HORROR WINTER (YAOI) END

ตอนที่ 7 : HORROR WINTER : 06 Hate you 100 per

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,037
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 81 ครั้ง
    5 มิ.ย. 56

CHAPTER 06

Hate you

 

                “คงเบื่อมากจนฝังใจกับคำพูดผมใช่ไหมครับ

                อืม ฝังใจมาก เขาแสยะยิ้มแล้วเดินเข้ามาประชิดตัวผม พี่เดรกไม่มีท่าทีปัดป้องปฏิเสธอะไร เขาทำหน้าที่แค่ยืนดูนิ่งๆ

                ขอโทษ

                ไม่ให้อภัย

                “...!!!”

                “อยากจะชอบก็ชอบไป คบกันแล้วก็ดีใจด้วย...อย่าทำนิสัยแบบนี้กับเดรกอีกพี่หนาวเดินเข้ามาบีบไหล่ผม ความเจ็บแผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย 

                เหมือนเขากำลังโมโห

                ผมไม่เคยคิดอยากจะทำนิสัยแบบนั้นเลยสักครั้ง...มันจำเป็น

                “แล้วทำไมไม่คิดถึงจิตใจคนฟัง คิดว่ากูจะรอมึงไม่ได้อย่างนั้นหรอ?

                “พี่หนาว...”

                เขาพูดเหมือนเขารักผมอยู่ ไม่รู้ว่าสิ่งที่เป็นอยู่ตอนนี้ผมคิดไปเองรึเปล่าแต่ผมรู้สึกได้ สายตาของเขาทุกครั้งที่มองผมมันบ่งบอกว่าเขายังห่วง

                แม้คำพูดของเขาจะทำร้ายจิตใจผมมากก็เถอะ

                ถ้าไม่มีอะไรกูไปละ จะไปรับแปม พี่หนาวบอกพี่เดรก พอผมได้ยินชื่อของบุคคลที่สามก็ทำตัวไม่ถูกทันที เขากำลังจะย้ำให้ผมรู้ว่าตัวจริงของเขาคือใคร

                คนนั้นไม่ใช่ผม

                พี่หนาว!” ผมวิ่งเข้าไปรั้งเขาไว้ ขอแค่คำถามสุดท้าย     

                ผมอยากได้ยินคำตอบมันชัดๆ...

                “ถ้าพี่ไม่มีแปม ผมจะกลับไปหาพี่ได้ไหม...พี่จะรอผม จะรักผมเหมือนเมื่อก่อนรึเปล่าคำถามนี้ผมคาดหวังคำตอบมันไว้มาก            

                จะรักผมได้ไหม...

                “กูไม่เคยหยุดรอมึง

                “...!!!!”

                “จนแปมเข้ามาในชีวิตกูสิ้นสุดคำพูดเขาก็ดันผมออกแล้วขับรถออกไปทันที ผมจะวิ่งตามไปแต่ถูกพี่เดรกดึงไว้ก่อน

                อย่าทำตัวแบบนี้ มันงี่เง่านะรู้ไหม

                “...!!!!”

                “พีมเป็นแฟนพี่นะ อย่าไปสนใจมันเลย

                “พี่ไม่เคยมีอดีตแบบผม พี่ไม่เข้าใจหรอก!”

                “อืม จริงอยู่ที่พี่ไม่เข้าใจความรู้สึกพีมพี่เดรกวางมือลงบนบ่าผมอย่างเบามือ เขาบีบนิดๆแต่ไม่ได้รู้สึกเจ็บเหมือนพี่หนาว

                แปลกที่คนเราเจอคนดีๆกลับวิ่งหนี แต่พอเจอคนไม่ดีกลับวิ่งตาม

 

                ฤดูหนาว part

           

                ผมกลับมาที่คอนโดในเวลาไม่นานนัก วันนี้แปมมานอนที่คอนโดผมเพราะพรุ่งนี้จะต้องพาไปมหาลัยตั้งแต่เช้า ไหนจะต้องหาหอให้อีก ผมเลยปล่อยให้แปมไปจองโรงแรมไม่ได้

                ปกติผมไม่ค่อยได้กลับมาที่คอนโดเท่าไหร่เพราะผมจะกลับไปอยู่บ้านกับน้องชายมากกว่า ถึงแม้ฝนจะไม่รู้ตัวก็ตามเพราะทุกครั้งที่ผมกลับบ้านไปน้องก็นอนแล้ว ตื่นขึ้นมาน้องก็ออกไปอ่านหนังสือที่ห้องสมุดชุมชน ฝนเลยคิดว่าผมไม่ค่อยกลับบ้าน

                พี่ไปไหนมา ผมรอตั้งนาน~” แปมเดินเข้ามาหาผมทันทีที่เปิดประตูห้อง รอยยิ้มน่ารักอดทำให้ผมยิ้มไม่ได้ มันสดใสมากจริงๆ            

                “ไปหาเพื่อนมาครับ ผมยีหัวคนตัวเล็กอย่างทะนุถนอม

                “ผมทำคุกกี้ มาชิมเร็ว มือเล็กจับผมให้เดินไปที่โต๊ะอาหาร กระปุกแก้วใส่คุกกี้สีสวยในนั้นแปมหยิบมันขึ้นมาแล้วยื่นให้ผม

                ลองชิมดูนะ

                “ครับ รู้แล้วผมหยิบคุกกี้ที่แฟนทำให้มาชิม แปมดูลุ้นมากที่เห็นผมค่อยกินคุกกี้

                คุกกี้...

                ทำไมผมถึงคิดถึงเรื่องของคนๆนั้น

               

                พีมทำอะไรอยู่? ผมเดินเข้าไปกอดคนตัวเล็กจากทางด้านหลัง เห็นพีมอยู่ในครัวเกือบชั่วโมงแล้ว

                มันพังอีกแล้ว ใบหน้าเบ้หันมาบอกผมก่อนจะชูก้อนอะไรสักอย่างสีดำเหมือนไหม้ให้ผมดู

                หืม อะไรเนี่ย ถ่านหรอครับ?

                “พีมทำคุกกี้ให้พี่นะ TOT” พีมท้วงทันทีที่ผมมองไม่ออว่ามันคือคุกกี้ ให้ใครทายร้อยทั้งร้อยก็ทายไม่ถูกหรอครับผมพูดจริง

                มันไม่มีส่วนไหนที่ดูเหมือนคุกกี้เลย

                อ่อ งั้นขอชิมนะ ผมหยิบคุกกี้ในมือมากินคำเดียวหมดทั้งๆที่พอจะเดารสชาติมันออก พีมดูตกใจมากที่ผมทำแบบนั้น        

                ถ้าพีมไม่อยู่ตรงนี้ผมคายแล้วจริงๆ...ขมมากครับ

                พี่หนาวพี่ทำอะไรน่ะ!!!”

                “อร่อยดี ผมพูดไปเคี้ยวไป

                นี่พี่กำลังโกหกพีม พีมรู้หรอก!”

                “ถ้าคิดว่าพี่โกหกแล้วเราจะยิ้มทำไมหืม?

                “พี่หนาวบ้า!!!”

 

                “พี่หนาว...” แปมเขย่าตัวผมเบาๆ       

                “หืม...ครับ?

                “เอ่อ...รสชาติมันแย่หรอครับ? แปมดูเสียความมั่นใจทันที

                อร่อยมาเลยละ แฟนพี่เก่ง ผมดึงคนตัวเล็กเข้ามากอดเบาๆ

                จะผิดมากไหมถ้าผมอยู่กับแฟนตรงนี้ แต่ผมกลับคิดถึงอีกคนที่ไม่ใช่แปม ถ้าผมรู้ว่าพีมจะกลับมาผมจะไม่ทำแบบนี้ ผมจะไม่ลากแปมเข้ามา

                เพราะยังไงในใจแล้วคำตอบของผมก็มีแค่คนๆเดียว

                ผมรักพีม
                    “พี่หนาว พี่ไปอาบน้ำได้แล้วนะ เหม็นๆแปมผละออกแล้วดันผมเดินไปที่ห้องน้ำ ผมมองหน้าแฟนตัวเองที่ผมไม่เคยเบื่อ ถึงจะมีพีมแต่ผมก็รักแปมด้วย        

                เราคบกันนานกว่าผมกับพีม

                แปม คือพี่... ผมจับไหล่บางไว้หลวมๆ

                ผมรู้ว่าใจผมอยู่ที่ใคร แปมไม่ผิดแปมไม่ควรจะเข้ามายุ่งเกี่ยวเรื่องนี้ตั้งแต่แรก ผมผิดเองที่เอาแปมเข้ามาในชีวิต ผมต้องบอกเลิกเขา

                ควรจะทำอย่างนั้นใช่ไหม...

                พี่หนาว...แปมดูอึ้งที่ผมทำสีหน้าจริงจัง

                พี่รู้แล้วนะว่า...

                “พี่รู้แล้วหรอสีหน้าแปมดูตกใจทันทีทั้งๆที่ผมยังพูดไม่จบประโยค

                ครับ

                “ผมอุตส่าห์ปิดพี่ไว้ตั้งนาน โถ่…” ร่างเล็กถอนหายใจยาว ผมพอจะเดาออกว่ามันไม่ใช่เรื่องเดียวกันแน่นอน แปมคงกำลังปิดผมเรื่องอื่นอยู่

                ผมตั้งใจจะเก็บไว้ให้พี่วันครบรอบแท้ๆแปมเดินไปหยิบสมุดเล่มเล็กแล้วยื่นให้ผมด้วยท่าทางเขินอาย แก้มใสเริ่มมีสีแดงระเรื่อ

                ให้ผม

                ทำให้ผมทำไม

                แปม...ถ้าคนรักเก่าแปมกลับมาแล้วแปมรักเขาอยู่ แต่แปมมีแฟนใหม่แล้วแปมจะทำยังไง

                “ก็อยู่กับคนปัจจุบันสิครับเพราะถ้ารักแฟนเก่าจริงผมจะมีคนใหม่ทำไม

                “…!!”

                ผมมีแปม...เพราะเขาเหมือนพีม

 

            พีม part

 

                ผมตื่นมามอบตัวที่มหาลัยตั้งแต่เช้า พี่พีคยังไม่ทันตื่นผมเลยนั่งแท็กซี่มาที่มหาลัย วันนี้ครึกครื้นเป็นพิเศษ ก็แน่ละวันมอบตัวนี่นา ผมเรียนคณะบริหารธุรกิจระหว่างประเทศครับ

                ผมไม่อยากให้สิ่งที่เล่าเรียนมาจากเมืองนอกสูญเปล่า

                ฝน ทางนี้!” ผมโบกมือเรียกเพื่อนที่ยืนรอผมอยู่ใต้ตึก ฝนพอเห็นผมก็รีบเดินมาหาทันที เอกสารในมือของฝนผมก็พอจะเดาออกว่าเขาทำธุระเสร็จแล้ว

                พีมมาช้าจัง

                “นี่ก็เร็วสุดแล้วนะ ผมทำหน้าบึ้งใส่เพื่อนสนิท

                ฮ่าๆ รีบไปเถอะ เสร็จเร็วจะได้ไปหาอะไรกินกัน

                “ครับผม~”

                ผมกับฝนอยู่มหาลัยเดียวกันแต่แยกคณะแยกที่เรียนครับ ของฝนคณะจะอยู่ในตัวโรงพยาบาลเลยแต่ก็มีบางวิชาที่ต้องแวะมาเรียนที่มหาลัยใหญ่ ฝนเรียนแพทย์ครับเลยอ่านหนังสือเยอะ ไม่แปลกที่เพื่อนผมจะสอบติด เป็นเด็กทุนด้วย

                เดี๋ยวรอตรงนี้นะ

                โอเคผมพยักหน้านิดๆแล้วเดินเข้าไปทำตามระเบียบการที่ทางมหาลัยจัดการมาให้               

                ปึก!

                “ขอโทษครับ ผมรีบขอโทษคนที่เดินชนทันที ผมทำอะไรไม่ค่อยระวัง ไม่ชอบดูทางเลยเดินชนคนอื่นจนเป็นกิจวัตร

                ช่างเสียงนิ่งๆของผู้ชายดังขึ้น ผมค่อยๆเงยหน้ามองคนตัวสูงกว่าที่ยืนนิ่งๆต่อแถวอยู่ เส้นผมสีดำสนิทไถข้างบวกกับผมที่ไม่ยาวมากไม่สั้นเกินไป              

                เขาจัดว่าดูดีมากๆ

                เอ่อ...เป็นนักศึกษาใหม่เหมือนกันใช่ไหม?ผมไม่รู้ว่าจะทำอะไรเลยเป็นฝ่ายชวนเขาคุย ไหนๆก็ต่อแถวด้วยกันแล้ว

                อืม

                “…”

                เขาเงียบดีนะ...

                เราชื่อพีมนะ

                “ไม่ได้ถามสายตาเย็นชามองผมปราดเดียวแล้วหันกลับไป เขาดูรำคาญผมเต็มทนผมเลยเลือกที่จะเงียบ

                คนอะไรไม่มีมนุษยสัมพันธ์

                “ว่าแต่ชื่ออะไรหรอ ผมทนความอยากรู้อยากเห็นของตัวเองไม่ได้เลยถามออกไป เขาดูรำคาญแต่ก็หันมาตอบผมด้วยท่าทีที่วางมาดอยู่พอควร

                เฮกซะ

                “เห... ผมขมวดคิ้วกับชื่อแปลกๆของเขา

                ไม่เคยได้ยินมาก่อน

                มึงหูหนวก?

                “เปล่า แค่แปลกใจชื่อแปลกดีนะ

                “ไม่ได้ชื่อโหลเหมือน...เขาไม่พูดแต่มองผมด้วยสายตาทิ่มแทงแทนก่อนจะหันกลับไป

                ผู้ชายอะไรวางมาดสุดๆ!!

 

                ผมเดินออกมาหาฝนหลังจากที่ใช้เวลาไปพอสมควร ฝนที่กำลังยืนคุยกับคนๆหนึ่งอยู่พอเห็นผมก็โบกมือเรียกให้เข้าไปหา พอมองชัดๆผมก็ไม่ต้องเดาเลยว่าใคร

                แปม...

                อ่าวพีม

                สวัสดี ^^” ผมยิ้มแล้วเดินเข้าไปยืนข้างๆฝน

                อยู่มหาลัยเดียวกันงั้นหรอ...

                เดี๋ยวเราไปก่อนนะฝน พี่หนาวมานู่นแล้วละแปมมองไปทางซ้ายมือ ร่างสูงที่เดินเข้ามาพร้อมกับถุงขนมอะไรบางอย่าง เขายิ้มกว้างแต่พอเห็นผมอยู่ด้วยเขาก็ค่อยๆหุบยิ้มทันที

                เจอผมมันแย่ขนาดนั้นเลยหรือไง

                ฝนจะกลับบ้านยังไง

                ผมจะไปหาอะไรกินกับพีม พี่กลับไปก่อนเลยครับ

                งั้นก็ไปด้วยกัน พี่จะพาไปหาอะไรกิน พี่หนาวพูดแต่ไม่ได้มองมาที่ผม เขาทำเหมือนผมเป็นอากาศ

                แล้วพีม...

                “อยากไปก็ไป ไม่ได้ห้าม เขาพูดเสียงแข็ง

                ผมไม่ไปดีกว่า พอดีมีงานด่วนครับผมพูดจบก็หันไปสบตากับฝนประมาณว่าขอโทษแล้วเดินออกมาจากจุดนั้นให้เร็วที่สุด ถ้าไม่อยากให้ผมไปก็ไม่ไป ผมไม่อยากเห็นเขาสองคนรักกัน

                ปึก!!

                “โอ้ย!!...ขอโทษครับ ผมรีบพูดเพราะกลัวคนที่เดินชนจะด่าผม นี่ครั้งที่สองแล้วนะ ทำไมผมถึงเดินไม่ดูตาม้าตาเรือแบบนี้ เดินออกมายังไม่พ้นสายตาพี่หนาวกับแปมเลย

                ซุ่มซ่าม เสียงนิ่งๆที่คุ้นหูผมเหมือนได้ยินเมื่อไม่กี่ชั่วโมงที่ผ่านมาดังขึ้น

                เฮก!!” ผมเรียกชื่อเขาเสียงดังจนเฮกซะเบือนหน้าหนี

                ไปละ

                “เดี๋ยว!” ผมดึงมือเขาไว้ก่อน

                ทำอะไรได้บ้างที่ผมจะเอาคืนพี่หนาว ทำยังไงให้เขารู้สึกหวงผม...

                หิวไหม หิวสินะไปกินข้าวกัน ผมลากร่างสูงกลับมาจุดเดิมที่ฝนยืนอยู่ พี่หนาวมองเฮกกับผมนิ่งๆ ถ้ามองผมไม่ดีก็มองให้มันแย่ที่สุดไปเลยแล้วกัน

                “ไปกินข้าวกัน พอดีผมรอเพื่อน...เพื่อนมาพอดีผมยิ้มใส่ฝนบางๆ

                พีม...

                “มึงมันบ้า เฮกพูดออกมาเบาๆ

                เงียบน่า!”

                “ทำแบบนี้ไม่ได้ช่วยให้เขากลับมาหามึงหรอก...จำไว้เฮกกระซิบข้างหูผมเบาๆ         

                “…!!!”

                เขารู้ได้ยังไง...         

                งั้นก็ไปกัน คนเยอะก็น่าสนุกดี ^^” แปมยิ้มบางๆแล้วเดินจูงมือพี่หนาวนำไป ฝนมองผมอยู่เพื่อนคงจะพอเดาออกว่าผมกับเฮกเราไม่เคยรู้จักกันมาก่อนแต่เขาก็ไม่ได้ซักไซ้อะไร

                รู้เรื่องเรากับพี่หนาวได้ไง พอทุกคนเดินออกไปห่างจากผมสองคนพอสมควรผมเลยถามเฮกที่เดินตามมาเงียบๆ เขาดูเงียบจนผมนึกว่าเดินอยู่คนเดียว

                กูเป็นหมอดูเขาตอบด้วยสีหน้านิ่งๆ

                เชื่อก็บ้า...

                ไม่จริง อย่าโกหกสิ

                “เรื่องง่ายๆใครๆก็รู้ แววตามึงมันบ่งบอก

                “…!!!”

                “เชื่อกู...มึงไม่มีวันได้มันกลับมา

 

                “กินร้านไหนดีเสียงแปมถามร่างสูงที่ยืนอยู่ข้างตัวเขา ผมมองร้านอาหารที่เต็มไปทั้งชั้น ผมกินร้านไหนก็ได้แล้วแต่พวกเขา

                คำพูดที่เฮกบอกผมมันยังวนเวียนอยู่ในใจ

                เขาไม่มีทางกลับมา อย่างนั้นหรอ...

                กินร้านนี้ก็ได้พี่หนาวเดินนำไปที่ร้านอาหารหรู ผมเดินตามเขาไปเงียบๆแต่ร้านที่เรากำลังเดินเข้าไปนั้นคือร้านประจำของผมกับเขาเมื่อสามปีก่อน

                เปลี่ยนไปเยอะจนแทบจำไม่ได้

                ตามใจครับผม~” เสียงร่าเริงของแปมเหมือนภาพสะท้อนผมในอดีต

                บางทีผมอาจจะคิดไปเองก็ได้

                เก็บอาการเสียงของเฮกดังขึ้นข้างหูก่อนที่เขาจะผลักผมเข้าไปนั่งด้านในเก้าอี้แล้วเข้ามานั่งตาม ส่วนฝนก็นั่งอยู่หัวโต๊ะ

                กินอะไรดีพีม ฝนถามผมพร้อมกับยื่นเมนูอาหารมาให้ผม

                ข้าวผัดแฮม...มีไหมครับ ผมสั่งเมนูที่เคยกินเมื่อสามปีก่อน แต่ก่อนร้านนี้เป็นร้านอาหารเล็กๆไม่หรูมาก ผมเกือบจะจำไม่ได้ถ้าไม่ได้สังเกตป้ายร้าน

                มีค่ะ

                “ผมขอข้าวผัดแฮมครับผมสั่งอาหารโดยที่มีพี่หนาวมองอยู่ไม่วางตา แต่ก็แค่แปปเดียวแล้วเขาก็สนใจเมนูอาหารต่อ ทำไมผมรู้สึกเหมือนเขาจำได้

                สปาเกตตี้แฮมชีสสอง ไม่เอาข้าวผัดแฮมเฮกที่นั่งข้างผมพูดขึ้นทันทีที่ผมพูดจบ

                แต่เราจะกิน...

                “เลือกอาหารให้เขากับบรรยากาศร้านหน่อยสายตาดุที่ส่งมาทำให้ผมยอมเขาทันที

                โอเค ก็ได้

                “ข้าวผัดแฮมสองจานครับพี่หนาวสั่งบ้าง

                ข้าวผัดแฮมของโปรดผมกับพี่หนาว อย่าบอกว่าแปมก็ด้วย...

                ผมขอสเต็กหมูฝนพูดแล้วยื่นเมนูคืนพนักงาน

                บรรยากาศในโต๊ะเงียบจนผมได้ยินเสียงหายใจของคนข้างๆ พี่หนาวหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเล่นโดยมีแปมที่คอยชะเง้อมองดูเขาเล่นเกมส์อยู่ข้างๆ ส่วนผมก็หยิบหนังสือขึ้นมาอ่าน

                ผมควรจะทำอะไรดี

                จะไปไหนผมรีบถามเฮกทันที เขาทำท่าจะลุกออกไปข้างนอก

                เห็นบอกอยากกินชามุก ไปซื้อเขาไม่รอให้ผมตอบ เฮกดึงตัวผมให้ลุกตามเขาโดยที่มีสายตาของทุกคนมองการะกระทำของผมสองคนอยู่

                ผมอยากกินชามุกตอนไหน

                อื้อ ไปๆผมยอมลุกตามเขาออกไป

                อยู่ตรงนี้ผมก็อึดอัด...

                พอเดินออกมาห่างจากร้านเขาก็นั่งลงตรงเก้าอี้ตามทาง สายตาเย็นชามองผมนิ่งๆ เขามีอะไรจะพูดแต่ผมไม่รู้ว่าเขาต้องการจะพูดอะไร มันเหมือนเขาต้องการจะสื่อสารอะไรบางอย่าง

                ถ้าอึดอัดคราวหลังไม่ต้องมา

                “…!!”

                “ห่วงตัวเอง หยุดทำตัวงี่เง่า

                “นี่นาย....

                “ทำร้ายตัวเอง คิดว่าเขาสนใจหรือไง?

                “นั่นสิเนอะผมระบายยิ้มบางๆ ผมรู้ทุกอย่างว่าที่กำลังทำอยู่มันงี่เง่าและน่ารำคาญขนาดไหน แต่ผมไม่รู้ผมจะทำยังไงให้เขากลับมา

                ผมเป็นคนผิด

                ผมเป็นคนเลิก

                และผม...ตัดใจจากเขาไม่ได้

                อะไรที่กลับมาเริ่มต้นครั้งที่สอง มันไม่ดีเหมือนครั้งแรก จำไว้เฮกลุกขึ้นแล้วเดินนำผมออกไป ผมไม่รู้ว่าตอนนี้เขาต้องการจะช่วยหรือซ้ำเติม

                แต่ผมรู้สึกดีแปลกๆ

                ไปไหน

                “ซื้อชามุก เดี๋ยวเลี้ยง

                “ขอบคุณนะผมยิ้มกว้างให้เขา

                ทำไมผมไม่รู้สึกกลัวผู้ชายคนนี้เลย ไม่รู้สึกเลยจริงๆ...

                น่าเกลียดเขาตอบกลับมาหน้าตายทำเอาความมั่นใจผมหล่นฮวบ

                เอ้อ...ไอ่คนพูดมาก!!!”

 

               

                
100 per
มาแล้วจ้า ชอบกันไหมม T^T
ช่วงนี้งานยุ่งเลยไม่ได้อัพทุกวันนะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 81 ครั้ง

5,619 ความคิดเห็น

  1. #5579 mia26592656 (@mia26592656) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 กันยายน 2561 / 17:59
    อ่ะ มีเฮกมาอีกคนแล้วค่า น้องพีมคือจะเสน่ห์แรงไปไหนคะรู้กกกกก
    #5579
    0
  2. #5563 plspeachh (@ppppjih) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2561 / 01:19
    เดรกหรือจะเฮกดีคะ? โอ่ยยย .. คือลืมอิพี่หนาวไปเลย กรี๊ด5555
    #5563
    0
  3. #5523 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2561 / 16:42
    ลงเรือเฮกนะค้าาาา /กำไม้พายแน่น
    #5523
    0
  4. #5513 pan254707 (@pan254707) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 22:29
    พระเอกขอเป็นเฮกได้มั้ยยย
    #5513
    0
  5. #5504 SPDDP Dayn (@pernar) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 มีนาคม 2561 / 01:34
    คนนี้ดีอ่ะ ดูเข้าใจในตัวพีมแบบแปลกๆ
    #5504
    0
  6. #5486 sabyde (@sabyde) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 กันยายน 2560 / 23:55
    อย่าให้สแองคนนั้นเป็นพี่น้องกัน555
    #5486
    0
  7. #5468 kanjana1999 (@kanjana1999) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2560 / 22:25
    ทำไมมีแค่คนน่ารัก
    #5468
    0
  8. #5436 BLSK.BDACS (@Laksika_GOT7mb) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 เมษายน 2560 / 16:04
    เฮกก็ดี เดรกก็ได้ แต่หนาวโน๊วค่ะ
    #5436
    0
  9. #5424 HLOM5 (@0970824492) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 มีนาคม 2560 / 13:10
    เฮกก็ดีน่ะ เดรกก็ดี แต่ไม่เอาหนาวน่ะค่ะไรต
    #5424
    0
  10. วันที่ 4 ธันวาคม 2559 / 21:19
    เห้ออออ ใครพระเอกวะ 55555555
    #5414
    0
  11. #5404 Gin (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2559 / 14:15
    มีความรู้สึกชอบเฮก ฮ่าๆๆๆ
    #5404
    0
  12. #5364 เต็นเทน (@darkpluslight11) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2559 / 14:29
    เลืิอกไม่ถูกเลย จะเอาเดรกหรือเฮกซะดี ควบสองได้ไหม
    #5364
    0
  13. #5322 มนุษย์สาววาย (@06457) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 เมษายน 2559 / 14:13
    เดี่ยวๆขอเปลี่ยนพระเอกอีกรอบ 5555 เฮกซะ เถอะ 555555
    #5322
    0
  14. #5313 than_mild (@than_mild) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2559 / 10:18
    เปลี่ยนจากหนาวมาเป็นเฮกเหอะ
    เชียร์เฮกๆๆๆๆ
    #5313
    0
  15. วันที่ 25 ธันวาคม 2558 / 17:56
    เลิกตื้อพี่หนาวเถอะ เอาเฮกเลยเชียร์ๆ555
    #5308
    0
  16. #5294 ฺ'b:- taohun (@fgbua) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2558 / 12:08
    โอ้ยย เฮกเชียร์สุดใจเลยยขร่ะ
    #5294
    0
  17. #5284 DreamPatty (@dreamtabtam22) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2557 / 13:44
    เฮกซะน่าจะเข้ากับพีมได้ดีนะ งือออออ
    #5284
    0
  18. #5252 KiHaE*129 (@princezzaofz) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2557 / 15:20
    แอร๊กกกกกกกกกกกกกก
    เปลี่ยนพระเอกกกกกกก
    เฮกกกกกกกกกกกกกก
    //แลฉันจะหลายใจเหลือเกิน
    #5252
    0
  19. #5198 fahbtk (@fahbtk) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2557 / 18:51
    ทั้งพี่เดรก ทั้งเฮกซะ โอ้วป้าจะเป็นลมมมมม .//////////.
    #5198
    0
  20. #5192 cherry.belieber (@rada-believe) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2557 / 13:35
    สงสารแปม อ่า งื้ออออออ เจ็บแทน T^T
    #5192
    0
  21. #4880 Aniver (@aniver-funo) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 เมษายน 2557 / 19:35
    เปลี่ยนจากเชียร์เดรก เป็นเชียร์เฮกแทน!!! ><\\\\ ^O^
    #4880
    0
  22. #4748 Annelida (@annelida) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 มีนาคม 2557 / 21:58
    เศร้าโว๊ยยยยยย
    #4748
    0
  23. #4733 Kfngnn (@unnakaofang) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 มีนาคม 2557 / 09:51
    สู้นะเฮกกกกก
    #4733
    0
  24. #4657 .จุดฟุลสต๊อป (@wipa-bunga) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 มีนาคม 2557 / 01:16
    คือตอนนี้เราฮาอ่ะ 55555 ตั้งแต่มีเฮกมาจากที่หน่วงๆอยู่เรายิ้มเลยอ่ะ 
    รู้ได้ไง?
    เเป็นหมาอดู กร้ากกกกกก กวนตรีนชิบ
    #4657
    0
  25. #4624 Jane (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2557 / 22:53
    ชอบเฮกละ งอนพี่หนาว
    #4624
    0