My brother ขอโทษทีผมไม่อยากเป็นน้อง

ตอนที่ 2 : MYBROTHER : 01

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 926
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    30 ธ.ค. 55

 
 
 

Fight over

 

                ฉันนอนพลิกไปมาบนเตียงนี่ก็ห้าทุ่มกว่าแล้วแต่ฉันยังไม่รู้สึกง่วงนอนเลย เหตุผลแรกคือฉันนอนคิดเรื่องวันนี้ที่เกิดขึ้นเกี่ยวกับรุ่นน้องที่ชื่อท้องฟ้า ฉันคิดยังไงฉันก็คิดไม่ออกอยู่ดี เขาเป็นใครและเขาต้องการอะไรจากฉัน ส่วนอีกเหตุผลหนึ่งที่ฉันนอนไม่หลับคือเสียงเล่นกีตาร์ของห้องข้างๆซึ่งก็คือท้องฟ้านั่นแหละ ฉันยอมรับว่ามันเพราะไม่มีที่ติ แต่มันทำให้ฉันแทบบ้าจนนอนไม่หลับ!

แอบรักอยู่ในใจ ไม่รู้จะบอกใคร
ว่าฉันมีใจให้คนมีเจ้าของ . .
ทำได้แค่เพียงมอง
ร่ำร้องไปคนเดียวว่ารักเธอ

เพลงแรกที่ฉันฟังมันยังไม่ค่อยเท่าไหร่ แต่ไม่นานนักเขาก็เปลี่ยนเพลงไปเรื่อยๆจนเสียงกีตาร์มันเริ่มดังขึ้นพร้อมกับเสียงของเขาที่ดังขึ้นเช่นกัน

ต่อให้มีอะไรที่เปลี่ยน หัวใจดวงนี้ไม่เปลี่ยน

 เกิดมาเพื่อจะรัก รักเธอ ซื่อตรงกับเธอเรื่อยไป

ต่อให้วันเวลาหมุนเวียนเปลี่ยนไป แค่ไหน รักไม่เปลี่ยนแปลง...

ฉันแทบจะเอาทุกอย่างที่อยู่รอบตัวปิดหูไม่ให้เสียงของเขาเล็ดลอดเข้ามาในโสตประสาทของฉัน แต่มันกลับไม่ได้ผลเลยซักนิดคอนโดของฉันมีทั้งหมดยี่สิบสี่ชั้นแต่ละชั้นมีทั้งหมดสี่ห้องใหญ่แบ่งเป็นฝั่งละสองห้องแล้วห้องของฉันกับเขาก็ติดกันทำให้เสียงกีตาร์ของเขามันจะดังถึงแค่ห้องฉันเท่านั้น

แต่ฉันจะบ้าตายเพราะไม่ได้นอนอยู่แล้ว!

เบาๆหน่อยได้ไหม!” ฉันตัดสินใจเดินออกไปนอกระเบียงเพื่อตะโกนให้คนข้างห้องฉันหยุดการเล่นกีตาร์กับร้องเพลงบ้าๆนั่น!

หืม? เขาโผล่หน้ามาหาฉันพร้อมใบหน้ากวนโอ๊ย

คนจะนอน เข้าใจไหม!” ฉันเริ่มไม่ไหวแล้วนะ

เข้าใจแล้วครับ

ก็ดี

นิว

อะไร -_-”

ฉันหงุดหงิดจริงๆแหละคนจะหลับจะนอน เขาน่าจะมีความเกรงใจมากกว่านี้หน่อยนะ ให้ตายเถอะฉันไม่เข้าใจอารมณ์ของเด็กคนนี้เลยจริงๆ

ผมแค่อยากเห็นหน้านิวก่อนนอน ฝันดีนะครับ ^^” เขาว่าจบก็เดินกลับเข้าไปในห้องทิ้งให้ฉันยืนงงกับประโยคสุดท้ายที่เขาพูด

เขาแค่ต้องการเห็นหน้าฉันอย่างนั้นหรอ?

 

 

กริ๊ง กริ๊ง กริ๊งกริ๊งกริ๊งงงงงงงงงงงง!!!

เสียงออดหน้าห้องทำเอาฉันที่กำลังนอนหลับสบายตื่นขึ้นมาด้วยความหงุดหงิด ใครกันนะมารบกวนวันพักผ่อนวันสุดท้ายของฉัน แม่จะด่าให้ไม่กล้ามาหาอีกเลยคอยดูเถอะ -_-!!! ฉันเดินออกจากห้องนอนไปเปิดไปตูเผยให้เห็นคนที่ยืนกดกริ่งยิ้มร่าอยู่หน้าห้องผิดกับฉันที่แทบจะกระแทกประตูปิดทันทีที่เจอหน้าเขา

มีมารยาทไหม วันนี้วันอาทิตย์คนจะหลับจะนอน ฉันเริ่มเปิดปากด่าเขา

แต่นี่มันเก้าโมงแล้ว

แล้วไง? วันหยุดฉันจะตื่นกี่โมงก็ได้

วันหยุดนิวแต่ผมไม่หยุดนิ

แล้วบอกฉันทำไม -_-“

ผมอยากบอก

แต่ฉันไม่อยากรู้ มีอะไรอีกไหมฉันจะไปนอน

มีครับ

ว่ามาสิ

ฉันกอดอกยืนมองเขาหน้าห้อง ท้องฟ้ายังคงยิ้มร่าเหมือนเดิมจนฉันเริ่มจำรำคาญที่เขาไม่ยอมพูดอะไร เขาจะพยายามก่อกวนฉันไปถึงไหน

ไปรับน้องกันเถอะ~”

ไปสิ เกี่ยวอะไรกับฉันละ

เกี่ยวดิ ^_^” เขายังปั้นหน้ายิ้มต่อไป

ยังไง?

ถ้านิวไม่ไปรับน้องกับผมผมก็ไม่ไป

นั่นมันก็เรื่องของนายฉันทำท่าจะเดินกลับเข้าห้องแต่เขาฉุดมือฉันให้หันกลับไปหาเขาเหมือนเดิม

มันจะไม่ใช่เรื่องของผมแค่คนเดียวหรอกในเมื่อนิวต้องดูแลผมด้วย

ดูแล? ฉันลากเสียงอย่างไม่เข้าใจความหมายที่เขาพูด

เขาต้องการจะทำลายวันว่างของฉันจริงๆใช่ไหมเนี่ย T^T ทำไมฉันต้องมาเปิดประตูให้เขาด้วยนะ แล้วถ้าฉันไม่เปิดประตูให้ เขาจะกดจนกริ่งฉันเสียเลยไหมนะโว้ยยยยยย นี่มันวันหยุดของฉันนะ!!

 “ผมเขียนในใบประวัติไปว่าที่อยู่ของผมกับนิวอยู่ใกล้กัน

“-[]-!!”

นิวก็ต้องดูแลผมไม่ใช่หรอ ^^”

นายรู้ได้ยังไงว่าจะเจอฉันที่นี่นายรู้ได้ยังไงว่าฉันอยู่ที่นี่

มันไม่ได้ยากเลยนะสี่ปีที่ผ่านมาไม่เคยมีเรื่องไหนที่ผมไม่รู้นอกจาก

“…”

นิวมีแฟน!” เขาดูใส่อารมณ์กับประโยคสุดท้าย

เป็นนักสืบตั้งแต่เมื่อไหร่?

ไม่หรอกครับเป็นเฉพาะนิวคนเดียว

เหอะ!”

ฉันไม่ได้ต้องการเลยซักนิด!

ไปอาบน้ำแต่งตัวเถอะครับ ผมจะรอ

รอไปสิ ฉันจะนอนต่อ

กลัวผมขนาดนั้นเลยหรือไง?

กลัว? กลัวอะไร

กลัวจะรักผมไง J

หลงตัวเอง!!”

เขาทำท่าทางไม่รู้ไม่ชี้แล้วเดินกลับเข้าไปในห้องของตัวเอง ส่วนฉันที่เริ่มโมโหกับคำขู่ของเขาทำให้ฉันเดินกลับเข้าไปในห้องแล้วตรงไปที่ห้องน้ำฟังไม่ผิดหรอกฉันกำลังจะอาบน้ำ ทำไมฉันต้องยอมไอ้เด็กบ้านั่นด้วย TOT

ไม่นานนักฉันก็ออกมาจากห้อง ท้องฟ้าที่ยืนรอฉันอยู่หน้าห้องก่อนหน้านี้อยู่แล้วยิ้มอย่างผู้ชนะที่บังคับฉันให้ไปกับเขาได้ฉันไม่ได้อยากจะไปฉันอยากจะนอนอยู่ที่ห้องแทบตาย แต่ฉันต้องมีความรับผิดชอบในการดูแลเขาเหมือนกัน ถ้าแซ็กรู้ว่าฉันกับท้องฟ้าอยู่ห้องข้างกัน เราต้องทะเลาะกันแน่ๆ

จะเรียนหมอแต่สูบบุหรี่งั้นหรอ?ฉันมองคนตรงหน้า มือข้างหนึ่งของเขาคีบบุหรี่อยู่ ดวงตาสีดำมองฉันนิ่งก่อนที่เขาจะเดินไปขยี้บุหรี่ทิ้ง

ถ้านิวไม่ชอบผมก็ไม่ทำ

นั่นมันก็เรื่องของนายฉันพูดก่อนจะเดินนำหน้าเขามา

ทำไมต้องเย็นชาใส่ผมด้วย

ปกติฉันตอบกลับไป

เปล่านะฉันโกหกฉันเย็นชากับเขาแค่คนเดียวเท่านั้นแหละ ฉันไม่ชอบนิสัยของเขาที่พึ่งรู้จักกันวันสองวันแต่เขาบังคับให้ฉันทำตามที่เขาบอก ทั้งๆที่ฉันเป็นพี่เขา

อือนิวเป็นยังไงผมก็ยังเหมือนเดิม

เหอะนายดูละครน้ำเน่ามากไปนะฉันตอบก่อนจะเดินเข้าไปในลิฟท์

ผมพูดความจริง เขาเดินตามเข้ามา

ความจริงหรือโกหกฉันก็ไม่สนหรอก

เหอะคนไม่ใช่ทำอะไรก็ผิดงั้นสิ?

รู้ตัวก็ดี

ฉันไม่เคยรู้สึกว่าตัวเองดูเหมือนนางมารร้ายมาก่อนเลย แต่ฉันไม่เคยทำนิสัยแบบนี้กับใคร ไม่เคยพูดประชดประชันใครนอกจากคนๆนี้หรอก มันน่าไหมล่ะ!

ในลิฟท์ฉันกับเขาเราไม่ได้พูดอะไรกันอีก มีแต่ความเงียบมาครอบงำระหว่างฉันกับเขา ฉันอยู่ชั้นที่ยี่สิบกว่าจะลงไปถึงชั้นสุดท้ายก็ใช้เวลาประมาณสองถึงสามนาที มันจะเป็นปกติเหมือนทุกวันถ้าไอ้เด็กที่อยู่กับฉันมันเลิกจ้องฉันซะที

มองอะไรฉันหันไปถามเขา

มองนิว

“!!!”

ให้ผมมองทั้งวันผมก็ยังไม่หายคิดถึงนิวเลย

เสี่ยว!”

แล้วรักไหมครับ?

ไม่!!”

ติ๊ง

เป็นเวลาเดียวกับลิฟท์ที่เปิดออกพอดี ฉันเดินนำโด่ออกมาก่อนเขา ทำให้คนที่เดินตามหลังต้องรีบวิ่งตามฉันมา ฉันถอนหายใจกับคำพูดของเขาหลายคำที่ทำเอาฉันแทบบ้า ฉันไม่ได้เขินกับคำพูดของเขาแม้แต่น้อย แต่ฉันไม่ชอบเขาควรจะรู้ว่าฉันมีแฟนอยู่แล้ว

แล้วถ้าแซ็กรู้ว่าเขามาพูดประโยคบ้าๆแบบนี้กับฉันละก็เฮ้อออ ไม่อยากจะคิดเลย T^T

จะไปไหน เขาถามฉันหลังเห็นว่าฉันจะเดินออกไปที่ถนน

โบกแท็กซี่

ไม่ต้องไปกับผม เขาเดินมาฉุดข้อมือฉันให้เดินตามเขาไป

เขาพาฉันมาที่รถมอเตอร์ไซค์สีดำคันใหญ่ที่จอดเด่นสง่าอยู่ในที่จอดรถของคอนโด เขายื่นหมวกกันน็อคสีดำให้ฉันส่วนตัวเขาก็กำลังถอยรถออกมาจากที่จอดรถ แต่เอ๊ะหมวกกันน็อคของเขามีอันเดียวจะเอามาให้ฉันใส่ทำไมกัน เขาเป็นคนขับเขาควรที่จะใส่นี่นา -_-

 “เอาไปใส่ ฉันยื่นหมวกคืนให้เขา

ไม่ต้องนิวใส่ไปเถอะ

แต่นายเป็นคนขับ

แต่นิวเป็นคนซ้อน

คำพูดของเขาดูคล้ายๆคำพูดของฉันนะว่าไหม -_-

นายกำลังทำให้ฉันไม่ไว้ใจในการขับรถของนาย

ไว้ใจได้แต่ถ้านิวเป็นอะไรไปคนที่เสียใจก็คือผม!”

“…”

คำพูดของเขาจะทำให้ฉันหัวใจเต้นแรงได้ถ้าคำๆนี้ไม่ได้หลุดออกจากปากของเขาน่ะนะ!

ผมใส่ให้ก็ได้เขาพูดจบมือหนาก็ฉุดเอาหมวกกันน็อคออกไปจากมือฉัน เขาค่อยๆสวมหมวกกันน็อคให้ฉันอย่างระมัดระวัง

ขอบคุณ

เต็มใจครับ เขาตอบพร้อมรอยยิ้ม

ฉันขึ้นไปซ้อนบนรถของเขาอย่างยากลำบาก อาจเป็นเพราะข้อแรกฉันเป็นผู้หญิงที่เตี้ยเกินเกณฑ์มาตรฐานหญิงไทย ข้อที่สองรถของท้องฟ้ามันสูงเกินไป -_-^

ตัวเล็กเหมือนเดิมเลยนะ ฮ่าๆเขาหัวเราะเบาๆ ร่างสูงช้อนตัวฉันขึ้นไปนั่งบนรถอย่างรวดเร็ว

นี่นายทำอะไรหา!” ฉันด่าเขากลับไป

นิวกำลังจะทำให้ผมไปรับน้องสาย -_-”

แต่นายก็ไม่ควรจะอุ้มฉัน

ทำไม?

ฉันเป็นผู้หญิงนะ

ถ้านิวไม่ชอบผมขอโทษถ้าไม่ยกโทษไม่เป็นไร

“…?”

ผมจะรับผิดชอบเอง ^_^”

ยังไง

เขาจะรู้ตัวไหมนะว่ารอยยิ้มของเขาทุกๆครั้งที่ยิ้มมาให้ฉันมันดูน่ากลัวและสยดสยองมากๆ แม้ว่าเขาจะเป็นผู้ชายที่จัดว่าหน้าตาดีมากๆคนหนึ่งก็เถอะ

ผมจะไปบอกพ่อแม่นิวว่าผมอุ้มนิวแล้วนิวไม่ชอบผมจะรับผิดชอบเป็นพ่อของลูกเอง

มันเกี่ยวกันไหม -_-”

ผมสามารถทำให้มันเกี่ยวกันได้เสมอ เขายักคิ้วกวน

จ้าพ่อคนเก่ง ฉันประชดกลับไป

                ท้องฟ้าเป็นผู้ชายในแบบที่ฉันไม่เคยเจอมาก่อนบางทีเขาก็ดูร้ายจนฉันเกลียด บางทีเขาก็ทำตัวน่ารักเหมือนเด็กไร้เดียงสา เขาคือคนที่เคยชอบฉันจริงๆหรอ

 

               

                ไม่นานนักเราก็เดินทางมาถึงมหาลัยโดยสวัสดิภาพ เขาไม่ได้ขับรถน่ากลัวเหมือนตอนแรกที่ฉันคิดเลยซักนิด ความจริงฉันไม่จำเป็นต้องใส่หมวกกันน็อคเลยก็ได้ เขาพาฉันมาทางลัดที่ไม่เคยไปมาก่อน ฉันพึ่งรู้ว่าจากคอนโดมามหาลัยมีทางลัดที่ใกล้นิดเดียว

                “ขอบคุณที่บังคับฉันมา ฉันคืนหมวกกันน็อคให้เขา

                แล้วนิวจะไปไหน?

                “ไปหาแซ็ก ฉันเน้นชื่อแซ็กชัดๆ

                พอเขาได้ยินชื่อของแซ็กเขาก็หุบยิ้มลงทันทีก่อนจะเปลี่ยนสีหน้าให้เป็นปกติ

                นิวควรจะอยู่กับผมสิ เขาท้วง

                ทำไมฉันต้องอยู่กับนายละ?

                “ก็ผมพานิวมา

                “ไม่เกี่ยวกันเลยเถอะ แค่ฉันยอมมาด้วยก็ดีแค่ไหนแล้วเขาเรื่องมากจริงๆเลย

                “โอเคแต่นิวห้ามกลับก่อนนะ ไม่งั้นผมไม่อยู่รับน้องเขาพูดด้วยเสียงเอาแต่ใจนิดๆ

                ฉันจะไปไหนได้ล่ะ

                แต่ความจริงแล้วฉันกำลังจะไปบอกให้แซ็กพาฉันกลับไปที่คอนโด -_-;;

                โอเคงั้นไว้เจอกันนะครับ

                “อื้อฉันเดินออกมาจากจุดที่เขาจอดรถทันที

                แล้วฉันจะบอกแซ็กว่ายังไงดี แต่เอาเถอะยังไงฉันก็โกหกไม่เก่งอยู่แล้ว เขาคงไม่โกรธฉันหรอกแต่ถึงจะโกรธเขาก็อาจโกรธฉันไม่นานก็ได้ หวังให้เป็นแบบนั้นนะ -____-;;;

                ตึกคณะของฉันดูครื้นเครงกว่าปกติมันเป็นแบบนี้ประจำในช่วงรับน้องปีหนึ่งแต่พอผ่านช่วงนี้ไปแล้วก็ไม่ต่างจากป่าช้าดีๆนี่เอง ฉันเดินเข้าไปหาแซ็กที่กำลังยืนคุยกับรุ่นน้องปีสองอยู่ เขาหันมาสบตากับฉันพอดีสายตาของเขาสื่อออกมาตรงๆเลยว่าฉันมาได้ยังไงในเมื่อทุกๆครั้งเขาจะเป็นคนไปรับไปส่งฉันเสมอจนป่านนี้ฉันยังขับรถไม่เป็นเลย

มาได้ยังไง เขายิงคำถามออกมาทันที

มากับท้องฟ้าฉันเก้งๆกังๆตอบไป

หวังว่านายคงจะไม่โกรธฉันหรอกใช่ไหม -_-^

ท้องฟ้า?

คนผมบลอนเมื่อวานไง

มันเรื่องอะไรกันนิว

นั่นไงเขาเริ่มทำท่าทางไม่พอใจใส่ฉันแล้ว TOT

ไว้ฉันจะเล่าให้ฟังนะฉันจับมือแซ็กหลวมๆ อย่าพึ่งระเบิดฉันเลยนะ

อือ

“^^”

ไปหาที่นั่งรอผมก่อนไป เดี๋ยวจัดการอะไรเสร็จแล้วจะพากลับไปส่งที่คอนโด

นั่นแหละคือสิ่งที่ฉันต้องการ!

โอเค

ฉันทำตามที่แซ็กบอกอย่างว่าง่าย ตอนแรกฉันเห็นสายตาของท้องฟ้าที่จ้องฉันตลอดเวลาฉันเลยจิกตากลับไปแล้วพูดโดยไม่ออกเสียงว่าฉันจะไปห้องน้ำเขาเลยพยักหน้าเข้าใจ แต่ความจริงแล้วไม่ใช่แบบนั้นหรอกฉันจะไปหาที่สงบๆอยู่รอแซ็กต่างหาก

สวนสาธารณะในมหาลัยเป็นที่ๆฉันคิดว่าสงบที่สุดในวันหยุดเสาร์อาทิตย์แบบนี้ นักศึกษาคณะต่างๆไม่ค่อยพลุกพล่านมากนัก จะมีก็แต่พวกที่มาส่งงานหรือทำกิจกรรมของชมรมที่ตัวเองเลือก ส่วนฉันน่ะกรณียกเว้นเพราะฉันไม่เลือกที่จะลงซักชมรม แค่เวลาเรียนยังมีแทบจะไม่พอฉันจะเอาเวลาไหนไปเข้าชมรมล่ะจริงไหม

บรรยากาศของมหาลัยในช่วงวันหยุดดูสงบดีเหมือนกัน หลังจากที่ฉันขึ้นปีสี่ฉันก็ไม่ได้มาที่มหาลัยบ่อยนักเพราะต้องไปประจำที่โรงพยาบาล พอเริ่มขึ้นปีห้าใหม่ๆก็ต้องใส่ใจกับการทำงานให้มากขึ้นกว่าเดิม ฉันได้เจอคนไข้หลากหลายรูปแบบไม่ว่าจะเป็นเด็กวัยรุ่นหรือแม้กระทั่งคนชรา

เคยมีคนบอกฉันว่าคนที่เป็นหมอได้บุญมากๆที่ได้ช่วยเหลือผู้อื่นมันก็ใช่สำหรับฉัน แต่ในความคิดของฉันอาชีพหมอไม่ได้มีไว้เพื่อรักษาคนไข้เพียงอย่างเดียว

มันมีไว้เพื่อทำให้คนที่ทุกคนรักอยู่กับเราไปนานๆมากกว่า

หนีมาอยู่ตรงนี้เองน้องรหัสของฉันเดินเข้ามานั่งข้างๆ

เป้ไม่ได้ไปเข้าเวรหรอกหรอ?

ไม่ล่ะค่ะเป้มาช่วยน้องรหัสรับน้อง ^^”

อ้อ…”

ว่าแต่พี่นิวทำไมมานั่งอยู่ตรงนี้ละคะ

พี่ไม่รู้จะไปทำอะไร ก็เลยมานั่งเล่นน่ะ

ออ

ฮ่าๆฉันหัวเราะกลับไป

เป้อิจฉาพี่กับพี่แซ็กจังพี่แซ็กดูรักพี่มากๆเลยนะคะ

ทำไมละ?

ก็…”

น้องเป้พูดเรื่องแซ็กให้ฉันฟังไปพลางๆ ฉันนั่งฟังบางทีก็หัวเราะกับเรื่องตลกของแซ็ก น้องเป้คือญาติห่างๆของแซ็ก ที่ฉันกับแซ็กมาคบกันได้ก็เพราะน้องเป้ที่เป็นแม่สื่อให้ ฉันรักน้องรหัสคนนี้เอามากๆ เธอเป็นคนนิสัยดี ออกจะเงียบๆไปบ้างแต่เวลามีเรื่องพูดละก็เธอพูดจนลิงหลับได้เลย

พี่คิดว่าพี่กับพี่แซ็กจะคบกันถึงแต่งงานเลยไหม? จู่ๆเป้ก็ถามฉันขึ้นมา

พี่ยังไม่คิดถึงเรื่องนั้นเลย..”

นั่นสิเนอะ หนูก็ถามพี่แปลกๆ ฮ่าๆ

ไม่เป็นไรหรอก

แปลกเนอะบางคนที่วิ่งตามความรักแทบตายแต่ความรักมันกลับวิ่งหนีแต่คนที่ไม่ต้องการความรักมันกลับวิ่งเข้าหา

เห?

ฮ่าๆ เป้เพ้อมากไปหน่อย สงสัยอ่านนิยายเยอะไป เป้หัวเราะ

แล้วถ้าเป็นพี่ความรักมันกำลังวิงหนีหรือวิ่งเข้าหาละ?

เป้ว่ามันกำลังวิ่งเข้าหาแต่พี่นิวไม่รู้ตัวมากกว่าค่ะ

“…?”

อ่าเป้ต้องไปแล้วนะคะ เพื่อนส่งข้อความมาตามแล้วไว้เจอกันนะคะ

จ้า บายฉันโบกมือบ๊ายบายตามหลัง

แล้วก็กลับมาเงียบเหมือนเดิมหลังจากที่น้องเป้ไปแล้ว ฉันยังคิดถึงคำพูดเดิมของน้องเป้ไม่หาย เรื่องแต่งงานเป็นเรื่องที่ฉันไม่เคยคิดมาก่อน ไม่สิฉันเคยคิดตั้งแต่อยู่มัธยมแต่พอเข้ามหาลัยมาฉันก็ไม่ได้คิดถึงมันอีกเลยฉันคิดว่าชีวิตของฉันมันควรจะอยู่กับงานมากกว่าเรื่องความรัก

ทหารกับตำรวจมีประชาชนให้ดูแล เคยมีทหารคนหนึ่งพูดว่าครอบครัวทหารต้องอดทนนะเพราะเขาไม่ได้มีเวลาให้เหมือนครอบครัวอื่นๆ

สำหรับฉันหมอก็มีคนไข้ให้ดูแล หมอต้องดูแลคนไข้เป็นสิบๆคน เวลาที่จะอยู่กับตัวเองวันหนึ่งมีแค่กี่ชั่วโมงก็ไม่รู้ ไหนจะต้องไปตรวจคนไข้ เช็คอาการ บางทีก็ต้องเข้าห้องผ่าตัด เราไม่สามารถรู้ได้ว่าเราจะมีเวลาว่างจริงๆวันไหน นั่นทำให้เรื่องแต่งงานมันหายไปจากความคิดของฉันเลย

แต่ฉันโชคดีที่แซ็กกับฉันเราเรียนหมอเหมือนกัน เราเลยเข้าใจกันและกัน แซ็กเป็นคนๆหนึ่งที่เก่งเกี่ยวกับการแพทย์เอามากๆเขาเลยได้เข้าไปอยู่กับหมอจริงๆในห้องผ่าตัดบ่อยๆ ซึ่งฉันก็ภูมิใจในความเก่งและความดีของเขา

ผมหานิวตั้งนานแซ็กเดินเข้ามาสวมกอดฉันจากด้านหลัง อ้อมกอดของเขายังคงอบอุ่นเหมือนทุกๆครั้ง ฉันหันหน้าไปหาเขาแล้วยิ้มบางๆกลับไป

เหนื่อยไหม?

หายเหนื่อยแล้วล่ะเขาคลายอ้อมกอด มือหนาเปลี่ยนมายีหัวฉันเล่นแทน

หายเร็วจังนะ

ก็ได้กอดแฟน มันก็หายเหนื่อยแล้วนี่ครับ เขายิ้มบางๆ

แซ็กเป็นผู้ชายที่มีเสน่ห์เอามากๆ ดวงตาของเขาเป็นสิ่งเดียวที่สามารถสะกดสายตาหลายคู่ให้มองที่เขาเพียงคนเดียว แซ็กเป็นผู้ชายตาสวย ผมสีดำสนิทกับดวงตาสีน้ำตาลอ่อนของเขามันดูน่าหลงใหลเอามากๆ

เดี๋ยวผมจะพานิวกลับนะ

ไม่เป็นไรน่าไปจัดการงานเถอะ ไม่ต้องห่วงฉัน ^^”

ไม่ห่วงได้ไง เดี๋ยวนี้นิวไปโปรยเสน่ห์จนผมมีศัตรูเป็นไอ้รุ่นน้องคนนั้น รู้ไหมผมไม่ชอบ

อื้อรู้

เพราะงั้นกลับกัน ^^”

แล้วงาน…?”

ผมจะกลับไปส่งนิวแล้วกลับมาเคลียต่อ ให้เอมันเคลียงานไปก่อนเขาไม่พูดเปล่า มือหนาเอื้อมมาจีบมือฉันไว้แน่น เขาพาฉันเดินไปตามทางที่จะไปลานจอดรถของมหาลัย

เอที่แซ็กพูดถึงคือเพื่อนสนิทของเขาคนเดียว เอเป็นคนร่าเริงเพลย์บอยแต่นิสัยดี เขามักจะพาฉันกลับบ้านเสมอเวลาแซ็กไม่ว่าง แซ็กเชื่อใจเอเอามากๆฉันก็เหมือนกัน เอเป็นเพื่อนที่ดีของแซ็กและฉันเราเลยไม่มีเรื่องผิดใจอะไรกัน

เฮ้ย!!!” เสียงหนึ่งตะโกนออกมาจากตึกคณะฉัน

อีกแล้วแซ็กถอนหายใจเบาๆ เขากระตุกมือฉันให้เดินต่อไป

นิวจะไปไหน!”

ไวยิ่งกว่าเสียง ร่างสูงของท้องฟ้ายืนกั้นไม่ให้ฉันกับแซ็กเดินผ่านไปได้ ดวงตาของเขาจ้องมองมาที่ฉันลึกเหมือนต้องการจะสื่ออะไรบางอย่างแต่ฉันไม่รู้ว่าเขาต้องการจะสื่ออะไร

กลับไปร่วมกิจกรรมซะแซ็กพูดเสียงเรียบ

ไม่กลับ

ต้องการอะไร

นิว

นายพูดอะไรของนายฉันจ้องตาท้องฟ้าเขม็ง ไม่ชอบท่าทางการกระทำของเขาเลยจริงๆให้ตายสิ

ถ้านิวไม่ไปกับผมผมก็ไม่ร่วมกิจกรรม

กลับไป!” แซ็กเริ่มขึ้นเสียง

นิวต้องไปกับผม

ฉันไม่ไป

อย่าไปสนใจ แซ็กพูดก่อนจะฉุดมือฉันเดินไปอีกด้านหนึ่งของมหาลัยแทน ท้องฟ้ายังคงเดินตามอย่างไม่รู้สึกตัวว่าตัวเองกำลังทำตัวน่ารำคาญ

อย่าลืมสินิวผมเขียนลงในใบนั้นว่ายังไง คำพูดของเขาทำให้ฉันหยุดเดินแล้วหันกลับไปประจันหน้ากับเขาแทน

คิดจะใช้ข้ออ้างนี้ตลอดเลยหรือไง?!”

แต่มันก็ได้ผลนิครับ J

หึ!” ฉันปล่อยมือแซ็กทันที

นิว…”

เอาสิ...ฉันจะอยู่กับนาย พอใจหรือยัง!!” ฉันตะโกนดังลั่น

แต่มันไม่ได้สะทกสะท้านอะไรกับคนตรงหน้าเลยแม้แต่น้อย ท้องฟ้ายิ้มอย่างผู้ชนะอีกครั้ง เขาถือวิสาสะจับมือฉันเดินกลับเข้าไปในตึกของคณะ แซ็กไม่ได้เดินตามมาแต่เขากลับมองฉันด้วยความไม่เข้าใจว่าฉันกำลังทำอะไรอยู่ฉันกำลังจะหัวปั่นเพราะเด็กคนนี้!

                นี่นะหรือที่บอกว่ารอฉันมานาน รักฉันคิดถึงฉัน แต่สิ่งที่เขาทำมันเรียกว่าบังคับกันชัดๆ ฉันไม่ชอบคนแบบเขาเลยจริงๆ เกลียดอะไรได้อย่างนั้นฉันเกลียดเขาแต่ฉันจะไม่มีทางรักเขาเด็ดขาด!

ขอโทษที่ทำแบบนี้เขาพูดขึ้นหลังจากที่เดินออกมาห่างจากแซ็กพอสมควร

“…”

ถ้าผมไม่ทำนิวก็ไม่มากับผม

เขาพาฉันมานั่งตรงเก้าอี้ที่จัดไว้สำหรับรุ่นพี่ รุ่นน้องหลายๆคนมองเขาด้วยสายตาจิกกัดไม่ชอบใจ มันก็ไม่ผิดหรอกเพราะเขาทำตัวไม่ให้ความเคารพมาตั้งแต่วันแรกที่รับน้อง เลยไม่มีใครชอบใจเขาซักเท่าไหร่

นิวจะอยู่ตรงนี้รอผมใช่ไหม

แล้วฉันมีทางเลือกอื่นอีกไหมละ?

ขอบคุณครับเขาก้มหัวให้ฉันน้อยๆแล้วเดินกลับไปนั่งอยู่ในแถวเหมือนเดิม

ไม่เข้าใจสิ่งที่เขากำลังทำเขาต้องการอะไรจากคนอย่างฉันกันแน่ ฉันไม่ชอบเวลาที่ตัวเองอยู่กับเขา มันทำให้ฉันรู้ว่าตัวฉันจริงๆแล้วเป็นผู้หญิงที่เย็นชาและไม่น่ารัก ทั้งๆที่ฉันไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน ฉันเป็นคนที่ยิ้มง่ายหัวเราะง่ายร่าเริง แต่มันหายไปหมดทุกๆครั้งที่ฉันเจอหน้าเขาท้องฟ้า


-------
คอมเม้นหนักๆ T__________T

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

131 ความคิดเห็น

  1. #114 น้องนอซ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2556 / 00:47
    ทำไมยิ่งอ่านยิ่งสงสารท้องฟ้าหว่า T[]T
    #114
    0
  2. #101 ใบโคเวอร์สี่กลีบ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 มีนาคม 2556 / 06:32
    ท้องฟ้าน่าสงสารT^T
    #101
    0
  3. #72 G-D }} Love (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2555 / 21:36
    ท้องฟ้าหนอ
    เดาเรื่องนี้ไม่ออกจริงๆ
    #72
    0
  4. #46 Boat Me (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2555 / 17:38
    อ่านเเล้วอ่านอีก ฟิน ~

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 22 กรกฎาคม 2555 / 17:42
    #46
    0
  5. #45 Boat Me (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2555 / 17:33
    สะจายยยยยยย !
    #45
    0
  6. #36 น้ำตาลไหม้. (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2555 / 11:01
    เศร้าอ่ะ
    ไม่รู้จะเชียร์ใครดี
    ท้องฟ้าก็ประเสริฐเกินผู้ชายธรรมดา ยอมทุกอย่างเพื่อผู้หญิงเพียงคนเดียว
    แซ็กก็ดีไร้ที่ติ
    คุณแซ็กที่เคารพคะ คุณช่วยเลวบ้างได้ไหม ซักนิดก็ยังดี ฉันอยากให้พระนางเค้าได้รักกันอย่างไร้ข้อกังขาน่ะค่ะ
    ถ้าคุณยังเป็นแบบนี้อยู่ล่ะก็.... นึกภาพไม่ออกเลยว่าตอนจบมันจะเป็นยังไงT^T 
    #36
    0
  7. #25 ★ Mr.Mikey (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2555 / 15:12
     แงๆ เห็นมีคนสงสารแต่ท้องฟ้าอ่ะ
    แต่เค้าขอค้าน! เค้าสงสารแซ็กไงไม่รู้ ฮ่าๆ 
    หนุกๆๆๆๆๆ หนุกเว่อร์เลยยย ชอบบบ เป็นกำลังใจค้าบบบ
    #25
    0
  8. #22 AKAYAMI (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2555 / 21:56
    ท้องฟ้า สรุปแกเอาไงฟร๊ะ
    #22
    0
  9. #16 beboom~ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2555 / 15:18
    นิวเน แอบร้าย >O #16
    0
  10. #15 มักเน่น้อยผุ้น่ารัก (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2555 / 09:20
     นุกอ่ะ..
    #15
    0
  11. #14 Matsuo_ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2555 / 21:19
    ท้องฟ้าแอบน่าสงสาร TT 
    #14
    0
  12. #12 TR...dark : valentine (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2555 / 17:20
    ช๊ ๆๆ ๆ    ยังไงเนี๊ยยยยย

    >< 
    #12
    0
  13. #11 Sia 'Gd Pz (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2555 / 20:28
    หวังว่าเป้จะไม่ใช่ตัวร้ายนะ 555555555
    ชอบเรื่องนี้ล่ะ สนุกมาก ๆๆๆ

    ปล.อัพๆไวไว ยาวๆ นะนะนะนะ *0*
    #11
    0