ร้านค้าสัตว์อสูร (Yaoi,BL)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 6,450 Views

  • 79 Comments

  • 876 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    76

    Overall
    6,450

ตอนที่ 9 : บทที่ 7

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2094
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 220 ครั้ง
    20 ม.ค. 62

บทที่ 7

 

ข้าเก็บข้าวของที่จำเป็นทั้งเสื้อผ้า อาหารแห้ง และโอสถทั้งหมดใส่ใส่ไว้ในแหวนมิติที่ข้าได้ทำการหยดเลือดเพื่อทำพันธสัญญาเป็นเจ้าของเรียบร้อยแล้ว

 

 

หลังจากร่ำลาท่านพ่อกับท่านแม่เรียบร้อยแล้ว ข้าจึงมุ่งออกเดินทางสู่ป่าพฤกษาร้อยอสูร พูดราวกับเป็นการเดินทางไกลแต่จริงๆแล้วป่าอยู่หลังบ้านข้าไปเพียง 5 ลี้

 

 

ข้านั่งบนหลังเจ้าไป๋หู่ที่กำลังเคลื่อนกายอันใหญ่โต แต่กลับมิสามารถลดทอนความเร็วของมันได้แม้แต่น้อย ข้าดูออกว่ามันกำลังตื่นเต้นที่จะได้กลับไปยังที่ซึ่งครั้งหนึ่งเคยเป็นบ้าน


 

เมื่อเข้าเขตป่าพฤกษาร้อยอสูร ข้าบอกให้ไป๋หู่ลดความเร็วลงเพื่อที่จะสามารถชื่นชมความงามของป่าที่อุดมสมบูรณ์นี้ได้ ข้าสังเกตเห็นทั้งสัตว์ป่าและสัตว์อสูรระดับต่ำ ทั้งที่อยู่กันเป็นฝูงและตนเดียวกำลังเมียงมองมาที่พวกเรา


 

พวกมันมองข้าอย่างสนอกสนใจ แต่กลับมิกล้าเข้าใกล้เนื่องจากข้าอยู่บนหลังเจ้าไป๋หู่ สัตว์อสูรระดับสูงขั้นสีน้ำเงิน พวกมันคงสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายความต่างชั้นนี้จึงหวาดกลัว ข้าได้แต่บอกให้เจ้าไป๋หู่เดินผ่านเลยไปเนื่องจากมิอยากให้พวกมันตกใจกลัวกันไปมากกว่านี้

 


ราวสองชั่วยามพวกเราก็มาถึงป่าชั้นกลาง ข้าจึงบอกให้ไป๋หู่หยุดพักกันที่ใต้ร่มไม้ หลังแบ่งอาหารกันทานเสร็จ พวกเราจึงคุยกันว่าจะเอาอย่างไรต่อไป

 

“ข้าว่าเรามาหาที่พักกันก่อนเถิด”

 

“ได้ หาที่พักเสร็จจะได้วางแผนกันต่อไป”

 

ข้าจึงบอกกับไป๋หู่ให้ช่วยกันหาที่พักที่ไม่ใกล้ไม่ไกลแหล่งน้ำจนเกินไป แม้จะได้รับการยืนยันจากไป๋หู่มาแล้วว่าสัตว์อสูรมิทำอันตราย แต่ก็มิอาจประมาทได้ เพราะแหล่งน้ำจะเป็นจุดที่สัตว์อสูรชุกชุมที่สุด

 


ขณะที่ข้าและไป๋หู่กำลังมุ่งหาแหล่งน้ำ พวกข้าคล้ายได้ยินเสียงต่อสู้กันอยู่มิไกลนัก จึงเร่งบอกไป๋หู่ให้เข้าไปใกล้ พวกเราใช้พลังธาตุไม้ในการพรางตัวให้กลมกลืนไปกับธรรมชาติ หากมิใช่ผู้มีพลังขั้นสีดำขึ้นไปหรือมีพลังธาตุพฤกษาเช่นกันมิอาจจับสัมผัสพวกข้าได้

 

โฮกกกก

 

ข้าเห็นชายชุดดำ 5 คนและเด็กน้อยราวเก้าขวบปีในชุดสีม่วงเข้มดูสูงส่งกำลังต่อสู้อยู่กับอสรพิษทมิฬตัวใหญ่ยักษ์ราวกับอนาคอนด้าในหนังที่ข้าเคยดูก็มิปาน มันมีระดับสีคราม แต่กลับกำลังเพลี่ยงพล้ำเพราะต้องปกป้องไข่เกือบสิบฟองที่ด้านหลัง


 

ข้าพยายามทำความเข้าใจเหตุการณ์ตรงหน้า หลังจากจับใจความที่พวกชายชุดดำคุยกัน ได้ความว่าเด็กน้อยในชุดม่วงนั่นต้องการนำไข่ของอสรพิษทมิฬกลับไปเพราะเป็นภารกิจหาสัตว์อสูรทาส หากนำไปขณะยังเล็กมันจะมิพยศมากนัก

 


ข้าตัวสั่นด้วยความโกรธ มันทำให้ข้านึกถึงหมาป่าเขี้ยวเงินที่ข้ามิอาจช่วยไว้ได้ ไป๋หู่ที่รับรู้ความโกรธของข้าก็โมโหมิต่างกัน เจ้างูน้อยพวกนั้นยังมิทันลืมตาดูโลกกลับจะถูกพรากจากมารดามันเสียแล้ว ! 

 

“เจ้าคิดว่ารับมือไหวหรือไม่หากเผชิญหน้า”

 

“แม้พวกมันจะมีระดับสีน้ำเงินเท่ากันกับข้า แต่สัตว์อสูรแข็งแกร่งกว่าหนึ่งขั้นเสมอ เจ้าอสรพิษทมิฬเองหากมิต้องปกป้องไข่ เจ้าพวกนี้ก็มิต่างจากของเล่น”

 

“เช่นนั้นก็ไปช่วยพวกมันกันเถิด จำไว้ระวังตัวให้ดี หากไม่ไหวอย่าได้ฝืนต่อสู้เข้าใจรึไม่”

 

ทันทีหลังจากเอ่ยจบ ข้าใช้พลังพฤกษาสร้างเถาวัลย์พิษที่มีฤทธิ์ทำให้ผู้ที่โดนเป็นอัมพาต มิสามารถขยับได้ราวสองชั่วยาม

 

ฟุ่บ ฟุ่บ ฟุ่บ!!

 

ชายชุดดำที่มิทันได้ตั้งตัว พลาดถูกเถาวัลย์ข้ารัดไว้ได้สองคน อีกคนหนึ่งพลาดโดนเถาวัลย์ข้าถากที่ขาเป็นทางยาวเนื่องจากช่วยผู้ที่เป็นนายน้อยให้พ้นทาง


 

เจ้าไป๋หู่กระโดดไปขวางหน้าเจ้าพวกที่เหลืออยู่ พวกมันชะงัก มิคาดจะมีสัตว์อสูรชั้นสูงโผล่มาอีกตัว แค่อสรพิษทมิฬก็ตรึงมือพออยู่แล้ว หากมีมาเพิ่มอีกพวกมันคงรับมือมิไหว อีกทั้งยังต้องคอยดูแลนายน้อยที่แม้เก่งกาจแต่กลับอ่อนประสบการณ์นัก


 

“มิต้องกังวล ข้ามาช่วยมิใช่ศัตรูของเจ้า” ข้าตะโกนบอกเจ้าอสรพิษทมิฬที่กังวลว่าข้าจะมาร้าย พลางปล่อยกลิ่นอายธาตุพฤกษาเข้มข้นที่เป็นมิตรกับสัตว์อสูร

 

“เป็นเช่นนั้น ขอบคุณท่าน ข้าเองตรึงมือมิน้อย”ข้าพยักหัวตอบรับ

 

“พวกเจ้าน่ะ กลับไปเสียดีกว่าข้ามิอยากจะทำร้ายผู้ใด” ข้าบอกกับเด็กน้อยชุดม่วงที่กำลังมองสบตาข้า

 


เจ้าเด็กนั่นมองอยู่อย่างสงสัยระคนสนใจ หลังจากไป๋หู่เดินกลับมาเคียงข้างข้า กลุ่มชายชุดดำคล้ายต้องการจะพูดบางอย่าง แต่กลับถูกเด็กน้อยยกมืเป็นเชิงห้าม


 

“เสือขาวนี่เป็นสัตว์อสูรทาสของเจ้าหรือ เด็กน้อยเช่นเจ้าทำได้อย่างไร” เจ้าเด็กนี่เอ่ยถามข้า หนอย แม้ข้าจะตัวเล็กแต่ข้าก็อายุมิน้อยแล้ว การถูกเด็กที่ดูเพียงเก้าขวบเรียกข้าว่าเด็กน้อยนี่มันทำข้าคันไม้คันมือเสียจริง

 

“โฮกกกก” ไป๋หู่คำรามอย่างมิค่อยพอใจนักที่ถูกเรียกว่าสัตว์อสูรทาส

 

“เจ้าเสือขาวตัวนี้เป็นสหายข้า” ข้าตอบพลางเชิดหน้าขึ้นอย่างเหนือกว่า หึ ทำมิได้อย่างข้าล่ะสิ

 

“พวกเจ้าล้มเลิกความตั้งใจเสียเถอะ สัตว์อสูรพวกนี้ก็มีชีวิตจิตใจ พวกมันรักครอบครัวตนเช่นกัน เป็นเจ้าหากถูกพรากจากพ่อแม่ตั้งแต่ยังมิทันลืมตาดูโลก พอเกิดมากลับถูกผู้ใดก็มิรู้มาชี้นิ้วสั่งให้ทำนู่นทำนี่ ทั้งๆที่มิเต็มใจจะรู้สึกเช่นไร ข้าหวังว่าเจ้าจะคิดได้” ข้าพยายามอธิบายให้เจ้าเด็กที่ดูจะเป็นเจ้านายของชายชุดดำฟัง หากเขาเข้าใจนั่นย่อมดีกว่า การประนีประนอมแบบไม่ต้องเสียเลือดเนื้อเป็นวิธีที่ข้าต้องการ

 


แต่หากมิเข้าใจกัน ข้าคงมิอาจปล่อยไป

 


“ช่างน่าสนใจ ก็ได้ครานี้ข้าจะถอยไปก่อน” เจ้าเด็กนั่นยกยิ้มมุมปาก เจ้าคิดว่าตัวเองเท่นักหรือ?! โอเค ข้ายอมรับก็ได้ว่าเจ้าเด็กนี่มันหน้าตาดีแบบที่ข้าอิจฉา โตขึ้นคงเป็นหนุ่มเนื้อหอมมิยาก

 

“แต่นายน้อย ภารกิ-” 

 

“หุบปาก นี่เป็นเรื่องที่ข้าตัดสินใจ เจ้ากล้าตั้งข้อสงสัยหรือ” 

 

“ไม่ขอรับนายน้อย”

 

“ดี”

 

“ส่วนเจ้าแมวน้อย สักวันต้องได้พบกันอีกแน่”

 

“ข้ามิใช่แมวน้อย ! รีบพาพวกของเจ้ากลับไปซะหากมิอยากให้ข้าเปลี่ยนใจ หึ” ข้าล่ะอยากจะกรีดร้อง การโดนเด็กน้อยมาเรียกข้าว่าแมวน้อยเช่นนี้ ข้าขนลุกยิ่ง


 

หลังจากพวกเขาจากไปอย่างรวดเร็วแม้ต้องแบกร่างชายชุดดำอีกสามคนที่โดนเถาวัลย์พิษของข้าเข้า

 

“ปล่อยไปเช่นนี้จะดีหรือ”

 

“เอาน่า ข้ามิต้องการจะฆ่าใครนะ คุยกันเข้าใจเช่นนี้มิต้องเปลืองแรงเจ้ามิคิดเช่นนั้นหรือ” ข้ากอดคอเจ้าไป๋หู่ พลางหันไปคุยกับอสรพิษทมิฬ

 

“ขอบคุณท่านมาก ข้าขอทราบนามท่านได้หรือไม่”

 

“เจ้าเรียกข้าว่าหยางผิงได้ แล้วนี่เจ้าบาดเจ็บตรงไหนหรือไม่ข้ามีโอสถอยู่น่าจะช่วยได้”

 

“รบกวนท่านด้วย”

 

ข้าหยิบโอสถรักษาบาดแผลออกมาจากแหวนมิติให้อสรพิษทมิฬดื่ม ร่างกายของมันค่อยๆฟื้นฟู ขณะเดียวกันข้ากลับสัมผัสได้ถึงผู้มาเยือน

 

“เก่งนี่เจ้าหนู รับรู้ถึงตัวตนของข้าด้วย”

 


ข้าหันขวับกลับไป พบผู้อาวุโสคนหนึ่งกับชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาราวกับเทพเจ้าปั้นแต่ง ข้าตาพร่าไปชั่วขณะ เพ้ย! คนอะไรหล่อเหลาได้ถึงเพียงนั้น ดูสูงส่งราวกับมิอาจแตะต้องได้

 

“พวกท่านเป็นใครกัน ?” 

 




ปล.เราได้อ่านคอมเม้นที่บอกถึงตอนไปวัดพลังแล้วนะคะ ที่ว่าน่าจะให้พ่อเข้าไปด้วยเพราะยังเด็กน่าจะรู้พลังตวเองไม่ดีเท่าที่ควร ขอบคุณมากนะคะที่ท้วงเข้ามา เราเองก็ลืมนึกถึงจุดนี้ไป ถ้าแต่งจบเมื่อไหร่เดี๋ยวจะรีไรท์ตรงจุดนั้นนะคะ

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 220 ครั้ง

23 ความคิดเห็น

  1. #78 khing37950 (@thawatchai98333) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 เมษายน 2562 / 23:07
    รอออออ นานแล้วววววววว
    #78
    0
  2. #77 Todoya (@Todoya) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 07:18
    น่าสนใจ*0*
    #77
    0
  3. #75 สาวน้อยหัวม่วง (@22008) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 01:49
    ใครอ่ะะะ
    #75
    0
  4. #72 nep7 (@626nam) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 มีนาคม 2562 / 12:13
    รอค่าาา
    #72
    0
  5. วันที่ 2 มีนาคม 2562 / 16:43
    รอนะคะ
    #70
    0
  6. #68 NoeynoeyEiei (@NoeynoeyEiei) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:32
    แงง สนุกค่ะ
    #68
    0
  7. #65 Fjsjz (@Fjsjz) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 05:20
    เมื่อไรจะอัพต่ออ่าาาาา คิดถึงงง
    #65
    0
  8. #63 TFSutt (@tonfon007) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 มกราคม 2562 / 18:29
    ยังนึกสงสารน้องหมาตัวนั้น ทำไมมันติดอยู่ในใจแงงงง
    #63
    0
  9. #62 mamvashi (@mamvashi) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 08:04
    มาต่อเลยคะอยากรู้ว่าคือใคร
    #62
    0
  10. วันที่ 26 มกราคม 2562 / 22:19
    มาต่อมิได้หรือเจ้าค่ะ.. ข้ารออยู่5555
    #61
    0
  11. #59 mrthan1990 (@mrthan1990) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 มกราคม 2562 / 09:39

    มาต่อไวๆนะครับ
    #59
    0
  12. #58 Poplove Loveyou (@poplove797) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 มกราคม 2562 / 11:59
    ตื่นเต้น
    #58
    0
  13. #56 riva0 (@Riva) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 21:24

    คิดน้อยไปนะ เคยอายุเยอะกว่านี้ก็น่าจะรอบคอบหน่อยนะ ไหนจะเผยโฉม ไหนจะการแสดงออกอีก ถ้ามันเป็นคนดีก็ดีไป แต่ถ้าไม่ คงนึกผลที่ตามมาออกใช่ไหม

    #56
    0
  14. #55 finary (@finary) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 19:06

    เรื่องน่าสนใจ><
    #55
    0
  15. #54 sandan_y (@tasanaket) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 16:34

    อยากอ่านนนน
    #54
    0
  16. #53 FrogFox (@FrogFox) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 12:16

    ฮืออออ ลงแดง อ่อก
    #53
    0
  17. #52 ddlovepp (@puilikedd) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 11:48

    ต่ออ คนหล่อคือใครรร
    #52
    0
  18. #51 แมนดี้แอนด์ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 10:09

    ค้างอยู่กลางเส้นทางง​

    หรืออาจเป็นอนาคตอาจาร์ย ขอบคุณคะ

    #51
    0
  19. #50 N nana (@psysic) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 07:01
    อยากอ่านต่อแล้วว ไรท์มาต่อเร็วๆน๊าา
    #50
    0
  20. #49 Lizzy_Lizz (@Lizzy_Lizz) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 01:21
    เรื่องน่าสนใจดีค่ะ ค่อยๆแต่ง ค่อยๆปรับไปนะคะ สะสมประสบการณ์ไปเรื่อยๆค่ะ ^^
    #49
    0
  21. #48 MashiroJP (@MashiroJP) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 22:14
    ไปหู่กลายร่างเป็นคนได้ไหม?
    #48
    0
  22. #47 Tarida Harnta (@hikkyjs) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 20:42
    เริ่มมีตัวละครอื่นๆ เพิ่มขึ้นมาแล้ว
    พ่อเด็กน้อยจะเป็นตัวร้ายหรือตัวเอกหนอ
    ผู้มาใหม่นี่ก็หล่ออีก ลุ้นกันต่อไป
    #47
    0
  23. #46 1160101780882 (@1160101780882) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 20:20

    สนุกดีค่ะ เนื้อเรื่องดูค่อยเป็นค่อยไปดีค่ะ
    #46
    0