Retweet สะกิดรัก [Yaoi]

ตอนที่ 13 : บทที่ 12 Ask.fm

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16,984
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 300 ครั้ง
    8 ส.ค. 60

บทที่ 12

Ask.fm

 

พี่พัชกำลังทำผมประสาทจะกิน...

กลายเป็นว่าทุกเย็นที่มีซ้อมบาส พี่เขาจะมานั่งเฝ้าผมตลอด พอบ่อยเข้าไอ้ไท่ก็เห็นช่องทางหนีผมเนียนๆ แล้วอ้างว่าพี่พัชอยู่เป็นเพื่อนผมแล้ว จะให้มันอยู่เป็นก้างขวางคอหรือยังไง ส่วนพั้นซ์ รายนั้นช่วงนี้ไม่ค่อยมีเวลาเท่าไหร่ เห็นว่าใกล้เดดไลน์ส่งต้นฉบับแล้วแต่ยังไม่ถึงไหน บวกกับการบ้านที่เยอะโคตรๆ ทำให้ยัยสาววายเลิกเรียนปุ๊บก็กลับหอ หมกตัวอยู่แต่ในห้องทันที

อันที่จริงพี่พัชมาเฝ้ามันก็ไม่ได้แย่อะไรหรอกถ้าไม่ใช่...

“เพียวเอาน้ำมั้ย”

“เอ่อ...”

“ไม่เป็นไร พี่ซื้อน้ำมาให้เพียวแล้ว นายเก็บไว้ดื่มเองเถอะ”

พี่พัชปฏิเสธเจย์แทนผม ก่อนที่สองคนนี้จะดึงหน้าตึงจ้องตากันแผ่บรรยากาศกดดันจนผมที่อยู่ตรงกลางรู้สึกตัวลีบลง ไม่กล้าหือกล้าอือแทรก ก็พอรู้หรอกว่าพี่พัชไม่ชอบหน้าเจย์ เขาบ่นกับผมว่าเจย์จะจีบผมแต่ผมไม่รู้ตัว ตบท้ายด่าผมว่าบื้ออีก แต่ผมจะเถียงไรได้วะ ก็ไม่คิดว่าเจย์จะจีบอ่ะ ปกติเพื่อนผมคนนี้มันก็เป็นแบบนี้อยู่แล้วตั้งแต่เรียนมัธยมด้วยกัน

“แหม...พี่นี่เร็วตลอดเลยนะครับ”

“ก็ต้องเร็วแบบนี้แหละน้อง” พี่พัชยักไหล่ เขาจ้องเจย์แล้วกระตุกยิ้มมุมปาก “ช้าเดี๋ยวก็โดนตัดหน้ากันพอดี”

“เร็วกว่าก็ไม่ได้หมายความว่าจะชนะนะครับ”

“แต่ก็แต้มนำอยู่ หรือนายจะเถียง”

สาบานได้ว่าถ้าพี่พัชกับเจย์เป็นปลากัด ป่านนี้คงก่อหวอดแล้วท้องกันไปข้างแน่ๆ ผมเหลือบมองเจย์ที มองพี่พัชที ตัดสินใจรวบรวมความกล้าค่อยๆ ใช้สองมือดันพวกเขาออกห่างจากกันแล้วหันไปหาพี่พัช

“พี่ หิวแล้วอ่ะ กลับเถอะ”

“หิวเหรอเพียว ไปกินหมูกระทะกับฉันข้างมอมั้ย”

โอ๊ย เพื่อนเจย์ครับ คนอุตส่าห์ช่วย อย่าทำให้พี่พัชมันคลั่งจะได้มั้ยเนี่ย

“มะ ไม่เป็นไรเจย์ เดี๋ยวฉันไปกับพี่พัช” ผมหัวเราะแหะๆ แล้วลุกขึ้นฉุดมือพี่พัช “ไว้วันหลังแล้วกัน ฉันไปก่อนนะ บาย”

“อ้าว แล้วไม่เปลี่ยนเสื้อก่อนเหรอ” เจย์ตะโกนไล่หลัง

“เดี๋ยวกลับไปเปลี่ยนที่หอน่ะ”

ผมตะโกนตอบโดยไม่ได้หันมอง มือก็ลากพี่พัชที่ทำหน้าบึ้งให้เดินออกจากโรงยิม พอพ้นมาถึงได้ถอนหายใจเฮือกใหญ่แล้วเงยหน้ามองพี่พัชที่เอาแต่เงียบ ขมวดคิ้วจนเป็นโบว์

“เป็นไรอีกอ่ะพี่พัช หน้าบึ้งอีกแล้วนะพี่”

“หงุดหงิดคน”

“เจย์เหรอ”

“เรานั่นแหละ” เขาตวัดตามองผม ส่งเสียงฮึมฮัมในลำคอ

“เอ้า ผมผิดไรอีกเนี่ย ก็ปฏิเสธเจย์ไปแล้วไงครับ”

“ก็เพียวบอกมันว่าไว้วันหลังแล้วกัน” เขาแค่นเสียงเหอะ “พี่ไม่ยอมหรอกนะ บอกเลย”

“ก็แค่พูดไปงั้นเองปะพี่”

“ไม่รู้ ก็คนมันหวง”

“ยังไม่ได้เป็นไรกันสักหน่อยมาหวง” ผมบ่นอุบอิบ ก้มหน้าลงนิดๆ “ถ้าเป็นแล้วไม่ยิ่งขี้หวงหนักกว่านี้หรือไง”

“อยากรู้ก็ลองมาเป็นแฟนพี่ดิ”

“บ้า ไม่เอา”

ผมปฏิเสธทันที เห็นผมยอมให้พี่มันบ่อยๆ แบบนี้ไม่ใช่ว่าใจอ่อนนะครับ...เอ่อ ก็ใจอ่อนบ้างนิดนึงแหละ แต่ที่ยังไม่ยอมเป็นแฟนพี่เขาเพราะผมยังหาคำตอบไม่ได้สักที ว่าตกลงพี่พัชกับคุณรีทวีตเป็นคนเดียวกันหรือเปล่า ตราบใดที่เรื่องนี้ยังไม่ชัดเจน ผมก็ไม่คบด้วยหรอก

คนจะคบกันต้องไม่มีความลับต่อกันใช่มั้ยล่ะ?

พอโดนปฏิเสธ พี่พัชก็สบถงึมงำในลำคอ เขาดีดหน้าผากผมจนเจ็บแล้วเป็นฝ่ายลากผมจับยัดเข้ารถแทน เนี่ย ไอ้พี่พัชก็เป็นอย่างนี้ตลอดอ่ะ

“เดี๋ยวกลับหอไปอาบน้ำเปลี่ยนชุดก่อนนะพี่ค่อยไปหาไรกิน”

“เป็นแฟนเหรอมาสั่ง” เสียงเข้มโต้กลับ ผมจับกระแสความงอนในน้ำเสียงเขาได้

“ถ้าอยากให้เป็นก็อย่าขัดสิครับ”

ผมใจกล้าหยอดกลับ ก่อนได้รับแรงผลักเบาๆ ที่หัวพร้อมคำขู่ที่ทำเอารูดซิบปากไปตลอดทาง

“ถ้าหยอดพี่อีกครั้ง จับปล้ำนะครับ”

 

“พี่พัชนั่งรอก่อนนะ ผมอาบน้ำแป๊บ”

“ให้ช่วยอาบมั้ย”

“นั่งเงียบๆ ไปเลยพี่น่ะ”

ผมถลึงตาใส่ คว้าเสื้อผ้ากับผ้าเช็ดตัวหนีเข้าห้องน้ำ ได้ยินเสียงพี่พัชหัวเราะไล่หลัง ผมจิ๊ปาก เปิดน้ำกลบเสียงพี่มันด้วยความหงุดหงิดนิดหน่อย ไม่รู้ว่าไอ้หน้าตาท่าทางโหดๆ วันแรกที่เจอกันนั่นหายไปไหนแล้ว ตอนนี้มีแต่พี่พัชคนขี้แกล้งที่เอาแต่หยอดผมทุกทีที่มีโอกาสเท่านั้น

ด้วยความหิวผมเลยอาบน้ำเร็วกว่าปกติ หลังหยิบกางเกงมาใส่เรียบร้อยก็เตรียมคว้าเสื้อมาสวม แต่มือผมดันจับไปโดนอะไรบางอย่างที่ให้สัมผัสขรุขระหยุ่นๆ มันยวบลงไปพร้อมกับเสียงร้องดังลั่น

“ตั๊บแก้!

“อ๊ากกกก!!!

ผมสะบัดมืออย่างแรงพร้อมแหกปากร้องลั่นสุดเสียง หมุนตัวคว้าลูกบิดประตูได้ก็เปิดพรวดออกไปทันที พอดีกับที่พี่พัชวิ่งมาหาผมด้วยสีหน้าตกใจ ผมไม่คิดอะไรทั้งนั้น กระโดดเกาะพี่พัชหนึบ สองขาเกี่ยวเอวเขาไว้แน่น แขนกอดรอบคอพี่พัชพร้อมซุกหน้าลงกับไหล่อีกฝ่ายตัวสั่นหงึกๆ

“เฮ้ยเป็นไร!?”

“ฮือออ มันอยู่ในห้องน้ำ!” ผมแหกปากร้องลั่น ยังรู้สึกขยะแขยงที่มือไม่หาย

“อะไรอยู่ในห้องน้ำ” พี่พัชลูบหัวผมเบาๆ “ใจเย็นก่อนสิ ตั้งสติหน่อย”

ผมสูดหายใจเข้าลึก สัมผัสจากพี่พัชทำให้รู้สึกปลอดภัยขึ้นนิดหน่อย ผมกำเสื้อพี่เขาแน่น ใช้เวลาอีกเกือบห้านาทีในการอ้าปากพูด

“ตะ ตุ๊กแกอะ แหยะ...”

“เดี๋ยวนะ ที่ร้องลั่นแบบนี้เพราะเจอตุ๊กแก?”

“ผมจับโดนมันด้วยอ่ะ ฮือออ!

“นี่กลัวขนาดนั้นเลยเหรอ” พี่พัชหัวเราะเบาๆ ผมรู้สึกได้ถึงลมหายใจร้อนๆ ที่เป่ารดข้างแก้มพร้อมกับเสียงที่ดังใกล้กว่าเดิม “ถึงขั้นกระโดดกอดพี่เป็นหมีโคอาล่าทั้งที่ยังไม่ใส่เสื้อเนี่ยนะ?”

ฮะ ไม่ใส่เสื้อ?

ผมโงหัวจากไหล่พี่พัช กะพริบตาจ้องเขาตาปริบๆ ก่อนค่อยๆ ก้มหน้ามองสภาพร่างกายตัวเอง สมองผมเริ่มประเมินผล...

ผะ ผมไม่ได้ใส่เสื้อ?

ตอนนั้นเองที่สัมผัสได้ว่าเอวตัวเองถูกฝ่ามือของพี่พัชแอบลูบไล้ไปมาอย่างหยอกล้อ ความร้อนแล่นวูบไปทั่วตัวจนขึ้นมาถึงใบหน้า

“ว๊ากกกก!!!

ผมดีดตัวออกจากอ้อมกอดพี่พัช วิ่งไปที่ตู้เสื้อผ้าแล้วคว้าเสื้อตัวแรกที่หยิบได้มาสวมทันที รู้สึกอายมากทั้งที่ผมเองก็เป็นผู้ชายเหมือนพี่พัช พยายามคิดว่าที่อายเพราะหุ่นตัวเองมันผอมแห้งไม่สมชาย ไม่ใช่เพราะสาเหตุอื่น

“ผิวเนียนนะเราอ่ะ ลูบเพลินเลย”

“พี่พัช!

“โอเคๆ ไม่ล้อแล้ว” ถึงจะพูดแบบนั้นแต่พี่พัชกลับมองผมด้วยสายตาแพรวพราว

“ไม่ต้องมามองผมแบบนั้นเลยนะ” ผมเบะปาก พาตัวเองไปยืนอยู่อีกฝั่งไกลจากส่วนห้องน้ำ “พี่เอาตุ๊กแกออกจากห้องน้ำให้ผมหน่อยดิ กลัวอ่ะ”

“มีอะไรมาแลก”

“พี่พัชอ่า” ผมเริ่มงอแง “นะพี่ ผมกลัวตุ๊กแกมากอ่ะ พี่ช่วยหน่อยนะ”

“เล่นมาอ้อนแบบนี้พี่ก็แย่สิ” เขาถอนหายใจ มองหน้าผมยิ้มๆ “ก็รู้อยู่ว่าพี่แพ้ทางเราน่ะ”

“ฮื่อ อย่าเพิ่งหยอดดิ ตอนนี้ไม่เขินนะ กลัวตุ๊กแก”

พี่พัชหัวเราะ ส่วนผมได้แต่หนีไปหลบข้างเตียงมองพี่มันเดินเข้าห้องน้ำ ใช้เวลาไม่นานก็ออกมาพร้อมกับเจ้าตัวลายพร้อยที่ทำเอาผมขนลุกซู่ วิงเวียนคล้ายจะหน้ามืด

“ให้เอาไปทิ้งไหน”

“นะ นอกระเบียงเลยพี่” ตอนนี้ผมเข่าอ่อนทรุดไปกองกับพื้นแล้วเรียบร้อย

“ไหวมั้ยเนี่ยหืม?”

“วะ ไหวพี่” ผมสะบัดมือไล่เขา “ระ รีบเหอะ มันจ้องหน้าผมแล้วอ่ะ ฮืออออ”

พี่พัชพยักหน้ารับ เขาเปิดระเบียงแล้วเดินออกไป ก่อนกลับเข้ามาภายในเวลาไม่นานนัก ผมมองมือเขาจนแน่ใจว่าพี่พัชไม่ได้เอาเจ้าตัวอ้วนกลับมาก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก ไล่พี่มันไปล้างมือให้สะอาดทันที

“พี่ว่าที่มันเข้ามาได้เพราะเพียวลืมปิดหน้าต่างห้องน้ำแน่ๆ”

“หา ผมเปิดไว้เหรอ?”

“อืม อ้าซ่าเลย พี่เพิ่งปิดให้เมื่อกี้”

ผมนั่งคิดอยู่สักพักถึงได้ร้องอ๋อ

“เมื่อเช้าทำจานใส่ส้มตำปลาร้าหกที่อ่างอ่ะ กลิ่นงี้ตลบ ผมเลยฉีดสเปรย์แล้วเปิดหน้าต่างระบายอากาศ”

“เด็กเอ๋อเอ๊ย นี่ถ้าพี่ไม่มาด้วยจะทำยังไงฮะ” พี่พัชทำท่าจะบีบแก้มผม แต่ผมถอยหนี

“ล้างมือสะอาดหรือยัง ถ้าไม่สะอาดไม่ต้องมาจับผมนะ”

“ฟอกสบู่จนมือจะเปื่อยหมดแล้วเนี่ย” เขาบ่น ตรงเข้ามาบีบแก้มผมแล้วจับยืดออก “ทำหน้าบูดอีกทำไมฮึเรา”

“กลัวอ่ะ”

“หือ?”

“ถ้ามันเข้ามามากกว่าหนึ่งตัวล่ะ” ผมเงยหน้ามองพี่พัช เบะปากใส่อีกฝ่าย “ถ้าผมนอนๆ อยู่แล้วมันไต่เพดานมาตกใส่หน้าอ่ะ”

“คิดมากน่า”

“ไม่เอาอ่ะ ผมไม่นอนนี่ล่ะ”

“แล้วจะไปนอนไหน กับไท่?”

“ไท่มันอยู่บ้านไม่ได้อยู่หอ...” ผมขมวดคิ้ว เผลอหลุดปากพูดออกไป “เออ เจย์บอกว่าหอเขาอยู่ใกล้ๆ นี่...”

“พอเลย” พี่พัชเขกหัวผมดังโป๊ก เขาเขม็งตาจ้องผมแล้วตีหน้าดุ “คิดว่าพี่จะปล่อยเราไปนอนห้องไอ้หมอนั่นเรอะ!?”

“ง่า...”

“ไปนอนห้องพี่”

“ฮะ?”

“ก็ถ้าคืนนี้ไม่กล้านอนที่นี่ก็ไปนอนห้องพี่” พี่พัชพูดซ้ำเมื่อเห็นผมทำหน้าเหวอ “หรือจะอยู่กับตุ๊กแกก็ได้นะ”

“ไม่เอาอ่ะ” ผมส่ายหน้ายิก โดดไปเกาะแขนพี่พัช ช้อนตามองเขาด้วยสีหน้าจริงจัง “ผมจะไปนอนห้องพี่ ให้ตายยังไงก็ไม่นอนนี่แน่ๆ”

พี่พัชหรี่ตามองผม เขากระตุกยิ้มมุมปาก

“เด็กดี J

อะ เอ่อ...นี่ผมตัดสินใจผิดหรือเปล่าวะสังคม?

 

ผมเพิ่งรู้ว่าคอนโดพี่พัชอยู่คนละทางกับหอของผม คือมันก็ไม่ได้อยู่ไกลมาก ก็ละแวกเดียวกับโซนมหาวิทยาลัยนี่แหละ แต่มันต้องยูเทิร์นย้อนมาย้อนไปไงครับ ไอ้เราก็นึกว่าที่พี่มันมาส่งทุกวันเพราะทางเดียวกันไม่ได้ลำบากอะไร พอรู้แบบนี้แล้วผมนี่โคตรเกรงใจเลยอ่ะ

“รอบหน้าผมกลับเองดีกว่าพี่ คอนโดพี่มันอยู่คนละทางกับผมเลยนะ”

“ยังไม่จบอีกเหรอ นี่พูดเรื่องนี้ตั้งแต่ในรถแล้วนะ”

“ก็ผมเกรงใจนี่” ผมเบะปาก วางกระเป๋าไว้บนโซฟาก่อนทิ้งตัวนั่ง ผมเอียงคอมองเขา “ถ้าวันไหนรถติดนี่พี่ไม่ต้องนอนในรถเลยเหรอกว่าจะวนกลับมาเนี่ย”

“ก็เต็มใจไปส่ง”

“ช่วงโปรโมชั่นอ่ะดิ” ผมแซว “พอจีบติดแล้วคงไม่มีหรอก ไปรับไปส่งเงี้ย”

“อยากรู้ว่ายังมีอยู่หรือเปล่าก็ลองมาเป็นแฟนพี่ดูสิ”

รู้ตัวอีกทีพี่พัชก็ทิ้งตัวนั่งข้างผม เท้าแขนกับโซฟากั้นเอาไว้แล้วยื่นหน้ามาใกล้ ดวงตาสีดำสนิทจ้องสบในระยะประชิด มันฉายประกายวาววับรับกับรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่มุมปาก กลิ่นน้ำหอมผู้ชายอ่อนๆ ลอยมาแตะจมูก ผมเหมือนโดนสะกดให้นิ่งอยู่กับที่ ทำได้แค่กะพริบตาปริบมองพี่พัชในขณะที่อุณหภูมิบนใบหน้าเพิ่มสูงขึ้นเรื่อยๆ

“หึ...” พี่มันหัวเราะแล้วหยิกแก้มผมเบาๆ ดวงตาสีดำสนิทยังไม่ละไปไหน “แก้มแดงหมดแล้ว”

“ฮื่อ ก็พี่แกล้งผมอ่ะ”

ผมปัดมือเขาทิ้งแล้วขยับหนีออกจากระยะอันตราย พี่พัชยังหัวเราะไม่หยุด เขาเสยผมตัวเองด้วยท่าทางที่ผมเผลอคิดว่าโคตรเซ็กซี่ ดวงตาคมกริบตวัดมองผมแล้วอมยิ้มกรุ้มกริ่ม

“ทำตัวน่าแกล้งเองนี่”

“พี่เป็นโรคจิตเหรอฮะ ชอบแกล้งคนอื่นเนี่ย”

“เปล่านี่ พี่แกล้งเฉพาะคนที่ชอบ”

“บะ บ้า...” ผมหลุบตาหนี เกาแก้มแก้เก้อ “อย่าพูดว่าชอบบ่อยๆ ดิ พี่ไม่อายมั่งรึไงวะ”

“ด้านได้อายอด”

“แต่ถ้าด้านมากๆ ก็อดเหมือนกันนะครับ!

ผมบ่น ส่วนพี่พัชยักไหล่แบบไม่แคร์ ท่าทางมั่นใจมากว่าเต๊าะผมไปเรื่อยๆ ทุกวันอย่างนี้ ยังไงๆ ผมก็ต้องใจอ่อน ขนาดน้ำหยดบนหินทุกวันหินมันยังกร่อน นับประสาอะไรกับใจบางๆ ของคน...

...เออ ยอมรับก็ได้ว่ากร่อนนิดหน่อย แต่ยังเล่นตัวได้อยู่ครับ

“หิวหรือยัง” พี่พัชถาม ผมเหลือบมองนาฬิกา ตอนนี้จะทุ่มนึงแล้วครับ

“หิวแล้วดิพี่”

“งั้นนั่งรอนี่ เดี๋ยวทำไรให้กิน”

“พี่ทำอาหารเป็นด้วยเหรอ” ผมทำตาโตอย่างไม่อยากจะเชื่อ “ไม่ใช่จะโชว์พาวว่าทำอาหารเป็นสุดท้ายระเบิดครัวตัวเองนะ”

“เจ้าเด็กบ๊องนี่ อยากโดนตีรึไงฮะ” พี่พัชทำหน้าดุ “รออยู่นี่ อย่าซนล่ะ”

“ผมไม่ใช่เด็กดื้อนะ!

“ก็ตอนเด็กๆ นายดื้อจะตาย” พี่พัชตะโกนออกมาจากในครัว ผมขมวดคิ้ว

“พี่รู้ได้ไงอ่ะว่าตอนเด็กๆ ผมดื้อ”

คราวนี้อีกฝ่ายเงียบไปครู่หนึ่งถึงได้ตอบกลับมา

“ตอนเด็กๆ ทุกคนก็ต้องดื้ออยู่แล้ว จริงมั้ยล่ะ?”

มันก็จริงอย่างที่เขาว่า แต่ทำไมผมถึงรู้สึกว่ามันมีอะไรมากกว่านั้นนะ ผมขมวดคิ้วอย่างใช้ความคิด จนรู้สึกว่าคิดไปก็เท่านั้นเลยเลิกคิดแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดเข้าแอพทวิตเตอร์ไถหน้าจอไปเรื่อยๆ แก้เบื่อ จนมาเจอทวีตของคุณรีทวิตที่ตอบ Ask.fm แฟนคลับเอาไว้ ด้วยความขี้เผือก ผมเลยกดตามลิ้งค์เข้าไปส่องใน Ask.fm แล้วเลื่อนลงไปอ่านข้อความล่างๆ ไล่ขึ้นมาข้างบนที่เป็นข้อความล่าสุด ส่วนใหญ่เป็นคำถามธรรมดาๆ ทั่วไป

 

พี่ซีคะ เคยมีโมเม้นต์แอบชอบใครสักคนแต่ไม่กล้าบอกมั้ยคะ แล้วถ้ามี พี่มีวิธีไหนทำให้เข้าไปคุยกับเขาได้บ้างคะ?

อืม...จะว่าไงดีล่ะ ใครๆ ก็ต้องมีโมเม้นต์แบบนั้นอยู่แล้วแหละครับ ส่วนวิธีเข้าไปคุยกับเขา พี่ว่าก่อนอื่นเราต้องสร้างความมั่นใจให้ตัวเองก่อนนะ เพราะถ้าเรากลัว เราไม่กล้า เราก็ทำได้แค่แอบมองเท่านั้นแหละ ส่วนพี่เลือกที่จะค่อยๆ พาตัวเองเข้าไปอยู่ในชีวิตเขา ไม่รุกมากนะ เดี๋ยวเหยื่อตื่น 5555 พี่ต้องการให้เขารู้ตัวอีกทีก็มีพี่อยู่ในชีวิตแล้ว จากนั้นค่อยพัฒนาความสัมพันธ์ ฟังดูเจ้าแผนการใช่มั้ยล่ะ 55555555

 

ชิ! คุณรีทวีตนี่น่าหมั่นไส้อ่ะ

ผมเบ้ปาก ไล่สายตาอ่านคำถามอื่นฆ่าเวลาต่อ

 

อยากรู้จังเลยค่ะว่าทำไมพี่ซีถึงได้หุ่นดี๊ดีแบบนี้คะ?

อืม...เอาจริงๆ ตอนเด็กพี่อ้วนมากเลย คนที่ทำให้พี่เปลี่ยนตัวเองเป็นเด็กน้อยคนนึง เขาเป็นลูกชายเพื่อนแม่น่ะ  เมื่อก่อนเราอยู่หมู่บ้านเดียวกัน เจ้าตัวเล็กบอกพี่ว่าอ้วนมากมันไม่ดีต่อสุขภาพ เขาอยากมีพี่ชายหุ่นดีๆ เท่ๆ ไว้อวดเพื่อน แถมยังขู่อีกนะว่าถ้าพี่ยังอ้วนอยู่แบบนี้จะไม่คุยด้วย พี่เลยเปลี่ยนตัวเองตั้งแต่ตอนนั้นเลย 555555

 

พี่มีเรื่องที่คิดถึงทีไรก็เสียดายจนถึงทุกวันนี้มั้ยคะ?

อา...คงเป็นเรื่องที่พี่กับน้องคนนั้น(คนเดียวกับที่บ่นว่าพี่อ้วนนั่นแหละ)ไม่ค่อยได้เจอกันอีกเลยหลังเขาย้ายบ้านย้ายโรงเรียนน่ะ เขาเลยอดเห็นพี่ตอนหล่อๆ เลย

 

ไล่อ่านคำถามพี่มาตั้งเยอะ ทำไมพี่ซีพูดถึง น้องคนนั้นบ่อยจังคะ ฮั่นแน่ มีซัมติงหรือเปล่า?

ฮะๆๆ อยากให้ตอบว่าไงดีล่ะครับ J

 

น้องคนนั้นน่ารักมั้ยอ่ะ?

น่ารักมากครับ

 

มีพี่ชายเป็นนายแบบเท่ๆ แบบนี้น้องเขาคงภูมิใจน่าดูนะคะ

ถ้าเขารู้ว่าเป็นพี่ก็คงดีครับ ถึงจะเสียดายนิดหน่อย แต่พี่ว่าน้องเขาลืมพี่ไปแล้วล่ะ

 

ผมขมวดคิ้ว รู้สึกสะกิดใจกับ น้องคนนั้นของคุณรีทวีตแปลกๆ แต่คิดยังไงก็คิดไม่ออก รู้ตัวอีกทีผมก็พิมพ์คำถามลงไปแล้ว

“เพียว เสร็จแล้ว มากินเร็ว” เสียงพี่พัชตะโกนมาจากห้องครัว

“ครับๆ”

ผมกดล็อกหน้าจอโทรศัพท์แล้วเดินไปหาพี่พัช ในหัวก็เอาแต่คิดว่าคุณรีทวีตจะตอบ Ask.fm ผมหรือเปล่า ในเมื่อคำถามนั้นมันค่อนข้างดูขี้เผือกหน่อยๆ

 

แล้วพี่ไม่คิดบอกเขาเหรอว่าตัวเองเป็นใคร น้องเขาคงไม่ได้มีญาณวิเศษหยั่งรู้ได้หรอกมั้ง?

--------------------------

แจ็ค ทอร์ค

นั่นสิน้าาาา คุณรีทวีตไม่คิดบอกน้องเขาเหรอว่าตัวเองเป็นใคร //อมยิ้มกรุ้มกริ่ม

คู่นี้เขาก็วอแวกันนิดๆ หน่อยๆ(?) นะคะ ส่วนมากก็คนพี่นั่นแหละที่วอแว น่าหมั่นไส้แรง แต่เห็นทุกคนชอบก็ดีใจ อ่านทั้งเม้นแล้วก็แท็ก #RTสะกิดรัก ในทวิตเตอร์เลยนะคะ ขอบคุณที่ทำให้แท็กไม่เงียบเหงาค่ะ 555555555



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 300 ครั้ง

933 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #910 tbuykeid37 (@tbuykeid37) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2562 / 22:02
    อะไรยังไง
    #910
    0
  2. #888 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2562 / 21:56
    แหนะว่าแล้วเชียววววเคยเจอกันมาก่อนนน
    #888
    0
  3. #857 Pangi2 (@pangi2) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 17:20
    เห็นด้วยกับน้อง
    #857
    0
  4. #836 galaxysecret🌈🌈 (@galaxy_secret) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 มีนาคม 2562 / 08:53
    นี่เข้าใจความรู้สึกที่ไม่บอกความจริงของคุณรีทวิตแล้ว ไม่ใช่ไม่อยากบอกความจริงแต่แค่อยากรู้ว่า เราเป็นที่จดจำของบางคนรึเปล่า เพราะเราเองจดจำเค้ามาตลอด ถ้าเค้าจำเราได้เองมันก็รู้สึกดีกว่าไม่ใช่หรอ ถ้าบอกไปแล้วเค้าจำไม่ได้คงรู้สึกแย่กว่าไม่ได้บอก พัชเลยเลือกที่จะค่อยๆเข้าไปอยู่ในชีวิตเพียวเพื่อให้น้องจำได้ใช่มั้ย
    #836
    0
  5. #801 Raatty (@Raatty) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 16:03
    เออออออ นั่นดิ อย่างที่น้องเพียวถามเลย คุณรีทวีตไม่บอกน้องตรงๆเลยล่ะ หรือป๊อดอย่างที่เพื่อนตัวเองแซวก็เลยเนียนๆเข้ามาในวิถีชีวิตน้องแทนที่จะบอกว่าจริงๆแล้วตัวเองเป็นใครอย่างนี้เหรอ อืมมมน่าจะใช่เนอะ
    #801
    0
  6. #738 jasmintea (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2561 / 10:05

    ฮอลลลลลล ก็อย่างที่น้องถามอ่ะพี่พัช น้องไม่ได้มีญาณเด้อออ แต่ก็เข้าใจนะคือน้องก็คงจำไม่ได้จริงๆอะ ถ้าบอกไปแล้วน้องจำไม่ได้ก็เฟลใช่มั้ย ฮือออ

    #738
    0
  7. #662 Mintty_ty (@Mintty1307) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2561 / 00:44
    ยังไงๆ พี่ไม่ยอมบอกเพราะว่าน้องจำไม่ได้ใช่ไหมม
    #662
    0
  8. #611 baekbow (@baekbow) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2560 / 22:50
    พีคไปอีก นี่รู้จักกันตั้งแต่เด็กเลยหรอ แล้วพัชนี่มัวแต่ไปสร้างความมั่นใจใช่ไหม ถึงได้เพิ่งกลับมาคุยกับน้อง น่าสงสารจัง น้องจำไม่ได้อ่ะ
    #611
    0
  9. #552 Orathaiks (@Orathaiks) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2560 / 20:13
    น่าร้ากกกกก
    #552
    0
  10. #543 Freegirl Aundy (@aundy1234) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2560 / 19:47
    คนอ่านก็คาใจเหมือนน้องเพียว จะเชียร์พี่พัชก็ยังตงิดใจอยู่ ถึงจะเชื่อไปแล้วว่าพี่พัชกับคุณรีทวิตคือคนเดียวกันก็ตาม
    #543
    0
  11. #525 KiHaE*129 (@princezzaofz) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2560 / 04:01
    นี่สินะเหตุผลที่ไม่บอก

    เพราะน้องจำไม่ได้ใช่มั้ยยยย
    #525
    0
  12. #482 paechpeach♡、 (@inspirit-yeol) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 กันยายน 2560 / 16:21
    น่าน พี่พัชมีความลับอีกแล้วววววว ทำไมพี่ถึงไม่บอกน้องงง
    #482
    0
  13. #456 P'oil (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 กันยายน 2560 / 14:16
    มีความหลังมาให้ลุ้นอีก
    #456
    0
  14. #422 Notty Kero (@sung-yong-nelu) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 กันยายน 2560 / 08:08
    น้องคนนั้นคือเพียวสินะอิพอ
    #422
    0
  15. #290 Mistyblack (@Mistyblack) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 กันยายน 2560 / 12:40
    น่านนนน แร๊งสสส์
    #290
    0
  16. #128 shshshx (@shxtaop) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2560 / 14:33
    แล้วแกมีญาณไหมล่ะเพียวววว
    ว่าแล้วววววคุณพี่พัชต้องมีอะไรรร
    #128
    0
  17. #116 Hazel1A (@hazel-nut) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2560 / 11:06
    นั่นไง ฉันว่าละว่าพี่พัชไม่ได้รู้จักน้องจากในทวิต แต่รู้จักมาก่อนหน้านั้น แหม่
    แต่ก็จริงที่เพียวว่า เมื่อไหร่จะเปิดตัวววว
    #116
    0
  18. #94 Mune (@uzsy) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2560 / 19:41
    น้องเพียวถามได้แซ่บเว่อร์ 55555555 สองคนนี้เค้ามีซัมติงกันตอนเด็กด้วยหรอเนี่ย
    #94
    0
  19. #93 insinsutee (@insinsutee) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2560 / 17:58
    รออยู่นะคะ อยากให้อัพเพิ่มไวๆ
    #93
    0
  20. #92 noowiwie (@wiwie-nmk21) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2560 / 09:24
    หื้มมม~ พี่พัชแอบชอบน้องมานานแล้วหรอเนี่ยยย ><
    #92
    0
  21. #91 ' MR.lEE3. (@ppciiz) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2560 / 23:06
    ฮั่นนว่อออแบบนี้นิเองงมีฟามหวังตั้งนานนมมจะทำไรก็รีบทำพี่เอ้ยย5555
    #91
    0
  22. #89 C+ph (@momonuke) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2560 / 22:52
    เอื้ออออออออออ มาอีกปม
    #89
    0
  23. #88 ArbdAlg (@arbd-amt) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2560 / 21:59
    พี่พัชแอบชอบน้องมานานแล้วสินะ งืออออออออ น่ารักก
    #88
    0
  24. #87 อาจุมม่า (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2560 / 21:15
    หยอดกันไปหยอดกันมา น่าร๊ากกกก
    #87
    0
  25. #86 mazakiakashi (@mazakiakashi) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2560 / 21:09
    มีความลับอีกแล้ววว อะไรยังไงง
    #86
    0