HORROR WINTER (YAOI) END

ตอนที่ 20 : HORROR WINTER : 19 Your mine 100 per

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,411
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 48 ครั้ง
    22 พ.ย. 56

CHAPTER 19

Your mine

 

                ผมถูกลากออกมาด้วยแรงกระชากของพี่หนาวที่ไม่มีท่าทีเป็นห่วงเป็นใยว่าผมจะเจ็บกับการกระทำของเขาไหม ระหว่างทางผมพยายามตะโกนเรียกชื่อของพี่เดรกแต่กลับไม่มีวี่แววของเขา

                ตอนนี้ผมกลัว...

                “พี่หนาวปล่อย!!” ผมทั้งหยิกทั้งข่วนเขาสารพัดเพื่อหวังว่าพี่หนาวจะเลิกบ้าระห่ำแบบนี้ เขาไม่เคยทำตัวแบบนี้กับผมมาก่อน            

                “หึ... เขาหันมาแสยะยิ้มร้ายก่อนจะเปิดประตูรถแล้วเหวี่ยงผมเข้าไปอย่างแรงก่อนจะปิดประตูลง เขารีบเดินอ้อมมาอีกทางเพื่อกันผมวิ่งหนีลงจากรถ

                ผมงงไปหมดแล้ว...เขาเลือกที่จะทำแบบนี้กับผมอย่างนั้นหรอ

                “พี่หนาว...

                “ถึงกูจะเป็นคนโลเลแต่กูก็เลือกมึง!”

                “…!!”

                “ทำไมวะ ทำไมต้องคิดจะหนีกูไป

                “พี่หนาว...

                “หรือมึงติดใจลีลาไอ่เดรก!”

                เพี๊ยะ!!

                ผมสะบัดมือลงบนใบหน้าของเขาอย่างจัง ผมโกรธที่เขาใช้คำพูดห่ามๆกับผมแบบนี้ เขาคือคนที่ผมแคร์ ถึงจะโกรธยังไงก็ควรจะให้เกียรติผมบ้าง

                “พี่คิดว่าพี่พูดแบบนี้แล้วพีมจะรู้สึกดีขึ้นงั้นหรอ?ผมถามกลับไปด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าว

                “หึ! ถึงจะแก้ไขอะไรตอนนี้มึงก็ไม่ได้รู้สึกดีขึ้นอยู่แล้ว

                “…!!!”

                “ถ้าทำให้กลับมารักมันยาก ก็เกลียดกูเลยละกัน...ง่ายดี เขากระตุกยิ้มที่มุมปากก่อนจะเหยียบคันเร่งจนมิด ร่างของผมถึงกับชนเบาะหลังอย่างแรง

                “พี่หนาว หยุดนะ!!!” แม้ว่าทางข้างหน้าจะไม่มีรถมากก็ตามแต่การที่เขาขับรถแบบนี้มันประมาทเกินไป

                อย่างน้อยเขาก็ควรจะห่วงตัวเองด้วย...เขาเมาอยู่

                “รถกู...สิทธิ์กู เขาพูดเหมือนสิ่งที่กำลังทำอยู่เป็นเรื่องธรรมดา

                “งั้นก็จอดเพราะผมจะลง!”

                “ทวนคำพูดกูใหม่ไหม?

                “…!!!!”

                “รถกู...สิทธิ์กู จะทำอะไรขึ้นอยู่ที่กูไม่ใช่มึง

                “พี่หนาว... ผมเรียกชื่อเขาอย่างอ่อนใจ ผู้ชายตรงหน้าคือคนเดียวกันกับผู้ชายเมื่อสามปีที่แล้วจริงๆงั้นหรอ เขาเปลี่ยนไปมาก          

                มากจริงๆ...

                “ต่อให้มึงหนีไปไหนกูก็จะตามมึงกลับมา

                “…!!”

                “ทุกๆครั้งที่มึงหนี กูจะลงโทษมึงให้สาสม J

                “…” ผมถึงกับพูดไม่ออก เพียงเพราะสายตาที่มองมามันบ่งบอกถึงความจริงจัง เขากำลังบอกผมว่าเขาพูดจริง เขาทำจริง 

                ไม่ใช่แค่คำขู่...

                “ถ้าพีมหนีพี่ได้ พีมก็จะทำทุกวิถีทางให้ไปไกลๆจากพี่!!!”

                “มึงกล้าหรอ!!!” เขาตะคอกใส่ผมเสียงดัง กลิ่นเหล้าจากตัวเขาแตะจมูกผมเหมือนเป็นสัญญาณว่าไม่ควรต่อปากต่อคำกับเขามาก

                คนเมามักทำอะไรโดยไม่คิดหน้าคิดหลังเสมอ...

                “ต่อให้พีมต้องทรมานแค่ไหนมันก็คงดีกว่าอยู่กับคนหลายใจอย่างพี่

                “พีม!!!”

                เอี๊ยด!!!!

                เขาเหยียบเบรกกะทันหันทำเอาผมแทบจะพุ่งติดกระจกแต่ดีที่มือหนาเอื้อมมาดึงตัวผมไว้ก่อน เขาบีบคางให้ผมหันหน้าไปสบตาเขา ดวงตาแข็งกร้าวมองผม ริมฝีปากเหยียดยิ้มเล็กน้อย

                “ใช่กูหลายใจ

                “…”

                “แต่คนๆเดียวที่กูอยากใช้ชีวิตอยู่ด้วยก็คือมึง!”

                พูดจบริมฝีปากสีซีดก็ฉวยริมฝีปากของผมไปอย่างไม่ทันได้ตั้งตัว หนักหน่วงและรุนแรง ผมผลักเขาออกแต่เหมือนยิ่งทำยิ่งเพิ่มประจุไฟในตัวเขา ลิ้นร้อนแทรกเข้ามาในโพรงปากผมอย่างเอาแต่ใจ เขาดูดดุนเอาความหวานจากริมฝีปากเหมือนกับคนหื่นกระหาย

                ผมกลัว...

                “อื้อ...!” ผมท้วงในลำคอเมื่อรู้สึกว่าลมหายใจของตัวเองเริ่มขาดห้วง

                “หึ!” เขาถอนริมฝีปากออกช้าๆ นิ้วชี้เช็ดที่ริมฝีปากของตัวเองเบาๆ มือหนาอีกข้างสอดแทรกเข้ามาใต้เสื้อยืดของผมช้าๆ    

                “หยุดนะ!!!”

                “ห้ามกูได้? เขาถามเสียงกวน มือหนาเลื่อนมือลงมาบริเวณท้องน้อยผมก่อนจะลูบไล้เบาๆ

                “พีมไม่ได้รักพี่

                “…!!!!”

                เป็นอย่างที่ผมคิดไว้ เขาหยุดชะงักทันทีที่ผมเอ่ยปากออกไปแบบนั้น แววตาเจ็บปวดมองผมแว๊บหนึ่งก่อนจะเบนหน้าไปอีกทาง

                “กูบอกแล้วว่าทำให้กลับมารักไม่ได้...กูก็จะทำให้เกลียด

                “…!!”

                “แต่จำไว้...กูไม่มีวันปล่อยมึงไปได้กับใครหน้าไหนทั้งนั้น

                “พี่หนาว พี่ดูถูกพีมเกินไปแล้วนะ!!!” ผมเอ่ยอย่างเหลืออด เขาพูดเหมือนผมจะคบใครก็ได้ เหมือนผมเป็นคนง่ายทั้งๆที่ความจริงไม่ใช่เลย

                ก็ดีกว่าดูผิด J

                “…!!!”

                “จูบเมื่อกี้กูแค่สั่งสอนมึง...อย่าพูดอะไรที่ทำให้กูไม่พอใจ

                “…!!!”

                “ไม่อย่างนั้นมันจะไม่จบลงแค่จูบ
 

                

                รถยนต์จอดลงหน้าโรมแรมแห่งหนึ่ง ผมไม่รู้ว่าตอนนี้ผมอยู่ที่ไหน แต่พี่หนาวขับรถออกมาเพียงแค่ชั่วโมงกว่าๆ คงไม่ไกลจากพวกพี่เดรกมากเท่าไหร่           

                แต่ผมจะหนียังไง...

                ลงมา เสียงเรียบสั่งผม ประตูรถเปิดออกรอให้ผมลงไป

                ... ผมเดินลงมาเงียบๆไม่ได้พูดอะไรกับเขา ไม่มองหน้า

                คืนนี้นอนที่นี่ไปก่อน พรุ่งนี้ค่อยไปต่อ

                “หึ... ผมสบถในลำคอ ก่อนจะถูกดึงมือให้เดินตามพี่หนาวไป มือหนาจับมือผมแน่นเหมือนกลัวว่าผมจะแอบวิ่งหนีเขาไป

                ห้องวีไอพีที่จองไว้... เขาพูดกับพนักงานด้วยท่าทีปกติ คนละคนกับตอนที่อยู่กับผม คำพูดของเขาบ่งบอกว่าเขาเตรียมการมานานแล้ว

                เขาจองห้องพักไว้ก่อนหน้าที่จะพาผมมา

                พี่มันบ้า ผมพูดขณะที่กำลังขึ้นลิฟต์ไปชั้นที่สิบของโรงแรม

                โรงแรมนี้ดูจากภายนอกค่อนข้างหรูติดจะเว่อร์เกินไปเสียด้วยซ้ำ ผมพยายามมองหาจุดที่เป็นที่น่าสังเกตเพื่อที่จะหาเวลาโทรไปบอกเพื่อนของผม         

                คงหาโรงแรมนี้ไม่ยากเท่าไหร่...

                คงงั้นมั้ง              

                อยากทำอะไรก็ตามใจพี่เถอะผมพูดเสียงเบา ประตูลิฟต์เปิดออก ภายนอกเป็นชั้นที่มีป้ายเขียนกำกับว่าวีไอพี ทางเดินตกแต่งไปด้วยกรอบรูปแนวต่างๆ

                ห้องเราอยู่นี่เขาดึงตัวผมเมื่อเห็นว่าผมกำลังจะเดินเลยห้อง ผมไม่ได้พูดอะไรเพียงแค่รอเขาเปิดประตูห้องให้

                อย่าทำเหมือนกูอยู่กับคนใบ้ พี่หนาวพูดต่อเมื่อเห็นว่าผมไม่ยอมพูดอะไร

                เข้าใจแบบนั้นก็ดีเหมือนกัน...

                ผมเดินเข้าห้องทันทีที่ประตูเปิดออก ภายในเปรียบเสมือนห้องคอนโดเล็กๆที่มีห้องครัวอยู่ในตัว ผมกวาดตามองไปรอบๆก่อนจะเดินไปนั่งที่โซฟาริมห้อง

                ไปอาบน้ำเขาพูดพร้อมกับยื่นถุงที่เขาถือขึ้นมาตั้งแต่ตอนอยู่ที่ล๊อบบี้ให้ผม

                “…” ผมมองเขาด้วยแววตาว่างเปล่าก่อนจะหยิบถุงที่เขายื่นให้มาแล้วลุกขึ้นไปที่ห้องน้ำ แต่ร่างสูงดึงมือผมไว้ก่อน

                จะด่าจะพูดอะไรก็ได้ แต่ขอร้องอย่าเงียบ

                “…”

                “ยิ่งทำแบบนี้ กูยิ่งทรมานนะพีม

                “…” ผมไม่สนใจคำพูดพี่หนาว มือหนาถูกสะบัดออกอย่างไร้เยื่อใย ผมเดินตรงไปที่ห้องน้ำก่อนจะปิดประตูลงโดยไม่สนใจคนที่กำลังยืนมองผมด้วยแววตาเจ็บปวด

                ทันทีที่ประตูปิดลงน้ำตาที่คิดว่ามันจะไม่ไหลกลับพรั่งพรูออกมาเหมือนความรู้สึกที่ผมเก็บไว้ได้ปลดปล่อยออกมา

                ทำไมกัน...ทำไมเรื่องพวกนี้ถึงเกิดขึ้น

                ทำไมผมต้องกลับมา...

                ชุดที่พี่หนาวยื่นให้ผมเป็นชุดนอนสีฟ้าสะอาด ตรงกระเป๋าเสื้อมีรูปกระต่ายติดอยู่ ผมสวมใส่ก่อนจะมองใบหน้าตัวเองที่ยังมีรอยแดงๆบริเวณขอบตา

                หวังว่าเขาจะไม่รู้...

                แกร๊ก!

                ผมเปิดประตูห้องน้ำออกมาก็เห็นว่าเขานอนหลับไปเรียบร้อยแล้ว ในชุดเสื้อผ้าที่ยังมีแต่กลิ่นเหล้าคละคลุ้งไปหมด ผมค่อยๆเดินเข้าไปใกล้เขา มือถือที่วางอยู่ข้างตัวเรียกความสนใจผมได้เป็นอย่างดี   

                ถ้าผมโทรหาพี่เดรก...ผมก็จะหนีจากเขาได้

                พีม...

                “...!” ผมชะงักมือทันทีที่ร่างสูงเอ่ยเรียกชื่อผมออกมาเบาๆ ดวงตาทั้งสองข้างยังคงปิดอยู่

                ละเมองั้นหรอ...

                อยู่กับพี่นะ...

                “…!!!!!” ไม่รู้เพราะอะไร เพียงแค่คำพูดจากคนไม่ได้สติบอกกับผมแบบนั้นผมก็วางโทรศัพท์ของเขาลงทันที ใบหน้าของเขาตอนที่ยังหลับแสดงให้ผมรู้ว่าเขายังเป็นคนเดิม

                ยังเป็นคนรักของผมเหมือนเดิม...

                ในความเป็นจริงแล้วเขาไม่ต้องกลัวผมหนีไปไหนเลย...เพราะผมทิ้งเขาไปไม่ได้

                ผมมันโง่... ผมเหยียดยิ้มใส่ตัวเอง ทั้งๆที่มีทางที่จะหนีจากเขาไปได้และไม่รู้ว่าจะมีโอกาสแบบนี้อีกเมื่อไหร่แต่ผมกลับไม่เลือกมัน

                เพราะผมยังรักเขาและยังเชื่อว่าเขาจะไม่ทำร้ายผม

                ผมแค่หวังให้มันเป็นแบบนั้น...

                ... ผมค่อยๆถอดเสื้อที่เขาใส่ออกเพื่อที่จะทำให้เขาสบายตัวขึ้น ตัวเหม็นกลิ่นเหล้าแบบนี้คืนนี้ผมคงนอนไม่ได้แน่ๆ

                ทำอะไร พี่หนาวลืมตาตื่นขึ้นมาแล้วถามผมเสียงเรียบ

                “…!!!”

                “จะลักหลับกูหรอ?

                “...ผมปล่อยมือออกจากเสื้อเขาทันทีที่ได้ยินประโยคเหยียดหยามผมแบบนี้ เขาคิดว่าผมเป็นคนแบบนั้นหรือไง ผมดูฉวยโอกาสงั้นหรอ...

                ทำไมไม่พูด

                “…”        

                ผมยังคงเลือกที่จะเงียบต่อไป

                มึงกำลังจะทำให้กูเป็นบ้านะพีม

                “…”

                “กูให้เลือก...จะยอมพูดดีๆหรือจะให้กูจูบก่อน?

                “…” ผมมองเขาด้วยสายตาว่างเปล่า แม้จะรู้ว่าสิ่งที่เขากำลังพูดมันไม่ใช่แค่คำขู่แต่ผมก็ยังเลือกที่จะเงียบ ไม่ใช่เพราะผมอยากจะโดนเขาจูบ          

                เพียงแค่ผมอยากให้เขารู้สึกทรมานเหมือนผมบ้าง

                จะไม่พูดจริงๆใช่ไหม!” เขาดูโมโหเมื่อใช้คำพูดที่คิดว่าผมจะกลัวไม่สำเร็จ

                กลิ่นแอลกอฮอล์จากตัวเขาแรงจนผมต้องยกมือขึ้นมาปิดจมูก ผมไม่ชอบกลิ่นพวกนี้ มันน่าเวียนหัวและทำให้ผมอยากจะอาเจียนทุกครั้ง

                รังเกียจกูงั้นหรอ!” มือหนาบีบข้อมือผมอย่างแรงก่อนจะกระชากมือผมออก

                “…!!” ผมสะบัดข้อมือออกจากการเกาะกุมของเขาก่อนจะมองค้อนกลับไปอย่างไม่ยอม ผมไม่มีวันเป็นรองเขา แม้ผมจะรักเขามากก็ตาม...

                ถ้าเขาทำให้ผมทรมานเขาต้องทรมานมากกว่าผมเป็นสองเท่า

                จะทดสอบความอดทนกูงั้นหรอ?

                “…”

                “พอดีกูความอดทนต่ำซะด้วยสิ Jยังไม่ทันที่เขาจะพูดจบริมฝีปากสีซีดโน้มลงมาประกบริมฝีปากผมอย่างรวดเร็ว กลิ่นแอลกอฮอล์จากตัวเขาทำเอาผมเวียนหัวไม่น้อย

                รสจูบที่เขาสมอบให้มันหนักหน่วงรุนแรงเหมือนเด็กเอาแต่ใจ ทำเหมือนผมเป็นของเล่น เขาผละริมฝีปากออกก่อนจะเลื่อนลงมาสัมผัสที่ซอกคอผมอย่างแผ่วเบา

                มึงเป็นของกูคนเดียวเท่านั้น

                “…!!!”

                “จำไว้พีม!!!!”

                เขาคลอเคลียอยู่ที่ซอกคอผมอยู่พักใหญ่ก่อนที่มือหนาจะค่อยๆเลื่อนลงไปดึงกางเกงนอนของผมลงอย่างเบามือ ติดที่ผมรู้สึกตัวก่อน

                ผมขยะแขยงพี่ผมพูดออกไปด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบไร้ความกลัว

                ทั้งๆที่ในใจผมแทบจะขาดใจตายอยู่แล้ว...ผมไม่ชอบเรื่องอย่างว่า

                และไม่คิดว่าเขาจะทำ...

                ขยะแขยงกู แต่ไม่ขยะแขยงคนอื่นงั้นหรอ!!!” เหมือนผมเพิ่มประจุไฟให้กับเขามากกว่าเดิม พี่หนาวดูโกรธมากที่ผมพูดใส่เขาแบบนั้น               

                คงงั้น

                พีม...!!!!”

                “ออกไปจากตัวผม อย่ามาแตะต้อง

                “…!!!!”

                “อย่าทำให้เรามองหน้ากันไม่ติดหลังจากที่พี่สร่างเมาเลยผมมองเขาด้วยสายตาจริงจัง ผมรู้ว่าตอนนี้พี่หนาวยังเมาอยู่และเขาควบคุมอารมณ์ตัวเองได้ไม่ดีเท่าที่ควร

                ผมไม่อยากให้ความรู้สึกดีๆที่ผมมีให้เขาหายไปหมด       

                ขอให้ผมได้จำในส่วนที่ดีของเขาไว้บ้าง...แค่เสี้ยวเดียวก็ยังดี

                โถ่เว้ย!!!!” เขาทึ้งหัวตัวเองอย่างแรงก่อนจะลุกออกไปยืนมองผมอยู่ปลายเตียง พี่หนาวมองผมด้วยสายตาเจ็บปวด ความรู้สึกของผมก็คงไม่ต่างจากเขา

                เรารู้สึกไม่ต่างกันเลย...

                ไปอาบน้ำซะ เผื่อพี่จะรู้สึกดีขึ้น

                “ถ้ากูอาบ...มึงก็คงหาทางหนีไปจากกู!”

                “แล้วถ้าตอบว่าไม่จะเชื่อรึเปล่า

                “…!!!”

                “ถ้าบอกว่าจะไม่ไปไหน พี่จะยอมไปอาบใช่ไหมผมเริ่มถามด้วยน้ำเสียงใจเย็นขึ้นมาหน่อย ผมอยากให้เขาเชื่อว่าผมจะยังไม่หนีไปไหน

                อาจไม่ใช่ทุกครั้งไป ตอนนี้ผมยังไม่หนี

                แต่ถ้าผมทนอยู่กับเขาไม่ไหว...ผมจะไป

                กูขอแค่โอกาส

                “…”

                “ให้กูได้กลับไปแก้ไขมันอีกครั้ง

                “โอกาสมันไม่ได้มีมาให้พี่ได้บ่อยๆ พีมเคยให้โอกาสกับพี่แล้วแต่พี่กลับทำลายมันจนไม่เหลือชิ้นดี แล้วพี่จะอยากได้โอกาสอีกทำไม

                “…!!”

                “ในเมื่อสุดท้ายแล้วพี่ก็คิดจะทำลายมันอีกครั้ง

                “แต่ครั้งนี้...

                “ไปอาบน้ำเถอะ

                “…”

                “พี่ก็รู้พีมไม่ชอบกลิ่นแอลกอฮอล์

                ปัง!!!      

                เขาเดินเข้าห้องน้ำไปทันทีที่ผมพูดจบ ไม่รู้เพราะอะไรจู่ๆผมถึงหลุดยิ้มออกมา ผมแค่รู้สึกว่าเขาแคร์ผม ไม่รู้ว่าสิ่งที่คิดมันคือความจริงไหม               

                แต่อย่างน้อย...พี่ก็ยังแคร์ผมใช่ไหมพี่หนาว

               

                ฤดูหนาว

 

                หลังจากอาบน้ำเสร็จผมรู้สึกว่าตัวเองสร่างเมาขึ้นมากกว่าเมื่อตอนที่ขับรถ ดีเหมือนกันเพราะผมก็เหม้ฯตัวเองจะแย่อยู่แล้ว ยิ่งพอเห็นพีมทำท่ารังเกียจผมแบบนั้นอีก

                ผมยิ่งโมโหเลยทำให้น้องกลัว...

                เสร็จ... พอเปิดประตูห้องน้ำออกมาก็เห็นร่างบางนอนขดอยู่บนเตียง สงสัยคงเผลอหลับไป เหนื่อยมาทั้งวันแล้วสินะ...

                พีมทำตามที่บอกผม...พีมไม่หนีผมไปไหน

                ผมเดินไปช้อนร่างของพีมขึ้นมาไว้ในอ้อมแขนก่อนจะวางพีมลงบนเตียงเบาๆเพราะพีมเล่นนอนขวางเตียง ยิ่งตัวเล็กอยู่โดนแอร์แรงขนาดนั้นเดี๋ยวก็เป็นหวัดกันพอดี

                ใบหน้าใสที่นอนขดตัวอยู่ใต้ผ้าห่มดูน่าเอ็นดูไม่น้อย ผมลูบแก้มใสของพีมอย่างเบามือ ผมไม่อยากให้คนตรงหน้าตื่นขึ้นมาแล้วมองผมด้วยแววตาว่างเปล่า

                เหนื่อยมากไหม ผมเอ่ยถามเสียงเบา

                ผมรู้ว่าสิ่งที่ผมทำกับพีมมันเป็นเรื่องที่ผิด ผมมันเลว ผมมันหลายใจ ผมไม่แก้ตัวหรอกเพราะผมทำแบบนั้นจริงๆ แต่พีมจะรู้ไหม

                ว่าผมอยากเป็นคนสุดท้ายของพีม     

                ขอโทษครับ…”

 

 

                ต่อให้หลังจากนี้สิ่งที่ผมทำมันจะผิดร้ายแรงมากแค่ไหนผมก็จะทำ...ผมไม่มีวันปล่อยพีมไปอีกครั้ง ไม่มีวัน
 

 

            ผมตื่นก่อนพีมตั้งแต่หกโมงกว่า อาหารที่โทรไปสั่งขึ้นมาหาผมได้ตรงเวลาตามที่ได้แจ้งไว้ ผมอยู่ห้องวีไอพีทุกอย่างมันก็ต้องรวดเร็วทันใจลูกค้าเสมอ

                แต่ผมคงรีบมากไป นี่ยังหกโมงกว่าอยู่เลย

                พีม ลุกขึ้นมากินข้าวก่อนเร็วผมพูดข้างหูคนตัวเล็กเสียงเบา ถ้าพีมไม่ตื่นผมก็ไม่ว่าอะไรอยู่แล้ว เรามีเวลาอยู่ด้วยกันอีกเยอะ

                แต่ผมพาพีมหนีไปไหนได้ไม่นานหรอก น้องต้องเรียนหนังสือผมจะเห็นแก่ตัวขนาดนั้นไม่ได้

                อือ...พีมตอบกลับมาเสียงเบา ร่างในชุดนอนค่อยๆชันตัวขึ้นด้วยท่าทีไม่อยากตื่น

                นอนหลับต่อก็ได้ถ้าพีม...

                “ช่างเถอะน้ำเสียงเย็นชาตอบกลับมาทำเอาผมชาไปทั้งตัว         

                พีมไม่เคยเมินผมแบบนี้มาก่อน ตั้งแต่เมื่อวานแล้วที่น้องไม่สนใจผม ทำท่าทีรังเกียจผม ผมไม่รู้ว่าจะต้องทำยังไงให้น้องพอใจ

                แต่...

                “พี่สร่างเมาแล้วหรอครับ?

                “ก็ดีขึ้นมากแล้วครับ

                “ก็ดีครับ จะได้พูดกับพีมดีๆ สายตาว่างเปล่ามองผมปราดเดียวก่อนจะลุกไปดูอาหารที่ผมวางเตรียมไว้ให้

                สมควรแล้วที่น้องจะทำกับผมแบบนี้ คนผิดคือผม ใช่ผมผิดจริงๆและผมก็ไม่คิดจะหาคำแก้ตัวให้พีมรู้สึกแย่ไปกว่าเดิม ผมมันรู้ตัวช้า

                พี่สั่งของโปรดพีมมา ไม่รู้ว่าพีมจะชอบไหม…”

                “ไม่ต้องมาทำดีกับพีมหรอก

                “…!”

                “เมื่อวานพี่เป็นคนบอกพีมว่าทำให้กลับมารักไม่ได้ก็จะทำให้พีมเกลียด

                “พีม...!!”

                “อยากทำอะไรก็ทำสิครับ พีมรอเกลียดพี่อยู่นะรอยยิ้มเยือกเย็นระบายบางๆ เป็นรอยยิ้มที่ไม่น่าดูเท่าไหร่นัก ผมถึงกับทำตัวไม่ถูก

                เมื่อวานผมพูดออกไปแรงขนาดนั้นเลยหรอ...

                แต่เมื่อวานพี่...

                “เมา แล้วไงครับ?

                “…”

                “คนเมามักจะพูดเรื่องจริงเสมอ มากินข้าวเถอะครับ เดี๋ยวจะไม่มีแรงไม่รู้ว่าที่พีมพูดคือห่วงผมรึเปล่าแต่ผมก็ดีใจอยู่ลึกๆ

                แม้สิ่งที่ทำอยู่จะดูเห็นแก่ตัวมากๆก็ตาม ผมยอม...

                พี่เอาเสื้อผ้าชุดใหม่เตรียมให้เราในห้องน้ำแล้วนะ

                “…”

                “เดี๋ยวพอกินเสร็จพีมก็ไปอาบน้ำได้เลย

                “…” ไม่มีคำพูดใดๆหลุดออกจากปากคนตรงหน้า เมื่อคืนเท่าที่ผมจำได้พีมก็เงียบใส่ผมอยู่หลายประโยค ยิ่งพีมทำแบบนี้ผมยิ่งรู้สึกแย่

                เหมือนผมไม่มีตัวตน...

                พีมครับ

                “…”

                “พีม...

                เกร้ง!

                ช้อนส้อมของพีมวางลงบนจานอย่างแรงก่อนที่ใบหน้านิ่งๆจะช้อนตามองผมด้วยท่าทีรำคาญไม่น้อย ผมมองคนตรงหน้าอยู่นานก่อนจะเป็นฝ่ายหลบสายตา

                อยากพูดอะไรก็พูดมา

                “…”

                “พี่เป็นอะไรกันแน่ เมื่อคืนพี่ทำให้พีมรู้สึกแย่ วันนี้พี่มาทำใจดีใส่ หมายความว่าไงครับ?

                “เมื่อคืนพี่เมานะ

                “เหอะ...เลือกเถอะพี่หนาว

                “เลือก?

                “พี่จะเอายังไงกันแน่พีมตามอารมณ์พี่ไม่ถูก ทำเหมือนรักทำเหมือนห่วงทั้งๆที่พี่ไม่คิดจะปล่อยพีม

                “…!!!” คำพูดของน้องเหมือนผมโดนตบหน้าฉาดใหญ่ น้ำเสียงที่ดูไร้เยื่อใย แววตาที่ว่างเปล่า ผมรู้ว่าผมมันแย่มากและพีมก็คงเสียความรู้สึกกับผมไปมากเหมือนกัน

                ไม่ต้องมาทำดีใส่หรอกครับถ้าสุดท้ายแล้วพี่จะแทงข้างหลัง

                “พีม!!!”

                “พี่หนาวคนเดิมของพีมหายไปไหนกันนะ

                “…!!!”

                “คนที่ใจดี รักความถูกต้อง ไม่เอาแต่ใจ พีมขออะไรพี่ก็ทำให้...แต่ตอนนี้มันกลับกัน ถึงพี่จะมีเงินทองมากมายมหาศาลแต่ความเป็นตัวพี่มันหมดไป

                “…!!!”

                “พีมก็ไม่ต้องการ

                พี่ก็ไม่รู้ว่าจะทำยังไงให้มันเหมือนเดิม...พี่รู้มันเหมือนเดิมไม่ได้

                “ครับ

                “เพราะมันทำไม่ได้พี่เลยเลือกที่จะทำแบบนี้

                “พี่ไม่ได้แก้ปัญหาเลยพี่หนาว

                “ใช่ครับพี่รู้

                “แล้วพี่คิดว่าพีมจะอยู่กับพี่ไปได้ตลอดหรือไง

                “รู้ว่าไม่มีทาง...แค่ตอนนี้ให้พี่ได้อยู่กับพีมก่อน

                “…!!”

                “อยากขอแก้ไขสิ่งที่พี่ทำทั้งหมด...ได้ไหมครับ?

 

 

 






100 per
คอมเม้นเริ่มหาย เบื่อดราม่าแล้วใช่ไหม ตอนต่อไปอยากให้เป็นแบบไหน...???????
ปล. อยากบอกอะไรเราใครที่เล่นทวิตแท็ก #HORRORWINTER น้า จะไปตามรี 55555555555

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 48 ครั้ง

5,619 ความคิดเห็น

  1. #5614 LuhanBen (@LuhanBen) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 01:21
    แล้วกับแปมคือไรอ่ะ... ก็แค่ยอมรับงี้ว่าหลายใจหรอ แค่เนี่ยหรอ ทำผิดก็แยอมรับละจบๆไปงี้?
    #5614
    0
  2. #5592 mia26592656 (@mia26592656) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 กันยายน 2561 / 19:39
    งงใจพี่พระเอก ก็คือยังรักทั้งแปมทั้งพีม คบซ้อนถูกมั้ยเอ่ย
    #5592
    0
  3. #5571 plspeachh (@ppppjih) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2561 / 22:09
    จะไปกันรอดมั้ยเนี่ย เฮ้อ
    #5571
    0
  4. #5550 Kamobee (@BeeSangprow) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2561 / 18:00
    เราจะได้พระเอกเป็นไบโพล่าเหรอ?...555
    #5550
    0
  5. #5536 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2561 / 18:21
    งงงวยกับพระเอกของเรานะคะ เอาไปเก็บ
    #5536
    0
  6. #5510 SPDDP Dayn (@pernar) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 30 มีนาคม 2561 / 23:48
    เดรกเหอะถึงตอนแรกเดรกจะเห้แต่ตอนนี้เค้ารีกจริงยะเว้ย ของดีแท้ไม่เอา ไปเอาอะไรก็ไม่รู้
    #5510
    0
  7. #5450 batpunch (@batpunch) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 29 เมษายน 2560 / 01:21
    เอาพระเอกคนนี้ออกไปทีค่ะ มีครั้งเเรกก็ต้องทีครั้งสองครั้งสาม สงสารพีมค่ะ พีมเชื่อเฮก เถอะ
    #5450
    0
  8. #5426 HLOM5 (@0970824492) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 มีนาคม 2560 / 14:35
    รักเดรกน่ะ ให้คู่กับเดรกเหอะไรต์
    #5426
    0
  9. #5402 Suputthara (@suputthara) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2559 / 20:31
    ถ้าไม่มั่นคงพอก็ปล่อยพีมไปให้เดรกเถอะ
    #5402
    0
  10. #5375 เต็นเทน (@darkpluslight11) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2559 / 19:09
    หมดคำพูดแล้วกับคนที่ชื่อ "ฤดูหนาว"
    #5375
    0
  11. #5338 eyentds (@eyentds) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 26 เมษายน 2559 / 01:41
    มันไม่เหมือนเดิมนี่เป็นเพราะใคร พีม ถูกมะ พี่หนาวนี่ก็ต้องทำให้ได้ด้วยที่บอกว่าจะไม่มีวันปล่อยเขาต้องทำให้ได้ หายเป็นคนโลเลหรือยัง ถ้าเลือกพีมก็แสดงให้เขาเห็น พยายามเข้ามันไม่เกินกำลังหรอกสำหรับคนที่เขามีใจให้เราอยู่แล้วน่ะ ตอนแรกก็คิดว่าพี่หนาวจะแบดเต็มตัวละ สรุปเป็นแค่ตอนเมาสินะ อุตส่าอยากให้แบด ไม่รักกันหรอเอองั้นก็จะทำให้เกลียดเลยเป็นไง ชอบแบบนี้
    #5338
    0
  12. #5300 Tsurumaru (@baekhyun_byunnee) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2558 / 19:49
    พี่หนาวจะเอาไงกันเเน่(ว่ะ) ปล่อยพีมไปเถ๊อะะะ
    #5300
    0
  13. #5266 KiHaE*129 (@princezzaofz) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2557 / 19:23
    อยู่กับพีมก็ไปเจอแปมห่วงแปม
    พออยู่กับแปมก็หวงก้างพีม
    เลือกสักทาง
    #5266
    0
  14. #5210 fahbtk (@fahbtk) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2557 / 22:35
    สรุปพี่หนาวจะเอาไง?
    #5210
    0
  15. #4844 prikys (@prikypoy) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 30 มีนาคม 2557 / 15:25
    ก็จริงอ้ะโถ่เอ้ยย ถ้าพี่หนาวรักพีมจริงก็คงไม่มีน้องแปม เนอะ
    #4844
    0
  16. #4708 Annelida (@annelida) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 มีนาคม 2557 / 10:14
    ถ้าไม่ปล่อยมือกัน มันก็ไม่หลุดเนอะ
    #4708
    0
  17. #4633 Jane (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2557 / 01:07
    เอายังไงอะหนาวซักอย่างเหอะ เฮกกกกกกกกก
    #4633
    0
  18. #4403 Nupem (@mepun) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 มกราคม 2557 / 15:01
    เฮ้อ พี่หนาวจะเอายังไงกันแน่เนี่ย
    #4403
    0
  19. #4398 อัลฟินด์ (@alfhind) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 มกราคม 2557 / 00:20
    ซับซ้อนซ่อนเงื่อน T____T

    พีมจะใจอ่อนให้พี่หนาวมั้ยน่ะ แต่ลึกๆ ก็เชียร์พี่เดรก แง..... 
    #4398
    0
  20. วันที่ 15 มกราคม 2557 / 18:10
    พี่หนาวจะเอาไงกันแน่
    #4313
    0
  21. #4199 junjae (@poly21) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 มกราคม 2557 / 15:07
    น้องพีมของเราจะหวั่นไหวเปล่านิ
    #4199
    0
  22. #4134 Annelida (@annelida) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2556 / 22:11
    พี่หนาว อะไรยังไงฟะ นี่พูดเลยยยว่า ตามไม่ทันจริงๆ
    #4134
    0
  23. #4120 cool.yy (@cool-yy) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2556 / 20:53
    เรา...งง...หนาว...ว่ะ
    #4120
    0
  24. #4031 ThePitch (@pecepeach) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2556 / 22:52
    ;_; ละไว้ในฐานที่รีดเดอร์ไม่มีคำอธิบาย 555555555555
    #4031
    0
  25. #4011 Khim (@kalaty) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2556 / 11:46
    เหันแก่ตวหวะ หนาว

    #4011
    0