[The Boyz] I'm Your Boy

ตอนที่ 1 : Intro

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 290
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 21 ครั้ง
    27 ต.ค. 60

"ฮักนยอนอ่า!! เด็กมาหา!!"



ฮักนยอนเงยหน้าขึ้นจากหนังสือคณิตศาสตร์ที่ยังทำการบ้านไม่เสร็จดีเมื่อได้ยินเสียงเพื่อนตะโกนเรียกมาจากหน้าประตูห้อง เขาวางขนมปังไส้ครีมลงกับโต๊ะแล้วลุกขึ้นยืนเดินไปที่ประตู เมื่อเห็นคนที่มาหาฮักนยอนก็ขมวดคิ้ว ปกติซอนอูจะมารอเขาอย่างนี้เฉพาะเวลาเลิกเรียนเท่านั้น หอของเขาอยู่ใกล้กับบ้านของซอนอู ถ้าต่างฝ่ายต่างไม่มีธุระอะไรก็มักจะกลับพร้อมกันเสมอ ฮักนยอนเดินข้ามทางเดินไปหาซอนอูที่ยืนล้วงกระเป๋ากางเกงพิงหลังกับกำแพงฝั่งตรงข้าม



"ทำไมทำหน้าหงิกอย่างนั้น? มีอะไรรึเปล่า?" ฮักนยอนถามคนที่ทำหน้าเหมือนไม่สบอารมณ์ รู้สึกเซ็งนิดหน่อยที่ต้องแหงนหน้ามองซอนอู ทั้งๆ ที่เขาอายุมากกว่าแต่ดันเตี้ยกว่า ถึงจะแค่ไม่กี่เซนติเมตรก็เถอะ



"กินเลอะเป็นเด็กๆ" ซอนอูยกมือขึ้นแตะนิ้วชี้กับมุมปากข้างซ้ายของฮักนยอนช่วยเช็ดครีมสีขาวออกให้ รู้สึกอารมณ์ดีขึ้นมานิดนึงที่ต่อให้ฮักนยอนจะอายุเยอะกว่าเขายังไงอีกฝ่ายก็ยังทำตัวเด็กกว่าเขาอยู่ดี



เมื่อกี้เขาไม่ค่อยพอใจคำที่รุ่นพี่ปีสามใช้เรียกแทนเขาเท่าไรนัก ถึงเขาจะอายุน้อยกว่าฮักนยอนปีนึงแต่เขาก็อายุตั้งสิบเจ็ดปีเข้าไปแล้ว เขาไม่ใช่เด็กและเขาก็ไม่ชอบถูกมองว่าเป็นเด็กด้วยโดยเฉพาะเวลาที่มีจูฮักนยอนเข้ามาเกี่ยว



"ไม่ได้เด็กซักหน่อยก็คนมันรีบกิน ยังทำการบ้านไม่เสร็จเลยเนี่ย มีธุระอะไรก็รีบพูดมา" ฮักนยอนรีบแก้ตัวเมื่อถูกว่า เขายกหลังมือขึ้นเช็ดปากอีกทีหนึ่ง



"ฮักนยอนเลือกชมรมรึยัง?"



"พี่ฮักนยอน" ฮักนยอนแก้ให้ เจ้าเด็กคนนี้นี่ยังไง? เจอหน้ากันไม่เคยจะเรียกเขาว่าพี่ซักที



"ทำตัวให้สมกับพี่ก่อนสิแล้วจะ-โอ๊ย!!" ซอนอูร้องลั่นเมื่อถูกฮักนยอนหยิกเอว มือรีบจับมืออีกฝ่ายดึงออกจากเอวของตัวเองแล้วก็ตีเนียนจับมือเล็กนั่นไว้อย่างนั้น



"สรุปว่าเลือกชมรมรึยัง?" ซอนอูถามซ้ำ พยายามที่จะไม่ขำหน้าบูดบึ้งเหมือนเด็กๆ ของคนที่บอกว่าตัวเองไม่ใช่เด็ก



"อื้อ เลือกแล้ว อาจารย์ให้เลือกเมื่อวาน" ฮักนยอนตอบ



"เลือกเต้นเหมือนเดิมใช่มั้ย?"



"ป่ะ-เปล่า ไม่ได้เลือกเต้น" ฮักนยอนตอบติดขัด เขาก้มหน้าลงเพราะรู้สึกเขินๆ ขึ้นมาเมื่อนึกเลยไปว่าตัวเองเลือกชมรมอะไรและเพราะเหตุใด



"ไม่ได้เลือกเต้นแล้วเลือกอะไร?" ซอนอูถามต่อ รู้สึกแปลกใจเพราะปกติฮักนยอนชอบเต้น ถึงจะเต้นไม่ได้เก่งมากแต่ก็ชอบเต้น สองปีที่ผ่านมาฮักนยอนก็เลือกชมรมเต้นมาตลอด แล้วทำไมปีนี้อยู่ๆ ถึงได้เลือก...



"ร้องเพลง"



"อะไรนะ?!" ซอนอูอุทานเสียงดังเมื่อรู้ว่ารุ่นพี่ตัวเล็กเลือกชมรมอะไร



"ก็แล้วจะเสียงดังทำไมเนี่ย?" ฮักนยอนหน้ามุ่ย ไม่เข้าใจว่ารุ่นน้องจะตกอกตกใจอะไรนักหนา



"ปกติไม่ชอบร้องเพลงไม่ใช่รึไง?"



"ก็ไม่ชอบ"



"ไม่ชอบแล้วไปเลือกชมรมร้องเพลงทำไม?" เสียงเข้มๆ ของซอนอูดึงให้ฮักนยอนหลุดจากภวังค์



"ก็ไม่ทำไม ทีนายไม่ชอบเต้นยังเลือกชมรมเต้นได้เลย"



"จู-ฮัก-นยอน" ซอนอูล่ะอยากจะยกมือขึ้นตบหน้าผากเสียให้รู้แล้วรู้รอดแต่เป็นหน้าผากของจูฮักนยอนนะไม่ใช่หน้าผากของคิมซอนอู คิดว่าเขาตามไปเข้าชมรมเต้นเพราะอยากจะเปลี่ยนบรรยากาศรึยังไง?
 


ฮักนยอนห่อไหล่ตัวหดลีบเมื่อถูกกดเสียงเรียกชื่อแบบนั้นซอนอูเห็นแล้วก็ใจอ่อนยวบ ปากสบถคำหยาบโดยที่ไม่มีเสียง



"โอเค งั้นก็ชมรมร้องเพลง ตกลงตามนั้น" ซอนอูบอกแล้วหยิบกระดาษเลือกชมรมที่ใส่กระเป๋ากางเกงติดมาด้วยขึ้นมา



"ตกลงอะไร? นี่อย่าบอกนะว่าจะตามมาอยู่ด้วยอ่ะ"



"อือ"



"ไม่ให้อยู่!!" ฮักนยอนร้องเสียงดังรีบจับมือซอนอูไว้ไม่ให้เขียนคำว่าร้องเพลงลงไปในช่องชมรม ซอนอูเงยหน้าขึ้นมามองเขา สายตาบอกชัดว่าไม่พอใจ ฮักนยอนเผลอกลืนน้ำลายเอื้อก เขาปล่อยมือของฝ่ายนั้นก่อนจะก้มหน้าลง



"นายชอบฟุตบอลนี่ ทำไมถึงไม่ไปอยู่ชมรมฟุตบอลล่ะ?" ฮักนยอนถามเสียงเบา



"ก็อยากอยู่ด้วยกัน" ซอนอูตอบไปตามความจริง



"ไม่เอา เดี๋ยวก็เป็นแบบปีที่แล้วอีก มีความสุขรึไงที่ต้องมาฝืนทำในสิ่งที่ตัวเองไม่ชอบน่ะ?"



"พูดอะไรเข้าตัว ฮักนยอนเองก็ไม่ชอบร้องเพลงแล้วไปอยู่ชมรมร้องเพลงทำไม?"
 


ฮักนยอนพูดไม่ออก เขาเม้มปากพลางใช้ความคิด มันก็จริงอย่างที่ซอนอูพูดเขาไม่ชอบร้องเพลงแต่ก็ดันอุตริเลือกที่จะอยู่ชมรมร้องเพลง เขารู้ว่ากำลังจะฝืนทำในสิ่งที่ตัวเองไม่ชอบแต่นั่นเป็นเพราะว่าเขาชอบอย่างอื่นมากกว่า



ถ้าซอนอูรู้สาเหตุที่เขาไปเข้าชมรมร้องเพลงมีหวังเขาได้โดนซอนอูเทศนาไม่จบไม่สิ้นโทษฐานที่คิดอะไรไม่เข้าเรื่องแน่



จะเอายังไงดี?



"จูฮักนยอน" ซอนอูเรียกชื่อคนที่นิ่งไปทำให้ฮักนยอนเงยหน้าขึ้นมา คนแก่กว่ากำลังจะพูดแต่เสียงกริ่งเตือนหมดเวลาพักดังขัดจังหวะ ตาเรียวรีเบิกกว้าง



"ซวยแล้วการบ้าน!! เอาไว้ค่อยคุยกันทีหลังนะ นายจะเลือกชมรมอะไรก็แล้วแต่แต่ถ้าถามฉันฉันอยากให้นายเลือกในสิ่งที่ชอบ ไปล่ะ" ฮักนยอนพูดเร็วปรื๋อ ยกมือขึ้นโบกๆ ไล่อีกฝ่ายให้รีบกลับห้องเรียนแล้วก็รีบวิ่งดุ๊กๆ เข้าห้องของตัวเองไป



ซอนอูยกมือยีหัวตัวเอง



พูดไม่ออกเลยให้ตายสิ 



สิ่งที่ชอบงั้นเหรอ?



ก็เพิ่งจะยืนอยู่ตรงหน้ากันเมื่อกี้นี้ไง



.



.



.



To Be Continued
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 21 ครั้ง

48 ความคิดเห็น

  1. #19 allrisedefpig (@elficezaa) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 01:30
    พี่จินอูอยู่ในชมรมชั่ยมั่นชั่ยยย
    #19
    0
  2. #1 iamyourmother (@iamyourmother) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2560 / 21:57
    น้องต้องแอบชอบใครสักคนในชมรมแน่เยย
    #1
    0