คัดลอกลิงก์เเล้ว

[WonKyu] Before You Go

โดย Pepo Himma

ไปเข้ากรม ไม่ได้ไปตาย - คิมฮีชอล

ยอดวิวรวม

1,012

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


1,012

ความคิดเห็น


3

คนติดตาม


4
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  19 พ.ย. 58 / 22:41 น.

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
อยู่ๆ ก็อยากแต่งฟิคส่งอิพ่อเข้ากรมขึ้นมา
อิพ่อไม่อยู่แล้วใครจะแกล้งอิหนูคูยอน?
ใครจะคอยกอดรัดฟัดนาง? 
#แอบเหลือบมองอิพี่หมีเบาๆ #ผิดๆ 555+

ก็คงจะคิดถึงวอนคยูอยู่บ้าง...

pepohimma
151119

เรื่องในตอนนี้ อัพเดท 19 พ.ย. 58 / 22:41

บันทึกเป็น Favorite


.

.

.

"คยูฮยอนนา" เสียงเรียกงอแงดังมาจากคนที่ถือวิสาสะล็อคคอคยูฮยอนจากด้านหลัง ไม่พอแก้มเย็นๆ ยังเบียดมาที่แก้มของคยูฮยอนอีก คยูฮยอนส่งเสียงอืมเออในลำคอตอบรับการมาของคนที่เพิ่งจะอาบน้ำเสร็จโดยที่ตายังไม่ละจากหน้าจอคอมพิวเตอร์โน้ตบุ๊กที่กำลังเล่นเกมติดพันมาตั้งแต่เมื่อครู่

"ฮยองจะไปพรุ่งนี้แล้วนะ ใจคอจะไม่สนใจกันเลยรึไง?" ชีวอนบอกงอนๆ เมื่อเห็นว่าคนที่อุตส่าห์มาอยู่ด้วยกันในคืนสุดท้ายก่อนที่ชีวอนจะต้องไปเข้ากรมดันมานั่งเปิดคอมพิวเตอร์เล่นเกมไม่สนใจชีวอนซะได้

นิ้วยาวที่กำลังคอนโทรลเมาส์และแตะแป้นคีย์บอร์ดสะดุดไปเพราะประโยคของอีกฝ่ายแต่ก็เพียงแค่แป๊บเดียวเท่านั้นก่อนที่คยูฮยอนจะกลับไปเคร่งเครียดกับเกมตรงหน้าต่อ 

"ใครใช้ให้อาบน้ำเร็วล่ะ ยังเล่นเกมไม่เสร็จเลย รอไปก่อนก็แล้วกัน"

"คยูฮยอนนาาาา" เรียกเสียงอ้อนล็อคคอคยูฮยอนแน่นขึ้นแล้วโยกตัวเร็วๆ 

"ไม่ต้องมาอ้อนเลย ฮยองไปเดือนเดียวเดี๋ยวก็กลับมาแล้ว" คยูฮยอนบอกไปอย่างนั้นแล้วอยู่ๆ แว่นสายตาก็ถูกถอดออกไปพร้อมกับจมูกโด่งๆ กดลงมาที่แก้มแรงๆ

"ฮยองเอาแว่นผมคืนมา" มือขาวคว้าสะเปะสะปะเพราะตายังไม่หลุดจากภาพในจอ อยากจะดันหน้าพี่ตัวโตออกไม่ให้หอมแก้มตัวเองแล้วแต่ก็ทำไม่ได้เพราะปล่อยมือจากเมาส์ไม่ได้

"อย่าให้เห็นว่าพรุ่งนี้มีเด็กมาร้องไห้ขี้มูกโป่งนะ จะจับตีให้ก้นลายเลย" ชีวอนบอกขำๆ ให้คนที่เอาแต่เล่นเกมฟัง คยูฮยอนเบ้หน้าให้กับประโยคนั้น พยายามเพ่งมองจอคอมพิวเตอร์แต่ก็เริ่มจะแยกไม่ออกว่าตัวไหนเป็นตัวไหนจนต้องยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆ จอมากขึ้น

"ฮยองเอาแว่นมา เร็วๆ เดี๋ยวแพ้" เกมจะจบอยู่แล้วอย่าเพิ่งมาแกล้งกันตอนนี้สิ มือคว้าข้อมือของอีกฝ่ายได้แล้ว และคยูฮยอนก็กำลังจะชนะ

"ไม่ต้องเล่นแล้ว มานี่เลย"

"เฮ้ย!!"

ข้อมือถูกดึงจนคยูฮยอนเกือบจะตกจากเก้าอี้ พยายามยื้อตัวไว้เพราะอีกนิดเดียวกองทัพฝ่ายตรงข้ามก็จะแพ้ราบคาบเป็นหน้ากลองแต่ว่าแรงดึงมหาศาลของคนแรงเยอะก็ทำให้คยูฮยอนต้องก้าวเท้าตามอีกฝ่ายไปทางเตียงนอนที่อยู่ไม่ไกลอย่างช่วยไม่ได้

เมื่อถูกดึงลงไปนอนกับเตียงแล้วถูกกอดไว้แน่นคยูฮยอนก็ดิ้นไม่ยอมให้กอดได้ง่ายๆ ปากบ่นเป็นหมีกินผึ้งที่ชีวอนฮยองทำให้คยูฮยอนพลาดโอกาสที่จะได้ลิ้มรสชัยชนะในเกม แต่ชีวอนฮยองก็ดูจะไม่ได้ใส่ใจนัก รายนั้นแค่หัวเราะแล้วยิ่งกอดคยูฮยอนแน่นขึ้นไปอีกจนจะหายใจไม่ออก ดิ้นจนเหนื่อยก็ไม่เห็นว่าระยะห่างจะเพิ่มขึ้นสุดท้ายคยูฮยอนเลยยอมอยู่นิ่งๆ รอให้พี่ที่ไม่รู้จักโตเลิกเล่นไปเอง แต่ปากแดงก็ไม่วายขมุบขมิบบ่นว่าอะไรไปตามเรื่อง

"ขอกอดให้ชื่นใจหน่อยสิ ฮยองจะไม่ได้กอดเราอย่างนี้ตั้งเดือนนึงเลยนะ" พูดไม่พูดเปล่าตอนนี้ชีวอนเลื่อนตัวเองขึ้นไปคร่อมทับอยู่บนตัวน้องเล็กของวงที่กำลังทำหน้าเหรอหราได้อย่างน่ารัก

"ก็กอดเฉยๆ สิจะปีนขึ้นมาทับทำไม? หนัก" ว่าพลางหันหน้าพลิกตัวหนีหารู้ไม่ว่าแก้มขาวๆ ป่องๆ เริ่มขึ้นสีเรื่อจนชีวอนอดใจไม่ไหวต้องฟัดแก้มแดงแรงๆ อีกรอบ

"เจ็บนะ!!" ว่าเสียงดังแล้วยกมือดันหน้าชีวอนฮยองออก ปากแดงยื่นยู่อย่างไม่พอใจ

ชีวอนหัวเราะขำท่าทางราวกับแมวขู่ฟ่อของน้องเล็ก เพราะถูกตามใจจนเคยตัวน่ะสิถึงได้ดื้อขนาดนี้ แต่สุดท้ายคนที่ต้องยอมแพ้ก็เป็นชีวอนทุกที ไม่ตามใจไม่ได้หรอกเด็กคนนี้น่ะ ปลายจมูกเกลี่ยแก้มนิ่มเบาๆ แทนที่จะกดจูบแรงๆ เหมือนอย่างตอนแรก ไม่นานก็ถอนหายใจเบาแล้วแตะจูบขมับคยูฮยอนค้างไว้

"ฮยองต้องคิดถึงเรามากแน่ๆ"

มือของเด็กอายุน้อยกว่ายกขึ้นมาลูบหัวของชีวอนเบาๆ ทำให้ชีวอนผละจูบออกมาจ้องตากับเด็กตาโตแทน

"เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็ต้องตัดผมแล้ว...ก็แล้วทำไมฮยองต้องรีบเข้ากรมด้วยล่ะ เข้าปีหน้าก็ได้นี่ ละครฮยองดังจะตาย ทำไมไม่อยู่เล่นละครอีกซักเรื่องสองเรื่องทำเงินให้บริษัทก่อนล่ะ" คยูฮยอนโอดเสียงอ่อย พูดประโยคเดิมๆ มาเป็นรอบที่ร้อยแล้วแต่ผลก็เหมือนเดิมคือไม่ว่ายังไงชีวอนฮยองก็จะต้องไปเข้ากรมพรุ่งนี้ นี่ยังโชคดีนะที่ชีวอนฮยองไปเป็นตำรวจไม่ได้ไปเป็นทหารแบบฮยอกแจฮยอง ไม่อย่างนั้นคยูฮยอนหนีไปมีแฟนใหม่จริงๆ ด้วย

"งั้นเพื่อชดใช้การตัดสินใจเข้ากรมของฮยอง ฮยองจะรักนายจนถึงเช้าเลยดีมั้ย?" ชีวอนพูดด้วยรอยยิ้มดันตาคมจนยิบหยี มือไม้เริ่มจะแตะไปตามสีข้างและเอวเล่นเอาคยูฮยอนอยู่ไม่สุข

"ฮยองมีแต่ได้กับได้อ่ะ!! ไม่เอาไม่ให้ทำไปนอนเลย!!" คยูฮยอนว่าหน้าแดงแต่พอโดนจูบเข้าหน่อยก็เริ่มจะดื้อไม่ออก คบกันมาตั้งกี่ปีทำไมฮยองจะไม่รู้วิธีจัดการกับคยูฮยอน ฮยองรู้ว่าคยูฮยอนชอบให้จูบแบบไหน ชอบให้แตะตรงไหน ชอบให้ทำอะไรบ้าง

รู้สึกเหมือนกำลังถูกเอาเปรียบอยู่เลย เหอะ

"ไม่ให้ฮยองทำงั้นคยูทำให้ฮยองดีมั้ย?" รอยยิ้มเจ้าเล่ห์เกลี่ยอยู่บนใบหน้าหล่อคมทำเอาคยูฮยอนที่นอนมองอยู่หน้าร้อนจนไม่รู้จะร้อนยังไง ปลายนิ้วยาวสอดผ่านชายเสื้อแล้วเขี่ยเล่นอยู่แถวๆ ท้องน้อย คยูฮยอนส่ายหน้าพั่บ

"ที่เผลอทำให้ครั้งก่อนก็เพราะว่าเมาเหอะ!! ฮยอง!!" รีบกัดฟันเพราะคนเป็นพี่เริ่มจะแตะอะไรที่ไม่ควรจะแตะแล้วมันก็กำลังจะทำให้คยูฮยอนทนไม่ไหว

"งั้นก็นอนเฉยๆ ให้ฮยองทำให้นะครับ" ชีวอนไม่รอให้คยูฮยอนอนุญาตด้วยซ้ำ มือใหญ่เกี่ยวกางเกงนอนและชั้นในของคยูฮยอนลงไปพร้อมกัน รู้อยู่แล้วว่าคยูฮยอนไม่มีทางปฏิเสธหรอก เพราะคยูฮยอนเองก็รู้สึกดีกับสิ่งที่ชีวอนจะมอบให้

.

.

.

เพราะว่าเรารักกัน

.

.

.

หลังจากที่เอาแต่ใจกับคยูฮยอนไปถึงสองรอบเด็กดื้อก็ผล็อยหลับไปในอ้อมแขนของชีวอน เมื่อกี้ชีวอนได้ยินคำว่ารักจากคยูฮยอนบ่อยกว่าปกติคงเพราะคยูฮยอนเองก็กังวลเหมือนกัน กลัวเหมือนกัน แต่ก็อย่างที่คยูฮยอนเฝ้าปลอบใจชีวอนอยู่เสมอ ชีวอนไปฝึกแค่เดือนเดียว หลังจากนั้นก็จะได้กลับมานอนกอดนอนหอมคยูฮยอนเหมือนเดิมแล้ว แต่ก็นั่นแหละ...ถึงจะแค่วันเดียวชีวอนก็ไม่อยากอยู่ห่างจากคยูฮยอนอยู่ดี

ทุกทีที่รักกันแล้วคยูฮยอนเป็นฝ่ายหลับไปก่อนชีวอนจะไปหาผ้าชุบน้ำอุ่นๆ มาเช็ดตัวให้คยูฮยอนได้นอนสบายมากขึ้น แต่วันนี้ชีวอนไม่อยากปล่อยคยูฮยอนเลย แค่นาทีเดียว วินาเดียวก็ไม่อยาก อยากจะกอดไว้จนถึงเช้า อยากจะลากเข้ากรมไปด้วยกัน

เฮ้อ...

ไม่ใช่ว่าไม่เคยห่างกันนานๆ แต่ห่างกันทีมันทรมาน...ทรมานมาก

มือใหญ่ปัดปอยผมชื้นเหงื่อที่หน้าผากให้พ้นจากใบหน้าของคยูฮยอน อยากจะจดจำใบหน้านี้เอาไว้ จดจำหน้าผากนูนสวย เปลือกตาบางประดับด้วยขนตายาวๆ จนผู้หญิงยังอิจฉา จุดดำๆ ใต้ตาขวาที่ทำให้คยูฮยอนดูน่ารักขึ้นอีกเป็นกอง จมูกโด่งเชิดตรงปลายเสริมความดื้อ แก้มนิ่มๆ ป่องๆ สองข้างที่กรุ่นกริ่นผิวเนื้อเชิญชวนให้กดจมูกกับแก้มนั้นไม่รู้จักเบื่อ และที่ชีวอนชอบที่สุดก็คือกลีบปากสีชมพูอ่อนที่ไม่ว่าจะขยับพูด ขยับยิ้ม เบ้ปาก เบะปาก จะทำอะไรก็ดูน่ารักจิ้มลิ้มน่าจูบไปซะหมด

เฮ้อ...

ถ้าแอบลักหลับคยูฮยอนอีกซักรอบตอนเช้าจะโดนด่ามั้ยนะ

ปากหยักค่อยๆ แตะจูบที่หน้าผากของคยูฮยอนค้างไว้อยู่อย่างนั้นกว่าจะค่อยๆ เลื่อนไปหาเปลือกตาแก้มนิ่มและริมฝีปาก ชีวอนคงหมดเวลากับอีแค่การจูบคยูฮยอนไปไม่น้อย เห็นน้องหลับสบายก็คิดว่าตัวเองควรจะหลับบ้างเพราะพรุ่งนี้ต้องตื่นแต่เช้า ตัดใจจากการลวนลามคยูฮยอนยามหลับแล้วก็รวบกอดตัวนิ่มเข้ามาจนชิดอกไม่ให้มีซักอณูอากาศเดียวลอดผ่าน กลิ่นหอมๆ ของเส้นผมนิ่มๆ ไออุ่นอวลจากผิวเนื้อที่ส่งผ่านถึงกัน ชีวอนจะจดจำมันไว้ให้หมด

.

.

.

คยูฮยอนลืมตาขึ้นช้าๆ เมื่อรับรู้ได้ถึงลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอของชีวอนฮยอง รู้สึกตัวตื่นตั้งแต่ตอนที่ถูกจูบที่ตาแล้วแต่ว่าไม่ได้บอกให้อีกฝ่ายรู้ แกล้งทำเป็นว่านอนหลับและรอดูว่าอีกฝ่ายจะทำอะไรบ้าง ชีวอนฮยองจูบคยูฮยอนทั้งหน้าเลยให้ตายสิ ก่อนหน้านี้ยังจูบไม่พอรึไง แต่ก็ไม่ใช่ว่าไม่ชอบหรอก คยูฮยอนชอบ ชอบมาก เพราะความมันหวาน มันบอกว่าฮยองรักคยูฮยอนมากแค่ไหน

คยูฮยอนค่อยๆ ขยับตัวออกจากกอดของชีวอนฮยองแล้วเป็นฝ่ายสังเกตใบหน้าของฝ่ายนั้นบ้าง ไม่รู้เลยว่าตกหลุมรักฮยองตั้งแต่ตอนไหน อาจเพราะความเคยชินที่มีฮยองอยู่ข้างกายมันกลายเป็นความรักที่คยูฮยอนไม่คิดจะถอนตัวขึ้นมา

คยูฮยอนแตะปลายนิ้วกับผมสีดำสนิทของชีวอนฮยอง หน้าผากกับคิ้วสวยๆ ไล่มาถึงจมูกโด่งที่มีจุดดำแต่งตรงดั้งดูน่ารักดี มือบางแตะแก้มของฮยองก่อนจะเลื่อนมาที่ปากที่มีรอยแตกแดงๆ เล็กๆ สองรอยตรงริมฝีปากล่าง คยูฮยอนหลุดยิ้มอย่างอารมณ์ดีก่อนจะโน้มใบหน้าเข้าไปหาและเป็นฝ่ายจูบฮยองบ้าง จูบนิ่งๆ อยู่อย่างนั้นเหมือนกับที่ฮยองทำ

"ขอโทษนะฮยองที่เผลอกัดจนเป็นรอย แต่ผมไม่รู้สึกผิดหรอก ทุกคนจะได้รู้ว่าฮยองมีเจ้าของแล้ว" กระซิบบอกกับปากของฝ่ายนั้นแล้วก็ขยับใบหน้าออกห่าง ยิ้มให้กับคนที่นอนหลับไม่รู้ว่าคยูฮยอนแอบขโมยจูบคืน หันหน้าไปมองนาฬิกาดิจิตอลที่หัวเตียงก็เห็นว่าเป็นเวลาเกือบๆ จะตีสามครึ่ง นี่คยูฮยอนปล่อยให้ฮยองกอดตั้งเกือบๆ สามชั่วโมงเลยเรอะ? คนบ้าอะไรอึดชะมัด!! อ่อ...ไม่ใช่คนสิแต่เป็นม้า ม้าบ้าด้วย

คยูฮยอนไม่ได้หลับต่อ ความวูบโหวงและหงอยเหงาในใจแปลกๆ ทำให้ไม่อาจข่มตาลงได้ กลัวว่าเวลาหนึ่งเดือนจะทำให้ใบหน้าของฮยองลางเลือนจนต้องฝืนเปิดเปลือกตาจดจำรายละเอียดต่างๆ บนหน้าฮยองเอาไว้

ไม่ทิ้งคยูฮยอนไปไม่ได้เหรอ?

น้ำตาซึมจนต้องยกผ้าห่มขึ้นมาเช็ด ก่อนจะเปลี่ยนเป็นไหลพรากจนคยูฮยอนต้องยกมือขึ้นมาปิดปากไม่ให้เสียงสะอื้นรบกวนเวลานอนของชีวอนฮยอง รู้ว่ามันแค่หนึ่งเดือน คยูฮยอนพูดคำนี้กับฮยองตลอด แต่ว่าไม่อยากห่างกันเลย แค่อาทิตย์เดียว วันเดียว ชั่วโมงเดียว นาทีเดียวก็ไม่อยาก อยากจะผูกตัวเองติดกับฮยองไว้อย่างนี้ เวลามีความสุขก็ยิ้มให้กับฮยองเป็นคนแรก เวลาเหนื่อยก็งอแงใส่ฮยองอ้อนฮยองเป็นคนแรก เวลาเสียใจก็ร้องไห้กับฮยอง

คยูฮยอนปล่อยให้น้ำตาไหลไปเรื่อยๆ มือปาดเช็ดเป็นระยะไม่ให้บดบังใบหน้าของชีวอนฮยอง ก็ดีเหมือนกันที่ร้องไห้เสียตั้งแต่ตอนนี้ พรุ่งนี้คยูฮยอนจะได้ไปส่งฮยองด้วยรอยยิ้มได้

คยูฮยอนไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปเท่าไหร่แต่ตอนนี้คยูฮยอนน้ำตาหยุดไหลแล้ว เหลือเพียงคราบน้ำตาแห้งเกรอะกรังที่เลอะอยู่ คยูฮยอนมาสะดุ้งอีกทีก็ตอนที่นาฬิกาตรงหัวเตียงส่งเสียงร้องขึ้นมา ฟ้ายังไม่สว่างเลยด้วยซ้ำคยูฮยอนจึงรีบหันกลับไปเอามือตะปบปิดเสียงเจ้านาฬิกาเพราะกลัวว่าจะทำให้ฮยองตื่น เวลาบนหน้าปัดบ่งบอกว่านี่เพิ่งจะตีห้า!! ฮยองจะตั้งนาฬิกาปลุกเช้าไปไหน?! คยูฮยอนถอนหายใจ หันกลับไปก็ต้องสะดุ้งอีกรอบเพราะตาคมๆ เปิดรออยู่แล้ว

"ฮยองนอนต่อเถอะ เพิ่งจะตีห้าเองจะตั้งนาฬิกาปลุกเร็วไปไหน?" แสร้งทำเป็นหลับตาทำท่าว่าจะนอนแต่เสียงทุ้มที่เอ่ยถามอย่างจับผิดก็ทำให้คยูฮยอนต้องลืมตาอีกรอบ

"ตื่นตั้งเมื่อไหร่?" ชีวอนถามเพราะรู้แน่ว่าคยูฮยอนไม่ได้เพิ่งตื่น เด็กขี้เซาตรงหน้าไม่มีทางตื่นเพราะเสียงนาฬิกาปลุกแน่

"ตื่นตั้งแต่ถูกคนนิสัยไม่ดีขโมยจูบ" คยูฮยอนว่าเสียงเชิดทำให้ชีวอนเลิกคิ้วด้วยความแปลกใจ

"เราไม่ได้นอนเลยตลอดสองชั่วโมงเหรอ?" บอกแล้วประคองแก้มกลมๆ ไว้ในสองมือแต่ความเปียกชื้นที่สัมผัสได้ก็ทำให้ชีวอนรู้สาเหตุที่คยูฮยอนไม่ได้นอน

"ร้องไห้ทำไมคยูคยูของฮยอง?" ถามแล้วรีบรวบตัวอีกฝ่ายเข้ามากอด คราวนี้คยูฮยอนปล่อยให้น้ำตาและเสียงร้องไห้สะอึกสะอื้นหลุดออกมาโดยไม่อาย ฝืนทำตัวเข้มแข็งต่อไปไม่ไหวแล้วเพราะเวลาที่งวดเข้ามาทุกที เวลาที่จะพรากชีวอนฮยองไปจากคยูฮยอน

"บอกแล้วไงว่าถ้าเห็นเด็กมาร้องไห้ขี้มูกโป่งจะจับตีให้ก้นลายเลย" ชีวอนบอกขำๆ แล้วโยกตัวปลอบคยูฮยอนไปด้วย มือขาวตีผัวะเข้าที่แขนและชีวอนก็ยิ่งหัวเราะก่อนจะเปลี่ยนเป็นถอนหายใจยาว

คยูฮยอนต้องร้องไห้เพราะชีวอนทั้งนั้น

"แค่เดือนเดียวเอง นะ อดทนเพื่อความรักของเรานะ" ผละกอดคนที่เริ่มจะควบคุมอาการสะอื้นของตัวเองได้ ตอนนี้คยูฮยอนตาแดง จมูกแดง แก้มแดง ปากก็แดง นิ้วโป้งช่วยปาดเช็ดน้ำตาให้อยากจะขำแต่ก็ขำไม่ออก

คยูฮยอนไม่ได้แข็งแกร่ง คยูฮยอนนั้นแสนจะเปราะบาง ที่ทำดื้อทำเก่งก็แค่จะปกปิดหัวใจอ่อนไหวก็เท่านั้น

.

.

.

"รักผมอีกสิ ไหนบอกจะรักถึงเช้าไง นี่ยังไม่เช้าเลย"

.

.

.

End

 



 

 

   
   

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Pepo Himma จากทั้งหมด 10 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

3 ความคิดเห็น

  1. #3 Kungpassa
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2558 / 10:46
    ก่อนเข้ากรมม้าโดนแมวกัดปากบ่อยมากของเก่ายังไม่หายย้ายมาข้างใหม่โชว์ความเป็นเจ้าของตลอด ขอบคุณน้องปีกับฟิคดีๆนะคะ
    #3
    0
  2. วันที่ 20 พฤศจิกายน 2558 / 09:09
    จะว่าชเวหื่นไม่ได้นะ ในเมื่อน้องลูกแมวอ้อนอ่อยซะขนาดนี้ ไม่ใช่พระอิฐพระปูนนะ ถถถถถถถถถถถถถถถถถถ
    เห็นนางร้องไห้แล้วอยากจะเข้าไปโอ๋ ไม่ร้องนะลูกกกกกก
    #2
    0
  3. วันที่ 20 พฤศจิกายน 2558 / 07:41
    อิน้องคูยอนแมวอ้วนกลมของพี่วอน เป็นอะไรกับปากพี่จ๊ะ
    ชอบกัดจริง 555555
    เมื่อวานน้องนางปิดซะมิดชิด สงสัยร้องไห้ปากแดง ตาแดง
    โอ้ยยยยยยยยยยยยย
    สงสารคูยอนอะ ขุ่นแม่น้องคูเครียดและตาแดงตามลูกละ
    เดือนเดียวเหมือนเป็นปี รีบฝึก รีบกลับมากอดน้องแมวตัวกลมนะพ่อม้าคึก 
    #1
    0