Retweet สะกิดรัก [Yaoi]

ตอนที่ 14 : บทที่ 13 Hug or Kiss?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15,630
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 290 ครั้ง
    11 ส.ค. 60

บทที่ 13

Hug or Kiss?

 

หลังจัดการอาหารเย็นเรียบร้อยผมก็หอบโน้ตบุ๊คมาเปิดทำงานต่อ ส่วนพี่พัชคราวนี้ทำตัวดีครับ ไม่มาวอแวกับผมแต่หนีไปเล่นเกมแทน ตอนแรกก็คิดว่าเออ สบายล่ะ จะยึดเตียงนอนพี่มันทำงานชิลๆ แต่ไปๆ มาๆ ดันรู้สึกเหมือนขาดอะไรไปสักอย่าง

มันเงียบเกินไป

“ฮึ่ม...อะไรนักหนานะไอ้เพียว”

ผมสบถงึมงำกับตัวเอง ก่อนหอบโน้ตบุ๊คเดินออกมาหาพี่พัชด้านนอก แต่แทนที่จะได้ยินเสียงเล่นเกม ผมกลับได้ยินเสียงพี่พัชคุยโทรศัพท์แทน ตอนแรกผมว่าจะเดินเข้าไปหา ถ้าไม่ใช่เพราะได้ยินพี่พัชพูดอะไรบางอย่างกับปลายสาย

“ช่วงนี้คิวไม่ว่างจริงๆ ครับ งานมหาลัยเยอะน่ะพี่ หาคนอื่นถ่ายไปก่อนได้มั้ย”

หือ?

คิวไม่ว่าง? หาคนอื่นถ่ายไปก่อน?

“ใช่พี่ งดรับล่ะ โทษนะครับ ครับ สวัสดีครับ”

พี่พัชกดวางสาย เขากลับไปเล่นเกมต่อ เสียงยิงกันตูมตามดังออกจากหน้าจอโทรทัศน์ขนาดใหญ่ที่ต่อสายพ่วงเข้ากับเครื่องเล่นเกม ผมเดินออกจากจุดที่แอบยืนฟังพี่พัชคุยโทรศัพท์ไปทิ้งตัวนั่งข้างเขาบนโซฟาแล้วเปิดโน้ตบุ๊คทำงานต่อเหมือนไม่ได้ยินอะไร ทั้งที่ในใจคิดวุ่นวายไปหมด

เอาไงดี?

“ออกมาทำไมน่ะ?”

“ผะ ผมได้ยินเสียงตุ๊กแกร้องอยู่ข้างหน้าต่างห้องพี่อะ” ผมปั้นเรื่องโกหกคำโตออกไป พี่พัชขมวดคิ้วเมื่อได้ยินแบบนั้น

“หลอนไปเองหรือเปล่า”

“ไม่นะ ผมได้ยินจริงๆ นะ” ผมยืนยันกระต่ายขาเดียว “ไม่เชื่อพี่ไปดูเลย”

“ก็บอกว่าไม่มีไง”

“ก็บอกว่าถ้าไม่เชื่อให้ไปดูไง” ผมเบะปาก เริ่มงอแงกลบเกลื่อน “ไม่รู้ล่ะ คืนนี้ผมนอนโซฟาดีกว่าเพื่อความปลอดภัย ก็บอกว่าได้ยินจริงๆ ผมจะโกหกพี่ทำไมวะ ไม่เชื่อกันเลยหรือไง”

ดราม่าใส่ซะเลย ฮึ่ย!

“โอเคๆ อย่าเพิ่งโกรธได้มั้ยเนี่ย” พี่พัชถอนหายใจ เขากดหยุดเกมแล้วลุกขึ้น “เดี๋ยวไปดูให้”

“ก็แค่นี้อ่ะ”

ผมขมุบขมิบปากบ่น พี่พัชส่ายหน้า เขาผลักหัวผมทีนึงแล้วเดินหายเข้าห้องไป ผมรีบฉวยโอกาสนี้คว้ามือถือพี่พัชที่วางไว้บนโต๊ะรับแขกขึ้นมา ขอบคุณพระเจ้าที่พี่มันไม่ได้ใส่รหัสล็อกหน้าจอไว้ ไม่งั้นแผนคงล่มตั้งแต่ยังไม่ทันได้ทำอะไร ปลายนิ้วผมเลื่อนไปจะแตะปุ่มรายการโทรเข้าล่าสุดก่อนจะชะงักเมื่อคิดอะไรขึ้นมาได้

แทนที่จะเอาเบอร์นั้นไปสืบต่อ ทำไมผมไม่แอบส่องแอคเคาท์ทวิตเตอร์พี่พัชให้รู้แล้วรู้รอดเลยวะ?

คิดได้แบบนั้นก็เปลี่ยนเป้าหมายไปจิ้มไอค่อนรูปนกสีฟ้าทันที ใจผมเต้นรัวด้วยความตื่นเต้นก่อนจะรู้สึกเหมือนโดนฉุดลงจากที่สูงเมื่อหน้ารหัสล็อกแอพพลิเคชั่นเด้งขึ้นมาแทนที่จะเป็นหน้าแอคเคาท์ทวิตเตอร์

โอ๊ย! พี่มันไม่ล็อกโทรศัพท์แต่ตั้งค่าล็อกเฉพาะแอพฯ แทนเนี่ยนะ?!

ผมอยากจะโกนออกมาดังๆ เมื่อแผนล้มเหลวไม่เป็นท่า รีบหันหัวเรือกลับไปแผนเดิมก่อนจะเสียเวลาไปมากกว่านี้ ไม่รู้ล่ะ มีโอกาสทั้งที ผมเสี่ยงขนาดนี้แล้วต้องได้เบาะแสติดไม้ติดมือไปบ้างล่ะน่า!

ผมกดดูเบอร์โทรเข้าล่าสุดซึ่งพี่พัชเมมชื่อไว้ว่า ‘P.Kwan’ ก่อนรีบท่องเบอร์แล้วพิมพ์ลงในไฟล์งานที่กำลังทำในโน้ตบุ๊คป้องกันลืมด้วยความรวดเร็ว แต่ว่า...

“ไม่เห็นจะได้ยินเสียงอะไร”

“เชี่ย!

ผมสะดุ้งโหยง หลุดคำหยาบออกมาเมื่อได้ยินเสียงพี่พัช รีบลนลานวางโทรศัพท์พี่เขาไว้ที่เดิมทั้งที่ตัวเลขสุดท้ายยังพิมพ์ไม่ครบ พอหันกลับไปก็เห็นพี่เขาหรี่ตาจ้องผมอย่างแปลกใจ

“เป็นอะไร ตกใจอะไรขนาดนั้น”

“ปะ เปล่าครับ”

“แล้วทำไมเสียงสั่น” ไม่ว่าเปล่า ยังเดินมาจ้องหน้าผมใกล้ๆ อีก ตายๆๆ อย่าหลุดพิรุธนะเว้ยไอ้เพียว “ตาลอกแลกขนาดนี้ โกหกอะไรรึเปล่า”

“เปล่านะครับ!

“งั้นเหรอ...” เขารับคำ ตายังจ้องผมอย่างไม่อยากเชื่อ ก่อนพี่พัชจะเบนสายตามองโทรศัพท์ตัวเองที่วางอยู่บนโต๊ะ ผมงี้นั่งแข็งทื่อใจเต้นตุ้มๆ ต่อมๆ กลัวพี่พัชรู้ว่าผมแอบดูโทรศัพท์มือถือเขา ได้แต่ภาวนาให้อีกฝ่ายไม่สังเกตว่ามันไม่ได้วางอยู่ที่เดิมก่อนพี่พัชเดินเข้าห้องไป “...ไม่ได้ทำอะไรจริงๆ สินะ”

พะ พูดมาแบบนั้นแล้วยิ้มมุมปากมันหมายความว่าไงวะ ระ หรือว่าพี่พัชเขารู้?!

ผมกลืนน้ำลายเอื๊อก ถึงพี่พัชไม่ได้เค้นผมด้วยคำพูด แต่สายตาและรอยยิ้มของเขาทำให้ผมรู้สึกร้อนตัวไปหมด สุดท้ายเพื่อความอยู่รอด เลยหลับหูหลับตาแก้ตัวออกไปด้วยข้ออ้างที่คิดได้สดๆ ร้อนๆ

“ยะ ยอมรับก็ได้ว่าโกหกเรื่องเสียงตุ๊กแก ก็ผมอยากออกมานั่งกับพี่นี่ อยู่ในห้องคนเดียวมันเงียบเกินไปอะ!

พอตะโกนสารภาพผิด(แบบครึ่งๆ กลางๆ)เสร็จแล้วก็แอบหรี่ตามองพี่พัช เขาหรี่ตาลง เหมือนกำลังครุ่นคิดอะไรสักอย่าง ใจผมงี้เต้นตุ้มๆ ต่อมๆ เลยทีเดียว

“...แล้วทำไมไม่บอกกันดีๆ”

“ก็ถ้าให้พูดแบบนั้นมันแปลกๆ นี่ครับ!

“หึ ชินแล้วล่ะสิ”

“หือ?”

ผมกะพริบตาจ้องเขา พี่พัชกระตุกยิ้มอย่างเหนือกว่า

“เพียวน่ะ...ชินกับชีวิตที่มีพี่อยู่ด้วยแล้วใช่มั้ยล่ะ”

“หา?”

“ไม่ต้องหาอะไรแล้ว ขนาดวันนี้พี่ไม่กวน เพียวยังเป็นฝ่ายเดินมาหาพี่เอง” พี่มันหัวเราะหึหึในลำคอ ท่าทางดูพออกพอใจจนน่าหมั่นไส้ “อีกนิดคงขาดกันไม่ได้แล้วมั้ง”

อื้อหือ ข้ออ้างผิด ชีวิตเปลี่ยน พี่พัชคงคิดว่าผมขาดเขาไม่ได้แล้วแน่ๆ โอย เวรกรรมไอ้เพียวจริงเว้ย!

“บ้า พี่อะหลงตัวเอง”

“มีดีให้หลง หรือจะเถียง?”

“เถียงดิ ไม่เห็นมีไรดีเลย” ผมแลบลิ้นใส่พี่พัช

“อย่าเผลอแล้วกัน เดี๋ยวจะโดนไม่ใช่น้อย”

ผมยักไหล่ ทำทีเป็นไม่กลัวแล้วตั้งหน้าตั้งตาทำเป็นทำงานต่อ พอพี่พัชหันกลับไปสนใจเกมเหมือนเดิมผมเลยรีบเมมเบอร์ที่พิมพ์ไว้(แบบไม่ครบ)ในงานเข้าเครื่องตัวเองก่อนลบที่พิมพ์ทิ้งทันทีกันพี่พัชมาเห็น แล้วพยายามจะตั้งสมาธิทำงานต่อ แต่กลับไม่มีสมาธิเลยสักนิด ไม่ใช่เพราะเสียงพี่พัชเล่นเกมมันดังหรอกนะ แต่ผมกำลังวางแผนว่าถ้าโทรไปเบอร์นั้นแล้วจะทำยังไงให้ได้ข้อมูลพี่พัชที่เชื่อมโยงไปถึงคุณรีทวีตมาไว้ในกำมือต่างหาก แต่ก่อนหน้านั้นคงต้องสุ่มเบอร์รัวๆ เพราะดันชวดหมายเลขตัวสุดท้ายไปอย่างน่าเสียดาย แต่เหมือนผมจะเหม่อนานไปจนไม่ทันได้สังเกตรอบตัว...

...รู้ตัวอีกทีก็ตอนแก้มก็โดนบางอย่างประทับลงมา ผมสะดุ้ง หันขวับด้วยความตกใจ

และการทำแบบนั้นมันเป็นความผิดพลาดครั้งใหญ่ของผม

ใบหน้าหล่อเหลาอยู่เกือบชิด ใกล้จนปลายจมูกพวกเราแตะกัน พี่พัชยิ้มเจ้าเล่ห์ ดวงตาสีดำสนิทหยีลง เขายื่นหน้าเข้ามาใกล้ วางแขนบนโซฟากักผมเอาไว้ กลิ่นสบู่หอมอ่อนๆ ลอยออกมาจากตัว ใจผมเต้นตึกตัก รู้สึกเหมือนร่างกายไม่เป็นตัวของตัวเอง

อยากผลักออก แต่มือดันไม่ขยับ

“พะ พี่พัช...”

“เมื่อกี้พี่พูดไว้ว่าไงจำได้มั้ย” พี่พัชพูดยิ้มๆ เขาหัวเราะหึหึในลำคอ ดวงตาสีดำสนิทจ้องสบผมในระยะใกล้ “อย่าเผลอแล้วกัน เดี๋ยวจะโดนไม่ใช่น้อย”

“มะ ไม่เอาดิพี่ เวรย่อมระงับด้วยการไม่จองเวรนะ”

“แย่ว่ะ แต่พี่ไม่อยากระงับนี่ อยากเจอเพียวไปเรื่อยๆ” พี่มันหัวเราะแล้วจ้องผมด้วยแววตาตัวร้ายในการ์ตูน “เพราะงั้นจะจองเวรเพียวไปแบบนี้แหละ”

“โอ๊ย พี่พัชเอาหน้าออกไปนะ!” ผมรวบรวมแรงเฮือกสุดท้ายยกมือดันหน้าเขา แต่ถึงจะเป็นแรงเฮือกสุดท้าย ก็ไม่ต่างอะไรกับการเอามือแปะหน้าพี่มันเฉยๆ เลย

สาบานว่าไม่ได้อ่อยแต่ไม่มีแรงต้านทานจริงๆ ฮึก...

“ไม่” แน่นอนว่าพี่พัชปฏิเสธ แถมยังยื่นหน้ามาใกล้กว่าเดิมในขณะที่ผมย่นคอหนีจนแทบรวมร่างกับผนังโซฟา “ไหนๆ ก็มาค้างห้องพี่แล้ว ขอเก็บมัดจำหน่อยเร็ว”

“มัดจำอะไรผมไม่มีเงินนะ แม่ยังไม่โอนมาให้เลย ค่าหอก็ยังไม่ได้จ่าย ไหนจะ...”

“ใครว่าพี่จะเอาเงิน”

ก็รู้เว้ยว่าไม่เอาเงิน หน้าชั่วร้ายขนาดนี้ผมคงไม่โง่เดาไม่ออกหรอก ที่โวยวายนี่กำลังเปลี่ยนเรื่องเฟ้ย ฮือ แม่จ๋าช่วยเพียวด้วย ลูกชายแม่กำลังจะโดนผู้ชายหน้าตาดีมีรถขับคุกคามหัวใจ!

“พะ พี่จะทำไรผมอ่ะ” ผมกลืนน้ำลายเอื๊อก จ้องหน้าพี่พัชอย่างหวาดระแวง “ผมลูกมีพ่อมีแม่นะ เพิ่งอายุสิบแปดเอง ยังไม่สิบเก้าเต็มเลยด้วยซ้ำ พี่คงไม่ทำอะไรเด็กที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะใช่มั้ยครับ”

“โวยวายแบบนี้ยิ่งน่าแกล้งนะเราอ่ะ”

“พี่พัช!

“ฮ่าๆๆ โอเคๆ ไม่แกล้งแล้วก็ได้”

“ไม่แกล้งแล้วก็ถอยออกไปสิครับ!” ผมทำหน้าตาขึงขังเมื่อเห็นว่าพี่มันไม่ยอมถอยไปสักที พี่พัชเลิกคิ้ว เขาตอบหน้าตาย

“บอกว่าไม่แกล้ง ไม่ได้บอกว่าจะไม่เก็บมัดจำ”

“ไอ้พี่พัชเว้ย!

What would you like? Hug or Kiss :)

“ฟะ ฟังไม่ออกครับ!

“เลือกมาสิ จะให้พี่นอนกอดเราคืนนี้ทั้งคืน...” พี่พัชใจดีแปลไทยให้ผมครับ นี่เขาไม่รู้ใช่มั้ยว่าผมเฉไฉไปอย่างนั้น พี่มันหัวเราะในลำคอ จงใจทอดเสียงให้ผมรู้สึกร้อนๆ หนาวๆ “...หรือจะให้พี่จูบเราทีนึง”

“อะ...”

“เลือกมาสิ”

ผมได้แต่อ้าปากหวอ คือถ้ามีแมลงวันอยู่แถวนี้มันคงพร้อมใจกันบินเข้าสำรวจในปากผมแล้วแน่ๆ พี่พัชมองผมยิ้มๆ เขาใช้ปลายนิ้วดันคางผมให้ปิดปาก ดวงตาสีดำสนิทพราวระยับ ส่วนผมเบิกตาจ้องเขานิ่งเหมือนโดนสาปให้กลายเป็นหิน

ก็ดูทางเลือกที่พี่มันยื่นให้สิ เสียเปรียบทั้งนั้นอ่ะ ถ้าเลือกกอดก็โดนกอดทั้งคืน ใครมันจะไปหลับลง หัวใจวายตายก่อนพอดี แต่จะให้เลือกจูบก็ไม่ไหว ถึงเราจะเคยจูบ...ไม่สิ! ปากแตะกันมาแล้ว แต่นั่นไม่ได้ตั้งใจไง ขนาดไม่ได้ตั้งใจยังใจสั่นแบบนั้น ถ้าเป็นจูบจริงๆ ผมคงได้ช็อกตายอะดิ!

 “มะ มีข้อสามมั้ยอ่ะ” นาทีนี้ต้องต่อรองครับ!

“อืม จะว่าไปก็มีนะ”

“งั้น...”

“ทั้งกอดทั้งจูบเลย เอาปะครับน้องเพียว :)

ฮืออออ ไม่เอาเฟ้ยไอ้พี่บ้า!

ผมเบะปาก พยายามทำหน้าตาน่าสงสารหวังว่าพี่พัชจะเห็นใจ แต่ไม่ครับ พี่มันไม่ถอยสักนิดเหมือนกับถ้าผมไม่ตอบก็จะอยู่แบบนี้ไปเรื่อยๆ ใช่สิ เขาได้ผลประโยชน์นี่ ส่วนผมอ่ะเสียเปรียบเต็มๆ

ผมมองหน้าพี่พัช เผลอกัดปากตัวเองอย่างครุ่นคิด แววตาพี่มันวาววับ ผมเลยกลั้นใจเลือกข้อที่คิดว่าร้ายแรงต่อใจตัวเองน้อยที่สุดออกไป ก่อนพี่พัชจะตบะแตกแล้วจับผมฟัด

“เอ่อ...แค่กอดนะ ห้ามมากกว่านั้น”

“อ้าว ไม่เลือกจูบเหรอ” พี่พัชยิ้มกรุ้มกริ่ม “แค่แป๊บๆ เอง แต่กอดน่ะทั้งคืนนะ”

“เลือกทางไหนผมก็เสียเปรียบพี่อยู่ดีอ่ะ” ผมทำปากคว่ำ ดันอกพี่มันเบาๆ ให้ถอยห่าง “พี่มันคนเจ้าเล่ห์ ไอ้ที่ทำหน้าโหดใส่วันแรกนั่นเก๊กใช่มั้ย น่าหมั่นไส้อ่ะ”

“ก็ใครใช้ให้เราไปไล่เปิดเสื้อคนอื่นกันล่ะ” พี่พัชทำเสียงหงุดหงิด

“พูดอย่างกับหึง”

“ก็หึงไง”

“เดี๋ยวนะ...” ผมขมวดคิ้วใส่พี่พัช “จะบอกว่าชอบผมตั้งแต่ตอนนั้นรึไง”

“ชอบมานานแล้ว เราน่ะเอ๋อไม่รู้ตัวเอง”

“ฮะ อะไร ยังไง?”

“พี่เล่นเกมอีกตาดีกว่า” พี่พัชไม่ตอบ เจ้าตัวแค่ส่งยิ้มกวนๆ มาให้แล้วกลับไปกดเริ่มเกมอีกครั้ง คือแบบโคตรแย่อ่ะ มาพูดให้สงสัยแล้วก็ไม่เฉลย ผมพยายามกวนพี่มัน แต่พอโดนขู่ว่าจะจับจูบก็ต้องยกธงขาวแล้วถอยไปแต่โดยดี

ฮึ! คนนิสัยไม่ดี :(

 

ห้าทุ่มกว่าแล้ว หลังทำงานจนเสร็จผมก็จัดการเซฟแล้วปิดโน้ตบุ๊คก่อนพาตัวเองคลานขึ้นเตียงพี่พัช ส่วนพี่มันยืนคุยโทรศัพท์อยู่ระเบียงด้านนอก ถึงอย่างนั้นผมก็ยังได้ยินเสียงอีกฝ่ายอยู่ดี

“อาทิตย์นี้เหรอครับ ครับ...ผมก็สะดวกอยู่นะ โอเคครับเจอกัน รักแม่ครับ”

พอแอบฟังพี่พัชคุยเสร็จผมก็รีบซุกตัวเข้าใต้ผ้าห่ม ทำเป็นหยิบโทรศัพท์มาจิ้มเล่นๆ ปกปิดพิรุธ พี่พัชเดินมาใกล้ เขาเปิดโคมไฟหัวเตียงแล้วปิดไฟดวงใหญ่จนในห้องมีเพียงแสงสีส้มสลัว

“นอนได้แล้ว พรุ่งนี้สาขานัดแปดโมงครึ่งไม่ใช่หรือไง”

“อือ ขออีกแป๊บนึง” ผมว่าพลางจิ้มเข้า Ask.fm พอเห็นว่าคุณรีทวีตยังไม่ตอบกลับผมเลยกดออกแล้วปิดเครื่องวางไว้ที่โต๊ะข้างเตียง “โอเค เสร็จล่ะ”

“ทำไรน่ะหือ”

“เช็กไรไปเรื่อยเปื่อยแหละครับ” ผมปฏิเสธ “ว่าแต่พี่เปิดโคมไฟนอนตลอดเลยเหรอ”

“ปกติก็ปิดไฟนอนนั่นแหละ”

“อ้าว แล้ว...”

“แต่วันนี้อยากนอนมองหน้าเพียวจนหลับ” พี่มันสอดตัวเข้ามาใต้ผ้าห่มผืนเดียวกัน ริมฝีปากกระตุกยิ้มเจ้าเล่ห์ ส่วนผมเพิ่งสำนึกว่าตัวเองอยู่ในตำแหน่งที่อันตรายมาก “ขยับมานี่เร็ว นอนตัวแข็งเป็นมัมมี่ไปได้”

“แค่กอดนะ” ผมย้ำ ค่อยๆ กระดึ๊บตัวไปหาเขา “ถ้าพี่รุ่มร่ามกับผมล่ะก็...”

“จะทำอะไรพี่หรือไง?”

“ผมจะ...เฮ้ย!

ผมหลุดเสียงร้องออกมาด้วยความตกใจเมื่อพี่พัชวางมือลงบนเอวแล้วดึงผมเข้าไปกอด ใบหน้าผมแทบฝังอยู่กับหน้าอกพี่เขา กลิ่นหอมอ่อนๆ ลอยออกมาจากตัวอีกฝ่ายพร้อมกับเสียงหนึ่งที่ได้ยินชัดเจนท่ามกลางความเงียบ

ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก

เสียงหัวใจพี่พัชทำให้ผมรู้ว่าไม่ใช่แค่ตัวเองคนเดียวที่รู้สึกใจสั่น แต่พี่เขาเองก็เหมือนกัน ผมวางมือลงบนอกพี่พัช ตำแหน่งเดียวกับหัวใจ มันเต้นแรงขึ้นจนผมรู้สึกได้

“แต๊ะอั๋งเหรอไอ้ตัวแสบ”

“ปะ เปล่าสักหน่อย” ผมสะดุ้ง ชักมือกลับแทบไม่ทัน แอบเหลือบตามองพี่พัชแวบหนึ่งแต่พอเห็นว่าใบหน้าเรามันใกล้กันมากผมก็หลุบตาหนี “ก็เสียงหัวใจพี่มันเต้นดังน่ารำคาญนี่”

“ว่าพี่แต่ไม่ดูตัวเองเลยนะ”

“พูดมากอ่ะ นอนได้แล้ว” ผมตัดบท ขยับตัวหามุมเหมาะๆ แล้วหลับตาลง “ฝันดีครับ”

ผมได้ยินพี่พัชหัวเราะเบาๆ

“ฝันดี”

เขากระชับอ้อมกอด ทั้งที่ผมควรจะรู้สึกอึดอัด แต่อ้อมกอดพี่พัชไม่ได้ทำให้อึดอัดอย่างที่คิด มันอุ่นแถมยังให้ความรู้สึกปลอดภัย รู้ตัวอีกทีผมก็ขยับซุกเข้าไปใกล้ จนหัวชิดกับหน้าอกพี่พัช อีกฝ่ายลูบหัวผมเบาๆ คล้ายกล่อมให้หลับฝันดี

บางทีผมคงจะชินกับการมีพี่พัชอยู่ในชีวิตแล้วจริงๆ

-----------------------

แจ็ค ทอร์ค

ได้คืบจะเอาศอกเหรอพี่พัช! มีความวอแวน้องขั้นสุด เจ้าเล่ห์หาเรื่องแต๊ะอั๋งน้องไปเรื่อย 55555555555555

จริงๆ ว่าจะอัพตั้งแต่หัวค่ำแล้วค่ะ แต่ดันลืมซะงั้น กว่าจะนึกได้ก็เกือบสี่ทุ่มแล้ว แต่พรุ่งนี้วันหยุดเนาะ เพราะงั้นคืนนี้นอนดึกอ่านนิยายกันเถอะค่ะ เย้

ขอบคุณทุกเม้นและที่ติดแท็ก #RTสะกิดรัก ในทวิตเตอร์นะคะ ฝากเอ็นดูพี่พัชของแจ็คด้วย ถึงฮีจะน่าหมั่นไส้แต่ฮีก็น่ารักน้าาาา ส่วนน้องเพียวเป็นของแจ็ค ไม่ให้ค่ะ หวง 5555555

แล้วเจอกันตอนหน้านะคะ ขอบคุณค่า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 290 ครั้ง

933 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #889 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2562 / 12:21
    เนี่ยวิธีจีบคุณเขาล่ะค่ะ
    #889
    0
  2. #858 Pangi2 (@pangi2) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 17:36
    บอกน้องไปเลยว่าแอบรักตั้งแต่เด็กแล้ว
    #858
    0
  3. #739 jasmintea (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2561 / 10:17

    เจ้าเล่ห์ที่สุดดดดดอ่ะคนนี้ พี่ต้องค่อยๆดิน้องมันตั้งมือรับไม่ทันแล้วววววว

    #739
    0
  4. #706 AirrUtai (@AirrUtai) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2561 / 14:03
    ฟินนนอ่า
    #706
    0
  5. #650 AunchiKun (@AunchiKun) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 มกราคม 2561 / 10:52
    ที่แท้ก็รักน้องมาตั้งแต่เด็ก งุ้ย
    #650
    0
  6. #612 baekbow (@baekbow) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2560 / 23:05
    เฮ้ยยยยย คือแบบโมเม้นนี้มันแฟนมากอ่ะ นอนกอดกันเนี่ยนะ ฮืออออออออ เราฟินอ่ะ ทำไมน่ารักขนาดนี้ แต่ตอนนี้คงเลิกลุ้นเรื่องเพียวจะตกลงคบละ เพราะเพียวพูดเองตราบใดที่ยังไม่รู้แน่ชัดเรื่องคุณรีทวิตก็จะยังไม่คบ เราก็รอพัชอยู่นะว่าจะบอกน้องเมื่อไหร่
    #612
    0
  7. #584 GBright˙ω˙ (@logooo) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2560 / 13:11
    >//////////<
    #584
    0
  8. #553 Orathaiks (@Orathaiks) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2560 / 20:48
    แงงงงงงง่เขิน-//////-
    #553
    0
  9. #528 KiHaE*129 (@princezzaofz) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2560 / 04:33
    เจ้าเล่ห์สุดอะไรสุด
    #528
    0
  10. #526 KiHaE*129 (@princezzaofz) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2560 / 04:17
    เจ้าเล่ห์สุดอะไรสุด
    #526
    0
  11. #483 paechpeach♡、 (@inspirit-yeol) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 กันยายน 2560 / 16:40
    ทำไมนี่ไม่ค่อยอยากให้เพียวสืบหาคุณรีทวิตเลย เราว่ารอฟังตอนพี่เขาพร้อมพูดน่าจะดีกว่านะ แต่เราก็เข้าใจแหละ5555
    #483
    0
  12. #423 Notty Kero (@sung-yong-nelu) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 กันยายน 2560 / 08:10
    เขินนนนน
    #423
    0
  13. #291 Mistyblack (@Mistyblack) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 กันยายน 2560 / 12:46
    มีความเบาหวาน
    #291
    0
  14. #286 ningthanaporn (@ningthanaporn) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 กันยายน 2560 / 12:10
    พี่มันร้าย
    #286
    0
  15. #129 shshshx (@shxtaop) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2560 / 14:41
    แพ้ทุกทางงงงงง โอ้ที่รักก
    #129
    0
  16. #117 Hazel1A (@hazel-nut) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2560 / 11:18
    ฮื่อออ น่ารักอ่า พี่พัชนี่โตรเจ้าเล่ห์ มีให้เลือกฮักหรือคิส จริงๆ อยากได้ทั้งสองอย่างแหล่ะ เรารู้นะ!
    #117
    0
  17. #100 ♡ aunjai ♡ (@aumten) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2560 / 10:59
    ตอนนี้เขินมากอะ แงบงงง ตายๆๆๆๆๆๆ
    ขนาดนี้รู้ได้แล้วม้างงงงงงง
    #100
    0
  18. #99 ' MR.lEE3. (@ppciiz) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2560 / 21:54
    บ้าๆๆๆๆๆออกตัวแรงอย่างกะสิบล้องี้น้องชอบ 5555555
    #99
    0
  19. #97 noowiwie (@wiwie-nmk21) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2560 / 00:01
    พี่พัชคือวอแวน้องหนักมากอะ 555555 ส่วนน้องเพียวนี่.. พอคนพี่ไม่มาวอแวก็มาอ่อยให้พี่วอแว ~ ><
    #97
    0
  20. #95 CHOMPOO_XM_MS (@CHOMPOO_XM_MS) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2560 / 22:55
    พี่พัชคือบับ.. ได้กำไรอ่ะ555
    #95
    0