{Fic ss501} I don't want...to Hurt. (Yaoi)

ตอนที่ 10 : {Fic ss501} I don't want...to Hurt. (Yaoi) Chapter # 7 เสียใจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 135
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    28 ต.ค. 55

Chapter # 7 เสียใจ
 

"ฮยองจุน เจอกันที่ร้านนะ" ฮยอนจุงบอกแฟนหนุ่มน้อยของตัวเอง ขณะที่จอดรถอยู่หน้าบ้าน

"ฮะ ไม่ต้องห่วงหรอกน่า แล้วเจอกันฮะพี่ฮยอนจุง" ร่างบางตอบอย่างน่าเอ็นดู

"พี่รักนายนะ" ร่างสูงบอกรักก่อนจะโน้มคอร่างบางมาให้รางวัลอย่างโหยหา ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานเท่าไร เขาก็ไม่เคยจะหยุดความรู้สึกของตัวเองที่มีต่อร่างบางได้เลย

"อื้อ...มม ผมรู้แล้ว ผมก็รักพี่ฮะ พอได้แล้วฮะ" ฮยองจุนบอกพร้อมกับดันอกกว้างเบาๆ

"อื้ม...งั้นเจอกันนะ"

"ฮะ"

ฮยองจุนเปิดประตูลงจากรถ ก่อนจะยืนส่งยิ้มหวานโบกมือส่งแฟนหนุ่ม จนรถแล่นออกไปสุดสายตา

 

"ฮัลโหล.. คยู นายอยู่ไหน!?" ฮยอนจุงรีบต่อโทรศัพท์หาญาติผู้น้องอย่างรวดเร็ว

'ฉันกำลังกลับไปที่ห้อง'

"ฉันคิดว่านายจะไปถึงที่นั่นตั้งนานแล้วซะอีก นายไปไหนมางั้นเหรอ?" ร่างสูงขมวดคิ้วอย่างสงสัย

'เปล่านี่ ไม่ได้ไปไหนซะหน่อย'

"งั้นเหรอ? ฉันกำลังจะไปที่นั่น เดี๋ยวเจอกัน"

"อืม"

ปิปป

ฮยอนจุงวางสาย ก่อนจะรีบขับไปยังจุดหมายโดยเร็ว

.

.

.

"โธ่เว้ย! วันนี้มันเป็นอะไรวะเนี่ย เฮ้อ!"

คยูจงเดินเข้าห้องมาพร้อมกับเหวี่ยงเสื้อนอกของตัวเอง ก่อนจะถอนหายใจอย่างอ่อนแรง

"ถอนใจอะไรเหรอ!?"

"เฮ้ย! มาตั้งแต่เมื่อไรเนี่ย!?"

ฮยอนจุงที่ยืนจิบกาแฟอยู่ตรงเทอเรซด้านหลังโซฟาตัวยาว ที่อีกคนนั่งอยู่ เดินกลับเข้ามาพร้อมทักขึ้น ทำเอาอีกคนสะดุ้งตกใจ เพราะมัวแต่สับสนกับอะไรบางอย่าง

"มาก่อนนายได้ซักแปปแล้วล่ะ" ฮยอนจุงเดินมานั่งลงจิบกาแฟต่อตรงโซฟาอีกตัว ข้างๆ เจ้าของห้อง

"ฉันคิดผิดรึเปล่า ที่ยอมให้กุญแจสำรองกับนายไว้เนี่ย!" คยูจงบ่นอุบอิบ

 

"คยู ฉันมีเรื่องจะถาม"

"ถาม? ถามฉันเรื่องอะไร"

ฮยอนจุงที่จู่ๆ ก็ทำหน้าเคร่งเครียด จ้องหน้าอีกคนอย่างต้องการเค้นหาความจริงอะไรบางอย่าง ทำเอาคยูจงปั้นหน้าไม่ถูก เมื่อโดนอีกคนจ้องแบบนั้น

"นายใช่มั้ย ที่อยู่ในห้องน้ำห้องสุดท้ายนั่น" ฮยอนจุงก้มมองปลายเท้าของอีกคน ก่อนจะยิงคำถามตรงๆ เล่นเอาอีกคนถึงกับสะดุ้ง

"..."

"ว่าไงล่ะ!?"

"ใช่! ฉันเอง" คยูจงพูดไปตามความจริง เขาคิดว่าฮยอนจุงต้องรู้คำตอบอยู่แล้ว ไม่อย่างนั้นคงไม่ถามเขาออกมาตรงๆแบบนี้

"ฉันหวังว่า คนที่อยู่กับนาย คงจะไม่ใช่คนที่ฉันรู้จักนะ!" ฮยอนจุงมองจับผิด

"นายมาเพื่อจะพูดเรื่องอะไรกันแน่" คยูจงมองอีกคน ไม่หลบสายตา

"เปล่านี่!" ฮยอนจุงบอก ก่อนจะเอนหลังลงเบาะโซฟานุ่มๆ เพื่อผ่อนคลายตัวเอง แต่ก็ยังคงไม่ละสายตาจากญาติผู้น้อง ที่เอาแต่นิ่งเงียบ

"..."

"วันนี้ยองแซงเป็นคนพาฮยองจุนมาตามหาฉันที่สนามบิน แต่กลับพลัดหลงกัน นายยืนรอตอนที่ฮยองจุนเข้ามา ไม่ใช่เหรอ นายน่าจะเห็นหมอนั่นนะ?" ฮยอนจุงถาม สายตามีเลศนัย

"หมอนั่นไปกับฮยองจุน เพื่อช่วยตามหานายเหรอ!?" คยูจงโพล่งถาม ปิดอาการไว้ไม่อยู่

"อื้ม..แต่ตอนที่ฉันไปส่งฮยองจุน หมอนั่นกลับโทรมาแล้วบอกว่า เขาต้องรีบกลับบ้าน แล้วก็ขอโทษที่ไม่ได้ช่วยตามหาฉัน" เมื่อเห็นอาการแบบนั้น ฮยอนจุงก็เริ่มมั่นใจอะไรในหลายๆอย่าง

"แล้วยังไง นายจะมาเล่าให้ฉันฟังทำไม" คยูจงยังคงปากแข็ง

"หึ! นั่นสินะ ฉันจะมาเล่าให้นายฟังทำไม"

"..."

ฮยอนจุงเปรย ก่อนจะลุกขึ้น เตรียมเดินออกไป แต่เพราะคยูจงเอาแต่นิ่งเงียบ เขาจึงอดเหน็บแนมอีกไม่ได้

 

"ฉันไม่รู้หรอกนะ ว่านายกำลังจะทำอะไร แต่จองมินบอกฉันหมดแล้ว เรื่องที่ยองแซงมาทำงานที่นี่"

"..."

"นายเป็นคนบอกเองไม่ใช่เหรอ ว่ายองแซงเองก็เจ็บปวดไม่ต่างจากฮยองจุน แต่ทำไมนายถึงรับเขาเข้าทำงาน ทั้งๆที่รู้ว่า ตอนนั้นฮยองจุนกับยองแซง อาจจะมองหน้ากันไม่ติดเลยด้วยซ้ำ" ฮยอนจุงถามจับผิด

"..."

"คยูจง ฉันไม่ว่าหรอกนะ ถ้านายจะอ้างชื่อฉันไปทำอะไรเอาแต่ใจบ้าง แต่นายเองก็ควรรู้ใจตัวเองบ้างเหมือนกันนะ"

"..."

"ป่านนี้ฮยองจุนคงมาทำงานแล้ว ฉันไปก่อนนะ"

"อืม"

เมื่ออีกคนเอาแต่เงียบ ฮยอนจุงจึงบอก ก่อนจะเดินออกจากห้องไป ปล่อยให้อีกคนได้มีเวลาทบทวนอะไรได้มากขึ้น

"โธ่เว้ยย! ทำไมต้องเป็นแบบนี้ด้วยเนี่ย!!!" คยูจงระเบิดอารมณ์ สบถออกมาดังลั่น จนคนที่เพิ่งเดินออกไปไม่กี่ก้าวได้ยินเข้าเต็มๆ เขาคงไม่ต้องสงสัยแล้ว ในเมื่อคยูจงเป็นคนเผยออกมาจากการกระทำของเขาเองล้วนๆ

 

.

.

.

"จองมิน ฝากร้านด้วย เดี๋ยวมา"

คยูจงที่จู่ๆก็วิ่งลงมา หลังจากที่ญาติผู้พี่ลงมาก่อนหน้านี้ได้ไม่นาน หันมาบอกกับจองมินก่อนจะวิ่งออกไป ด้วยท่าทางเร่งรีบ

"อืม" จองมินตอบรับ

"อ้าว พี่คยู จะไปไหนฮะ!?"

"..."

"พี่คยูเขาจะไปไหนของเขากันนะ" คยูจงไม่ทันได้ฟังในคำถามของฮยองจุน ทำให้อีกคนได้แต่ยืนเอ๋อด้วยความแปลกใจ

"หึ! ไปตามพนักงานละมั้ง" ฮยอนจุงที่น่าจะเข้าใจอะไรบ้างแล้ว ตอบแก้ข้อสงสัยให้กับหนุ่มน้อย แต่มันก็ไม่ได้ทำให้อีกคนหายสงสัยได้เลย

"เอ๊ะ!? พนักงาน?"

"เอาน่า ถ้าหมอนั่นตามมาได้ นายก็รู้เองนั่นล่ะ"

"พี่รู้อะไร แล้วไม่ยอมบอกผมรึไง?" เด็กน้อยกว่างอแง อยากรู้

"พี่ไม่รู้หรอก" ฮยอนจุงบอกยิ้มๆ ก่อนจะลูบหัวคนหน้าหวานอย่างเอ็นดู

"ผมไม่เชื่อ! ไม่บอกก็ไม่ต้องบอก ผมไม่ฟังแล้วก็ได้" ฮยองจุนพูดพร้อมกับสะบัดมือที่วางอยู่บนหัวของตัวเองออก ก่อนจะเดินหนีไปทำงานของตัวเองต่อ

"อ๊ะ ฮยองจุน..." ส่วนฮยอนจุงก็ทำได้แค่เดินตามง้อหนุ่มน้อยหน้าหวานต่อไปอย่างไม่ลดละ เหลือเพียงพนักงานหนุ่มสุดหล่อที่ยังคงยืนไม่รู้เรื่องอะไร

.

.

.

"ฮึกๆๆ ฉันเกลียดนายที่สุดเลย ไอ้คนบ้า ไอ้คนใจร้าย ฮือออ"

ร่างเล็กนั่งกอดหมอนร่ำไห้บนที่นอนแบบนี้มานานนับชั่วโมงได้แล้ว ดวงตาที่เคยสดใส กลับช้ำไปด้วยหยดน้ำตา ปากเล็กพร่ำต่อว่าอีกคน หวังจะให้สายลมพัดพาไปให้อีกคนรับรู้ แต่ยิ่งเอ่ยเท่าไร คนที่เจ็บก็คงไม่พ้นตัวเองอยู่ดี

ออด..ดดด

ออด..ดดดดดด

เสียงออดหน้าบ้านดังขึ้น จึงทำให้ยองแซงต้องจำใจเดินออกไปเปิดผ้าม่าน เพราะถ้ามองจากหน้าต่างห้องเขาออกไป ก็จะมองเห็นรั้วหน้าบ้านพอดี

“ฮึกกๆๆ” และร่างคุ้นตาที่ยืนอยู่นั้น ก็ทำให้น้ำตาที่ไหลออกมาก่อนแล้วหน้านี้ ต้องไหลมามากกว่าเก่า คนที่เขาไม่อยากจะเจอ คนที่ทำร้ายจิตใจเขา คนที่ไม่เคยคิดจะฟังในสิ่งที่เขาพูดเลยซักนิด ปากบางยิ่งช้ำเข้าไปอีก เมื่อยองแซงจำต้องกัดปากตัวเอง เพื่อไม่ให้มีเสียงหลุดรอดออกมา

"หรือว่าจะไม่ได้อยู่ที่บ้านนะ ยองแซง" คยูจงยืนกดออดอยู่หลายครั้ง พยายามมองหาคนที่เขาอยากเจอ

“ฮือออ...”

"ยอ...ยองแซง" คยูจงต้องตกใจ เมื่อเผลอมองหาจนไปสบกับดวงตาของอีกคน ที่มองลงมา ดวงหน้าที่เคยหวาน กลับซีด ดวงตาบวมช้ำ มันทำให้เขานึกย้อนไปถึงเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อเช้า เป็นเพราะเขาไม่ฟังเหตุผล มันก็สมควรที่จะโดนอีกฝ่ายเกลียดแล้วใช่มั้ย ทั้งๆที่เขาไม่ใช่คนใจร้อน แต่กับคนคนนี้ เขากลับยอมไม่ได้ ที่อีกคนจะไปเป็นตัวเลือกให้กับพี่ชายเขา ฮยอนจุงรักฮยองจุน เขาไม่อยากให้อีกคนต้องเจ็บไปกว่านี้

"ฮึกๆ คนบ้า ฮือออ" ยองแซงกระชากผ้าม่านปิดไว้ตามเดิม ก่อนจะเดินกลับมานอนร้องไห้หนักกว่าเดิม

"เปิดประตูให้ฉันหน่อย ยองแซง ยองแซง!!" คยูจงตะโกนเสียงดัง พยายามกดออดอีกครั้ง แต่ก็ไร้สัญญาณตอบรับจากอีกคน และยิ่งตะโกนดังมากเท่าไร เสียงร้องไห้ก็ยิ่งดังเพิ่มขึ้น ราวกับต้องการให้มันดังกลบเสียงของอีกคน

"ฮืออออออ"

"ยองแซง..." คยูจงเอ่ยออกมาอย่างอ่อนใจ

.

.

.

.

"อ้าว พี่คยู! มาแล้วเหรอ เป็นไงมั่งฮะ" ฮยองจุน ที่รู้เรื่องคร่าวๆ จากฮยอนจุงแล้ว จึงถามขึ้นอย่างอดเป็นห่วงไม่ได้ เมื่อเห็นอีกคนเดินหน้าเศร้ากลับมา แล้วก็ไม่ยอมพูดยอมจาอะไรกับใคร

"..."

"เฮ้ย! เป็นยังไง ไม่เจอหมอนั่นเหรอ" เมื่อเห็นฮยองจุนที่เพิ่งถามไป แต่กลับไม่ได้รับคำตอบ หันมาพยักพเยิดให้เขาช่วยถามอีกแรง แต่ก็ถูกเมินไปเหมือนๆกัน เมื่อเจ้าตัวไม่พร้อมจะพูดอะไรในเวลานี้

"จองมิน วันนี้ฝากดูแลร้านหน่อยนะ" คยูจงหันมาบอกจองมิน ที่ตอนนี้ถูกมอบตำแหน่งผู้จัดการให้ อย่างช่วยไม่ได้ ก่อนจะเดินขึ้นบันได้ ผ่านห้องทำงานขึ้นไปยังห้องของตัวเอง

"อื้ม" จองมินตอบไปผ่านๆ ทำเอาทั้งฮยองจุน และฮยอนจุง ต้องมองสองคนนี้หน่ายๆ จองมินที่เคยเฮฮา มาตอนนี้ ก็เอาแต่นิ่งเงียบ ฮยอนจุงอดที่จะหงุดหงิดบ้างไม่ได้ ไม่รู้ว่าเป็นอะไรกันไปหมด ทั้งเจ้านาย ทั้งลูกน้อง

"พี่คยู!?" ฮยองจุนเรียก ทำท่าจะเดินตามไป แต่โดนมือหนาของฮยอนจุงรั้งเอาไว้ซะก่อน

"ฮยองจุน พี่ว่า...ปล่อยหมอนั่นไปก่อนเถอะ"

"ผมรู้สึกเป็นห่วงพี่ยองแซงจังเลยฮะ" ฮยองจุนบอก สีหน้าเป็นกังวล

"อื้ม นายอย่าคิดมากสิ" ฮยอนจุงปลอบ ขยี้ผมร่างบางเบาๆ

 

"พี่ว่า เราคงต้องทำอะไรซักอย่างแล้วล่ะ" ฮยอนจุงโพล่งขึ้นมาเบาๆ พลางทำหน้าคุ่นคิด

"อะไรเหรอฮะ?"

.

.

.

ภาพร่างเล็กที่ยืนร้องไห้อยู่ตรงหน้าต่าง ยังเข้ามาวนเวียน ยองแซงคงจะร้องไห้อย่างหนัก ภาพเหตุการณ์ต่างๆมากมาย ที่เกิดขึ้นในวันนี้ มันวนเวียนอยู่ในหัวของเขาตลอดเวลา ภาพยองแซงที่ตัดพ้อเขาในห้องน้ำ ยิ่งคิดก็ยิ่งโกรธตัวเอง เขาไม่น่าปล่อยให้ยองแซงอยู่คนเดียวเลย

"ยองแซง...."

.

.

.

"คยู วันนี้ไปดื่มกัน" เสียงคุ้นหูดังขึ้น เมื่อคยูจงตัดสินใจเดินลงมาดูความเรียบร้อยภายในร้าน ฮยอนจุงที่เข้ามาหาพร้อมกับเด็กหนุ่มหน้าหวาน เอ่ยชวน

"ในโอกาสอะไร" คยูจงถามกลับ

"โอกาสที่ฉันกับฮยองจุนคืนดีกันไง" ฮยอนจุงโอกกระชับร่างบางมาไว้ในอ้อมแขน ก่อนจะลอยหน้าลอยตาตอบ ทำเอาคนในอ้อมกอดได้แต่ยืนหน้าแดง

"ไม่ไป" คยูจงตอบออกไปอย่างรวดเร็ว

"เฮ้ย! ได้ไงล่ะ นายต้องไปนะฮยอนจุงมัดมือชก

"ฉันไม่มีอารมณ์ไปเที่ยวไหนหรอกนะ" คยูจงบอกเหตุผล พร้อมกับทำหน้าหน่ายๆ

"พี่คยูฮะ ไปกับพวกเรานะฮะ จองมินก็ตกลงแล้วว่าจะไปด้วย" ฮยองจุนเริ่มเห็นท่าไม่ค่อยดี จึงลองพูดกับคยูจงดูบ้าง

"ฉันเห็นนายไม่สบายใจ ก็เลยจะชวนไปคลายเครียดสักหน่อยน่ะ ไปด้วยกันสิ"

"อืม ก็ได้ ฉันจะไป" เมื่อเห็นท่าทางจริงจังของคนเป็นพี่ ก็ไม่อยากขัด คิดไป คิดมา อย่างน้อยๆ ไปดื่มให้มันหายเครียดซะหน่อยก็คงจะดี

"จริงนะฮะ งั้นเย็นนี้เจอกันที่คลับ 501 นะฮะ" ฮยองจุนถามอย่างดีใจ ที่อีกคนรับปากว่าจะไปด้วย

"อื้ม"

"ทำหน้าเหมือนคนอกหักเลยนะ คยู" ฮยอนจุงแกล้งแซว เมื่อเห็นน้องชายเอาแต่ทำหน้าซังกะตาย

"..." คยูจงไม่พูดอะไร แต่กลับเดินหนีไปตรวจงานในครัว

"ฮ่ะๆๆ" ฮยอนจุงหัวเราะอย่างสะใจ เมื่อเห็นว่าคยูจงโดนลูกไล่ของเขาไปบ้าง ก็ตอนที่เกิดเรื่องฮยองจุน คยูจงเองก็มักจะพูดไล่ต้อนให้เขาดูแย่ซะทุกที

.

.

.

-----คลับ 501-----

"พี่คยู ทางนี้ฮะ" ฮยองจุนลุกขึ้นโบกมือ เป็นสัญญาณให้อีกคน เมื่อเห็นว่าคยูจงมาถึงแล้ว

 

"นี่! ฉันชวนมาเที่ยวนะเว้ย ไม่ได้ลากแกมาฆ่า เลิกทำหน้าแบบนั้นได้แล้ว!" ฮยอนจุงโพล่งขึ้น เมื่อเห็นอีกคนยังไม่เลิกทำท่าเบื่อโลกแบบนั้น

"ก็ฉันไม่มีอารมณ์จะเที่ยว ไม่ได้แฮปปี้เหมือนนายหรอกนะ!" คยูจงขึ้นเสียงบ้าง ชักหงุดหงิดเหมือนกัน ที่อีกคนเอาแต่แซะเขาอยู่ได้ เขามาที่นี่ก็เพื่อหวังว่าจะได้ใช้ความคิด และปลดปล่อยไปบ้าง เขาเองก็เข้าใจในความหวังดีของพี่ชาย อต่ตอนนี้เขาไปมีอารมณ์มาเฮฮาเหมือนเจ้าของงานหรอกนะ

"หึ! แล้วนายจะขอบคุณฉันไม่ทันเลยล่ะ" ฮยอนจุงยิ้มอย่างมีเลศนัย

"เอ่อ...ผมว่า พอเถอะฮะ เรามาดื่มกันดีกว่า" เมื่อเห็นสถานการณ์เริ่มตึงเครียด ฮยองจุนเองก็พลอยเครียดไปด้วย แต่เพื่อไม่ให้มันดุเดือดไปกว่านี้ เขาจึงต้องเป็นกรรมการห้ามเอาไว้ก่อน

"อืม" คยูจงตอบรับในลำคอ

"แล้วนี่เมื่อไรจองมินจะมาล่ะเนี่ย!" ฮยอนจุงถามขึ้นมาบ้าง เมื่อเห็นว่าอีกคนที่นัดเอาไว้ ยังไม่มาเหมือนกัน พลางกระดกแอลกอฮอล์เข้าปาก

"เดี๋ยวคง..อ๊ะ! นั่นไง" ฮยองจุนกำลังจะบอกปัด พลันก็เหลือบไปเห็นคนที่เพิ่งจะพูดถึงทันที

 

"ทำไมมาช้านักล่ะจองมิน" ฮยองจุนถามเพื่อนทันทีที่จองมินมาถึงโต๊ะ

"เอาน่า ฉันก็มาแล้วไง อย่าบ่นนักเลยน่ะ" จองมินตอบปัด ไม่อยากฟังเพื่อนหน้าหวานบ่น

"อืมๆ ไม่บ่นก็ได้"

 

ตื๊ดดด..ดดๆ

เสียงโทรศัพท์ที่ตั้งสั่นไว้ ร่างบางพยายามหยิบมันออกมาจากกระเป๋ากางเกง เพื่อดูเบอร์

"อ๊ะ! เอ่อ...ผมขอตัวก่อนนะฮะ" ฮยองจุนเอ่ยขอตัว ก่อนจะเดินแทรกผู้คน ที่ตอนนี้เริ่มจะทยอยมากันจนเต็มร้าน ออกไปทางด้านหน้าของร้าน

 

"ฮัลโหล อื้ม ถึงกันแล้วเหรอ เดี๋ยวออกไปรับหน้าร้านละกัน"

____________________________________________________________________
Hi...Reader
รอบนี้ 2hj ของรับต้องรับบทหนักกันซะหน่อย ถ้าคอยเป็นกองหนุนให้พ่อพระเอกของเรา ที่กำลังสับสน
พาร์ทหน้าก็ยิ่งหน้าติดตามค่ะ ต้องมาดูกันว่า 2hj จะช่วยได้สำเร็จรึเปล่า

วันนี้ต้องรีบบึ่งมาอัพให้ ก่อนที่จะกลับไปปั่นเทรนด์ #2700dayswithSS501 2700 วัน ที่ดั๊บเบิ้ลเอส และ ทริปเปิ้ลเอส อยู่ร่วมกันมา

 

ขอให้ทุกคนแฮปปี้นะคะ

 

 
+ +
Free...Theme+Mouse...Click!!

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

169 ความคิดเห็น

  1. #141 SS501-Nan (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2555 / 20:10
    เป็นไงล่ะคยู ชัดเจนเปลี่ยนเลยมั้ยล่ะ กร๊ากกกกกก ซะใจเบาๆ

    สมหน้าหน้าด้วย แซงเมินใส่ คิคิ และแล้วก็เดือดร้อนถึงพี่ชายต้องเข้ามาช่วย

    แต่ดูท่าพี่ชายจะหวานกับแฟนมากนะค่ะ 55 ระวังมดขึ้น มาดูกันว่า

    คู่รักคู่นี้จะวางแผนช่วยคยูแซงของเรายังไง รอตอนต่อไปนะค่ะพี่ปาล์ม
    #141
    0
  2. #140 pasnsg (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2555 / 21:32
    คิดได้สักทีนะคยู - .. -

    ยองร้องไห้น่าสงสารง่ะ T________________T

    ว่าแต่จุงมีแผนอะไรว้าาาาาาาาาาาาาา อยากรู้ :0



    อัพไวไวหนาาา :D
    #140
    0
  3. #130 _สายลม_ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2555 / 23:21
    คือแบบว่าตอนนี้เริ่มใจอ่อนมากมายกะพ่อพระเอก เพราะรู้ตัวแล้วว่าผิดและสำนึกผิดมากๆ
    คราวนี้เป็นทีของนายเอกบ้างล่ะที่จะงอนตุ๊บป่องให้คนมาง้อให้หนัก
    อย่าพึ่งใจอ่อนนะแซงกี้ เค้าทำขนาดนั้นต้องเอาคืนซะให้เข็ด
    แต่ก็อยากให้เข้าใจกันแฮะ!! จะเอายังไงรีดเดอร์คนนี้????? 5555+
    ตอนนี้ยังเดาสถานการณ์ล่วงหน้ายังไม่ออก ต้องรอลุ้นต่อไปว่าจะเกิดอะไรขึ้น
    แต่งานนี้ยกความดีให้คู่ 2hj นะเนี่ย .....คิคิ น่ารักอะ
    ช่วยเค้าให้สมหวังน้า จุงจุน ^___________^
    ไรเตอร์มาต่อไวนะคะ เค้ารออยู่
    #130
    0
  4. #129 nujeab (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2555 / 13:55
    คยู เป็นไงล่ะทำอะไรไม่รู้จักคิด 
    ส่วน 2hj คู่โปรด  ก็มีหวานกับบ้างจูบกับพอหายคิดถึง  แล้วก็มาช่วยคยู เรื่องแซง ก็ขอให้สำเร็จดังหวังนะ^^

    ไรเตอร์สู้ๆนะค่ะ
    #129
    0
  5. #128 kaewkarn501 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2555 / 22:46
    เป็นไงล่ะ คยู  เศร้าไปตามระเบียบ
    น่าสงสารเเซงมากมากเลย
    เล่นตัวหนัก ๆ เลยลูก เอาให้เข็ด ไม่ฟังเราดีนัก
    งานนี้ฝากความหวังไ้ว้ที่ 2HJ ล่ะ 55555
    ***********************************
    ขอบคุณจ้าาาาา
    คิดถึง รีดเดอร์
    คิดถึง ss 501  ม้าก มาก 
    #128
    0
  6. #125 love ss501 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2555 / 21:04
    สมน้ำหน้า ชิส์! ตอนทำไม่คิด เป็นงัยล่ะ ตอนนี้เลยต้องมาเสียใจ มันสายไปมั๊ย แต่โทษทีเหอะ มันยังไม่ได้ครึ่งกับที่แซงเสียใจเลย เรื่องจุงก้อยังเจ็บไม่หาย นายยังเพิ่มความเจ็บให้อีก เห็นมั๊ยว่าแซงของเค๊า(ยองแซง:ของเธอตั้งกะเมื่อไร=_=)ต้องร้องไห้หนักแค่ไหน โถๆๆๆๆๆๆมามะ เด๋วเค๊าปลอบใจน๊า#แซงถอยหนีอย่างเร็ว

    งานนี้2hjคงต้องต้องเหนื่อยหน่อยนะ คนที่มาใหม่คงไม่ใช่.......รอลุ้นตอนต่อไปอย่างจิงจังเลยค่า ขอบคุณนะค๊า แต่ขอแซงโกรธนานๆหน่อยน๊า สงสารอ่ะ >
    #125
    0
  7. #124 Kim ss (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2555 / 19:32
    งานนี้คยูช็อคเลยล่ะเพราะประจักษ์ว่าได้ทำร้ายทั้งจิตใจและร่างกายของแซงด้วยความเข้าใจผิด บอกแล้วก็ไม่เชื่อ (บอกตอนไหน?) คราวนี้มานั่งซึมเป็นหมาหงอยเลยล่ะซิ ก็พอเห็นใจส่วนนึงน่ะนะว่าต้องการช่วยพี่ชาย แต่ก็น่าจะฟังแซงอธิบายบ้าง ดูซิ! ร้องไห้จนตาบวมเลย งานนี้ 2hj ของเจ้คงต้องช่วยให้สองคนนี้เข้าใจกันให้ได้แล้วล่ะ ส่วนจองมินเรื่องนี้คงต้องเจ็บไปก่อนนะจ๊ะ แล้วค่อยไปเจอลูกตื๊อของน้องบอมจากอีกเรื่อง แหม่! หนูปาล์มผูกเรื่อง 3 เรื่องไว้ได้เป็นอย่างดี กำลังสนุกเลย ปั่นเทรนด์เสร็จแล้ว ว่างก็มาปั่นฟิคต่อนะจ๊ะ ^~^ พูดแล้วก็คิดถึงดั๊บเนอะ

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 28 ตุลาคม 2555 / 19:36
    #124
    0
  8. #123 SB-Kawaii (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2555 / 19:15
    ฮุๆ แผนของ 2hj จะออกมาเป็นยังไงนะ อยากรู้ๆ ><
    #123
    0