[WonKyu] One Sh♥t

ตอนที่ 10 : Things That Didn't Happen [1/2]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 316
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    14 ก.ค. 60

สวัสดีค่ะ

พอดีวันนี้นั่งไถไฟล์อะไรไปเรื่อยแล้วก็บังเอิญมาเจอไฟล์ฟิคตอนนี้เข้าค่ะ
มันเป็นดราฟต์ฟิคเรื่อง Ext's Style ที่ไม่ได้ลงเพราะพล็อตดันออกทะเลไปจากที่วางไว้ตอนแรกซะก่อน จะลบทิ้งก็เสียดายเลยถือโอกาสเอามาลงไว้ซะเลย 555+
ใครที่ยังไม่เคยอ่าน Ext's Style ลองไปอ่านดูก่อนนะคะไม่งั้นอาจจะงงได้ หรืออ่านแล้วก็อาจจะงงเหมือนกันว่าตอนนี้มันโผล่ออกมาตอนไหน 555+ 

ขอให้จินตนาการ Ext's Style ใหม่ดังนี้นะคะ 

เรื่องนี้พี่หมอน้องหมอไปเที่ยวซอรัคซานด้วยกันตามเรื่องหลักแต่แทนที่พี่หมอจะตื๊อน้องแล้วสารภาพรักกลางโต๊ะอาหารพี่หมอกลับเลือกที่จะทบทวนตัวเองแล้วตีตัวออกห่างน้องค่ะ จนกระทั่งน้องย้ายมาอยู่วอร์ดออโถก็เริ่มมาสนิทกันมากขึ้น แล้วซูอาก็โผล่มาตามเรื่องหลักค่ะ พี่หมองอนไม่พูดกับน้องเหมือนเรื่องหลัก แต่แทนที่จะไปเปิดตัวกับแฟนเก่าพี่หมอเราดันกระชากน้องไปจูบในห้องน้ำของโออาร์แล้วก็ลากน้องกลับคอนโดในตอนเย็นค่ะ

ลองอ่าน #ฟิคพี่หมอน้องหมอ เวอร์ชั่นนี้ดูนะคะ

ขอบคุณค่ะ

ปปฮม
170713












"พี่พาผมมาที่นี่ทำไม?" เสียงแข็งกระด้างผิดจากปกติที่คุยกันถูกส่งออกไปทันทีที่คยูฮยอนถูกดึงข้อมือมาทิ้งไว้กลางห้องนั่งเล่นที่คอนโดของคนที่ได้ชื่อว่าเป็น​ 'อาจารย์'



"มีเรื่องจะคุยด้วย" ชีวอนตอบ พยายามที่จะไม่อารมณ์เสียตามคยูฮยอนไปอีกคน ไม่งั้นจากที่อยากคุยจะกลายเป็นทะเลาะกันเสียก่อน



"แล้วทำไมไม่คุยกันที่โรงพยาบาล?! ร้านอาหาร ห้างสรรพสินค้า สวนสาธารณะ ที่ไหนก็ได้ ทำไมต้องพาผมมาที่นี่?!" คยูฮยอนถามเสียงดัง จนเหมือนตะโกนใส่หน้าอีกฝ่าย



"โจคยูฮยอน​" ชีวอนกดเสียงต่ำปราม ขายาวก้าวประชิดตัวอีกฝ่าย มือใหญ่จะคว้าจับต้นแขนแต่คนถูกกระทำเบี่ยงตัวหลบ ผลักไหล่เขาแล้วเดินหนีไปทางหน้าประตู



คยูฮยอน​ไม่อยากทนอยู่ที่นี่อีกต่อไปแล้ว มือของอาจารย์ร้อน ร้อนเกินไป ไม่อบอุ่นเหมือนทุกที เขา​ไม่ชอบ กำลังจะเดินพ้นห้องนั่งเล่นอยู่แล้วแต่อ้อมแขนที่รวบกอดตัวเขาไว้จากด้านหลังทำให้เดินต่อไปไม่ได้​ คยูฮยอน​พยายามสะบัดตัวออกจากอ้อมกอดของฝ่ายนั้นแต่สิ่งที่หยุดคยูฮยอนไว้ให้อยู่นิ่งๆ กลับไม่ใช่แรงกอดรัดมหาศาลของอาจารย์



 มันคือริมฝีปาก... ริมฝีปากที่กดจูบลงมาตรงขมับนิ่ง



"ขอโทษ"



เสียงขอโทษแผ่วเบาที่ดังอยู่ชิดริมหูทำให้คยูฮยอน​ขมวดคิ้ว



ขอโทษ... อย่างนั้นเหรอ?​



คยูฮยอน​ผลักแขนอาจารย์ออกแล้วหันไปเผชิญหน้ากับอีกฝ่าย ริมฝีปากแดงแค่นยิ้มเยาะ


"พี่ขอโทษผมเรื่องอะไรล่ะครับ? เรื่องที่อยู่ๆ ก็โกรธผม เรื่องที่ทำตัวเฉยชาใส่ผม เรื่องที่จูบผมในห้องน้ำ หรือว่าเรื่องที่ลากผมมาที่นี่?"



"พี่ชอบนายคยูฮยอน"



ห๊ะ? 



ชอบ... อย่างนั้นเหรอ?



คำว่า 'ชอบ'​ ของอาจารย์เหมือนหมัดน็อกที่ทำให้เขามึนงงจนเห็นดาวระยิบระยับ



ไม่ใช่หรอกมั้ง... คนอย่างอาจารย์ชีวอนเนี่ยนะจะชอบเขา ตั้งแต่กลับจากซอรัคซานคราวนั้นอาจารย์ก็ไม่เห็นจะมาอ้อร้อหรือว่ามีทีท่าว่าจะจีบเขาจริงจังเลย มีแต่จะห่างๆ กันออกไป เพิ่งกลับมาคุยกันเยอะขึ้นก็ช่วงที่เข้าย้ายมาอยู่วอร์ดออโถแล้วมีรายนั้นเป็น preceptor ของเขาก็เท่านั้นเอง เอ... นอกจากคำว่าชอบแล้วมีคำว่าอะไรที่ออกเสียงคล้ายๆ กันอีกมั้ยนะ? ชอบ? งอบ? มอบ? รอบ?



งอบมั้ย? พี่งอบนายคยูฮยอนงี้ แปลว่าอะไรหว่า? 



"คยูฮยอน​ เฮ้!! ได้ยินรึเปล่า?" ชีวอนถามย้ำ มือใหญ่ยกขึ้นจับต้นแขนสองข้างของคนที่นิ่งไปเขย่าเบาๆ ให้ได้สติ



"ไม่... ไม่ได้ยิน" คยูฮยอน​พึมพำตอบกลับแผ่วเบาราวกับเพ้อ มือยันแผงอกกว้างกำลังจะหันตัวหนีีมือใหญ่ก็คว้าเข้าที่กึ่งแก้มกึ่งคางสองข้างของเขาไว้ คยูฮยอน​จะปัดแขนอีกฝ่ายออกแต่กลายเป็นว่าอาจารย์บังคับให้เขาแหงนหน้าส่วนตัวเองก็ก้มหน้าลงมาแล้วจูบปากเขา



จูบที่สองของวันนี้



คยูฮยอน​หลับตาปี๋ มือคว้าแขนเสื้อเชิ้ตของอาจารย์กระตุกแรงๆ จะให้ปล่อยแต่อาจารย์กลับมองเมินอาการต่อต้านของเขา



ยืนตัวแข็งทื่อให้อาจารย์ประกบริมฝีปากอยู่อย่างนั้น โชคยังดีที่อาจารย์ไม่ได้ดึงดัันจะเข้ามาเหมือนเมื่อตอนกลางวัน อาจารย์เพียงแค่กดริมฝีปากไว้นิ่งๆ เบียดคลึงเบาๆ ขบเม้มพอเป็นพิธี คล้ายจะปลอบให้หายตกใจ จนคยูฮยอนรู้สึกว่าปลอดภัยและค่อยคลายอาการเกร็งต้านลงเท่านั้นแหละ ลิ้นหนาก็ฉวยโอกาสแทรกเข้ามา พร้อมกับสองแขนโอบรัดเอวเขาเอาไว้ไม่ให้ขัดขืน




คยูฮยอน​ครางฮือ พยายามเบี่ยงหน้าหนี มือผลักแขนผลักอกอีกฝ่ายออก แต่ยิ่งถูกจูบเรี่ยวแรงก็ยิ่งถูกดูดกลืน พอๆ กันกับลมหายใจที่ค่อยๆ หดหาย สุดท้ายเมื่ออาจารย์ไม่ยอมปล่อยคยูฮยอนก็จำต้องแลกลิ้นกับอีกฝ่ายอย่างนั้นซ้ำๆ



คงจนกว่าที่อาจารย์จะพอใจ



นานแค่ไหนก็ไม่แน่ใจกว่าที่อาจารย์จะปล่อยปากเขาให้เป็นอิสระ คยูฮยอน​หายใจหอบ รู้สึกเห่อร้อนไปทั้งปาก ทั้งหน้า คยูฮยอน​อาย... อายมาก



"จูบทำไม?" คยูฮยอน​ถามเมื่อหาลมหายใจของตัวเองเจอ



"วันนี้พี่จูบผม ครั้งนี้เป็นครั้งที่สอง ผมถาม... ว่าพี่จูบผมทำไม" ประโยคกระท่อนกระท่อนถูกส่งออกไป ถึงกระนั้นคยูฮยอนก็ยังคงน้ำเสียงเย็นชาได้อย่างน่าใจหาย คยูฮยอน​ช้อนตามองอีกฝ่ายอย่างสับสนและตัดพ้อ คำตอบของอาจารย์คือปลายนิ้วโป้งแตะไล้ปากเขาคล้ายจะเสียดาย



และ...



"พี่จูบนายเพราะว่าพี่ชอบนาย ชอบตั้งแต่ครั้งแรกที่เราจูบกัน"



คยูฮยอน​อยากจะร้องไห้ นี่มึงไม่มีคำตอบอื่นที่ดีกว่านี้รึไงวะ? กูไม่อยากฟังว่ามึงชอบกู บอกว่ามึงงอบกูยังจะฟังรู้เรื่องกว่าอีก ถึงจะไม่รู้ว่าแปลว่าอะไรก็เถอะ



"นายเองก็ชอบพี่เหมือนกันใช่มั้ย? คิยูของพี่"



คยูฮยอนถึงกับ​ตาเหลือกเมื่อถูกกล่าวหาว่าตัวเองก็ชอบอีกฝ่ายเหมือนกัน แถมเขายังกลายเป็นคิยูของอาจารย์เสร็จสรรพ นานแค่ไหนแล้วที่อาจารย์ไม่ได้กวนประสาทเขาด้วยการเรียกเขาว่าคิยู คยูฮยอน​รู้สึกว่าเส้นเลือดตรงขมับเต้นตุ๊บๆ อะไรจะคิดเองเออเองพูดเองได้ขนาดนี้วะ? เชื่อเขาเลย!!



"ไม่ได้ชอบ!!" เชิดหน้าปฏิเสธเสียงแข็ง ขาก้าวถอยหลังโดยอัตโนมัติ



"ถ้าไม่ชอบแล้วยอมให้จูบทำไม?" คำถามจริงจังมาพร้อมมือที่คว้าจับต้นแขนเขารั้งไว้อีกครั้ง คยูฮยอน​ยิ่งเหวอหนัก เขาเนี่ยนะยอมให้อาจารย์จูบ? เมื่อกี้เขาดึงแขนอาจารย์ไปตั้งสามรอบเถอะ!! เมื่อก่อนเขาก็ไม่ได้ยอม!! อาจารย์นั่นแหละชอบจูบเขาทีเผลอ เขายอมจริงๆ แค่ครั้งเดียวเอง โอเค... อาจจะสอง... ครั้งแรกที่เขาเมาแล้วก็ครั้งที่สองที่ซอรัคซาน



"ไม่ได้ย-!!" คยูฮยอน​แก้ตัวยังไม่ทันจบอาจารย์ก็ดึงแขนเขาให้ทั้งตัวเข้าไปแปะอยู่กับอกของอาจารย์ แขนอีกข้างของฝ่ายนั้นวาดกอดช่วงเอวเขาไว้แล้วอาจารย์ก็จูบเขาอีกครั้ง คยูฮยอน​ยิ่งดิ้นพยายามจะสะบัดหน้าสะบัดตัวไม่ให้อีกฝ่ายจูบ แต่ก็นั่นแหละ... ไม่หลุด



แม่งเอ๊ย!!!! 



ชีวอนฉกกัดริมฝีปากคยูฮยอนตามอำเภอใจ เขาโกรธที่คยูฮยอนไม่ยอมรับความรู้สึกของตัวเองซักที ไม่ยอมให้จูบ แต่ก็จูบตอบเขาทุกครั้ง ปลายลิ้นที่เกี่ยวกัน คยูฮยอน​จะไม่รู้สึกอะไรเลยได้ยังไง



"เลิกปฏิเสธซักทีเถอะ  วันนี้พี่จูบนายครั้งนี้เป็นครั้งที่สามแล้วนะคิยู" ชีวอนพูดชิดริมฝีปากแดงช้ำ ลมหายใจผ่าวร้อนไม่เป็นจังหวะของฝ่ายนั้นทำให้ชีวอนอดจะจูบซับตรงปลายจมูกโด่งรั้นไม่ได้ คยูฮยอน​ตวัดตาขึ้นมองเขาก่อนจะผลักอกเขาออก



"ผมไม่ได้ยอม!! ผมดึงแขนพี่!! ผลักพี่!! ผมดิ้น!! แต่พี่ก็ยังจูบผม!!" คยูฮยอน​เถียงอย่างอดทน ใช่... เขาไม่ได้ยอม ที่เขาต้องจูบก็เพราะความเอาแต่ใจของฝ่ายนั้น เขาพยายามห้ามไม่ให้มันเกิดขึ้นแล้ว แต่อาจารย์ไม่สนใจเขาเลย



"ถ้าคนอื่นจูบนาย นายจะทำแค่นี้มั้ย? ดึงแขนเขาสองสามที ผลักเบาๆ ดิ้นเบาๆ แค่นี้" ชีวอนกอดอกมองคนที่ยังหน้าแดง แต่ตอนนี้เขาคิดว่าเด็กตัวโตนี่คงจะหน้าแดงเพราะกำลังระงับอารมณ์ตัวเองมากกว่า



คยูฮยอน​หรุบตาลงต่ำเมื่อเจอคำถามของอาจารย์  อาจารย์กำลังต้อนให้เขาจนมุมและเขาก็รู้สึกเหมือนกำลังจะแพ้ ไม่หรอก... ถ้าเป็นคนอื่นเขาคงจะไม่ทำแค่นี้ ถ้าถูกคนอื่นจูบเขาคงถีบแม่งกระเด็นแล้วกระทืบซ้ำให้ตายกันไปข้าง 



แล้วทำไมเขาถึงไม่ถีบอาจารย์ชีวอนล่ะ? ต้องเป็นเพราะว่าเขากลัวจะได้เอฟแน่ๆ ใช่ๆ เพราะอย่างนั้นแหละ



"ก็พี่เป็นอาจารย์ จะให้ผมถีบพี่กระเด็นแล้วกระทืบซ้ำให้ติดเอฟรึไง?" 



"งั้นจูบกับพี่ยองอุนก็ได้งั้นสิ"



"พี่ชีวอน!!" คยูฮยอนตะโกนเรียกชื่ออีกฝ่ายเสียงดังอย่างไม่อยากจะเชื่อ​และก็เหมือนเส้นความอดทนบางๆ จะขาดลง ริมฝีปากเม้มแน่นอย่างระงับอารมณ์ มือขาวกำแน่นจนสั่น



​ทนไม่ไหวแล้วโว้ย!! ไอ้อาจารย์เฮงซวย!!



"งั้นพี่ก็ไปจูบกับอีทงเฮเลยไป!!" ​ตะโกนใส่หน้าอีกฝ่ายเสียงดัง สองมือผลักอกอาจารย์อย่างแรงจนรายนั้นเซถอยไปด้านหลัง คยูฮยอน​รีบกลับหลังหันเดินหนีไปทันที เขาไม่อยากอยู่ที่นี่แล้ว!! ไอ้เหี้ยอาจารย์ชีวอน!! 



ชีวอนรีบตามไปดึงแขนคยูฮยอนไว้ก่อนที่รายนั้นจะทันก้าวออกจากห้องนั่งเล่น แต่แล้วก็ต้องตกใจเมื่อเห็นน้ำตาหยดติ๋งจากตาโต



"ร้องไห้ทำไม?" ชีวอนถามด้วยน้ำเสียงอ่อนลง หัวใจอ่อนยวบเพียงเพราะเห็นน้ำตาของคนที่เขาชอบ มือแตะแก้มหมายจะเช็ดน้ำตาให้แต่คยูฮยอนปัดมือเขาออกแล้วยกมือแตะแก้มตัวเองแทน



คยูฮยอน​ก้มมองมือตัวเองที่เปียกน้ำอย่างอึ้งๆ นี่เขาร้องไห้อย่างนั้นเหรอ? ร้องทำไมกัน?



ยืนมองมือตัวเองนิ่งอยู่เป็นครู่เพราะตกใจที่อยู่ๆ ก็บ่อน้ำตาแตกออกมาเหมือนกัน



"คอนแทกเลนส์" นิ้วชี้ตา โบ้ยให้คอนแทกเลนส์ที่ใส่อยู่ซะอย่างนั้น ตาเขาคงจะแห้งมาก ก็เลยแสบมากจนน้ำตาไหลออกมาเอง ไม่ได้เกี่ยวกับที่ทะเลาะกับอาจารย์เลยซักนิด



ฮืออออ ไอ้เหี้ย ไอ้อาจารย์เหี้ย



คยูฮยอน​ยืนร้องไห้สะอึกสะอื้นเป็นเด็กๆ ปลายนิ้วโป้งแตะแก้มเกลี่ยน้ำตาให้แล้วน้ำตาหยดใหม่ก็ไหลลงมาอีกไม่มีทีท่าว่าจะหยุด



"เฮ้ย จะทำอะไร?" ถามด้วยความตกใจเมื่ออาจารย์เปลี่ยนเป้าหมายจากแก้มเขาเป็นข้อมือของเขาแทน เขาถูกอาจารย์ดึงให้เดินตามเข้าไปในห้องนอนห้องเดียวภายในคอนโดแห่งนี้ คยูฮยอน​พยายามยื้อไว้ทิ้งน้ำหนักตัวไปด้านหลังแต่เมื่ออีกฝ่ายปราดสายตาคมดุอย่างเอาจริงมาให้คยูฮยอนก็ไม่กล้าฝืนและน้ำตาก็หยดลงมาอีก



เป้าหมายของอาจารย์คือห้องน้ำที่อยู่ในห้องนอน อาจารย์จับเขาให้ยืนหันหลังพิงอ่างล้างหน้าไว้ก่อนจะเอื้อมเปิดตู้ที่อยู่เหนือขึ้นไป คยูฮยอน​ถูกกักให้อยู่ในวงแขนของฝ่ายนั้น ตาโตกระพริบปริบไล่น้ำตา ไม่เข้าใจว่าสถานการณ์ตอนนี้คือยังไงกันแน่



"จะจูบอีกรึไง?" คยูฮยอน​อุบอิบถามเสียงเบาในตอนที่ถูกจับปลายคางดันให้แหงนหน้าขึ้น ชีวอนหลุดหัวเราะเมื่อเห็นตากลมรื้นน้ำ มองเหมือนจะค้อนและปากแดงๆ ก็ยู่ออกมาเหมือนเด็กกำลังงอแง มือใหญ่ยกขึ้นยีหัวคยูฮยอนเล่นก่อนจะโน้มตัวเข้าไปใกล้ขังเด็กตัวโตไว้ในอ้อมแขนแล้วเปิดน้ำล้างมือ



"อะไรของพี่เนี่ย?" ถ้าจะแค่ล้างมือไม่ต้องลากกูมาเป็นเพื่อนก็ได้มั้ง ปล่อยกูกลับหอเหอะ



คยูฮยอน​เสตาหลบไปทางอื่นเพราะไม่อยากมองแววตากรุ้มกริ่มแปลกๆ แบบนั้น แล้วก็ต้อง​สะดุ้งเมื่ออยู่ๆ ปลายนิ้วเปียกน้ำแตะลงมาที่เปลือกตา



"อยู่นิ่งๆ จะถอดคอนแทกเลนส์ให้"



อ่อ... เพราะอย่างนี้ิสินะ



"ผมถอดเองก็ได้" คยูฮยอนบอกเสียงอ่อย ​จะหันหน้าหนีแต่ริมฝีปากแตะเบาๆ ตรงหน้าผากทำให้อึ้งไป



"ถ้าไม่อยู่นิ่งๆ จะจูบตรงอื่นที่ไม่ใช่หน้าผาก"



เออ... อยู่นิ่งๆ ก็ได้



คอนแทกเลนส์ค่อยๆ ถูกถอดออกไปทีละข้าง ข้างที่หนึ่งแล้วก็ข้างที่สอง...



ว่าแต่... เหตุการณ์แบบนี้มันคุ้นๆ มั้ยวะ?



"เสร็จแล้วก็ถอยไปสิ" คยูฮยอน​อ้อมแอ้มบอกในตอนที่อาจารย์ถอดคอนแทกเลนส์ให้เขาเสร็จเรียบร้อยแล้วแต่รายนั้นก็ยังไม่ยอมผละจากเขาซักทีซ้ำยังเท้าแขนกับอ่างล้างหน้ากักตัวเขาไว้อีกรอบ หน้าของเราอยู่ใกล้กันมากและคยูฮยอนก็ไม่กล้าสบตาฝ่ายนั้น



"ว่ายังไง หื้ม?" ชีวอนถามทะเล้นแกล้งแตะจมูกกับปลายจมูกโด่งของเด็กดื้อที่ตอนนี้เลิกดื้อแล้ว ลูกแมวเหมียวที่แยกเขี้ยวพองขนขู่เขาเมื่อซักครู่กลับกลายเป็นลูกแมวน้อยน่ารักที่ยอมให้เขาลูบหัวเกาคาง



ทำไมตอนนี้เขาถึงได้มีความสุขขนาดนี้นะ? อารมณ์ดีต่างกับเมื่อกี้ลิบลับเลย



"ว่ายังไงอะ-อือ" เพราะริมฝีปากถูกแตะจูบ คยูฮยอนจึงต้องกลืนคำถามลงคอไป อาจารย์เบียดริมฝีปากค้างไว้แป๊บนึงก็ถอนจูบออกและคยูฮยอนก็รู้สึกเขินจนทำอะไรไม่ถูก เขาแพ้จูบแบบนี้ของอาจารย์



อะไรของอาจารย์กัน? เมื่อกี้ยังโกรธเขาอยู่เลย ยังไล่ให้เขาไปจูบกับอาจารย์ยองอุนอยู่เลย แล้วไหงอยู่ๆ มาดีใส่กันแบบนี้ล่ะ? เขา​ตามไม่ทันนะ



"อยากให้พี่จูบนายอีกมั้ย?" ชีวอนถามคนที่ยืนแก้มแดงอวดเขาอยู่ เห็นตาโตๆ สีดำสนิทเหลือบมองมาแล้วก็หรุบลงไปใหม่เป็นแบบนี้อยู่สองสามครั้งเขาก็คิดว่าเขาได้คำตอบที่ต้องการแล้วแม้ว่าคยูฮยอนจะไม่พูดมันออกมาก็ตาม



"งั้นให้จูบของนายบอกพี่เองก็แล้วกัน"



พูดเพียงเท่านั้นแล้วชีวอนก็จูบคยูฮยอนอีกครั้ง จูบที่สี่ของวันนี้ถ้าไม่นับจูบแตะปากแบบเด็กๆ เบาๆ หนึ่งครั้งเมื่อตะกี้ คราวนี้ชีวอนไม่ได้รีบร้อน ค่อยๆ บด ค่อยๆ เบียด ลิ้มชิมกลีบปากแดงที่เขาคิดเสมอว่ามันช่างน่าจูบ จูบให้ยิ่งตึง จูบให้ยิ่งแดง ยิ่งน่าจูบมากขึ้นไปอีก และการที่คยูฮยอน​ไม่ต่อต้านหรือฝืนเกร็งเหมือนครั้งก่อนๆ ก็ยิ่งทำให้ชีวอนย่ามใจ 



เขาคิดว่าเขารู้แล้วว่าคยูฮยอนชอบให้เขาจูบแบบไหน คยูฮยอน​ชอบให้จูบเบาๆ จูบแบบเด็กๆ จูบที่อ่อนโยน จนเมื่อไหร่ที่เด็กตัวโตอยากจะเป็นผู้ใหญ่เมื่อนั้นเด็กตัวโตจะเป็นฝ่ายเริ่มเอง



เหมือนอย่างตอนนี้



ชีวอนกดจูบลึกเรียกเสียงครางสั่นแผ่วหวานของเด็กดื้อที่อยู่ผายในอ้อมแขน คยูฮยอน​จูบเก่งแต่เขาคงจะเก่งกว่า มือใหญ่ถือวิสาสะสอดเข้าไปใต้ชายเสื้อลูบไล้อยู่แถวๆ หลังเอว คยูฮยอน​ยิ่งครางอือมือกำเสื้อเชิ้ตของเขาไว้เสียแน่น 
ลูกแมวอ้าปากงับริมฝีปากบนของเขาคล้ายจะประท้วง แต่สำหรับชีวอนมันยิ่งทำให้เขามีอารมณ์มากขึ้นไปอีก จมูกโด่งและปากหยักไล่จูบไล่หอมไปตามเนื้อแก้มนิ่ม แว่วเสียงลมหายใจขาดห้วงดังอยู่ข้างหูก็ยกยิ้มอย่างพอใจ



"คิยูอ่า" กระซิบเรียกชื่อเล่นที่มีแต่เขาคนเดียวเท่านั้นที่เรียกได้ ลิ้นชื้นแลบเลียใบหูให้ลูกแมวได้ตัวสั่นต้องเอียงหน้าหนี ไม่รู้เลยว่าเป็นการเปิดลำคอขาวๆ ให้เขาได้ไล่ริมฝีปากลงไปหา ปลายนิ้วปลดกระดุมเสื้อนักศึกษาสีขาวรวดเร็วจนคนถูกกระทำไม่ทันได้ตั้งตัว กว่าที่เด็กดื้อจะรู้และคิดปัดป้องก็ตอนที่มือเขากำลังจะเกี่ยวกระดุมกางเกงอีกฝ่าย



 "พี่-พี่ชีวอน" เสียงทุ้มหวานที่เรียกเขาแหบพร่าทำให้ยิ่งเตลิด แต่มือน้อยที่ยึดข้อมือเขาไว้ก็ทำให้ชีวอนต้องถอยห่าง ตาคมสบกับตาโต



"ชอบพี่ใช่มั้ย?"



คยูฮยอน​ไม่ตอบ ใบหน้าแดงก่ำก้มลงต่ำ มือที่ยืดข้อมือชีวอนอยู่เกร็งแน่น



ก่อนจะค่อยๆ คลายออก


 คิดเข้าข้างตัวเองได้มั้ยว่าท่าทีแบบนี้คือการยอมรับของเด็กดื้อ?



ชีวอนจับมือคยูฮยอนดึงให้เดินเข้าไปในตู้ชาวเวอร์ ดันเด็กตัวโตหันหน้าเข้าหาผนังกระเบื้องสีขาว ส่วนตัวเองก็ยืนซ้อนหลังคยูฮยอนไว้ จมูกโด่งไล่ละอยู่ตรงขมับ กระซิบถามหาคำว่าชอบจากปากคยูฮยอนซ้ำๆ อยู่ข้างหู ชีวอนดึงเสื้อนักศึกษาของคยูฮยอนลงเผยให้เห็นแผ่นหลังขาวเนียนปราศจากร่องรอยใดๆ  ฟันคมกัดเข้าที่บ่า กัดย้ำให้ขึ้นรอยแดงช้ำชัดเจน ไม่ใช่เพื่อให้คนอื่นเห็นแต่เพื่อให้เด็กดื้อของเขาเห็น ทุกครั้งที่คยูฮยอนถอดเสื้อแล้วส่องกระจก คยูฮยอน​จะนึกถึงเขา ไม่ใช่ในฐานะอาจารย์ แต่เป็นในฐานะคนที่ได้ครอบครองร่างกายและหัวใจ



คยูฮยอนรู้สึกหายใจไม่ถนัด ยิ่งในตอนที่มือใหญ่เลื่อนมาลูบอยู่แถวๆ ท้องน้อยเขาก็ยิ่งหายใจไม่ออก เขาไม่รู้ว่าควรจะโฟกัสที่ตรงไหน อาจารย์รุกเขาทั้งมือทั้งปากและลมหายใจร้อนๆ ของฝ่ายนั้นก็ทำให้สมาธิของเขาแตกกระเจิง เสื้อเขายังไม่หลุดจากตัวด้วยซ้ำแต่อาจารย์กลับสามารถแตะต้องเขาได้ทั้งหมด



คยูฮยอน​รีบยกมือขึ้นปิดปากในตอนที่อาจารย์สอดมือเข้ามา​ในกางเกง มืออีกข้างจับยึดแขนที่กอดรั้งเอวของเขาไว้ไม่ให้ล้มลงไปกองกับพื้น คยูฮยอน​ยิ่งรู้สึกร้อนเมื่อสะโพกเบียดโดนส่วนที่กำลังแข็งขืนไม่แพ้กันตรงกลางลำตัวของอาจารย์



"ทำไม... อือ ชอบมาทำในห้องน้ำนัก?"



"แล้วอยากให้พี่ทำที่ไหนล่ะ? ที่เตียง โซฟา โต๊ะกินข้าว หรือว่าริมระเบียง บอกพี่สิว่าอยากทำที่ไหน พี่จะตามใจนาย" ชีวอนบอกกลั้วหัวเราะ งับใบหูเล็กที่ขึ้นสีแดงเรื่ออย่างหมั่นเขี้ยว มือใหญ่ยังคงขยับรูดรั้งสลับกับคลึงเค้นหนักๆ เด็กตัวโตแหงนหน้าพิงหัวกับบ่าเขา ตาโตหลับพริ้ม กลีบปากแดงอ้าเผยอระบายลมหายใจ



"อ๊ะ!!" หลุดเสียงร้องเมื่อนิ้วโป้งของฝ่ายนั้นกดแรงๆ ตรงส่วนปลาย มือยกดันกำแพงประคองตัวเองไม่ให้ทรุดลงไปเพราะขาอ่อน อาจารย์​กำลังจะทำให้เขาเตลิด



ชอบอาจารย์ชีวอนอย่างนั้นเหรอ?



"ถ้าผมบอกว่าไม่อยากทำ พี่จะหยุดมั้ยครับ?"



.



.



.



To Be Continued
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

104 ความคิดเห็น

  1. #62 Vinuch Sarun (@vinuch) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2560 / 21:16
    Version นี้ อิพี่หมอมีความดาร์คคึจัง😏
    หมาแก่กลัวเมียหายไปหนายยยย
    รออ่านตอนหน้านะคะ
    แต่เหมือนจะได้กลิ่นตุๆ ว่าอิน้องไม่น่าจะเสร็จอิพี่นะ
    #62
    0
  2. #61 follow rainbow (@naruki) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2560 / 08:05
    แบบนี้ก็แซ่บเหมือนกันนะ อิอิ
    #61
    0
  3. #60 Kung-passa (@Kung-passa) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2560 / 23:21
    Wow ตัดแบบ tbc อีกแล้ว555555 น้องหมอคนที่หาความรู้สึกของตัวเองไม่เจอ
    #60
    0