พิษรักมาเฟีย [ฉบับปรับปรุง]

ตอนที่ 9 : บทที่ 8

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 905
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    21 เม.ย. 59

 

ในทุกๆ คืน พิมพ์วลัญช์จะต้องเข้ามาอ่านหนังสือให้คุณหญิงชนิตราฟังในห้องนอนของท่าน แต่วันนี้ดูเหมือนกระจิตกระใจของคนฟังจะไม่ค่อยอยู่กับเนื้อกับตัวสักเท่าไร เพราะปกตินั้น เวลาเธออ่านหนังสือให้ฟัง ท่านก็มักจะคอยถามความคิดเห็นของเธอไปด้วยเสมอ แต่วันนี้ท่านกลับเงียบผิดปกติ จนหญิงสาวอดนึกสงสัยไม่ได้

เนื่องจากวันนี้ ท่านมีท่าทีคิดมากอย่างเห็นได้ชัด และถ้าเดาไม่ผิด มันคงจะเป็นเรื่องของกัญญาวีร์แน่ๆ แต่ถึงอย่างนั้น เธอก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดีว่า เหตุใดคุณหญิงถึงได้จงเกลียดจงชังคนรักของหลานชายคนโตมากมายขนาดนี้ ทว่ายิ่งคิดมากเท่าไร พิมพ์วลัญช์ก็ยิ่งไม่เข้าใจมากเท่านั้น

พอแล้วพิมคุณหญิงชนิตราเอ่ยขัดจังหวะการอ่าน หญิงสาวจึงคั่นหน้าหนังสือ และพับเก็บไว้บนโต๊ะใกล้ๆ

คุณย่าคิดมากเรื่องอะไรกันคะพิมพ์วลัญช์ถามขึ้นอย่างสงสัย แม้จะรู้ดีว่า อีกฝ่ายคงไม่ยอมบอกความจริงออกมาง่ายๆ

หือ? รู้ได้ยังไงว่าย่าคิดมากถามออกไปแบบนั้น แต่ความจริงคุณหญิงก็รู้ว่า พิมพ์วลัญช์เป็นประเภทไวต่อความรู้สึกของคนรอบข้าง ฉะนั้นจึงไม่แปลกหากหลานสาวจะรู้ว่า เธอกำลังไม่สบายใจอยู่

       “ช่างเถอะค่ะ พิมรู้ว่า คุณย่าคงไม่อยากบอก ก็เลยย้อนถามพิมมาแบบนี้หญิงสาวทำหน้างอใส่ แต่ก็หาได้โกรธเคืองคุณหญิงชนิตราไม่ ตรงกันข้าม เธอกลับไม่เก็บเอามาเป็นอารมณ์ เพราะรู้ดีว่าหากคุณหญิงชนิตราอยากจะบอก ก็คงบอกเอง โดยไม่ต้องรอให้เธอถาม

หลานรัก ย่าอยากให้พิมมีความสุขนะมือของผู้อาวุโสเอื้อมมาลูบศีรษะของหลานสาวเบาๆ ด้วยความรักใคร่แกมเอ็นดู

แค่พิมได้อยู่กับคุณย่า พิมก็มีความสุขแล้วค่ะพิมพ์วลัญช์เข้าไปกอดเอวคุณหญิงชนิตรา ขณะเดียวกันก็พอจะเข้าใจว่า ความสุขซึ่งผู้เป็นย่าเอ่ยนั้น ก็คงจะหมายถึงการทำให้เธอได้แต่งงานกับหลานชายคนโตของท่าน แต่เธอก็อยากจะบอกอีกฝ่ายกลับไปเหมือนกันว่า เธอไม่ได้รักชอบรังสิมันตุ์แม้แต่น้อย ฉะนั้นเธอจะไปมีความสุขได้อย่างไรหากต้องแต่งงานกับคนที่ไม่ได้รัก

ปากหวานจริงๆ หลานย่า เอาล่ะ ไปนอนได้แล้วคุณหญิงชนิตรารีบตัดบท ก่อนที่พิมพ์วลัญช์จะเผลอพูดอะไรเกี่ยวกับเรื่องของรังสิมันตุ์และกัญญาวีร์ขึ้นมาให้เธอต้องหงุดหงิดใจ

ค่ะ ฝันดีนะคะคุณย่าหญิงสาวหอมแก้มผู้อาวุโส ก่อนจะลงจากเตียง เพื่อไปปิดไฟ จากนั้นจึงออกจากห้องไปในท้ายสุด

ท่ามกลางความมืด คุณหญิงชนิตราหวนคิดถึงเรื่องราวของกัญญาวีร์ ซึ่งในอดีตนั้นหล่อนเคยทำให้หลานชายคนเล็กต้องชอกช้ำเสียใจจนแทบบ้า แต่วันนี้หล่อนกลับมาปรากฏตัวอีกครั้งในฐานะคนรักของหลานชายคนโต คุณหญิงชนิตราเลยอดไม่ได้ที่จะเป็นห่วงรัชชานนท์ เพราะไม่รู้ว่าจะทำใจกับเรื่องนี้ได้แล้วหรือยัง เธอรู้ดีมาตลอดว่ารัชชานนท์ยังไม่ลืมความรักครั้งนั้น ผิดกับกัญญาวีร์ที่ตอนนี้สามารถมีความรักครั้งใหม่ได้โดยทิ้งอดีตไว้ข้างหลัง

คนเป็นย่าอย่างเธอเลยไม่ต้องการให้ผู้หญิงคนเดียวมาทำลายสายใยระหว่างพี่น้อง หากรังสิมันตุ์รู้ว่ารัชชานนท์ยังมีใจให้กับกัญญาวีร์อยู่ แน่นอนว่าหลานชายคนโตจะต้องยอมเสียสละคนรักให้ผู้เป็นน้องอย่างไม่ต้องสงสัย และปัญหามากมายก็จะตามมา เพราะฉะนั้นเธอจึงคิดจะกำจัดกัญญาวีร์ออกไปจากชีวิตของหลานชายทั้งสอง ไม่เช่นนั้นเธอคงจะนอนตายตาไม่หลับแน่

 

พิมพ์วลัญช์เดินมาถึงหน้าประตูห้องนอนของตนเอง และในขณะที่กำลังจะเปิดประตูเข้าไปในห้องนั้น แต่เสียงเข้มของใครบางคน ก็ดังขึ้นจากด้านหลัง ทำให้หญิงสาวต้องรีบหันกลับไปมองทันที

แผนการของเธอนี่ เหนือชั้นจริงๆรัชชานนท์กล่าว ขณะอยู่ในท่าทางสบายๆ พลางยืนกอดอกอย่างคนอารมณ์ดี ผิดกับตอนกลางวันที่ลุกออกไปจากห้องรับแขกลิบลับ

แผนการอะไรของคุณพิมพ์วลัญช์ชักจะไม่แน่ใจว่ารัชชานนท์จะมาไม้ไหน

แผนการอะไรอีกล่ะ คงไม่ได้คิดเองเออเองแล้วมาใส่ร้ายเราหรอกนะ ร่างบางมองคนตรงหน้าด้วยสายตาหวาดหวั่น พลางนึกสงสัยอยู่ในใจ

ก็แผนการที่เธอพยายามจะทำดีเพื่อให้วีตายใจ แล้วคิดว่าเธอไม่มีพิษมีภัยน่ะสิจากการสังเกตพฤติกรรมของหญิงสาวในวันนี้แล้ว ทำให้เขาคิดเป็นอื่นไปไม่ได้

พูดจาให้มันดีๆ หน่อยนะคุณสอง พิมพ์วลัญช์รู้สึกเหนื่อยใจ เพราะท้ายสุดชายหนุ่มก็คิดเองเออเองจริงๆ

อย่าพยายามใช้มารยาหญิงมาหลอกคนอื่นๆ เลยพิมพ์วลัญช์ และขอบอกไว้ตรงนี้เลยนะว่า มารยาของเธอใช้กับฉันไม่ได้ผลหรอกน้ำเสียงตอนท้ายของรัชชานนท์เปลี่ยนจากเสียงสบายๆ มาเป็นเสียงเคร่งเครียดตอกย้ำให้คนฟังตระหนักว่า อย่างไรเสียเขากับเธอก็ไม่มีทางที่จะญาติดีกันได้

ขอบคุณสำหรับคำชมนะคะ แต่ฉันขอบอกคุณไว้ตรงนี้เลยว่า ต่อให้คุณเป็นผู้ชายคนสุดท้ายที่เหลืออยู่บนโลกนี้ ฉันก็ไม่มีวันที่จะใช้มารยาหญิงกับคุณหรอกค่ะ อย่ากลัวว่าคุณจะโดนฉันหลอกเลย แล้วอีกอย่างนะ ฉันรู้ว่าคุณฉลาด แต่ช่วยใช้ความฉลาดของคุณให้เป็นประโยชน์ด้วยนะคะ ไม่ใช่เที่ยวมาจับแพะชนแกะไปเรื่อยแบบนี้ เพราะแทนที่คนอื่นจะมองว่าฉลาด เขาจะพากันหาว่าคุณโง่แทนหญิงสาวพูดจบ จึงสะบัดหน้าหนี พลางเดินเข้าห้องทันที

รัชชานนท์ซึ่งอยากจะบีบคอหญิงสาวให้แหลกคามือนั้น ถึงกับต้องรีบดันประตูห้องของอีกฝ่ายไว้ไม่ให้ปิดไป และเพียงเขาออกแรงนิดเดียว ประตูดังกล่าวก็เปิดกว้างอีกครั้ง ร่างบางเลยเซไปด้านหลัง เพราะไม่อาจสู้แรงผลักของประตูไหว จึงทำให้ชายหนุ่มเข้ามาในห้องได้สำเร็จ จากนั้นเขาก็รีบปิดประตูทันที

คุณจะทำอะไรพิมพ์วลัญช์ถามอย่างกล้าๆ กลัวๆ ขณะเดียวกันก็ยืนห่างจากร่างสูงไปไม่ถึงหนึ่งเมตร แต่เธอก็ไม่คิดที่จะถอย เพราะความเป็นคนไม่ยอมใคร ทำให้หญิงสาวอยู่รอที่จะเผชิญหน้ามากกว่าที่จะหนี

ฉันจะทำให้เธอรู้ว่า ในเวลาที่อยู่กับผู้ชายสองต่อสอง และยังกล้าปากดีใส่อีกน่ะ มันจะเป็นยังไงโดยเฉพาะถ้าผู้ชายคนนั้นคือฉันชายหนุ่มไม่รอช้า เขารีบกระชากร่างเล็กเข้ามาหา ขณะเดียวกันสองมือก็จับแขนอันบอบบางของพิมพ์วลัญช์ไว้แน่น

ปล่อยฉันนะ! ปล่อย!” พิมพ์วลัญช์พยายามดิ้นให้หลุดจากมือที่แข็งดุจคีมเหล็กของเขา แต่เหมือนยิ่งดิ้น มือของเขาก็ยิ่งกำแขนของเธอไว้แน่น จนคนตัวเล็กรู้สึกได้ว่า แขนของเธอเริ่มชา เนื่องจากขาดเลือดไปล่อเลี้ยง เพราะฉะนั้นเมื่อการขัดขืนไม่ได้ผล เธอควรจะหยุดดิ้น และคิดหาทางออกอื่นให้เร็วที่สุด

เป็นอะไร? ทำไมถึงได้หยุดขัดขืนล่ะเขากระซิบถามใกล้ๆ ใบหูของหญิงสาว ทำเอาคนฟังแทบขนลุกซู่ทันที

เจ็บเธอตอบสั้นๆ พลางเบือนหน้าหนีอีกฝ่าย เพราะในตอนนี้ ใบหน้าของทั้งสองนั้นอยู่ห่างกันเพียงแค่ไม่กี่นิ้ว

ถ้าเธออยากให้ปล่อย ก็ขอโทษมาก่อนชายหนุ่มอารมณ์ดีขึ้นเล็กน้อย เนื่องจากบัญชีแค้นที่ติดค้างไว้ก่อนหน้านี้ ถูกเอาคืนแบบทบต้นทนดอกเรียบร้อยแล้ว และคราวนี้เขาอยากจะรู้จริงๆ ว่า เธอจะยังกล้าอวดดีกับเขาอีกไหม

ไม่มีทางร่างบางพึมพำเบาๆ พลางไม่อยากจะเชื่อเลยว่า คนที่เริ่มด่าเธอปาวๆ ก่อน จู่ๆ ก็มาบังคับให้เธอขอโทษ ทั้งๆ ที่เขาเป็นคนผิดแท้ๆ

ฉันได้ยินที่พูดนะ ถ้าไม่อยากเจ็บตัวไปมากกว่านี้ ก็รีบๆ ขอโทษมา ฉันไม่ได้มีเวลาว่างมากนักหรอกน้ำเสียงอันเต็มเปี่ยมไปด้วยความมั่นอกมั่นใจในตัวเองของรัชชานนท์ ทำเอาคนฟังถึงกับตาลุกวาวด้วยความโกรธ

และอารมณ์ของพิมพ์วลัญช์ ก็มักจะไปเร็วกว่าความคิดเสมอ ฉะนั้นเธอจึงใช้เท้าข้างหนึ่งซึ่งไม่ได้ถูกพันธนาการ กระทืบเต็มแรงลงไปบนหลังเท้าของเขาทันที ส่งผลให้ชายหนุ่มครางออกมาอย่างเจ็บปวด จากนั้นจึงเผลอปล่อยมือออกจากแขนของหญิงสาวอย่างลืมตัว

เผียะ!

ฉันอดทนกับคุณมามากพอแล้วนะ คุณสอง!กล่าวจบ หญิงสาวก็สะบัดมือฝ่าใส่หน้าของเขาทันที โดยที่ชายหนุ่มเอง ไม่ทันได้ตั้งตัว ทำเอาคนหน้าคมถึงกับหน้าหันไปตามแรงตบ

รัชชานนท์หันกลับมาตวัดสายตามองหญิงสาวอย่างโกรธแค้น ก่อนจะตรงเข้ามาดึงอีกฝ่ายเข้าสู่อ้อมแขน จากนั้นจึงบดเบียดริมฝีปากของตนเองเข้าหาริมฝีปากของร่างบาง พิมพ์วลัญช์ถึงกับเบิกตากว้างด้วยความตกใจ สองมือซึ่งยังว่างอยู่นั้นทุบไปบนตัวของเขา โดยหวังจะให้เขาปล่อย ชายหนุ่มจึงผละจากริมฝีปากออกมาอย่างไม่พอใจ ในขณะเดียวกัน พิมพ์วลัญช์ก็ตวัดมือลงบนแก้มข้างเดิมของเขาอีกครั้ง

เผียะ!

เลวที่สุด!” ร่างบางบริภาษออกมาด้วยความโกรธ แต่ก่อนจะได้พูดอะไรไปมากกว่านั้น สองมือของรัชชานนท์ก็จับแขนของหญิงสาวไว้ ก่อนจะดันแผ่นหลังของหญิงสาวให้เข้าไปชิดกับประตูห้อง และรวบแขนทั้งสองตรึงไว้เหนือศีรษะ จนตอนนี้เธอหมดหนทางจะหนี พร้อมกันนั้น รัชชานนท์ก็รีบแทรกขาของเขาไปอยู่ระหว่างขาทั้งสองข้างของอีกฝ่าย ร่างบางรู้สึกแปลกๆ เมื่อร่างกายด้านล่างของเธอสัมผัสได้ถึงความเป็นชายของเขา

เธอเลือกเองนะพิมพ์วลัญช์!เพียงเสี้ยววินาทีหลังจากรัชชานนท์พูดจบ ริมฝีปากของเขาก็บดขยี้ริมฝีปากของเธอด้วยความโมโห เขาพยายามจะเปิดปากของเธอให้ได้ แต่เธอก็เบือนหน้าหนี ทว่าเขาก็ตามริมฝีปากนั้นไปจนเจอ หญิงสาวที่เริ่มหมดแรงจะต่อต้าน จึงมีอาการขัดขืนน้อยลง ทำให้รัชชานนท์พอใจพร้อมๆ กับที่สามารถเปิดปากของเธอได้สำเร็จ

เมื่อลิ้นของเขาผ่านเข้าไปในโพรงปากของอีกฝ่าย ก็ได้พบกับความหวานละมุน เขาจึงจูบเธออย่างดูดดื่มอยู่อย่างนั้น จนกระทั่งชายหนุ่มเผลอร้องครางอย่างพอใจ เป็นเหตุให้ร่างบางซึ่งกำลังเคลิ้มจากรสสัมผัสของเขาได้สติขึ้นมาทันควัน สองมือที่เขาปล่อยให้เป็นอิสระตอนไหนก็ไม่รู้นั้น รีบผลักคนตัวโตให้ออกห่างไปอย่างเร็ว

รัชชานนท์ซึ่งโดนผลักออกมานั้น ถึงกับงุนงงในการกระทำของตนเอง เพราะรสจูบอันเผ็ดร้อนของเขากลายเป็นอ่อนหวานไปได้อย่างไร เขาตั้งใจจะทำเรื่องหยาบคายกับเธอมากกว่าจะทำให้เธอเคลิ้ม แต่สุดท้ายทำไมมันถึงได้เป็นอย่างนี้

ชายหนุ่มมองร่างพิมพ์วลัญช์ ซึ่งยืนอยู่ไม่ห่างจากเขานัก เธอเองก็กำลังงุนงงพอๆ กับเขา และอาจจะมากกว่าเขาด้วยซ้ำ เพราะใบหน้าของหญิงสาวแดงก่ำ จนไม่รู้ว่าเขินหรือโมโหกันแน่ ทว่าสิ่งที่แน่ๆ คือตอนนี้เธอไม่กล้าสบตากับเขา

ทำเหมือนไม่เคยไปได้หญิงสาวคิดว่าคงจะฟังผิด แต่พอเงยหน้าขึ้นมาสบตากับคนพูดแล้ว ก็รู้โดยบัดดลว่า เธอไม่ได้ยินผิดแน่นอน เขากำลังดูถูกเธอ และจากสายตาของเขานั้น ก็บ่งบอกได้ชัดเจนว่ารังเกียจการแสดงออกของเธอมากขนาดไหน

เขาจะบ้าหรือไง แล้วจะให้เธอทำหน้าอย่างไรในเมื่อมันเป็นครั้งแรกที่เธอถูกผู้ชายจูบอย่างดูดดื่ม เพราะอย่างมากสุดเธอก็เคยแค่ถูกหอมแก้มเท่านั้น ซึ่งก็เป็นเพียงการทักทายกับเพื่อนชาวต่างชาติ นี่เขาคงมองว่าเธอช่ำชองมากเลยสินะ พิมพ์วลัญช์ได้แต่คิดต่อว่าอีกฝ่ายอยู่ในใจ

ด่าจบแล้ว ก็เชิญออกไปด้วยค่ะ ฉันอยากพักร่างบางพยายามระงับความโกรธไว้ ขณะเดียวกันก็เปิดประตูทันทีหลังจากพูดจบ แต่เขายังคงไม่กระดิกไปไหน จนหญิงสาวกำลังจะเปิดปากไล่ซ้ำ หากแต่เขาได้พูดขัดขึ้นมาเสียก่อน

ก็ไม่ได้อยากจะอยู่นานนักหรอก เพราะฉันเองก็ไม่ได้พิศวาสอะไรในตัวเธอรัชชานนท์ก้าวเท้าออกไปทันที หญิงสาวจึงรีบปิดประตู ก่อนจะค่อยๆ ทรุดลงนั่งกับพื้นอย่างเหนื่อยอ่อน หัวใจของเธอมันยังเต้นไม่เป็นจังหวะดีเลย นี่คืออะไรกัน ความรู้สึกโมโหก็ไม่ใช่ รู้สึกดีก็ไม่เชิง ความรู้สึกเหล่านี้มันคืออะไร

พิมพ์วลัญช์รีบหลับตาลง พลางคิดไปถึงคำพูดต่างๆ นานา ที่เขาสรรหามาด่าทอ พอคิดถึงเรื่องนี้แล้วความรู้สึกดีจากรสจูบก่อนหน้า ก็พลันหายไปหมด

เขาเห็นเราเป็นผู้หญิงใจง่ายหรือไง ร่างบางยิ่งคิด ก็ยิ่งโมโหมากขึ้น โดยเฉพาะเมื่อคิดถึงการกระทำอันแสนจะหยาบคายของเขา เธอจึงรีบเช็ดปากของตัวเองเหมือนกับพยายามปัดสิ่งสกปรกออกไป จนริมฝีปากที่บวมเจ่ออยู่แล้ว ยิ่งบวมมากขึ้นมาอีก เธอเลยรู้สึกได้ว่า หากเธอไม่หยุดเช็ดมัน ปากของเธอคงจะได้เป็นแผลแน่ๆ คิดได้ดังนั้น เธอเลยค่อยๆ พาร่างตัวเองไปยังตู้เสื้อผ้า เพื่อหยิบชุดคลุมอาบน้ำออกมา ก่อนจะตรงไปยังห้องน้ำทันที ท่ามกลางความโมโหซึ่งอัดแน่นอยู่ในอก


มาอัพให้แล้วนะคะ ต้องขออภัยด้วยที่เมื่อวานไม่ได้มาอัพ
ติดธุระนิดหน่อยค่ะ จริงๆ ตั้งใจอัพทุกวัน
แต่ถ้ามีเหตุสุดวิสัยจริงๆ ก็อาจไม่ได้มาอัพ
ฉะนั้นต้องขออภัยไว้ล่วงหน้าเลยนะคะ


จริงๆ ถ้าใครเคยอ่านเรื่องนี้มาบ้างแล้ว
จะสังเกตเห็นว่า ภาษาค่อนข้างไม่ได้เรื่องค่ะ
เพราะเป็นเรื่องแรกที่เขียน เมื่อประมาณ 6-7 ปีก่อน
5555 ตอนรีไร้ท์เนี่ย ไม่ต่างอะไรกับการเขียนใหม่จริงๆ


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

2,122 ความคิดเห็น

  1. #2096 ladyberbatov (@ladyberbatov) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 เมษายน 2559 / 11:53
    เฮียสองปากไม่ตรงกะใจอ๊ะป่าว
    #2096
    0
  2. #2095 ♡NETTY♡ (@ty094655336) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 เมษายน 2559 / 11:26
    ว้าวววววววว จูบซะเคลิ้มมมม
    #2095
    0
  3. วันที่ 21 ธันวาคม 2552 / 21:40
    มาอัพ เรวๆๆ นร้า     
    #56
    0
  4. #55 แนนนี่ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2552 / 20:48
    อยากอ่านไวๆจัง มาอัพให้หน่อยนะค่ะ

    เป็นกำลังใจให้
    #55
    0