My dear devil กำราบหัวใจผู้ชายปากแข็ง

ตอนที่ 3 : He is Casanova

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 277
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    20 ก.ย. 63

เอิ่ม เสียงใครอีกล่ะนั่น...เหอะ คุณนายประจบประแจง เอ่อ ไม่ใช่ๆ คุณนายประจบจิตน่ะ พ่วงลูกสาวขี้เหวี่ยงอย่างยัยปาณิดามาด้วยอีกคน เจริญล่ะ ใครเชิญมาเนี่ย ฉันหันไปมองคุณแม่ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยคำถาม ท่านก็ได้แต่ยิ้มแห้งๆ ประมาณว่ามาได้ไงไม่รู้เหมือนกัน

“สวัสดีค่ะ คุณป้าจิต” ฉันต้องแสร้งทำตามมารยาทไป ทั้งๆ ที่ไม่ได้อยากเล้ยยยย ให้ตายเหอะ

“แหม หนูอลินนี่ยังสวยและน่ารักเหมือนเดิมเลยนะจ๊ะ” เป็นไงล่ะ ประจบประแจงมั้ยล่ะ สายตาที่แสนชม้อยชม้ายนั่น มันทำให้ฉันขนลุกจริงๆ แต่ยังไม่เท่าสายตาของยัยปาณิดาที่มองคู่หมั้นของฉันตาแทบถลนออกมา และที่แย่ไปกว่านั้นคือ อิพี่วาโยมันดันเล่นด้วยไง ไอ้คนเจ้าชู้!

“ดีจ่ะ อลิน คราวนี้กลับมาอยู่ไทยเลยใช่มั้ย” ปาณิดาหรือปิ่นถามฉัน แต่สายตายังสบกับพี่วาโยไม่เลิก เหอะ คืนนี้สองคนนี้ต้องลากกันไปกินแน่ ไม่ต้องเชิญหมอดูสำนักไหนมาทายเลย ฉันมั่นใจ!

“อือ คุณพ่อคุณแม่ขา ลูกสาวอยากกินอาหารไทยม๊าก มาก วันนี้มีอะไรกินบ้างเอ่ย” ฉันรับคำยัยปิ่นสั้นๆ แล้วก็เลิกสนใจแม่ลูกคู่นั้นไปเลย

“อาหารซีฟู้ด แล้วก็อาหารใต้อย่างที่ลูกชอบเลยจ่ะ มีขนมไทยด้วยนะ แม่เตรียมทุกอย่างเพื่อลูกสาวคนสวยอย่างดี เราไปดูกันดีกว่า”

เราพากันเดินมาที่โต๊ะอาหารที่จัดอยู่บริเวณสวนหน้าบ้าน มีเตาปิ้งย่างที่เด็กรับใช้ในบ้านกำลังเตรียมอาหารกันอยู่ อีกส่วนก็เป็นคอยแกะเปลือกกุ้งหอยปุปลา ลำเลียงมาวางไว้บนโต๊ะอาหารไม่ให้ขาด

ฉันนั่งลงตรงเก้าอี้ประจำตัว ทุกคนรู้ดีว่าตัวเองต้องนั่งตรงไหน เพราะทั้งสองบ้านมาร่วมทานอาหารด้วยกันบ่อย และที่นั่งของฉันก็ต้องติดกับพี่วาโยอยู่แล้ว เพราะต้องคอยตักโน่นตักนี่เอาใจคุณเขา พี่วาโยก็นั่งลงข้างฉันอย่างอัตโนมัติ เป็นที่รู้กัน ทุกคนนั่งประจำที่หมด ยกเว้นสองแขกที่ไม่ได้รับเชิญ และเก้าอี้เหลือเพียงตัวเดียวคือของพี่มาลี คุณแม่เลยเรียกเด็กรับใช้ไปเอาชุดจานกับเก้าอี้มาเสริม เหอะ หน้าเสริมคอนกรีตรึยังไงกัน

“พี่วาช่วยหยิบจานกุ้งย่างให้อลินหน่อยสิคะ มันอยู่ไกลจัง” ฉันกระซิบบอกคนข้างๆ ที่ตอนนี้นั่งเคี้ยวอาหารตุ้ยๆ อย่างไม่ยอมสนใจใคร หรืออะไรทั้งนั้น เขามองหน้าฉันเล็กน้อย และหันไปมองจานกุ้งที่มันอยู่ไกลจริงๆ ก็เลยหยิบมาให้อย่างไม่เกี่ยงงอน

“เดี๋ยวอลินแกะให้นะ” ฉันบอกเขา จริงๆ แล้ว ก็ไม่ได้ต้องแกะอะไรมากหรอก เพราะกุ้งแม่น้ำถูกผ่ามาแล้วเรียบร้อย ก็แค่เอาซ้อมแคะเอาก็ได้กินแล้ว “นี่ค่ะ” ฉันตักให้ร่างสูง เขาก็ตักกินแต่โดยดี

เราสองคนถูกคนทั้งบ้านจับตามองเป็นระยะๆ โดยไม่มีใครขัด เพราะพวกเขาตั้งใจมากในการจับให้เราคู่กัน และนั่นทำให้ฉันมีแต้มต่อกว่าชะนีทุกตัวที่ริอาจจะมาเทียบรัศมี

“กินเองบ้างสิ จะล้นจานฉันอยู่แล้ว” เขาบอกเมื่อฉันแกะให้เขาเรื่อยๆ แทบจะขนมาทั้งทะเล

“เห็นพี่กินอิ่ม อลินก็อิ่มแล้วค่ะ” ได้ทีหยอดไปสักนิด

“จะอ้วก” เขาแสยะยิ้มแล้วจิ้มกุ้งขึ้นกัดอย่างรุนแรง

“หือ แค่หยอดนิดเดียว แพ้ท้องแทนเมียแล้วเหรอคะ ฮ่าๆ”

“อย่ามาตลกอลิน”

“ก็พี่ว่าทำตัวตลกเองอ่ะ เอ้อ พักนี้พี่วายังอยู่ที่คอนโดมั้ยคะ หรือว่ากลับมาอยู่บ้านแล้ว” ฉันเลิกทำตัวไร้สาระแล้วถามเรื่องอื่นเป็นการเป็นงานบ้าง

“ก็แล้วแต่ สาวใหญ่ก็อยู่คอนโด ถามทำไม”

“แหะ ก็รถที่อลินสั่ง ยังมาไม่ถึงเลยค่ะ อีกเป็นอาทิตย์กว่าจะได้ แถมยังต้องรอเช็คสภาพ ขึ้นทะเบียนอีก จะเป็นพระคุณมาก ถ้าพี่วาช่วยพาอลินไปไหนๆ บ้าง” ฉันเอามือเกาะแขนแกร่งแล้วเอาหัวถูไถไปมาที่ไหล่กว้างอย่างอ้อนๆ

“แท็กซี่ก็มีมั้ยแม่คุณ” เขาไม่ได้ผลักไสไล่ส่งฉัน เพราะฉันชอบทำแบบนี้บ่อยๆ แล้วเขาเองก็คงชิน เราสองคนแอบคุยกันกระหนุงกระหนิง ญาติผู้ใหญ่คงกินข้าวอร่อยเชียวล่ะ

“แต่อลินไม่อยากนั่งแท็กซี่ พี่วาจะใจร้ายกับน้องสาว (พ่วงสถานะคู่หมั้น) คนสวยได้ลงคอเลยเหรอคะ”

“เหอะ ไม่เห็นจะสวยตรงไหน”

“ชิ! ไม่เถียงหรอก หลักฐานก็เห็นอยู่คาตา นะ นะคะ พี่วาพาอลินไปด้วยนะ” ฉันยังไม่เลิกอ้อน ถูไถตัวเองไปกับร่างสูงอย่างไม่สงวนท่าที อาจจะดูแรดไปบ้าง แต่ฉันไม่สนใจหรอก นี่มันตัวของฉัน คนอื่นไม่มีสิทธิ์สะเออะ

“เออๆๆ ถือว่าช่วยสัมภเวสีละกัน” เขาดึงมือฉันออกจากแขนแล้วรั้งให้ฉันนั่งตัวตรง หรืออีกอย่างคือผลักฉันออกจากตัวแหละ แถมยังมาพูดค่อนแคะฉันอีก คนนิสัยไม่ดี อ้าว...แล้วนั่นจะไปไหนล่ะ?

 

Wayo says:

ยัยตัวแสบนั่นไม่รู้อะไรเลยรึไงว่า ไอ้การที่เธอมาถูๆ ไถๆ ร่างกายผมเนี่ย มันทำให้อะไรๆ ในร่างกายผมตั้งตรงไปหมด ตอนแรกเธอก็เอาแค่หน้ามาถูไหล่ อีกสักพักก็เริ่มเอานมมาเฉียด แล้วไอ้เสื้อผ้าที่เธอใส่น่ะ ก็แสนจะบาง ผมรู้สึกเหมือนได้สัมผัสเต้าสวยๆ ของเธอ ตั้งแต่ยังไม่ได้ถอดเสื้อผ้า ถึงผมจะไม่ได้รักได้ชอบเธอ แต่ผมก็เป็นผู้ชายมั้ยล่ะ แล้วตอนนี้ก็หาที่ลงไม่ได้เลย โว้ย!!

“พี่วาโย มายืนทำอะไรแถวนี้คะ” เสียงหวานๆ ของใครคนหนึ่งเรียกผมจากด้านหลัง อ๋อ ปิ่นนี่เอง มาได้จังหวะพอดี

ผมกำลังหงุดหงิดงุ่นง่าน เดินไปเดินมาอยู่หลังบ้านของยัยตัวแสบ กะจะมาสงบสติอารมณ์สักหน่อย แต่คงไม่ต้องแล้วล่ะ...

“ของขึ้นนิดหน่อย เธอว่างรึเปล่าล่ะ” ผมถามร่างบางที่ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าเธอน่ะช่ำชอง เพราะเธอมองผมแทบจะกลืนเข้าไป ถ้าจะให้เธอร่วมมือพาผมไปแตะขอบฟ้า เธอคงไม่เกี่ยงหรอก

“ก็....ว่างนะคะ”

กึก...

ผมไม่รอช้า รีบปลดเข็มขัดออกแล้วปลดปล่อยลูกชายที่ตั้งชันอยู่ในกางเกงออกมาทันที ก่อนจะชักรูดมันเบาๆ เพื่อทักทาย

“ไม่จูบ” เธอตรงเข้ามาหาผม พยายามสัมผัสริมฝีปากของผมให้ได้ แต่ไม่ล่ะ ผมไม่ชอบจูบกับใครไปเรื่อย เธอพยักหน้าเข้าใจ ทรุดตัวลงนั่ง ใบหน้าอยู่ระดับเดียวกับท่อนลำขนาดใหญ่ของผม

cut…

“อีกนิด อ๊ะส์ แตกแล้วๆ ซี๊ดดดส์” 

“อี๋ ทุเรศจริงๆ” เสียงเล็กๆ ของคนที่ขุดอารมณ์ผมขึ้นมาดังขึ้น ผมตกใจอยู่เหมือนกันที่จู่ๆ เธอโผล่มา แต่ก็ดี...จะได้กำจัดง่ายๆ หน่อย

“เดี๋ยว” ผมเรียกร่างบางที่กำลังจะเดินหนีภาพอุจาดตาออกไป เธอหยุดชะงักแต่ไม่ได้หันกลับมามอง

“ขอยืมห้องหน่อยสิ ยังเอาไม่เสร็จเลย”

“ไปเอากันในป่าโน่นไป๊!”

“หึ หึ” เธอด่าผมแล้วสะบัดก้นเดินหนีไปเลย อ่อนว่ะ

“เราไปต่อที่บ้านพี่วาดีมั้ยคะ” ปิ่นถามผมขณะที่ผมชักท่อนลำออกมาจากปากเธอ แล้วเก็บมันเข้ากางเกง

“ไม่ล่ะ ฉันเสร็จแล้ว” ผมบอกอย่างไม่ใยดี เธอแค่บังเอิญผ่านมา แล้วผมก็ไม่ได้พิศวาสเธอมากนัก ผมใช้ผู้หญิงเสร็จแล้วเสร็จเลยไม่ชอบใช้ซ้ำ อาจจะมีบ้าง ถ้าพวกเธอผ่านมาในช่วงที่ผมวิกฤติจริงๆ แต่ไม่ต่อสัมพันธ์จะดีที่สุด

“อ้อ อีกอย่าง ฉันชื่อวาโย เรียกให้เต็มด้วย”

 

อยากตบอิพี่ให้หัวหลุดด กล้าทำแบบนี้ในบ้านน้องได้ยังไงงงง

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1 ความคิดเห็น