[WonKyu] 50 Shades of Choi (จบแล้ว)

ตอนที่ 8 : 7[1/2]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 495
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    22 ต.ค. 58

 
.
 
.
 
.
 
ชีวอนถือวิสาสะเปิดประตูเข้าไปในห้องนอนแขกเมื่อเคาะประตูเป็นครั้งที่สามก็ยังไม่ได้รับการขานรับจากคนด้านใน เดาเอาว่าคยูฮยอนคงยังไม่ตื่นและภาพที่เห็นก็เป็นอย่างนั้น ก้อนผ้าห่มกองอยู่ตรงกลางเตียงเห็นแค่หัวกลมๆ โผล่พ้นออกมาเท่านั้น ผ้าม่านยังคงปิดสนิทบดบังไม่ให้แสงสว่างยามเช้าเข้ามารบกวนการนอนหลับ ชีวอนเดินไปนั่งลงตรงที่ว่างของเตียงพลางวางสิ่งที่ตัวเองอุ้มมาด้วย มือใหญ่ดึงผ้าห่มออกจากตัวเด็กขี้เซาแต่คยูฮยอนไม่ยอมยิ่งขดตัวแล้วเกาะผ้าห่มแน่น
 
"คยูฮยอนตื่นได้แล้ว"
 
"ฮือออ นี่มันวันอาทิตย์นะ" เสียงงอแงดังลอดมาจากผ้าห่มได้ยินแล้วก็อยากให้นอนต่อเพราะเมื่อคืนกว่าจะได้นอนก็เกือบตีสาม ถ้าไม่ติดว่าจะพาไปที่หาดก็อยากตามใจอยู่หรอก
 
"จะพาไปทะเล ตื่นนะครับ" เสียงทุ้มลองตะล่อมดูอีกครั้ง เปิดผ้าห่มปัดผมยุ่งๆ ให้เห็นใบหน้าขาวชัดๆ แต่คยูฮยอนก็ยังหลับตาไม่มีทีท่าว่าจะยอมตื่น ขายาวเลยเลือกเดินไปรูดเปิดผ้าม่านเพื่อให้แสงแดดยามเช้าทำหน้าที่ปลุกคนบนเตียง
 
เมื่อรู้สึกว่าอีกคนยอมแพ้และถอยร่นไปแล้วคยูฮยอนก็กำลังจะนอนต่ออย่างสบายอารมณ์อีกรอบแต่สัมผัสเปียกๆ บนใบหน้ากับกลิ่นประหลาดๆ เหมือนเนื้อก็ทำให้ตาโตเปิดพรึ่บ
 
"เหี้ยยยยยยยยยย"
 
ลนลานคลานหนีลงจากเตียงทันทีที่ลืมตามาแล้วเจออะไรก็ไม่รู้หน้าตาเหมือนหมูสีแดงมีฟันเป็นแผง ขาหย่อนถึงพื้นทั้งตัวก็หล่นปุในวงแขนของคนที่รูดเปิดม่านยังไม่ทันเสร็จดีก็ต้องรีบเดินกลับมาดูคนที่ร้องซะลั่น
 
"คยูฮยอนเป็นอะไร?"
 
"ฮืออออ สัตว์ประหลาด" รีบไปหลบอยู่หลังคุณชีวอนมือขาวดึงชายเสื้อยืดสีดำไว้แน่น ถูหน้าเลอะสิ่งที่คาดว่าจะเป็นน้ำลายลงกับหลังของอีกฝ่าย
 
"เมื่อกี้บนเตียงมีสัตว์ประหลาดหน้าเหมือนหมูตาสีแดงถลนๆ แต่มีฟันเป็นแผงเลยมันจะกินหัวผม ฮือออ" คยูฮยอนพูดรัวเร็วแต่ยังพอจับใจความได้ และชีวอนก็หัวเราะเต็มเสียงเมื่อหันไปเจอสัตว์ประหลาดที่คยูฮยอนพูดถึงกำลังเดินสำรวจกองผ้าห่มบนเตียงอย่างสบายอารมณ์
 
"นี่ดูสิไม่ใช่สัตว์ประหลาดซักหน่อย หมาต่างหากล่ะ" ชีวอนบอกเบี่ยงตัวคว้าเอวคยูฮยอนจะดันให้ไปข้างหน้า
 
"หมาบ้าอะไรจะหน้าตาแบบนั้น! ไม่เอา!" คยูฮยอนไม่ยอมหันไปที่เตียงและซุกหน้าลงกับไหล่ของชีวอนมือดึงเสื้อชีวอนจนจะขาดอยู่แล้ว ชีวอนเลยต้องดันคยูฮยอนไปที่เตียงทั้งๆ แบบนั้น
 
"บั๊กซี่มานี่เร็ว เมื่อกี้แกล้งพี่คยูฮยอนเขารึไงหื้ม?"
 
คยูฮยอนถูกดันมาติดขอบเตียงแล้วก็ล้มลงไปนั่งแหม่ะจะลุกหนีก็ถูกกักไว้ด้วยสองแขน ตาโตหลับปี๋ด้วยความกลัว แล้วความรู้สึกหนักก็กดลงบนตัก พร้อมกับอะไรที่เหมือนกรงเล็บจิกอยู่ตรงท้อง
 
"ฮือออ เอาออกไป เอาออกไป มันมีเล็บด้วย"
 
"โฮ่ง!"
 
โฮ่งหรอ?
 
คยูฮยอนค่อยๆ ลืมตาช้าๆ แล้วก็เห็นสิ่งมีชีวิตสี่เท้าสีขาวหน้าตาคล้ายหมา? หูโตตั้ง ตาแดงจนจะถลน รอบตาข้างหนึ่งมีสีดำเป็นปื้น ปากใหญ่ๆ มีลิ้นห้อยหอบแฮ่กๆ และขาหน้าของมันก็กำลังตะกรุยคยูฮยอนอยู่
 
"มองยังไงเป็นสัตว์ประหลาด ท่าจะฝันค้างนะนายเนี่ย" มือใหญ่ยกยีผมสีน้ำตาลพลางนั่งลงข้างๆ แล้วอุ้มบั๊กซี่ไปจากตักคยูฮยอน
 
"คุณลองไปนอนดูหน้ามันในระยะประชิดแบบผมมั้ยล่ะ?! โดนเลียด้วยเนี่ย" คยูฮยอนยกหลังมือขึ้นถูแก้ม
 
"ไหนหันหน้ามาดูสิ" 
 
คยูฮยอนหันไปหาคุณชีวอนอย่างว่าง่าย มือใหญ่ลูบตรงนั้นนิด ตรงนี้หน่อย แล้วค่อยจับคางดันใบหน้าขาวให้เชิดขึ้น
 
"น้ำลายหมาคงมาอยู่บนเสื้อฉันหมดแล้ว นายก็รีบไปล้างหน้าแปรงฟัน เดี๋ยวจะพาไปทะเล" ปล่อยคางคยูฮยอนแล้วลุกขึ้นยืน พอได้ยินคำว่าทะเลเด็กน้อยก็ยิ้มกว้างดันแก้มกลมจนตาโค้ง
 
"ทะเลหรอครับ?!" ซ่อนอาการดีใจไว้ไม่มิด รีบลุกขึ้นยืนบ้างและเดินผ่านคุณชีวอนจะไปเข้าห้องน้ำทันที
 
"โจคยูฮยอน"
 
"ครับ?" คยูฮยอนหยุดเดินแล้วหันไปมองคุณชีวอนที่เรียกเขาเสียเต็มยศ เห็นคุณชีวอนเดินมาหาในมือมีหมาหน้าประหลาดชื่อประหลาดก็แขยงหน่อยๆ
 
"เมื่อกี้นายตะโกนคำหยาบ" ชีวอนบอกเสียงเรียบทำเอาคยูฮยอนหน้าถอดสี
 
"ก็ผมตกใจนี่" ได้แต่แก้ตัวเสียงอ่อย ทั้งที่จริงๆ ไม่จำเป็นด้วยซ้ำคุณชีวอนไม่ใช่พ่อเขาซักหน่อย
 
"ถ้านายพูดอีกฉันจะลงโทษนาย"
 
คยูฮยอนยังไม่ทันได้เถียงอะไรคุณชีวอนก็กดริมฝีปากกับจมูกมาที่แก้ม แค่วินาทีเดียวแต่ทำให้คยูฮยอนยืนนิ่งเป็นรูปปั้นทำได้แค่กระพริบตาปริบๆ 
 
"ส่วนเสื้อผ้านายฉันให้จองฮุนไปเอามาให้แล้วอยู่ในตู้ รีบๆ เข้าล่ะ" บอกทิ้งท้ายก่อนจะทิ้งให้เด็กน้อยอยู่ในห้องเพียงลำพัง
 
เมื่อได้ยินเสียงประตูงับปิด คยูฮยอนก็ค่อยๆ ยกมือขึ้นกุมแก้มข้างที่โดนขโมยหอม
 
"ยี้น้ำลายหมา"
 
.
 
.
 
.
 
คยูฮยอนเดินออกมาจากห้องด้วยชุดตัวเก่งที่ชางมินหยิบใส่กระเป๋าฝากคุณจองฮุนมาให้ เพื่อนตัวแสบคงได้บ่นเป็นหมีกินผึ้งแน่ๆ ที่ถูกปลุกให้ตื่นแต่เช้าเพื่อจัดกระเป๋าเสื้อผ้าให้เขา คยูฮยอนเดินมาถึงห้องนั่งเล่นก็เห็นคุณชีวอนนั่งอ่านหนังสือพิมพ์อยู่ ตรงหน้ามีกาแฟเหมือนเดิม และที่ด้านตรงข้ามก็คือแซนด์วิชหน้าตาน่ากินกับนมสดและน้ำส้ม
 
"กินอะไรรองท้องก่อนสิ"
 
"แล้วคุณชีวอนไม่กินอะไรหรอครับ?" เห็นอีกคนมีแค่กาแฟแก้วเดียวก็ถามไปตามมารยาทก่อนจะนั่งลงและดื่มนมก่อนเป็นอย่างแรก
 
ชีวอนไม่ได้ตอบแค่พับหนังสือพิมพ์ลงและยกกาแฟขึ้นจิบ คยูฮยอนยักไหล่ใส่ท่าทางแบบนั้นแล้วก็ลงมือจัดการแซนด์วิชตรงหน้า
 
"เดี๋ยวเอาของไปเลยนะ เอาไปไวที่บ้านริมทะเล กินข้าวเที่ยงแล้วค่อยกลับโซล นายต้องทำงานใช่มั้ย?" เห็นคยูฮยอนพยักหน้าโดยไม่สนใจเขาด้วยซ้ำเพราะกำลังมีความสุขกับการกินชีวอนก็ส่ายหน้าแบบปลงๆ
 
คยูฮยอนยังเด็ก เด็กมากจริงๆ
 
"อื้ออออ" คยูฮยอนร้องยาวทั้งที่ปากยังคาบแซนด์วิชอยู่เมื่อรู้สึกเปียกและเจ็บๆ ที่ข้อเท้า ก้มลงไปมองก็เห็นหมาประหลาดตัวเดิมพยายามแทะข้อเท้าของตัวเองอยู่ คยูฮยอนรีบยกเท้าหนีเปลี่ยนมานั่งขัดสมาธิตากลมจ้องคุณชีวอนให้ทำอะไรซักอย่าง
 
"บั๊กซี่มานี่" ชีวอนเรียกเรียบๆ แล้วหมาหน้าประหลาดก็เดินส่ายหางสั้นกุดดุ๊กดิ๊กไปตามเสียงเรียก คยูฮยอนกลืนแซนด์วิชลงคอแล้วมองภาพนักธุรกิจหนุ่มชื่อดังของเกาหลีในชุดเสื้อยืดสีขาวทับด้วยเสื้อเชิ้ตแขนสั้นสีน้ำเงิน ผมสีดำไม่ได้เซ็ตตั้งเหมือนทุกครั้งแต่ปล่อยลงมาสบายๆ ทั้งหมดที่ว่าไปเกือบจะดูดีถ้าไม่ติดว่าคนตรงหน้ากำลังคุยกับหมาอย่างเป็นเรื่องเป็นราว
 
อืม... คุณชีวอนก็มีมุมคนธรรมดาแบบนี้เหมือนกัน
 
"อะไร?" ชีวอนเอ่ยถามเมื่อเห็นว่าคยูฮยอนกินเสร็จแล้วและกำลังจ้องหน้าเขาแบบเหม่อๆ พอถามคยูฮยอนก็สะดุ้งนิดรีบหยิบแก้วน้ำส้มมาดื่มเสียอึกใหญ่
 
"คือ... ผมกำลังคิดอยู่ว่าหมาคุณพันธุ์อะไรน่ะครับ"
 
"บั๊กซี่เป็นเฟรนช์บูลด็อกแต่ดูแล้วก็ไม่ค่อยเหมือนนะอาจจะเป็นพันธุ์ผสมก็ได้"
 
คยูฮยอนพยักหน้ารับแบบแกนๆ ไม่รู้ว่าควรจะแสดงความเห็นอะไรจึงเลือกยกน้ำส้มขึ้นดื่มอีกครั้งก่อนจะวางแก้วลงแล้วนั่งเงียบเรียบร้อยรอให้คุณชีวอนพาไปทะเล
 
"กินเสร็จแล้วใช่มั้ย? งั้นก็ไปเก็บของ" ชีวอนว่าเมื่อเห็นคยูฮยอนนั่งจ้องตัวเองตาแป๋ว พอบอกให้ไปเก็บของเด็กตัวอ้วนก็ยิ้มเผล่และรีบวิ่งกลับไปที่ห้องนอนแขก 
 
"เฮ้อ..." ชีวอนถอนหายใจยาว นี่คยูฮยอนจะไว้ใจเขามากเกินไปแล้ว เห็นเขาเป็นพ่อรึไงกัน 
 
.
 
.
 
.
 
หลังจากเอาของของคยูฮยอนไปเก็บที่บ้านพักริมทะเลของชีวอนเสร็จเรียบร้อยแล้วเด็กตัวขาวก็วิ่งนำออกไปตรงชายหาด โชคดีที่ตอนนี้เพิ่งจะเก้าโมงกว่าแดดจึงยังไม่ร้อนมากนัก
 
ชีวอนไม่ได้เดินตามคยูฮยอนไปที่หาดคนอายุมากกว่าหลายปีเลือกที่จะนั่งรอตรงด้านหน้าของบ้านพักที่จัดโต๊ะเก้าอี้และร่มขนาดใหญ่ไว้ ตาคมภายใต้แว่นกันแดดยี่ห้อหรูคอยสังเกตไม่ให้คยูฮยอนไปเล่นจนไกลตา ได้ยินเสียงคนเดินเข้ามาใกล้ก็เหลือบมองเพียงนิด เห็นว่าเป็นพนักงานจากโรงแรมนำแชมเปญมาให้กับเลขาคนสนิทเดินเข้ามาก็เบนสายตากลับไปหาเด็กน้อยที่ตอนนี้กำลังก่อปราสาททรายอยู่
 
"จองฮุน"
 
"ครับมิสเตอร์ชเว"
 
"ฉันจะถามในฐานะที่นายเป็นพี่ชายที่รู้จักฉันมานานไม่ใช่ในฐานะเลขาหรือบอดี้การ์ด นายคิดว่าคยูฮยอนเด็กเกินไปมั้ย?" ชีวอนถามพร้อมกับถอดแว่นกันแดดวางไว้กับโต๊ะ
 
"คยูฮยอนอายุแค่ 22 จะว่าเด็กก็เด็กแต่จะว่าเป็นผู้ใหญ่แล้วก็ได้"
 
"นายคิดว่าเขาเด็กเกินไปสำหรับสัญญามั้ย?"
 
"เขาไม่เหมือนคนอื่นที่คุณเคยเซ็นสัญญาด้วยใช่มั้ยครับ?" จองฮุนยิ้ม เข้าใจดีว่าเพราะอะไรมิสเตอร์ชเวถึงถามตนแบบนี้ เห็นเจ้านายพยักหน้าด้วยสีหน้าแบบคนคิดไม่ตกก็ถามต่อ
 
"และคุณก็รู้สึกกับเขามากกว่าที่เคยรู้สึกกับคนอื่นใช่มั้ยครับ?"
 
คราวนี้ชีวอนไม่ตอบทั้งๆ ที่คำตอบมีอยู่แล้ว ชีวอนชอบคยูฮยอน ชอบมาก ตอนแรกก็แค่คิดว่าหน้าตาน่ารัก อยากได้มาเป็นของตัวเอง อยากจูบ อยากกอด อยากทำให้แปดเปื้อน แต่ยิ่งได้รู้จัก... คยูฮยอนไม่เหมือนคนอื่น คยูฮยอนไม่เคยหวังอะไรจากเขา และยิ่งได้เห็นถึงความบริสุทธ์ไม่ประสากับเรื่องอย่างว่าทุกครั้งที่แกล้งฉวยโอกาส ชีวอนก็รู้สึกเป็นห่วง และไม่อยากทำให้คยูฮยอนเจ็บ และชีวอนก็ไม่อยากถูกคยูฮยอนเกลียดด้วย
 
"เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ทั้งคุณและคุณคยูฮยอนต้องตัดสินใจกันเอง มาถามหาความเห็นของคนอื่นแบบนี้ไม่ได้หรอกครับ เพราะคนที่จะสุขหรือทุกข์กับทางที่เลือกก็คือพวกคุณเอง ไม่ใช่คนนอกที่บังเอิญผ่านมาแสดงความคิดเห็นอย่างผม ขอให้โชคดีนะครับมิสเตอร์ชเว"
 
.
 
.
 
.
 
To Be Continued
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

266 ความคิดเห็น

  1. #218 Gae'Hae Elf (@gaekung-donghae) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2558 / 22:34
    สัญญาอารายยยยย!
    #218
    0
  2. วันที่ 29 สิงหาคม 2558 / 21:16
    อิสัญญาอะไรนั่น  ชักไม่ใช่สัญญาณที่ดี่แล้วนะ
    มันคืออะไร?  มันคือยังไง?
    ทั้งหมดที่ทำมา  คุณชเวต้องการไรคะ?
    ห้ามทำให้น้องคูเราเสียใจนะ!!!!!!
    #149
    0
  3. วันที่ 6 พฤษภาคม 2558 / 11:54
    สัญญาอะไรรรรรรรร
    #73
    0
  4. #37 Ben Cho (@1013_ben) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 เมษายน 2558 / 21:52
    ไม่ใช่เห็นขนหน้า ดก ดำ ของน้อง พี่ชเวหมดอารมณ์ใช่มิ
    น่ารักดี ไม่หื่นมากกก
    #37
    0
  5. #32 sincere229 (@sincere229) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 เมษายน 2558 / 12:35
    ง่อววววว มิสเตอร์ชเวก็ไม่ใช่ตาลุงหื่นกามซะทีเดียวนะ อย่างน้อยก็คิดอยู่เหมือนกันล่ะว่าเป็นห่วงน้องนู่นนี่นั่น
    #32
    0