มิสเตอร์เพอร์เฟค (Mr. Perfect)

ตอนที่ 25 : Only You(เธอเท่านั้น)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 40
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    23 ก.ย. 59

Chapter 25: Only You (เธอเท่านั้น)


 


พาดหัวข่าวใหญ่วันนี้ นักข่าวยังตามเรื่องภาพหลุดที่มีมือดีแอบถ่ายภาพ เจซประคองสาวปริศนาที่สวมเสื้อคลุมฮู๊ดสีดำปกปิดใบหน้าออกจากโรงแรมของโคลตัน หลายสำนักข่าวเดากันไปต่างๆนานาว่าสาวปริศนาคนนี้เป็นใคร แต่พอมีอีกข่าวว่าโคลตัน แกรมป์มหาเศรษฐีหนุ่มใบหน้ายับเยินจากการมีเรื่องชกต่อยหรือถูกทำร้ายก็ยิ่งทำให้สองข่าวเข้ามาผนวกกันขึ้นไปอีก หลายคนกล่าวถึงเรื่องสองหนุ่มมีปัญหาแย่งผู้หญิงกันจนเป็นเรื่องราว บ้างก็เดาว่าโคลตันเมายาเลยมีเรื่องชกต่อยกับพวกมาเฟีย ส่วนเจซก็จะโดนถูกวิพากษ์วิจารณ์ในเชิงเจ้าชู้เพลย์บอยเปลี่ยนผู้หญิงไม่ซ้ำมากกว่าเรื่องอื่น ทั้งนี้ทั้งนั้นข่าวก็ยังไม่ได้รับการยืนยันจากฝ่ายไหนทั้งนั้น ส่วนตัวฉันเองก็ตกเป็นแค่ข้อสันนิษฐานเรื่องรักสามเศร้าซึ่งนักข่าวก็กำลังหาข่าวเพื่อเพิ่มข้อมูลสนับสนุนต่างๆ โคลตันกับเจซยังคงเก็บตัวเงียบไม่ให้สัมภาษณ์ใดๆและทั้งคู่ก็งดออกงานทุกอย่าง

 

ฉันเดินกางร่มฝ่าฝนหลังลงจากรถไฟใต้ดินเพื่อเดินไปยังตึกออฟฟิสของตัวเอง อากาศช่างไม่เป็นใจเลย ทั้งชื้นหนาวและเปียกปอน ฟ้าครึ้มมัวตั้งแต่เช้ายิ่งทำให้ใจหม่นหมอง สถานการณ์ระหว่างโคลตันเจซและฉันยังคงไม่คลี่คลายไปไหน ทุกอย่างอึมครึมเหมือนสภาพอากาศตอนนี้และมันทำให้ฉันหดหู่ได้มากมาย ฉันถูกสั่งห้ามไปไหนมาไหนกับเจซในที่สาธารณะ จริงๆแล้ว...ไม่ใช่ซิเราถูกสั่งห้ามเจอกันด้วยซ้ำ ฉันถูกพักงานเบื้องหน้าชั่วคราว แต่ยังคงต้องทำเบื้องหลังในฐานะผู้ช่วยของสเตล่าอยู่ เรื่องของฉันทำให้โคลตันถอนสปอนเซอร์งานของสเตล่าหลายตัว  คงเหลือแต่งานแอมบาสเดอร์ที่HQไนท์คลับเท่านั้น สเตล่าหัวเสียกับเรื่องนี้มาก แม้ว่าบีบีแอนด์โคลจะไม่ต้องชดใช้ค่าเสียหายอะไรแต่ก็สูญรายได้ที่จะเข้ามาเป็นจำนวนมาก

ชีวิตการทำงานไม่ราบรื่นนักแต่มันก็เป็นงานที่ฉันรัก และฉันก็จะฝ่าฟันมันไปไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม

ปิ๊บ...ปิ๊บ เสียงข้อความในมือถือดังเตือนทำให้ฉันต้องหยุดด้านหน้าข้างทางเพื่อ

หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู ' ไฮ คนดี ถึงที่ทำงานหรือยัง ผมคิดถึงคุณจัง / เจซ ' และเพราะข้อความของเขามันทำให้ฉันยิ้มได้ มีกำลังใจทำงานอย่างบอกไม่ถูก

 

' ถ้าคุณไม่ส่งข้อความมาขัดจังหวะการเดินฉันคงถึงออฟฟิสไปแล้ว ไม่ต้องหนาวหรือเปียก อย่างนี้หรอกสุดหล่อ :) คิดถึงคุณค่ะ/ ไอด้า

ฉันพิมพ์ตอบไปอย่างรวดเร็วในขณะที่หนีบร่มไว้และสองเท้าก็รีบก้าวเดินเพื่อให้เข้าตึกออฟฟิสให้เร็วที่สุด

หลังจากเรื่องวันนั้น แม้ทุกอย่างมันจะแย่แต่เรื่องของฉันกับเจซมันกลับดีขึ้น ถึงเราจะไม่ค่อยได้เจอกันก็ตามแต่เราก็คุยกันตลอด เจซไม่เคยถามถึงเรื่องฉันกับโคลตันอีก เขาเลือกที่จะลืมมันและประคับประคองให้เราทั้งคู่เดินต่อไป แม้ว่าเรื่องของเรามันยังคงเป็นความลับต่อไป

ฉันขึ้นมาถึงออฟฟฟิส โบกมือและทักทายเจนนี่ด้านหน้าทางเข้า เธอยิ้มหวานให้ฉันเช่นกัน " กินกลางวันด้วนกันไหมไอด้า 

" เจนนี่ทำสีหน้ากระตือล้น ดูตื่นเต้น มันต้องมีอะไรแน่ๆ ฉันอดขำกับท่าทางของเธอไม่ได้แต่ก็พยักหน้าตอบตกลงไป 

" เอาซิ เตือนฉันอีกทีก่อนพักเที่ยงนะเจน "

บนโต๊ะฉันมีแฟ้มงานกองใหญ่กองใหญ่ แค่เห็นรู้แล้วว่าวันนี้คงต้องใช้เวลากับมันพอสมควร มีทั้งแฟ้มแคตตาล๊อกผ้าให้เลือกแฟ้มภาพถ่ายชุดคอลลเลคชั่นต่างๆมาให้ดูเพื่อเตรียมงานแฟชั่นที่จะถ่ายลงในหนังสือ ของนิตสารดังในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้า ซึ่งฉันจะต้องดูแลเรื่องเสื้อผ้าหน้า ผมให้เหล่านายแบบนางแบบที่เราดูแลอยู่ ฉันเปิดดูแต่ละเล่มแล้วก็ต้องสะดุดกับภาพถ่ายของเจซ ทำไมกันนะฉันไม่คุ้นเคยกับเขาซักที ดูภาพเขาที่ไรก็ใจเต้นแรง เราเหมือนคนห่างไกลกันทุกที เขาดูดี มีเสน่ห์ มองทีไรไม่เคยเบื่อ ใบหน้าและท่าทางชวนให้หลงใหล ชวนฝัน เป็นทุกอย่างที่ผู้หญิงทุกคนอยากมีโอกาสได้ใกล้ชิด ทุกอย่างที่รวมเป็นตัวเขามันเพอร์เฟค เจซ ไทเลอร์ นี่ระหว่างฉันกับเขามันเรื่องจริงใช่ไหม!

" เฮ้ ไอด้า เธอโอเคไหม " เสียงฮาน่าห์เรียกทำให้ฉันต้องสะดุ้งอย่างไม่ตั้งตัว

" อะไรกัน มาเงียบๆ ฉันตกใจหมดเลย "

" เงียบอะไร ฉันเรียกเธอตั้งหลายครั้งนะ "

" เฮ้อ ช่างเถอะ มีอะไรหรือเปล่าฮาน่าห์ โทรมาเรียกก็ได้นี่นา "

" เรื่องชุดที่จะใส่ถ่ายแบบนิตยสารอ่ะ เลือกได้หรือยัง เราต้องส่งให้ทีมงานดูก่อนนะ ว่าตรงตามคอนเซปงานไหม "

" ไม่ต้องห่วงน่า เพียงแต่คราวนี้นายแบบนางแบบมีใครบ้างล่ะ "

ฮาน่าห์ทำหน้ายิ้มกริ่มแบบมีเลศนัย " อะไรของเธอ ยิ้มอะไร "

" ป๊าวว ก็เห้นเธอนั่งยิ้มดูรูปพ่อเทพบุตรสุดหล่ออยู่คนเดียวนี่ไม่ได้ดูสคริปงานเลยเหรอ ว่ามีใครบ้าง "

ฉันทำหน้าเหรอหราที่ฮาน่าห์รู้ทันว่าฉันนั่งเปิดดูรูปเจซ " ก็ดูคร่าวๆน่ะ ไม่มีอะไรซะหน่อย "

" ก็นั่นล่ะ มีห้าหนุ่มฮ๊อต แล้วก็ ห้าสาวฮ๊อต เพิ่มมาก็คือยัยทีน่าผมแดงคู่ขาของโคลตันนั่นล่ะ

ตอนนี้งานเยอะมาก และงานที่เขาถอดเธอออกก็เอายัยนี่สวมแทนหมดเลย " ฮาน่าห์พูดด้วยน้ำเสียงหมั่นไส้ไม่น้อย 

" โถ่...ฮาน่าห์ ก็ดีแล้วนี่นา ฉันไม่อยากทำงานของโคลตันอยู่แล้ว เธอก็รู้

" เชอะ! ก็ฉันหมั่นไส้ทั้งคู่น่ะล่ะ คนเราถ้าดังด้วยผลงานก็พอว่า อีกอย่างทำเสียภาพลักษณ์วงการด้วย ทุกชุดที่รีเควสมานี่สวนคอนเซปตลอด ไม่รู้จะโป๊เปลือยไปไหน เธอก็ระวังไว้ล่ะยัยนี่ควบทั้งโคลตันทั้งเจซอยู่ด้วย งานนี้ระวังหึงออกหูนะ ยัยนี่มือปลาหมึกด้วยระวังผู้ชายของเธออดใจไม่อยู่ละกัน

ฉันฟังที่ฮาน่าห์พูดแล้วก็ถอนใจอย่างเบื่อหน่าย พยักหน้าอืออออ ฟังฮาน่าห์บ่นกับการทำงานร่วมกับทีน่าอย่างเงียบๆ

                                             

กุหลาบสีชมพูนับร้อยดอกถูกส่งมาที่ออฟฟิสบีบีแอนด์โคในชื่อฉัน ทุกคนในออฟฟิสต่างตื่นเต้นกันใหญ่เพราะมันทั้งเยอะและสวยมากๆ แต่คนส่งคงไม่รู้เลยว่าฉันเป็นเป็นผู้หญิงที่ไม่ชอบสีชมพู! ฉันเซ็นชื่อรับกับพนักงานที่นำมาส่งอย่างงงๆ โดยที่พยายามเดาว่าใครส่งมา เจซไม่มีทางทำอะไรแบบนี้แน่

ฉันหยิบการ์ดสีขาวที่มากับกล่องดอกกุหลาบเปิดออกดู ก็เห็นข้อความที่เป็นลายมือสวยงาม

' ขอโทษนะคนสวย อยากให้เราเริ่มต้นกันใหม่ เรื่องคลิปกับรูปถ่าย ผมจะลบทิ้ง และส่งหลักฐานยืนยันทั้งหมดให้ ผมผิดเองที่บีบบังคับคุณมากไปหวังว่าคุณจะให้โอกาสทานข้าวกับผมซักมื้อ และเราจะได้คุยกันเรื่องนี้ / โคลตัน '

ฉันอ่านข้อความของโคลตันแล้วปิดพับการ์ดไว้ตามเดิม ไม่เข้าใจจริงๆ เขาจะตอแยฉันไปถึงไหนกัน ที่ผ่านมามันก็มากเกินพอแล้ว แม้ว่าฉันจะสบายใจขึ้นมาบ้างว่าอย่างน้อยโคลตันก็ยังรู้สำนึกผิดกับเรื่องที่เขาทำ แต่การที่เขาบอกว่าอยากขอเริ่มต้นใหม่มันคืออะไรกัน เราไม่เคยแม้แต่จะได้เริ่มต้นกันด้วยซ้ำ ฉันอดคิดไม่ได้ว่าโคลตันจะลูกไม้อะไรอีกไหม เพราะจากท่าทางในครั้งสุดท้ายที่เราเจอกันเขาไม่ได้มีท่าทีจะยอมแพ้กับเรื่องนี้เลย เฮ้อ...แค่คิดก็ยิ่งกลุ้ม ฉันควรจะทำยังไงกับมันดี ถ้าคาดการณ์ไม่ผิด โคลตันกำลังยื่นข้อต่อรองกับฉันอีกเป็นแน่ เขามันเจ้าเล่ห์เพทุบายอยู่แล้วด้วย ดูแล้วมันน่าจะหมายความว่าถ้าฉันยอมไปเจอเขาอีกครั้งเขาก็จะลบรูปและคลิปอุบาทว์นั้นทิ้งใช่ไหม!

            ช่วงเย็นหลังเลิกงานที่แสนวุ่นวาย ฉันแวะซื้อของที่ซุปเปอร์มาร์เกต ที่อยู่ไม่ห่างจากอพาร์ทเม้นท์ของเจซนัก คืนนี้เรามีนัดดินเนอร์กันและเจซตั้งใจจะทำมื้อค่ำสำหรับเราสองคน ต้องยอมรับจริงๆว่าเจซเป็นผู้ชายที่ทำอาหารเก่งคนนึงและมันก็อร่อยมากๆ เวลาเขาอยู่ในครัวใส่ผ้ากันเปื้อนแล้วก็เท่ห์ไม่เบาแถมเซ็กซี่เหลือร้าย ท่าทางการทำครัวของเขาดูคล่องแคล่วอย่างกับเชฟมิชลินสตาร์เลยทีเดียว จะมีซักกี่คนที่จะมีโอกาสได้ชิมอาหารฝีมือซุปเปอร์โมเดลสุดหล่อ นี่ถ้าเขาเลิกอาชีพนายแบบแล้วไปเป็นเชฟออกรายการทีวี สาวๆคงมานั่งหน้าจอกันตลอดและผู้หญิงหลายคนคงทำอาหารเก่งขึ้นแน่ๆเลย พอนึกถึงสีหน้ายิ้มหล่อละลายใจที่เขามีให้ฉันเพียงคนเดียวก็ทำให้ฉันอดยิ้มไม่ได้ ฉันจ่ายเงินในซุปเปอร์แล้วเดินหิ้วของพะรุงพะรังเข้าด้านหลังอพาร์ทเม้นท์ของเจซเพื่อที่จะใช้ลิฟท์ที่จอดรถเข้าตัวตึก เพื่อเลี่ยงสายตาสาธาณชนฉันต้องมาขึ้นลิฟท์อีกตัวจากชั้นสามเพื่อขึ้นมายังเพนท์เฮ้าส์ของเขา

ไม่คิดเลยว่าตัวเองต้องมีชีวิตที่ต้องหลบซ่อน คววามหวังที่จะได้คบกันอย่างเปิดเผยเหมือนคนทั่วไป เดินจูงมือกอดคอกันเดินเล่นหรือไปที่ไหนๆทำตัวอย่างคนทั่วไปมันคงจะไม่เกิดขึ้นแน่สำหรับคู่ของเรา

ลิฟท์มาหยุดที่ชั้นบนสุดอย่างรวดเร็ว และพอประตูเปิดเจซก็ยืนรอที่หน้าประตูลิฟท์แล้ว เขายิ้มหล่อแล้วก้าวเข้ามารับของในมือฉันไปถือ แถมโขมยหอมแก้มฉันฟอดใหญ่ 

" เวลคัมโฮม ที่รัก "

ฉันอดขำกับท่าทางเขาไม่ได้เลย ทั้งสีหน้าท่าทางขี้เล่นนั้น และคำพูดของเขามันฟังดูจั๊กกะจี้ อย่างกับว่าเราเป็นคู่แต่งงานใหม่อย่างนั้นล่ะ 

" แก้มคุณเย็นจังไอด้า ไปอาบน้ำก่อนดีไหม ผมใช้เวลาจัดโต๊ะไม่นานหรอกน่าจะพอดีกับคุณอาบน้ำเสร็จ

ฉันยิ้มหวานให้เจซแล้วเดินเข้าห้องไปอาบน้ำตามที่เขาแนะนำ มันช่างเป็นช่วงเวลาที่ดีจริง ที่เรากลับมาเป็นเหมือนเดิม และฉันชอบสายตาท่าทางที่เจซมองฉันตอนนี้ มันอบอุ่นและเขาเป็นของฉันคนเดียว

ฉันตาโตมองอาหารน่าตาน่ากินหลายอย่างที่อยู่บนโต๊ะ มันดูดีเอามากๆจนคิดว่าตัวเองมาดินเนอร์ที่ร้านอาหารนอกบ้าน เจซยืนยิ้มหล่ออยู่ข้างโต๊ะ เขารอเลื่อนเก้าอี้ให้ฉันนั่งอย่างสุภาพบุรุษ มันดูเป็นดินเนอร์ที่ไม่ธรรมดาจริง

" ว้าว...นี่มันสุดยอดมากๆเลย ฉันต้องไปเปลี่ยนชุดไหมจะได้ดูหรูเข้ากับมื้ออาหารนี้ "

" โถ่ คนสวยคุณดูดีอยู่แล้ว นี่แค่อาหารง่ายๆที่ผมทำเป็นเองนะ " เจซยิ้มหวาน หัวเราะขำกับเรื่องชุดและอาหารที่ฉันแกล้งหยอกแซวไป เจซเลื่อนเก้าอี้ให้ฉันนั่งแล้วเขาก็โน้มมาจูบฉันที่ข้างแก้ม

" ทานกันเถอะเดี๋ยวเย็นจะไม่อร่อย เอาไวน์หน่อยไหม "

" ก็ดีค่ะ แล้วก็ช่วยแนะนำเมนูวันนี้ด้วยนะ มันน่ากินมากค่ะเชฟ

เจซยิ้มอย่างภาคภูมิใจ รินไวน์แดงลงแก้วให้ฉันและทำเสียงหล่ออธิบายอย่างกับว่าเชฟโรงแรมห้าดาวมายืนบอกบท 

" ได้ครับคุณผู้หญิง วันนี้เรามี แลมป์สเต็ก แคลมผัดซอสไวน์ขาว และก็ซีซาร์สลัด ง่ายๆแค่นี้เอง "

" เอิ่มคุณเชฟคะ นี่มันไม่ง่ายเลยนะ สเต๊กเนื้อแกะ หอยผัดซอสอย่างเนี้ย เป็นฉันทำนี่ทั้งวันจะเสร็จหรือเปล่าก็ไม่รู้แถมรสชาตินี่ไม่ต้องพูดถึง ไม่อร่อยแน่นอน

เจซหัวเราะเสียงดังอย่างถูกใจ ส่วนฉันยิ้มจ๋อยอย่างรู้ตัวว่าฝีมือการทำอาหารของฉันนั้นแย่ขนาดไหน

" ทานเถอะ ผมจะดีใจมากเลยถ้าคุณทานเยอะๆ คุณผอมไปแล้วรู้ไหม

ฉันยิ้มให้เจซแล้วก็หั่นสเต๊กแกะจิ้มเข้าปาก แล้วก็ต้องเบิกตาโตอย่างไม่ตั้งใจ เจซมองตามฉันแล้วมีสีหน้าเป็นกังวล 

" เป็นอะไรไปไม่อร่อยเหรอ "

ฉันไม่ตอบเขาทันทีได้แต่เคี้ยวไปอมยิ้มไป มันอร่อยอย่างบอกไม่ถูก เนื้อแกะนุ่มหมักอย่างเข้าเนื้อไม่มีกลิ่นสาบ มันอร่อยนุ่มลิ้น ยิ่งจิบไวน์แดงตามไปยิ่งสุดยอดเลย พระเจ้า! มันไม่ยุติธรรมจริงๆที่ให้ผู้ชายที่หล่อเพอร์เฟคขนาดนี้ทำกับข้าวได้อร่อย ถ้ามีคนอย่างเจซมากมายบนโลกนี้ผู้ชายที่เหลือคงหมดทางทำมาหากินกันเลย 

" ใครบอก อร่อยมากจนน่าตกใจเลยล่ะ ฮ่าๆ เจซ นี่คุณไปเรียนทำอาหารที่ไหนมา "

" ก็ผมใช้ชีวิตคนเดียวมาตลอด ผมทานนอกบ้านมาเยอะ ก็จำๆรสชาติเขามา ส่วนวิธีทำกับส่วนผสมก็ดูในเวปหล่ะ มันสนุกดีนะ บางทีการทำอาหารก็เหมือนการทำการทดลอง แต่เอาจริงๆนะ คุณเป็นคนแรกที่ได้ชิมเลยล่ะ ฮ่าๆ "

 " อะไรเนี่ย...หมายความว่าฉันเป็นหนูทดลองเหรอ " ฉันแกล้งทำเสียงสูงตกใจที่ตัวเองตกเป็นเหยื่อของเขา

แต่จริงๆฉันแอบดีใจมากและทำให้รู้สึกว่าตัวเองพิเศษกว่าใคร ฉันรักเขาจริงๆผู้ชายคนนี้ เจซทำให้ฉันลุ่มหลงหมดทั้งตัวและหัวใจ เราทั้งหัวเราะและยิ้มให้กัน แค่มองตาเขาฉันก็ยังคงใจเต้นแรงเหมือนที่เจอกันครั้งแรก เราชนแก้วดื่มไวน์ และก็จัดการอาหารบนโต๊ะจนเกลี้ยง เจซยิ้มอย่างพอใจ ฉันว่าเขาดีใจที่ฉันชอบฝีมือการทำอาหารของเขา

และก็เป็นเจซอีกนั่นแหละที่จัดการเก็บจานชามและทำความสะอาดจนเรียบร้อย ฉันได้แต่เป็นลูกมือเขานิดหน่อย 

" ผมดีใจที่คุณชอบนะ รู้ไหม...ที่รัก ผมว่าผมควรจะได้รางวัลซะหน่อยนะ "

" หืม...ยังไงนะสุดหล่อ ทำอาหารแค่นี้ขอรางวัลกันเลยเหรอ คุณคิดว่าฉันประทับใจขนาดนั้นเลย "

เจซยิ้มกริ่มและโน้มตัวมาหอมแก้มฉัน แต่ฉันแกล้งเบี่ยงหลบและทำเเป็นวิ่งหนี เจซก้าวตามแค่สองก้าวก็รวบฉันอุ้มไว้และซุกหน้าที่เริ่มมีเคราครึ้มขึ้นมาซุกไซร้ ทำให้ฉันจักกะจี้จนหัวเราะออกมาเสียงดังและดิ้นอยู่ในอ้อมแขนเขา เจซไม่ยอมปล่อยฉันลงเขายังคงอุ้มฉันไว้แล้วเดินตรงดิ่งมุ่งหน้าไปห้องนอน

"เฮ้ สุดหล่อจะไปไหนน่ะ...คนบ้าปล่อยฉันลงเดี๋ยวนี้นะ "

" อ๊ะ...โนๆ คนสวย เด็กดื้อต้องถูกทำโทษ ผมขอรางวัลใหญ่เลยแล้วกัน

เจซหยุดเดินเขามองหน้าฉันด้วยสายตายั่วยวน สายตาอันแสนเซ็กซี่นั้นทำให้ฉันต้องเขินอาย เขาก้มหน้าลงมาจูบฉัน ทั้งที่ยังอุ้มฉันอยู่ ฉันถูกอ้อมกอดและกล้ามแขนที่ทรงพลังนั้นห่อหุ้มไว้ และก็ถูกสะกดด้วยแววตาและริมฝีปากที่ยังบดจูบอย่างเรียกร้องไม่หยุดยั้ง เขาอุ้มฉันเดินจนเราไปถึงเตียงนอนด้วยกัน เจซวางฉันลงอย่างทะนุถนอมและดดยที่ปากของเราแทบไม่ได้ห่างออกจากกันเลย จูบของเขานุ่มนวลอ่อนหวานและปลุกเร้า

ฉันเคลิบเคลิ้มเหมือนทุกครั้งปล่อยตัวปล่อยใจไปกับรสสัมผัสอันหอมหวาน ลืมทุกสิ่งอย่างและคล้อยตามจังหวะรักที่เขาหยิบยื่นให้ เจซทำให้ฉันมัวเมาและหลงอยู่ในวังวน บทรักของเขานุ่มนวล เติมเต็มทุกสิ่งอย่าง เราสอดประสานหลอมรวมกันเป็นหนึ่ง มันทั้งสุขล้นและเหมือนล่องลอยในอากาศ อบอวลด้วยความรักความอบอุ่นที่มีให้กัน เสียงเจซพร่ำเรียกชื่อฉันและเขาบอกรักฉันอย่างไม่รู้จบ และฉันเองก็ต้องการเขาอย่างหมดใจ เขาเท่านั้นที่ฉันต้องการ 


Let's chat :)


สวัสดีค่ะเพื่อนๆ ต้องขอโทษทีที่หายไปนาน แต่สัญญาค่ะว่าไม่ทิ้งกันแน่นอน


ขอสปอยล์ให้ทั้งคู่ได้มีเวลาหวีทหวานกันหน่อยนะคะ หลังผ่านอะไรมา

จากนี้จะมีอะไรพลิกผันอีกไหม เอ..ไม่รู้ซินะ 555 


ขอบคุณที่ยังติดตามอ่านกันค่ะ รักทุกคน ^__^


พีต้า

13 ความคิดเห็น