[WonKyu] One Sh♥t

ตอนที่ 2 : Birthday's Gift

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 451
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    8 เม.ย. 59




"ฮยอง!!"

เสียงสดใสดังทักทายทันทีที่ชีวอนกดรหัสเปิดประตูคอนโดแล้วก้าวเข้าไปในห้อง ยังไม่ทันได้ถอดรองเท้าเก็บเข้าตู้ดีคยูฮยอนก็กึ่งเดินกึ่งวิ่งเข้ามาหา ในหน้าประดับด้วยรอยยิ้มกว้างจนตาหยีแต่ที่สะกดใจชีวอนได้มากกว่าคือผ้ากันเปื้อนสีเขียวอ่อนที่สวมทับอยู่บนเสื้อยืดสีดำกับกางเกงนอนสีเทาของคยูฮยอน ชีวอนเลิกคิ้วด้วยความสงสัย กำลังจะอ้าปากถามคยูฮยอนก็เข้ามาจัดแจงดึงกระเป๋าของเขาไปถือแถมยังช่วยถอดเสื้อคลุมของกรมตำรวจออกให้อีก

"ฮยองเหนื่อยมั้ย? หิวรึเปล่า? จะกินข้าวก่อนหรืออยากอาบน้ำ? เดี๋ยวผมไปเปิดน้ำอุ่นให้" คยูฮยอนถามแต่คำตอบที่ได้รับจากฮยองคือแขนสองข้างที่รวบกอดเอวดึงตัวคยูฮยอนเข้าไปจนชิด ฮยองแกล้งทิ้งน้ำหนักตัวลงมาแล้วเบียดหัวตัวเองกับหัวของเขาทำให้คนที่ถูกออดอ้อนหลุด​หัวเราะออกมา

เหมือนลูกหมาตัวโตๆ เลย

"ปล่อยได้แล้ว" คยูฮยอน​บอกพร้อมกับทุบกำปั้นไปที่หลังของอีกฝ่ายอย่างไม่ค่อยจะแรงนัก

"อยากกอด" บอกอย่างเดียวคงไม่พอเพราะมันมาพร้อมกับอ้อมกอดที่รัดแน่นขึ้น คยูฮยอน​ยิ้มให้กับคำพูดนั้นก่อนจะคลายมือที่กำอยู่แล้วกอดตอบอีกฝ่าย มือตบหลังคนเป็นพี่ปุๆ

"รู้สึกดีจัง รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นพนักงานบริษัทที่ทำงานมาเหนื่อยๆ แล้วกลับบ้านมาเจอภรรยาวิ่งมาหา มาช่วยถอดเสื้อ ช่วยถือกระเป๋า ถามว่าเหนื่อยมั้ย อะไรอย่างนี้" ชีวอนบอกพร้อมกับกดจูบหัวคนที่ซบหน้าอยู่กับบ่าของตน

คยูฮยอนออกจะรู้สึกแปลกๆ กับคำว่าภรรยาของฮยอง รู้แหล่ะว่าฮยองแค่พูดเปรียบเทียบไปอย่างนั้นแต่มันก็อดจะรู้สึกเขินไม่ได้ เมื่อเขินมากๆ เข้าก็แกล้งงับฟันเข้ากับบ่าของฮยอง เก็บคำพูดที่จะด่าฮยองว่าประสาทลงคอไป

วันนี้คยูฮยอนตั้งใจว่าจะทำตัวดีๆ

"ก็คิดถึงคุณสามีก็เลยรีบออกมาหาแล้วก็ยอมให้กอดอยู่เนี่ย" คยูฮยอนบอกอู้อี้แต่ฮยองกลับดันไหล่คยูฮยอนออกแล้วจ้องหน้ากันราวกับว่าภูเขาไฟฟูจิเพิ่งจะระเบิดไปเมื่อครู่

"กินยาอะไรผิดมารึเปล่าเนี่ย? หรือว่าไม่สบาย?" ชีวอนถามรีบเอาหน้าผากตัวเองอังกับหน้าผากของคยูฮยอนเมื่อเห็นว่าไม่ได้ร้อนอะไรก็ถอยใบหน้าออกรีบจับแขนคยูฮยอนพลิกดูซ้ายขวา

"อะไรของฮยองเนี่ย?" คยูฮยอนบ่นดึงแขนตัวเองจากมือใหญ่ไปกอดอกไว้ หน้าขาวๆ ที่เริ่มจะแต้มปื้นแดงตรงสองแก้มบูดบึ้งบอกอารมณ์ที่เริ่มจะไม่ดี และนั่นก็ทำให้คนที่มองอยู่หัวเราะออกมา

"หัวเราะทำไม?" คยูฮยอนตวัดตามองคุณตำรวจที่ยืนขำอยู่ ปากยิ่งเบะออก

"ก็ถ้าเป็นเวลาปกตินายด่าฮยองประสาทไปแล้ว แต่นี่ไม่ด่าแถมยังเออออตามอีก ไม่สบายแน่ๆ ไปโรงพยาบาลมั้ย?" ชีวอนแกล้งแซวแล้วก็ได้เสียงตวาดแหวดังแหวกอากาศมากระแทกหู

"ฮยอง!!"

"ฮ่ะๆ แบบนี้สิคยูคยูของฮยองน่ะ" ชีวอนบอกกลั้วหัวเราะพลางรวบตัวคุณน้องเล็กของวงที่เอาจริงๆ ก็ไม่รู้ว่ามาโผล่ที่คอนโดของเขาได้ยังไงเข้ามากอดอีกรอบ

"เหอะ คิดว่าผมอยากพูดมากนักรึไง ก็แค่คิดว่าถ้าพูดแบบนี้แล้วฮยองจะชอบก็เท่านั้น แล้วนี่อะไร? มาหาว่าไม่สบาย ประสาท!!" คยูฮยอนโวยวายถึงกระนั้นก็ยอมให้ฮยองกอดแต่โดยดี

"ชอบสิ ชอบมากๆ เลย ฮยองก็แค่แปลกใจเฉยๆ ไม่เอาไม่โกรธนะครับ ภรรยาคนดีของฮยอง"

คยูฮยอนย่นจมูกให้กับสรรพนามที่ฮยองใช้เรียกตัวเอง หน้าที่ยังไม่หายร้อนดีมีแต่จะร้อนขึ้นเรื่อยๆ เบียดไถกับช่วงบ่าของฮยองแล้วบอกอู้อี้

"สรุปจะเอายังไง? จะกินข้าวหรือว่าจะอาบน้ำ?"

"ชีวอนค่อยๆ ผละกอดออก เห็นน้องเล็กของวงที่แสบยิ่งกว่าใครกำลังหน้าแดงก็อดจะหัวเราะเบาๆ อีกรอบไม่ได้ แต่ก็ต้องรีบเม้มปากเก็บรอยยิ้มเมื่อตากลมโตสีดำสนิทตวัดมองมาอีก

"กินข้าวก่อนก็ได้ แล้วค่อยไปอาบน้ำพร้อมกัน ดีมั้ย?" ชีวอนถามตาพราว นานแค่ไหนแล้วนะที่ไม่ได้อาบน้ำกับคยูฮยอน

"ไม่ต้องทำหน้าหื่นกามเลย ทำไมต้องอาบพร้อมกันด้วย?"

"ฮยองบอกว่าอาบพร้อมกัน ไม่ได้บอกว่าอาบด้วยกัน หรือคยูอยากอาบกับฮยอง ฮยองโอเคนะ" ชีวอนแกล้งลอยหน้าลอยตาพูด เห็นคยูฮยอนอ้าปากพะงาบๆ เหมือนอยากจะด่าแต่คิดคำด่าไม่ออกแล้วยิ่งตลก สามีปัญญาอ่อนกดจมูกโด่งกับแก้มแดงเร็วๆ แล้วรีบเดินผ่านคยูฮยอนไปทางห้องครัวของคอนโด ปากหยักผิวเป็นเป็นทำนองเพลงอย่างอารมณ์ดี

"ฮยอง!!"

.

.

.

เมื่อมาถึงห้องครัวชีวอนก็ต้องแปลกใจอีกครั้งเมื่อครัวของเขาเละเทะไปหมด หันไปหรี่ตามองคนที่เดินตามมาก็ได้ใจความว่า คยูฮยอนเพิ่งจะลงมือทำอาหารให้ชีวอนเมื่อตะกี้นี้ ชีวอนมองเด็กน้อยในชุดผ้ากันเปื้อนสีเขียวอ่อนที่เดินไปเปิดแก๊สอุ่นอะไรซักอย่างในหม้ออย่างไม่เข้าใจ ปกติคยูฮยอนไม่ทำอาหาร เพราะคยูฮยอนทำอาหารไม่เป็น แค่จะต้มรามยอนยังต้องให้รยออุคเป็นคนทำเลย แล้วนี่อะไร? ทั้งมาหาถึงคอนโด มารับที่หน้าประตู เรียกว่าสามี ยอมให้เรียกว่าภรรยา แถมยังทำอาหารให้กินอีก หรือว่าคยูฮยอนอยากได้อะไร? หรือว่าเจ้าเด็กตัวแสบจะไปทำอะไรผิดมา?

คยูฮยอนเอาถ้วยกิมจิหลากหลายชนิดมาวางที่โต๊ะก่อนเป็นอันดับแรก ชีวอนลอบมองอย่างสนใจเพราะหน้าตาแลดูน่ากินและคยูฮยอนก็คงจะรู้ทันความคิดของชีวอนจึงได้เอ่ยขึ้นมาก่อนว่า

"กิมจิพวกนี้ผมไม่ได้ทำเองหรอก เอามาจากที่บ้านน่ะ ออมม่าเป็นคนทำ ฮยองชอบนี่" คยูฮยอนบอกอ้อมแอ้ม ปากสีขมพูเม้มเข้าหากัน เริ่มจะเครียดกับอาหารอื่นๆ ที่ตัวเองเป็นคนทำเองแล้วสิ สงสัยมื้อนี้ฮยองได้กินข้าวเปล่ากับกิมจิแน่

ชีวอนไม่ว่าอะไรเพียงแต่ส่งยิ้มบางๆ ไปให้คยูฮยอนเท่านั้น เขาคิดไว้แล้วว่าต่อให้อาหารที่คยูฮยอนทำจะรสชาติแย่แค่ไหนเขาก็จะกินให้หมด เพราะมันคือความพยายามของคยูฮยอน ความตั้งใจของคยูฮยอน ตอนนี้ชีวอนก็ได้แต่ภาวนาขอให้ตัวเองไม่ท้องเสียก็เท่านั้น เอเมน

ข้าวสวยสองถ้วยที่ติดจะเละไปนิดถูกนำมาวางบนโต๊ะตามด้วยหมูทอดชุ่มน้ำมันหน่อยๆ และพาจอนกิมจิ ก่อนที่คยูฮยอนจะหันไปตักซุปจากหม้อใส่ชามเป็นลำดับสุดท้าย 

"ซุปสาหร่ายเหรอ? ทำไมถึงทำซุปสาหร่ายล่ะ?" ชีวอนขมวดคิ้วเมื่ออาหารอย่างสุดท้ายที่คยูฮยอนนำมาวางคือซุปสาหร่าย

"วันนี้วันที่ 6 เมษา" คยูฮยอนบอกเสียงเบาแต่กลับทำให้ชีวอนเข้าใจทุกอย่างแจ่มแจ้ง สาเหตุที่คยูฮยอนมาหา มาทำอะไรให้กิน มาออดอ้อน ชีวอนเข้าใจแล้ว

"พรุ่งนี้ผมต้องบินไปญี่ปุ่นแต่เช้า ผมบอกฮยองแล้ว" คยูฮยอนบอกต่อ

"ใช่ นายบอกฮยองแล้ว ฮยองแค่ลืมว่าวันนี้เป็นวันที่ 6" ชีวอนบอกคล้ายกับเหม่อลอย ใช่คยูฮยอนบอกเขาซักพักแล้วว่าเจ้าตัวจะต้องไปซ้อมคอนเสิร์ตที่ญี่ปุ่นในวันเกิดของเขา เขาก็แค่ลืมไปว่าวันนี้เป็นวันที่ 6 และต่อจากพรุ่งนี้เขาจะไม่ได้เจอคยูฮยอนไปอีกซักพัก

"ฮยองเหม่ออะไร? กินข้าวได้แล้ว เดี๋ยวจะเย็นซะก่อน ผมลองชิมดูแล้วรสชาติมันดีกว่าแต่ก่อนเยอะเลยนะ รยออุคยังชมเลย" คยูฮยอนบอกพร้อมกับยิ้มกว้างอย่างภาคภูมิใจ ตักหมูใส่ถ้วยข้าวของฮยองเป็นเชิงให้่ลองชิมดู ชีวอนยิ้มรับแล้วตักทั้งข้าวทั้งหมูเข้าปาก จริงอย่างที่คยูฮยอนบอกรสชาติมันดีกว่าแต่ก่อนเยอะ แค่ข้าวแฉะไปนิดและหมูอมน้ำมันกับเค็มไปหน่อย

ตาโตๆ ยิ่งดูโตในตอนที่เจ้าตัวกำลังลุ้นว่าชีวอนจะวิจารณ์อาหารมื้อนี้ว่ายังไง ชีวอนเห็นดังนั้นก็ยิ่งอยากแกล้ง คนเป็นพี่เคี้ยวไปเรื่อยๆ ทำหน้าแกนๆ ใส่ให้อีกคนตกใจเล่น

"ฮยอง เป็นไงบ้าง? กินได้มั้ย? กินไม่ได้เหรอ? คายออกมามั้ย? ผมว่าผมชิมแล้วนะ หรือว่าชิ้นนั้นไหม้? คายออกมาเร็ว สั่งจาจังมยอนมากินกันแทนมั้ย?" คยูฮยอนถามยาวเป็นพรืด ตาโตแลดูกังวล เด็กตัวโตที่ยังใส่ผ้ากันเปื้อนสีเขียวอยู่นั่งไม่ติด มือกุลีกุจอหยิบกระดาษทิชชู่ยื่นให้ชีวอน และชีวอนก็กลืนทั้งข้าวทั้งหมูลงคอไปพอดี

"ก็อร่อยดี"

"ฮยอง!!" คยูฮยอนโวยแต่ดูก็รู้ว่าโล่งใจมากกว่า มือจับช้อนตักหมูกับข้าวเข้าปากบ้าง

"ก็บอกแล้วว่าอร่อย ผมไปให้ออมม่าสอนเป็นอาทิตย์เลยนะ" คยูฮยอนยิ้มแป้นเมื่อได้รับคำชมจากฮยอง รู้อีกนั่นแหละว่าฮยองแค่พูดเอาใจไปอย่างนั้น ข้าวเละจะตายอีกนิดนึงจะกลายเป็นข้าวต้มแล้ว หมูก็เค็ม ลุ้นเอากับพาจอนกิมจิกับซุปสาหร่ายก็แล้วกันวะ

เรากินกันไป พูดคุยกันไป อาหารไม่ได้อร่อยเท่าไหร่แต่ชีวอนกลับเจริญอาหารมากกว่าตอนกินอาหารที่กรมซะอีก เขารู้ว่ามันเป็นเพราะอะไร... เพราะเขาได้กินกับคยูฮยอน และมันก็ยิ่่งพิเศษที่คยูฮยอนเป็นคนทำอาหารมื้อนี้เองกับมือ

"เดี๋ยวฮยองไปนั่งดูทีวีก่อนนะ เดี๋ยวผมเอาชาเขียวร้อนไปให้ แล้วค่อยอาบน้ำ" คยูฮยอนบอกในตอนที่กินกันอิ่มแล้ว มือขาวเริ่มเก็บถ้วยชามซ้อนกันเพื่อที่จะเอาไปล้าง

"คยูไปพักเถอะ เดี๋ยวฮยองล้างเอง" ชีวอนบอกจะแย่งถ้วยชามในมือคยูฮยอนมาถือไว้เองแต่คยูฮยอนส่ายหน้าปฏิเสธแล้วเดินไปที่อ่างล้างจาน

"สามีทำงานมาเหนื่อยๆ เรื่องแค่นี้ผมทำเองได้" คยูฮยอนบอกโดยไม่มองหน้าคนที่ตัวเองเรียกว่าสามี ถ้าได้มองมีหวังไข้ขึ้นแน่

"อ่ะ" คยูฮยอนอุทานเมื่ออยู่ๆ คนเป็นพี่ก็กอดเขาจากด้านหลัง ปากหยักกดจูบกึ่งหูกึ่งแก้ม แล้ว...

"ฮยองได้บอกรึยังนะว่าภรรยาคนดีของฮยองในชุดผ้ากันเปื้อนแบบนี้เซ็กซี่มากเลย"

"ฮยอง!!"

.

.

.

ถึงปากจะบ่นว่าไม่อยากอาบน้ำด้วยกันแต่ตอนนี้คยูฮยอนก็พาตัวเองเข้ามาอยู่ในห้องน้ำกับฮยอง คยูฮยอนนั่งอยู่บนขอบอ่างมีผ้าเช็ดตัวสีขาวพันรอบเอวไว้ ขาสองข้างหย่อนแช่ลงไปในน้ำอุ่น ชีวอนฮยองนั่งอยู่ตรงกลางระหว่างหว่างขาของคยูฮยอนให้คยูฮยอนสระผมให้ บางทีก็แหงนหน้ามาพิงขาชวนคุยบ้าง บางทีก็นอนหนุนขามาเลยบ้าง คยูฮยอนว่าไปก็หลายรอบเพราะผ้าเช็ดตัวเลอะฟองแชมพูไปหมดแล้ว

ล้างฟองออกยังไม่ทันเสร็จดีคนเป็นพี่ก็หันมาหาแขนใหญ่รวบเอวดึงคยูฮยอนลงไปในอ่าง คยูฮยอนร้องเฮ้ยเพราะพาเอาผ้าขนหนูลงมาชุ่มน้ำด้วย กำลังขะอ้าปากว่าก็ต้องร้องเฮ้ยอีกรอบเมื่อถูกจับให้นั่งหันหลังสะโพกทับอยู่บนหน้าขาของชีวอนฮยอง น้ำอุ่นๆ รดมาบนหัวพร้อมกับกลิ่นแชมพูหอมทำให้คยูฮยอนยอมอยู่นิ่งๆ แล้วปล่อยให้อีกคนสระผมให้

"ฮยอง" คยูฮยอนเรียกในตอนที่เราอาบน้ำกันเสร็จแล้วแต่ยังพอใจที่จะแช่ตัวอยู่ในน้ำอุ่นๆ

"หื้ม?" ชีวอนรับคำในลำคอ ปากกดจูบขมับชื้นน้ำ มือก็ลูบผิวเนียนลื่นมือใต้น้ำเล่นไปด้วย

"พรุ่งนี้เป็นวันเกิดฮยองแต่ผมกลับต้องบินไปญี่ปุ่น" คยูฮยอนบอกเสียงเบา มือจับมือใหญ่ที่จับเอวตัวเองไว้แล้วสอดนิ้วประสานกัน ทั้งหลังพิงอยู่กับแผ่นอกเปลือยเปล่าของคนเป็นพี่ มืออีกข้างของฮยองที่คยูฮยอนไม่ได้จับไว้ยกขึ้นลูบหัวคยูฮยอน

"คยูฮยอนนา ไม่เป็นไรหรอก วันเกิดฮยองก็แค่วันธรรมดาๆ วันนึง เทียบกับวันนี้ที่นายมาหาฮยอง มาทำกับข้าวให้กิน มาสระผมให้ วันที่ 6 เมษาดีกว่า 7 เมษาเห็นๆ" ชีวอนบอกติดตลกแกล้งยีผมที่ยังเปียกน้ำของคยูฮยอนเบาๆ

"ฮยองอยากได้อะไรเป็นของขวัญวันเกิดมั้ย?" คยูฮยอนเอี้ยวตัวมาหา ชีวอนรู้สึกได้ถึงลมหายใจอุ่นๆ ที่เป่ารดอยู่ตรงกึ่งคางกึ่งแก้ม

"ไม่ต้องให้อะไรฮยองหรอก เพราะของขวัญที่ดีที่สุดที่คยูให้ฮยองในทุกวันก็คือคยูเอง" ชีวอนบอกจริงจังมือใหญ่แตะแก้มสีเรื่อประคองให้เงยขึ้นเพื่อที่จะสบตาสีดำสนิทส่งต่อความรู้สึกที่มีไปให้คยูฮยอนได้ คยูฮยอนเม้มปากลงก่อนที่จะหันมาหาชีวอนทั้งตัว เรียวขาขาวพาดคร่อมหน้าตักคนเป็นพี่

"งั้นผมจะให้ของขวัญที่ดีที่สุดกับฮยองก็แล้วกัน" คยูฮยอนบอกเสียงทะเล้นถึงกระนั้นก็ยังจับกระแสความประหม่าได้ คยูฮยอนแต้มจูบที่ปลายคาง ก่อนจะเลื่อนไปที่ลำคอ มือเรียวลูบอยู่ตรงหน้าท้องก่อนจะค่อยๆ ขยับสูงขึ้นหยอกล้ออยู่ที่หน้าอก

ชีวอนรู้ว่าของขวัญที่คยูฮยอนพูดถึงคืออะไร

"ผมรักฮยองนะ" คำบอกรักชิดริมฝีปากก่อนจะแทนที่ด้วยกลีบเนื้อนิ่ม คยูฮยอนแนบจูบลงมาบางเบา ค่อยๆ ไล่ชิมริมฝีปากของชีวอนไปเรื่อยๆ แขนไต่ขึ้นโอบรอบคอในขณะที่ลิ้นเล็กแทรกเข้าไปสำรวจโพรงปากของอีกฝ่าย คยูฮยอนรู้ว่าฮยองชอบให้จูบแบบไหน ก็เหมือนกับที่ฮยองรู้ว่าคยูฮยอนชอบให้จูบยังไงนั่นแหล่ะ

เรียวลิ้นฉ่ำชื้นพลัดกันเพรียกหา คยูฮยอนจูบบ้าง ชีวอนจูบบ้าง มือใหญ่แตะสัมผัสช่วงหลังเอวทำให้คยูฮยอนยิ่งเบียดกายเข้าหา แผ่นอกสะท้านขึ้นลงเพราะเริ่มหายใจไม่ทันชีวอนจึงยอมถอนจูบออก มือใหญ่ประคองสองข้างแก้มของคยูฮยอนไว้แล้วเลื่อนตัวจูบตรงหน้าผากแทน

"ฮยองก็รักคยูนะครับ ภรรยาคนดีของฮยอง" ชีวอนบอกด้วยรอยยิ้มจริงใจ และรอยยิ้มสว่างสไวของคยูฮยอนคือสิ่งตอบแทนคำบอกรักของชีวอน

"สุขสันต์วันเกิดครับ สามี"

.

.

.

End

.

.

.

Talk*

ฟิควันเกิดที่ลงไม่ทันวันเกิดคืออัลไล? 555+
จริงๆ ก็ตั้งใจจะแต่ง แต่ไม่คิดว่าจะได้แต่ง
แล้วอยู่ๆ เมื่อเช้าพล็อตก็มา
รีบปั่นพรีเซนต์งานแล้วก็มาปั่นฟิค ไใม่หลับไม่นอน 555+
เป็นฟิคที่สั้นมากแถมไม่มีอะไรเลยแต่ใช้เวลาแต่งเกือบสามชั่วโมง
เดาว่าคนอ่านน่าจะอ่านจบภายในสามนาที
คุ้มมั้ยเนี่ย??? 555+
สุขสันต์วันเกิดนะคะคุณตำรวจชเวชีวอน
ส่งโจคยูฮยอนไปเป็นของขวัญให้แล้วค่ะ
ขอให้มีความสุขมากๆ ห้ามป่วยอีกนะ สุขภาพแข็งแรง
รีบกลับมาไวๆ อยากติ่งอิพ่อแล้ว

ปปฮม
160408


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

104 ความคิดเห็น

  1. #10 aoyjona (@aoyjana) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2559 / 20:12
    น่ารักมากกกกกกกกกกกกกกกกกกก
    น่่ารักตั้งแต่เปิดประตูเข้ามาเลยยยยย
    ชอบบบบบ หว๊านนหวาน >..<
    #10
    0
  2. #5 sincere229 (@sincere229) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 เมษายน 2559 / 17:53
    แง๊ เค้าเขินนนนนนนน คุณสามีกับคุณภรรยาหนึ่งเดียวในใจ T3T
    #5
    0
  3. #4 Vinuch Sarun (@vinuch) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 เมษายน 2559 / 15:50
    โอ้ยยยยยยยยยยยย คุณสามี คุณภรรยา 
    ฟินเวอร์วังคะน้องหมอปี 
    ขอบคุณนะคะที่สละเวลาอันยุ่งเหยิงมาแต่งฟิคอิพ่อม้ากะน้องแมวให้ขุ่นแม่ชุ่มฉ่ำใจ
    แค่ชอตแรกที่น้องใส่ผ้ากันเปื้อนว่าจะทำกับข้าว ??? ก็เกิดขึ้นทันทีละ
    ว่าาาาาาาาาาา
    น้องคูยอนเนี้ยนะจะทำกับข้าว 
    สุดท้ายก็เป็นอย่างคาด ดีนะที่ยังกินได้ งั้นวันวอนคยู 1013 นางน่าจะพัฒนาอัพเลเวลทำอาหารดีขึันกว่านี้นะ
    รออ่านๆๆๆๆๆ

    ***ว่าแต่ ของขวัญน้องคูเนี้ย ประหยัดดีนะคะ 
    #4
    0
  4. #3 Kungpassa (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 เมษายน 2559 / 05:31
    สุขสันต์วันเกิด คุณสามี โอ๊ยยยยแบ๊บฟินมาทำอาหารมาถวายตัวมอบเป็นของขวัญคิยูคิยูของคุณสามี









    ขอบคุณน้องหมอปีที่สละเวลาที่มีน้อยนิดมาแต่งฟิคดีๆให้อ่านขอบคุณนะค่ะ

    #3
    0