกคนหันไปมองการกระทำของเขา

การ์เด้นพูดเพียงแค่นั่น ก่อนจะจับมือลูกปลาอย่างอ่อนโยน เป็นที่สงสัยของเราทั้งเจ็ดคน

ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำแบบนี้ทำไม ผมแค่รู้สึกไม่อยากเห็นน้ำตาของผู้หญิงคนนี้อีก

 

 

 

 

สี่ทุ่ม

เวลาผ่านไปอีก 2 ชั่วโมง คนที่เรารอคอยก็เดินออกมาจากห้องไอซียู  เหมือนกับตาของพวกเรามีแสงเปล่งประกายขึ้นมาซะอย่างนั่น แล้วลุกขึ้นเดินตรงไปที่คุณหมอทันที

หมอคะ  คุณพ่อเป็นยังไงบ้าง

ลูกปลาที่รีบพุ่งไปคนแรกพูดด้วยความกังวล

คนป่วยปลอดภัยแล้วครับ แต่ต่อจากนี้พวกคุณช่วยดูแลท่านให้ดีด้วยนะครับ ห้ามขัดใจเด็ดขาด 

ชั่ววินาทีแววตาของคุณหมดวัยกลางคนตรงหน้าดูเศร้าลง

หัวใจของเขาไม่ค่อยดีนัก เขาอาจจะอยู่กับคุณได้อีกไม่นาน หมอทำดีที่สุดแล้วจริงๆ ขอตัวนะครับ

ทันทีที่หมอพูดจบ ร่างของลูกปลาก็ล่วงลงไปทันที โชคดีที่การ์เด้นยืนอยู่ข้างๆรับไว้ได้ทัน เราทั้งเจ็ดคนมองหน้ากันอย่างทำอะไรไม่ถูก 

ไม่เป็นไรนะลูกปลา

ฉันเข้าไปช่วยการ์เด้นพยุงร่างของลูกปลาเอาไว้แล้วได้แต่พูดปลอดใจเธอเท่านั้น

พวกเราพาลูกปลากลับไปพักที่ห้องของฉัน ส่วนการ์เด้นอาสาจะอยู่เฝ้าคุณลุงตอนที่ยังไม่ออกจากห้องไอซียู  ฉันก็ไม่รู้ว่าจะไว้ใจเขาได้มากน้อยแค่ไหน แต่การกระทำที่เขาทำทุกอย่างตั้งแต่เจอ ฉันเชื่อใจว่าเขาจะไม่ทำให้เราต้องเสียใจ ผู้ชายคนนี้ช่างเป็นคนดีจริงๆนะ

 

 

 

 

3 วันต่อมา

วันนี้ฉันมีคลาสเรียนแต่เช้า แต่ปัญหามันติดอยู่ตรงที่รถเมล์สายที่จะผ่านมหาฯลัยยังไม่มาเลย  ยิ่งอากาศร้อนๆอบอาวแบบนี้ยิ่งทำให้ฉันอารมณ์เสีย

รอมานานแล้วนะ - -^

ปี๊ด!

มั่วยืนตากแดดตากลมอยู่ได้  วันนี้มีคลาสเช้าไม่ใช่หรอ

สวรรค์มาโปรดฉันแล้วค่ะ เปตองขับรถสปอร์ตสีขาวคันเดิมมาจอดอยู่ตรงหน้า

ดีเลยเปตอง  ฉันรีบอยู่พอดี

ว่าแล้วฉันก็ก้าวขึ้นรถเขาทันทีทั้งๆที่เจ้าของรถยังไม่ได้เอ่อชวนเลนสักนิด  ก็เขาอยู่ในชุดนักศึกษางั้นก็แปลว่ากำลังไปมหาฯลัย  เพื่อเป็นการลดโลกร้อนฉันจะยอมขึ้นรถร่วมทางไปกับนาย!

เปตองทำหน้าเหนื่อยใจแต่ก็ไม่ได้ว่าอะไร

 นี่ วันนี้ฉันมีไลฟ์ที่คลับ Beautiful ด้วย เย็นนี้เธอว่างไหม ไปด้วยกันสิ 

คลับหรอ ชาตินี้ฉันยังไม่เคยเข้าเลย ที่มืดๆเปิดเพลงดังๆแล้วมีคนดิ้นๆอยู่อ่ะหรอ O_o (- -+)

อ่า เธอจะทำฉันเสียใจอีกแล้วนะเฟรนชิป

เปตองจิ๊ปาแล้วทำหน้ามุ่ยใส่ฉัน ความจริงแล้วเขาอยู่ในชุดนักศึกษาแล้วก็ดูดีเอาการเลยนะ

ก็ได้ แต่มีฉันที่เป็นผู้หญิงไปคนเดียวเนี่ยนะ

ก็ไม่เห็นเป็นไร เด่นดีออก

ใครเขาอยากเด่นกันย่ะ เกิดแฟนคลับนายรู้ขึ้นมาฉันก็ซวยอ่ะดิ

อ่อ เกือบลืมแหนะ ลูกปลาฝากขอบคุณการ์เด้นด้วย ที่วันนั้นอุตส่าห์เฝ้าคุณลุงทั้งคืนเลย

พูดถึงวันนั้น...พอลูกปลาฟื้นขึ้นมาก็เช้าแล้ว ยัยนั่นโวยวายจนห้องฉันจะแทบแตก บอกว่าปล่อยคุณลุงไว้กับคนที่เพิ่งรู้จักได้ยังไง ก็ฉันไม่มีทางเลือกนี่นา ก็เลยบอกไปว่าเป็นห่วงเลยอยากให้มาพักเอาแรงก่อนพอคุณลุงฟื้นขึ้นมาจะได้ดีใจที่ลูกสาวยังสวยเหมือนเดิม (เกือบไม่รอดแหนะ T-T)

ไม่มาบอกสิ้นปีเลยล่ะครับ  นี่ผ่านมา3วันแล้วนะ

ไม่เป็นไร นายไม่บอกเดี๋ยวฉันไปบอกเอง

อ้ะ!  ไม่ต้อง  หวง!”

!!!

-O-  หลังจากเปตองพูดว่าหวง ฉันก็ปิดปากเงียบมาตลอดทาง  พอถึงมหาฯลัยก็รีบเผ่นเดินจ้ำเข้าอาคารไปในทันทีทันใด ก็ใครใช้ให้นายพูดแบบนั้นกันเล่า /////

 

 

 

อีกด้านหนึ่ง

เปตองกำลังนั่งยิ้มบางๆให้กับท่าทางน่ารักๆนั่นของร่างเล็กที่เพิ่งกระโดลงไปจากรถ

ตลกเป็นบ้าแต่ก็น่ารัก ฮ่าๆ  พูดแค่นี้ทำเป็นตกใจ  อ่อนหัดจริงๆลูกศิษย์คนนี้

 

 

 

เฟรนเป็นอะไรรึป่าว  ดูเธอเหม่อๆนะวันนี้

เพื่อนในคลาสหันมาถามฉันด้วยความเป็นห่วง

ฉันไม่เป็นไร ขอบใจที่เป็นห่วงนะ ^^”

อ่า... นายเปตองทำฉันใจลอยตั้งแค่คลาสแรกเลยเรอะ นายกล้ามาก (ได้ข่าวว่าเขาไม่ได้ทำอะไรแกเลยนะ - -)

เฮ้อออ...อดคิดถึงลูกปลาไปม่ได้ตริงๆ ขาดแกไปคนนึงคลาสเรียนที่แสนน่าเบื่อ น่าเบื่อยิ่งกว่าเดิมเป็นสิบเท่าเลย

 

พอตกกลางวันฉันก็ต้องมากินข้าวคนเดียวอีกแล้ว  รู้สึกเหมือนไม่มีคนคบเลย T^T  คุณลุงหายไวๆนะคะ เฟรนคิดถึงลูกปลา TT_TT

หลังจากเดินไปซื้อก๋วยเตี๋ยวมาชามนึง  ฉันก็เดินไปเรื่อยๆเพื่อหาโต๊ะว่าง  แต่มหาฯลัยนี้คนเยอะจะตาย จะมีที่เหลือให้ฉันไหมนะ

เฟรนชิป! ทางนี้

หันไปตามเสียงเรียกก็พบว่าเปตองกำลังโบกมือไปมาแล้วยิ้มแก้มปริมาให้ฉันจากหน้าโรงอาหาร จนเป็นที่หมันไส้ของผู้หญิงและผู้ฉิง(?) แถวนี้เป็นอย่างมาก - -

ฉันเดินก้มหน้าก้มตาไปหากลุ่มเปตอง  เพราะไม่สามารถสู้สายตาจิกกัดของพวกหล่อนได้  ถ้าเย็นนี้โดนตักตบฉันก็ไม่สงสัยเลย T_T

เธอกินก๋วยเตี๋ยวต้มยำเหมือนฉันเลยอ่ะ

เหมือนกันตรงไหนนายกินเส้นใหญ่  ฉันกินเส้นเล็ก

นั่นแหละๆ  มันก็ต้มยำเหมือนกันนี่หว่า  เปตองหันมาบู่ใส่ฉัน 

ฉันได้แต่นั่งอมยิ้มกับท่าทางของเขา  จนไลท์ที่นั่งอยู่ข้างๆ  หันมายิ้มกริ่มกับท่าทางของฉัน  ดีนะที่นายนี่ไม่ค่อยพูด ไม่งั้นคงเผาฉันให้อายกว่านี้แน่ๆ -////-

เฟรนชิปฉันได้ยินไอ้ตองมันบอกว่า  วันนี้เธอจะไปคลับกับเราหรอ

เทรนเนอร์หันมาถามฉันหลังจากกลืนสปาร์เก็ตตี้ลงท้องไปเรียบร้อย

ไปแน่!” ยังไม่ทันได้เอ่ยปากเปตองก็รีบพูดแทรกขึ้นมาก่อน

อะไรของเขานะ  อยากให้ฉันไปขนาดนั้นเลยหรอ  ไม่มีมารยาทเอาซะเลย  คนที่เทรนเนอร์ถามน่ะฉันไม่ใช่เขา

ไปก็ได้

แน่สิ ลองเธอไม่ไปฉันจะงอนให้ดู

นายนี่มีความสำคัญในชีวิตฉันตั้งแต่เมื่อไหร่กัน!

 

 

 

สองทุ่ม  Beautiful CLUB

ตอนนี้ฉันอยู่ที่ Beautiful Club ล่ะ คลับนี่น่าจะใช่เงินลงทุนไปเยอะพอสมควรเลยเลย  เพราะสถานที่กว้างขวางมาก มีทั้งหมด3ชั้น ตอนที่นี้ฉันอยู่ที่ชั้น3 มันเป็นชั้นของผู้จัดการ และ Demon ซึ้งเป็นเขตหวงห้ามคนนอกห้ามเข้า รู้สึกเหมือนตัวเองได้เป็นคนสำคัญยังไงไม่รู้ ฮ่าๆ 

ตอนนี้ก็กำลังรอพวกเขาแต่งตัวกันอยู่ ^^  แล้วคนแรกที่ออกมาจากห้องแต่งตัวก็คือ พี่ใหญ่เทรนเนอร์นั่นเอง

 นี่ฉันเสร็จคนแรกอีกแล้วหรอเนี่ย เด็กๆเร็วหน่อยนะเราขึ้นโชว์สองทุ่มครึ่ง โอเค๊? ^^”

เทรนเนอร์ตะโกนเข้าไปในห้องแต่งตัว 5 ห้องที่เหลือแล้วหันมายิ้มตาหยี่ให้ฉัน  ตาชั้นเดียวของเทรนเนอร์น่ามองชะมัด ให้ฉันจ้องเป็นชั่วโมงฉันก็ทำได้นะ (เวอร์และๆ) สายตาเขาดูอบอุ่นจริงๆ

รอไอ้ตองมันหน่อยแล้วกัน มันน่ะ แต่งตัวช้าที่สุดแล้ว อุปกรณ์มันเยอะหน่อย คนนั้นเค้าสาวกรี๊ดเยอะ ต้องหล่อให้ถึงที่สุดมันถึงจะออกมา

พอพูดจบเทรนเนอร์ก็เดินออกไปอีกห้องซึ่งฉันเดาว่าน่าจะไปเซ็ตเครื่องดนตรีเพื่อเตรียมขึ้นในโชว์อีกครึ่งชั่วโมงข้างหน้า

รออีกแปป ไลท์ ฮะเก๋า และมิกกี้ก็เดินออกมา  ชุดที่พวกเขาสวอยู่เป็นชุดสบายๆไม่อลังการอะไรมาก  แต่นับว่าพวกเขาดูที่สุดๆไปเลย

ไลท์เธอสวยมากจริงๆอ่ะ ฉันเป็นแฟนคลับของเธอแล้วนะ ><”

ฉันรีบทักไอดอลของฉันทันทีที่เดินออกมา สาบานเถอะว่านายเป็นผู้ชาย

เฟรนถ้าเธอยังไม่เลิกเรียกฉันด้วยสรรพนามแบบนั้นฉันจะเกลียดเธอจริงๆนะ -_-

คนสวยใจร้าย ใช่คำว่า เธอก็ไม่ได้  TOT

เฟรนจะไปดูพวกเราที่หน้าไลฟ์ก็ได้นะ เดี๋ยวฉันบอกคุณอาฮะเก๋ามันให้เตรียมที่นั่งไว้ให้เธอมิกกี้ว่า

อ่อ  ลืมบอกไป  อาของฮะเก๋าเป็นผู้จัดการของคลับนี้ค่ะ

รอคุณเปตองหน่อยนะ  ไอ้นั่นมันแต่งเสร็จอันดับรั้งท้ายตลอดอ่ะ

ฮะเก๋ายิ้มให้ฉันก่อนจะเดินออกไป

รอ  รอ  รอ  แล้วก็รอ!!  เปตองจะแต่ตัวช้าอะไรนักหน่า อีกสิบห้านาทีจะขึ้นโชว์อยู่แล้ว ไม่คิดจะไปเตรียมตัวก่อนขึ้นเลยรึไง

นี่ คุณที่อยู่ในห้องน่ะ แต่ตัวหรือตัดชุดใส่เองกันแน่! อีกสิบห้านาทีขึ้นไลฟ์แล้วนะ!!”

ฉันตะโกนออกไปอย่างเหลืออด

ครับๆ ผมแต่งตัวใกล้เสร็จแล้วครับ

กลับกลายเป็นเสียงการ์เด้นที่ตอบกลับมา ลืมไปเลยว่าเขาก็ยังแต่งตัวไม่เสร็จ ฉันขอโทษนะเจ้าชายการ์เด้น ไม่ได้ตั้งใจว่านาย ฉันว่าเปตองต่างหาก

ห่างกันสักแปป คิดถึงฉันขนาดนี้เลยหรอ??

เสียงของเปตองที่เพิ่งออกมาทำให้ฉันถึงกับสะดุ้งเพราะลมหายใจอุ่นที่กระทบอยู่บนต้นคอ

เปตองอยู่ในชุดเสื้อกล้ามสีดำขนาดพอดีตัวตัว เผยให้เห็นรอยสักที่ไหปลาร้าด้านซ้าย  และกางเกงยีนส์สีดำตามจุดต่างๆมีล่องลอยถูกฉีดขาดอย่างที่ผู้ออกแบบตั้งใจ แต่เซ็กซี่อย่าบอกใคร มีเข็มขัด ตุ้มหู สร้อยคอ กำไล และแหวนสีเงินทำให้เปตองดูเหมือนเพลย์บอยดีๆนี่เอง และนั่นคือเหตุผลว่าทำไมเขาถึงออกมาช้านัก กล้ามเนื้อและซิกส์แพ็คส์เล็กๆบนร่างกายของเขาที่เล็ดลอดออกมาให้เห็นจากเสื้อกล้ามสีดำบางๆ  สามารถทำให้ผู้หญิงทุกคนรวมถึงฉัน  ละลายหายไปได้ในพริบตา!!

เฟรนชิปเธอจ้องฉันนานไปแล้วนะ

แต่ลุคเพลย์บอยสุดเท่ก็หายไป ปรากฏแต่เพียงผู้ชายทำท่าเขอะเขินอยู่ตรงหน้า

เฟรนชิปเธอช่วยใส่โซ่นี่ที่เอวฉันทีสิ

แล้วทำไมไม่ทำเองล่ะ

ก็มันต้องเกี่ยวกับเข็มขัดข้างหลังอ่ะฉันเอื้อมไม่ถึง

งั้นก็ได้

ฉันเอื้อมมือไปรับโซ่จากเปตอง แต่จู่ๆเขาก็ชักมือกลับและดึงฉันเข้าไปหา  ทำให้เราสองคนล้มลงไปกองกับพื้น และร่างของฉันก็ทับอยู่บนตัวของเปตอง  เราสองคนจ้องหน้ากันนิ่ง  เพราะต่างคนก็ต่างทำอะไรไม่ถูก  ที่จริงเขากะว่าจะแกล้วชักมือกลับให้ฉันอารมณ์เสียเล่น  แต่เขาออกแรงดึงฉันเข้าไปในขณะที่ฉันเองก็จับโซ่ไว้ได้แล้ว  ทำให้สภาพของเราตอนนี้ดูไม่จืดเลย

ตึกตัก ตึกตัก เสียงหัวเจ้ากรรมก็ดันร้องขึ้นมาซะจนได้  ฉันบอกแล้วมาภูมิต้านทานขิงฉันมันไม่ได้มีมากนักหรอกนะ  ตั้งแต่ที่  เขาคนนั้น  จากไปฉันก็ไม่เคยเข้าใกล้ผู้ชายคนไหนมากขนาดนี้มาก่อนเลย  ยิ่งอยู่ใกล้ใกล้ร่างอุ่นๆกับลมหายใจร้อนๆที่รดรินลงมา  แถมเขายังอยู่ในชุดที่ล่อแหลมอีกตั้งหาก

บอกคำเดียวเลยว่า  อันตราย!!!

เปตองที่รับรู้ถึงเสียงหัวใจที่เต้นแรงของฉันก็เหมือนจะได้ใจ เพียงเสี่ยววินาที เปตองก็พลิกตัวมาเป็นฝ่ายคร่อมอยู่บนตัวฉัน หน้าตาที่แต่ก่อนดูขี้เล่น น่ารัก ตอนนี้กลับกลายเป็นหมาป่าที่จ้องจะจับกระต่ายน้อยอย่างฉันกินเป็นอาหาร!! หน้าฉันกับเขาห่างกันไม่ถึงสามเซนแล้ว

เฟรน เธอรู้อะไรมั้ย ไม่! ตอนนี้ฉันไม่รู้อะไรทั้งนั่น นายลงไปจากตัวฉันได้แล้ว! เธอน่ะ  น่ารัก

“!!!”

แววตาเจ้าเล่ห์ใกล้เข้ามา  หน้าของเปตองเข้ามาใกล้จนจมูกของเราแตะกัน ไม่นะ ฉันยังไม่พร้อม ชีวิตนี่เกิดมายังไม่เคยจูบกับใครเลย

แอ๊ดดดดด

เสียงเปิดประตูที่ดังมาจากห้องแต่ตัวห้องสุดท้ายดังขึ้น  ก่อนที่ริมฝีปากนุ่มๆจะทาบลงมา

ขอบคุณพระเจ้าฉันรอดแล้ว

ขอโทษครับ  ผมไม่รู้ว่า...

เสียงของการ์เด้นทำให้ฉันและเปตองพลักออกจากกันแล้วลุกขึ้นยืนทันที

การ์เด้น  แกขัดจังหวะฉัน

อะไรนะ?

ฉันหันไปถามเปตอง เมื่อกี้เหมือนได้ยินอะไรแว่วๆ

อ่อ  เปล่า

เรารีบลงไปกันเถอะ  ได้เวลาแล้ว 

การ์เด้นอยู่ในชุดสีขาวทั้งตัว  มีก็แต่ตุ่มหูรูปไม้กางเขนเท่านั้นที่เป็นสีทอง หันมายิ้มมุมปากให้ฉัน  เหมือกับว่ากำลังล้อที่เขาดันมาเห็นฉากเมื่อกี้ ถึงแม้รอยยิ้มแบบนี้จะดูแบดมากๆถ้าอยู่บนใบหน้าของคนอื่น แต่ถ้าเขาคนนั้นเป็นการ์เด้นแล้วล่ะก็...บอกเลยว่านี่มันเจ้าชายชัดๆ แตกต่างกับปีศาจเจ้าเล่ห์อย่างเปตองราวฟ้ากับเหว 

อย่าคิดนะว่าเธอจะรอด เฟรนชิปของผม

เปตองเดิมมากระซิบเบาๆข้างหูฉัน แต่ฉันกลับได้ยินมันชัดเจน!! ขนแขนก็พากันลุกพรวดพราด

เฟรนชิปของผม เฟรนชิปของผม

เขาจะแกล้งฉันไปถึงไหนนะ!!  คนอย่างฉันมันน่าแกล้งมาเลยใช่มั้ย  แต่ขอเถอะ...ถ้าอยากจะแกล้งกันจริงๆช่วยเปลี่ยนเป็นการแกล้งด้วงวิธีอื่นจะได้มั้ย  ฉันของร้องล่ะ  TOT   

นายมันปีศาจชัดๆ :(

 

 

 



  

 

28.4.12

แชปฯ5มาลงแล้ววว  เหมือนจะไม่มีคนรอ (ฮา)

แต่ไรเตอร์มันอยากแต่ง! 55

ฝากเม้นด้วยนะ...เชื่อมั้ย  แค่ข้อความเล็กๆเค้าดีใจแถบตาย!

สุดท้ายนี้...COMMENT PLEASE !! ไรเตอร์ยิ้มหน้าบานนนน

 
THE★FARRY

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

111 ความคิดเห็น

  1. #92 GAPPA (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2555 / 13:21

    น่ารัก & น่าลัก มากมายยย ^O^

    #92
    0
  2. #80 mayo'jida > '♥' (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 เมษายน 2555 / 19:12
    เปตอง ร้าย ย อ่ะ ' !!
    เป็นกำลังใจให้ไรเตอร์นะค่ะ :)
    แต่งต่อไปเรารออ่านอยู่ ><' มาอัพต่อเร็ว ๆ นะค่ะ ~
    #80
    0
  3. #79 เจน เจน เจน (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 เมษายน 2555 / 19:11
    ติดตามมมมม

    พระเอกกับพักพวกร้าย มาก

    ติดตามนะค่ะ ^^"

    ไรเตอร์สู้ๆ :)
    #79
    0
  4. #76 แค่คิดถึงเทอ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 เมษายน 2555 / 18:20
    ว๊ายยยยยยยยยยยยย><
    #76
    0
  5. #75 แค่คิดถึงเทอ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 เมษายน 2555 / 18:20
    ว๊ายยยยยยยยยยยยย><
    #75
    0
  6. #74 แค่คิดถึงเทอ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 เมษายน 2555 / 18:20
    ว๊ายยยยยยยยยยยยย><
    #74
    0
  7. #73 แค่คิดถึงเทอ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 เมษายน 2555 / 18:20
    ว๊ายยยยยยยยยยยยย><
    #73
    0
  8. #72 แค่คิดถึงเทอ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 เมษายน 2555 / 18:20
    ว๊ายยยยยยยยยยยยย><
    #72
    0