ฮูหยิน ช่วยกอดข้าแทนหมอนข้างได้หรือไม่

ตอนที่ 2 : ตอนที่สอง - สตรีเย็นชา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15,771
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,836 ครั้ง
    12 ม.ค. 64

     การแต่งงานถูกกำหนดขึ้นในอีกสองเดือนข้างหน้า ภายใต้ฤกษ์มงคลที่ทั้งสองฝ่ายตกลงกันเอาไว้ เจียวฮวาถูกท่านแม่ทั้งสองจับมานั่งปักผ้าคลุมหน้าของตนเองทันทีที่ทราบข่าว แต่หญิงสาวไม่อยากอยู่ในเรือนที่มืดมิด จึงให้เสี่ยวหนิงนำขนมและน้ำชาไปไว้ที่ศาลาในสวน นางจะไปปักผ้าคลุมหน้าที่นั่น และแน่นอนว่านางไม่ลืมนำหมอนข้างของตนไปด้วย

     สวนของนางถูกประดับประดาด้วยด อกไม้นานาพันธ์ุ พุ่มไม้ขนาดเล็กตามทางเดินช่างดูรื่นรมย์ ต้นไม้ใหญ่เพียงหนึ่งเดียวชูช่อกิ่งก้านงดงาม ใต้ต้นไม้นั้นเป็นศาลาหลังเล็กที่มีไว้เพื่อการนั่งเล่นและพักผ่อนของเจียวฮวา ข้างศาลามีบ่อปลาเล็กๆอยู่ด้วย ภายในมีปลามงคลหลากสีแหวกว่ายอย่างงดงามสะอาดตา สะอาดใจ เห็นแล้วเป็นที่รื่นรมย์ของผู้อาศัยยิ่งนัก

     เสี่ยวหนิงรินชาและจัดขนมไว้ให้ผู้เป็นนาย เจียวฮวาวางหมอนข้างไว้บนที่นั่งแล้วเอนตัวเท้าแขนกับหมอนข้าง ปล่อยตัวตามสบายไปกับสายลมและแสงแดด สองมือก็ปักผ้าคลุมหน้าต่ออย่างอารมณ์ดี

     "เจ้าดูมีความสุขมากที่จะได้แต่งงานนะ ฮวาเอ๋อร์"

     "คารวะพี่หญิงใหญ่เจ้าค่ะ" เจียวฮวาละมือจากผ้าปักในมือ ก่อนลุกขึ้นคารวะสตรีผู้มาเยือนเรือนของตน อิ๋งซานนั่งลงข้างน้องสาวต่างมารดา ก่อนจ้องขนมในจานตรงหน้า เหลือบมองน้องสาวเอ่ยถามความนัย เจียวฮวาหัวเราะคิกคักแล้วผายมือเชิญพี่สาวรับทานขนมของตน พร้อมรินน้ำชาให้นางด้วยตนเอง "พี่หญิงใหญ่มาหาน้อง จะคุยเรื่องการแต่งงานหรือเจ้าคะ"

     "ใช่ พี่ได้ยินมาว่าคุณชายสามสกุลฟู่ที่เป็นคู่หมายของเจ้ามีชื่อเสียงที่ย่ำแย่ไม่น้อย พี่เป็นกังวลยิ่งเมื่อเจ้าต้องแต่งออกไปอยู่กับคนเช่นนั้น เจ้าลองตรองดูอีกครั้งเถิดฮวาเอ๋อร์ หากเจ้าไม่ปรารถนาการแต่งงานครั้งนี้ ท่านพ่อย่อมตามใจ"

     "ข้ามิคิดมากเรื่องการแต่งงานหรอกเจ้าค่ะ ข้าสามารถอยู่ที่ใดก็ได้ที่มีต้นไม้ใบหญ้า มีสวนของข้า มีน้ำชาและหมอนข้างของข้าเจ้าค่ะท่านพี่อิ๋งซาน" เจียวฮวาตอบด้วยรอยยิ้ม อิ๋งซานได้ยินก็มองไปยังข้อศอกของน้องสาว เห็นหมอนข้างใบโปรดของนางถูกวางอยู่ด้วยกันก็ถอนหายใจ น้องสาวของนางช่างเพียบพร้อม...หากไม่นับนิสัยประหลาดอย่างการติดหมอนข้างเช่นนี้

     "พี่เข้าใจว่าเจ้าเป็นคนที่ไม่แยแสต่อสิ่งรอบข้างเท่าใดนัก แต่พี่ก็อยากให้เจ้ารับรู้ว่าบุรุษที่เจ้าจะแต่งงานด้วยนั้นเป็นคนเช่นไร"

     "น้องรอรับฟังอยู่เจ้าค่ะ" เจียวฮวายิ้ม นางรู้ว่าพี่สาวเป็นห่วงนาง ถึงได้นำเรื่องนี้มาบอกแก่นางก่อนเพื่อให้นางทำใจ แม้ว่ามันจะไม่มีผลต่อจิตใจของนางเลยก็ตามที

     "คุณชายสามสกุลฟู่ ฟู่เหวินหรง เขาเป็นบัณฑิตมากความสามารถ ทั้งยังหล่อเหลาเอาการ ทั้งยังดูเหมือนจะเป็นสหายกับองค์ชายอีกหลายองค์ ทำให้มีสตรีมากมายหมายปองเขา แต่คนเช่นนี้ก็มีข้อบกพร่องใหญ่หลวง...ฟู่เหวินหรงเป็นบุรุษที่ชอบเล่นการพนันขันต่อ ชอบดื่มสุราอยู่เป็นนิตย์และยังไปหอคณิกาไม่เว้นแต่ละวัน...ข้าสงสัยจริงๆว่าคนเช่นนี้เป็นสหายกับบรรดาองค์ชายได้อย่างไร"

     ยิ่งได้ยินชื่อเสียของชายที่จะมาเป็นน้องเขย อิ๋งซานก็ยิ่งหงุดหงิด น้องสาวเขาเพียบพร้อมถึงเพียงนี้แต่กลับต้องแต่งงานกับชายที่ไม่เอาไหนคนนั้น แม้ฉลาดเฉลียวเป็นที่ยอมรับ แต่ความประพฤติไม่เหมาะสมเช่นนี้ควรแล้วหรือที่จะเป็นเขยรองของท่านอัครเสนาบดีเหิง

     ใบหน้าหงุดหงิดของพี่สาวทำให้เจียวฮวายิ้มขบขัน ดูเหมือนว่านางจะมีคนที่ทุกข์ร้อนกว่านางเสียแล้ว

     "พี่หญิงใหญ่มิต้องกังวล อันบุรุษจะเข้าหอคณิกานั้นเป็นเรื่องปกติมิใช่หรือ และข้าเองก็หาได้ใส่ใจหากเขาจะดื่มสุราจนเมามาย ส่วนเรื่องการพนันขันต่อ...หากเขาไม่คิดยุ่งกับสินเดิมของข้า ข้าก็จะไม่ห้ามเขาแต่อย่างใด เขาอยากทำสิ่งใดก็ปล่อยให้ทำไปเถิด ข้าหาใส่ใจไม่"

     กล่าวจบก็หันไปสนใจผ้าคลุมหน้าต่อ อิ๋งซานเห็นน้องสาวตนเป็นเช่นนี้ก็ไม่รู้จะทำอย่างไร นางรู้ดีว่าน้องสาวผู้นี้เป็นสตรีที่ใจเย็นมากถึงมากที่สุด จนบางครั้งดูราวกับเย็นชา ไร้ความสนใจต่อสรรพสิ่งที่มิใช่เรื่องของตน แต่ฮวาเอ๋อร์...เจ้าจะไม่สนใจเรื่องนี้ไม่ได้นะ นี่เป็นการแต่งงานของเจ้า ความสุขทั้งชีวิตของเจ้า พี่สาวเช่นข้าหรือจะยอมปล่อยให้เจ้าต้องไปตกระกำกับชายไร้ค่าเช่นนั้น

     "...ข้าจะขอให้ท่านพ่อพิจารณาใหม่" อิ๋งซานกล่าวจบก็ลุกออกไปจากศาลา

     เจียวฮวามองตามพี่สาวไปก่อนถอนหายใจแผ่วเบา นางเข้าใจว่าพี่สาวเป็นห่วง แต่ก็น่าจะรู้ว่าบิดาของพวกตนนั้นรักษาสัจจะเพียงใด ยิ่งกับอดีตอัครเสนาบดีฟู่ที่ล่วงลับไปแล้วยิ่งแล้วใหญ่ การผิดสัญญากับคนตายเป็นเรื่องที่ไม่ควรกระทำเป็นอย่างยิ่ง พี่สาวนางก็รู้เรื่องนี้ดี แต่ก็ยังไปทัดทานบิดาเพื่อนางผู้เป็นน้องสาวต่างมารดา...นางซาบซึ้งใจยิ่ง

     "คุณหนู...คุณหนูไม่คิดจะพิจารณาใหม่หรือเจ้าคะ" เสี่ยวหนิงที่ได้ยินทุกอย่างเอ่ยถามเจ้านายด้วยความเป็นห่วง นางรู้ดีว่าหากคุณหนูสี่แต่งออกไป นางก็ต้องติดตามไปรับใช้เช่นกัน เสี่ยวหนิงไม่คิดห่วงตัวเองหากลำบาก จะห่วงก็แต่คุณหนูที่อาจถูกสามีหมางเมินเมื่อแต่งออกไปเท่านั้น

     "มันเป็นเรื่องที่ข้าแก้ไขไม่ได้ เสี่ยวหนิง ท่านพ่อรับปากอดีตอัครเสนาบดีฟู่ที่ล่วงลับไปแล้วเอาไว้ หากไม่ทำตาม เมื่อบิดาข้าล่วงลับตามไป เขาจะไปสู้หน้าท่านฟู่ในสวรรค์ได้เช่นไร" เจียวฮวากล่าวเสียงเรียบ ดูไม่ยินดียินร้ายกับการแต่งงานครั้งนี้เท่าไหร่ "อีกอย่างนะ...ต่อให้สามีข้าจะเป็นผู้อื่นและเลวร้ายกว่านี้ ข้าก็จะแต่ง หากนั่นจะทำให้ท่านพ่อไม่เสียชื่อเสียงล่ะก็"

     "โถ่ คุณหนูของเสี่ยวหนิง ช่างมีเมตตาและมีความเสียสละยิ่งนักเจ้าค่ะ" เสี่ยวหนิงซับน้ำตา ก่อนจะทำหน้าเข้มฮึกเหิม "เสี่ยวหนิงขอสาบานเจ้าค่ะคุณหนู หากคุณชายทำร้ายคุณหนูล่ะก็...ต่อให้ต้องตาย เสี่ยวหนิงก็จะปกป้องคุณหนูด้วยชีวิตเจ้าค่ะ!"

     "คิกคิก ขอบใจเจ้ามากเสี่ยวหนิง เจ้าช่างเป็นเพื่อนที่แสนดีกับข้าเหลือเกิน" เจียวฮวาหัวเราะชอบใจ ทำให้บ่าวสาวยิ้มแก้มปริด้วยความยินดี ได้รับคำชมและถูกเรียกขานว่าเป็นเพื่อนกับคุณหนู ช่างให้นางรู้สึกเป็นเกียรติแก่ชีวิตน้อยๆยิ่งนัก

     ขณะเจ้านายและบ่าวสาวกำลังพูดคุยหัวเราะกันอยู่ในศาลา เหนือขึ้นไปบนต้นไม้สูงติดหลังคา ร่างสูงของบุรุษผู้หนึ่งยืนกอดอกมองภาพการหัวเราะนั้นด้วยสายตาคมกริบ ยากจะคาดเดาว่าอารมณ์ของเขายามนี้เป็นเช่นไร

     ป้ายหยกข้างเอวพริ้วไปมายามเขาขยับตัว มันสลักคำว่า 'ซานฟู่' เอาไว้ ซึ่งหมายถึง อันดับสามสกุลฟู่ นั่นก็คือ คุณชายสามสกุลฟู่ ฟู่เหวินหรง นั่นเอง

     เหวินหรงทราบเรื่องการแต่งงานจากปากบิดาเมื่อหลายวันก่อน ซึ่งเหตุเกิดเพราะเขาอายุยี่สิบสามแล้วแต่ยังไม่ยอมแต่งสตรีใดเข้าจวนทั้งที่ควรมีภรรยาได้แล้ว แถมยังทำตัวสำมะเลเทเมาเยี่ยงคนไร้การศึกษา จนเป็นที่ครหาต่อคนทั้งเมือง เพื่อรักษาชื่อเสียงเอาไว้ บิดาของเขาจึงนำสัญญาในอดีตของท่านปู่ที่ล่วงลับไปแล้วขึ้นมาปัดฝุ่น ให้เขาต้องแต่งกับคุณหนูสี่อันเกิดจากฮูหยินรองของท่านอัครเสนาบดี

     คราแรกเขาไม่พอใจเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องแต่งงานกับสตรีที่ไม่รู้จักแม้หน้าตา ซ้ำยังเป็นสตรีในห้องหอที่แสนอ่อนแอและเอาแต่ใจ แต่เมื่อลองสืบความก็ได้รู้ว่าคุณหนูสี่สกุลเหิงนั้นต่างจากสตรีในห้องหอทั่วไปหลายอย่าง จึงคิดมาดูให้เห็นกับตาตนเอง

     ตั้งแต่เขามาถึงที่นี่ เห็นพฤติกรรมของนางหลายอย่าง
    
     นางไม่พูดถึงการแต่งงานเลยหากไม่มีใครเปิดประเด็นก่อน นางไม่คิดเตรียมตัวเป็นเจ้าสาวอย่างที่สตรีบ้านอื่นทำกัน นางปักผ้าคลุมหน้าเมื่อมารดาทั้งสองสั่งให้ทำ แม้ใบหน้าดูมีความสุข แต่เหวินหรงก็รู้ว่านั่นไม่ใช่ใบหน้าแห่งความสุขที่นางจะได้แต่งงาน กลับเป็นความเพลิดเพลินยามได้ปักผ้าเท่านั้น

     เมื่อครู่เขาได้ยินการสนทนาของนางกับพี่สาวแล้ว แต่นางกลับดูไม่สนใจ ไม่ใส่ใจกับเรื่องที่เกิดขึ้น ไม่สนใจตัวตนของเขา ไม่สนใจข้อดีข้อเสียที่เขามีเลยสักนิด ราวกับว่าตัวตนของเขาในสายตานางเป็นเพียงคนเดินสวนทางเท่านั้น

     ตัวตนของเขาในยามนี้...ไม่มีเลยในสายตานาง

     "หึหึ นี่ข้ากำลังจะแต่งงานกับสตรีแบบใดกันนี่..."

     นางช่างเย็นชานัก

     เหวินหรงหัวเราะแผ่วเบาก่อนผินตัวหายไปจากตรงนั้น ดูเหมือนว่าการแต่งงานครั้งนี้จะน่าสนุกกว่าที่คิดเสียแล้ว
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.836K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

843 ความคิดเห็น

  1. #730 Poonchanit (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2563 / 13:32
    งงว่าทำไมไม่ได้ทำสัญญาตอนเด็ก โดยแต่งกับพี่สาวเป็นลำดับแรกก่อน พี่ควรแต่งก่อน โดยเฉพาะเป็นสัญญาหมั้นที่ไม่เคยเห็นหน้ากัน
    #730
    1
    • #730-1 CandyHead(จากตอนที่ 2)
      22 กุมภาพันธ์ 2563 / 17:43
      เพราะพี่เค้าบอกว่าจะไม่ยอมแต่งถ้าน้องไม่แต่งก่อนค่ะ ส่วนเหตุผลนั้นจะมีอธิบายทีหลังแน่นอนค่า
      #730-1
  2. #617 잉바타`♪ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 10:36
    ส่องเก่งงงงงงงงง
    #617
    0
  3. #564 pemipond (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 06:25
    อุตะ แอบมาดูเค้าก่อน
    #564
    0
  4. #560 Jellydolphin (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 กันยายน 2562 / 15:10
    จะเห็นคนทะเลาะกับหมอนข้างใช่ไหม
    #560
    0
  5. #444 A T O M Y (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2562 / 09:24
    สนุกแน่ล่ะ แย่งความสนใจกับหมอนข้าง...
    #444
    0
  6. #214 boss31702 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 เมษายน 2562 / 11:20
    อายุ งงครับ รบกวนผู้เขียนช่วย เช็คที่ครับ ไม่เหตุสมผล
    น้อง4 อายุ18
    พี่สาว3 อายุ 20
    พระเอก อายุ 23
    ทำสัญญา แต่งบอก พระเอกอายุน้อยกว่า พี่สาว3
    งง
    #214
    1
    • #214-1 CandyHead(จากตอนที่ 2)
      29 เมษายน 2562 / 13:58
      ไรท์ผิดเอง ขอโทษค่า >/l\<
      #214-1
  7. #102 Winnie_Baekky (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 11:24
    เธอมาแอบมองน้องหญิงรึซานฟู่!!!
    #102
    0
  8. #87 เด็กน้อยอ่านนิยาย (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 00:24
    น้องสาวเขา ผู้ชายหรอคะ?
    แต่มาอ่านอีกบรรทัด

    พี่สาวเป็นห่วงนาง ผู้หญิง?
    #87
    1
  9. #28 Linlij (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 18:19
    ว่าแล้วพระเอกต้องไม่ใช่อย่างข่าวลือ น่าสนใจๆ
    #28
    0
  10. #8 สู้ๆไรเตอร์ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 22:01

    ว่าที่เจ้าบ่าวมาด้อมมองแล้วนะ

    #8
    0
  11. #7 orange03 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 21:34

    เนื้อเรื่องน่าสนใจดีค่ะ

    #7
    0
  12. #6 Pploy_thongjutha (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 21:00
    รอต่อนะคะ รู้สึกมีความคล้ายตัวเอง. ยังไงก็ได้อะไรก็ได้แต่ของเราขอแค่มีหนังสือ จะขังไว้ในห้องก็เอาอาหารน้ำกับหนังสือสักเล่มมาให้อ่านก็อยู่ได้! 555

    เชื่อว่านิยายเรื่องนี้ถ้าแต่งต่อไปเรื่อยๆต้องดังแน่ค่ะ น่าสนใจขนาดนี้ รอนะคะอยากให้อัพต่อ
    #6
    0
  13. #5 nichaorn (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 20:57

    น่าสนุกกก
    #5
    0
  14. #4 PinkPingguo (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 17:14
    น่าสนุก น่าติดตามม รอตอนต่อไปนะคะ สู้สู้ค่า
    #4
    0