[WonKyu] 50 Shades of Choi (จบแล้ว)

ตอนที่ 14 : 12

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 500
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    8 พ.ค. 58

 
.
 
.
 
.
 
ชีวอนออกจากห้องน้ำเดินมาเรื่อยๆ ก็เจอคยูฮยอนกำลังจิ้มขนมเข้าปากอย่างเอาเป็นเอาตายอยู่ตรงซุ้มขนมและของว่างที่เคยพาคยูฮยอนมาก่อนหน้า ที่บอกว่าเอาเป็นเอาตายก็เพราะคยูฮยอนจิ้มขนมใส่ปากไม่ได้หยุดแทบไม่เคี้ยวเลยด้วยซ้ำ เห็นแก้มอูมแดงปลั่งก็อดจะยิ้มอย่างเอ็นดูไม่ได้ แค่เป็นฝ่ายแตะปากจูบเขาก่อนยังเขินได้ขนาดนี้ ถ้าถึงขึ้นมีอะไรกันจริงๆ คยูฮยอนไม่เป็นลมไปเลยรึไง
 
"กินช้าๆ สิ เดี๋ยวก็ติดคอหรอก" ชีวอนว่าพร้อมกับดึงจานขนมพื้นบ้านเกาหลีมาจากมือคยูฮยอน พอคยูฮยอนหันมาเห็นว่าชีวอนเข้ามาใกล้ตัวเองมากเกินไปก็สะดุ้งขยับออกห่างและเริ่มสำลัก
 
"พูดยังไม่ทันขาดคำ" ส่ายหน้าพลางเดินไปอีกด้านเพื่อหยิบน้ำเปล่ามาให้คยูฮยอน คยูฮยอนรับน้ำไปดื่มพร้อมกับตบหน้าอกตัวเองเบาๆ เมื่อต๊อกหลายชนิดผ่านลงไปถึงกระเพาะแล้วคยูฮยอนก็หอบแฮ่ก
 
"เพราะคุณนั่นแหละทำให้ผมตกใจ" ต่อว่าทั้งที่ไม่มองหน้าแล้วก็แย่งจานขนมคืนมาจากมือใหญ่ เดินเอาทั้งแก้วทั้งจานไปวางบนโต๊ะที่อยู่ไม่ไกล หันกลับมาอีกทีก็เจอคุณชีวอนยืนซ้อนหลังตัวเองอยู่แล้วทำให้คยูฮยอนแทบจะชนกับฝ่ายนั้น ยิ่งเหลือบตาขึ้นมองเจอว่าอีกฝ่ายกำลังยิ้มอยู่ก็ยิ่งทำอะไรไม่ถูก แก้มที่ยังไม่หายร้อนดีก็ยิ่งกลับมาร้อนใหม่ แถมใจยังเต้นรัวจนจะหลุดออกมานอกอกอีก
 
"อะไร?"
 
"เข้าไปข้างในกัน ใกล้จะได้เวลาแล้ว" พูดจบคุณชีวอนก็หันหลังเดินนำคยูฮยอนเข้าไปในงาน คยูฮยอนเป่าปากยาวจะก้าวตามแต่คุณชีวอนก็หันกลับมาอีกรอบแล้วแตะปลายนิ้วโป้งเข้ากับมุมปากของตนลูบเบาๆ
 
"กินเลอะเป็นเด็ก" ยิ้มใส่ให้เด็กน้อยใจอ่อนระทวยก่อนจะเดินนำเข้างานไปจริงๆ
 
คยูฮยอนอยากจะนั่งแปะลงกับพื้นให้มันรู้แล้วรู้รอดไป อยู่กับคุณชีวอนทำไมมันถึงได้เหนื่อยขนาดนี้วะ? นี่แค่ไม่กี่ชั่วโมงที่อยู่ด้วยกันแต่คยูฮยอนกลับรู้สึกว่าหัวใจตัวเองทำงานหนักมากกว่าที่ทำงานมาทั้งวันซะอีก เหนื่อยเว้ย!!
 
"ยืนเหม่ออะไร? เร็วเข้าสิ" เสียงทุ้มที่เรียกมาไม่ไกลทำให้คยูฮยอนได้สติและรีบสาวเท้าเดินตามคุณชีวอนไป ปากก็บ่นโน่นนี่ขมุบขมิบไปเรื่อย
 
โชคดีว่าตลอดเวลาสองชั่วโมงกว่าของคอนเสิร์ตคุณชีวอนไม่ได้กวนอะไรคยูฮยอนอีก คยูฮยอนจึงให้ความสนใจกับการแสดงแต่ละชุดได้อย่างเต็มที่ ตั้งแต่การแสดงดนตรีไปจนถึงการร้องเพลงและการเต้นรำต่างๆ ซึ่งแต่ละการแสดงล้วนผสมผสานวัฒนธรรมเกาหลีเข้ากับความเป็นสมัยใหม่ได้อย่างลงตัว ทำเอาคยูฮยอนจมอยู่ในโลกส่วนตัวนานสองชั่วโมงกว่าโดยไม่ได้หันไปสนใจคนที่มาด้วยกันเลยแม้แต่นิดเดียว
 
ต่างจากอีกคนที่ไม่ได้สนใจเรื่องศิลปะเป็นทุนเดิมอยู่แล้วตาคมจึงได้จับจ้องอยู่ที่ใบหน้าขาวๆ ที่เปลี่ยนไปเรื่อยๆ ตามแต่ละการแสดง เดี๋ยวก็ทำหน้าเครียดคิ้วขมวดเป็นปม เดี๋ยวก็ยิ้มบางเดี๋ยวก็ยิ้มกว้างแล้วก็หัวเราะ ไม่เท่าไหร่ก็ทำหน้าเศร้า แล้วก็กลับมาอารมณ์ดีใหม่ ชีวอนไม่เข้าใจทั้งหมดที่คยูฮยอนแสดงออกมาเพราะเมื่อตัวเองหันไปดูการแสดงก็ไม่เห็นจะมีอะไรให้แสดงสีหน้าแบบที่คยูฮยอนทำได้ก็แค่คนร้องเพลง ก็แค่คนออกมาเต้นอะไรแปลกๆ
 
สรุปว่านั่งดูคยูฮยอนดูการแสดงสนุกกว่าดูการแสดงเองเป็นไหนๆ 
 
"ชอบรึเปล่า?" ชีวอนเอ่ยถามคนที่กำลังปรบมืออย่างกระตือรือร้นในตอนจบของคอนเสิร์ตที่นักแสดงต่างขึ้นมาโค้งให้ผู้ชมในตอนสุดท้าย คยูฮยอนหันมาพยักหน้าหงึกทั้งที่ยังยิ้มกว้างแล้วก็หันไปปรบมือต่อพร้อมกับพูดไปด้วย
 
"ชอบสิครับ ชอบมากเลย ขอบคุณนะครับที่พาผมมา ถ้าไม่ได้คุณชีวอนชาตินี้ผมคงไม่มีโอกาสได้ฟังอาจารย์อีมุนเซร้องเพลงสดๆ แน่ น้ำตาจะไหล มีความสุขมากๆ เลย"
 
ชีวอนยิ้มรับและนั่งรอจนนักแสดงลงจากเวทีและคนทะยอยออกไปด้านนอกกันเยอะแล้ว ชีวอนจึงชวนคยูฮยอนกลับ แต่ไม่ได้ออกด้านหน้างานเช่นคนอื่นๆ เพราะชีวอนขี้เกียจตอบคำถามนักข่าวหรือเอ่ยทักทายคนรู้จักตามมารยาท ขายาวเลือกเดินไปตรงทางออกด้านข้างเวทีที่ไม่มีคน มือใหญ่จับมือเรียวไว้ดึงให้เดินไปด้วยกันและชีวอนไม่ปล่อยมือคยูฮยอนอีกเลยจนถึงรถ
 
"คืนนี้ไปค้างที่โรงแรมด้วยกันมั้ย?" ชีวอนถามเมื่อคยูฮยอนเปิดประตูเข้ามานั่งเรียบร้อยในรถคันหรู และคำตอบก็ไม่ได้ต่างจากที่คิดไว้เท่าไหร่เมื่อคยูฮยอนหันมากลอกตาใส่พร้อมกับทำหน้าเหม็นเบื่อ
 
"ไม่ไป! พรุ่งนี้ผมมีเรียน!" คยูฮยอนบอกแล้วยกมือขึ้นกอดอก
 
"ก็เดี๋ยวพรุ่งนี้ไปส่งที่มหาลัยไง" ชีวอนยังแกล้งไม่เลิก จริงๆ ก็ตั้งใจจะไปส่งคยูฮยอนที่หออยู่แล้ว แต่ถ้าคยูฮยอนเกิดเปลี่ยนใจอยากไปนอนเล่นที่โรงแรมของตน ชีวอนคงได้ยิ้มต่อจนถึงเวลาเข้านอน
 
"คุณชีวอนครับ รบกวนพาผมไปส่งที่หอด้วยครับ" หันมาพูดต่อด้วยสีหน้าจริงจังแบบกวนๆ จนคนมองต้องจับแก้มกลมดึงให้ยืดออกด้วยความหมั่นเขี้ยว
 
"ผมเจ็บนะ!!" บ่นพร้อมกับดึงข้อมืออีกฝ่ายให้ปล่อยมือจากแก้มตัวเอง พอคุณชีวอนยอมปล่อยมือ คยูฮยอนก็ลูบแก้มตัวเองป้อยๆ หันไปมองค้อนคุณชีวอนที่หันไปสตาร์ทรถแล้ว
 
"พรุ่งนี้มีเรียนกี่โมง?" ชีวอนถามเมื่อเริ่มออกรถและก็ได้คำตอบที่ค่อนข้างน่าพอใจ
 
"สิบโมง"
 
"ไปที่นึงกับฉันก่อน แล้วจะพาไปส่งที่หอตกลงมั้ย?"
 
"ถ้าไม่ใช่ที่โรงแรมหรือบ้านหรืออะไรก็แล้วแต่ที่มีผนังสี่ด้านก็โอเคครับ" คยูฮยอนลอยหน้าลอยตาบอกทำให้คนที่กำลังขับรถอยู่ถึงกับส่ายหน้าอย่างปลงๆ แต่สุดท้ายก็หลุดยิ้มแล้วตั้งใจขับรถพาคยูฮยอนไปยังสถานที่ที่คิดไว้
 
.
 
.
 
.
 
รถสปอร์ตสีขาวจอดลงที่ข้างทาง เบื้องหน้ายังเป็นถนนยาวสุดลูกหูลูกตาที่มีรถแล่นอยู่เต็มถนน แต่ด้านข้างคือแม่น้ำขนาดใหญ่สะท้อนแสงไฟจากตึกสูงที่อยู่อีกด้านหนึ่ง สะพานข้ามไปฟากเปิดไฟสีสวยทำให้บรรยากาศดีจนไม่คิดโกรธที่คุณชีวอนกำลังลดทอนเวลานอนของคยูฮยอนอยู่
 
เห็นคุณชีวอนเปิดประตูลงจากรถ คยูฮยอนก็ลงบ้าง และเดินตามอีกคนไปนั่งที่คนละด้านของเก้าอี้ยาว คุณชีวอนคงจะมาที่นี่บ่อยดูจากการที่รู้ว่ามีเก้าอี้ยาวจัดไว้ในมุมใกล้สะพานที่ไม่ค่อยจะมีคนเท่าไหร่ นั่งเงียบดื่มด่ำกับบรรยากาศไปซักพักก็เป็นคุณชีวอนที่เปิดบทสนทนาขึ้นก่อนดังเช่นทุกครั้ง
 
"ง่วงรึยัง?" 
 
"โห่ พามาถึงนี่แล้วเพิ่งจะถามว่าง่วงรึยัง ถ้าผมง่วงแล้วคุณจะพาผมไปส่งที่หอตอนนี้เลยมั้ยครับ? หรือจะเอาเสื่อมาปูให้นอนตรงนี้?" พูดทีเล่นทีจริงแล้วก็ได้มือใหญ่ยกขึ้นมายีผมสีน้ำตาลจนยุ่งไม่เป็นทรงลำบากคยูฮยอนต้องยกมือจับผมตัวเองเป็นพัลวัน แล้วก็เงียบกันไปทั้งคู่อีกรอบ
 
"โกรธรึเปล่าเวลาที่ฉันฉวยโอกาสกับนาย?" ชีวอนถามทำลายความเงียบอีกครั้งโดยไม่ได้มองหน้าคยูฮยอน สายตาคมจับจ้องอยู่ที่ผืนน้ำเบื้องหน้า มือบนตักชื้นเหงื่อทั้งที่อากาศตอนเกือบๆ ห้าทุ่มค่อนข้างเย็น คงเพราะชีวอนเองก็กำลังประหม่าเหมือนกัน ชีวอนไม่เคยต้องถามใครแบบนี้มาก่อน ทุกคนที่เคยผ่านมาล้วนอยากให้เขาสัมผัสกกกอดทั้งนั้น จะมีก็แต่เด็กดื้อจอมกวนคนนี้นี่แหละที่ดูจะไม่ค่อยชอบให้เขาถึงเนื้อถึงตัวเท่าไหร่
 
"ก็ไม่เชิง ผมโกรธที่คุณแกล้งผมมากกว่า" น้ำเสียงงอนๆ ทำให้ชีวอนหันกลับมาหาคยูฮยอน แต่คยูฮยอนเลือกที่จะสนใจแม่น้ำตรงหน้ามากกว่า
 
"คุณชอบพูดชอบทำอะไรให้ผมอาย เห็นผมสติแตกทำอะไรไม่ถูกแล้วคุณยิ้มคุณหัวเราะมันใช่ที่ไหน"
 
ข้อความที่ได้ฟังกับใบหน้าเชิดๆ ที่หันมาหาทำให้ชีวอนยิ้มกว้างจนเห็นลักยิ้มบุ๋มที่สองข้างแก้ม แขนยาวเลื่อนไปโอบไหล่คยูฮยอนให้เข้ามานั่งใกล้ๆ แล้วก็ได้แมวตัวขาวขู่ฟ่อกลับมาแต่คยูฮยอนก็ไม่ได้ดิ้นหนีไปไหน
 
"รู้มั้ยว่ารีแอคชั่นของนายหน่ะสุดยอดเลย แกล้งนายแล้วสนุกดี"
 
"สนุกบ้าอะไรล่ะ?!  รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นของเล่นของคุณชะมัด" เบะปากแถมให้อีกหนึ่ง
 
"ก็ไม่ได้บอกว่าเป็นของเล่นนี่ แค่เล่นด้วยแล้วสนุกดี ฮ่ะๆ" หัวเราะเบาๆ แล้วก็ต้องร้องโอ้ยเมื่อคยูฮยอนถองศอกเข้าใส่สีข้างชีวอนเต็มแรง
 
"ทุกสิ่งที่ฉันพูด ฉันคิดอย่างนั้นจริงๆ ไม่ได้มีเจตนาอื่น นายนั่นแหละชอบตื่นตูมคิดแล้วก็จินตนาการไปเอง"
 
คยูฮยอนเริ่มจะอยู่ไม่สุขเมื่อรู้สึกว่าตัวเองกำลังอยู่ใกล้กับคุณชีวอนมากเกินไป จะเขยิบออกห่างจะผลักตัวอีกคนออกแต่คุณชีวอนแม่งแรงเยอะชะมัด
 
"อย่าเพิ่งดื้อฟังให้จบก่อน" แขนยาวอีกข้างยิ่งเข้ามารัดตัวคยูฮยอนไว้จนกลายเป็นโดนกอดแบบสมบูรณ์ไปซะอย่างนั้น และคยูฮยอนก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากมองค้อนอีกฝ่ายที่ยิ้มกลับมาให้แบบไม่สะทกสะท้าน
 
"ส่วนที่ฉันชอบฉวยโอกาสกับนายก็เพราะว่านายน่ารัก ยิ่งเวลาสติแตกก็ยิ่งน่ารัก ไม่รู้ตัวเลยรึไง"
 
ขอเวลาเขินแป๊บ น่ารักบ้านป้าดิ คยูฮยอนโคตรพ่อโคตรแม่จะหล่อเหอะ หล่อกว่าไอ้ชางมินอีก แต่หล่อน้อยกว่าคุณชีวอนนิดนึง
 
"ป่ะปล่อยก่อน หายใจไม่ออก"
 
"ช่วยผายปอดมั้ย?"
 
"คุณนี่มัน!!" ถองศอกใส่ท้องชีวอนอีกรอบแล้วก็ได้ยินเสียงหัวเราะดังอยู่ข้างหู เลิกแกล้งกูซักทีเถอะ!! ฟาย!! นั่งหน้าบูดในอ้อมแขนคนตัวโตกว่าพยายามลดจังหวะการเต้นของหัวใจก็เท่านั้น เต้นแรงขนาดนี้ถ้าตายไปไม่ต้องปั๊มนะ น่าจะไม่ฟื้น
 
"นาย... ชอบฉันมากมั้ย?"
 
"ไม่รู้ รู้แค่ว่าชอบ"
 
ของขวัญคือจูบเบาๆ ตรงขมับ ทำให้คยูฮยอนสตั๊นท์ไปสามวินาที
 
"นายคาดหวังอะไรกับความสัมพันธ์ของเราบ้างมั้ย?" ชีวอนเอ่ยถามเรียบๆ ทำให้คยูฮยอนหันมาหาทำหน้างง
 
"คุณหมายความว่ายังไง?"
 
"ก็ที่นายบอกว่านายอึดอัดเวลามีคนสงสัยว่าเราเป็นอะไรกัน ทั้งๆ ที่เราไม่ได้เป็นอะไรกันนั่นหน่ะ"
 
"อ่อ ผมก็แค่อึดอัดสายตาที่คนอื่นมองมาเฉยๆ ผมไม่ได้คาดหวังอะไร ผมรู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้ คุณเป็นผู้ชายผมก็เป็นผู้ชาย ที่ผมบอกว่าชอบคุณก็แค่อยากกลับมาคุยกันกินข้าวด้วยกันเหมือนเดิมเฉยๆ"
 
"อืม ก็ดีแล้ว เพราะฉันก็คงให้นายได้เท่านี้ ความรู้สึกของฉันมาได้ไกลที่สุดเท่านี้ นายเองก็ห้ามรู้สึกมากไปกว่านี้เข้าใจมั้ย?"
 
"ไม่เข้าใจอ่ะ นี่คุณจะลงสมัครนักการเมืองรึไงพูดอะไรไม่รู้เรื่องวกไปวนมา" ตากลมโตขุ่นมัวและใบหน้าหวานก็งอง้ำ
 
"ห้ามรักฉันเข้าใจมั้ย?" คำว่ารักจากปากของคุณชีวอนทำให้คยูฮยอนนิ่งไป จำได้ว่าคุณชีวอนเคยให้สัมภาษณ์ว่าไม่ชอบความรัก
 
"ไม่-เข้า-ใจ โอ้ย! ผมเจ็บนะ!" ร้องเสียงดังเมื่อหัวของอีกคนโขกเข้ากับหัวตัวเอง ตั้งใจจะด่าซักหน่อยก็ต้องเงียบกริบเพราะหน้าผากที่แนบอยู่กับหน้าผากของคยูฮยอนทำให้ใบหน้าของคุณชีวอนอยู่ใกล้กับคยูฮยอนมากๆ
 
ความรู้สึกเหมือนเมื่อตอนอยู่ที่ทะเล ตาคมไม่มีแววล้อเล่น ไม่มีแววขบขัน ลมหายใจอุ่นๆ ที่ปลายจมูกทำให้คยูฮยอนไม่กล้าหายใจ
 
ความชอบกับความรักมันต่างกันยังไง?
 
ต้องชอบมากแค่ไหนถึงจะกลายเป็นความรัก?
 
คยูฮยอนไม่รู้
 
"ถ้านายไม่ห้าม ฉันจะถือว่านายอนุญาตนะ" ปากหยักที่ขยับเป็นคำถามด้วยระยะห่างแค่นี้ ทำให้คยูฮยอนคิดอะไรไม่ออกแล้ว ถ้าเป็นเมื่อก่อนตอนที่ยังไม่รู้ว่าชอบคยูฮยอนคงปฏิเสธ
 
แต่ตอนนี้ที่ชอบ...
 
"ถ้าคุณไม่แกล้งผม ผมอนุญาตก็ได้"
 
ชีวอนสนองคำอนุญาตด้วยการงับกลีบปากล่างของคยูฮยอนดูดเบาๆ ก่อนจะค่อยๆ กดจูบแนบสนิทกับปากอิ่ม มือใหญ่คว้าท้ายทอยและแขนยาวโอบกอดคนที่กำลังสั่นเข้ามาใกล้ รู้สึกถึงแรงดึงที่สูทตัวนอกแต่ชีวอนไม่ได้สนใจ
 
จูบแรกของชีวอนกับคยูฮยอนที่จะมากกว่าสัมผัสผิวเผินแค่ภายนอก
 
ไม่ได้รีบร้อนกับการเปลี่ยนองศาชิมปากนิ่มไปเรื่อย ขบเบาๆ สลับกับแตะลิ้นไล้แผ่ว
 
"ให้ฉันเข้าไปคยูฮยอน"
 
จังหวะที่คุณชีวอนกระซิบบอกชิดริมปากแล้วคยูฮยอนฉวยโอกาสนั้นอ้าปากหาอากาศหายใจ ลิ้นชื้นก็แทรกเข้ามาจนคยูฮยอนแทบจะเป็นลมซะเดี๋ยวนั้น
 
จูบกับผู้หญิงแม่งไม่เห็นจะเป็นงี้
 
"อือออ"
 
หลุดเสียงครางในลำคอเมื่อตอนที่ลิ้นของอีกฝ่ายไล่สำรวจไปทั่วโพรงปากจนจะหายใจไม่ออก จนในตอนที่ลิ้นเล็กถูกกระหวัดหยอกล้อ คยูฮยอนถึงเพิ่งนึกได้ว่าควรจะจูบตอบบ้าง
 
สัมผัสอุ่นจางกระจายไปทั่วร่างและค่อยๆ ร้อนขึ้นจนแทบจะระเบิดตามจูบอุ่นหวานที่ค่อยๆ ทวีความร้อนแรงขึ้นเมื่อคนจูบเริ่มจะยั้งตัวเองไว้ไม่อยู่ แต่กลิ่นคาวเลือดแตะจมูกทำให้ชีวอนต้องผละจูบออกอย่างเสียดาย
 
รอยแตกที่ริมฝีปากล่าง เผลอทำร้ายคยูฮยอนจนได้
 
"ฉันขอโทษ เจ็บรึเปล่า?" ถามด้วยความห่วงใย มือใหญ่ประคองแก้มแดงเรื่อแตะปลายนิ้วโป้งกับรอยแตกเบามือ คยูฮยอนไม่ตอบ ตาปรอยฉ่ำหวานหลับลง เอาแต่หอบหายใจอยู่อย่างนั้น มือขาวที่จับยึดเสื้อสูทเกร็งแน่น ชีวอนทำได้แค่กอดคยูฮยอนไว้
 
"พาผมกลับหอได้มั้ยครับ คุณชีวอน"
 
.
 
.
 
.
 
To Be Continued
 
 
Talk*~
แต่งไปก็เขินไป ฉากจูบไม่กี่บรรทัดใช้เวลาแต่งเป็นชั่วโมง โอยยยย ขอยาดม น้องใกล้จะได้เห็นสัญญากับห้องแดงแล้วอีกไม่นานเกินรอ กว่าจะลากกลับมาได้ ฟิคเราออกทะเลไปไกลมากจีๆ รักคนอ่านทุกคนนะคะ  <3
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

266 ความคิดเห็น

  1. #224 Gae'Hae Elf (@gaekung-donghae) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2558 / 11:53
    ทำไมห้ามน้องไม่ให้รักล่ะคะ เพราะทั้งที่ตัวเองก็ดูจะรักจะหลงน้องขนาดนี้ 
    เขินมากค่ะตอนนี้ ฟินมาก แอร๊ยยย จูบหวานมั้ยชเว 

    ไรท์สู้ๆ
    #224
    0
  2. #155 ~ *- ปีกสีเงิน -* ~ (@hydrangea1013) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2558 / 22:21
    เราไม่เคยดูหนังและยังไม่เคยอ่านหนังสือมาก่อน

    แต่ถ้าจะให้เดานะ  ซีวอนเป็นซาดิสต์ป่ะคะ?

    เลยแบบ...บอกน้องว่าจะไม่รักใคร  รักใครไม่ได้ไรงี้

    อื้ออออ  นี่กุจินตนาการไปถึงขั้นไหน 55555555555
    #155
    0
  3. #89 Vinuch Sarun (@vinuch) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2558 / 01:51
    แค่จูบแกยังทำน้องปากแตก ไม่อยากจะคิดถ้าจะมากกว่านี้เลย 55555 ว่าแต่เจอจูบสาหัสแบบเน้ อินู๋คิยูวจะตกใจตื่นขวัญหนีหมดป่ะเนี้ยยย *
    #89
    0
  4. วันที่ 9 พฤษภาคม 2558 / 08:47
    น่าสงสารชีวอนอ่ะ ห้ามรักนะ คือแบบ มัน .... เห้อออออ
    #88
    0
  5. #87 MidNight (@ruk-wonkyu-) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2558 / 22:27
    เป็นจูบแรกที่ ฟหกด่าสว มากกกกกกกค่ะ -//////-
    แต่หวั่นใจมากนี่ขนาดยั้งใจไว้เยอะก็ยังเผลอทำน้องได้เลือด
    เป็นห่วงคคล.จริงๆนะ อยากรับมือมิสเตอร์ชเวแทนน้องจัง ><
    กลัวน้องเจ็บน่ะค่ะ  ^^
    #87
    0
  6. #86 Ben Cho (@1013_ben) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2558 / 21:29
    จูบกันดูดดื่มมากค่ะ มิสเตอร์ชเว เจ้ชอบมาเอารางวัลไปนะ
    แล้วเมื่อไรจะแสดงความเป็นเจ้าของลูกแมวเหมียวคูยอนซะทีนาาาาาาา
    รอฉากโคมไฟอย่างใจจดใจจ่อ อิอิอิ
    #86
    0
  7. #85 aoyjona (@aoyjana) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2558 / 15:49
    อหหหหหหหหหหห นี่จูบแรกน้องนะะะะะ หรือป่าวววว
    ยังขนาดนี้ เอา เอ้ยยย จูบจนปากนางแตกง่ะะะะะ
    เลือดดดดออกกอ่ะ แอร๊ยยย คุณพี่ชเวซาดิสสสกรีสสสส
    #85
    0
  8. #84 นลินทิพย์ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2558 / 11:49
    กรี้ดมาก หื่อ นี่สินะความฟิตตี้ของพี่ชเว ชายเผลอรุกแรงจนปากแตกเลือดซึมกับจูบแรกเลยนะ 555555555



    หวังว่าหนูน้อยจะไม่ตื่นก่อน แล้วหนีไปซะนะจ๊ะ ป้าเอ็นดูจริงๆ





    รออ่านต่อจ้า
    #84
    0
  9. #83 Chutint (@ploychu) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2558 / 11:21
    หว่าา คาวๆแซ่บดีออก 5555 

    คุณพรี่คะ อย่ารุกน้องมากเกินนะคะ แมวมันตกใจมันหนีนะ 


    ปล.ขุ่นพรี่คนเขียนคะ อยากได้ยาวๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #83
    0
  10. #82 sincere229 (@sincere229) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2558 / 10:14
    จูบเพลินไปหน่อยไหมคะคุณชเว ทำน้องปากแตกเลย -..-
    #82
    0