[E-Book] Yeouinaru Station #สถานียออินารุ [TWICE][2yeon]

ตอนที่ 7 : EP.06

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 472
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 64 ครั้ง
    11 พ.ย. 61







EP.06

:)



แชยองรู้ข่าวที่มินะกลับเกาหลีหรือยัง

 


ร่างสูงกล่าวชื่อใครบางคนขณะที่คนน้องนั่งกินเค้กอย่างสบายใจ โชคดีที่โมโมะลุกออกไปเข้าห้องน้ำพอดี ไม่อย่างนั้นเธอก็คงจะเอ่ยถึงชื่อเมียวอิ มินะไม่ได้

 


รู้แล้วค่ะ คนตัวเล็กตอบพี่สาวไปส่งๆ จองยอนเอ่ยขึ้นอย่างกระตือรือร้นในขณะที่อีกฝ่ายกลับรู้สึกประหม่าจนพูดไม่ออก

 


แล้วไม่คิดจะไปหาเพื่อนหน่อยหรอ

 


คำว่าเพื่อนทำเอาความเหน็บหนาวเกาะกุมหัวใจแชยองอย่างเหนียวแน่น อันที่จริงหล่อนอยากเจอหน้ามินะใจจะขาด แต่ด้วยเหตุผลบางอย่างทำให้เมียวอิ มินะกลายเป็นสิ่งต้องห้ามสำหรับคนตัวเล็กไปเสียแล้ว

 


มินะอายุมากกว่าแชยองเพียงไม่กี่ปีแต่เรียนระดับชั้นเดียวกันเมื่อมัธยมปลาย ถึงจะอยู่กันคนละโรงเรียนแต่พวกเธอทั้งสองก็เคยสนิทกันมาก มากเสียจนผู้ใหญ่คิดว่าแชยองและมินะเป็นแฟนกัน พวกเขาพยายามสั่งห้ามไม่ให้มินะเที่ยวเล่นกับแชยอง พลางบังคับคู่เข็ญให้หล่อนทำในสิ่งที่ผู้ใหญ่ทุกคนต้องการ



นั่นคือการตั้งใจอ่านหนังสือ เพื่อสอบคณะแพทยศาสตร์ให้ติด

 


แชยองรู้ดีว่าความฝันของมินะไม่ใช่การสอบติดหมอ เธอพยายามชักชวนให้มินะได้ทำในสิ่งที่ตัวเองชอบ ได้มีโอกาสทำในสิ่งที่มีความสุข เผื่อว่าวันนึงความฝันของมินะจะเป็นจริงขึ้นมาบ้าง—แต่เปล่าเลย

 


หล่อนจำใจต้องยอมทำตามสิ่งที่พ่อแม่ต้องการ

 



กระทั่งเรื่องราวเกิดขึ้นอย่างกะทันหัน อคติที่พ่อแม่ของมินะมีต่อแชยองนั้นมากเกินพวกเขารับไหว เด็กสาวที่พยายามทำให้เพื่อนสนิทของตัวเองมีความสุขจากความกดดันของครอบครัวกลับถูกตอบแทนด้วยความเสียใจ พ่อและแม่ของมินะตัดสินใจย้ายที่ทำงานและพามินะกลับไปใช้ชีวิตที่ญี่ปุ่นอย่างไม่มีกำหนด โดยที่เธอไม่รู้ว่ามินะจะกลับมาเกาหลีอีกเมื่อไร




ไม่มีคำลาระหว่างเธอและหล่อน

 



ไม่มี...แม้แต่กอดสุดท้าย

 




ไปหาก็เท่านั้นแหละค่ะ

 


สิ่งตรงข้ามกับหัวใจถูกพ่นออกมาจากลมปากของแชยอง ฝ่ายจองยอนได้แต่นั่งมองน้องสาวพลางส่ายหน้าไปมาอย่างเห็นใจ จองยอนพยายามทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างแชยองกับมินะกลับมาเป็นเหมือนเดิม เหตุเพราะตั้งแต่มินะจากแชยองไป—คนตัวเล็กก็กลายเป็นเด็กนิสัยแข็งกระด้าง เจ้าชู้ ไม่ตั้งใจเรียน และไร้ซึ่งความอ่อนโยน ตรงข้ามกับตอนที่แชยองมีมินะอยู่ด้วยอย่างสิ้นเชิง

 


ฉันไม่อยากให้พ่อแม่ของพี่มินะเห็นหน้าฉัน




“...

 


ใครบอกล่ะว่ามินะบินมาพร้อมพ่อแม่

 


ผู้หญิงที่แชยองเฝ้ารอคอยอย่างใจจดใจจ่อกำลังจะกลับมา ผู้หญิงที่ขึ้นชื่อว่าเป็น เพื่อนสนิท แถมยังเป็นคนที่แชยอง รัก จนสุดหัวใจ

 


มินะกลับมาเรียนมหาวิทยาลัยต่อที่เกาหลี แล้วก็มาอยู่ที่นี่กับเพื่อน

 


นั่นเท่ากับว่าพ่อแม่ของมินะไม่ได้มาด้วย

 



ถ้าแกอยากไปหาก็รีบไปซะนะ ก่อนที่มินะจะลืมแกซะก่อน

 

 


 

 

Y E O U I N A R U    S T A T I O N

           

 

 


มานั่งทำอะไรตรงนี้คนเดียวล่ะคุณ

 


เสียงเรียกดังแว่วพร้อมกลิ่นดอกไม้เจือมากับสายลมในยามดึก แชยองกับโมโมะเข้าห้องไปแล้ว แต่บ้านหลังเดิมกลับครึกครื้นด้วยจำนวนคนที่มากกว่าเดิม

 


ฉันไม่รู้จักเพื่อนคุณเลยทำตัวไม่ถูกน่ะค่ะ

 


จองยอนชวนเพื่อนมาเพิ่ม แน่นอนว่านายอนไม่คุ้นชินกับคนแปลกหน้าเหล่านั้น ไหนจะพวกผู้ชายที่เหลือบมองหน้าของเธอบ่อยๆจนรู้สึกน่ารำคาญ ไหนจะเสียงซุบซิบนินทาของพวกผู้หญิงที่พูดถึงเธอกับจองยอนในทางชู้สาว

 


ไหนคุณบอกว่าคุณชอบความสงบ ชอบทำอาหารกินเองกับครอบครัวไง

 

นายอนบ่นอุบ



ชวนเพื่อนมาขนาดนี้ไม่จัดปาร์ตี้ไปเลยล่ะคะ

 



นายอนกำลังรู้สึกอึดอัด

 



ฉันเลือกไม่ได้นี่ ร่างสูงกล่าวพลางนั่งชันเข่าเคียงข้างหญิงสาวฟันกระต่าย

 


พวกนั้นเป็นเพื่อนที่ทำงานของฉัน พวกเขาตั้งใจมาหาเพื่อเลี้ยงส่ง

 



เลี้ยงส่ง? หญิงสาวขมวดคิ้วต่ำ

 


เลี้ยงส่ง? คุณจะไปที่ไหน? ไปนานหรือเปล่า? แล้วไปกับใคร?

 


แล้วเราจะได้เจอกันอีกหรือเปล่า?

 


หญิงสาวรัวคำถามใส่อีกฝ่ายทันทีที่เธอได้ยินบางคำจากปากของหล่อน เธอรู้สึกถึงลมหายใจเข้าออกที่ผิดจังหวะกับหัวใจที่กำลังสั่นระริกด้วยความกังวลบางอย่าง หรือนี่จะเป็นสาเหตุที่ทำให้จองยอนหายหน้าหายตาไปเกือบสองสัปดาห์



ความคิดล้านแปดถาโถมเข้ามาในสมองของอิม นายอนอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้




ใจเย็นๆสิคุณ ฉันเริ่มตอบไม่ถูกเลยเนี่ยจองยอนยกยิ้มบางๆ

 


ฉันจำเป็นต้องย้ายไปทำงานที่ใหม่อย่างกะทันหัน และจะเริ่มงานต้นเดือนหน้า

 


“…”

 


ฉันคงไม่เดินทางไปทำงานด้วยรถไฟฟ้าแล้วนะ

 



นั่นแปลว่าเธอจะไม่ได้พบหล่อนที่สถานียออินารุอีกแล้ว

 


เหมือนทุกอย่างกำลังจะดีขึ้นแล้ว นายอนเริ่มชัดเจนกับความรู้สึกของตัวเองมากขึ้น ก้าวแรกกำลังก้าวผ่านกำแพงหัวใจที่ปิดสนิทมาหลายปี แต่ทั้งหมดกลับพังทลายลงเมื่อคนตรงหน้าบอกเหตุผลบางอย่างที่ทำให้เธอทั้งสองจำเป็นต้องห่างกันไกลขึ้น

 


ห่างกันทั้งๆที่เธอยังไม่เคยใกล้ชิดกันเลยด้วยซ้ำ

 


โลกช่างไม่ยุติธรรมเอาเสียเลย พระเจ้ากลั่นแกล้งกันชัดๆ

 



คุณก็มีเบอร์โทรของฉันแล้วนี่ ไม่ได้เจอกันบ่อยแต่เราก็ติดต่อกันได้นี่หน่า

 


ถึงจองยอนจะว่าแบบนั้นก็เถอะ—นั่นไม่ได้ทำให้นายอนรู้สึกดีขึ้นสักนิด อาจจะฟังดูเพ้อเจ้อแต่สถานีรถไฟฟ้ายออินารุคือหนึ่งเหตุผลที่ทำให้หัวใจของเธอมีชีวิตชีวาขึ้น

 


เพราะมันคือสถานที่ที่เธอได้พบกับจองยอน

 




คุณจองยอน




...



คุณเคยได้ยินเรื่องเล่าสถานียออินารุหรือเปล่าคะ?

 


สาวฟันกระต่ายเปิดปากพูดขณะดวงตายังคงเหม่อมองไปบนท้องฟ้า บรรยากาศข้างนอกบ้านเงียบสงัดกว่าที่คิด—มันทำให้เธอทั้งสองได้ยินเสียงลมหายใจของตัวเองได้อย่างชัดเจน

 


เขาว่ากันว่า...สถานียออินารุคือสถานที่แห่งความรัก

 


ไม่เคยนะคุณ จองยอนแค่นหัวเราะ

 


อย่าหัวเราะสิคุณ นี่เรื่องจริงจังนะ

 


อะคุณเล่ามา เดี๋ยวฉันจะบอกว่าฉันเชื่อหรือไม่เชื่อ

 


คนผมสั้นกล่าวขึ้นอย่างขี้เล่น ถึงน้ำเสียงของหล่อนจะดูไม่จริงจังสักเท่าไร แต่แววตาและท่าทางที่หล่อนแสดงออกมานั้นทำให้คนที่กำลังจะเปิดปากเล่าถึงกับรู้สึกกดดันเล็กน้อย จองยอนตั้งใจฟังนายอนมากดวงตาของหล่อนจ้องมองนัยน์สีน้ำตาลเข้มของอีกฝ่ายอย่างไม่ละ มันทำให้หัวใจก้อนเล็กของนายอนเกิดกระตุกขึ้นมาเล็กน้อย

 


ใครก็ตามที่ได้พบคนรักเก่าที่สถานีนี้ ความรักครั้งเก่าจะหวนคืนมาอีกครั้ง

 


และใครก็ตามที่ตกหลุมรักใครสักคนที่สถานีนี้…”



นายอนกระวนกระวาย เธอไม่สามารถเก็บความอึดอัดภายในใจได้อีกต่อไปแล้ว

 


—ก็มักจะสมหวังในความรัก

 


ดวงตากลมลอบมองเสี้ยวหน้าของใครอีกคนอยู่บ่อยครั้ง กระทั่งหน้าต่างของหัวใจทั้งสองคู่ปะทะกันอย่างไม่ทันตั้งตัว ความเงียบในเวลากลางคืนทำให้สามารถได้ยินเสียงก้อนเนื้อที่กำลังเต้นแรงได้อย่างชัดเจนมากขึ้นอีก

 


วินาทีนี้มันเหมือนกับตอนนั้น—ตอนที่เธอทั้งสองเผลอมองตากันที่ร้านขายออมุก ตอนที่เธอได้ไปกินข้าวด้วยกันเป็นครั้งแรก รอยยิ้มที่จองยอนเผยออกมาบนใบหน้าสวยนั้นเปี่ยมไปด้วยความหมาย นายอนปฏิเสธไม่ได้ว่าเธออยากจะเป็นเจ้าของรอยยิ้มนั้นเหลือเกิน

 


เธออยากเป็นเหตุผลที่ทำให้จองยอนมีความสุข

 



ยู จองยอน

 


“…”

 


คุณคือคนแรกที่ฉันตกหลุมรักค่ะ”

 


ประโยคที่เคยดังก้องในหัวใจของอิม นายอนกลับดังออกมาจากลำคอ ความรู้สึกทั้งหมดทั้งมวลเผยออกมาต่อหน้าอีกฝ่าย ความอึดอัดในหัวใจของนายอนติดปีกและบินหายไปกับท้องฟ้าจนหมดสิ้น เธอกลั้นใจมองหล่อนว่าอีกฝ่ายจะทำอย่างไร แต่กลับได้รับมาเพียงความเงียบกริบไม่มีเสียงตอบใดๆ

 


คือฉัน...

 


จองยอนลังเลกับสถานการณ์ตรงหน้า หล่อนยอมรับว่าหัวใจดวงเล็กกำลังเปิดประตูให้สาวฟันกระต่ายเข้ามามีอิทธิพลไม่ใช่น้อย แต่ความกลัวยังคงสะสมภายในจิตใจของหล่อน แล้วก็ไม่รู้ว่าเมื่อไรความกลัวเหล่านั้นจะหมดสิ้นไป

 


จองยอนยังไม่พร้อมที่จะเริ่มความรักครั้งใหม่กับใคร



ถึงแม้ว่าคนตรงหน้าคนนี้จะมีค่าต่อหล่อนมากแค่ไหนก็ตาม

 



คือฉัน...ยังไม่พร้อมจะรักคุณ

 



ความรักมันสวยและเจ็บปวดแบบนี้เองสินะ

 


นายอนเพิ่งเข้าใจมันเป็นครั้งแรกเมื่อเธอกำลังมี ความรักจะให้พูดว่ามันเจ็บก็คงจะไม่ถูกไปเสียทั้งหมด แต่ถ้าพูดว่าความสัมพันธ์ระหว่างเธอและจองยอนมันคือความ หน่วง นั้นก็อาจจะเป็นไปได้

 


ณ เวลานี้ จองยอนคือผู้หญิงคนเดียวที่นายอนรู้สึกตกหลุมรักและอยากใช้ชีวิตด้วยในทุกๆวัน แต่ถ้าหากวันหนึ่งความสัมพันธ์มันไม่เหมือนเดิมล่ะ? เขาว่ากันว่าความชัดเจนคือส่วนสำคัญในความสัมพันธ์ หากอีกฝ่ายมัวแต่ก้ำกึ่งอยู่แบบนี้ นายอนเองก็ไม่แน่ใจว่าในอนาคตนั้นเธอยังอยากจะมีจองยอนอยู่อีกหรือเปล่า

 


ฉันรอคุณได้ใช่ไหมคะ?

 


อากาศมีไอเย็นผ่านมาเป็นระรอกปะทะเข้ากับร่างกายของเธอ ไม่ใช่เพียงร่างกายที่กำลังรู้สึกหนาว—ใจของเธอก็เช่นกัน

 


คุณไม่ต้องรอฉันหรอก

 


“…”

 


เพราะตอนนี้คุณก็เป็นคนเดียวที่อยู่ข้างๆฉันอยู่แล้ว

 


ใบหน้าคมฉายแววแสนเข้าใจยาก บางครั้งจองยอนก็ทำเหมือนจะรักเธอ แต่บางครั้งหล่อนก็ทำเหมือนจะปฏิเสธเธอ นายอนพยายามทำความเข้าใจความคิดของจองยอนแต่กลับได้รับความว่างเปล่ากลับมา เธอเหนื่อยจะตัดสินคนตรงหน้าและปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไปตามกาลเวลา

 


เธอทั้งสองยินดีที่ยืนข้างๆกัน โดยไม่สนใจว่าความสัมพันธ์ระหว่างเรามันเรียกว่าอะไร

 



อย่าไปไหนก็พอนะ นายอน

 



เธอไม่ได้ฝันไปใช่ไหม คนข้างๆเอื้อมมือมากุมมือเธอพร้อมกระชับแน่น ไออุ่นที่หล่อนตั้งใจถ่ายทอดมันให้เธอกำลังส่งตรงถึงก้อนเนื้อดวงเล็กที่เต้นตึกตักอยู่ข้างใน ความเศร้าเมื่อสักครู่นี้หายวับไปกับตาแค่คนตรงหน้าจับมือของเธอ

 


นายอนรู้สึกหน่วงเหลือเกิน

 



ค่ะ

 


ฉันจะอยู่เป็นเพื่อนคุณแบบนี้แหละ

 





บางที...คำล่ำลือของ สถานียออินารุมันอาจจะไม่มีจริงก็ได้นะ






ความสัมพันธ์ของเรามันก็เหมือนกับเส้นขนาน

 



เธอมีฉัน




ฉันมีเธอ

 





แต่ไม่เคยมี เรา




:)

 

 


TBC.

 

Yeouinaru Station

#สถานียออินารุ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 64 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

68 ความคิดเห็น

  1. #44 PaNTw19 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2561 / 12:09
    อ้ากกกก หน่วง
    สู้ๆนะไรท์ ^^
    #44
    0
  2. #42 sunantha sihabut (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 00:39
    หน่วงมากกกกก
    #42
    0
  3. #41 besoice (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 23:06
    ฮืออออ หน่วงมาก
    #41
    0
  4. #40 geegano1 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 21:57

    โอโหวววเขียนดีมากๆเลยค่ะ กลับมาอ่านฟิคหลังจากจากที่ไม่ได้อ่านมานาน แงงง เจ็บและจุกกับประโยค เธอมีฉัน ฉันมีเธอ แต่ไม่เคยเรา รอติดตามตอนต่อไปนะคะ จองยอนเปิดใจเร็วๆนะอย่าให้นายอนรอนาน

    #40
    0
  5. #39 angelwings (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 20:14
    ทำไมมันหน่วงเยี่ยงนี้~ TT
    #39
    0
  6. #38 [Kakuranger] (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 18:09
    โว้ววว กลับมาครั้งนี้ระเบิดสองลูกใหญ่ถูกวางเลยนะคะเนี่ย มินะของแชยองจะยังเหมือนเดิมรึเปล่า แล้วโมโมะล่ะ (แอบคิดถึงความสัมพันธ์ 3P ในแชงชอบเมียพี่ เลยค่ะ 55)
    .
    ส่วนคุณอิม เข้าใจความรู้สึกนะคะ อุตส่ารวบรวมความกล้าบอกออกไปแบบนั้นแล้ว แต่ก้ยังได้ความไม่ชัดเจนกลับมา คุณนายอนจะรอไหวไหมนะ มุมของจองยอนเองก็เข้าใจนะ การที่โดนทำร้ายมากๆ มันยากมากเลยที่จะเปิดรับใครเข้ามาอีก เป็นกำลังใจให้ทั้งคู่เลย
    #38
    0