{Fic ss501} I don't want...to Hurt. (Yaoi)

ตอนที่ 11 : {Fic ss501} I don't want...to Hurt. (Yaoi) Chapter # 8 ขอโทษ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 135
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    26 ม.ค. 56


Chapter # 8 ขอโทษ

 

"ฮัลโหล อื้ม ถึงกันแล้วเหรอ เดี๋ยวออกไปรับหน้าร้านละกัน"

____________________________________________________________________

"พี่ฮยองจุนบอกว่าเดี๋ยวออกมารับครับ" เด็กหนุ่มเก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋ากางเกง ก่อนจะหันมาบอกกับอีกสองคนที่มาด้วยกัน

"งั้นเหรอ.. อื้ม" ยองแซงพยักหน้าเป็นเชิงรับรู้

"อิไล นายกลับไปได้แล้ว หมดหน้าที่ของนายแล้ว ขอบคุณนะที่มาส่ง" คิบอมตัดบทไล่คนขับรถจำเป็น หลังจากหมดหน้าที่

"อะไรกันคิบอม พอหมดหน้าที่ก็ไล่ฉันกลับ มันจะไม่ใจดำไปหน่อยเหรอ?" อิไลตัดพ้อเพื่อนตัวเล็ก

"ว่าไงนะ! นายเป็นคนอาสามาส่งเองไม่ใช่รึไงเล่า!!"

"เอ่อ.. คิบอม พี่ว่า... ให้อิไลอยู่กับพวกเราก็ได้นะ" ยองแซงกลายเป็นกรรมการห้ามมวยจำเป็น เมื่อเห็นว่าน้องชายเริ่มโวยวาย

"แต่.."

"ขอบคุณครับพี่ยองแซง พี่นี่น่ารักจริงๆเลย" อิไลดีใจจนออกนอกหน้า ยิ้มกว้างให้เป็นการขอบคุณ ทำเอาคิบอมหมั่นไส้ แต่ก็ไม่อยากขัดใจพี่ชายแก้มป่อง

"ฮึ่ย! ก็ได้ครับ" คิบอมตอบรับอย่างเสียมิได้ จึงทำได้แค่ยืนจ้องหน้าอีกคนอย่างเอาเรื่อง ทั้งๆที่ตอนแรก อีกคนบอกว่าขอแค่ได้ไปส่งก็ได้ ถึงได้ยอมให้มาด้วย

 

"เฮ้! พี่ยองแซง คิบอม ทางนี้" เด็กหนุ่มร่างบางที่ยืนอยู่หน้าประตู ไม่ห่างจากที่พวกเขายืนอยู่มากเท่าไร ส่งเสียงเรียกพร้อมกับโบกมือเป็นสัญญาณ

 

"อ้ะ.. นั่นไง พี่ฮยองจุนเรียกแล้ว เราไปเถอะครับ" อิไลที่เห็นพี่ชายเพื่อนเป็นคนแรกหันมาบอกกับอีกสองคนที่ยืนอยู่ด้วยกัน

"...องแซง"

"..."

"พี่ยองแซง!"

"อ..อะไร คิบอม"

"พี่..ไหวมั้ยฮะ?" คิบอมถามพี่ชายแก้มป่อง ที่ดูหน้าซูบซีด ออกอาการเหม่อลอยบ่อยๆ

"อื้ม พี่ไม่เป็นไร เราเถอะตาช้ำขนาดนั้น ไหวแน่นะ" ยองแซงยิ้มให้น้องชายก่อนจะถามกลับด้วยความเป็นห่วงเช่นกัน เมื่อเห็นอีกคนที่มีอาการไม่ต่างจากตัวเองเลย

"ฮะ ผมไม่เป็นไร" คิบอมยิ้มตอบ

"เอ่อ.. ผมว่าเรารีบเข้าไปกันเถอะครับ" อิไลรีบเตือนสติ

"อื้ม" ยองแซงรับคำ ก่อนจะพากันเดินไปหาฮยองจุนที่ยืนรออยู่

.

.

.

"เอ่อ.. พี่ฮยองจุน ผมปวดฉี่ ห้องน้ำอยู่ไหน" คิบอมที่เพิ่งเดินเข้ามาสัมผัสกับความเย็นด้านใน ทำให้ร่างกายเกิดปฏิกิริยากับอากาศ อยากทำธุระขึ้นมากระทันหัน

"ห้องน้ำเหรอ อยู่ตรงนู้นน่ะ พี่ยองแซงกับอิไลจะไปที่โต๊ะก่อนมั้ยครับ" ฮยองจุนหันมาถามกับอีกสองคนที่เดินตามมาด้วย

"เอ่อ.. ผมก็ปวดครับ" อิไลเอ่ยขึ้นบ้าง

"พี่ว่าไปห้องน้ำกันหมดนี่ก็ได้ แล้วค่อยไปที่โต๊ะทีเดียวเลย" ยองแซงลงความเห็น

"อื้อ เอางั้นก็ได้ครับ" ฮยองจุนจึงต้องเปลี่ยนเป้าหมายไปยังทางเดินแคบด้านหลัง

.

.

.

 "อิไล นายเสร็จรึยัง" คิบอมเร่งเพื่อนอย่างขัดใจ

"ครับๆ เสร็จแล้ว"

"งั้นพวกเราไปกันเถอะ" ฮยองจุนบอกก่อนจะเดินนำออกไป

 

พลั่ก!!..

"อ๊ะ!...ขอโทษครับ" ฮยองจุนที่มัวแต่หาทางออกจนไม่ทันได้ระวัง จนทำให้ชนเข้ากับร่างสูง

"อ้าว!..ฮยองจุน"

"พี่คยู!" ฮยองจุนที่คิดไว้ว่าจะให้คยูจงกับพี่ชายแก้มป่องของเขาได้เจอกัน แต่ไม่คิดว่าจะบังเอิญมาเจอกันเร็วขนาดนี้ แล้วทีนี้เขาจะทำยังไงดี ไม่มีฮยอนจุงคอยช่วยซะด้วย แทบจะไม่กล้าหันไปสบตาพี่ชายตัวเอง

"..เอ่อ...ผมพาคิบอมมา..เข้าห้องน้ำ กำลังจะไปแล้วครับ"

"อื้ม งั้นเจอกันที่โต๊ะ" คยูจงบอกละสายตาจากแฟนพี่ชาย ก่อนจะเหลือบเห็นอีกคนที่คุ้นตา

 

"...ยองแซง"

 

"..." ยองแซงที่เพิ่งเบียดกับผู้คน แทรกเข้ามาอยู่ในวงสนทนา จากหน้าที่ซีดอยู่แล้ว กลับซีดหนักกว่าเดิม เมื่อได้ยินเสียงใครบางคนที่คุ้นหู หันมองน้องชายที่ไม่ยอมสบตา ก็พอจะเข้าใจเหตุการณ์ทั้งหมด

"เอ่อ..คือ..." ฮยองจุนอึกอัก พูดไม่ออก

"พี่กลับก่อนนะ" ยองแซงเอ่ยขอตัว ก่อนจะแทรกตัวออกจากวงสนทนา

"เอ่อ.. พี่ยองแซง.."

"เดี๋ยวก่อน ขอคุยด้วยหน่อย" คยูจงโพล่งขึ้น พลางรั้งข้อมือบางไว้

"ฉันไม่มีอะไรจะคุย ขอตัว"

"พวกนายจะไปโต๊ะไม่ใช่หรอ ฮยอนจุงรอนานแล้วรีบไปสิ" คยูจงไม่สนใจและยังคงไม่ยอมปล่อยมือ ก่อนจะหันมาบอกเป็นเชิงไล่

"เอ่อ...พี่คยู" ฮยองจุนเรียก เริ่มเป็นห่วงพี่ชายแก้มป่อง

"ขอคุยธุระก่อน เดี๋ยวฉันพาไปที่โต๊ะเอง" คยูจงเอ่ยเสียงแข็งตัดบท

"เอ่อ... ก็ได้ครับ" ฮยองจุนรับคำ ก่อนจะพาคิบอมกับอิไลเดินออกมา ทิ้งให้คยูจงได้อยู่กับพี่ชายเป็นการส่วนตัว

 

"ฮยองจุน ฮยองจุน!" ยองแซงพยายามตะโกนเรียกน้องชายพลางสะบัดมือให้หลุดจากการเกาะกุม

"ยองแซง.." คยูจงเรียกเสียงอ่อน

"...."

"มากับฉันหน่อย"

"ไม่ไป" ร่างเล็กขัดขืน

"แค่แปปเดียว ช่วยมากับฉันหน่อย" คยูจงพยายามออกแรงดึงร่างเล็กให้เดินตามอย่างเบามือ ก่อนจะพาเดินเลี่ยงออกมาด้านนอกร้าน

.

.

.

"ปล่อยฉัน" ร่างเล็กสะบัดมือออกเป็นอันสำเร็จ

"ยองแซง เรื่องวัน.."

"ฉันไม่อยากฟัง" ยองแซงโพล่งขึ้น เมื่อรู้ว่าคนตรงหน้าต้องการจะพูดอะไร

 

"ฉัน..ขอโทษ..." คยูจงเอ่ยเสียงแผ่ว

"หึ! ขอโทษ นายจะขอโทษทำไม ฉันมันก็สมควรโดนแล้วไม่ใช่เหรอ" ร่างเล็กขึ้นสีหน้าเหยียดยิ้ม แต่ข้างในกลับเจ็บปวดกับคำพูดของตัวเอง

"ยองแซง.."

"ฉันมันสะเออะเข้ามายุ่งกับเรื่องนี้ ฉันมันเลวที่ไล่ตามฮยอนจุง เลวเพราะจะแย่งของๆน้องใช่มั้ย!! ยังไม่พอใช่มั้ย จะเอาอะไรกับชั้นอีก!!" ร่างเล็กตะโกนเสียงกร้าว ราวกับจะตอกย้ำ.. ตอกย้ำตัวเองให้มันเจ็บจนถึงที่สุด เพื่อจะได้ชินชาและไม่ต้องรู้สึกอะไรอีก

"มันไม่ใช่.. ฉันแค่...อยากจะขอโทษ" คยูจงพยายามที่จะอธิบาย คำพูดที่ออกมาจากความรู้สึก ไม่ใช่เสแส้รง แต่ดูเหมือนความผิดของเขามันคงร้ายแรงเกินกว่าที่คนตรงหน้าจะให้อภัยได้

"ขอโทษเหรอ ขอโทษทำไม นายพูดคำนี้มากี่รอบ นายไม่เคยที่จะฟังฉันพูด!! พอมันไม่ใช่อย่างที่นายคิด นายก็ทำได้แค่พูดว่าขอโทษ!!"

เป็นความจริงที่อีกคนไม่เคยเปลี่ยน หลายต่อหลายครั้ง เขากลายเป็นคนผิด ทั้งๆที่ยังไม่รู้เรื่องอะไร แต่ครั้งนี้ มันเกินกว่าความรู้สึกของเขาจะรับได้

"..." คยูจงได้แต่ก้มหน้ายอมรับความเป็นจริงที่ร่างเล็กพูดออกมา เขาเองก็ไม่รู้ว่ามันคืออะไร อารมณ์ที่รุนแรงแบบนี้มันเกิดขึ้นกับเขาได้ยังไง คยูจงคนที่ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็สามารถควบคุมอารมณ์ของตัวเองได้อย่างดีเสมอ แต่พอ..เข้ามารับรู้เรื่องราวต่างๆของคนตรงหน้า คยูจงคนเดิมก็หายไป

"พอแล้ว.. ฉันเหนื่อย ต่อจากนี้ไป ฉันจะถือว่าระหว่างเรา ไม่มีอะไรที่ติดค้างหรือเกี่ยวข้องกันอีก ฉันขอลาออกจากที่นั่น แล้วก็ขอให้อย่าได้เจอนายอีก!" ยองแซงประกาศกร้าว ก่อนจะหันหลังเดินหนีอีกคน เพียงเสี้ยววินาที น้ำตาที่เพิ่งหยุดไปไม่กี่ชั่วโมง ก็ต้องไหลออกมาอีกครั้ง

"ยองแซง!! ต้องทำยังไง บอกฉันสิ ทำยังไงนายถึงจะยกโทษให้ฉัน" เสียงเรียกดังขึ้น เอ่ยถามก่อนที่อีกคนจะทันได้เดินออกไปไกล

"..."

"ขอร้องล่ะ ยองแซง.." คยูจงเอ่ยถามอย่างอ่อนใจ

ไม่รู้ว่าเขาพอจะเข้าใจความรู้สึกของตัวเองรึยัง แต่ตอนนี้รู้แค่ว่า เขาไม่อยากทำให้คนตรงหน้าเจ็บ ไม่อยากเสียคนคนนี้ไป...

เท้าที่เตรียมก้าวต่อไปหยุดชะงัก ทำให้คนบางคนรอคอยคำตอบอย่างมีความหวัง

"ทำยังไงเหรอ ฉันไม่อยากเห็นหน้านายอีก ช่วยออกไปจากชีวิตฉันซะที!" ร่างเล็กบอก ไม่แม้แต่จะหันมาพูดด้วย ก่อนจะสาวเท้าก้าวเดินกลับเข้าไปข้างใน

"...ยองแซง"

"...."
***** ต่อ *****

"ยองแซง!.." ร่างสูงวิ่งตามหลังมาก่อนจะหยุดยืนหายใจหนักประจันหน้ากับคนแก้มป่อง

"..." ร่างเล็กปาดน้ำตาลวกๆ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองอีกคน

"นายจะเข้าไปไม่ใช่เหรอ ฉันแค่จะพานายไปที่โต๊ะ"

"นายไม่เข้าใจที่ฉันพูดเลยใช่มั้ย"  ยองแซงถามเสียงเรียบ

"ฉัน...เข้าใจแล้ว แต่แค่ให้ฉันพานายเข้าไปส่ง  ..แล้วฉันจะไปเอง" คยูจงก้มหน้าตอบเสียงแผ่ว ก่อนจะเงียบเพื่อรอฟังคำตอบ

"..."

"..."

"งั้นนายก็เดินนำไปสิ" ยองแซงเอ่ยทำลายความเงียบ ที่ดูเหมือนอีกคนคงไม่ยอมไปง่ายๆ และคงเงียบอยู่อย่างนั้น หากเขาไม่ตอบตกลง

 

ยองแซงเดินตามหลังอีกคนโดยเว้นระยะห่างไม่มากนัก คิมคยูจงเองก็ห่วงหน้าพะวงหลัง ทั้งแทรกตัวออกจากฝูงชนทั้งยังห่วงกลัวอีกคนจะพลัดหลง ไม่กล้าที่จะยื่นมือไปจับจูงเหมือนที่ผ่านมา

พลั่ก!

ร่างเล็กเสียหลักปะทะกับแผ่นหลังแกร่ง เมื่อชายหนุ่มนักเที่ยวอีกคนที่คลุ้งไปด้วยกลิ่นแอลกอฮอล์ชนเข้าให้กับร่างเล็กอย่างจัง

"อ๊ะ! เอ่อ..ขอโทษ" ยองแซงดันตัวออกจากแผ่นหลัง ไม่กล้าสบสายตา

"นายเป็นอะไรมั้ย จับมือฉันไว้นะ" ร่างสูงถามด้วยความเป็นห่วง ดูจากแรงปะทะเมื่อกี้ หากเขาไม่ได้ยืนข้างหน้าอีกคน มีหวังได้ล้มไปนอนคลุกฝุ่นไปเรียบร้อยแล้ว ตัดสินใจเอื้อมมือคว้าข้อมือนุ่มเอาไว้

"ฉันไม่เป็นไร" ยองแซงตอบ ยอมให้ข้อมือใหญ่จูงมือตัวเองออกไปจากวงล้อมอย่างว่าง่าย ไม่รู้ว่าเพราะเป็นทางเลือกเดียวหรือมีเหตุผลอื่นก็ไม่รู้

 

"อ๊ะ! นั่นไงพี่คยูกับพี่ยองแซง"

เด็กตัวขาวที่นั่งพิงอกหนาผละออกทันที เอ่ยทักเมื่อเห็นพี่ชายแก้มป่องเดินเคียงคู่มากับเจ้านาย ทำให้ใบหน้าที่ดูเหมือนเกือบจะร้องไห้ในตอนแรก มีรอยยิ้มออกมาโดยเร็ว

"หวัดดียองแซง" ฮยอนจุงทักทาย เขาเองได้เจอยองแซงครั้งสุดท้ายก็คงเป็นตอนเคาท์ดาวน์ปีใหม่กับเพื่อนๆนั่นละมั้ง

"หวัดดี..ฮยอนจุง" เพื่อนแก้มป่องเอ่ยทักกลับ ไม่กล้าสบตาได้นาน ไม่รู้ว่าเพราะเป็นคนที่เคยชอบ  หรือเพราะกลัวคนที่ยืนอยู่ข้างหลังรู้สึกไม่ดี ...แล้วทำไมเขาจะต้องกลัวอีกคนรู้สึกไม่ดีด้วยล่ะ?

 

"เอ่อ..พี่คยูจะไปไหนฮะ" ฮยองจุนท้วงขึ้น เมื่อเห็นคยูจงกำลังกลับออกไปอีกครั้ง

"พอดีมีธุระน่ะ ฉันกลับก่อนนะ" คยูจงหันมาบอก ยิ้มตอบแห้งๆ ประโยคหลังดูเหมือนจะจงใจพูดกับคนที่นั่งก้มหน้าหันหลังให้เขาซะมากกว่า ฮยอนจุงก็ทำได้แค่เพียงพยักหน้านิดๆเป็นการตอบรับ ต่างกับเด็กตัวขาวใบหน้ายิ้มแย้มเมื่อซักครู่ ที่ตอนนี้เริ่มดูเศร้า คิดโทษตัวเองไปต่างๆนาๆ ว่าเป็นเพราะความวุ่นวายของเขา ทุกคนเลยต้องเป็นแบบนี้ ส่งยิ้มฝืดให้อีกคน ฮยอนจุงรู้ดีว่าอีกคนคิดอะไรอยู่ ยิ้มส่ายหัวเล็กน้อยราวกับจะปลอบว่า 'ไม่เป็นไร' ให้ฮยองจุนได้สบายใจ

หลังจากที่คิมคยูจงเดินหังหลังออกไปได้ไม่กี่ก้าว ร่างเล็กก็เกิดอาการตัวสั่น พยายามก้มหน้าเก็บเสียงสะอื้นของตัวเองเอาไว้ให้เบาที่สุด แต่ทำเอาเด็กน้อยหน้าหวานถึงกับออกอาการตกใจยิ่งกว่าเดิม รู้สึกผิดกับพี่ชายแก้มป่อง

"..พี่ยองแซง"

เรียกพี่ชายเสียงสั่น น้ำใสเริ่มจับอยู่ที่หน่วยตา จะเข้าไปกอดปลอบ แต่โดนมือหนารั้งไว้ซะก่อน เพียงแค่นี้น้ำใสๆก็ไหลลงมาเป็นทาง เดือดร้อนอีกคนต้องกอดรั้งเอาไว้แนบอก ก่อนจะหันไปมองเพื่อนอีกคนที่ตอนนี้นั่งกุมหน้าสะอื้นจนตัวโยนอย่างเห็นใจ

ฮยอนจุงเองก็ไม่รู้จะทำยังไงต่อ ตอนนี้เขาคิดอะไรไม่ออกเหมือนกัน คงต้องให้ทั้งคู่ได้คิดทบทวน เวลาคงเป็นตัวช่วยที่ดีที่สุดสำหรับตอนนี้...

 

 + +
Free...Theme+Mouse...Click!!

 

 

 

 

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

169 ความคิดเห็น

  1. #162 joy544 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2556 / 09:37
    สงสารทั้งคยูและแซงจัง เฮ้ออออออ
    #162
    0
  2. #156 _สายลม_ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2556 / 16:03
    ดราม่าเลยคราวนี้ T___T แซงก็ด้วยความที่โดนหนักสมควรโกรธอยู่แล้ว
    แต่ครั้งนี้คยูก็คงเสียใจจริงๆเพราะรู้ว่าตัวเองผิดเต็มๆทำได้แค่พยายามขอโทษ
    แซงกี้ก็คงจะไม่ให้อภัยง่ายๆหรอกช้ำขนาดนั้น แต่ดูท่าเหมือนจะมีอาการแปลกๆ
    ท่าทางจะเป็นไปในทางที่ดีขึ้น แซงรู้สึกแปลกกับคยูแล้วใช่มั้ยเริ่มชอบแล้วใช่มั้ยนะ
    ตอนนี้ขอให้ทั้งสองลงเอยกันได้ด้วยดีเถิด สงสารจุนนี่ด้วย
    รู้สึกผิดร้องไห้ใหญ่ แซงก็เสียน้ำตามามากแล้ว ขอให้มีความสุขซักทีนะคะไรเตอร์
    รอไรเตอร์มาต่อนะคะ สู้
    #156
    0
  3. #155 Kim ss (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 มกราคม 2556 / 20:54
    จากที่ปวดหัวตอนนี้เจ้ปวดตับ 555 ทั้งคยูและแซงคงอยู่ในภาวะเหมือนจะรู้ใจแต่ก็ยังไม่กล้ายอมรับ อาจจะไม่มั่นใจหรืออาจจะยังเจ็บปวดในสิ่งที่ได้รับ บอกได้อย่างเดียวว่าคยูต้องอดทนและพิสูจน์ตัวเองให้แซงได้เห็นความจริงใจเพราะที่ผ่านมาทำร้ายแซงด้วยการกระทำและคำพูดไว้เยอะทีเดียว จะให้หายโกรธง่ายๆก็คงยาก สู้ๆจ้ะ ^^ ส่วนตุ๊กตาน้อยของเจ้เลยเสียอกเสียใจแล้วพาลโทษตัวเองว่าเป็นต้นเหตุอีก จุงตอนนี้น่ารักขึ้นมากเลย ดีแล้วที่รู้จักใส่ใจลูกเจ้ 5555 ขออวยกันหน่อย ไม่อย่างนั้นมันผิด concept เจ้ 2hj forever มาแค่นิดๆไม่เด่นก็ยอมจ้ะ กร้ากกกก Thnx จ้ะหนูปาล์มที่มาอัพ Fighting!!!!
    #155
    0
  4. #154 pasnsg (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 มกราคม 2556 / 01:08
    ตอนนี้ก็เริ่มสงสารคยูนะ . . และก็สงสารยองด้วย T - T



    ปรับความเข้าใจกันเสสสสสสส้ T - T
    #154
    0
  5. #153 SB-Kawaii (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 มกราคม 2556 / 00:56
    จุนนี่ที่ไม่รู้เรื่องก็โทษตัวเองไปถึงไหนต่อไหนแล้วล่ะนั่น สงสารแซง~ T^T
    #153
    0
  6. #152 SS501-Nan (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 มกราคม 2556 / 22:47
    อ๋อยยยยยยยยย เจ็บปวดๆๆๆ จะสงสารใครดีเนี๋ยยยยยย ฮอยองแซง หรือ คิมคยูจง
    เอายังไงดี ฮือออออ รีดเดอร์สับสนนนนนน 55 ดูอินมากมาย กร๊ากกกกกกกกก
    งานนี้ขอสงสารจุนนี่เป็ฯอันดับแรกเลยล่ะกัน ดูจะรู้สึกผิดมากมาย
    จุนนี่อ่า มันไม่ใช่ความผิดของจุนนี่น้า อย่าคิดมากสิ อ๋อยยยยย ลีดเดอร์ดูแลจุนนี่ให้ดีด้วยนะ
    คยูจงไฟท์ติ้ง ง้อแซงให้สำเร็จน้าาาาาา มินบอมดูเหมือนจะดีอะไร
    อร๊ายยยยยยย รอลุ้นในเรื่องดีกว่า คิคิ มาอัพต่อไวๆนะค่ะไรเตอร์ ไฟท์ติ้งๆๆ
    #152
    0
  7. #151 mukie501 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 มกราคม 2556 / 01:51
    เง้อ เรื่องมันเริ่มรุนแรงขึ้นอีก นี่ถึงกับตัดขาดกันเลยอะ  (รีดเดอร์แอบสะใจยูอะดิ สมน้ำหน้ามาแกล้งยองเค้า ...อ้าววว 5555)
    พยายามหน่อยนะจ๊ะคยู  เข้าใจตัวเองได้แล้ว
    แล้วทีมสนับสนุนจะช่วยความรักคยูแซงได้ไหมน้อ  คอยลุ้นนะคะ
    #151
    0
  8. #150 kaewkarn501 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 มกราคม 2556 / 19:57
    อ๋าก.....ค้างจ๊ะค้าง 5555
    เล่นตัวไว้ลูก แซงกี้เล่นตัวไว้
    เอาให้เข็ด  ชอบคิดไปเองดีนัก
    จัดเต็มให้ไปเลย สะใจแม่ยกจริง ๆ 
    (จริง ๆ แอบลุ้นให้คืนดีกันนะ แม่ยกอยากเขินบ้าง)
    นอกจากคู่นี้แล้ว มินบอมเค้ามีอะไรในกอไผ่ป่ะ (หน่อไม้งัยป้า ในกอไผ่นะ 555)
    Thank u นะจ๊ะ คิดถึงหนูปาล์มทุกวันเลย >_<
    #150
    0
  9. #149 Kim ss (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 มกราคม 2556 / 22:59
    ว้า! แทนที่จะปรับความเข้าใจกันได้กลับกลายเป็นตัดขาดจากยองแซงซะงั้น คยูจงจะทำยังไงต่อไปนะ แล้วจะรู้ใจตัวเองรึยังนะ แต่ก็เข้าใจนะที่แซงจะโกรธเพราะโดนหนักพอดู งานนี้คยูคงต้องอดทนมากกว่าที่เคยแล้วล่ะ แผนการที่จุงจุนวางไว้จะได้ผลรึเปล่าน้า ส่วนน้องบอมก็ดูท่าจะแย่เหมือนกันนะ งานนี้พากันช้ำชอกไปหมด ขอซีนหวานๆของ 2hj มาปลอบใจหน่อนสิหนูปาล์ม กร้ากกกกกก Thnx จ้ะที่มาอัพให้นะ อยากอ่านต่อทุกเรื่องเลย โลภมาก 55555
    #149
    0
  10. #148 love ss501 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 มกราคม 2556 / 22:56
    คยูจ๋า ที่ทำอ่ะ แค่คำขอโทษมันไม่พอหรอกจ้า เล่นตอกย้ำจนเจ็บลึกขนาดนั้น มันคงไม่ง่ายที่จะอภัยหรอกนะ "ช่วยออกไปจากชีวิตฉันซะที!" โอ้วววววว แรงอ่ะ เอางัยล่ะคยู จะทำได้มั๊ยเนี่ย เพราะดูท่าคยูคงไม่ยอมให้เป็นงั้นแน่ๆ แต่ดูท่าจะไม่ได้มีแค่คยูแซงที่ต้องเคลียร์ มินบอมเองก้อดูท่าจะมีอะไรบางอย่างเหมือนกัน ไรเตอร์ขาาาาาา มันสั้นอ่าาาาาาาาา ><
    #148
    0
  11. #147 SB-Kawaii (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 มกราคม 2556 / 22:55
    งื้อ~ เปิดมาก็ช้ำใจซะล่ะ สงสารคยูอ่าTT //สมควรล่ะ==// แต่สงสารแซงมากกว่า ฮืออ~ QAQ
    #147
    0
  12. #146 SB-Kawaii (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 มกราคม 2556 / 22:54
    ง่า~ เปิดมาก็ช้ำใจซะล่ะ T^T สงสารหมี//แต่มันผิดนะยะ==//แต่ก็สงสารแซงมากกว่า ฮืออ~ QAQ
    #146
    0