Retweet สะกิดรัก [Yaoi]

ตอนที่ 26 : บทที่ 24 มันก็จะ...หึงหน่อยๆ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,954
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 200 ครั้ง
    7 ก.ย. 60

บทที่ 24

มันก็จะ...หึงหน่อยๆ

 

รู้ตัวอีกทีผมก็ใช้ชีวิตเฟรชชี่ปีหนึ่งในมหาวิทยาลัยมาได้สองเดือนครึ่งและผ่านกิจกรรมต่างๆ มามากมาย ไม่ว่าจะเป็นรับน้อง ล่าลายเซ็น ตามหาพี่รหัส ประกวดดาวเดือน หรือกีฬาคณะที่เพิ่งจบไปเมื่อสองวันก่อน ทีมบาสสาขาผมพลาดที่หนึ่งไปอย่างน่าเสียดาย แต่ก็ช่างเถอะ ผมกับทีมไม่ได้ใส่ใจอะไร อย่างน้อยพวกเราก็ได้ขนมปี๊บมาสองถังกับเงินรางวัลนิดๆ หน่อยๆ พอพากันไปกินปิ้งย่างร้านข้างมอได้มื้อนึง

กิจกรรมที่เหลืออยู่ตอนนี้มีแค่พิธีบายศรีคณะ และบายศรีสาขา(ที่จัดแยกหลังบายศรีคณะอีกทีตามแต่ละสาขาจะสะดวก) ก่อนจะจบการรับน้องอย่างสมบูรณ์

ช่วงนี้นอกจากเข้ารับน้องกับเรียนแล้วผมก็ไม่มีกิจกรรมอื่นให้ปวดหัวอีก ถือว่าสบายกว่าตอนรับน้องช่วงแรกๆ ที่มีสารพัดกิจกรรมถาโถมเข้ามาแบบไม่อั้น ช่วงที่ยังปรับตัวไม่ทันนี่ผมกลับหอไปสงบเหมือดเกือบทุกวัน ส่วนตอนนี้น่ะเหรอ สตรองแล้วครับ คนเราต้องปรับตัวเพื่อความอยู่รอด แอบได้ยินพี่ปีสองกระซิบมาว่าพวกพี่ปีสี่สามารถพัฒนาตัวเองจนถึงขั้นกลายร่างเป็นซอมบี้ได้แล้ว

โอ๊ะ ผมไม่ได้นินทารุ่นพี่นะ แค่เล่าตามที่ได้ยินมา

“เพียว พี่พัชมาหา”

“หือ” ผมเงยหน้าจากกองหนังสือเมื่อถูกพั้นซ์สะกิด เธอพยักพเยิดไปด้านหลังผม พอมองตามเลยเห็นพี่พัชเดินมาทางนี้ “อ้าวพี่ มาหาผมเหรอ”

“ไม่มาหาเราแล้วจะมาหาใคร”

“กวนอ่ะ” ผมเบ้ปาก “แล้วรู้ได้ไงว่าผมอยู่ตึกบรรณฯ”

“ก่อนหน้านี้เพียวโทรมาบอกพี่เองไม่ใช่หรือไงว่าหลังเลิกคาบบ่ายจะมาทำงานกลุ่มที่นี่” พี่พัชส่ายหน้า เขาขยี้หัวผมจนยุ่งไปหมด “ยังไม่แก่เลย ขี้ลืมนะเรา”

“หัวยุ่งหมดแล้ว!

“อ่ะๆ ไม่แกล้งล่ะ” พี่พัชยอมรามือแต่โดยดี เขามองผม “แล้วนี่เสร็จหรือยัง”

ผมก้มมองงานในส่วนของตัวเอง มันยังไม่เสร็จร้อยเปอร์เซ็นต์ แต่ก็ถือว่าใกล้แล้ว ผมเงยหน้ามองเพื่อนๆ นอกจากไท่กับพั้นซ์แล้วก็มีแฝดมิกมาร์คและเบ็น ทั้งห้าคนมองผมเป็นตาเดียว เห็นแบบนี้มันก็จะเกรงใจหน่อยๆ

“ยังไม่เสร็จอ่ะ ทำไมครับ?”

“จะชวนไปที่นึง”

“ไปไหนอ่ะ”

“ยังบอกไม่ได้” พี่พัชว่าหน้าตาย เขาหันมองเพื่อนผม “ว่าแต่พี่ขอตัวเพียวไปด้วยไม่ได้เหรอ?”

“ฮะ อ๋อ เอ้อ เอาไปเลยพี่”

“พั้นซ์!” ผมหันไปถลึงตาใส่เพื่อนตัวเอง อะไรคือการขายเพื่อนแบบนี้ฮะ

“งานไม่ได้รีบส่งนี่” พั้นซ์มองผมตาใส “อีกอย่างก็ทำกันใกล้เสร็จแล้วด้วย ไว้ค่อยต่อวันหลังก็ได้”

“สรุปพี่พาเพียวไปด้วยได้ใช่มั้ย?”

“ได้ค่ะ แต่พรุ่งนี้น้องๆ ขอเสบียงมากินเล่นด้วยนะคะพี่พัช”

เดี๋ยวนะ ยัยนี่ขายผมแลกขนมเรอะ?!

“โอเค ตามนั้น”

พี่พัชหัวเราะอย่างชอบใจ ผมยังไม่ทันได้แย้ง เขาก็จัดการเก็บของผมลงกระเป๋าแล้วคว้ามือจูงผมเดินออกมาจากโต๊ะที่ผมกับเพื่อนๆ นั่งทำงานอยู่ทันที กว่าจะตั้งสติได้ ก็โดนลากออกมาถึงหน้าลิฟต์แล้ว

“พี่พัช!

“ชู่ อย่าเสียงดัง” เขาเตือนผม

“แล้วพี่จะลากผมไปไหนเนี่ย”

“จะพาไปที่ทำงาน”

“ฮะ?”

“วันนี้มีงานเข้ากะทันหัน” พี่พัชพูดต่อโดยไม่สนเลยสักนิดว่าผมจะงงมากแค่ไหน “เป็นงานคู่ คนเก่าเขาไม่สบายพี่เลยต้องไปแทน แต่กลัวเด็กแถวนี้หาว่าปิดบังเลยจะพาไปด้วยเพื่อความบริสุทธิ์ใจ”

“เดี๋ยวๆ พี่พูดเรื่องไรเนี่ย อธิบายชัดๆ ดิ”

ติ๊ง!

เสียงลิฟต์ดังขึ้นมา พี่พัชหันมองผม เขายักคิ้ว ไม่ตอบอะไรนอกจากส่งยิ้มเจ้าเล่ห์มาให้แล้วลากผมเข้าไปในลิฟต์ ผมได้แต่เดินตามไปอย่างงงๆ ในหัวคิดแค่ว่า อะไรของพี่มันวะ?

 

และผมก็ได้คำตอบ เมื่อพี่พัชขับรถมาจอดที่สตูดิโอแห่งหนึ่ง เขาลงจากรถ จัดการลากผมที่ยังจับต้นชนปลายไม่ถูกมาแล้วจูงมือพาเข้าไปข้างใน ก่อนสติผมจะกลับมาในที่สุดซึ่งก็...ใช้เวลานานพอสมควร

“พี่พาผมมาดูพี่ถ่ายแบบเนี่ยนะ?”

“ไม่อยากดูรึไง”

“ฮะ? ไม่สิ แค่...ผมเป็นคนนอกนะ” ผมลดเสียงลงเมื่อเห็นคนอื่นๆ ในสตูดิโอมองมา “พี่พาผมมาแบบนี้ผมทำตัวไม่ถูกนะเว้ย”

“ไม่รู้ล่ะ ก็พามาแล้ว ไม่ให้กลับง่ายๆ หรอกนะ”

“เอ้า?!

“มาแล้วเหรอพัช” เสียงผู้หญิงคนนึงตะโกนแทรกขึ้นมา ผมเลยหุบปากที่กำลังจะบ่นพี่พัชไปทันทีแล้วมองตามเสียงนั้น เธอเป็นผู้หญิงผมสั้นท่าทางคล่องแคล่ว พอเห็นผมยืนอยู่กับพี่พัชก็เลิกคิ้วเล็กน้อย “หือ พาใครมาด้วยเนี่ย”

“คนพิเศษครับ”

อะ ไอ้พี่บ้า คนพิเศษอะไรฮะ!

ผมอ้าปากพะงาบๆ ไม่ชินเลยสักนิดที่พี่พัชบอกกับคนอื่นว่าผมเป็นคนพิเศษ ไม่ใช่ไม่ชอบ แค่คือ...เขินไง ฮึ่ย! แล้วพี่ผู้หญิงพอได้ยินแบบนั้นเธอก็หัวเราะคิกคักจนผมชักทำหน้าไม่ถูก ได้แต่ขยับไปหลบหลังพี่พัชเนียนๆ มือก็เกาะแขนเสื้อพี่มันไว้แน่น

“ไม่ต้องเกาะแน่นขนาดนี้ก็ได้ พี่ฟ้าเขาไม่ทำอะไรหรอกน่า”

“น้องชื่อไรน่ะพัช”

“เพียวครับ” พี่พัชแนะนำในขณะที่ดึงตัวผมออกมาเผชิญหน้ากับพี่ฟ้า “พี่ฟ้าไม่ว่าใช่มั้ยถ้าผมจะให้น้องมาดูด้วยน่ะ”

“พามาด้วยขนาดนี้แล้วค่อยถามเนี่ยนะ” เธอหัวเราะ “พี่จะไปว่าอะไรนายแบบวีไอพีได้ล่ะ เดี๋ยวพี่ดูน้องให้ นายก็รีบไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเข้าฉากได้แล้ว นางแบบรอนานล่ะ”

“งั้นผมฝากเพียวด้วยนะครับ”

“จ้า”

“เอ๊ะ เดี๋ยวสิพี่พัช” ผมคว้าข้อมือพี่มันไว้ “สรุปพาผมมาทิ้งจริงๆ ใช่มั้ยเนี่ย”

“อย่าดื้อน่า อยู่กับพี่ฟ้าไปนั่นแหละ”

พี่มันขยี้หัวผมแล้วเดินหนีไปห้องด้านหลังเฉย ปล่อยให้ผมยืนเหวออยู่ที่เดิม จนได้ยินเสียงพี่ฟ้าหัวเราะถึงได้หันมาหาเธอ ไม่รู้ว่าผมทำสีหน้ายังไงออกไป เพราะนั่นยิ่งทำให้พี่ฟ้าหัวเราะหนักเข้าไปใหญ่

“ทำหน้าทำตาซะน่าสงสารเลยนะเรา”

“ง่า...”

“ไม่ต้องกลัวนะ” เธอยิ้มให้ผม “พี่ชื่อฟ้าเป็นหัวหน้าทีมงานดูแลพวกนายแบบนางแบบประจำหัวนิตยสาร REAL MEN พี่ใจดีจริงๆ นะ อย่าทำหน้าแบบนั้นสิ”

“คือ...ผมทำตัวไม่ถูกนิดหน่อยน่ะครับ”

“ไม่ต้องเกร็งๆ ที่นี่มีแต่ทีมงานใจดี” พี่ฟ้าหัวเราะ “อาจจะยกเว้นช่างภาพใหญ่ของเราไว้คนนึง รายนั้นน่ะขาโหด แต่งานออกมาเนี้ยบทุกงาน”

พี่ฟ้าชวนคุยในขณะที่จูงมือผมมานั่งอยู่ที่โซฟามุมสตูดิโอ ซึ่งตรงนี้สามารถมองเห็นภาพโดยรวมของสตูดิโอได้อย่างชัดเจน ผมกวาดสายตามองฉากที่ถูกเซตให้อยู่ในโทนสีดำแดง ซึ่งเน้นหนักไปทางสีดำมากกว่า โซฟาหนังสีดำเข้มตั้งอยู่ตรงกลาง รอบด้านเต็มไปด้วยทีมงานและช่างไฟกำลังเช็กแสงและความพร้อมของฉาก เห็นแบบนี้ผมก็ไม่กล้าขยับลุกไปไหนเพราะกลัวไปเกะกะการทำงานของพี่ๆ เขา

“ปกติพาคนนอกเข้ามาดูการทำงานได้ด้วยเหรอครับ” ผมถามพี่ฟ้าด้วยความสงสัย เพราะนอกจากสายตาที่มองมาแล้ว ก็ไม่มีทีมงานคนไหนมาไล่ผมออกไป

“ปกติก็ไม่อนุญาต แต่ก็ไม่ถึงกับห้ามนะ”

“เอ๋?”

“คือถ้าคนพามาเส้นใหญ่ ใครจะกล้าห้ามล่ะ” พี่ฟ้าขยิบตาให้ผม “เพียวรู้ใช่มั้ยว่าพัชน่ะลูกใคร”

“อ่า...ก็พอรู้ครับ”

ลูกเจ้าของบริษัท ใครจะกล้าห้ามล่ะจริงมั้ย

“จะว่าไปพี่ก็แปลกใจอยู่เหมือนกันนะเนี่ย”

“อะไรเหรอครับ?”

“ก็พัชน่ะสิ เขาหวงความเป็นส่วนตัวจะตาย เรื่องที่เป็นนายแบบก็ปิดซะมิด รู้กันแค่ทีมงานประจำกับเพื่อนๆ ของพัชไม่กี่คนเอง พี่เลยแปลกใจนิดหน่อยที่พัชบอกเรื่องนี้กับเรา”

แต่กว่าจะบอกได้ก็เล่นเอาผมหงุดหงิดแทบตายนะครับ

ผมได้แต่คิด เพราะในความเป็นจริงทำได้แค่หัวเราะแหะๆ เท่านั้น พี่ฟ้ามองอย่างสงสัย แต่เธอก็ไม่ได้คาดคั้นอะไร คงเพราะเราเพิ่งเจอกันด้วย ถ้าเธอเค้นผมมันคงจะไม่เหมาะเท่าไหร่

“แล้วถ่ายงานครั้งนึงนี่นานมั้ยครับ”

“พี่ก็ตอบไม่ได้นะ อยู่ที่ตากล้องใหญ่ของเราน่ะ ถ้าเขายังไม่พอใจก็ถ่ายซ้อมไปเรื่อยๆ จนกว่าจะได้เซ็ตภาพที่เขาชอบที่สุด”

“อ๋อ” ผมพยักหน้ารับ “เห็นพี่พัชว่าเป็นงานด่วนเหรอครับ”

“ใช่จ้ะ พอดีนายแบบคนเก่าอาหารเป็นพิษน่ะ ตอนนี้อยู่โรงพยาบาล นายแบบคนอื่นคิวงานไม่ว่าง ก็มีแต่พัชคนเดียวนี่แหละที่ว่างที่สุดแล้ว ก็อย่างว่าล่ะนะ รายนี้รับงานตามใจ ช่วงหลังๆ นี่ก็บอกปัดตลอดเพราะงานมหาลัยรัดตัว นี่กว่าพี่จะโน้มน้าวให้เขามาแทนได้ก็เหนื่อยเหมือนกัน”

“อ่า อย่างนี้นี่เอง”

ผมพยักหน้ารับ พี่ฟ้าเองก็ชวนผมคุยอยู่อีกไม่นานเท่าไหร่ก่อนขอตัวไปทำงานต่อโดยไม่ลืมฝากผมไว้ให้สต๊าฟแถวนั้นช่วยดูแล พร้อมกับกำชับว่าห้ามถ่ายรูปในสตูดิโอเด็ดขาด ซึ่งผมเองก็ไม่ได้อยากจะถ่ายอะไรอยู่แล้ว เลยนั่งมองนู่นมองนี่ไปเรื่อย

“นางแบบนายแบบพร้อมกันรึยังครับ”

เสียงจากด้านหน้าทำให้ผมหันมองด้วยความสนใจ ผู้ชายร่างใหญ่คนหนึ่งยืนอยู่หลังขาตั้งกล้อง คงจะเป็นช่างกล้องที่พี่ฟ้าพูดถึง ผมมองเลยไป ก่อนเบิกตากว้างเมื่อเห็นพี่พัชเดินออกมาจากห้องแต่งตัว

พี่พัชตัวสูงแถมยังรูปร่างดี พอจับเขามาใส่สูทแล้วเซตผมเปิดหน้าผากแบบนี้มันเลยทำให้อีกฝ่ายยิ่งดูดีเข้าไปใหญ่ เล่นเอาหัวใจผมเต้นผิดจังหวะไปวูบนึงเลยทีเดียว แถมสูทที่พี่มันใส่ยังไม่ติดกระดุมด้วย เผยให้เห็นซิกแพ็คแน่นเป็นลอนอย่างเห็นได้ชัด

ชัดเจน ซิกแพ็คเดียวกับคุณรีทวีตเลย นี่ถ้าผมจับพี่พัชถกเสื้อได้ตั้งแต่วันแรกๆ ก็คงไม่ต้องเสียเวลาไปหาหลักฐานอื่นๆ มามัดตัวพี่มันหรอก

ดูเหมือนผมจะจ้องพี่พัชมากเกินไปจนอีกฝ่ายรู้สึกตัว เขาหันมาทางผม เลิกคิ้วเล็กน้อยก่อนกระตุกยิ้มมุมปากชวนให้ใจสั่น ดวงตาสีดำสนิทหรี่ลงฉายประกายเจ้าเล่ห์จนผมรู้สึกร้อนๆ หนาวๆ พี่พัชจับชายเสื้อตัวเองเปิดออกนิดๆ จนซิกแพ็คกระแทกตาผมแล้วขยับปากถามแบบไร้เสียง

อยากลองจับมั้ย :)

อะ ไอ้พี่บ้า!

ผมสะบัดหน้าหนีไปอีกทางทันที รู้สึกหน้าตัวเองร้อนผ่าวไปหมด ผมไม่ชินกับพี่พัชในลุคนายแบบอย่างนี้เลยสักนิด แค่ปกติพี่มันก็ทำผมใจเต้นไม่เป็นจังหวะแล้ว พอเป็นลุคนายแบบเต็มตัวนี่เสน่ห์พี่มันยิ่งร้ายกาจกว่าเดิม

ผมเสมองทางอื่นไปเรื่อยโดยเลี่ยงไม่มองพี่พัชเพราะรู้ว่าอีกฝ่ายต้องหาเรื่องแกล้งให้ผมเขินแน่ ก่อนขมวดคิ้วมุ่นเมื่อเห็นร่างของนางแบบเดินออกจากห้องแต่งตัวอีกฝั่งหนึ่ง ผมเขม้นตามอง รู้สึกคุ้นหน้าคุ้นตานางแบบคนนี้แต่จำไม่ได้ว่าเคยเห็นที่ไหน

“พัช มิ้นท์ ถ้าพร้อมแล้วเข้าฉากเลยครับ”

เสียงช่างภาพตะโกนสั่งงาน ทำให้ผมรู้ชื่อของนางแบบคนนั้น มิ้นท์งั้นเหรอ...

มิ้นท์...

ผมคิดไปพลางเขม็งตาจ้องเธอไปพลาง ก่อนเบิกตากว้างเมื่อภาพของรุ่นพี่ผู้หญิงที่เจอกันในชุปเปอร์มาเก็ตแวบเข้ามาในหัว เป็นเพราะวันนี้เธอแต่งหน้าเข้มมากผมเลยจำไม่ได้ แต่พอพิจารณาดูดีๆ แล้วเค้าโครงหน้าเธอคือคนเดียวกับพี่มิ้นท์ที่เป็นแฟนเก่าพี่พัชแน่ๆ

โอเค ผมเริ่มนั่งไม่ติดแล้วครับ

งี้ก็แสดงว่าพี่มิ้นท์เองก็รู้จักพี่พัชในฐานะที่เขาเป็นนายแบบเหมือนกันใช่มั้ย พอคิดได้แบบนั้นผมก็รู้สึกหงุดหงิด มันเป็นอารมณ์ที่แบบเคยคิดว่าตัวเองพิเศษ แต่ดันมารู้ทีหลังว่าผมเองก็ไม่ได้พิเศษไปกว่าใครเลยสักนิด

ผมมองพี่พัชกับพี่มิ้นท์ที่ถือหน้ากากแฟนตาซีเอาไว้ หน้ากากของพี่มิ้นท์เป็นสีเงินวาดลวดลายสีดำสนิท ตรงส่วนขวาของหน้ากากขึ้นโครงเป็นรูปปีกผีเสื้อข้างเดียว ส่วนหน้ากากของพี่พัชเป็นสีดำสนิทเล่นลวดลายไม่เท่าไหร่แต่เน้นปิดใบหน้าส่วนบนจนแทบมองไม่ออกว่าเป็นใคร

พวกเขาสวมหน้ากากก่อนเดินเข้าฉาก พี่พัชนั่งลงบนโซฟา ผมรู้สึกสังหรณ์ใจแปลกๆ ที่เห็นพี่มิ้นท์เดินตรงไปที่เขา และก็เป็นอย่างที่ผมคิด เธอนั่งลงบนหน้าขาพี่พัชแล้วเอนตัวโอบรอบคอเขาไว้ อีกมือทาบลงบนหน้าอก ส่วนมือพี่พัชก็โอบเอวพี่มิ้นแล้วดึงเข้าไปชิด อีกข้างพาดศอกกับผนังพิงโซฟาแล้วเอียงคอเท้าหัวกับมือ มันเป็นการโพสท่าที่ให้อารมณ์เซ็กซี่และลึกลับ ผมคงมองว่ามันสวยกว่านี้ถ้านายแบบไม่ใช่พี่พัช

โอเค เอาตรงๆ คือไม่พอใจเลยสักนิดที่เห็นเขาใกล้ชิดกับคนอื่น โดยเฉพาะคนที่ว่านั้นเป็นแฟนเก่า แล้วนี่ผมต้องมาดูพี่พัชถ่ายแบบอย่างแนบชิดแบบนี้ไปอีกนานแค่ไหนกัน ใจหนึ่งผมอยากกลับหอมันซะตอนนี้ ไม่อยากเห็นภาพอะไรให้หงุดหงิดตา ในใจบ่นพี่พัชรัวๆ ว่าพาผมมาทำไม แต่อีกใจก็ปฏิเสธไม่ได้ว่ามันก็ดีใจนิดหน่อยที่พี่พัชเปิดเผยกับผมว่ามาทำอะไร แสดงว่าเขาเองก็บริสุทธิ์ใจ

ผมว่าผมกำลังจะเป็นบ้าเพราะสับสนกับความคิดตัวเองเร็วๆ นี้แน่ ให้ตายสิ...

 

การถ่ายแบบกินเวลามากกว่าที่ผมคิด นี่ก็เกือบห้าโมงเย็นแล้วแต่เหมือนคุณช่างภาพใหญ่จะยังไม่พอใจ นอกจากเรื่องน่าหงุดหงิดที่ผมต้องเห็นพี่พัชถ่ายแบบกับพี่มิ้นท์เซ็ตแล้วเซ็ตเล่า ก็มีแค่ขนมนมเนยที่พี่ๆ ทีมงานเอามาให้กินเล่นนี่แหละที่เป็นเรื่องดี ผมเลยใช้เวลาที่มีทั้งหมดไปกับการก้มหน้าก้มตากินขนม มีเหลือบๆ มองพี่พัชบ้างเป็นระยะ แต่ไม่มองนานหรอกนะ หงุดหงิด!

แต่ก็เหมือนพี่มันรู้อ่ะว่าผมไม่ชอบ ช่วงพักเลยเข้ามาคุยมาเล่นกับผมอยู่บ่อยๆ จนโดนคุณช่างภาพดุแล้วดุอีก แถมสายตาดุๆ ของคุณช่างภาพยังเผื่อแผ่มาทางผมด้วยโทษฐานเป็นต้นเหตุให้นายแบบเข้าฉากช้า ผมเลยสั่งพี่มันห้ามมาวอแวผมจนกว่างานจะเสร็จเป็นการตัดปัญหา

“โอเค เรียบร้อย ขอบคุณมาก” เสียงคุณช่างภาพตะโกนขึ้นมา ผมเงยหน้ามอง เห็นพี่พัชถอนหายใจ เขาถอดหน้ากากออกแล้วเดินตรงมาทางผมโดยไม่แคร์สายตาใคร “แหม งานเสร็จแทนที่จะมาดูรูปกลับไปหาเด็กเนี่ยนะ”

“ไม่เอาน่าพี่แมน จะดูทำไม พี่ถ่ายงานออกมาดีอยู่แล้วนี่”

พี่พัชตะโกนตอบ เขาเดินมาถึงผมพอดี

“เสร็จแล้วเหรอ”

“อือ เสร็จแล้ว” พี่พัชว่า เขาโน้มตัวลงมาหาผมที่ยังนั่งเคี้ยวขนมหงุบหงับอยู่บนโซฟา มือใหญ่ยื่นมาบีบแก้มผมแล้วยืดออก “เอาแต่กินขนม แก้มย้วยหมดแล้ว”

“อื้อ! ปล่อยนะพี่”

“ถ้าไม่ปล่อยแล้วจะทำไม” ยัง ยังจะมายียวนกวนผมหน้าตายอีก! ผมเลยจัดการหยิบเส้นทาโร่ฟาดหน้าพี่มันรัวๆ จนอีกฝ่ายโวยวายแล้วถอยหนีรัศมีการโจมตีผม “ใครสั่งใครสอนให้เอาของกินมาเล่นฮะ”

“ไม่มีใครสอนทั้งนั้นแหละ” ผมมุ่ยหน้า “พี่ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าดิ อยากกลับหอแล้วเนี่ย หิว!

“กินขนมไปขนาดนั้นยังจะหิวอีกเหรอ นี่กระเพาะหรือหลุมดำ”

“พี่พัช!

“โอเคๆ” เขายกมือขึ้นยอมแพ้ “รออยู่นี่แล้วกัน เดี๋ยวมา”

“ผมจะไปไหนได้ล่ะ”

ผมบ่นอุบอิบ พี่พัชเลยขยี้หัวผมส่งท้ายแล้วเดินกลับห้องแต่งตัว สวนทางกับพี่มิ้นท์ที่เดินออกมาจากห้องอีกฝั่งพอดี พวกเขาสองคนคุยอะไรกันบางอย่าง ผมไม่ได้ยินเพราะระยะห่างไม่เอื้ออำนวย แต่ผมเห็นพี่พัชขมวดคิ้วแล้วเหลือบมองมาทางผมแวบนึง ส่วนพี่มิ้นท์มีสีหน้ายิ้มแย้มแปลกๆ พี่พัชโบกมือไปมา ก่อนเขาจะเดินเลี่ยงเข้าห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าไป

และพี่มิ้นท์ก็เปลี่ยนเป้าหมายเดินมาหาผมแทน ผมเผลอนั่งเกร็งขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว

“สวัสดีน้องเพียว”

“อ่า ครับ”

“ได้ข่าวว่าพัชตามจีบอยู่เหรอ”

“...ครับ”

“แต่ยังไม่ตกลงคบกับเขาใช่มั้ย?” เธอจ้องผมด้วยสายตาเป็นประกาย

“ก็...ยังครับ”

“ว้าว งั้นก็ดีสิ” เธอยิ้มร่า ผมขมวดคิ้ว จ้องหน้าพี่มิ้นท์ด้วยสายตาไม่เข้าใจ เห็นแบบนั้นเธอเลยเฉลย “ก็ดีที่ตอนนี้พัชยังโสดอยู่น่ะสิ พี่จะได้มีโอกาสทำแต้มบ้าง”

“...”

“เอ๊ะ พี่ยังไม่ได้บอกใช่มั้ยว่ายังชอบพัชอยู่น่ะ :)

แม่ง...ผมเกลียดสถานการณ์แบบนี้โคตรๆ เลยว่ะ

---------------------------------------

แจ็ค ทอร์ค

อยากเขียนฉากพี่พัชถ่ายแบบมานานแล้วค่ะ ตอนนี้เลยได้โอกาสเขียน มีความอยากซบซิกแพ็คพี่พัชมาก นี่ถ้าเป็นเพียวแล้วพี่พัชออกปากถามว่าอยากจับไหมจะไม่เสียเวลาคิดเลยค่ะ หนูจะจับ จะจับแพ็คของพี่ แอร้ยยยย

อ้อ แล้วก็มีเรื่องน่ายินดีอีกเรื่องค่ะ พี่พัชไต่ขึ้นอันดับ 19 ท็อป 20 หมวดวายด้วยแหละ เย่ (ตบมือ) ขอบคุณทุกการสนับสนุนนะคะ ไม่คิดว่าพี่แกจะมาได้ไกลขนาดนี้เลย 55555

ติดแท็ก #RTสะกิดรัก ไว้เม้ามอยกันได้นะคะ ขอบคุณมากค่ะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 200 ครั้ง

933 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #930 คนที่ 12 นาฬิกา (@aimoat2548) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2562 / 07:13
    พี่มิ้นท์แสบจริงๆด้วย5555
    #930
    0
  2. #918 tbuykeid37 (@tbuykeid37) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2562 / 11:00
    แกล้งงงง
    #918
    0
  3. วันที่ 24 กันยายน 2561 / 18:52

    สมมมมม เล่นตัวดีนัก โดนแกล้งสะให้เข็ดเลย

    #776
    0
  4. #751 jasmintea (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2561 / 13:39

    พี่มิ้นท์คือกามเทพมาทำให้เขาคบกันใช่มั้ยคะะะ รู้นะ แต่พี่พัชฮอตปรอทแตกมากเว่ออออออออ กริ้ดดดดดเพิ่งมาเห็นว่าพี่พัชเท่มากๆก็ตอนนี้อะ55555

    #751
    0
  5. #716 AirrUtai (@AirrUtai) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2561 / 11:54
    ช่วยให้น้องรีบตอบตกลงเป็นแฟนกับพี่พัชป่ะ คิดแง่บวกนะ
    #716
    0
  6. #672 Mintty_ty (@Mintty1307) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2561 / 14:21
    แกล้งน้องทำไมมมม
    #672
    0
  7. #624 baekbow (@baekbow) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2560 / 16:56
    เอิ่ม มิ้น...เธอขี้แกล้งเราเข้าใจแต่แบบนี้มันก็เกินคำว่าขี้แกล้งไปนะ อันนี้มันยุแยงให้เขาทะเลาะกันแล้วเนี่ย นิสัยไม่ดี
    #624
    0
  8. #540 KiHaE*129 (@princezzaofz) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2560 / 02:59
    นางช่วยแล้งกระตุ้นใช่มั้ย
    #540
    0
  9. #501 Bambam614 (@Bambam614) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2560 / 23:40
    มิ้นแกล้งน้อง555
    #501
    0
  10. #495 paechpeach♡、 (@inspirit-yeol) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 25 กันยายน 2560 / 20:26
    ใจเย็นก่อนนะรู้กกกกกก มิ้นท์นี่คิดจะทำอะไรเน้าะ
    #495
    0
  11. #460 P'oil (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 18 กันยายน 2560 / 18:50
    แหนะๆแอบมีหึง พี่พัชก็วอแวกับน้องดีจัง เขินเค้าคร้า
    #460
    0
  12. #429 Notty Kero (@sung-yong-nelu) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 13 กันยายน 2560 / 11:34
    ไม่ชอบนะที่เข้ามาแกล้งแบบนี้ตลกหรอ
    #429
    0
  13. #399 TeeWaaa (@TeeWaaa) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 06:58
    พี่มิ้นมาช่วยหรือป่าวเนี่ย555
    #399
    0
  14. #372 Mistyblack (@Mistyblack) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 9 กันยายน 2560 / 19:35
    ร้านกาจจจจ
    #372
    0
  15. #349 ฮอลฮอล◡̈⃝ (@nalinnh) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 กันยายน 2560 / 14:54
    เล่นตัวมากๆ ก็ระวังนกนาจาา555555
    #349
    0
  16. #348 cateraingg (@cateraingg) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 กันยายน 2560 / 13:27
    นี่แกล้งหรืออะไรคะพี่คะ555555555
    #348
    0
  17. #347 Lalaland332221 (@Lalaland332221) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 กันยายน 2560 / 13:17
    มิ้นนนรร อย่าแกล้งน้องงงง
    #347
    0
  18. #346 gKgif (@francium) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 กันยายน 2560 / 02:15
    อ่าววววว มิ้นนนนนนนน
    #346
    0
  19. #345 Okoy up (@puyrattikan) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 7 กันยายน 2560 / 23:15
    มิ้น !!! แกล้ง/พูดจริง
    #345
    0
  20. #344 noowiwie (@wiwie-nmk21) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 7 กันยายน 2560 / 23:07
    มิ้นท์นี่แกล้งน้องใช่ป่ะ 55555 เอ็นดูน้องเพียวล่ะสิ อิอิ
    #344
    0
  21. #342 โซระ หิวข้าว (@pukiielonely0) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 7 กันยายน 2560 / 21:54
    พี่มินท์นางแกล้งน้องเพียวแน่ๆ 5555555 น้องเพียวน่าร๊ากก
    #342
    0
  22. #341 .. ... ...- . (@kawinporn-jertam) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 7 กันยายน 2560 / 21:38
    มินท์นี่แกล้งถูกมั้ยยย 555 นางต้องเอ็นดูเพียวแน่ๆ
    #341
    0
  23. #340 CHOMPOO_XM_MS (@CHOMPOO_XM_MS) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 7 กันยายน 2560 / 20:51
    อย่าให้มันมากไปนะมิ้นท์ - -
    #340
    0
  24. #339 C+ph (@momonuke) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 7 กันยายน 2560 / 20:38
    แกล้งใช่ม้ายยยยย
    #339
    0
  25. #338 Nabhat (@Nabhatrapee) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 7 กันยายน 2560 / 20:16
    ยังไม่ทันรู้ตัวเลยว่าเป็นแฟนพี่พัช มีตัวก่อกวนซะแล้ว
    #338
    0