[WonKyu] 50 Shades of Choi (จบแล้ว)

ตอนที่ 12 : 10

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 565
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    22 ต.ค. 58

 
.
 
.
 
.
 
ชางมินถือวิสาสะเปิดประตูห้องของคยูฮยอนและเดินเข้าไปโดยไม่ได้รับอนุญาต คยูฮยอนยังคงนอนหลับอยู่บนเตียงทั้งที่นี่ก็สิบเอ็ดโมงครึ่งแล้ว ชางมินยืนเท้าเอวส่ายหน้าให้กับเพื่อนตัวดีที่สร้างเรื่องให้เป็นห่วงไม่ได้เว้นแต่ละวัน ใจอยากจะปลุกให้ลุกขึ้นมาอาบน้ำอาบท่าจะได้กินอะไรแต่ชางมินไม่เสี่ยงปลุกให้คยูฮยอนลุกขึ้นมาอาละวาดหรอก คนตัวสูงยิ้มร้ายเดินไปที่หน้าต่างของห้องที่ถูกปิดม่านเอาไว้ พอดึงม่านเปิดออกให้แสงสว่างเข้ามาในห้องปุ๊บคยูฮยอนก็ตวัดผ้าห่มคลุมหัวปั๊บ อย่าคิดว่าแค่แดดนิดๆ หน่อยจะทำอะไรคยูฮยอนได้ชางมินรู้ ขายาวจึงเดินกลับมาที่โต๊ะข้างเตียงหยิบรีโมตมากดปิดแอร์และไม่ลืมที่จะหยิบรีโมตติดมือออกไปข้างนอกด้วย
 
เดี๋ยวแม่งร้อนตายก็ขุดตัวเองออกมาจากหลุมเองนั่นแหละ
 
ชางมินนั่งเล่นโทรศัพท์รอด้วยความใจเย็นและไม่ถึงห้านาทีคยูฮยอนก็เดินหน้ามุ่ยออกมาจากห้อง
 
"เอารีโมตแอร์กูคืนมา" คยูฮยอนเดินไปตรงหน้าชางมินและยื่นมือออกไป ตากลมโตเปิดแค่ครึ่งเดียวเท่านั้น
 
"ไม่ต้องนอนแล้ว จะเที่ยงอยู่ละมาแดกข้าว" ชางมินว่ายิ้มๆ ตีมือนิ่มไปทีและก็ได้หน้าบูดบึ้งกลับมา
 
"มึงมันใจร้ายโหดเหี้ยมอำมหิตนิสัยไม่ดี" ว่าแล้วก็กระแทกเท้าปึงกลับเข้าห้องนอนไปและออกมาใหม่พร้อมกับหมอนผ้าห่มนอนมันหน้าโต๊ะกลางห้องซะอย่างนั้น
 
"คยูฮยอนนา" ชางมินเรียกอย่างอ่อนใจ ไม่คิดว่าเพื่อนตัวแสบจะเล่นไม้นี้
 
"เงียบๆ ดิ! กูง่วงปวดหัว! แล้วก็ห้ามปิดแอร์หนีเข้าห้องด้วย หรือจะให้กูไปนอนห้องมึงแทน?" คำพูดแสนเผด็จการดังมาจากกองผ้าห่มตรงหน้าทำให้ชางมินได้แต่ถอนหายใจและหาหนังสือมาอ่านเตรียมสอบแทนเพราะงานนี้ดูท่าว่าคงจะอีกนานแน่กว่าจะได้กินข้าวด้วยกัน
 
ผ่านไปเกือบๆ สองชั่วโมงคยูฮยอนก็โผล่หัวออกมาจากกองผ้าห่ม แขนขาวเหยียดยาวบิดขี้เกียจ พร้อมกับครางอื้อเหมือนแมวไม่มีผิด หันมาเจอชางมินก็ยิ้มอ้อนเอาใจแต่ก็ต้องโดนเบรกหน้าคว่ำเมื่อถูกชางมินไล่ให้ไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า
 
จะให้กูแดกข้าวก่อนก็ไม่ได้ กูหิว
 
จำใจไปอาบน้ำสระผมจนตัวหอมฟุ้งก็ออกมานั่งเช็ดผมรอชางมินอุ่นข้าวต้มให้กิน อาการปวดหัวยังเหลืออยู่เล็กน้อยแต่ก็ดีกว่าตอนแรกที่ถูกปลุกขึ้นมามากโข
 
ชามข้าวต้มหมูไม่ใส่ผักหอมกรุ่นมาวางอยู่ตรงหน้า คยูฮยอนรีบหยิบช้อนขึ้นมาตักข้าวต้มเข้าปากด้วยความหิว
 
"โอ่ย ร้อนๆ" รีบคว้าแก้วน้ำที่ชางมินส่งให้มาดื่มเมื่อข้าวต้มร้อนมากจนเกือบจะลวกปาก เห็นชางมินตักข้าวต้มมาให้ตัวเองชามนึงคยูฮยอนก็ทำหน้างง
 
"มึงยังไม่ได้กินข้าวหรอ?"
 
"อือรอกินพร้อมมึงไง" ชางมินตอบและเริ่มลงมือกินข้าวต้มตรงหน้าตัวเอง
 
"ไม่เห็นต้องรอเลย! กินไปก่อนก็ได้นี่!"
 
ชางมินไม่ได้ตอบอะไรแค่ยิ้มแล้วยื่นมือข้ามโต๊ะมาลูบผมที่ยังชื้นน้ำของคยูฮยอน
 
"กูยังไม่ค่อยหิวเท่าไหร่ก็เลยรอ ก็แค่นั้น"
 
"อ่อ โอเค กูจะได้ไม่รู้สึกผิด ฮ่ะๆ เออแล้วเมื่อวานคุณฮีชอลมาส่งกูช่ะ? แฟนคุณจองซูอ่ะ กูจำไม่ค่อยได้เลย จำได้แค่คุณฮีชอลบอกว่าจะไปเอากุญแจรถแล้วก็โบร้มตื่นมาเช้าเลย" คยูฮยอนเล่าไปอย่างอารมณ์ดีแต่คนฟังนี่แทบอยากจะยกมือตบกะโหลกนัก ถ้าโดนมิสเตอร์ชเวลากไปปล้ำจะมีหน้ามายิ้มระรื่นมั้ย
 
"มึง...เล่าเรื่องมึงกับมิสเตอร์ชเวให้กูฟังหน่อย"
 
คยูฮยอนแทบสำลักข้าวต้มที่เพิ่งกินเข้าไป มือรีบหยิบทิชชู่มาเช็ดปากแล้วมองหน้าเพื่อนสนิทตาโต ไม่เข้าใจว่าชางมินจะมาถามเรื่องคุณชีวอนกับเขาทำไม
 
"ก็...ก็ไม่มีอะไร กูไปทำงานให้เขา แล้วก็ตอบแทนที่เขาช่วยกูนิดหน่อย เสร็จก็แยกย้าย" คยูฮยอนตอบเลี่ยงๆ และก็ไม่แปลกใจเท่าไหร่ที่ชางมินจะจับได้และเรียกชื่อตัวเองเสียงเข้ม
 
"เอออออ เล่าก็ได้วะ ทำไมต้องดุด้วย? ก็อย่างที่มึงรู้อ่ะ กูไปถ่ายรูปเขาแล้วเขาก็เหมือนจะมาเอาเรื่องช่ะ แต่กลายเป็นว่าเขาช่วยกู เขาให้กูไปถ่ายรูปให้เขาจะได้มีเงินไปจ่ายค่าเทอม"
 
"กูบอกให้ยืมกูก่อนไง ถ้ามึงยืมเงินกูแต่แรกก็ไม่ต้องไปทำเรื่องแบบนั้นแล้ว" ชางมินต่อว่าเพื่อนที่นั่งหน้าจืดอยู่ฝั่งตรงข้าม
 
"ก็กูเกรงใจมึงนี่เงินตั้งเยอะ" บอกเสียงอ่อย
 
"เหอะทีเรื่องอื่นไม่เคยจะเกรงใจ เสือกมาเกรงใจเรื่องปัญญาอ่อน"
 
"ชางมินอ่า"
 
 "ไม่ต้องมาอ้อนเลย เอ้า! เล่าต่อดิ!"
 
"กูก็คิดว่าจบกันแค่นั้น แต่วันที่กูมีเรื่องที่ผับอ่ะ เขามาช่วยกูแล้วก็พากูไปที่โรงแรมเขา เขาบอกว่าเขาชอบกูแล้วกูก็ชอบเขาด้วย แต่คือกูไม่ได้ชอบเขาไง คุณชีวอนแม่งมโนไปเอง เขาเลยยื่นข้อเสนอกับกูว่าถ้ากูไปเจจูกับเขาแล้วกูยังบอกว่ากูไม่ชอบเขาเขาจะเลิกยุ่งกับกู" คยูฮยอนเล่าไปเรื่อยๆ เหมือนว่าตัวเองไม่ได้คิดอะไร แต่ในใจมันดันห่อเหี่ยวจนแสดงท่าทีคิดไม่ตกออกมา
 
"มึงไม่ได้ชอบเขา?" ชางมินถามล้อๆ
 
"ก็เออดิ!!" คยูฮยอนเงยหน้ามาตอบเสียงแข็ง
 
"เขาก็เลยเลิกยุ่งกับมึงตามสัญญาว่างั้น"
 
"เปล่าอ่ะ เขาบอกว่าเขาจะเลิกยุ่งกับกูเพราะกูชอบเขาแต่เขาชอบกูมากกว่า ห่าเหวไรก็ไม่รู้ฟังไม่รู้เรื่อง จนวันนี้กูยังไม่เข้าใจเลยว่าที่เขาพูดแม่งหมายความว่าอะไร ถ้าเขาชอบกูแล้วทำไมต้องทิ้งกูด้วยวะ?" คยูฮยอนเล่าแบบเซ็งๆ
 
"มึงไม่ได้ชอบเขาจริงอ๊ะ?" ถามย้ำอีกรอบ
 
"เออดิ! หูตึงไง?" คยูฮยอนตอบเสียงแข็งอีกรอบแล้วก็ได้มือใหญ่ตบหัวตัวเองปุๆ
 
"นี่มึงโง่จนเขามึงงอกไปดาวอังคารแล้วนะ ไม่ชอบเขาแล้วอาทิตย์ที่ผ่านมานี่คือไร? นั่งเหม่อ สติหลุด หงอยเป็นแมวถูกทิ้ง" ชางมินยิ้มให้กับใบหน้าเหรอหราของคยูฮยอน ถึงจะรักเพื่อนเกินเพื่อน แต่ชางมินรู้ว่าคยูฮยอนไม่ได้คิดกับตัวเองแบบนั้น และชางมินก็มีความสุขดีที่ได้ดูแลคยูฮยอนแบบนี้ 
 
แต่นั่นมันก็ก่อนที่มิสเตอร์ชเวจะเข้ามาน่ะนะ
 
"กู...ไม่รู้" คยูฮยอนก้มหน้าลงไปหาข้าวต้มที่เริ่มจะเย็นชืด เอาช้อนคนเล่นแล้วก็ตักเข้าปาก
 
"งั้นไม่ต้องรู้ก็ได้ แต่กูจะถามมึงคำถามนึงแล้วมึงต้องตอบกูตามตรงด้วยเข้าใจมั้ย?" เห็นหัวกลมผงกขึ้นลงโดยไม่ยอมมองหน้าชางมินก็ถอนหายใจ
 
"มึงอยากเจอมิสเตอร์ชเวอีกรึเปล่า?" ชางมินเห็นหัวกลมผงกขึ้นลงอีกครั้งก็ยิ้มบาง 
 
"ถ้าไม่ได้ชอบก็ไม่มีเหตุผลที่จะต้องอยากเจอหรอกนะ แล้วถ้าไม่ได้ชอบก็ไม่มีเหตุผลที่จะต้องคิดถึงด้วย แล้วถ้ามึงไม่ได้ชอบเขามึงไม่มานั่งคิดมากเรื่องที่เขาหายไปหรอก มึงเข้าใจที่กูพูดใช่มั้ย?"
 
คยูฮยอนก้มหน้านิ่งจนชางมินคิดว่าจะไม่ได้ยินอะไรจากคนตรงหน้าแล้วจึงให้ความสนใจกับมื้อกลางวันอย่างเต็มที่ ความจริงชางมินจะปล่อยผ่านเรื่องนี้ไปก็ได้ ไม่พูดถึง ทำเหมือนมิสเตอร์ชเวไม่มีตัวตนไม่เคยก้าวเข้ามาในชีวิตของคยูฮยอน แต่ชางมินรู้ว่าปลายทางมีอยู่สองอย่างเท่านั้นคือหนึ่งคยูฮยอนจะยังคงไม่เข้าใจว่าสิ่งที่ตัวเองรู้สึกคืออะไรและจะลืมๆ มันไปพร้อมกับท่าทางซึมเศร้าคิดไม่ตกตลอดเวลา กับสองคยูฮยอนจะยังคงไม่เข้าใจว่าสิ่งที่ตัวเองรู้สึกคืออะไรและจะระเบิดความสับสนนั้นออกมาในไม่ช้า ดูท่าแล้วน่าจะเป็นอย่างหลังซะด้วยชางมินจึงเลือกทางลัดคือทำให้คยูฮยอนเข้าใจความรู้สึกตัวเองไวขึ้นจะได้ตัดสินใจกันได้ว่าจะเอายังไงต่อไปดี
 
"สรุปคือกูชอบคุณชีวอนหรอ?"
 
"เออดิไอ้ควาย กูขอถอนคำพูดที่ว่าเขามึงงอกไปดาวอังคาร ป่านนี้แม่งงอกไปถึงดาวเสาร์ละ!!"
 
คยูฮยอนอมข้าวจนแก้มกลม หน้าหวานงอง้ำบ่งบอกว่าไม่พอใจ แต่เพราะชางมินโคตรฉลาดมาช่วยคิดงั้นคยูฮยอนจะยอมโง่ให้วันนึงก็ได้
 
"แล้วกูต้องทำไงอ่ะ? เขาบอกเขาจะไม่มายุ่งกับกูอ่ะ" 
 
"เอ้า! ชอบก็จีบดิไม่เห็นยาก" ชางมินเงยหน้าขึ้นมาพูดแล้วก็ได้ข้าวต้มพุ่งใส่เต็มหน้า
 
"ไอ้เหี้ย!! สกปรกสัตว์" รีบหยิบกระดาชทิชชู่บนโต๊ะมาเช็ดหน้าเช็ดตัว แล้วก็หันไปมองตัวต้นเหตุที่สำลักข้าวใส่เขา
 
"ก็มึงพูดอะไรล่ะ จะบ้าเรอะ?!" คยูฮยอนแก้ตัว หยิบทิชชู่มาเช็ดปากตัวเองบ้าง
 
"เอ้า แล้วมึงจะรอให้เทวดาองค์ไหนมาโปรดมึงล่ะ? ชอบก็จีบ"
 
"นั่นคุณชีวอนนะมึง นักธุรกิจหนุ่มไฟแรงหล่อและรวยชิบหายวายวอด จะให้กูไปจีบคนแบบนั้นได้ไง อีกอย่างกูเป็นผู้ชาย กูไม่ชอบผู้ชายด้วยกันเองหรอก มึงแม่งโกหกกูอ่ะ มึงจะแกล้งกูใช่มั้ย? ไอ้เพื่อนชั่ว" คยูฮยอนนั่งเชิดหน้ากอดอก ปากแดงเบะคว่ำ เห็นแล้วก็นึกขำ
 
"งั้นก็เรื่องของมึงเถอะ นั่งหงอยเป็นแมวถูกทิ้งต่อไปก็แล้วกัน ควาย!!" ชางมินจิ้มนิ้วชี้ลงกับหน้าผากของคยูฮยอนจนหน้าหงายไปด้านหลังก่อนจะเดินเอาจานไปล้างที่อ่างเสร็จก็เดินเข้าห้องทิ้งให้คยูฮยอนยกมือทึ้งหัวดิ้นปัดๆ อยู่บนเก้าอี้
 
.
 
.
 
.
 
แม้แต่วันเสาร์ชีวอนก็ยังต้องทำงาน เอกสารล้านแปดกองอยู่บนโต๊ะตั้งแต่เช้า ตื่นมาก็เคลียร์ไปได้ไม่เท่าไหร่เพราะไม่ค่อยมีสมาธิ ออกไปวิ่ง กินข้าวเที่ยง เล่นกับหมา ดูโทรทัศน์ และอีกสารพัด แต่ในหัวก็ยังสลัดภาพคยูฮยอนเมื่อวานไม่ได้ซักที สุดท้ายชีวอนจึงกลับไปนอนหงายบนเตียงในตอนเกือบๆ จะหกโมงเย็นและเริ่มคิดถึงคยูฮยอนอีกครั้ง
 
รู้ว่าเป็นความผิดของตัวเองล้วนๆ ที่ไปทำให้อีกฝ่ายหวั่นไหว จนถึงจุดจุดหนึ่งที่ความรู้สึกของตัวเองกำลังจะถลำลึกจนสูญเสียความเป็นตัวเอง ชีวอนก็เลือกถอยออกมาและทิ้งให้อีกคนจมกับความรู้สึกสับสน
 
แต่จะให้ทำยังไง ในเมื่อรสนิยมของเขา...มันค่อนข้างจะเข้าใจยาก เขาไม่อยากทำให้คยูฮยอนกลัวหรือเจ็บ ชีวอนไม่อยากถูกคยูฮยอนเกลียด แต่ที่สำคัญที่สุดชีวอนไม่อยากจะรู้สึกกับคยูฮยอนไปมากกว่านี้ 
 
แต่ก็รู้ว่าเป็นไปไม่ได้ เพราะชีวอนรู้สึกไปแล้ว
 
เหลือบมองบัตรคอนเสิร์ตการกุศลหนึ่งใบในมือแล้วก็คิดว่านี่ตัวเองทำถูกแล้วใช่มั้ยนะ พอดีกับที่โทรศัพท์มือถือส่งเสียงเตือนว่ามีข้อความเข้ามาใหม่
 
คยูฮยอนงั้นหรอ?
 
"พรุ่งนี้ตอนเที่ยงคุณว่างมั้ยครับ? ผมจะรอที่ร้านอาหารตรงข้ามร้านกาแฟคุณจองซูนะครับ ปล. ผมรอได้ถึงแค่เกือบๆ สี่โมงเท่านั้นนะ ผมต้องทำงาน - คยูฮยอน"
 
คิดจะทำอะไรของเขากัน...
 
ชีวอนเปลี่ยนจากอ่านข้อความไปกดโทรศัพท์หาจองฮุนรอไม่นานก็ได้ยินเสียงตอบรับ
 
"ครับมิสเตอร์ชเว"
 
"คยูฮยอนได้ของไปแล้วหรอ?"
 
"ยังครับ เพิ่งให้คนไปส่งตอนห้าโมงกว่า คุณคยูฮยอนกับเพื่อนออกไปทำงานพิเศษกันแล้วครับ"
 
"โอเค ขอบใจมากนะ"
 
จบบทสนทนาแต่เพียงเท่านั้นพร้อมกับชีวอนที่คิดไม่ออกว่าอะไรกันที่ทำให้คยูฮยอนส่งข้อความมาขอนัดเจอกันแบบนี้ ถ้าไม่ใช่เพราะบัตรคอนเสิร์ตอีกครึ่งนึงแล้วคยูฮยอนต้องการอะไร
 
.
 
.
 
.
 
นี่-กู-กำ-ลัง-ทำ-เหี้ย-อะ-ไร-อยู่?
 
คยูฮยอนถามตัวเองเมื่อเอาเสื้อในตู้มาลองเป็นตัวที่ห้าแล้วก็ยังตัดสินใจไม่ได้ว่าจะใส่อะไรออกไปเจอคุณชีวอนวันนี้ ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าเป็นอะไร ปกติหยิบอะไรได้ก็ใส่แค่ดูว่าไม่กลับตะเข็บก็พอแล้ว แต่วันนี้มันไม่ใช่จะใส่อะไรก็ไม่ชอบไม่ถูกใจไปซะหมด เมื่อหาทางออกไม่ได้คยูฮยอนก็พาตัวเองออกไปหาชางมินที่นอนอ่านหนังสืออยู่บนพื้น เอาเท้าเขี่ยขาให้เพื่อนหันมาสนใจกัน
 
"มึง" ทอดเสียงเรียกอย่างออดอ้อน
 
"อะไร?" ชางมินปิดหนังสือและหันมามองคยูฮยอนในเสื้อสเวตเตอร์ไม่หนามากสีชมพูอมส้มอ่อนๆ แต่งปลายแขนเสื้อเป็นสีน้ำตาลโคตรจะน่ารัก
 
"ช่วยกูคิดหน่อยดิว่าจะใส่อะไรดี" ตากลมใสสบกับตาของอีกฝ่ายอย่างต้องการความช่วยเหลือ
 
"ใส่อย่างนี้ก็ได้นี่ ทำไมอ่ะ?" ชางมินแสดงความคิดเห็นของตัวเองพลางลุกขึ้นมานั่งขัดสมาธิ และก็ได้คยูฮยอนส่ายหน้ากลับมา
 
"ใส่ตัวนี้แล้วกูเหมือนหมูอ่ะ" คยูฮยอนตอบทำให้ชางมินหัวเราะลั่น
 
"กูจะบอกอะไรให้นะ มึงจะใส่อะไรมึงก็เหมือนหมูเพราะมึงอ้วน"
 
"โห นั่นปากอ่อ อย่าอยู่เลยมึงไอ้เพื่อนเลว" คยูฮยอนโถมตัวใส่ชางมินทำให้ชางมินล้มลงไปนอนกองกับพื้น มือขาวหยิบตำราเรียนของเพื่อนฟาดเอาฟาดเอาตรงไหล่และแขนของชางมินที่ยกขึ้นมาบังหน้าไว้ ชางมินรีบคว้าหนังสือออกจากมือคยูฮยอนแล้วพยายามจับสองแขนรวบไว้ก่อนจะดึงเข้าหาตัวทำให้คยูฮยอนล้มลงไปกองทับกับชางมินอีกที
 
เหมือนนาฬิกาจะหยุดเดินเพราะชางมินรู้สึกว่าเวลาหยุดหมุนตอนที่ได้สบตาสีดำสนิทที่ดิ่งลึกยิ่งกว่าก้นเหว ปลายจมูกเกือบจะแตะกัน กับริมฝีปากแดงลอยเด่นยั่วอยู่ตรงหน้า
 
คยูฮยอนหล่นไปนอนกับพื้นเสียงดังแอ่กเมื่อชางมินผลักคยูฮยอนลงจากตัว แล้วลุกขึ้นมานั่งขัดสมาธิกับพื้นเหมือนเดิม มือใหญ่เลื่อนหนังสือหลบให้พ้นมือคยูฮยอน
 
"ใส่ตัวไหนก็ไม่ได้เหมือนหมูน้อยลงหรอก ไอ้อ้วน หนักชิบหาย นอนทับกูนี่ซี่โครงกูร้าวละมั้งเนี่ย" ชางมินว่าเอาเท้าถีบๆ ตัวคยูฮยอนที่ยังนอนอยู่ให้ออกไปไกลๆ
 
"เออกูใส่ตัวนี้ก็ได้ แล้วมึงจะออกไปกับกูเลยป้ะ?" คยูฮยอนลุกขึ้นมานั่งบ้าง และหันไปถามชางมิน
 
"ไม่อ่ะ กูอ่านหนังสือก่อนเจอกันที่ร้าน" ชางมินลุกขึ้นยืนถือหนังสือเดินไปทางโต๊ะกินข้าว แต่ยังไม่ถึงโต๊ะดีก็ถูกกอดจากข้างหลัง หันไปมองก็เจอคยูฮยอนเอี้ยวตัวมาหาหน้าแป้นก่อนแล้ว
 
"ขอบคุณมึงมากเลยนะ กูรักมึงโคตรๆ" พูดจบก็ผละกอด ยิ้มหวานและเดินเข้าห้องของตัวเองไปไม่ได้ยินคำบอกรักแผ่วเบาตอบกลับมาเลยซักนิด
 
สุดท้ายคยูฮยอนก็ใส่เสื้อตัวเดิมกับสกินนี่ยีนส์สีซีด เป้ที่ใช้ประจำถูกสะพายขึ้นบ่า พอออกมาจากห้องนอนคยูฮยอนก็ไม่เห็นชางมินแล้ว สงสัยจะเข้าไปอ่านหนังสือในห้องของตัวเอง คยูฮยอนใส่รองเท้าผ้าใบสีขาวเสร็จก็ออกจากห้อง ลงมาข้างล่างก็เจอกับคุณป้าผู้คุมหอบอกว่ามีคนฝากของไว้ให้คยูฮยอน คยูฮยอนรับซองสีขาวมาดู เปิดออกก็เห็นเป็นกระดาษหนึ่งใบ...บัตรคอนเสิร์ตการกุศล
 
ใครมาฝากไว้ให้หว่า?
 
คยูฮยอนถอนหายใจและเก็บบัตรลงซองใส่กระเป๋าเป้ไว้อย่างดี เหลือบมองนาฬิกาก็สิบเอ็ดโมงกว่าแล้วขายาวจึงรีบเดินออกจากหอตรงไปยังสถานที่ที่นัดคุณชีวอนไว้
 
ก็ไม่อยากจะยอมรับหรอกนะว่าชอบคุณชีวอน แต่ดูจากอาการที่เป็นเทียบกับที่ชางมินบอกแล้ว คยูฮยอนก็คงจะชอบคุณชีวอนจริงๆ ที่ยังมัวแต่คิดมากปฏิเสธอยู่นั่นก็คงเพราะคุณชีวอนเป็นผู้ชายและมันก็เป็นเรื่องที่ผิด แต่ในเมื่อชอบไปแล้วก็คงต้องเลยตามเลย คยูฮยอนถึงได้นัดคุณชีวอนออกมาเจอวันนี้ 
 
และเพราะเมื่อวานที่หาเบอร์โทรศัพท์ของคุณชีวอนคยูฮยอนถึงได้รู้ว่าคุณชีวอนเซฟเบอร์ตัวเองไว้ในโทรศัพท์คยูฮยอนแล้วไม่พอยังตั้งเป็นเบอร์โทรออกฉุกเฉินด้วย ทำใจตั้งนานกว่าจะกล้าส่งข้อความไปหวังว่าคุณชีวอนจะไม่ปล่อยให้คยูฮยอนรอเก้อหรอกนะ เพราะคุณชีวอนไม่ได้ตอบข้อความคยูฮยอน
 
ลงจากรถประจำทางแล้วก็เดินไปที่ร้านอาหารแบบสบายๆ เพราะยังพอเหลือเวลาอีกเกือบๆ ห้านาที ดูนั่นดูนี่จนในที่สุดคยูฮยอนก็มาหยุดอยู่หน้าร้านอาหารฟิวชั่นอิตาลีญี่ปุ่นตรงข้ามร้านกาแฟที่ตัวเองทำงานอยู่เปิดประตูเข้าไปก็แทบผงะเพราะผู้ชายตัวสูงที่นั่งรออยู่ในร้านแล้ว
 
"เป็นฝ่ายนัดแต่ดันมาช้า" ชีวอนว่าขณะที่คยูฮยอนเดินไปหย่อนตัวนั่งที่เก้าอี้ฝั่งตรงข้าม ได้เห็นคยูฮยอนเต็มตาก็รู้สึกว่าคุ้มค่ามากที่ออกมาเจอเด็กน้อยวันนี้ ยิ่งเห็นปากแดงๆ ยื่นออกอย่างไม่พอใจเล็กน้อยตอนที่เอ่ยแก้ตัว ก็ยิ่งอยากจับมาฟัด ใครบอกให้ใส่เสื้อทำผมแบบนี้กันนะ ไม่รู้ตัวเลยรึไงว่าน่ารักมากๆ หน่ะ
 
"ผมมาตรงเวลาเถอะเนี่ยๆ" ยกนาฬิกาข้อมือที่เข็มสั้นและเข็มยาวชี้เลขสิบสองไปตรงหน้าคุณชีวอนแล้วก็เลี่ยงหยิบเมนูมาเปิดเพราะไม่กล้าสบตาคุณชีวอนตรงๆ
 
ห่า ที่ไม่ได้เจอกันคุณชีวอนไปแดกอะไรมาวะ? หล่อชิบหาย หล่อจนตับคยูฮยอนจะวายละ ยิ่งไม่ได้เซ็ตผมยิ่งหล่อ เสื้อโปโลสีขาวพอดีตัวมีแว่นกันแดดเหน็บไว้ตรงกระเป๋าเสื้อ ทำไมคยูฮยอนไม่เกิดมาหล่อแบบนี้มั่ง
 
นั่งคิดอะไรเพลินๆ เมนูตรงหน้าก็ถูกดึงออกไปจากมือ
 
"สั่งให้แล้ว" คุณชีวอนบอกเรียบๆ ทำให้คยูฮยอนขมวดคิ้ว
 
"คุณรู้ได้ไงว่าผมจะกินอะไร?" 
 
"ปลา" 
 
เหอะ เออ...ถือว่าถูก
 
พูดถึงปลาปลาก็มา ชีวอนสั่งแซลมอนโรลเซ็ตเล็กคู่กับโซบะเย็นให้คยูฮยอน ส่วนของตัวเองเป็นอุด้งราดซอสเนื้อ มีของกินเล่นเป็นเฟรนซ์ฟรายส์กับสลัดมันฝรั่ง เห็นคยูฮยอนตาวาวมีความสุขยามได้เห็นของกินชีวอนก็เผลอยิ้มออกมา ต่างฝ่ายต่างกินอาหารกันเงียบๆ สลับกับลอบมองฝ่ายตรงข้าม จนกินใกล้จะเสร็จและรอให้ของหวานมาเสิร์ฟ ชีวอนก็เปิดบทสนทนา
 
"เรียกฉันออกมามีธุระอะไร?"
 
คยูฮยอนเหล่ตาขึ้นมามองชีวอนเพียงนิดแล้วก็ก้มลงไปให้ความสนใจกับเศษเส้นโซบะไม่กี่เส้นตรงหน้า ไม่แน่ใจว่าเป็นเพราะแสงสะท้อนรึเปล่าแต่ชีวอนคิดว่าคยูฮยอนกำลังหน้าแดง
 
"จะเจอคุณได้ผมต้องมีธุระด้วยหรอครับ ก็แค่หาคนกินข้าวเที่ยงด้วย" พูดแล้วก็เม้มปากอวดแก้มกลมแดงเรื่อ ดูก็รู้ว่าประหม่า
 
"โจคยูฮยอน" เรียกเสียงเรียบเป็นการกดดัน
 
"ก็... กลับไปคิดๆ ดูแล้ว ก็... น่าจะ คือ ก็อย่างที่คุณบอก ผมชอบคุณ" อึกๆ อักๆ พูดไปก็เหล่มองอีกฝ่ายสลับกับหลบตา ปากแดงเม้มเข้าเม้มออก มือใต้โต๊ะก็จับกันจนเปียกไปหมด
 
ใจครับ มึงเต้นช้าลงหน่อยดีมั้ยครับ กูกลัวหัวใจวาย
 
"ผมชอบคุณ ก็เลยว่า... จะจีบ"
 
"ห๊ะ?!"
 
เสียงห๊ะกับท่าทางอึ้งๆ ของคุณชีวอนแม่งโคตรจะขัดฟีลเขินของคยูฮยอนเมื่อครู่ อะไรมันจะตกใจขนาดนั้น
 
"คุณก็เบาๆ หน่อยได้มั้ย เดี๋ยวคนอื่นเขาก็ว่าเอาหรอกที่เสียงดัง" คยูฮยอนเอ็ดทั้งที่หน้าแดงก่ำ หูที่โผล่พ้นเส้นผมออกมาก็แดง
 
"เห็นคนอื่นรึไง?" ชีวอนว่าเรียบๆ อีกครั้ง ทำให้คยูฮยอนหันซ้ายหันขวามองรอบตัวแล้วก็ไม่เห็นลูกค้าซักโต๊ะหรือแม้แต่พนักงาน
 
"ปกติร้านนี้คนเยอะมากเลยนะครับ วันนี้หายไปไหนกันหมด"
 
ไม่อยากจะบอกว่าชีวอนโทรมาจองทั้งร้านตั้งแต่เมื่อวานที่ได้ข้อความจากคยูฮยอนแล้ว
 
"ช่างคนอื่นเถอะ แล้วเมื่อกี้รู้ตัวรึเปล่าว่าพูดอะไรออกมา"
 
"รู้"
 
บทสนทนาถูกพักเมื่อพนักงานนำขนมหวานของคยูฮยอนเข้ามาเป็นไอศกรีมชาเขียวในถั่วแดงต้มโมจิ ส่วนของชีวอนมีแค่กาแฟดำเท่านั้น กินกันไปเรื่อยๆ ในความเงียบอีกครั้งก็เป็นชีวอนเหมือนเดิมที่เปิดบทสนทนา
 
"ไม่กลัวแล้วหรอ"
 
"กลัว!!"
 
ชีวอนหัวเราะลั่นเมื่อคยูฮยอนเงยหน้าขึ้นมาตอบแทบจะทันที มือใหญ่ยกขึ้นยีผมสีน้ำตาลเบาๆ แล้วเลื่อนลงมาเช็ดมุมปากที่เลอะไอศกรีมให้ ก่อนจะแลบลิ้นเลียไอศกรีมที่ปลายนิ้วตัวเอง ยิ่งทำให้คยูฮยอนหน้าแดงผงะถอยไปด้านหลังลนลานทำอะไรไม่ถูก
 
"ที่ฉันเลิกยุ่งกับนายไม่ใช่ว่าไม่มีเหตุผลหรอกนะ แต่ผู้ชายอันตรายอย่างฉันไม่เหมาะกับเด็กดีๆ อย่างนาย ฉันชอบนายมากๆ ฉันถึงได้ไม่อยากให้นายต้องเจ็บ เข้าใจที่ฉันพูดรึเปล่า?" ชีวอนถอนหายใจเมื่อเห็นคยูฮยอนส่ายหน้า
 
"ไม่เข้าใจ!! คุณก็คิดของคุณเอง คิดจะมาก็มา คิดจะไปก็ไป คุณถามผมรึยังเถอะว่าผมต้องการอะไร" ใบหน้าหวานที่ยังติดแดงงอง้ำ
 
"สรุปคือ-"
 
"ผมจะจีบคุณ!!" พยักหน้าแน่วแน่กับสิ่งที่พูดทำให้ชีวอนยิ้มออกมาอีกครั้ง และลุกจากเก้าอี้เดินไปหาคยูฮยอนที่ลุกขึ้นยืนเหมือนกันตากลมโตมองชีวอนด้วยความระแวดระวัง
 
"นายไม่ต้องจีบฉันหรอก เพราะฉันจะเป็นคนจีบนายเอง" กระซิบชิดริมหูเมื่อรวบเอวของคนตัวเล็กกว่าเข้ามาชิดตัวได้
 
"แต่ถ้านายไม่ไหวเมื่อไหร่ ขอแค่บอกฉัน แล้วฉันจะปล่อยนายไป" ริมฝีปากกับลมหายใจไล่ละอยู่ที่ซอกคอทำให้คยูฮยอนหดคอหนี มือขาวดันแขนคุณชีวอนที่กอดตัวเองไว้ออกทั้งที่กำลังจะขาอ่อนยืนไม่อยู่ ทั้งคำพูด น้ำเสียง และการกระทำ 
 
นี่แหละที่คยูฮยอนทนไม่ไหวอ่ะ ปล่อยเด้!!
 
"คุณชีวอน"
 
"จูบได้มั้ย?"
 
.
 
.
 
.
 
To Be Continued
 
 
Talk*~
หลังจากคุณชีวอนโดนกร่นด่าและสาปส่งเรื่องเล่นตัวคาดว่าตอนนี้น่าจะพอกู้หน้าได้ 555+ ชื่อเรื่องคือ 50 Shades of Choi เพราะฉะนั้นมุมงี่เง่าก็ถือเป็นเฉดหนึ่งเนอะ อย่าไปว่าเค้าเลย ขอบคุณทุกคนที่สละเวลาอันมีค่ามาติดตามฟิคเรื่องนี้ด้วยนะคะ ไม่คิดว่าจะมีคนอ่านเยอะขนาดนี้ เกินความคาดหมายมาก ขอบคุณสำหรับคอมเม้นด้วยนะคะ นี่เป็นเรื่องยาวเรื่องแรกที่แต่งแล้วเอาลงบอร์ดสาธารณะหากใครอ่านแล้วมีข้อเสนอแนะ คำติชมอะไรก็คอมเม้นทิ้งไว้ได้เลยนะคะ ^^
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

266 ความคิดเห็น

  1. #222 Gae'Hae Elf (@gaekung-donghae) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2558 / 18:51
    โอ๊ยๆๆนังกี้ น่าร๊ากกกกก จะจีบชเวเองเลย  5555 

    #222
    0
  2. #153 ~ *- ปีกสีเงิน -* ~ (@hydrangea1013) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2558 / 22:01
    ขอบอกเลยว่านายเอกเรื่องนี้แซ่บสุด  5555555

    ชอบมากกกก  เดินไปหาเมะแล้วบอกว่าจะจีบคุณ

    โอ๊ยยย  เป็นเคะที่ได้ใจเรามาก  ใช่แล้วลูกทำแบบนี้ถูกต้องแล้ว

    จะมาสนิมสร้อยรอแต่ให้เขาเข้ามาหา  รับรองขึ้นคานเหมือนนูน่าแน่ๆ

    ตอนหน้าจะเป็นยังไงน้าาาา  จะหวานแค่ไหนอ่ะ

    เขินแทน  ขนาดยังไม่ได้อ่านเลยเนี่ย 55555555
    #153
    0
  3. #95 P-Three (@praew-paween29) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2558 / 22:19
    #ยิ้มให้กับความกล้าของนาง และกรี๊ดให้กับท่าทางของซีวอน แอร๊ยยยยยยยยย
    #95
    0
  4. วันที่ 6 พฤษภาคม 2558 / 16:38
    ริจะจีบผู้ชายก่อน ไม่งามเลย 555555
    #77
    0
  5. #61 MidNight (@ruk-wonkyu-) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 29 เมษายน 2558 / 21:44
    น้องคยูไม่ได้แพ้คนหล่อนะคะ
    แค่เจอหน้ามิสเตอร์ชเวนี่มีคำว่าหล่ออยู่ในใจแค่สี่ครั้งเอง5555
    มันต้องแมนๆอย่างน้องคยูนี่ เดินหน้าจีบก่อนเลย 555

    แอบหวั่นใจนิดหน่อยว่าน้องคยูคนใสๆ
    จะรับมือมิสเตอร์ชเวในแบบนั้นได้ยังงัย ?
    #61
    0
  6. #60 ^O^ magnae13 ^O^ (@magnae13) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 29 เมษายน 2558 / 20:37
    กรี๊ดดดดดดดดดด เด็วแมวจะจีบเค้าเหรอ เป็นเมะสมัยจริงๆ 555555 อย่างนี้ก็เข้าทางมิสเตอร์เชวสิคะ
    #60
    0
  7. #59 sincere229 (@sincere229) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 29 เมษายน 2558 / 18:34
    โห ชางมินใจหล่อมาก รักเขาแต่ก็ช่วยให้เขาสมหวังกับคนที่ชอบ พ่อพระจริงๆ -..-
    ละวอนคยูนี่อะไร เดี๋ยวจะจีบ เดี๋ยวก็ถามว่าจูบได้ไหม เขินจนตัวจะแตกละ หึ้ยยยยยย
    #59
    0
  8. #58 aoyjona (@aoyjana) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 29 เมษายน 2558 / 17:15
    5555555555555555555555555555555555555

    555555555555555555555555 จีบ 555555555555



    โอยยยยยยย สงสารชางมิน อยากอยู่ทีมนางนะ

    แต่ทีมซีวอน เอ้ย ทีมคยูฮยอนตลกอ่ะ 55555555555
    #58
    0
  9. #57 Ben Cho (@1013_ben) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 29 เมษายน 2558 / 14:27
    #ทีมชางมิน แห้วรับประทานเต็มรูปแบบเลยจร้า
    หนูคูยอน หนูไม่ใช่หมูหรอกลูก  หนูเปนพะยูนเผือก(?) ด่ายังงี้เอามีดปาหน้าเถอะ
    คราวนี้เสี่ยชเวโดนรุกซะแล้ว ฮิ้วววว
    ชอบอ่ะไรท์ อ่านเองยังเขิลลล
    #57
    0
  10. #56 Chutint (@ploychu) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 29 เมษายน 2558 / 13:50
    โว้ยยยย ฟสากยหาดสกนพสั


    อ้วนนนน แกนะแกกกกกก ทำไงซื่อบื้อขนาดนี้ แมร่งงงงง

    นั่งกินตาบัคอยู่พ่นพรวดเลยตอนบอกว่าชอบ ... จะจีบ

    อาการเหมือนคุณชเวเป๊ะ 5555 ขำสุดขำไม่เกรงใจโต๊ะข้างๆนั่งหัวเราะแบบบ้า 5555


    ขอหื่นๆเยอะๆนะ เยิฟคนเขียนนน
    #56
    0
  11. #55 Vinuch Sarun (@vinuch) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 29 เมษายน 2558 / 13:22
    โอ้ยยยยยยยยยยยยย
    อินู๋ยอน แรดมากอะลูก เดินหน้าจีบผู้จายก่อน  
    มันต้องหยังงี้แร่ะ พี่มันฟอร์มเยอะ น้องเลยจัดการเอง
    เดินเครื่องใส่ ถูกใจมามี้มากคะ 
    #55
    0