{Fic ss501} I don't want...to Hurt. (Yaoi)

ตอนที่ 9 : {Fic ss501} I don't want...to Hurt. (Yaoi) Chapter # 6 แผน??

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 194
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    13 ต.ค. 55

 

Chapter # 6 แผน??

ก๊อกๆๆ

เสียงเคาะประตูดังขึ้นติดต่อกันหลายครั้ง ก่อนที่บุคคลที่กำลังหลับสบายอยู่บนเตียงนุ่มจะรู้สึกตัว

"คยู..."

"อื้อ"

ร่างหนา ขานรับด้วยน้ำเสียงงัวเงีย อย่างไม่ได้สติ

"คยู..!"

และก่อนที่คนข้างนอกจะพังประตูบานนั้นเข้ามา ทำให้คยูจงต้องเป็นฝ่ายตัดสินใจ ลุกขึ้นไปเปิดประตูให้อย่างไม่สบอารมณ์

"อื้มมๆ รู้แล้วๆ กำลังจะเปิด"

 

"อ้าว! มีธุระอะไรแต่เช้า ฮยองจุนยังไม่มาทำงานหรอกนะ มันยังไม่ถึงเวลาเปิดร้านซะหน่อย"

คยูจงถามอย่างแปลกใจ เมื่อเห็นหน้าของผู้มาเยือน ญาติผู้พี่ของเขา

"ฉันไม่ได้มาหาฮยองจุน"

"อ้าว แล้วมาหาใคร ฉันเหรอ?"

"อื้ม"

คยูจงเปิดประตูให้กว้างขึ้น ก่อนจะเดินนำกลับมานั่งลงบนเตียงนอน ส่วนฮยอนจุงที่เดินตามเข้ามาทีหลัง ก็มาหยุดลงที่โซฟาตัวเล็กภายในห้อง

"นายไม่สบายรึเปล่า?" คยูจงที่นั่งกอดอกไขว่ห้างมองที่ฮยอนจุงและถามอย่างแปลกใจ

"ทำไม? ฉันจะมาหานาย มันแปลกมากรึไง!?" ฮยอนจุงเองก็เริ่มไม่สบอารมณ์ที่อีกคนถามแบบนั้น ทำอย่างกับว่า การที่เขามาหามันเป็นเรื่องแปลกมาก ถึงแม้ว่าทุกครั้งที่เขามา จะมาพร้อมกับปัญหาก็เถอะ

"แปลกสิ แปลกมากเลยล่ะ พูดมาเลยดีกว่า ว่ามีเรื่องอะไรให้ฉันช่วยน่ะ"

"หึ! รู้ดีจังนะ นายเนี่ย!" ฮยอนจุงยิ้มมุมปาก พอใจเมื่ออีกคนถามได้อย่างตรงประเด็น

"ฉันอยู่กับนายมานานเท่าไร ไม่รู้นี่สิแปลก"

"อืม.. นั่นสินะ"

"ว่าไงล่ะ มีเรื่องอะไรก็ว่ามาสิ" คยูจงถาม ตั้งใจฟังเรื่องที่กำลังจะออกมาจากปากพี่ชาย

"ก็ฮยองจุนน่ะสิ ตั้งแต่กลับมาก็ไม่ยอมรับโทรศัพท์ฉัน โทรไปเท่าไร ก็ไม่ยอมรับ" ฮยอนจุงเริ่มระบายให้คยูจงฟังในเรื่องที่ตนกำลังกังวลอยู่

"ฮยองจุนอาจจะเหนื่อยก็ได้ นายเองก็อย่าไปตามแจขนาดนั้นสิ ให้เขาได้มีเวลาส่วนตัวบ้าง" คยูจงพยายามพูดให้พี่ชายคลายกังวล

"มันก็ใช่อ่ะนะ แต่ว่าฉันรู้สึกสังหรณ์ใจยังไงไม่รู้"

"ทำไมเหรอ มีอะไรที่มากกว่านั้นหรือไง พวกนายมีปัญหาอะไรกันอีก" คยูจงถามอย่างสงสัย

"อื้ม! ก็วันก่อน ฮยองจุนเผลอเข้ามาได้ยินตอนที่ยองแซงโทรหาฉัน แล้วก็เข้าใจผิด คิดว่าฉันยังลืมยองแซงไม่ได้" ฮยอนจุงอธิบาย

"แล้วนายลืมหมอนั่นได้รึยังล่ะ!?" คยูจงทำท่าทางไม่สนใจ แต่ก็ถามคำถามลองใจฮยอนจุง เขาเองก็ไม่รู้ว่าจะอยากรู้เรื่องนี้ไปทำไม

"นี่! คยู นายอย่าทำเหมือนไม่รู้จักฉันสิ นายก็น่าจะรู้ ว่าที่ฉันกลับมา ไม่ใช่เพราะยองแซง แต่ที่ฉันกลับมาก็เพราะ ฉันรักฮยองจุนต่างหาก แล้วอีกอย่าง ตอนนี้ฉันกับยองแซงเราเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน" ฮยอนจุงพยายามชี้แจง

"เพื่อนที่ดีต่อกันงั้นเหรอ นายคิดว่าหมอนั่นจะลืมนายได้แล้วอย่างนั้นเหรอ!? นายอย่าลืมสิ ว่านายสร้างรอยแผลไว้กับหมอนั่น ไม่ต่างจากฮยองจุนเลยนะ!" คยูจงเริ่มเสียงดัง

"นายกำลังจะบอกว่า ยองแซงยังไม่ลืมฉันอย่างงั้นเหรอ!?"

"ฉันไม่รู้!!" คยูจงไม่รู้ตัวเลยว่า น้ำเสียงที่เขาพูดนั้น มันเริ่มผิดปกติไปจนอีกคนจับสังเกตุได้

"คยู นายเป็นอะไรของนาย ทำไมต้องโมโหขนาดนั้นด้วย นายแปลกไปนะคยู?"

"ฉันไม่ได้เป็นอะไรหรอกน่า" คยูจงตอบปัดเสียงเข้ม แต่กลับไม่กล้าสู้สายตาของอีกคน

"หึ! งั้นเหรอ เอาเถอะๆ ฉันรู้ว่าฉันผิดทั้งเรื่องของยองแซง และเรื่องฮยองจุน ฉันอาจจะเป็นคนเห็นแก่ตัว ที่พอมีปัญหาก็เอาแต่หนี แต่ตอนนี้คนที่ฉันรัก มีคนเดียวคือฮยองจุน ส่วนเรื่องยองแซง ฉันไม่รู้ว่าจะต้องแก้ไขยังไง ฉันหวังว่า สักวันยองแซงจะได้เจอคนที่ดีกว่าฉัน"

ความในใจถูกส่งผ่านไปยังน้องชาย หวังจะให้อีกคนรับรู้ และเป็นพยานในเรื่องราวครั้งนี้

  

 

ตื้ดดด...

'ฮยองจุน...?'

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น ฮยอนจุงพยายามควานหาโทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงตัวเอง  ก่อนจะหยิบขึ้นมาดู เมื่อเห็นว่าใครโทรมาก็รีบรับทันที

"ฮัล..อ้าว!?"

ปิ๊ป

พออีกคนตั้งท่าจะรับ จู่ๆสายก็ตัดไป

 

"คยู ฮยองจุนโทรมาว่ะ จู่ๆก็ตัดไป หมอนี่เป็นอะไรนะ ฉันจะทำยังไงดีคยู" ฮยอนจุงถามอีกคนอย่างกระวนกระวาย

"ไม่รู้ จัดการเองสิ!" คยูตอบออกไปเร็วอย่างที่ใจคิด ในตอนนี้มีแค่เรื่องเดียวที่อยู่ในหัวของเขาก็คือ เพื่อนแก้มป่องของพี่ชาย ไม่รู้ทำไมถึงมีแต่หน้าของคนคนนั้นเต็มไปหมด การกระทำที่นิ่งเฉยของคยูจง ทำให้อีกคนหันมามองอย่างเอาเรื่อง ก่อนจะคิดหาทางออก

"ฉันว่า ฉันพอจะคิดออกแล้วว่ะ"

"ยังไงวะ" แต่พอฮยอนจุงมีคำตอบ ก็ทำให้อีกคนสนใจขึ้นมาทันที

"เอาหูมาดิ" ฮยอนจุงยักคิ้ว ก่อนจะเอียงตัวมากระซิบ คยูจงทำตามแต่โดยดี

"ฉันจะโทรไปบอกฮยองจุนว่าฉันจะบินกลับออสเตรเลีย ถ้าหมอนั่นยังรักฉันอยู่ เขาจะต้องไปตามหาฉันที่สนามบินแน่! และฉันก็มั่นใจว่าฮยองจุนจะมาหาฉัน!"

"..."

"เป็นไง นายว่าดีมั้ย" ร่างสูงถาม ขอความคิดเห็น เมื่อเล่าแผนการทั้งหมดให้อีกคนฟัง

"ก็ลองดูสิ.." คยูเองก็ออกความเห็นได้แค่นั้น ไม่อยากพูดอะไรมาก

"งั้นเดี๋ยวฉันมา นายรีบแต่งตัวเข้า"

"ทำไมฉันจะต้องแต่งตัวด้วย"

"ก็นายต้องไปกับฉันด้วยไง เอาน่า เสร็จงานนี้ ฉันจะพานายไปเลี้ยงแน่"

"เลี้ยงเหรอ? เหอะ! เลี้ยงฉันหรือเลี้ยงให้กับความสำเร็จของนายกันแน่"

"เอาน่า!! อย่าบ่นมากได้มั้ย รีบแต่งตัวล่ะ ฉันจะไปรอข้างนอก"

"อื้มๆ"

 

ฮยอนจุงเดินออกไปด้านนอก ปล่อยให้คยูจงจัดการตัวเอง ก่อนที่จะเริ่มปฏิบัติการตามแผนของตัวเอง

คยูจงที่เอาแต่นั่งคิดเรื่องที่พี่ชายพูดถึงเมื่อกี้นี้ ก่อนจะมีภาพบางคนลอยขึ้นมาอยู่ในหัว และก่อนที่เขาจะฟุ้งซ่านไปมากกว่านี้ จึงตัดสินใจที่จะลุกขึ้น หยิบผ้าเช็ดตัว และเดินเข้าห้องน้ำไป

 

*****************

"คยู นายว่าฮยองจุนจะมามั้ย" ฮยอนจุงเอ่ยขึ้นมา เขาเอาแต่เดินไปเดินมา จนคยูจงที่นั่งสงบนิ่งเริ่มรำคาญ

 

"ไม่รู้ดิ" คยูจงตอบส่งๆ ในสมองยังคงเอาแต่คิดเรื่องเดิมอยู่ตลอดเวลา

"เฮ้ย! ไม่รู้ได้ไง ไหนนายรับประกันไง ว่ามันจะสำเร็จ" ฮยอนจุงโวยวาย เริ่มร้อนใจ กลัวว่าร่างบางจะไม่มาจริงๆ ก็เลยมาพาลเอากับอีกคน

"แต่มันเป็นแผนนาย ไม่ใช่เหรอ ฮยอนจุง?" คยูจงย้อนถาม หลังจากที่นั่งเหม่ออย่างใช้ความคิด

"เอ่อ..มันก็ใช่ แต่นายเองก็เห็นด้วยนี่นา" ฮยอนจุงเริ่มเบาเสียงลงมาบ้าง แต่ก็ไม่วายเถียงกลับข้างๆคูๆ อยู่ดี

"ฉันก็แค่บอกว่าให้นายลองดู ไม่ได้บอกเลยสักนิดว่าเห็นด้วย" คยูจงบอกถึงความจริงที่เขาได้ทำ ไม่ใช่สิ่งที่อีกคนว่ากล่าว

"เออ! มันก็เหมือนๆกันแหละเว้ย"

"...?" ก็ยังเถียงไม่เลิก - -*

 

---------และเวลาก็ผ่านไป (15 นาที - -*)------

"ฮึ่ย!! มาสักทีสิฮยองจุน" ร่างสูงกระวนกระวายใจ เอาแต่เดินไปเดินมา

"ใจเย็นน่า นายเพิ่งโทรไปบอกเมื่อ 15 นาทีก่อน มันไม่เร็วไปหน่อยเหรอ?" คยูจงที่อดหมั่นไส้ในอาการนั้นไม่ได้ ถึงกับแขวะ

"โธ่เว้ย!! ก็ฉันกลัวว่าฮยองจุนจะไม่มาน่ะสิ ถ้าคราวนี้ไม่สำเร็จ ฉันคงต้องฉุดหมอนั่นจริงๆแน่" ร่างสูงบอกกับอีกคน ก่อนคิดแผนการคาดโทษเอาไว้

"เฮ้อ!! เอางี้ ฉันจะไปดูตรงทางเข้าให้ละกัน" คยูจงถึงขนาดต้องถอนหายใจออกมา ก่อนจะอาสาไปดูให้ เผื่อจะทำให้อีกคนใจเย็นลงได้บ้าง

 

"ถ้าเกิดว่าฮยองจุนมาแล้ว นายรีบโทรมาบอกฉันเลยนะเว้ย" ฮยอนจุงไม่วายสั่งทับ

"รู้แล้วๆ แล้วนายก็เลิกเดินไปเดินมาซักที ทำตัวอย่างกับเด็กอายุ 10 ขวบ อยากได้ลูกอมอย่างงั้นแหละ"

ประโยคหลังแม้จะเบา แต่อีกคนได้ยินชัดเจน

"เออ!! นายมันไม่เคยมีความรัก นายไม่มีทางรู้หรอก คยู ฉันจะรอดูวันที่นายต้องเป็นแบบฉันในตอนนี้ แล้วนายจะรู้สึก ฮึ!"

ฮยอนจุงคาดโทษอีกครั้ง หมั่นไส้ในความมั่นใจของอีกคน

"ไม่มีทาง!" คยูจงตอบอย่างไม่ต้องคิด เขาไม่มีวันเป็นอย่างฮยอนจุงแน่ แต่ถึงจะตอบไปแบบนั้น แต่ทำไมกลับไม่มีความเชื่อมั่นเหมือนอย่างเมื่อก่อน

 

คยูจงมายืนดูต้นทางให้พี่ชายอย่างหัวเสีย เมื่ออีกฝ่ายเอาแต่โทรถามเขาทุกๆ 30 วิ

 

ตรู้ดดด

"ฮัลโหลคยู ฮยองจุนมารึยัง" ฮยอนจุงกรอกเสียงถามอย่างร้อนใจ

"นี่!! นายโทรหาฉันเป็นรอบที่ 10 แล้วนะ เลิกโทรมาได้แล้ว ฉันบอกแล้วไง ว่าถ้ามา ฉันจะโทรไปบอกนายเอง แค่นี้นะ"

ปิ๊ป

คยูจงระอากับการกระทำของอีกคน ทั้งๆที่บอกว่าจะเป็นฝ่ายโทรไปบอกเอง แต่ดูเหมือนอีกคนจะไม่ฟังอะไรซะเลย

คยูจงที่ยืนรออีกไม่ถึง 5 นาที ก็เห็นเด็กหน้าหวาน วิ่งมาหน้าตาตื่น และเวลาห่างกันไม่นาน เขาก็เห็นคนแก้มป่องอีกคนวิ่งตามมาติด เขาจึงรีบโทรบอกเรื่องนี้กับฮยอนจุงทันที

 

ตื้ดดด

"ฮัลโหล"

และไม่ทันให้ได้เกิดเสียงสัญญาณ อีกฝ่ายก็รับอย่างรวดเร็ว

"ฮยองจุนมาแล้ว" คยูจงรีบบอกอย่างเร่งรีบ ดูเหมือนว่า งานนี้เขาอาจจะต้องลงมือทำอะไรบางอย่างเหมือนกัน

"จริงเหรอ?" ฮยอนจุงถาม ปกปิดความดีใจเอาไว้ไม่อยู่

"อืม..แค่นี้แหละ" คยูจงดูเหมือนจะรีบร้อนมาก จึงตัดบทในทันที

"อืมๆ ขอบใจ" ฮยอนจุงขอบคุณ อารมณ์ต่างจากเมื่อกี้ลิบลับ

"เอ้อ...เดี๋ยวฉันกลับเองนะ นายก็รีบเคลียร์ แล้วพาฮยองจุนกลับไปด้วยเลยละกัน" คยูจงรีบพูด ก่อนที่จะวางสาย

"อื้ม แค่นี่นะ"

"อืม"

ปิ๊ป

 

"ฮยองจุน..อ๊ะ!"

ยองแซงที่วิ่งตามหลังฮยองจุน น้องชายหน้าหวานมาติดๆ แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าจะคลาดกัน ก็ต้องตกใจ เมื่อมีมือปริศนา รั้งแขนเขาเอาไว้

"มากับฉันหน่อย!" คยูจงบอก พร้อมกับดึงรั้งอีกคน ให้เดินตามเขามาอีกทาง

"ตอนนี้ผมไม่ว่าง ผมต้องไปตามหาฮยอนจุงก่อน ค่อยคุยกันนะฮะ ผมกำลังรีบ" ยองแซงที่ตกใจในตอนแรก เมื่อเห็นว่าเป็นใคร จึงเบาใจ แต่เพราะด้วยความรีบที่จะไปช่วยน้องชายตามหาคนรัก จึงพยายามแกะมือที่แข็งแรงนั่นออก และบอกอย่างมีมารยาท

"ฉันบอกให้มากับฉัน!!" คยูจงตะคอกเสียงเข้ม ทำเอาอีกคนถึงกับสะดุ้งสุดตัว

"อะไรอีกเล่า! ก็ผมบอกแล้วไงว่าผมรีบ..อ๊ะ!"

ยิ่งยองแซงพยายามขืนตัวเองมากเท่าไร คยูจงก็ยิ่งส่งแรงกระชากมากเท่านั้น ท่ามกลางสายตาของผู้คนที่เกิดความสงสัย แต่คยูจงไม่ได้สนใจอะไรทั้งนั้น ในตอนนี้

"ปล่อยนะ!! ฉันบอกให้ปล่อยไงเล่า! มันเจ็บนะ"

"..."

"นี่! หูหนวกรึไง นายเป็นอะไรของนาย ฉันบอกให้ปล่อย!!!"

คยูจงนิ่งเงียบ จนดูน่ากลัว ยองแซงคิดว่า ให้เขาโวยวายมาเลย ยังจะดีกว่าที่เขาเงียบแบบนี้ เขาจะได้รู้ซะที ว่าทำไมคยูจงต้องทำรุนแรงกับเขาแบบนี้ เมื่อวานก็ยังดีๆอยู่เลยแท้ๆ

"นายจะพาฉันไปไหน! ฉันไม่เข้าไปนะ นายจะเข้าก็เข้าไปคนเดียวสิ" สรรพนามเริ่มเปลี่ยน เมื่อยองแซงเองเริ่มไม่พอใจกับการกระทำของคนตรงหน้า ที่จู่ๆก็พาเขาเข้ามาในห้องน้ำนี้ และมันก็เป็นใจ เมื่อไม่มีใครเข้ามาใช้บริการห้องน้ำในขณะนี้ คยูจงหยิบป้ายทำความสะอาดมากั้นเอาไว้ที่ทางเข้าของประตูห้องน้ำ ก่อนจะบอกอีกคนเสียงเข้ม

"เข้ามา!"

"ไม่!! อ๊ะ" ยองแซงพยายามขัดขืนเท่าไร แต่ก็ไม่สามารถหลุดออกจากมือหนาของอีกคนได้เลย

"นายจะบ้ารึไง จะลากฉันเข้ามาทำไมในห้องน้ำ!"

"ฉันไม่อยากประจานนายให้คนอื่นเขาแตกตื่น"

"ประจาน? ประจานฉันเรื่องอะไร" ยองแซงที่ไม่เข้าใจอะไรมาตั้งแต่ต้น เกิดความสงสัย

"นายมาที่นี่ทำไม นายรู้แผนการของพวกฉันงั้นเหรอ"

"แผน? แผนบ้าอะไรของนายกัน ปล่อยได้แล้ว ฉันจะไปหาฮยอ.."

"ฉันไม่ให้นายไป เลิกโง่ซะที!! ฮยอนจุงไม่ได้รักนายแล้ว เมื่อไรนายจะเลิกยุ่งกับหมอนั่นซักที"

คยูจงบอกเสียงเกรี้ยวกราด ตอนนี้เขารู้สึกโกรธ แต่ก็ไม่สามารถบอกได้ ว่าโกรธอีกคนเรื่องอะไร อาจจะเพราะอีกคนต้องการจะมาขัดขวางแผนการคืนดีของฮยอนจุงกับฮยองจุนก็เป็นได้

"นายพูดเรื่องอะไร?"

"หึ! รับไม่ได้สินะ ยอมรับความจริงไม่ได้อย่างงั้นใช่มั้ย ยองแซง!!"

"อ๊ะ! จะ..เจ็บ"

คยูจงบีบข้อมือสวยหนักขึ้น ถ้าไม่ติดว่าเป็นกระดูก ตอนนี้มันอาจจะแหลกคามือเขาไปแล้วก็ได้ แต่ดูเหมือนคยูจงจะไม่เข้าใจในความหมายของคำว่า 'เจ็บ' ที่อีกคนพูดถึง

"ฉันรู้ว่านายเจ็บ แต่เรื่องมันนานมาแล้ว แล้วฮยอนจุงก็รักฮยองจุน เขาไม่ได้รักนาย เมื่อไรจะเลิกทำตัวโง่ๆ วิ่งไล่ตามหมอนั่นซักที!!"

 

เพี๊ยะ!!

และในจังหวะที่คยูจงผ่อนแรง มันก็สามารถเปิดทางให้ยองแซงได้เอาคืนกับคำพูดที่เจ็บแสบนั่น

"คำก็โง่ สองคำก็โง่ ถึงฉันจะโง่ แล้วมันเกี่ยวอะไรกับนายล่ะ ฉันไม่เคยวิ่งตามฮยอนจุง จำเอาไว้ด้วย!!" ยองแซงตอบกลับอย่างไม่ยอมเช่นกัน แม้จะไม่รู้อะไรมากมายในตอนนี้เท่าไรนัก แต่ก็เริ่มจับใจความได้บ้าง ก่อนจะสะบัดตัวออก เตรียมผละออกไปจากที่นี่

 

"จะไปไหน!!"

"อ๊ะ! "

คยูจงขว้าข้อมือบางไว้ได้อีกครั้ง ก่อนจะผลักคนตัวเล็กกว่าให้ชิดผนัง

 

อั๊ก..!

ด้วยความไม่ตั้งใจ ด้วยแรงที่เขาใช้นั้นมันค่อนข้างเยอะ ทำให้อีกคนชนกับกำแพงอย่างแรง แต่ในตอนนี้เขาไม่ได้ใส่ใจอะไรทั้งนั้น

"ปล่อยนะ!!" ยองแซงที่ตั้งตัวได้ รีบขืนตัวออกอีกครั้งแต่ก็ไม่สำเร็จ แววตาที่อีกคนส่งมานั้น แข็งกร้าวจนน่ากลัว

 

"อ๊ะ! ฮยองจุน ห้องน้ำกำลังทำความสะอาดอยู่น่ะ"

"ก็ช่างสิฮะ ผมไม่ไหวแล้ว ผมปวดฉี่จะราดแล้วเนี่ย"

เสียงผู้ชายสองคนที่คุ้นหู เดินคุยกันจนมาหยุดอยู่หน้าห้องน้ำ

"แต่.."

"เข้ามาสิฮะ"

ฮยองจุนฉุดแขนอีกคนที่ยืนลังเลให้เข้ามากับตนด้วย

ฮยอนจุงจึงต้องเดินตามร่างบางเข้ามาอย่างขัดไม่ได้ สภาพห้องน้ำที่โล่ง ไม่มีคนใช้บริการ แต่ก็ไม่ได้มีแม่บ้านเข้ามาทำความสะอาดอย่างที่บอกไว้ มีเพียงห้องน้ำห้องสุดท้ายที่ถูกปิดไว้เท่านั้น

 

"อ๊ะ..อ่อยอั้นออกไออะ(ปล่อยฉันออกไปนะ)" ยองแซงที่โดนคยูจงลากเข้ามาในห้องน้ำ เริ่มดิ้นรน ส่งเสียง เมื่อจำเสียงได้ว่า ใครเข้ามาในห้องน้ำ แต่เพราะถูกมือหนาปิดไว้ จึงทำได้แค่ส่งเสียงอู้อี้อยู่ในลำคอเท่านั้น

"เงียบ!! ถ้าไม่อย่างนั้น นายจะได้เห็นดีแน่" คยูจงกระซิบขู่

 

เคล้งง

จู่ๆ พวงกุญแจที่ฮยอนจุงถืออยู่นั้นก็ร่วงจากอ่างล้างมือลงสู่พื้น ฮยอนจุงที่เอื้อมมือลงไปเก็บ ก็ต้องแปลกใจเมื่อมองช่องประตูที่สูงขึ้นประมาณครึ่งฟุตในห้องน้ำที่ถูกปิดไว้นั้น

 

"อ้วยอ้วยยย(ช่วยด้วย)"

ยองแซงยังพยามยามส่งเสียง

"ช่ว...อุ๊บบ!!"

ยองแซงส่งเสียงออกมาได้ไม่นาน ก็ถูกอีกคนดูดกลืนคำพูดไปเนิ่นนาน ก่อนที่อีกคนจะผละออกอย่างเสียดาย และได้รางวัลมาเป็นฝ่ามือหนักๆนั่น

 

เพี๊ยะ!!!

 

"เอ๊ะ! เสียงอะไรฮะ พี่ได้ยินเหมือนผมมั้ย?" ฮยองจุนที่เพิ่งทำธุระเสร็จเดินออกมา พร้อมกับถามอย่างสงสัย

"อื้ม! ได้ยิน พี่ว่าเสร็จแล้วเรารีบไปกันเถอะ"

"แต่..พี่ฮะ..." ถึงฮยอนจุงจะพูดอย่างนั้น แต่ฮยองจุนก็ยังคงสงสัยอยู่ดี ก่อนจะเดินไปทางต้นเสียง

"ไปเถอะน่า  ฮยองจุน" และก่อนที่ฮยองจุนจะถึงประตูบานนั้น ฮยอนจุงก็มาลากร่างบางให้ออกไปซะก่อน จึงทำให้ร่างบางต้องยอมหยุดความอยากรู้อยากเห็นออกไปทันที

"ก็ได้ฮะ"

-----------(NC)------------

(NC)

"พี่ฮยอนจุง เข้ามาเร็วสิ" ฮยองจุนรีบดึงให้อีกคนที่อิดออดเข้ามา

"นายเนี่ยน๊า แล้วทำไมไม่ฝากโทรศัพท์ไว้กับพี่ก่อนเข้าห้อ้งน้ำล่ะ" ฮยอนจุงบ่นเสียงดัง ราวกับว่าไม่ได้คุยกันอยู่สองคนอย่างงั้นล่ะ

"ก็ผมรีบนี่ฮะ พี่ไม่ต้องมาบ่นเลย เพราะแผนพี่นั่นแหละ เล่นอะไรก็ไม่รู้ ทำเอาผมตกอกตกใจหมด คราวหลังอย่ามาเล่นอะไรแบบนี้อีกนะ โกหกมาได้ไง ว่าจะบินหนีผมไปอีก พี่คยูก็อีกคน จอมวางแผนนัก อย่าให้ผมเจอนะ ฮึ่ย!!" ฮยองจุนพูดอย่างคาดโทษ เมื่อได้ฟังคำสารภาพจากฮยอนจุงว่า ยังมีอีกคนที่คอยสนับสนุนในแผนการครั้งนี้

"เอาน่า! อย่าไปว่าคยูเลย พี่ต้นคิดเองล่ะ" ฮยอนจุงออกหน้ารับแทน

"ฮึ! อ๊ะ..นี่ไง โทรศัพท์" ฮยองจุนหันมาค้อนใส่ ก่อนจะเดินเข้าไปในห้องน้ำ ที่ตัวเองออกมาเมื่อไม่นานมานี้

"อื้ม...งั้นเราไปกันเถอะ"

"ฮะ"

 ฮยอนจุงรีบเดินมาจูงมือร่างบางให้รีบออกไป ก่อนจะหันกลับมามองห้องน้ำที่ถูกปิดไว้อีกครั้ง

 

"ฮึก.. ที่แท้ แผนที่ว่าก็คืออย่างนี้สินะ กลัวว่าฉันจะเข้าไปขัดขวางสองคนนั่นมากขนาดนั้นเลยเหรอ" ยองแซงก้มหน้าก้มตา ไม่ยอมเงยหน้าขึ้นมาสบตากับอีกคน กัดปากตัวเองไว้เพื่อกลั้นเสียงสะอื้น

"อย่ามาแกล้งตีหน้าซื่อหน่อยเลย ฉันไม่หลงกลหรอกนะ"

"นะ..นี่เป็นบทลงโทษใช่มั้ย เพราะฉันเข้ามายุ่งเรื่องนี้ใช่มั้ย!?" ยองแซงพยายามกลืนก้อนสะอื้น ก่อนจะเปล่งเสียงออกมาให้ดูปกติมากที่สุด

"หึ! จะคิดอย่างนั้นก็ได้นะ" คยูจงแสยะยิ้ม

"ฉันเข้าใจแล้ว ฉันจะไม่ยุ่งกับเรื่องนี้อีก" ยองแซงบอกอย่างจำนน

"หึ!...คิดได้ก็ดี!"

"...."

"เสื้อผ้านายเลอะ ฉันจะไปซื้อชุดใหม่มาให้ รออยู่นี่ล่ะ" 

"..."

คยูจงรับรู้ได้ถึง ร่างกายที่สั่นไหว เป็นห่วง แต่สมองที่สั่งการ ไม่ให้ใจอ่อนอีกเด็ดขาด นี่มันก็แค่มารยาอย่างนึงที่อีกฝ่ายจงใจหลอกเขา

 

คยูจงเดินออกไปแล้ว ร่างเล็กถึงกับทรุดฮวบลงพื้นอย่างหมดแรง ร้องไห้ปล่อยโฮออกมาอย่างเหลืออด

"ฮึกๆๆ ฮืออออ ฉันไปทำอะไรให้นาย ทำไมต้องทำแบบนี้กับฉัน ฮือออ ฉันเกลียดนาย ฉันเกลียดนาย!!"

 

คยูจงที่รีบไปซื้อของในร้านขายเสื้อผ้าที่เปิดให้ผู้คนที่สัญจรผ่านไปมาได้แวะซื้อติดไม้ติดมือ ก่อนจะจ่ายเงินอย่างรวดเร็ว เพราะไม่รู้ว่าอีกคนจะเป็นยังไง เขาไม่อยากให้อีกคนต้องอยู่ตามลำพัง

 

ก๊อกๆๆ

"ยองแซง เปิดประตู" คยูจงเคาะประตูลั่น ก่อนจะเรียกให้คนข้างในเปิดประตู

ก๊อกๆๆ

"ยองแซง ฉันบอกให้เปิดประตู!"

และก่อนที่ประตูจะพัง เพราะความใจร้อน..

ผลั่ก

"ไอ้บ้านี่ ฉันไม่ใช่ยองซงยองแซงอะไรนั่นนะเว้ย"

"อ๊ะ! ขอโทษครับ" คยูจงกล่าวขอโทษ เมื่อคนที่เปิดประตูมานั้น ไม่ใช่อีกคนที่เขาคิด

คยูจงเปิดห้องน้ำทุกห้อง แต่ก็ไม่พบใครอีกคนที่เขาบอกให้รอ ความรู้สึกจมดิ่ง ราวกับร่วงลงมาจากที่สูง หัวใจเจ็บแปลบอย่างไม่รู้สาเหตุ

 

"ฮอยองแซง... โธ่เว้ยย!!"

คยูจงสบถเสียงดังลั่นห้องน้ำ

_______________________________________________________________________________
Hi...Reader
หวังว่าจะถูกใจกันน้า ไม่รู้ทำไมพาร์ทนี้ คยูค่อนข้างจะรุนแรงหน่อย ฮ่ะๆๆๆ (เพราะไรเตอร์เก็บกดเองแหละ กร๊ากกก)
แอบมี
NC เล็กๆ หวังว่าพอจะทำให้กระชุ่มกระชวยกันได้บ้างเน่อ ไรเตอร์พยายาม แล้ว อาจจะหื่นไปบ้าง แต่ขอบอกว่า นี่แต่น้ำจิ้มเองน้าาา คิกๆๆๆ

คงถูกใจบรรดาแม่ยก แต่ถ้าหากมีคนที่ไม่ใช่แม่ยก เข้ามาแวะเวียน หรือเงาทั้งหลายแหล่ก็ตาม คุณจะอ่าน แล้วไม่เม้น เราไม่ว่า แต่อย่าสร้างความเดือดร้อนให้เรา คุณแค่ลอยผ่านมา แล้วก็ลอยผ่านไป เท่านั้นพอ ไรเตอร์จะถือเป็นพระคุณอย่างยิ่ง

บางครั้ง เหล่าไรเตอร์เอง ไม่ได้ต้องการที่จะแต่งไปในทางที่ไม่ดี อยากให้ทุกคนมอง ที่ความตั้งใจของเหล่าไรเตอร์กันหน่อย มีฟิคหลายเรื่องที่ต้องโดนปลด โดนแบน เพราะความไม่ชอบของคนบางกลุ่ม คนที่บอกว่ารับ
NC ไม่ได้ NC มีความไม่เหมาะสม น่ะ เพราะคุณส่องมาแล้วใช่มั้ยล่ะ ฮ่ะๆๆ ไม่อย่างงั้นคุณจะรู้ได้ไง ว่ามันล่อแหลม

อ่า...ไรเตอร์ระบายไปซะเยอะเชียว คิกๆๆ เพราะไรเตอร์แอบนอยด์ แล้วก็แอบปรี๊ดดดด ที่ฟิคของพี่สาวไรเตอร์โดนแบน ทำให้ไรเตอร์พลาดอย่างแรง เพราะฉะนั้น ---อย่าทำแบบนี้ ไม่ว่ากับใคร เข้าใจมั้ย--- อิอิ

อ้อออ... ขอโทษที่ให้ 2
HJ ออกมาแค่นิดๆหน่อยๆ แต่หวังว่าทุกคนจะพอใจ (ต้องพอใจนะ ฮิฮิ)

แล้วพบกัน พาร์ทหน้าค่ะ ดูแลสุขภาพด้วยเน่อ บายๆๆๆๆ ม้วฟฟฟ


 

 + +
Free...Theme+Mouse...Click!!

 

 

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

169 ความคิดเห็น

  1. #139 pasnsg (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2555 / 21:19
    ยองแซงน่าสงสารตลอดง่ะ T___________________T

    คยูก็ขึ้นๆลงๆอะไรๆก็ลงกับยองแซง สงสารยองบ้างเด้ T - T

    คยูโคตรใจร้ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
    #139
    0
  2. #119 love ss501 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2555 / 02:32
    ง่ะ อุตส่าห์ดีใจ นึกว่าอัพตอนใหม่
    #119
    0
  3. #117 love ss501 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2555 / 23:06
    เข้ามาอ่านรอบที่.....เอิ่ม..เอ่อ จำไม่ได้แร๊ะ(เพราะหลายรอบ แหะๆ)เข้ากี่ครั้งก้อปรี๊ดกะคยูทู๊กกกกกกกรอบ อยากให้แซงหายยยยยไป แบบไม่เจอะเจอกันเลย อยากรู้นักพ่อคนปากร้าย&ปากแข็งจะลนขนาดไหน ชิส์! จุงอ่ะ รู้และเห็นไรบางอย่างใช่มั๊ย ถึงได้กันจุนนี่ และเหลือบมองไปที่นั่น อ๊ากกกกกกก ลุ้นว่าจะเปนงัยต่อไป
    #117
    0
  4. #115 KawaIiiii (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2555 / 22:30
    ทำไมคยูทำกับแซงแบบนี้ล่ะ T^T ใจร้ายย~~ ไม่เคยฟัง ไม่เคยเชื่อที่แซงพูดเลย งื้อ~! TOT
    #115
    0
  5. #114 SS501-Nan (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2555 / 21:02
    อ๊ากกกกกกกกกกกก นอยด์คยูแล้ว  โกรธๆๆๆ สงสารแซง ฮือๆๆๆๆ แม่ยกปวดใจ นี่คยูไม่รู้เลยใช่มั้ยว่ารักแซงเข้าให้แล้ว
    เหอะๆๆ เจ็บถึงทรวงใน แซงหายไปไหนแล้วอ่า อ๋อยๆๆ จะเป็นยังไงบ้างก็ไม่รู้ ปากอย่างใจอย่าง เหอะๆๆ แล้วอย่างนี้
    เมื่อไหร่คยูจะรู้ใจตัวเองล่ะเนี๋ย จะยังไงก็ช่าง โกรธนานๆเลยนะแซง นอยด์คยู เหอะๆๆ คนเอาแต่ใจ คนเอาแต่ได้ อ๊ากๆๆ
    ไฟขึ้นแล้วนะ 55 อินเว่อร์ พี่ปาล์มมาต่อตอนต่อไปไวๆน้า กำลังสนุกเลยค่า อ่านแล้วได้อารมณ์จิงๆเลย 55
    #114
    0
  6. #113 nujeab (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2555 / 01:45
    คู่ 2hj มาน้อย ขอแค่ได้เห็นว่ามี จุงจุน แค่นี้ก็ดีใจมากมาย^^

    คยูแซง  คู่นี้ก็นะ..... คยูโหดจัง  สงสารแซงจังโดนคยูทำรุนแรง และลวนลามอีกต่างหาก

    ไรเตอร์สู้ๆๆ  มาอัพเพิ่มเร็วนะค่ะ
    #113
    0
  7. #112 _สายลม_ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 กันยายน 2555 / 21:49
    มาแสดงความเห็นด้วยกับแม่ยก 2hj อย่างสุดซึ้ง มีชื่อมาก็ยิ้มรอแล้วววว ..... (ขนาดนั้น!!! >//<)
    แต่คยูเรื่องนี้แอบโหดอ่า ป๊าดๆๆๆ ทำเอาพี่อึ้งไปเรยกับซีนในห้องน้ำ
    ให้ตายเถอะ!!! ไรเตอร์บอกนี่แค่น้ำจิ้ม แล้วของจริงจะขนาดไหน ไม่อยากจิคิ๊ดดด (ไม่คิดจริงเหรอ?)
    แต่ตอนนี้พี่เป็นห่วงแซงมากมายอ่า ไม่รู้จะยังไงอะไรต่อไป แล้วแบบนี้จะมองหน้ากันต่อไปยังไง๊ T^T
    คยูที่ทำอะก็รู้อยู่หรอกว่าแอบมีใจ แต่ว่าเบาๆแบบค่อยเป็นค่อยไปดีกว่ามั้ย ฝึบฝับจับ....แบบนี้
    แซงคงจะทำใจลำบาก คิดว่าคยูไม่ชอบตัวเองหนักขึ้นไปอีกอ่า เง้อออ สงสารแซง
    ไรเตอร์มาต่อไวนะอย่าให้ค้างนาน มันทรมานอารมณ์ อุอิอุอิ
    #112
    0
  8. #111 queenjoongjun (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 กันยายน 2555 / 10:11
    ยองแซงหายตัวไปแร้ววกร๊ากกก พี่รู้ว่าทำไมคยูถึงรุนแรงเพราะคยูกำลังปฏิบัติหน้าที่พลทหารอยู่55++
    เลยต้องเข้มกันหน่อยอิอิ รึไม่ก็เกิดอาการหึงหวงอีกคนอย่างรุนแรงคริคริ ฟิคเรื่องนี้ถึงแม้จะมี 2hjน้อยมากแต่
    ไม่ว่าจะโผล่มากี่ทีก็น่ารักเสมอค่าแค่มีชื่อโผล่มาแจมๆแม่ยกก็แฮปปี้แล้วค่า ไม่ค่อยเว่อร์เลยกร๊าก
    #111
    0
  9. #110 choco (แม่จุนนี่ ^^) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 กันยายน 2555 / 16:55
    2hj ของเจ้ มาน้อยแต่ก็น่ารักเสมอจ้า แค่มีมาเจ้ก็ดีใจแล้ว (อ้อนเข้าไป ^^) แต่สำหรับคู่เอกนี่ โอยยยยยยยย คงต้องขอโอยกันแบบยาว มันจะโหดไปมั้ยพ่อคยู หนูเล่นทำบังคับ ขืนใจ เอาแต่ได้กับหนูแซงตลอดแบบนี้ แล้วความสัมพันธ์ที่มันระหองระแหงอยู่แล้วจะพัฒนาไปยากมากมายแค่ไหน เฮ้อ คิดแล้วก็เหมื่อยใจ ตอนนี้ก็เป็นห่วงแต่หนูแซง ไม่รู้จะไปที่ไหน ยังไง
    เจ้จะรอหนูหนูปาล์มมาอัพต่อนะลูก ^^ fighting
    #110
    0
  10. #109 kaewkarn501 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 กันยายน 2555 / 14:23
    คยูใจร้าย  รังแกแซงกี้ของเรา
    งานงอกแน่นายคยู  5555

    ^0^  ถูกใจแม่ยกจิง ๆๆๆๆๆ

    ขอบใจจ๊ะไรเตอร์  เข้ามารอทุกวันเลยอ่ะ

    คิดถึงดั๊บที่สุด
    #109
    0
  11. #108 love ss501 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 กันยายน 2555 / 23:43
    แรงไปแล้วนะคยู ไม่เคยคิดจะเชื่อแซงเลยใช่มั๊ยเนี่ย แล้วดูซิ แซงเตลิดไปไหนแล้ว ถ้าเกิดไรขึ้นกะแซงนะ ฮึ่มมมมมมมมม
    #108
    0
  12. #107 Kim ss (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 กันยายน 2555 / 21:48
    อ่า! ไม่เป็นไรจ้ะ 2hj มาน้อยแค่ไหนก็ยังน่ารักเหมือนเดิม พี่ฮยอนจุงกับน้องฮยองจุน คิกๆ *_*

    คยูจะรู้ตัวมั้ยว่ารู้สึกอะไรๆกับยองแซงแล้ว...แต่ช่างทำรุนแรงเหลือเกิน เกินใจของแซงจะทน~ ~ แหม่! เล่นถึงขนาดนี้...ขนาดในห้องน้ำ แซงจะโกรธก็คงไม่แปลกหรอกพ่อคนเงาแต่ใจแถมปากไม่ตรงกับใจอีกต่างหาก จากนี้ไปคยูคงงานงอกเพราะคนที่ถูกกระทำคงไม่ยอมยกโทษง่ายๆหรอก หึหึ!

    Thnx จ้ะหนูปาล์มที่อุตส่าห์บิ้วต์ตัวเองเพื่อฟิคตอนนี้ 55555+
    #107
    0
  13. #106 mukie501 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 กันยายน 2555 / 21:24
    อ่านแล้วน้ำตาไหล สงสารยองแซงจับใจ ยองน้อยของพี่หนีไปไหนแล้ว แล้วจะเป็นยังไงบ้างเนี่ยTT-TT
    #106
    0