พิษรักมาเฟีย [ฉบับปรับปรุง]

ตอนที่ 7 : บทที่ 6

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 928
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    18 เม.ย. 59

หลังจากนั้น หญิงสาวก็เดินลิ่วๆ เข้าไปในห้างสรรพสินค้า พลางเริ่มมองหาร้านที่คิดว่าน่าจะมีของขวัญเหมาะๆ สำหรับคู่แต่งงานที่อยู่ในวัยเดียวกันกับเธอ แต่เนื่องจากครั้งนี้เป็นครั้งที่สองที่เธอมาที่นี่ ส่วนครั้งแรก เธอมากับรังสิมันตุ์เมื่อหลายวันก่อน ดังนั้นการมองหาร้านค้าเพื่อเลือกซื้อของ ดูเหมือนจะยากเกินไปสำหรับคนไม่สันทัดในสถานที่อย่างพิมพ์วลัญช์

ร่างบางหันซ้ายทีขวาที ก่อนจะรู้สึกตัวว่า เธอเดินวนไปวนมาอยู่หลายรอบแล้ว เมื่อคิดได้ดังนั้นจึงหมุนตัวกลับ แต่ดันชนเข้ากับกำแพงมนุษย์อย่างจัง ด้วยสัญชาตญาณของคนที่กำลังจะล้ม มือน้อยๆ ของเธอจึงคว้าเสื้อของคนตรงหน้าไว้ คนโดนชนก็ปฏิบัติตัวไปตามสัญชาตญาณ โดยการโอบเอวของร่างบางไว้ด้วยแขนทั้งสองข้าง

ซุ่มซ่ามจริงๆคนโดนชนกล่าวอย่างหงุดหงิด เพราะเหนื่อยจากการเดินตามหาเธอจะแย่อยู่แล้ว ทั้งที่จริงๆ ก็ไม่ได้อยากจะตามมาหรอก แต่ด้วยความคิดว่า เธอจะเอาทรัพย์สมบัติของตระกูลเขามาผลาญเล่น รัชชานนท์จึงต้องตามมาคุมเข้ม เพื่อไม่ให้เธอได้ทำอะไรอย่างใจหวัง

คุณสอง! คุณตามฉันมาทำไม” พิมพ์วลัญช์รีบผละออกจากอ้อมกอดของอีกฝ่ายทันที เมื่อรู้ว่ากำแพงมนุษย์ซึ่งเธอเผลอชนไปนั้นคือใคร

ฉันก็มาดูว่า วันนี้เธอจะผลาญเงินของตระกูลฉันไปได้เท่าไรเขาตอบเสียงเรียบ แต่นึกหงุดหงิดใจกับท่าทางเบื่อหน่ายของหญิงสาว พลางคิดว่า ถ้าเขาเป็นผู้ชายคนอื่น เธออาจจะไม่ทำหน้าแบบนี้

ส่วนพิมพ์วลัญช์ หลังจากฟังสิ่งที่อีกฝ่ายพูดมาแล้ว ก็ถึงกับไม่อยากจะเชื่อหูของตนเอง เพราะท่าทางเขาคงกลัวว่า เธอจะเอาเงินจากตระกูลของเขามาผลาญเล่น เลยต้องตามมาเฝ้าถึงที่นี่ เธอเลยไม่อยากจะเชื่อว่า คนอย่างคุณชายรัชชานนท์จะมีนิสัยเป็นพวกชอบหวงสมบัติเหมือนพวกคุณหญิงคุณนายบางคนในสมัยนี้

อ้าว อาคุงสอง ไม่เจอกังนานเลยน้าเจ้าของสำเนียงการพูดสไตล์คนไทยเชื้อสายจีนนั้น ทักทายรัชชานนท์ แต่ดวงตาหาได้มองเจ้าของชื่อไม่ ทว่าสายตาซึ่งเต็มไปด้วยตัณหานั้น กลับมองตรงไปยังร่างบางข้างกายของเขาแทน

รัชชานนท์ไม่เพียงแต่ไม่ตอบ เขายังทำเป็นไม่สนใจเสียงทักทายของเจ้าพ่อบ่อนคาสิโน ซึ่งเป็นศัตรูตัวฉกาจ และมักชอบเล่นงานเขาทุกครั้งในคราวเผลอ ทางด้านพิมพ์วลัญช์ก็หันมามองชายหนุ่ม สลับกับชายร่างอ้วนอย่างสงสัย เพราะไม่เข้าใจว่าทำไมรัชชานนท์ถึงเมินเฉย ทั้งที่อีกฝ่ายทักทายมาแท้ๆ

หญิงสาวตัดสินใจจึงยกมือไหว้ผู้มาใหม่อย่างมีมารยาท แม้จะไม่รู้ว่า คนทักทายเกี่ยวข้องอะไรกับรัชชานนท์ แต่เมื่อผู้ใหญ่คราวพ่อเอ่ยปากทักก่อน เธอก็ควรจะทักทายกลับในฐานะคนอายุน้อยกว่า และบางทีชายร่างอ้วนคนนี้อาจจะรู้จักกับคุณหญิงชนิตราด้วยก็เป็นได้

ไหว้พระเถอะจ้ะหนูชายร่างอ้วนไม่พูดเปล่า สองมืออูมๆ ยังเข้ามาจับมือหญิงสาวเพื่อรับไหว้ หากแต่คนโดนกระทำอย่างพิมพ์วลัญช์นั้น เริ่มคิดได้ว่า บางทีเธออาจคิดผิดที่ยกมือไหว้เขา เธอเลยพยายามดึงมือกลับมา แต่ช้ากว่ารัชชานนท์ที่เมื่อเห็นภาพตรงหน้าแล้ว ก็รีบตรงเข้าไปกระชากมือบางมากุมไว้เอง พร้อมกับมองเจ้าพ่อบ่อนคาสิโน หรือ เสี่ยเจียง อย่างไม่พอใจ

แหม อั๊วขอโทษละกัง ไม่คิดว่าอาคุณสองจะหวงแม่หนูคนนี้ แต่ถ้าอาคุงสองเบื่อเมื่อไร ก็มาหาอั๊วได้นะแม่หนูร่างบางซึ่งไปหลบอยู่หลังรัชชานนท์โดยอัตโนมัติ รู้สึกรังเกียจในวาจาดูถูกของเสี่ยเจียง แม้เธอจะโดนรัชชานนท์ดูถูกอยู่เป็นประจำ แต่เธอกลับไม่รู้สึกรังเกียจขยะแขยงชายหนุ่มเท่านี้เลย

คงไม่ได้หรอกครับเสี่ย เพราะคนนี้เมียของผมรัชชานนท์เน้นคำว่า เมีย ชัดๆ เพื่อให้อีกฝ่ายเข้าใจว่า เธอไม่เหมือนผู้หญิงคนอื่นๆ ของเขา ขณะเดียวกันเขาก็มองเสี่ยเจียงอย่างไม่สบอารมณ์ โดยไม่รู้เลยว่า บัดนี้เขาได้กุมมือพิมพ์วลัญช์ไว้แน่นขนาดไหน

ไม่เอาน่า อาคุงสอง เพื่อนร่วมธุรกิจเดียวกัน มีอะไรก็แบ่งๆ กันใช้บ้างสิ

แก!รัชชานนท์ทำท่าว่าจะเข้าไปต่อยหน้าคนพูดสักหมัดสองหมัด หากแต่คนข้างหลังรั้งเขาไว้เสียก่อน ในขณะที่บอดี้การ์ดอีกสองสามคนของเสียเจียง ก็กรูกันเข้ามาเพื่อจะปกป้องเจ้านาย

พวกแกถอยไป อย่าเสียมารยาทกับอาคุณสองซี่ลูกน้องปฏิบัติตามคำสั่ง พลางเปิดทางให้นายได้คุยกับเพื่อนร่วมธุรกิจอย่างรัชชานนท์

พวกเขาเป็นใครกันเหรอคะหญิงสาวได้โอกาส จึงกระซิบถามชายหนุ่มเบาๆ มือของร่างบางทั้งสองเปลี่ยนจากกุมมือของชายหนุ่ม มาเป็นกอดแขนของเขาไว้แน่นแทนอย่างไม่รู้ตัว

ยุ่งไม่เข้าเรื่อง อยู่เฉยๆ ไปเถอะแม้คำพูดจะชวนโมโหไปหน่อย หากแต่น้ำเสียงทุ้มนั้นไหงมันฟังดูแล้วอ่อนโยนแปลกๆ จนพิมพ์วลัญช์เกิดโมโหไม่ออก

ต้องขอโทษแทนลูกน้องอั๊วด้วยนะที่มังไม่มีมารยาท เลยทำให้เมียสุดสวยของอาคุงสองต้องตกใจไปด้วยเสี่ยเจียงยังคงแสดงความปรารถนาในตัวเมียกำมะลอของชาวบ้านไม่เลิก แต่ชายหนุ่มเลือกที่จะเงียบ คู่อริจึงเป็นฝ่ายเปิดปากพูดต่อไป

สุดสัปดาห์นี้ หวังว่าเราจะพบกังที่งานนะ อั๊วจะรอ

ผมไม่พลาดหรอก แต่ขอเตือนไว้ก่อนว่า อย่าได้มายุ่งกับเมีย และคนในครอบครัวของผมเป็นอันขาด ไม่อย่างนั้นผมไม่เอาคุณไว้แน่เจ้าพ่อหนุ่มหล่อพูดจบ จึงดึงตัวพิมพ์วลัญช์ออกมาจากจุดนั้น โดยมีสายตาของเสี่ยเจียงมองตามไปด้วยอารมณ์อันหลากหลาย ไม่ว่าจะเป็นตัณหา ราคะ และโดยเฉพาะความโลภ เพราะเสี่ยเจียงหวังจะแย่งชิงบ่อนคาสิโนของรัชชานนท์มาเป็นของตัวเอง

การเข้ามาทำธุรกิจคาสิโนของรัชชานนท์นั้น ทำให้รายได้ในบ่อนคาสิโนของเสี่ยเจียงลดลงอย่างเห็นได้ชัด เพราะเจ้าเด็กไม่มีสัมมาคารวะอย่างรัชชานนท์ ดันมาเปิดบ่อนคาสิโนในถิ่นของเขา ซึ่งตั้งอยู่นอกเขตชายแดนไทยทางภาคเหนือ แต่เขายังทำอะไรมันไม่ได้ เนื่องจากมันเป็นหลานตาของผู้นำตระกูลอุเอโนะ

ตระกูลอุเอโนะเป็นตระกูลชื่อดังซึ่งมีต้นกำเนิดอยู่ในประเทศญี่ปุ่น คนในตระกูลนี้ ยิ่งทระนงจนถึงขั้นเปรียบตัวเองว่าเป็นแสงสว่างแห่งเอเชีย เท่านั้นยังไม่พอ ผู้นำตระกูลคนปัจจุบันยังป่าวประกาศไปทั่วว่า เจ้ารัชชานนท์จะกลายมาเป็นผู้นำตระกูลคนต่อไป

แค่นี้ก็ทำให้คนใหญ่คนโตที่มีอิทธิพลในละแวกนี้ ต่างยอมก้มหัว และเปิดทางให้รัชชานนท์ทำธุรกิจ จะเว้นก็แต่เสี่ยเจียง เพราะเขามักเล่นงานมันทุกครั้งเมื่อมีโอกาส แต่มันก็ล้มเหลวทุกครั้ง ทว่าสุดสัปดาห์นี้ เขามั่นใจว่า มาเฟียหนุ่มรุ่นลูกจะไม่โชคดีเหมือนครั้งก่อนๆ แน่

 

 

 

พิมพ์วลัญช์เดินตามแรงดึงของชายหนุ่มโดยไม่อิดออด พลางสงสัยกับเหตุการณ์เมื่อครู่ และเพิ่งจะรู้ตัวว่า เธอไม่รู้อะไรเกี่ยวกับรัชชานนท์เลย แม้กระทั่งเรื่องงานของเขา ทั้งที่จริงๆ แล้วเธอสมควรจะรู้เรื่องเขาให้มากกว่านี้ ในฐานะที่พักอาศัยอยู่ใต้ร่มชายคาเดียวกัน

คุณไปรู้จักคนที่ดูเหมือนจะเป็นพวกเจ้าพ่อแบบนั้นได้ยังไงคะพิมพ์วลัญช์ถามขณะเดินตามรัชชานนท์ พลันเอ่ยจบปุ๊บ ร่างสูงก็หยุดเดินปั๊บ จนร่างบางชนเข้ากับกำแพงมนุษย์อีกครั้ง

ไปสิ จะซื้อของอะไรก็รีบๆ ซื้อเข้า วันนี้ฉันอนุญาตให้เธอใช้เงินของฉันเต็มที่รัชชานนท์แกล้งพูดประชดเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ เพราะไม่อยากจะตอบคำถาม เนื่องจากตอนนี้เขาต้องรีบจัดการพายัยตัวฮุบสมบัติกลับบ้านโดยเร็ว ก่อนเสี่ยเจียงจะเกิดคิดวิปริตฉุดตัวเธอไปในขณะที่เขาไม่ทันตั้งตัว เพราะตอนนี้ข้างกายของเขา ไม่ได้มีบอดี้การ์ดอย่างตะวันและพิทักษ์คอยระวังหลังให้ แล้วไหนจะอาวุธที่ครั้งนี้เขาไม่ได้พกติดตัวมาด้วยอีก ขืนอยู่ที่นี่นานเกินไป เขาไม่แน่ใจเลยว่า เสี่ยตัณหากลับคนนั้น จะคิดพิเรนทร์ทำอะไรอีก

ฉันไม่ใช้เงินคุณหรอก ขอบใจเธอเชิดหน้าใส่ ก่อนจะกระชากมือออกจากการจับกุมของเขา ทำเอาชายหนุ่มเพิ่งจะรู้สึกตัวว่า เขาเดินกุมมือหญิงสาวมาตลอดทาง ขณะเดียวกัน รัชชานนท์ซึ่งไม่เคยถูกสาวใดปฏิเสธ เลยรู้สึกเสียหน้าอย่างมาก กลับการที่อีกฝ่ายไม่ยอมใช้เงินของเขา จึงอดไม่ได้ที่จะพูดจาตอบโต้กลับไป

อย่ามาทำเป็นพูดหน่อยเลย เธอมันตัวฮุบสมบัติ

งั้นก็ดูแลสมบัติให้ดีๆ แล้วกัน เพราะถ้าคุณเผลอเมื่อไร ฉันอาจจะแย่งมันไปจากคุณก็ได้หญิงสาวพูดลอยหน้าลอยตา หาได้รู้ไม่ว่า การกระทำดังกล่าวได้ทำให้ระเบิดเวลาลูกใหญ่เริ่มทำงานแล้ว

ในที่สุด เธอก็เผยธาตุแท้ออกมาแล้วสินะ คุณย่าไม่น่าไว้ใจเลี้ยงงูเห่าอย่างเธอไว้ในบ้านเลยดวงตาชายหนุ่มแฝงไปด้วยความโกรธ แม้น้ำเสียงจะเป็นปกติดี แต่ภายในใจเขากลับเต็มไปด้วยความหงุดหงิด

คุณ!” พิมพ์วลัญช์ตวัดสายตามองคนที่อาจหาญกล้าเรียกเธอว่า งูเห่า แต่ริมฝีปากบางที่เม้มสนิท จู่ๆ ก็คลายออกแล้วเปลี่ยนมาส่งยิ้มหวานให้กับเขาแทน จนรัชชานนท์เดาอารมณ์ของคนตรงหน้าไม่ถูก

ดี งั้นคุณก็ดูดีๆ แล้วกัน ว่าฉันจะใช้วิธีการไหนมาผลาญสมบัติของคุณร่างบางพูดจบ ก็เดินเข้าไปในร้านเป้าหมาย เนื่องจากคิดแผนการอะไรดีๆ ออก

 

 

ภาพหญิงสาวแสนสวยกับชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาเดินเข้าออกร้านนั้นที ร้านนี้บ้าง ได้สร้างรอยยิ้มให้กับผู้พบเห็นไม่น้อย เนื่องจากฝ่ายชายนั้นรับหน้าที่ถือของ พลางเดินตามหญิงสาวต้อยๆ ทำเอาสาวๆ ในละแวกนั้น ต่างพากันอิจฉาผู้เป็นดั่งเจ้าของหัวใจของชายหนุ่ม แต่งานนี้คงไม่มีใครรู้ดีไปกว่าพิมพ์วลัญช์กับรัชชานนท์อีกแล้วว่า เบื้องหลังของการช้อปปิ้งมาราธอนติดกันสามชั่วโมงนั้นมันเป็นอย่างไร

ใครใช้ให้เธอซื้อของมากมายขนาดนี้ ซื้อเหมือนกับว่าชาตินี้จะไม่มีโอกาสได้ซื้ออีกแล้วงั้นแหละชายหนุ่มซึ่งเดินตามคนตัวเล็กนั้น ถามขึ้นขณะอีกฝ่ายมาหยุดอยู่หน้าร้านขายตุ๊กตาร้านหนึ่ง

มันก็ของๆ คุณทั้งนั้นแหละ จะบ่นทำไมเธอพูดจบ ก็เดินเข้าไปในร้าน พลางแอบยิ้มไม่ให้จอมหวงสมบัติเห็น

ส่วนข้าวของมากมายที่เขาถือนั้น ไม่มีสิ่งไหนเป็นของเธอเลย ทุกอย่างที่ซื้อส่วนใหญ่ก็เป็นของคนในคฤหาสน์ภูริวัฒนภากรทั้งนั้น โดยเฉพาะของรัชชานนท์ ดังนั้นชายหนุ่มจึงไม่มีสิทธิ์ที่จะบ่น และยกมันมาให้เธอถือ เพราะมันไม่ใช่ของๆ เธอ และคนในคฤหาสน์เอง ก็ไม่ใช่คนของเธอเหมือนกัน เธอเป็นแค่ผู้อาศัยเท่านั้น เลยไม่จำเป็นต้องรับผิดชอบของที่ซื้อให้กับคนอื่นๆ ในคฤหาสน์

พิมพ์วลัญช์เดินเลือกตุ๊กตาตัวที่คิดว่าเหมาะจะให้คุณหญิงชนิตรานำไปเป็นของขวัญแต่งงานมากที่สุดโดยมีรัชชานนท์ยืนมองอย่างสนใจ พลางคิดว่าเธอจะแกล้งอะไรเขาอีก เพราะวันนี้ทั้งวัน ยัยตัวฮุบสมบัติเอาแต่ทำให้เขาหงุดหงิด ครั้นจะต่อว่าอะไรมากก็ไม่ได้ ประเดี๋ยวจะเสียภาพคุณชายสองหมด

ไม่เห็นมันจะน่ารักตรงไหนเลย จะซื้อไปทำไม กินก็ไม่ได้รัชชานนท์พูดขึ้นเมื่อเห็นตุ๊กตาหมีคู่รักในมือของหญิงสาว

จะกินก็ได้ถ้าคุณอยากกิน เอาไหมล่ะตัวฮุบสมบัติไม่พูดเปล่า มิหนำซ้ำยังส่งตุ๊กตามาจ่อปากของเขาอีก จนรัชชานนท์ต้องสะบัดหน้าหนีอย่างหมดหนทางสู้

แหม คุณแฟนเนี่ย อารมณ์ขันดีจังเลยนะคะพนักงานสาวแซวพิมพ์วลัญช์ เพราะเข้าใจว่า เขากับเธอก็แค่การหยอกล้อกันตามประสาคนรักเฉยๆ

ไม่....ร่างบางพูดได้แค่นั้น เพราะโดนเขาขัดขึ้นมาเสียก่อน

ฟงแฟนอะไรกันครับ เมียต่างหากรัชชานนท์ได้ที ก็เอาคืนอีกฝ่ายบ้าง ทั้งที่ไม่อยากจะทำอะไรให้เสียภาพพจน์ แต่ในเมื่อเธอหาเรื่องเขาไม่เลิก เขาก็จะไม่ทนรอให้ถึงคฤหาสน์แล้วค่อยจัดการกับเธอหรอก ทว่าเขาจะจัดการเธอตั้งแต่วินาทีนี้เลย

นี่คุณ!พิมพ์วลัญช์ถึงขั้นอ้าปากค้าง พลางพูดไม่ออก ใบหน้าที่เคยขาวนวล จู่ๆ ก็เกิดแดงระเรื่อขึ้นมา เพราะคำพูดของชายหนุ่ม

ไม่มีอะไรหรอกครับ เมียของผมคงจะเขิน งั้นผมตกลงเอาเจ้าสองตัวนี้นะครับชายหนุ่มพูดจบ จึงหยิบตุ๊กตาหมีสองตัวออกจากมือของพิมพ์วลัญช์ ก่อนจะส่งให้พนักงานสาวพร้อมๆ กับบัตรเครดิต

ใครเป็นเมียของคุณกัน พูดให้มันดีๆ หน่อยนะ สองครั้งแรกฉันพอจะเข้าใจ และให้อภัยได้ แต่ครั้งนี้มันไม่มีเหตุผลที่คุณต้องอ้างแบบนั้นเลย

หญิงสาวถามอย่างไม่พอใจ เพราะในครั้งแรกที่เขามอบฐานะเมียกำมะลอให้นั้น เพราะเขาเห็นเธอเป็นไม้กันหมา อยากให้ทิฆัมพรเลิกยุ่งวุ่นวายกับเขา ส่วนครั้งที่สอง มันมีสาเหตุมาจากการที่เขาพูดโกหกเพื่อที่จะช่วยเธอให้พ้นจากเสี่ยอ้วนตัณหากลับ ทว่าครั้งล่าสุดนั้น มันเป็นเพียงแค่การแกล้งเล่น

ทำไม? นึกว่าฉันอยากได้เธอมาเป็นเมียนักเหรอ ให้ฟรีๆ ยังไม่อยากได้เลยชายหนุ่มพูดลอยหน้าไปมา จนคนฟังเริ่มเดือดดาลบ้าง หลังจากที่เธอเป็นฝ่ายทำให้เขาโมโหตลอดสามชั่วโมงที่ผ่านมา

คุณมัน...คนบ้า!” ร่างบางตะโกนใส่หน้าคนหวงสมบัติอย่างโมโห ส่วนรัชชานนท์กลับยิ้มกว้างอย่างพอใจในผลงานของตนไม่น้อย และเมื่อเห็นว่า หญิงสาวเริ่มเดือดดาล มันก็ทำให้อารมณ์หงุดหงิดของเขาค่อยๆ ลดลง และแปรเปลี่ยนมาเป็นอารมณ์ดีในที่สุด

จริงๆ แล้ว ยัยตัวฮุบสมบัติก็ไม่ได้เลวร้ายอะไรในสายตาของรัชชานนท์ เพราะเมื่อมองจากของที่ซื้อในวันนี้แล้ว ไม่มีชิ้นไหนเลยที่เธอซื้อให้ตัวเอง แม้ราคาของบางอย่าง จะแพงไปนิดหน่อย แต่ก็ยังนับว่า เธอไม่ได้ผลาญเงินของเขาไปกับการซื้อของให้ตัวเอง ทว่าเขาจะรีบด่วนสรุปตอนนี้ไม่ได้ เนื่องจากไม่แน่ว่า มันอาจจะเป็นพฤติกรรมเสแสร้งตามประสาผู้หญิงที่มีมารยามาก เขาเองก็คุ้นเคยกับมารยาเหล่านี้ดี เลยอดคิดไม่ได้ว่า เรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้ พิมพ์วลัญช์อาจจะจงใจหลอกล่อเขาด้วยมารยาของเธอ


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

2,122 ความคิดเห็น

  1. #2088 thayanisololam (@thayanisololam) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 เมษายน 2559 / 17:41
    ต่อๆค่าาไรท์ ชอบๆ
    #2088
    0
  2. #41 PlaTongFat (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2552 / 21:00
    มาโปรยให้อยากแล้วจากไปอ่ะ

    รีบมาอัพต่อนะค่ะ สู้ๆ
    #41
    0