{Fic ss501} I don't want...to Hurt. (Yaoi)

ตอนที่ 5 : {Fic ss501} I don't want...to Hurt. (Yaoi) Chapter # 2 บทสรุปของคืนนี้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 166
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    9 ส.ค. 55

Chapter # 2 บทสรุปของคืนนี้


"ลงไปได้แล้ว"

คยูจงหันมาบอกอีกคน ที่ท่าทางจะสร่างขึ้นมาบ้างแล้ว หลังจากที่ได้น้ำตาล้างหน้า

"ไม่ลง" ร่างเล็ก หันมาเถียงทันควัน ทำเอาร่างหนาอย่างเขาต้องปวดหัวกับความดื้อรั้นนั่น

"บอกให้ลงไป!" คยูจงตวาดอย่างเหลืออด

"ไม่!! ฉันไม่ลง" ยองแซงพูดอย่างเอาแต่ใจ พลางนั่นกอดอกแน่น ไม่ยอมลงอย่างที่พูด

"อย่ามาเรื่องมากได้มั้ย จะลงดีๆหรือให้ฉันลากลง!!"

"ไอ้..."

คราวนี้ตวาดดังกว่าเดิม ทำเอาอีกคนตัวสั่นแบบไม่รู้ตัว ทำท่าจะเถียงแบบกล้าๆ กลัวๆ ก่อนจะยอมลงแต่โดยดี 

 

"จะไปไหน!?"

ร่างหนารีบลงจากรถ ทักเสียงเข้ม เมื่อเห็นว่าอีกคนรีบดิ่งลงจากรถ ก่อนจะเดินไปอีกทางที่เพิ่งผ่านมา

 

"กลับบ้าน! อ๊ะ.." ร่างเล็กตอบโดยไม่หันกลับมามอง ก่อนจะหยุดการกระทำ เพราะมือหนาที่ฉุดไว้ ทำให้อีกคนไม่ทันตั้งตัว กระเด็นตามแรงกระชาก แต่ก็ยังพอมีสติ รีบสลัดข้อมือออกจากการเกาะกุม เซถอยหลัง แต่ก็ยังบังคับตัวเอาไว้ได้

 

"คิดยังไงจะกลับบ้านอีกล่ะ ที่เมื่อกี้จะพากลับ ก็ไม่กลับ แต่ทีตอนนี้ ทำไมเกิดอยากกลับขึ้นมาซะละ นายจะเอายังไงกันแน่ฉันไม่มีเวลามาขับรถเล่นกับนายทั้งคืนนะ!"

คยูจงตะคอกใส่หน้าอีกคนเสียงดังลั่น ร่างเล็กตรงหน้า ทำให้เขาควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้ คยูจงมักจะเก็บอาการได้ดีเสมอ แต่ตอนนี้ เขาไม่สามารถทำแบบนั้นได้เลย

"..." ยองแซงเองก็ไม่ได้โต้ตอบอะไรกลับไป เพราะวันนี้ เขาเองก็เหนื่อย เหนื่อยกับความรู้สึกของตัวเอง จึงเลือกที่จะเงียบ เพราะคิกว่ามันคงเป็นทางออกที่ดีที่สุด แต่มันกลับผิดคาด เมื่อความเฉยของร่างเล็กเป็นเสมือนชนวนระเบิดชั้นดี

 

"โธ่เว้ย!! ฮึ่ย นายบังคับฉันเองนะ"

 

"เฮ้ย!? ปล่อย ปล่อยฉันนะ ฉันบอกให้ปล่อยไง ปล่อยสิ"

ร่างหนารวบร่างเล็กขึ้นพาดบ่าอย่างถือวิสาสะ ก่อนจะได้ของรางวัลเป็นหมัดเล็กๆ ระดมทุบที่หลังของเขา ทำให้ร่างหนารีบแบกร่างเล็กให้ถึงที่หมายโดยเร็ว ก่อนที่ผู้คนระแวกนั้น จะแตกตื่นกับเสียงอันดัง

 

"อยู่เฉยๆ อย่าดิ้น มันหนักนะเว้ย!!"

คยูจงบ่นเสียงดัง เมื่ออีกคนไม่มีทีท่าว่าจะหยุดดิ้น

 

"ไอ้บ้าปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ!!"

"ถ้าไม่อยากเจ็บตัว ก็หุบปาก แล้วก็หยุดดิ้นเดี๋ยวนี้นะ"

ร่างหนาขู่

"ไม่!! ช่วยด้วยยย ช่วยผมด้วยฮะ!!! ผมโดนไอ้บ้าจับตัวมาฮะ ช่วยด้วยยยยย"

ยองแซงตอบออกมาทันควัน ก่อนจะร้องขอความช่วยเหลือ

 

"ไม่เงียบใช่มั้ย!? ได้!"

ร่างหนาคาดโทษ  รีบไขกุญแจเข้าห้อง พาร่างบางมาในห้อง ก่อนจะ...

 

โครม!!

อั้กก

 

"โอ้ย!! เจ็บนะ วางเบาๆหน่อยสิ!!!"

ยองแซงโวยวาย พลางรูปก้นของตัวเองที่เพิ่งกระแทกกับเตียง

 

"ฉันบอกนายแล้วใช่มั้ย! ถ้าฉันไม่เห็นแก่ฮยอนจุงนะ ฉันทุ่มนายลงพื้นแล้วด้วยซ้ำ อย่ามาทำปากเก่งให้มาก"

"ไอ้... ก็ฉันบอกว่าฉันจะกลับบ้าน นายก็แค่ปล่อยฉันกลับ!!"

"ฉันไม่ใช่ฮยอนจุงนะ ที่จะได้มาคอยเอาอกเอาใจนายตลอดเวลา นายลองมองดูบ้าง ไหนล่ะ  คนที่เข้าอกเข้าใจนาย มันไปอยู่ไหน!!"

คยูจง พูดในสิ่งที่เขาคิดออกมา ปากเขาก็ไวเท่าๆกับสมอง เมื่อคิดอะไรก็พูดอย่างนั้น แม้มันจะทำให้คนอื่นต้องเจ็บ แต่ที่เขาพูดมาทั้งหมดมั้นก็เป็นความจริงไม่ใช่เหรอ และเขาก็พอจะเริ่มรู้ตัวแล้วว่า พูดแรงไป เมื่ออีกคนเอาแต่ก้มหน้า นั่งเงียบ

 

"..."

"..."

"...นะ..นั่นสินะ.."

ยองแซงเอ่ยออกมาเสียงสั่น เริ่มได้สติ ในสิ่งที่อีกคนพูดมา

"เอ่อ...ฉัน.."

"ฉัน..จะกลับบ้าน ขอบคุณนายมากที่อุตส่าห์ไปรับคนอย่างฉันมา แล้วก็ขอโทษที่ทำให้นายต้องเหนื่อย"

ยองแซงพูดกับอีกคนอย่างมีเหตุผล ไม่โวยวายอย่างที่ผ่านมา ทำเอาอีกคนได้แต่อึกอัก

"เอ่อ..ฉัน..."

"ฉันกลับเองได้...ขอบคุณมาก"

ยองแซงลุกขึ้นจากเตียง จัดการตัวเองให้เข้าที่ ก่อนจะเดินออกมา โดยไม่สบตา ทำเอาอีกคนได้แต่ถอนหายใจ

"เฮ้อ! วันนี้...นอนที่นี่แหล่ะ ดึกแล้ว ฉัน..ฉันไม่อยากโดนฮยอนจุงมาว่าเอาได้ทีหลัง"

คยูจงบอกอย่างเหนื่อยใจ

 

"ไม่เป็นไร ฉันไม่อยากรบกวน แล้วฉันจะอธิบายให้ฮยอนจุงฟังเอง" คนแก้มป่องหันมาพูด มองด้วยแววตาจริงใจอย่างที่พูด ก่อนจะหันหลัง เตรียมเดินกลับออกไป

 

 

"นาย...ยังคิดจะติดต่อหมอนั่นอยู่อีกเหรอ"

ร่างเล็กที่กำลังจะพ้นประตูห้องนอน ต้องชะงัก เมื่อได้ยินคำถามนั้น

"..."

"ถึงหมอนั่นจะเป็นเพื่อนนาย แต่หมอนั่นกำลังคบกับน้องชายนายอยู่นะ แล้วตอนนี้พวกนั้นคงจะกำลังปรับความเข้าใจกันอยู่ หวังว่านายคงไม่อยากเป็นต้นเหตุให้พวกนั้นผิดใจกันอีกหรอกนะ?"

ร่างหนาถามขึ้นลอยๆ อีกครั้ง ก่อนจะเดินไปนั่งบนที่นอน มองด้านหลังของอีกคน ที่หยุดอยู่ที่ประตู

 

"..."

 

"ช่างมันเถอะ!! ฉันไม่อยากรู้หรอก"

คยูจงตัดบท เมื่อเห็นว่าอีกคน คงจะยังหาคำตอบให้ตัวเองไม่ได้

"ส่วนที่นอน นายก็นอนตรงนี้ละกัน แล้วพรุ่งนี้ฉันจะไปส่ง"

"เอ่อ..ฉะ..ฉัน..." ยองแซงหันกลับมาอีกครั้ง อึกอัก

"มีอะไร?"

"เอ่อ...ก็ได้" จำต้องตอบตกลง เมื่อเห็นหน้าดุๆ ของอีกคนที่ส่งมาให้

 

"อื้ม ก็แค่นั้น"

คยูจงเปรยเบาๆ

 

"เอ่อ.." ยองแซงที่เดินกลับเข้ามา ทำท่าอึกอักอีกครั้ง

"อะไรอีกล่ะ"

"คือ.."

"บอกให้นอนก็นอนไปเหอะน่า อย่าเรื่องมากได้มั้ย" คยูเอ่ย เมื่อเห็นว่าอีกคน เอาแต่อึกอัก

"ฉะ..ฉัน...อยากอาบน้ำ"

"ก็ไปอาบสิ ชุดนอนอยู่ในตู้ ส่วนผ้าเช็ดตัวอยู่ในห้องน้ำ จัดการเองละกัน ฉันง่วงแล้ว" คยูโล่งใจ ที่อีกคนไม่ได้คิดจะมีปัญหาอย่างที่คิด ล้มตัวลงนอนอีกด้านของเตียง

 

"นาย..ไม่อาบน้ำเหรอ"

"ฉันอาบแล้ว"

"แล้ว.."

"นี่! อะไรของนายอีก ฉันจะนอนแล้วนะ เลิกถามนู่นถามนี่ซะทีสิ"

คยูจงพูด ทั้งๆ ที่ยังหลับตาอยู่

"นายจะนอนนี่เหรอ...?"

"ก็ใช่สิ นี่มันที่นอนชั้นนะ"

"..."

คยูจงยันตัวเองลุกขึ้นนั่ง เอนหลังพิงเตียง มองหน้าอีกคนนิ่ง ก่อนจะใช้คำพูดยียวนร่างเล็ก

"ทำไม กลัวฉันทำอะไรนายรึไง ฉันไม่มีอารมณ์หรอกนะ หรือนายมี...?"

"ไอ้บ้า!!.." ร่างเล็กว่า แก้มที่ป่องอยู่แล้ว กลับป่องกว่าเดิม

"หึ งั้นก็ดี หยุดถาม แล้วก็รีบไปอาบน้ำซะ!"

"..."

คยูจงขำกับท่างทางของอีกคน ที่ดูจะจนมุม จนต้องเดินหนีเข้าห้องน้ำไป

 

 

ร่างเล็กค่อยๆ เดินออกมาจากห้องน้ำ หยดน้ำยังเกาะอยู่ตามใบหน้าเนียน ค่อยๆ เดินอ้อมเตียงมาอีกทาง อย่างไม่ค่อยไว้ใจ ก็จะให้ไว้ใจได้ไง ถึงจะบอกว่าไม่ทำอะไร แต่เมื่อก่อนหน้านี้ไม่กี่ชั่วโมง คนๆนี้ เพิ่งจะขโมยเฟิร์สคิส ของเขาไปอยู่หยกๆ ยองแซงพยามขึ้นเตียงอย่างเบาที่สุด เพื่อไม่ให้อีกคนได้รู้ตัว แต่จะบอกว่าไงดีล่ะ ก็หมอนี่ตื่นตั้งแต้ที่ร่างเล็กก้าวออกมาจากห้องน้ำแล้วแหละ กลิ่นครีมอาบน้ำที่แสนจะธรรมดาสำหรับเขา ในเวลานี้ มันทำเอาใจมันสั่นพิกล ยิ่งคนแก้มป่องเดินเข้ามาใกล้เท่าไร หัวใจมันก็ยิ่งเต้นแรงมากขึ้น ร่างเล็กเองก็ไม่ไว้ใจ พยายามชะโงกหน้ามาดูอีกคนที่นอนตะแคงข้างหันหน้าออกไป แต่ไอ้หยดน้ำเจ้ากรรมก็ดันมาหยดลงไปบนหน้าเรียวของอีกคน คนที่นอนอยู่รู้ตัว แต่ก็แกล้งนอนนิ่ง ไม่ไหวติง ร่างเล็กไม่รู้จะทำยังไง จึงค่อยๆ เบ็ดหยดน้ำออกให้อย่างเบามือ คราวนี้ทำเอาคนที่นอนอยู่ เกร็งตัวแข็ง สัมผัสที่แผ่วเบา กลิ่นหอมน่าหลงไหล มันทำให้อีกคนรู้สึกดีอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ร่างเล็กเมื่อเช็ดเสร็จก็ปิดโคมไฟสลัวข้างหัวเตียงของตัวเองลง ก่อนจะล้มตัวลงนอน ร่างหนาเอง กว่าจะข่มตาได้ ก็ปาไปเกือบเช้า

 

 

ร่างหนากลิ้งบิดขี้เกียจอยู่บนเตียง ค่อยๆขยี้ตาตัวเอง ก่อนจะหันไปมองหาอีกคน ที่ตอนนี้หายไปแล้ว ก็ถึงกับหายง่วงขึ้นมาทันที แต่พอนึกขั้นได้ว่าอาจจะอยู่ในห้องน้ำ ก็เลยโล่งใจ ลุกขึ้นนั่ง สายตาเหลือบไปเห็นกระดาษโน๊ตใบเล็กอยู่ข้างหัวเตียง

 

'ขอบคุณมาก สำหรับเมื่อคืน แล้วก็ต้องขอโทษที่ผมมารบกวนคุณ'

ฮอ ยองแซง

 

"จะไปทำไมไม่ปลุกนะ หึ!! ก็ดี ฉันจะได้ไม่ต้องมาลำบาก

 

ร่างหนาพึมพำกับตัวเอง ก่อนจะพาร่างกายที่อ่อนเพลียของตัวเองไปอาบน้ำ เพื่อเตรียมตัวทำหน้าที่ที่ต้องรับผิดชอบของตัวเองต่อ

 ____________________________________________________________________________
 

Hi...Reader

ในที่สุดไรเตอร์ก็ทำสำเร็จอย่างที่บอก แม้ว่าไรเตอร์จะอัพช้าไปหน่อย แต่ก็ยังเป็นวันที่คยูเข้ากรม เพราะตอนที่แล้วสํญญาไว้ว่า จะต้องลง ในวันนี้ให้ได้ แต่รีดเดอร์ คงจะพักผ่อนกันหมดแล้ว

ขอโทษจริงๆ ที่อัพช้า (อีกแล้ว) เพราะเมื่อคืน ไรเตอร์ต้องเสียน้ำตาให้คยูไปจนถึงเช้าของวันที่ 23 ไรเตอร์ล้าสุดๆๆ

แต่ในเมื่อสัญญาแล้ว ก็ต้องเป็นสัญญา (ก่อนที่ทุกคนจะหมดความเชื่อถือในตัวไรเตอร์คนนี้) ไรเตอร์มัวแต่ทุ่มเวลาให้กับคยู น่ะ แฮะๆ

ตอนนี้ มันก็ยังไม่ยาวเท่าไรนะ แต่เพราะไรเตอร์ไม่ค่อยมีเวลา แต่ไรเตอร์ก็อยากให้อ่านมากๆ ถึงจะสั้น แต่ไรเตอร์จะพยายามอัพเร็วหน่อย

ต้องขอบคุณที่คอยเป็นกำลังใจให้ไรเตอร์ คอยเม้น คอยเตือน คอยแจ้งข่าว ทุกคนเหมือนเป็นครอบครัวเดียวกันเลยเนอะ ครอบครัวดั้บ ครอบครัวถั่วเขียว ฮิฮิ

วันนี้ก็เป็นอีกวันที่ไรเตอร์เสียใจ ตื้นตันใจ น้อยใจ บลาๆ แต่เพราะเมื่อวาน น้ำตาไหลออกไปจนหมด วันนี้เลยไม่มีน้ำตาให้คยูได้เห็น วันนี้ไรเตอร์เหนื๊อยยย เหนื่อยค่ะ แต่ไรเตอร์ก็ยังไม่ยอมนอน เพราะกลัวพลาดข่าว คยู แถมยังต้องปั่นฟิค แต่อย่ากังวลไปเลยค่ะ ทั้งสองอย่าง เป็นสิ่งที่ทำใหเไรเตอร์มีความสุขที่สุด ขอให้ทุกคน รับสิ่งที่ไรเตอร์มอบให้จากใจ ไปเก็บไว้นะคะ


 ภาพนี้ทำให้ไรเตอร์มีน้ำตาค่ะ ไม่รู้ว่าทุกคนเป็นรึป่าว ถ้าเป็นเหมือนไรเตอร์ เราจะให้กำลังใจกันและกันนะคะ

 

KYU JONG FIGHING!!!!!!!!

 

+ +
 

Free...Theme+Mouse...Click!!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

169 ความคิดเห็น

  1. #135 pasnsg (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2555 / 02:58
    อ่านไปยิ้มไปอ่ะ น่ารักแบบแปลกดีนะ 555555555555555555555 - . .-

    รูปคยูเห็นแล้วคิดถึงมากจริงๆ T_______________T
    #135
    0
  2. #84 ณัฐชาดา (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2555 / 16:05
    คยูแซงอ่านไปยิ้มไปค่ะ

    ส่วนพวกเราชาวถั่วเขียวขอสัญญาว่าไม่ว่าจะผ่านไปกี่ปีกี่ปีก็จะขอเป็นถั่วเขียวตลอดไปค่าอิอิ

    ไรเตอร์สู้ๆๆค่ะ
    #84
    0
  3. #78 กะแหล่ง (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2555 / 10:58
    พวกเราชาวถั่วเขียวจะรอดั๊บ คยูหล่อมาก เราตั้งใจว่าจะไปรับจี่ออกจากกรมที่เกาหลีเลยนะคะ

    จี่ปั่นป่วนใจ สงสัยจะเริ่มเอนเอียงก็แซงออกจะน่ารักนะ
    #78
    0
  4. #73 SS501-Nan (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2555 / 22:35
    คยูแซง 55 อ่านไปยิ้มไปเลย อร๊ายยยยยยยย
    แต่คยูนี่ปากไม่ต้องกับใจเลยน้า ปากก็ว่าปาวๆๆ
    แต่ในใจก็แอบรู้สึกผิดและห่วงอีกต่างหาก 55
    คยูอ่า จะดีก็ดีให้ตลอดหน่อยไม่ได้เหรอ
    ลุ้นต่อไปว่าคยูจะมาไม้ไหนอีก สงสารแซงๆๆ
    #73
    0
  5. #61 Minniecynthia (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2555 / 09:26
    คยูอ่ะ พูดแทงใจดำจึ๊กๆ เลย เศร้าแทนยองแซงเลย 
    #61
    0
  6. #57 love ss501 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2555 / 12:09
    ฮั่นแน่ เริ่มคิดอะไรกับแซงแล้วล่ะสิ อิอิ ขอบคุณไรเตอร์นะคะที่มาอัพตามสัญญา ขอโทษที่เม้นต์ช้า จิงๆอ่านตั้งแต่วันที่อัพแล้ว แต่เม้นต์ทางมือถือไม่ค่อยได้(หายตลอดดดดดด)ไม่เปนไรนะคะ 2 ปี คยูก้อกลับมาแล้วค่ะ สู้ๆ
    #57
    0
  7. #54 queenjoongjun (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2555 / 18:21
    ขอบคุณมากนะคะไรท์เตอร์ที่ทำตามสัญญา....

    คยูหลงรักนากน้อยแน่ๆๆ ชัวร์ อิอิอ

    ทุกคนเป็นกำลังใจให้น้า

    สู้ๆแล้วก็อย่าคิดถึงคยูมากจนร้องไ้ห้อีกละ

    ****one last cry****

    ต่อจากนี้ต้องยิ้มรอรับคยูน้าโอเค๊
    #54
    0
  8. #53 choco (แม่จุนนี่ ^^) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2555 / 11:56
    เจ้เป็นกำลังใจให้หนูนะจ๊ะ ขอบคุณหนูมากที่แต่งฟิคดีๆออกาให้เจ้และรีดเดอร์ทุกคนได้อ่านกัน ^^

    สำหรับตอนนี้เจ้ว่าพ่อคยูชักยังไงๆอยู่เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย หนูแซงน่าสงสารจะตายไป ช้ำใจและยังทำใจไม่ได้อยู่นะจ๊ะ อย่าไปว่าให้ช้ำไปกว่านี้นักเลย เจ้เห็นใจ แต่นั่นอะไร! แอบเห็นว่าคนแก้มป่องน่ารักขึ้นมาแล้วละสิ อิ อิ แล้วแซงจะเอาอย่างไรต่อไป คงต้องเข้ามาพัวพันกับคูอีกเป็นแน่ ว่าแต่ 2hj ของเจ้จะแพรมมาบ้างมั้ยนะ (แฮะๆ ผิดประเด็นแล้วเจ้!) จะรอตอนต่อไปนะจ๊ะ fighting 
    #53
    0
  9. #52 KawaIiiii (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2555 / 16:47
    สปิริตสุดยอดเลยค่ะไรเตอร์ ขอบคุณมากนะคะที่อุตสาห์ปั่นฟิคให้เราได้อ่านกัน T^T 

    สู้ๆนะคะไรเตอร์ คยูด้วย Fighting~!! o(>O<)o
    #52
    0
  10. #51 Kim ss (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2555 / 09:49
    โถๆ! หนูไรเตอร์จ๋า อุตส่าห์ปั่นฟิคมาให้ตามสัญญา นี่ปั่นทั้งน้ำตารึเปล่าเนี่ย? เอาน่า! เจ้เป็นกำลังใจให้หนู 2 ปี แป๊บเดียวเอง เดี๋ยวคยูก็กลับมาแล้ว ใจจริงเจ้อยากให้เข้าพร้อมๆกันไปเลยทีเดียว หนูถั่วเขียวทั้งหลายจะได้เสียน้ำตาทีเดียว แล้วก็จะได้ดีใจสุดๆเมื่อพวกเค้ากลับมา แต่ชีวิตต้องดำเนินต่อไป สู้ๆจ้ะ! ^__________^

    กลับมาที่ฟิค...คยูจ๊ะ! รู้สึกจะแรงขึ้นๆนะเราน่ะ สงสารคนช้ำใจสับสนบ้าง แต่จะว่าไปทำเป็นพูดไปสุดท้ายก็ใจอ่อนเมื่อเจอการควบคุมอารมณ์และมีเหตุผลของแซง และที่ทำเป็นบ่นนั่นบ่นนี่จริงๆก็เริ่มเห็นใจแล้วล่ะ อีกไม่นานถ้าต้องมาพัวพันกันบ่อยๆเดี๋ยวก็...นะ (เข้าใจนะ ^^)

    ไรเตอร์สู้ๆจ้ะ (รอตอนจบของ ...Cry อยู่เสมอ แต่รอได้จ้ะ นานแค่ไหนก็จะรอ)
    #51
    0
  11. #50 _สายลม_ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2555 / 00:37
    เอิ่ม รู้สึกว่าคยูจะเริ่มคิดอะไรกะแซงมากไปแล้วนะ มีหอมครีมอาบน้ำอะ แถมใจสั่นด้วยนะ
    แต่ว่าก็ยังปากร้ายเหมือนเดิม เฮ้ยยยยยทำไมชอบพูดจาทำร้ายจิตใจแซงอยู่เรื่อยเลยนะ
    เอะอะใช้กำลังตลอดๆ (แต่ก็อิน&ชอบ แอะๆๆ >/<) รอดูต่อไปว่าจะใจร้ายได้ถึงไหน
    ดูซิแค่เค้าไปก่อนตะเองตื่นยังแอบคิดเลย อิๆๆ

    ไรเตอร์สู้ๆนะคะ เรารออยู่ ^__^
    #50
    0
  12. #45 mukie501 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2555 / 23:05
    Kyu Jong fighting

    ชอบตอนน้ำหยดลงบนหน้าคยูแล้วยองเช็ดจัง ได้อารมณ์มาก ^^
    แล้วที่จริงก็คยูก็ดูเฉยๆกับยอง ยองก็กลัวคยูแล้วมั้ง แล้วคู่นี่จะรักกันได้ไงน้า ตามบุ้นนะค่ะ
    ขอบคุณที่มาต่อให้นะค้า
    #45
    0
  13. #44 peekpeek24 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2555 / 22:54
    เพิ่งเจอกันครั้งแรกพี่จี่ก็ได้จูบแล้ว ดูถ้าจะหวั่นไหวเอามาก ๆ เลยด้วย
    แซงกี้ก้ดูจะกลัว ๆ พี่จี่เอามาก ๆ เลยแห๊ะ เรื่องราวจะเป็นยังไงต่อไปเนี่ย
    รอไรเตอร์มาอัพอีกนะคะ
    #44
    0
  14. #43 nujeab (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2555 / 22:48
    ขอบคุณนะค่ะไรเตอร์ที่มาอัพให้ตรงวันที่ให้สัญญาไว้

    สำหรับเรื่องคยูจงนั้น ไรเตอร์คงอ่อนล้าและคงเสียใจกับเรื่องคยูจงเข้ากรมมาก แต่อยากจะบอกไรเตอร์ว่าสองปีแห่งการรอคอยไม่นานอย่างที่คิด และเราจะรอคยูจงออกจากกรมด้วยกันค่ะ





    ขอบคุณไรเตอร์อีกครั้งสำหรับฟิคที่มาอัพให้ค่ะ ไรเตอร์สู้ๆเหมือนเดิม เป็นกำลังใจให้ค่ะ
    #43
    0