เพียงพิภพ [Yaoi]

ตอนที่ 1 : 1 : เปิดบ้านเพียงพิภพ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,161
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 280 ครั้ง
    18 ก.ค. 62



เปิดบ้านเพียงพิภพ




เสียงชัตเตอร์นับร้อยดังขึ้นท่ามกลางสถานที่โล่งกว้างที่จัดเตรียมงานไว้อย่างสมเกียรติ พรมสีแดงทอดยาวตามทางเดินเพื่อเป็นเกียรติแก่ผู้ที่ได้รับเชิญมาในงานประกาศรางวัลครั้งยิ่งใหญ่ สื่อมวลชนทุกแขนงต่างพากันมาจับจองพื้นที่เพื่อให้ได้รูปภาพมุมที่ดีที่สุด



รถยนต์หรูจอดเทียบหน้าพรมแดง ประตูรถเปิดออกพร้อมกับขายาวที่ก้าวออกมาจากรถ รูปร่างสูงโปร่งบ่งบอกถึงลักษณะทางกายภาพที่สมบูรณ์แบบกับใบหน้าที่ไร้ที่ติ ดวงตามองตรงไปยังทางเดินข้างหน้าพร้อมรอยยิ้มที่ปรากฏขึ้นบนใบหน้า 



เสียงฮือฮาดังขึ้นต่อเนื่องเมื่อรถอีกคันจอดเทียบท่า ร่างของผู้ชายสี่คนเดินลงมาจากรถก่อนจะลงมายืนประกบข้าง ใบหน้าที่ถอดแบบกันมาทำให้ทั้งห้าตกเป็นประเด็นพูดถึงอยู่บ่อยครั้ง ครอบครัวที่สมบูรณ์แบบจากรุ่นสู่รุ่น



ครอบครัวเพียงพิภพ



“เพียงพิภพมากันทั้งบ้านอีกแล้ว” เสียงของคนคนหนึ่งดังขึ้น เขาเล็งกล้องไปยังเพียงพิภพทั้งห้าก่อนจะรัวชัตเตอร์ไม่หยุด



“นามสกุลเพียงพิภพ?” คนที่อยู่ข้างตัวเอ่ยทวน “ใช่ครอบครัวที่เครื่องบินตกทั้งบ้านรึเปล่า”



“ใช่”



“…”



“แต่ไม่ใช่ทั้งบ้าน” กล้องในมือลดลงเล็กน้อยเมื่อร่างของทั้งห้าเดินผ่านไป



“…”



“เพียงพิภพเหลือแค่ห้าคน” เขาหันไปสบตาเพื่อนที่ยืนอยู่ข้างตัว “ทายาททั้งห้า”



“แค่ห้างั้นเหรอ”



“อืม”



“เป็นไปได้ยังไง เกิดอะไรขึ้น”



“ข่าวดังมาก แต่ก็ผ่านมาเกือบสิบปีแล้ว”



“เคยอ่านผ่านๆ แต่ไม่ได้ใส่ใจ”



“เครื่องบินตก...ตอนนั้นทุกคนกำลังนั่งเครื่องไปอังกฤษ ไปงานรับปริญญาพี่คนโตของตระกูล”



“อ่า…แล้วน้องๆล่ะ”



“อยู่ที่อังกฤษกันหมด”



“อืม…แต่ก็ผ่านมานานแล้ว”



“…”



“คงไม่รู้สึกอะไรแล้วมั้ง”



“ไม่มีใครรู้หรอก”



“ก็ดูมีความสุขกันดี”



“ภายใต้รอยยิ้ม...อาจไม่ใช่รอยยิ้มก็ได้”



“…”



“รอยยิ้มพวกนั้นเป็นของจริงรึเปล่า...ตั้งแต่ทำงานสายนี้มายังสงสัย”



“มันดูเฟคเหรอ?”



“ไม่กล้าพูดแบบนั้นหรอก”



“…”



“แค่รู้สึกว่ามันไม่จริง”





-




เสียงประกาศรางวัลผ่านไปพร้อมกับเสียงของแฟนคลับที่แสดงความยินดี งานดำเนินมาถึงช่วงสุดท้ายกับรางวัลใหญ่ที่เป็นไฮไลท์ของงาน ชื่อที่ประกาศขึ้นบนหน้าจอทีละรายชื่อเรียกเสียงกรี๊ดจากแฟนคลับได้มากจนน่าขนลุก



และชื่อสุดท้าย



“มาบรรจบ เพียงพิภพ”



เสียงกรี๊ดดังกระหึ่มจนเจ้าของชื่อที่นั่งอยู่รู้สึกแปลกใจ วงการที่เข้ามาไม่ถึงสองปียังเร็วเกินไปที่จะได้รับรางวัลนี้ ทันทีที่กล้องหันมารอยยิ้มก็ปรากฏขึ้นอัตโนมัติ มือข้างหนึ่งโบกทักทายแฟนคลับที่ดูอยู่ทางจอมอนิเตอร์



“ตื่นเต้นไหมจบ” เสียงของพี่ชายที่อายุห่างกันเพียงหนึ่งปีถามขึ้น “ก่อนว่าจบต้องได้แน่ๆเลย”



“ไม่หรอก...คนอื่นควรจะได้มากกว่า” ไม่มีความตื่นเต้นอยู่ในน้ำเสียง สายตาทอดมองไปยังเวทีที่กำลังจะประกาศรายชื่อในอีกไม่กี่วินาทีข้างหน้า



ทันทีที่เสียงเพลงจบลงรายชื่อที่ประกาศออกมาก็เรียกเสียงกรี๊ดพร้อมเสียงปรบมือทั่วทั้งฮอลล์ ร่างสูงลุกขึ้นปรบมือให้นักแสดงหญิงที่ได้รับรางวัล เสียงกรี๊ดและเสียงปรบมือบ่งบอกว่าเธอคู่ควรกับรางวัลนี้มากแค่ไหน



และเขา...ไม่เสียดายเลยสักนิด



“ไม่เป็นไรใช่ไหมจบ” เสียงพี่ชายคนโตดังขึ้น สายตาที่ดูเป็นห่วงทำให้เขาส่ายหน้ากลับไป



“โอเคครับพี่เอก” รอยยิ้มประดับอยู่บนใบหน้า “ไม่ใช่ปีสุดท้าย ผมไม่ได้คาดหวัง”



ไม่ได้คาดหวัง ที่แปลว่าแบบนั้นจริงๆ



งานประกาศรางวัลจบลงหลังจากที่กินเวลามากว่าสามชั่วโมง กว่าจะได้กลับออกมาขึ้นรถก็กินเวลาไปเกือบครึ่งชั่วโมง ไม่เขาก็ใครสักคนในครอบครัวที่จะถูกคนมากหน้าหลายตาเข้ามาทักทาย เป็นแบบนี้ทุกครั้งที่ออกงานสังคมด้วยกัน หลายครั้งที่พยายามทำใจให้ชิน แต่ทุกครั้งก็จบที่ไม่ชินสักที



รอยยิ้มปรากฏขึ้นอีกครั้งเมื่อเบื้องหน้าของเขาคือแฟนคลับที่ยืนขนาบสองข้างรอส่ง สายตามองไปรอบๆพร้อมกับมือที่โบกไปมา รู้ดีว่ากว่าที่จะมาเจอเขาแฟนคลับต้องมารอก่อนหลายชั่วโมง การที่ยิ้มให้และโบกมือทักทายเป็นสิ่งที่ไม่ได้ยากเกินความสามารถ และไม่ใช่แค่แฟนคลับของเขาเพียงอย่างเดียว





ทุกคนชอบเพียงพิภพ




รถตู้แวนสีดำสนิทจอดลงตรงหน้า ประตูเลื่อนเปิดออกพร้อมกับทั้งห้าที่หันหลังกลับมาโบกมือลาอีกครั้ง ไม่รู้อีกนานแค่ไหนที่พวกเขาจะได้ออกงานพร้อมกันอีก



คงนานมาก



ประตูรถปิดลง ความเงียบเข้ามาครอบงำ รอยยิ้มที่เคยประดับบนใบหน้าเหลือเพียงใบหน้าที่นิ่งเรียบ ฉากหนึ่งของละครจบลง




และนี่คือ...บ้านเพียงพิภพ




“อึดอัดไปหมด” เสียงของพี่คนโตดังขึ้นพร้อมกับถอดสูทที่ใส่อยู่ ไม่บ่อยครั้งนักที่เขาจะแต่งตัวแบบนี้ “หายใจไม่ออก” เนคไทถูกดึงออกก่อนจะโยนออกไปให้พ้นตัว



‘เพียงเอก เพียงพิภพ’



พี่ชายคนโตของตระกูลเพียงพิภพ คนที่ใครหลายคนต่างหมายปอง ทั้งหน้าที่การงานที่มั่นคง รูปลักษณ์ภายนอกที่ดูดี วาจาสุภาพ และรอยยิ้มที่ดูเป็นมิตรอยู่เสมอ


จะมีสักกี่คนที่รู้ว่าทุกอย่างที่เห็น...ตรงกันข้าม



“ส่งผมที่คอนโดนะครับ”



‘เพื่อ เพียงพิภพ’



พี่คนรองผู้บริหารบริษัทเพียงพิภพจำกัด ทุกอย่างเป็นไปได้เมื่ออยู่ในมือเขา ไม่มีอะไรที่เขาทำไม่ได้ ถ้าพูดว่าได้ มันต้องได้ และไม่เคยพลาดเลยสักครั้ง



“ไม่กลับไปนอนที่บ้านเหรอ” พี่ใหญ่ถามขึ้น



“ไม่ พรุ่งนี้ผมมีประชุมเช้า”



“อ่อ…แล้วนันต์ล่ะ”



“กลับหอ” น้ำเสียงนิ่งเรียบตอบกลับมา เสื้อสูทที่ถอดออกถูกพับเป็นระเบียบราวกับไม่เคยผ่านการใช้งาน “พรุ่งนี้ราวน์เช้า”



‘เอกอนันต์ เพียงพิภพ’



ว่าที่นายแพทย์ที่กำลังจะเรียนจบในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้า ความสนใจหนึ่งเดียวคือหนังสือ เขาสามารถอยู่ตัวคนเดียวในห้องได้นานหลายชั่วโมงถ้ามีหนังสือให้เขาอ่าน 



จริงๆระหว่างที่นั่งอยู่ในงานก็อ่านงานวิจัยไปพลางๆ



“ก่อนนอนบ้าน...พรุ่งนี้พี่เอกไปส่งที่มอได้ไหมครับ”



‘มาก่อน เพียงพิภพ’



น้องคนที่สี่ของตระกูล ใบหน้าเปื้อนยิ้มหันไปมองพี่ใหญ่ที่หยิบเอ็มพีสามเครื่องเก่าขึ้นมาฟังเพลง รอยยิ้มที่ปรากฏขึ้นมาไม่รู้ว่าออกมาจากใจหรือเพราะคิดว่าต้องยิ้มเลยยิ้ม



“ได้ครับ เดี๋ยวพี่ไปส่ง” คนพี่ตอบรับ “แล้วจบล่ะ”



“คอนโด”



‘มาบรรจบ เพียงพิภพ’



น้องคนสุดท้องที่อายุห่างจากคนพี่เพียงหนึ่งปี ใบหน้าที่อิดโรยค่อยๆหลับตาลงช้าๆ ความเหนื่อยล้าจากงานที่สั่งสมมาทั้งอาทิตย์กับงานที่มหาวิทยาลัยทำให้เขาต้องการพักผ่อน ทั้งที่ความจริงไม่ต้องทำงานก็มีเงินให้ใช้เหลือเฟือ แต่คิดว่าทำงานคงดีกว่า


อย่างน้อยก็มีอะไรให้ทำ



“งั้นวันนี้ก็เหลือแค่พี่กับน้องก่อนที่นอนบ้าน”



“…”



“แล้วจะมากินข้าวด้วยกันวันไหน...จะได้บอกป้าเพ็ญให้เตรียมทำอาหาร”



“…”



“อยากกินอะไรเป็นพิเศษรึเปล่า”



“พี่ครับ”



“ว่าไงจบ”




“เงียบหน่อยได้ไหม”




“…”



“ผมเหนื่อยมาทั้งวันแล้ว”



“โอเค...พี่ขอโทษครับ”



บทสนทนาจบลงพร้อมกับเสียงเพลงจากเอ็มพีสามเครื่องเก่า ภาพเบื้องหน้าคือน้องๆที่ต่างคนต่างอยู่ในโลกของตัวเอง และมันไม่ใช่ภาพที่แปลกตาเท่าไหร่นัก




นี่คือความเป็นจริง




เพียงพิภพที่ใครๆต่างพากันอิจฉา




จริงๆแล้ว...ไม่มีอะไรเลย




สิ่งที่ดูสวยหรูเป็นเพียงโลกสมมติ เพราะชีวิตจริง...




เพียงพิภพเป็นแค่นามสกุลที่ยังดึงพวกเขาไว้ให้อยู่ด้วยกัน




ก็เท่านั้นเอง







-----------------------------

และ บ้านเพียงพิภพก็ได้เกิดขึ้น 


เปิดนิยายเรื่องใหม่อีกแล้ว ;-;

ยอมรับว่าเป็นเรื่องที่คิดนานมาก และวางแผนไว้นานนนน

ลังเลอยู่นานว่าจะแต่งดีไหม กลัวแต่งแล้วจะแป็ก ;-;

แต่ถึงอย่างนั้นก็ลองเสี่ยงกันอีกครั้ง


ฝากบ้านเพียงพิภพไว้ในอ้อมอกอ้อมใจด้วยนะคะ

เรื่องนี้เป็นเรื่องแรกของทายาททั้งห้า

ส่วนจะเป็นเรื่องของคนไหนนั้น...


ลองทายกันนะ :)



1 คอมเม้นท์แทนกำลังใจ

อยากอ่านความเห็นของทุกคนนะคะ

แค่หนึ่งคอมเม้นท์ก็ชื่นใจมากแล้ว <3


พูดคุยกันได้ที่ #เพียงพิภพ

ทักทายกันทางทวิตเตอร์ได้ที่ @perlinawriter



อยากแป้กเลยนะขอร้อง T_T





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 280 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

631 ความคิดเห็น

  1. #612 In.orn (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2563 / 19:51
    น่าสนใจมาก แต่ ตอนนี้ ต้องจำชื่อคุณชายทั้งห้า ให้แม่นก่อน เป็นกำลังใจให้ไรท์นะคะ
    #612
    0
  2. #578 baekbow (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2563 / 18:37
    สิ่งที่สะดุดตาที่สุดคงเป็นชื่อของพี่น้องตระกูลนี้ ชื่อแปลกไม่พอ ดูไปคนละทิศคนละทางด้วย
    #578
    0
  3. #556 rampaithepthongk (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 กันยายน 2563 / 15:44
    เพิ่งมาอ่านตอนแรกค่ะแล้วพี่น้องเค้าไม่ค่อยรักกันเหรอดูต่างคนต่างอยู่
    #556
    0
  4. #526 Sunflower.W (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2563 / 01:44
    อึดอัดแทนน
    #526
    0
  5. #494 mamaew1921 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2563 / 21:08
    มาเริ่มต้นอ่านวันแรกค่ะ น่าสนุก
    #494
    0
  6. #464 siriporn60529 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2563 / 21:57

    กำลังใจจากคนอ่านน่ะ
    #464
    0
  7. #368 หหหห (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 23:30

    แงงงติดตามค่า

    #368
    0
  8. #322 Tnchrx000 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 เมษายน 2563 / 09:57
    ชอบ plot มากค่ะ บรรยายก็ดีๆๆ รอติดตามเรื่อยๆนะค้าบ
    #322
    0
  9. #92 haruhana_n (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 กันยายน 2562 / 23:29
    แปลกดีค่ะ เดาทางไม่ถูกเลย ว่าจะกินกันเองหรือแยกเป็นคู่ๆ
    #92
    0
  10. #50 jogod (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2562 / 13:11
    ดูแนวแปลกดีค่ะ ชวนติดตาม
    #50
    0
  11. #27 MY_NaTCh (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2562 / 17:31

    รอนะคะ น่าติดตามมาก
    #27
    0
  12. #26 15magnitude (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2562 / 07:11
    น่าสนใจมากเลยค่ะ ติดตามม
    #26
    0
  13. #12 sakunsakun (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2562 / 22:47
    เพราะว่าครอบครัวเสียเพราะเดินทางไปงานรับปริญญาของพี่ใหญ่แน่ๆเลย น้องๆเลยมึนตึงและเมินเฉยกับพี่มาก กอดนะพี่ใหญ่ กอดๆๆๆ
    #12
    0
  14. #11 Fuse (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2562 / 10:38

    ติดตามรอตอนต่อไปนะคะ

    #11
    0
  15. #10 wal_5678 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2562 / 09:18

    ....ประทับใจชื่อแต่ละคนมากครับ


    กลิ่นดราม่ามาแต่ไกลเลย ติดตามๆ

    #10
    0
  16. #9 Nanongkongtugkon (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2562 / 07:35
    น่าติดตามมากกก

    รออออค่า
    #9
    0
  17. #8 misoman (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2562 / 23:12
    น่าติดตามมากๆ สู้ๆนะคะ
    #8
    0
  18. #7 ooy1565 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2562 / 19:59
    นี่คือเรื่องของพี่ใหญ่ก่อนหรือเปล่าครอบครัวจะบินไปงานรับปริญญาพี่ชายคนโตแต่เสียชีวิตหมดทั้งบ้านทำให้น้องๆทั้ง 4 ที่รอที่อยู่ที่โน่นจะโทษเป็นความผิดของพี่หรือไม่ต้องตามต่อไปเราเอามั่วๆ
    #7
    0
  19. #4 misoman (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2562 / 19:16
    สนุกแน่ๆ
    #4
    0
  20. #3 So Lucky My Love (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2562 / 15:24
    น่าติดตามมม รอนะคะ
    #3
    0
  21. #2 sakunsakun (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2562 / 09:25

    ติดตามจย้าาาาาาาาาา เย้!
    #2
    0
  22. #1 aeae_holic (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2562 / 23:29
    แง้ เปิดมาไม่กี่บรรทัดก็อยากอ่านแล้วค่า รอน๊าา /ส่งกอดให้กำลังใจค่า ><
    #1
    0