มิสเตอร์เพอร์เฟค (Mr. Perfect)

ตอนที่ 12 : Fashion Week

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 72
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    5 ก.พ. 59

Chapter 12: Fashion Week  

 


ด้านหน้าทางเข้าแบ็คสเตจเต็มไปด้วยเหล่านางแบบ ทีมงานรวมถึงช่างภาพสื่อมวลชน ที่มารอเก็บภาพเบื้องหลัง กว่าจะหลุดเข้ามาถึงด้านในก็เสียเวลาไปค่อนข้างมากทีเดียว ฮาน่าห์ช่วยพาฉันฝ่าฝูงชนเข้ามาด้านในได้อย่างทันเวลา แต่ก็ยังไม่วายที่ด้านในของแบ็คสเตจนั้น ก็แน่นไปด้วยทีมงานและเหล่านายแบบนางแบบ ที่มาร่วมเดินแฟชั่นไม่ต่ำกว่ายี่สิบแบรนด์ดัง ตอนนี้ฉันตื่นเต้นจนปลายมือปลายเท้านั้นมีเหงื่อซึมและเริ่มเปลี่ยนเป็นเย็นเฉียบจากอากาศที่หนาวเย็น 

ฉันไม่เคยร่วมงานหรือเป็นส่วนหนึ่งของงานที่ใหญ่ขนาดนี้มาก่อนเลย ด้านหลังมีเสื้อผ้าซึ่งแขวนเป็นแนวของแต่ละแบรนด์แยกเป็นแถว มีทั้งเบอร์ลำดับที่ในการใส่ชุด กับภาพบล๊อคชอตระโยงระยางไปหมด ฉันหมุนมองไปรอบๆด้วยใจระส่ำ ทุกคนและทุกอย่างเคลื่อนไหวกันเร็วมาก มันดูวุ่นวายและขวักไขว่กว่าตอนอยู่ในสตูดิโอของบีบีแอนด์โคซะอีก เราแทบจะจำใครหรืออะไรที่ผ่านไปผ่านมาไม่ได้เลย ทุกคนต่างเร่งรีบอย่างรู้หน้าที่ของตัวเอง และเหมือนทำงานแข่งกับเวลา 

ฮาน่าห์โบกมือเรียกฉันให้รีบเดินตามเธอไปในส่วนของโซนแต่งหน้าทำผมซึ่งทีมเมคอัพอาร์ททิสและแฮร์สไตล์ลิสรออยู่แล้ว ฉันรู้สึกมึนงงอย่างบอกไม่ถูก มันไม่ใช่ความฝันอีกต่อไปกับการเป็นส่วนหนึ่งของการทำงานด้านแฟชั่นที่ฉันอยากทำมาตลอด ที่ยิ่งไปกว่านั้นคือฉันต้องออกไปเดินเบื้องหน้าโดยมีแต่คนสำคัญในวงการและบุคคลมีชื่อเสียงที่มารอดูงานแฟชั่นในครั้งนี้ ยิ่งคิดก็ยิ่งอยากจะเป็นลม สมองฉันพล่าเบลอและตื่นเต้นจนคิดอะไรไม่ออก ได้แต่นั่งเป็นตุ๊กตาให้ช่างผมช่างหน้าจัดการ ฉันคงเป็นน้องใหม่คนเดียวในงานนี้ เพราะไม่รู้จักใครเลย สาวๆหนุ่มๆนางแบบต่างมีเพื่อนและคุยหัวเราะเล่นกันเหมือนพวกเขาแค่มาแต่งตัวเท่านั้น

            มีเสียงฮือฮาดังขึ้นอีกทางด้านนึงของมุมห้อง ทำให้ทุกคนในห้องแต่งตัวหันไปมอง ฉันหันตามเสียงนั้นเพื่อดูว่าเกิดอะไรขึ้น ก็เห็นแต่กลุ่มคนแน่นขนัดเหมือนล้อมรอบอะไรบางอย่างไว้   เสียงหัวเราะดังร่าเริงอย่างมีเอกลักษณ์ ทำให้เดาได้ไม่อยากว่าใครที่ถูกล้อมหน้าล้อมหลังอยู่ ยังไม่ทันที่ความคิดของฉันจะประติดประต่อกันเสร็จ นางแบบสาวสวยที่นั่งแต่งหน้าอยู่ด้านข้างของฉัน ก็ส่งเสียงครางออกมาอย่างรำพึงรำพัน 

" เจซ... ไทเลอร์ เขาแน่ๆเลย

ฉันแอบลอบมองเธอแว่บนึงก็เห็นสีหน้าชวนฝันและแก้มแดงเรื่อของเธอ นี่ขนาดว่ายังไม่เห็นหน้าเจ้าตัว เขาก็ทำให้สาวๆเพ้อจนหน้าแดงไปแล้ว ฉันมองหน้าสาวน้อยที่นั่งข้างแล้วก็พลอยเขินไปด้วย เมื่อนึกถึงเรื่องของฉันกับเขา พอฝูงชนแยกกระจายออกเพื่อเปิดทางให้นายแบบหนุ่มคนดังไปแต่งตัว ฉันก็เห็นคาร่าเดินหน้ามุ่ยนำหน้าเจซตรงมาทางส่วนแต่งหน้าทำผม ทางเดียวกับที่ฉันนั่งอยู่ เราต่างคนต่างมองสบตากันผ่านกระจก เจซยิ้มให้ฉันขณะที่เดินผ่านไปโซนแต่งตัวของนายแบบ ฉันอดใจเต้นแรงไม่ได้เมื่อเห็นใบหน้าหล่อเหลาและแววตาของเขา อยู่ใกล้กันแค่เอื้อมแต่ก็เหมือน ห่างไกลกันมาก ฉันรู้สึกกลัวและประหม่ากับงานนี้จนอยากได้กำลังใจจากเขา แต่มันก็คงเป็นไปไม่ได้ ที่เราจะคุยกันท่ามกลางสายตาผู้คนมากมายขนาดนี้

            ขณะช่างทำผมกำลังขมักเขม้นกับผมของฉัน สายตาฉันก็แอบเหลือบมองมุมที่เจซนั่ง       มันค่อนข้างไกลแต่ก็คงยังมองเห็นเขาจากมุมเฉียง เจซนั่งยิ้มหวานให้ช่างแต่งหน้าทำผม ในขณะที่เขามีช่างภาพและทีมสัมภาษณ์จากที่ไหนไม่รู้มานั่งคุยด้วยและถ่ายภาพเบื้องหลังการทำงานของเจซ พอมองเขาจากตรงนี้มันก็ยิ่งทำให้รู้ว่าเขานั้นห่างไกลกับฉันแค่ไหน เจซเป็นนายแบบสุดฮอตขายดี รูปหล่อที่สุดในทศวรรษนี้ก็ว่าได้ เวลาของเขาเป็นเงินเป็นทองจริงๆ

คิวเดินแบบของฉันใกล้ถูกเรียกตัวแล้วฮาน่าห์บอกให้ฉันไปเตรียมตัวและได้เวลาใส่เสื้อผ้าชุดแรกแล้ว ฉันขอตัวจากเธอเพื่อไปห้องน้ำและสงบสติอารมณ์ตัวเอง ยิ่งใกล้เวลาต้องออกไปเดิน ใจฉันยิ่งเต้นรัว ด้วยความตื่นเต้นตื่นเวที ฉันเดินมาทางด้านหลังที่เป็นทางเดินไปยังห้องน้ำโดยที่ไม่รู้ว่ามีใครเดินตามมา

 เจซเดินตามมาด้านหลังและคว้าแขนให้ฉันเดินเลี้ยวตามเขาไปทางห้องเก็บของด้านหลังอย่างไม่ทันตั้งตัวพอถึงตรงที่ลับตาคนแล้วเขาก็ดึงฉันเข้ามากอดจูบที่ซอกคอแผ่วเบา 

" วันนี้คุณสวยมาก ไอด้า ผมแทบอดใจไม่ไหวตอนที่มองคุณแต่งหน้าทำผม

เจซมองฉันด้วยสายตาเร่าร้อนมันแฝงแววความต้องการอยู่ภายใน ฉันไม่รู้เลยว่านอกจากฉันแอบมองเขาแล้วเขายังแอบมองฉันกลับมาด้วย เขาใช้มือประคองใบหน้าฉันให้มองสบตาเขาแล้วโน้มลงมาจูบฉันที่หน้าผากแทนที่จะเป็นที่ปาก

" นี่ถ้าคุณไม่แต่งหน้าเสร็จแล้ว ผมจะจูบคุณให้หายอยากเลยล่ะ

สายตาขี้เล่นกรุ้มกริ่มของเขาทำให้ฉันลืมความประหม่าเปลี่ยนเป็นเขินอายเขาแทน ฉันหัวเราะเบาๆและเขย่งขึ้นจูบเจซที่แก้มเบาๆ เขาเองก็แต่งหน้าเสร็จแล้ว สวมเพียงเสื้อคลุมสีดำเข้มที่เหมือนชุดคลุมอาบน้ำแบบสั้นเท่านั้น 

" คุณไม่เปลี่ยนเสื้อผ้าเหรอเจซ คิวของคุณก่อนหน้าฉันนี่นา "

" ผมเปลี่ยนแล้ว นี่ชุดแรกของผมเลย หนาวชะมัด

เจซยิ้มเขินๆแล้วแหวกเสื้อคลุมให้ฉันดู ชุดของเขามีเพียงกางเกงขาสั้นผ้าพิมพ์ลายของแบรนด์ดังแค่นั้น ช่วงอกเขาเปลือยเปล่าและถูกโชลมด้วยน้ำมันสีแทนผสมประกายทองให้ดูระยับสะท้อนกับไฟ ฉันมองสำรวจเรือนร่างเขาแล้วก็ต้องใจเต้นแรง มันดูเซ็กซี่และเร่าร้อนสุดๆไปเลย ไม่น่าแปลกใจว่าทำไมเขาเป็นนายแบบที่ถูกเลือกให้ถอดเสื้อถ่ายแบบบ่อยที่สุด เพราะกล้ามเนื้อที่สวยงาม แผงอกกำยำ มัดกล้ามที่ไม่ใหญ่จนเกินไปและได้รูปสวย เขาทำให้ทั้งชายจริงหญิงแท้หวั่นไหวได้พอๆกัน ฉันยิ้มให้เขาด้วยสีหน้าบ่งบอกว่าพอใจกับสิ่งที่เห็น 

" ฮู้...เวทีแฟชั่นวีคคงร้อนเป็นไฟตั้งแต่เปิดเลยนะเนี่ย "

ฉันเอ่ยแซวเขาอย่างขำๆ แล้วเจซก็ดึงมือฉันขึ้นมาจูบทั้งสองข้าง 

" อย่าแซวน่าคนสวย มือคุณเย็นจัง ตื่นเต้นใช่ไหม เวทีแรกของคุณเลยนี่

ฉันพยักหน้าให้เขาเป็นเชิงตอบ 

" ไม่ต้องกลัวน่า คุณทำได้อยู่แล้ว เวลาเดินออกไปคุณแค่มองไปไกล อย่าไปมองหน้าใครหรือสะดุดสายตาอยู่กับอะไรนานๆ มองผ่านๆทั่วๆเหมือนว่าเราสบตากับทุกคนพร้อมทั้งก้าวเดินอย่างมั่นใจ นั่นแหละเคล็ดลับที่ผมจะบอก

เขาพูดจบก็ดึงฉันเข้ามากอดอีกรอบ ฉันสวมกอดเขาตอบและพยายามรวบรวมสติ สมาธิของตัวเองกลับมา คำพูดและอ้อมกอดของเจซทำให้ฉันรู้สึกดีมากจริงๆ " ขอบคุณนะคะเจซ "

" ผมเป็นกำลังใจให้อยู่แล้ว ผมต้องไปก่อนนะแล้วเจอกันตรงรันเวย์ " เจซส่งยิ้มเท่ห์ๆละลายใจให้ฉันก่อนเดินจากไปตามทางเดิน

     ใกล้ถึงคิวของฉันที่จะต้องไปเดินอวดโฉมบนรันเวย์แล้ว ฉันยืนต่อแถวอยู่กลับกลุ่มนางแบบสาวสวย ของบีบีแอนด์โค แถวค่อยๆร่นสั้นไปทีละคนและอีกไม่กี่คิวก็จะถึงตาฉันแล้ว ฉันระบายลมหายใจเฮือกใหญ่ เรียกความมั่นใจของตัวเอง ชุดที่ฉันใส่เป็นสีดำค่อนข้างสั้นและแหวกสูงโชว์ทั้งช่วงอกและโคนขา ของฉันอย่างมาก แต่สำหรับเวทีแรกมันก็คงดีกว่าชุดยาวรุ่มร่าม ไม่งั้นฉันอาจจะสะดุดชายกระโปรง ให้ขายหน้าก็เป็นได้ ฉันว่าถ้าเจซเห็นชุดนี้ เขาต้องถลึงตามองฉันแบบดุๆแน่นอน เพราะเขาไม่ชอบให้ฉันแต่งตัวโป๊ ฉันอมยิ้มเมื่อนึกถึงความหัวโบราณของเจซ  เสียงคนคุมสเตจหันกลับมาบอกให้ฉันเตรียมตัวเมื่อคนที่อยู่หน้าฉันเดินออกไป

ตาฉันแล้ว! อื้ย...!!!

ฉันเริ่มต้นก้าวขาข้างที่ถนัดที่สุดออกไปให้ตัวเองมีความมั่นคงในก้าวแรกตามอย่างที่เรียนรู้มาจากการฝึกเดิน ตามองตรงด้านหน้า สีหน้าเรียบเฉยแต่ทว่าใช้สายตาบ่งบอกอารมณ์ หูจับจังหวะเพลงและการเดินของตัวเอง

เวทีแฟชั่นวีคขาวโพลนทอดยาวอยู่เบื้องหน้าฉัน ด้านข้างเวทีรูปตัวทีมีผู้ชมรายล้อมเต็มไปหมด ที่นั่งแถวหน้าแทบไม่มีช่องว่างเลย นอกนั้นก็ล้อมรอบไปด้วยช่างภาพและกล้องวีดีโออีกนับสิบ แสงแฟลซวิบวับทำให้เสียสมาธิได้เล็กน้อยแต่ก็ไม่มากนักเพราะมันไม่สว่างจ้าเหมือนกลางเวทีที่ต้องเดินไป ดูเหมือนระยะการเดินนั้นยาวไกลและไม่ถึงส่วนปลายเวทีซักที มันไม่ง่ายเหมือนตอนซ้อมเลย ฉันเริ่มบ่นกับตัวเองในใจ แต่ก็ตั้งหน้าตั้งตาเดินต่อไปจนสุดปลายเวที ก่อนที่จะหยุดยืนและหมุนตัวกลับตามสเต็ป สายตาฉันก็สะดุดกับใบหน้าเดียวที่ฉันรู้จัก ' โคลตั '

แขกในงานแฟชั่นวีคคนเดียวที่ฉันรู้จัก โคลตันอยู่ในชุดสูทแบลคไทด์สีดำเรียบ ผมน้ำตาลแกมทอง และดวงตาสีน้ำตาลที่ดูเจ้าชู้ในเชิง เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวของเขาซึ่งทำให้ดูหล่อเหลาและมีเสน่ห์อย่างประหลาด เขาส่งยิ้มมาอย่างให้กำลังใจ ฉันยิ้มมุมปากตอบเขา ก่อนจะหมุนตัวกลับและเดินกลับไปตามทางยาวเดิม พอเดินเข้าไปถึงด้านหลังสเตจฉันก็รู้สึกโล่งใจเหมือนยกภูเขาออกจากอก ฮาน่าห์และสเตล่ายืนยิ้มหวานรอฉันและสวมกอดอย่างให้กำลังใจ สเตล่าตบใหล่ฉันเบาๆและเอ่ยชม

" ทำดีมากไอด้า เอาล่ะไปเปลี่ยนชุดต่อไปได้ ฝากด้วยนะฮาน่าห์ " ฉันเดินตามการจูงของฮาน่าห์ไปและก็ไปเจอกับเจซที่ยืนพิงกำแพงต่อแถวที่จะขึ้นเดินรอบต่อไปของชุดที่สอง

เขาเปลี่ยนไปอยู่ในชุดสูทร่วมสมัยที่ปักดิ้นทองผสม มันทำให้เขาดูเหมือนเจ้าชายในเทพนิยาย เจซยิ้มให้ฉันแล้วทำสีหน้าแบบยียวนส่งสายตาดุๆสำรวจเรือนร่างฉัน แล้วส่ายหน้ายิ้มเหมือนบอกให้รู้ว่าชุดที่ฉันใส่นั้นไม่ผ่านมันโป๊เกินไป แต่สุดท้ายเขาก็ยิ้มแล้วส่งจูบให้ฉันโดยไม่พูดอะไรเมื่อแถวเดินแบบของเขาเริ่มขยับไปด้านหน้า การแสดงออกของเขาทำให้ทั้งฉันและฮาน่าห์ต้องหน้าแดง

" เจซดูคลั่งเธอมากเลยนะไอด้า เห็นสายตาของเขาไหม คงอยากจะกินเธอทั้งตัว "

" บ้าน่า ฮาน่าห์ เจซน่ะกวนประสาทจะตาย " ฉันพูดนินทาผู้ชายตัวเองแล้วก็อดขำไม่ได้

            การเดินแบบชุดที่สองเป็นไปอย่างง่ายดาย ฉันเริ่มเป็นธรรมชาติกับมัน ความจริงแล้วฉันรู้สึกตัวเองเป็นเหมือนหุ่นยนต์ที่เลื่อนไปตามรางสายพานมากกว่า ฉันได้ยินเสียงปรบมือเป็นระลอกสำหรับการโชว์เสื้อผ้าชุดสุดท้าย โดยดีไซน์เนอร์แต่ละคนก็จะออกไปเดินปิดท้ายบนรันเวย์ในแต่ละคอลเลคชั่น และทีนี้ก็ถึงตาฉันและสเตล่ารวมถึงดีไซน์เนอร์ของบีบีแอนด์โคที่จะต้องออกไปบ้าง เสียงปรบมือดังกึกก้องเมื่อเราทั้งสามคนก้าวออกไปด้านหน้าเวทีและโค้งขอบคุณแขกผู้มีเกียรติทุกท่าน เสียวพิธีกรเอ่ยชื่อแบรนด์ของเราและตามด้วยชื่อฉันว่าเป็นดีไซน์เนอร์คนใหม่สำหรับคอลเลคชั่นสุดท้ายของบีบีด้วย มันตื่นเต้นที่ได้ยินเสียงบอกต้อนรับดีไซน์เนอร์น้องใหม่อย่างฉัน และรู้สึกตื่นเต้นกว่าตอนที่เดินแบบไปสามชุดซะอีก

 เราทั้งสามเตรียมหันหลังกลับ หลังจากโค้งเคารพแขกผู้มีเกียรติ แต่แล้วก็มีเสียงร้องเกรียวกราวจากแขกรอบๆเวทีและเสียงปรบมืออีกรอบ และเสียงพิธีกรพูดชื่อใครบางคนบนเวทีและเรียกให้พวกเรารอก่อน หลังจากหูอื้อตาลายจากเสียงต่างๆรอบเวที ฉันก็เห็น โคลตัน แกรมป์ เดินขึ้นมาบนเวทีพร้อมกุหลาบช่อใหญ่ตามด้วยลูกน้องของเขาที่ถือมาอีกสองช่อ โคลตันเดินยิ้มเข้ามาแล้วส่งกุหลาบให้เราคนละช่อ เขามอบให้สเตล่าเป็นคนแรก ตามด้วยดีไซน์หลักของแบรนด์และให้ฉันเป็นคนสุดท้าย ฉันรับกุหลาบจากเขาและเอ่ยขอบคุณ โดยไม่ทันตั้งตัวโคลตันก็ดึงฉันไปสวมกอดและจูบที่ข้างแก้ม สื่อมวลชนต่างรุมถ่ายภาพเราทั้งคู่จนแสงแฟลซทำให้ฉันตาพล่ามัวไปหมด 

โคลตันกระซิบข้างหูฉันแผ่วเบา

" วันนี้คุณสวยจนผมไม่อยากละสายตาเลย " เขาฉวยโอกาสแอบจูบที่ฉันที่หลังใบหู จนทำให้ฉันหน้าแดงซ่านไปหมด นักข่าวและสื่อต่างๆยังคงรุมเราและส่งเสียงแย่งกันขอให้เราถ่ายภาพคู่

ฉันพยายามผละออกจากโคลตันแต่เขาก็ยังโอบเอวและดึงฉันให้เบียดถ่ายรูปเคียงข้างเขา

ก่อนที่ทุกอย่างจะชุลมุนวุ่นวายไปกว่านี้ พิธีกรจึงรีบประกาศขอบคุณทุกแบรนด์ที่มาร่วมงานแฟชั่นวีคคราวนี้ รวมถึงสปอนเซอร์ใหญ่ในการจัดงานซึ่งก็ไม่น่าแปลกที่มีชื่อโคลตัน มหาเศรษฐีหนุ่มรวมอยู่ด้วย มิน่าเขาถึงได้อภิสิทธิ์ขึ้นมาบนเวทีแบบนี้ งานนี้บีบีแอนด์โคได้หน้าสุดๆและก็คงฮือฮาเป็นข่าวทั้งอาทิตย์ คนที่หน้าบานและยิ้มให้กับแผนที่เข้าล๊อคก็คงไม่ใช่ใครอื่น นอกจากสเตล่าที่ยิ้มไม่หุบตั้งแต่ลงจากเวที 

ฉันเดินตามกลับเข้ามาหลังเวทีเป็นคนสุดท้าย และคนที่ยืนรอฉันอยู่ด้านหลังก็ไม่ใช่ใคร ' เจซ ' คนที่ฉันไม่อยากจะให้เห็นเหตุการณ์ด้านนอกทั้งหมด แต่เดาว่าเขาคงรู้ ถึงได้ยืนหน้ามุ่ย สีหน้าเคร่งเครียดที่สุด

ฉันเดินตรงเข้าไปหาเจซอย่างจ๋อยๆ แต่มันก็เป็นสิ่งที่ฉันไม่คาดคิดเหมือนกันนี่นา

" เจซ...คุณจะกลับเลยหรือเปล่า "  

" ไอด้า! เรื่องคุณกับโคลตันคิดจะบอกผมเมื่อไหร่กัน " น้ำเสียงและสีหน้าของเจซดูก็รู้ว่าเขาโกรธมาก

" ไม่มีอะไรนี่ เขาแค่มาแสดงความยินดีกับทีมแค่นั้น "

" งั้นเหรอ คุณคิดว่าผมโง่หรือไง! ทำไมจะดูไม่ออกว่าโคลตันไม่ใช่แค่สปอนเซอร์ ไม่งั้นมันจะกล้าถึงเนื้อถึงตัวคุณและออกสื่อขนาดนั้นรึไง ผมไม่ชอบให้ใครมาปั่นหัวเล่นนะ ขอให้รู้ไว้ด้วย "

น้ำเสียงขี้โมโห และท่าทีที่เกเรของเขาแสดงออกมาเต็มที่ ยังไม่ทันที่จะโต้ตอบหรืออธิบายอะไรกลับไป เจซดึงข้อมือฉันกระชากให้เข้ามาใกล้ตัวเขาแล้วโยนดอกไม้ทิ้ง เขาไม่สนใจสายตาของทีมงานที่ยังเหลืออยู่ในส่วนแบ็คสเตจเลย เขาดึงให้ฉันเดินตามออกไป อยู่ดีๆสเตล่าก็เข้ามาขวาง 

" เจซ ใจเย็นหน่อยอย่าวู่วาม มันจะเสียทั้งสองคน ปล่อยไอด้าซะฉันจะไปส่งเธอที่บ้านเอง

เจซมองหน้าสเตล่าอย่างท้าทายและดูไม่แคร์ 

" ผมไม่สน ไอด้าต้องกลับกับผม " สเตล่าส่ายหัวและทำสีหน้าจริงจังใส่เจซ 

" ไม่ได้ ออกไปตอนนี้ทั้งเธอทั้งไอด้าก็โดนรุมแน่ๆ แค่เรื่องโคลตันเมื่อกี้ก็คงเล่นข่าวกันมันแล้ว เธอจะให้เรื่องเธอสามคนกลับมาให้นักข่าวเล่นอีกหรือไง " ยังไม่ทันที่เจซจะพูดอะไร สเตล่าก็พูดต่ออีก

" เจซ ขอร้องล่ะ ถ้าเธอไม่เห็นแก่ใครก็น่าจะเห็นแก่ ไอด้าบ้าง วันนี้เสียงตอบรับในฐานะดีไซน์เนอร์หน้าใหม่เป็นไปด้วยดี มันมีผลกับงานอย่างมากเธอก็น่าจะรู้ "

" อย่าบอกนะว่านี่เป็นแผนของคุณ สเตล่า! ผมไม่ยอมให้คุณใช้ไอด้าหาชื่อเสียงเข้าบริษัทแน่นอน "

 เจซมองหน้าสเตล่าแล้วก็หันมาทำหน้าขุ่นเคืองใส่ฉัน ฉันตบแขนเจซเบาๆเหมือนเป็นการเตือนเขาและก็บอกให้รู้ว่าฉันเห็นด้วยกับสเตล่า เจซมองหน้าฉันนิ่งนานแล้วเขาก็ปล่อยแขนฉันให้เป็นอิสระ เขาส่ายหน้าอย่างหงุดหงิด ไม่พูดอะไรแล้วก็เดินออกไปจากตรงนั้น โดยปล่อยฉันไว้กับสเตล่า

13 ความคิดเห็น

  1. #9 เกียรติ์ (@iamkuslin) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2559 / 23:36
    เจซเซ็กซี่สุด ๆ ค่ะ 
    #9
    1
    • #9-1 peetashila (@peetashila) (จากตอนที่ 12)
      6 กุมภาพันธ์ 2559 / 23:59
      ชอบเหมือนกันค่า ยิ่งเขียนยิ่งหลงรักผชคนนี้☺️
      #9-1