[Rainverse] November Rain #ฤดูฝนที่ยี่สิบเก้า ll Yaoi

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 7,465 Views

  • 201 Comments

  • 803 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    153

    Overall
    7,465

ตอนที่ 1 : Prologue I can’t find peace in the rain

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1362
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 232 ครั้ง
    3 พ.ย. 61

Prologue

I can’t find peace in the rain


[Jasper]

ฤดูฝนปีที่สิบสี่ ผมได้ยินเสียงเขา

ฤดูฝนปีที่สิบหก เขารู้ว่าผมได้ยินเสียงตัวเอง

เราคุยกันครั้งแรกในคืนที่ฝนตกหนัก เขาเล่าเรื่องผี ผมสบถด่าเขาทั้งคืน

และฤดูฝนปีที่ยี่สิบเก้า ความสัมพันธ์ของเราเปลี่ยนไป


ผมเป็นเด็กกำพร้า...ไม่เชิงกำพร้า แค่แม่หนีไปเพราะทนพ่อทุบตีไม่ไหว หลังจากนั้นพ่อขี้เหล้าของผมก็หายตัวตามไป ไม่รู้เป็นหรือตาย ผมไม่ได้สนใจเท่าไหร่ รู้แค่หลังจากนี้จะไม่โดนเขาใช้แทนกระสอบทรายแล้ว ผมเข้ามาอยู่บ้านเด็กกำพร้าตอนอายุสิบสี่ ชีวิตปกติดีแม้โดนหัวโจกในนั้นเขม่น

กระทั่งหน้าฝนแรกของปีที่ผมอายุสิบสี่ เสียงฝนตกหายไป อาการหูดับเข้าครอบงำ ผมไม่ได้ยินเสียงอะไรอีกเลย จะมีก็แต่เสียงของเด็กผู้ชายคนหนึ่งที่เริ่มแตกหนุ่ม ผมเดาเอาว่าเขาอายุราวๆ กับผม เรื่องเล่าของ ‘โซลเมต’ ลอยเข้ามาในหัว ผมนึกประหลาดใจที่โซลเมตตัวเองเป็นผู้ชายแทนที่จะเป็นสาวน้อยน่ารักสักคน

แต่คิดอีกทีอย่าให้สาวน้อยน่ารักที่ไหนมาทิ้งอนาคตไว้กับผมเลย

ผมแกล้งเงียบ ทำเป็นไม่ได้ยินเสียงจากอีกฝั่ง แต่ก็เฝ้าเรียนรู้ชีวิตของเขานับตั้งแต่นั้น อีกฝ่ายเป็นลูกคนใหญ่คนโต นั่นเป็นสิ่งที่ผมรู้ เขาค่อนข้างระมัดระวังตัวมากทีเดียว ไม่เคยหลุดข้อมูลสำคัญของตัวเองสักนิด

เคยมีสำนวนกล่าวไว้ว่าอย่าพูดความลับเวลาฝนตก

เขาปฏิบัติตามได้โคตรดี

มีแต่ผมที่เผลอตัวจนโดนอีกฝ่ายจับได้ว่าได้ยินเสียงเขา มันน่าหงุดหงิดทุกครั้งที่ผมสะกดจิตตัวเองให้เงียบเหมือนเดิมแม้จะโดนจับได้แล้ว ส่วนหมอนั่นเล่นเล่าเรื่องผีอยู่สามวันสามคืนที่ฝนตกจนผมทนไม่ไหว ตะโกนด่าอีกฝ่ายไปอย่างเหลืออด

จากนั้นพวกเราก็เริ่มคุยกัน

ไม่สิ

เรียกว่าเขาเป็นฝ่ายชวนคุยมากกว่า

เขาแนะนำตัวว่าชื่อแมทธิว ผมไม่ได้สนใจว่าเขาชื่ออะไร แต่แมทธิวดูจะสนใจชื่อผมเหลือเกิน ถามอยู่ได้จนต้องตอบตัดรำคาญ

ความสัมพันธ์ของพวกเราไม่เหมือนกับโซลเมตคู่อื่น ไม่มีคำหวานหู ไม่มีอะไรที่สื่อว่าเรามีความรู้สึกพิเศษให้กัน ถ้ามีคำไหนที่ใกล้เคียงกับสถานะของเราตอนนี้ คำว่าเพื่อนอาจใช้แก้ขัดได้ในระดับหนึ่ง

หนึ่งปีผ่านไป จู่ๆ แมทธิวก็ทำเรื่องที่ผมไม่คาดคิด

‘เฮ้ ฉันจะให้พ่ออุปการะนาย’

‘เป็นบ้าไปแล้วหรือไง’ ผมตอบกลับไปแบบนั้น ตามองออกนอกหน้าต่าง วันนั้นฝนตกหนักกว่าทุกวัน

‘เพราะนายเป็นโซลเมตฉัน และฉันต้องการให้นายมาอยู่ข้างตัว’

‘พวกคุณหนูเอาแต่ใจอย่างนายนี่น่ารำคาญชะมัด’

ผมบ่น ส่วนแมทธิวเอาแต่หัวเราะชอบใจ เขารู้ดีว่าผมขัดใจเขาไม่ได้ พวกเราต่างกันเกินไป ผมไม่มีอำนาจค้านเขาหรอก

อย่างที่บอก ผมพอจะรู้ว่าเขาเป็นลูกคนใหญ่คนโต แต่ผมไม่คิดว่าเขาจะเป็น ‘รอสซ์’ ตระกูลผู้มีอิทธิพลลำดับต้นๆ ให้ทายว่าช็อกแค่ไหนตอนเห็นชื่อคนที่มาอุปการะผม ซีมอน รอสซ์ เจ้าพ่อวงการธุรกิจอสังหาริมทรัพย์คนนั้นนั่นแหละ และก็เป็นครั้งแรกที่ผมกับแมทธิวได้เจอกัน ผู้ชายวัยรุ่นผมดำตาสีเขียวมรกตฉายประกายเจ้าเล่ห์ เขามองตรงมาที่ผม ยิ้มเผล่อย่างพอใจที่เห็นผมหน้าตาตื่น

ผมถูกอุปการะในนามของรอสซ์ในที่สุด ชีวิตดีขึ้นทันตาเห็น ได้รับการศึกษา มีที่พักดีๆ เสื้อผ้าอุ่นๆ อาหารที่ดีต่อสุขภาพ เหมือนถูกฉุดขึ้นจากนรกมาบนสวรรค์ แต่นั่นแลกมาด้วยอิสระภาพ ผมจะต้องเป็นคนของรอสซ์นับจากนี้และตลอดไป อยู่เคียงข้างแมทธิว ไม่มีสิทธิ์หนีไปไหน ตัวผมเป็นของแมทธิว วิญญาณเป็นของรอสซ์ ซื่อสัตย์กับเขาตลอดไป

ผมไม่กล้าใช้คำว่าเพื่อนระหว่างเราแล้ว เขาอยู่สูงกว่าผม เจ้านายกับลูกน้องดูจะเป็นสถานะที่เหมาะสมที่สุด อย่างที่บอก เราเป็นโซลเมตกัน แต่เราไม่ได้รักกัน ความสัมพันธ์เราอยู่บนคำว่าธุรกิจ แมทธิวดึงผมจากนรกนั่น และผมตอบแทนเขาด้วยความซื่อสัตย์ตลอดชีวิต

แต่แล้วมันก็เปลี่ยนไปในฤดูฝนปีที่ยี่สิบแปด

ความรู้สึกของแมทธิวเปลี่ยนไป เขาสารภาพกับผม คุณชายเอาแต่ใจหมายอยากได้ความรู้สึกเดียวกันเป็นการตอบแทน ผมไม่ได้รังเกียจเขา

เราจูบกัน

หึงหวงกัน

แต่สถานะระหว่างเรากลับไม่มีชื่อเรียกเหมือนเดิม

และฤดูฝนปีที่ยี่สิบเก้า บางอย่างกำลังเปลี่ยนไป


“ผมขอจบการประชุมเท่านี้ ขอบคุณทุกคนที่ให้ความร่วมมือ” แมทธิวลุกขึ้นจากหัวโต๊ะ กวาดสายตามองทั่วห้อง หน้ากากรอยยิ้มจอมปลอมถูกหยิบมาใส่ “เลิกประชุมได้ครับ”

เสียงตอบรับดังเซ็งแซ่ พวกเขาพากันเก็บของ เลื่อนเก้าอี้และทยอยออกจากห้องประชุม ผมลุกขึ้น คว้ากระเป๋าและแฟ้มเอกสารจากแมทธิวมาถือไว้

“กลับเลยไหม”

“ตอนแรกว่าจะอยู่เคลียร์เอกสารค้างสักหน่อย” เขาว่า ก่อนสั่นหัว “แต่ไม่ดีกว่า กลับเลยแล้วกันแจสเปอร์”

“มื้อเย็นจะกินที่ไหน”

“นายสั่งเข้ามาเหมือนเดิมนั่นแหละ”

“ร้านเดิม?”

“ช่าย หรือนายมีร้านอื่นแนะนำ” เขามองผม เลิกคิ้วเล็กน้อย “เฮ้ ไม่เอาน่า อย่ากลอกตาใส่ฉันสิ”

“ไปได้แล้วแมท อย่าลีลา”

“ทำไม นัดใครไว้หรือไง”

“นายยอมให้ฉันนัดใครหรือไงล่ะ”

ผมย้อนถาม แมทธิวหัวเราะหึๆ ในลำคอ เขาหรี่ตา ขยับเข้ามาใกล้จนได้กลิ่นน้ำหอมหวานๆ ประจำตัว แมทธิวแตะแก้มผม ไล้ข้อนิ้วกับสันกรามช้าๆ ริมฝีปากเหยียดยิ้มจนผมอดคิดไม่ได้ว่าวันนี้คุณชายตัวแสบจะมาไม้ไหน

“ก็ลองนัดคนอื่นดูสิ”

“...”

“ฉันไม่ปล่อยไว้แน่”

“ไร้สาระ” ผมปัดมือเขาทิ้ง บรรยากาศแปลกๆ รอบตัวเราหายไป ผมดันหลังเขาให้ก้าวไปข้างหน้า “จะกลับไหมบ้าน ประชุมมาตั้งแต่บ่ายยันเย็นไม่หิวหรือไง รีบกลับไปหาอะไรยัดท้องนายซะ ฉันยังไม่อยากมีเจ้านายเป็นโรคกระเพาะ ขี้เกียจดูแล”

“ดุจังนะ”

“แมท” ผมกดเสียงเข้ม ส่วนคนโดนดุหัวเราะร่า ดูท่าจะไม่สำนึก

“โอเคๆ กลับก็กลับ”

เขายักไหล่ เดินนำผมออกจากห้องประชุมไป ผมถอนใจ เดินตามเขาไปติดๆ


“ขอเหตุผลดีๆ ที่คิดว่าฟังแล้วเข้าท่าหน่อย” ผมพ่นลมหายใจ ยืนกอดอกขมวดคิ้วแน่น “ว่านายเรียกฉันมาที่ห้องทำไมดึกๆ ดื่นๆ นี่ไม่ใช่เวลางานนะแมท เกรงใจกันบ้างเถอะ ฉันก็คน ไม่ใช่เครื่องจักร เลิกงานแล้วก็อยากพัก ไม่ใช่ทำงานล่วงเวลา”

“เฮ้ๆ เจ้าหมีขี้บ่น เงียบน่า” เขาทำหน้ารำคาญใส่ผม “บ่นเป็นคนแก่ไปได้”

“สรุปจะบอกได้หรือยังว่าเรียกฉันมาทำไม”

แม่ง ผมไม่น่าพักบ้านหลังเดียวกับเขาเลย คิดถึงห้องที่คอนโดฯ ตัวเองชะมัด ถ้าไม่โดนส่งมาติดตามแมทธิวที่มาดูแลบริษัทสาขาต่างประเทศผมคงไม่ต้องโดนเรียกใช้งานตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงแบบนี้

“ฉันเมื่อย นวดให้หน่อย”

“ฉันไม่ใช่หมอนวด”

“ใช่ แต่นายเป็นผู้ช่วยฉัน” แมทธิวว่าหน้าตาย เขาทิ้งตัวนอนคว่ำกับเตียงทั้งที่ยังอยู่ในชุดคลุมอาบน้ำ “ผู้ช่วยฉันต้องทำได้ทุกอย่าง นวดให้แค่นี้คงไม่เกินความสามารถนายมั้ง?”

“...”

“น้ำมันนวดสมุนไพรอยู่บนโต๊ะข้างเตียง เร็วๆ ฉันเมื่อย”

ผมถอนใจ สุดท้ายก็ปฏิเสธไม่ได้อยู่ดี ผมเดินไปนั่งบนเตียง วางมือบีบบริเวณไหล่ทั้งสองข้างให้คุณชายจอมเอาแต่ใจ แต่อีกฝ่ายส่งเสียงประท้วง

“น้ำมันนวดด้วยสิ”

“เรื่องมาก” ผมขมวดคิ้ว “นายใส่เสื้อคลุมอยู่”

“ก็ถอดซะสิ” เขาว่ากลั้วเสียงหัวเราะ “ฉันปวดไหล่กับช่วงบั้นเอว พูดแค่นี้คงรู้ใช่ไหมว่าต้องทำอะไรต่อ”

ไอ้ตัวร้าย!

ผมสบถด่าเขาในใจ มือหนึ่งหยิบขวดน้ำมันนวด อีกมือจับเสื้อคลุมของแมทธิวดึงลงมากองที่เอว แผ่นหลังขาวกับช่วงเอวสอบปรากฏตรงหน้า ผมเม้มริมฝีปากเมื่อตระหนักได้ว่าอีกฝ่ายไม่ได้ใส่อะไรไว้ข้างในสักตัวเดียว

น้ำมันนวดถูกป้ายลงบนผิวเขา กลิ่นหอมเย็นอวลในห้อง มันสร้างบรรยากาศแปลกๆ โอบล้อมตัวเรา ผมออกแรงนวดไหล่ทั้งสองข้างของแมทธิวจากนั้นเลื่อนลงมานวดบั้นเอวอีกฝ่าย เสียงครางทุ้มดังเบาๆ ด้วยความพอใจ

“อื้อ! แรงอีกหน่อยแจสเปอร์ อ๊ะ...อืม ตรงนั้น ใช่ อา…”

“เลิกทำเสียงบ้าๆ ได้แล้ว”

ผมปรามเขาเสียงเข้ม ขยับมือนวดตามจุดที่อีกฝ่ายบ่นว่าปวด หัวไหล่ทั้งสองข้างของแมทธิวแน่นตึง ผมกดย้ำจุดนั้นกระทั่งเขาผ่อนคลาย

“ตรงเอวหน่อย”

“ตรงนี้?”

“ไม่ ลงไปอีกนิด” เขาสั่ง ผมขยับมือลงต่ำ “ลงอีกหน่อยแจสเปอร์ นั่นเรียกว่าขยับแล้วเหรอ ลงอีก”

“ลงอีกก็บีบก้นนายแล้ว!” ผมว่าอย่างเหลืออด

“ก็บีบสิ ใครห้ามล่ะ”

แมทธิวตอบกลั้วเสียงหัวเราะ ผมรู้ได้ในวินาทีนั้นว่าตัวเองโดนปั่นหัวเข้าให้แล้ว สิ่งที่ผมคิดได้รับการยืนยันเมื่อแมทธิวเอี้ยวหน้ากลับมามอง ดวงตาสีมรกตฉายประกายแวววาว มุมปากยกยิ้มเจ้าเล่ห์ ผมสบถกับตัวเอง ละมือออกจากผิวขาวๆ ของเขาแล้วลุกขึ้น

“ขอตัวแล้วกัน ไม่หายเมื่อยก็เรื่องของนาย ฉันจะนอน”

“จะนอนหลับเหรอ”

“หมายความว่ายังไง”

“ก็…”

เขาลากเสียง ขยับตัวลุกนั่งโดยไม่สนว่าเสื้อคลุมตัวเองจะกองอยู่ที่เอว ผมมองท่อนบนของเขาที่เปลือยเปล่า แมทธิวรูปร่างดีมาก เขาทำเป็นบิดขี้เกียจ แผ่นอกแอ่นขึ้นเล็กน้อย จุดล่อตาโดดเด่น แวบหนึ่งผมอยากสัมผัสเขา สัมผัสแรงๆ ให้ผิวขาวของคุณชายตัวแสบขึ้นรอยแดง

“ก็อะไรของนาย”

“ฉันไม่คิดว่านายจะง่วงนะ” แมทธิวหัวเราะร่วน เขาเอนตัวพิงพนักเตียง ชายเสื้อคลุมแยกออกเห็นเรียวขาจนน่าใจหาย แมทธิวแตะปลายนิ้วบนริมฝีปากตัวเอง สายตาเลื่อนลงต่ำ “นายออกจะ...ตื่นแล้วนี่”

“Shit! หุบปากนายซะแมทแล้วไปแต่งตัวดีๆ”

ผมตอบเสียงกระชาก หมุนตัวเดินปึงปังหนีออกจากห้องไอ้วายร้ายนั่น ได้ยินเสียงอีกฝ่ายพึมพำไล่หลัง

“หึ เจ้าหมีโง่…”

ปากดีไปเถอะไอ้จากัวร์ตัวร้าย!

-------------------------------------

แจ็ค ทอล์ก

อะไรคือการเขียนเรื่องยาวแมทธิว แจสเปอร์ต่อทั้งที่บอกว่าจะไม่เขียนเป็นเรื่องยาว 555555 ให้อภัยเราด้วยค่ะ เห็นหลายเสียงเรียกร้องมาและเราใจง่ายสุดๆ ฮือออ โทนเรื่องของคู่นี้จะเซ็กซี่กว่าคู่แพทเซ็บนะคะ หวังว่าจะชอบกัน ส่วนใครที่เพิ่งมาเจอเรื่องนี้สามารถอ่านได้เลยโดยไม่ต้องอ่านเรื่องก่อนหน้านะคะ เนื้อหาไม่เกี่ยวข้องกันค่า อ่านแยกได้

เรื่องนี้ฝากติดแท็ก #ฤดูฝนที่ยี่สิบเก้า ด้วยนะคะ

ทวงนิยายได้ที่ทวิต @0011_noodee ค่ะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 232 ครั้ง

14 ความคิดเห็น

  1. #155 ammykjd (@ammykjd) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:13
    สนุกกก
    #155
    0
  2. #90 Adrenaline97 (@Adrenaline97) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 22:34
    ตอนแรกอ่านด้วยฟีลเตอร์แมทเมะ มาตอนนี้คือเป็นแมวยั่วไปแล้ว แง๊ เซ็กซี่
    #90
    0
  3. #71 baekbow (@baekbow) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 09:59
    กลับมาอ่านเรื่องนี้เพราะค้างคาใจว่าใครจะเมะกันแน่ แต่เราอยากให้แมทเมะอ้ะ หรือไม่ระบุโพไปเลยก็ได้ แต่เอาจริงๆ ต่อให้ไม่ตรงใจถ้าเราอ่านแล้วก็คงอ่านยันจบแหละ 555
    #71
    0
  4. #47 Raatty (@Raatty) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2561 / 12:12
    แมทนี่ก็ขยันอ่อยจังเลยยยยย5555555
    #47
    0
  5. #12 iaonn_n (@iaonn_n) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2561 / 19:56
    อห เดาโพไม่ได้สินะ 😍
    #12
    0
  6. #11 SU..JU (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2561 / 15:37

    ขอแจสแมทนะคะ ชอบมากกกหาวฟวกาาไววห่กาำส แว้ดกกกก ชอบตั้งแต่เรื่องก่อนหน้า คือแบบ ;-; ร้องไห้แล้ว เสือร้ายยยยยยย เสือจะแซ่บบบบบ พี่แจสสู้เขาาาาา

    #11
    0
  7. #10 HyeMin9795 (@joiizpilkyo) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 22:46

    แจสแมทรึเปล่าเนี่ย แมทยั่วมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

    #10
    0
  8. #9 Rosewood21 (@t-jenviphich) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 22:19
    โพคือแจสแมทสินะะะะะ 5555555555555
    #9
    0
  9. #8 blueeeechill (@ploetkrai) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 22:13
    แสบจริงๆ นะคะ แมทเนี่ยย เป็นกำลังใจให้แจส(ใจอ่อนเร็วๆ) เลยค่ะ 55555555 จะดราม่ามั้ยคะ เส้นเฟรนโซนชัดขนาดนี้ ;-;
    #8
    0
  10. #7 pcard (@pcardcards) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 18:58
    รอดูว่าคุณหมีจะทนได้นานแค่ไหนกัน -..-
    #7
    0
  11. #6 [In_My_DreaM] (@i-sompannn) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 14:51

    เราจะยืนดูอยู่ริมน้ำ ยังไม่โดดลงเรือก่อนเหมือนคราวที่แล้วแน่นอน กลัวเรือบึ้มอีกรอบ 5555
    #6
    0
  12. #4 PerFunNii (@namidaingthong) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 00:07
    ....คุณแมท... ให้ตายสิ ทำไมถึงเป็นคนแบบนี้!!!!

    อยากรู้จัง อะไรที่ทำให้จู่ๆคนแมทหันมาชอบคุณแจสได้ //ครุ่นคริสสสส
    #4
    0
  13. #3 P!¥@ Pi¥@ (@Hanakume) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 23:54

    แมทร้ายกาจมาก ดีใจที่มีเรื่องแยกค่ะ ลุ้นคู่นี้เหมือนกัน แต่ตอนนี้ฟันธงลงเรือไม่ได้ก่อนกลัวเรือคว่ำอีก ฮ่าๆๆ ขอบคุณค่ะ
    #3
    0
  14. #1 fai22149 (@fai22149) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 22:30
    ติดตามมาจากเรื่องที่แล้ว สู้ๆค่ะ
    #1
    0