มิสเตอร์เพอร์เฟค (Mr. Perfect)

ตอนที่ 11 : Together

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 70
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    1 ก.พ. 59

Chapter 11: Together



 

ฉันนอนลืมตาโพลงอยู่ในความมืดที่มีแค่แสงสว่างลอดมาจากช่องหน้าต่างด้านข้างเตียง ไม่อยากจะเชื่อว่าในที่สุดฉันกับเจซก็มาลงเอยกันเหมือนเดิม ฉันอยู่ในอ้อมกอดของผู้ชายสุดเพอร์เฟคและนอนหนุนแขนเขาอย่างคุ้นเคย ต่างกันที่เขาพาฉันมาที่ห้องของเขาไม่ใช่ห้องของฉันอย่างเคย  

ฉันจำได้ถึงความประหม่าเมื่อเข้ามาในห้องนอนเขาเป็นครั้งแรกและก็เห็นเตียงไม้หลังใหญ่โบราณที่มีผ้าปูสีขาวตั้งตระหง่านกลางห้อง เฟอร์นิเจอร์ที่ตกแต่งห้องเขาดูเป็นแนวคลาสสิคผสมแอนทีคทั้งนั้น มันช่างขัดกับอายุและความเป็นคนรุ่นใหม่ที่อยู่ในวงการแฟชั่นอย่างเขานัก ห้องของเจซตกแต่งโดยเน้นโทนสีขาว ดำ น้ำตาล มันบ่งบอกว่าเขาเป็นผู้ชายที่ชอบความเรียบง่ายและดูลึกลับในที ฉันขยับตัวซุกเข้าหาอ้อมกอดของเขาโดยที่ไม่รู้ว่าคนที่นอนข้างๆกันนั้นก็ยังคงไม่หลับและนอนลืมตาโพลงอยู่เช่นกัน เจซกอดกระชับฉันแน่นขึ้นเมื่อฉันซบอยู่บนอกของเขา เสียงลมหายใจของเขายังคงผ่อนคลายและสม่ำเสมอจนฉันคิดว่าเขาหลับสนิทและไม่อยากขยับตัวบ่อยให้เขาตื่น 

เมื่อนึกถึงเซ็กที่เร่าร้อนของเราเมื่อชั่วโมงที่ผ่านมา มันก็ยิ่งตอกย้ำให้แน่ใจว่าฉันคงขาดเขาได้ยากเช่นกัน  เวลาร่วมรักกันมันเหมือนมันเป็นการบอกรักกันอย่างนึง เจซทั้งปรนเปรอและให้ความสุขแก่ฉัน เราเข้ากันได้อย่างดีต่างคนต่างให้ความสุขซึ่งกันและกัน มันทั้งมีความสุขและอบอุ่นอย่างประหลาด ฉันไม่รู้ว่าเรื่องของเราได้คลี่คลายไปทางไหนแต่แค่ยังมีเขาอยู่ ในใจฉันมันก็มีความสุขมากมาย

เจซดึงฉันเข้าไปในอ้อมกอดให้แน่นขึ้นและจูบที่ผมของฉัน เขายังไม่หลับหรือนี่ ฉันได้ยินเสียงเขาระบายลมหายใจออกมาเหมือนคนที่ครุ่นคิดอะไรอยู่ " เจซ...ฉันทำให้คุณตื่นหรือเปล่า "

" ไม่หรอก ผมแค่นอนคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย คุณโอเคนะ "

" อื้ม...ฉันก็เหมือนกัน มันแปลกที่น่ะ คุณไม่เคยพาฉันมาที่ห้องมาก่อน และฉันก็ไม่คิดว่าเราจะกลับมาคบกันอีก "

" ทำไมล่ะ ไม่เห็นแปลกในเมื่อเราก็ยังต้องการกัน นี่เป็นครั้งแรกเหมือนกันนะที่ผมพาผู้หญิงมาที่ห้อง และมีอะไรกันบนเตียงของตัวเอง

คำบอกเล่าของเจซทำให้ฉันประหลาดใจ แต่ก็ทำให้รู้สึกดีที่ฉันได้นอนเตียงนี้เป็นคนแรก ฉันหัวเราะเบาและกอดไหล่เขาแน่นขึ้น

" ถูกใจงั้นเหรอคนสวย จะต่ออีกรอบไหมล่ะ " ฉันตีเขาที่อกเบาๆและดันตัวออกห่าง " บ้าเหรอ! คุณนี่ อย่ามาหื่นกับฉันนะ คุณจะไปส่งฉันหรือเปล่า พรุ่งนี้ฉันต้องทำงาน "

" ม่าย... ไอด้า ผมไม่ไปส่งคุณหรอกนะ

เจซทำเสียงสูง ส่ายหน้ายิ้มๆจนฉันไม่เข้าใจ และยันตัวขึ้นจากเตียงเพื่อนอนคว่ำและมองหน้าเขา สายตาเขาดูขี้เล่นและเจ้าเล่ห์น่าดู เจซมองหน้าฉันแล้วนอนยิ้ม 

" งั้นฉันกลับเองก็ได้ " ฉันตอบเขากลับด้วยน้ำเสียงแง่งอน

" มีน้ำใจจริงนะสุดหล่อ พามาแล้วทิ้งให้กลับเอง ถ้าไม่ลำบากจนเกินไปช่วยเรียกแท๊กซี่ให้หน่อยก็แล้วกัน

ฉันขยับตัวจะลุกขึ้นนั่งและยังไม่ทันจะดึงผ้าห่มขึ้นมาปิดหน้าอกตัวเอง เจซก็ดึงกระตุกแขนฉันและยกทั้งตัวฉันให้ไปทับบนตัวเขาอย่างง่ายดาย เขาไม่ได้พูดอะไรเพียงแต่ใช้มือโน้มประคองใบหน้าฉันให้ลงไปรับจูบที่ปลุกเร้าและบดเบียดจากเขา เจซจูบฉันเนิ่นนานและมันกระตุ้นทุกส่วนในร่างกายของเราทั้งคู่ให้พร้อมจะร่วมรักกันได้อีก 

" ว่าไงจะต่อไหม หรือยังอยากกลับบ้านอีก

ฉันเขินอายจนแก้มแดงไม่รู้จะตอบเขาว่าไง ในเมื่อฉันเองก็ไม่อยากหยุดเลยด้วยซ้ำ เจซหัวเราเบาในลำคอและพลิกให้ฉันนอนหงายโดยมีเขาตามมาทาบทับ เขาจูบฉันอย่างเร่าร้อนและหื่นกระหายเช่นเคย แล้วบทรักรอบสองของเราก็เริ่มขึ้นอย่างไม่ต้องรอ

            ฉันไม่รู้ว่าตัวเองเผลอหลับไปตอนไหนและนานเท่าไร จนได้ยินเสียงน้ำจากในห้องน้ำดังออกมาเบาๆ เจซคงกำลังอาบน้ำอยู่ ฉันมองนาฬิกาข้างเตียงดูเวลาแล้วก็ยังเช้าอยู่มาก จนไม่อยากจะรีบตื่นและปวดเมื่อยไปทั้งตัว ฉันยังคงนอนกลิ้งไปกลิ้งมาบนเตียงกว้างอย่างเกียจคร้าน และก็ไม่นานที่เจ้าของเตียงนุ่มสบายเดินออกมาจากห้องน้ำ เจซพันแค่ผ้าขนหนูช่วงล่าง ปล่อยให้ไหล่และอกกว้างที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามที่สวยงามเปล่าเปลือย มันช่างยั่วยวนใจนัก ฉันอดไม่ได้ที่จะมองสำรวจเรือนร่างเขาอีกครั้ง เจซมองหน้าฉันและยิ้มมุมปาก 

" ว่าไง หลับสบายไหม "

" อื้ม...สบายมากเลยล่ะ คุณตื่นเช้าจัง "

" ผมว่าจะมาเตรียมอาหารเช้าให้คุณน่ะ

เขายิ้มให้ฉันอย่างอบอุ่นแล้วเดินหายเข้าไปในโซนตู้เสื้อผ้าแบบวอล์คอิน และก็ยังคงคุยกับฉันต่อในขณะที่ฉันได้ยินเสียงเขาเปิดตู้ เดาว่าคงแต่งตัวอยู่ในนั้น 

" ไอด้า ปกติตอนเช้าคุณกินอะไร นอกจากกาแฟน่ะ " ฉันนั่งอมยิ้มอยู่บนเตียงและอดขำไม่ได้เรื่องการทำอาหารของเจซ

เป็นไปได้หรือนี่ที่ฉันจะได้ทานอาหารเช้าฝีมือนายแบบสุดหล่อและฉันไม่เคยรู้เลยว่าเขาทำอาหารเป็นด้วย

" ปกติฉันทานแค่ขนมปังกับกาแฟน่ะ ฉันว่าเดี๋ยวฉันไปซื้อกาแฟแถวออฟฟิสก็ได้ คุณไม่ต้องทำหรอก "

" กลัวผมทำไม่อร่อยหรือไง เอาน่าให้เจ้าบ้านแสดงฝีมือหน่อย

ฉันตอบตกลงเขาและเดินไปเข้าห้องน้ำอย่างอารมณ์ดี อยากรู้เหมือนกันว่าเขาจะทำอาหารเช้าออกมาหน้าตาเป็นยังไง ฉันเดินเข้าห้องน้ำและก็เห็นว่าเจซเตรียมทั้งแปรงสีฟันและผ้าขนหนูให้ฉันแล้วในห้องน้ำ เขาเป็นผู้ชายที่ช่างเอาใจใส่จริงๆ

            ใช้เวลาอาบน้ำแต่งตัวไม่นาน ฉันก็ออกมาจากห้องน้ำในชุดกระโปรงเดรสสีน้ำตาลตัวเดิม กลิ่นกาแฟหอมกรุ่นส่งกลิ่นเข้ามาถึงในห้องนอนและยังคงมีกลิ่นอาหารหอมๆเข้ามาอีก มันทำให้น้ำย่อยฉันทำงานทันที ฉันแต่งหน้าบางๆที่หน้ากระจกด้วยเครื่องสำอางที่ติดตัวมา

มีเสียงเคาะประตูห้องเบาก่อนหน้าแล้วเจซก็เปิดเข้ามา เขายิ้มกริ่มเดินเข้ามาหาฉันและสวมกอดที่ด้านหลัง เขาจูบฉันที่ต้นคอเบาๆอย่างหยอกเย้า 

" น่ากินกว่าอาหารเช้ามาก นี่ไอด้า คุณจะใส่ชุดเดิมไปทำงานเหรอ "

เจซหมุนตัวฉันให้มาเผชิญหน้ากับเขา แล้วมองสำรวจฉัน ยิ้มอย่างแซวๆกึ่งล้อเลียน "

 " ก็คุณมีเวลาให้ฉันกลับไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนไปทำงานไหมล่ะ " เจซหัวเราะอย่างชอบใจแล้วดึงฉันให้เดินตามเขาไปที่ส่วนของตู้เสื้อผ้า เขาหยิบสเวตเตอร์สีครีมขาวเรียบๆที่ดูเหมือนว่าใส่ได้ทั้งผู้หญิงผู้ชายส่งให้ฉัน  นี่คงเป็นเสื้อที่ตัวเล็กสุดของเขาแล้วมั้งแต่มันก็ใหญ่กว่าตัวฉันอยู่ดี ฉันรับเสื้อมา ยิ้มให้เขาแล้วสวมทับชุดเดรสของตัวเอง มันก็ดูเข้ากันไปอีกแบบในลุคเก๋ๆ เดรสสามส่วนทับด้วยสเวตเตอร์

" โอเค สวยแล้ว ไปทานอาหารเช้ากันเถอะ "

อาหารเช้าที่ถูกจัดวางอยู่บนเคาน์เตอร์บาร์ในส่วนครัวนั้นส่งกลิ่นหอมยั่วน้ำลาย เจซเดินอ้อมไปเคาน์เตอร์ที่อยู้ด้านหลังอีกด้านเพื่อรินกาแฟ ฉันแทบไม่เชื่อสายตาว่าจะได้เห็นอาหารเช้าเรียบง่ายแต่หน้าตาดีเหมือนคนทำ ในจานนั้นมีออมเลทและขนมปังเฟรนซ์โทตส์ปิ้งส่งกลิ่นยั่วยวนอยู่ 

เจซยื่นแก้วกาแฟให้ฉันและเขาทำหน้าแบบว่าภูมิใจกับฝีมือของตัวเองสุดๆ ฉันอดขำกับท่าทางน่ารักของเขาไม่ได้เลย 

" เป็นไง พอทานได้ไหมครับคุณผู้หญิง " ฉันพยักหน้างึกๆและยิ้มหวานให้เขา แล้วเริ่มลงมือทานอาหารเช้าตรงหน้า " อื้ม...อร่อยจัง ฉันชอบออมเลท คุณไม่ได้ใส่หอมใหญ่ลงไป ค่อยยังชั่วหน่อย " เจซหัวเราะเบาๆแล้วมองหน้าฉัน

" ก็คุณไม่ชอบกินหอมใหญ่นี่นา "

" คุณรู้ได้ไง ฉันเคยบอกเหรอ "

" เปล่า ผมเห็นคุณเขี่ยทิ้งทุกครั้งเวลาเราทานอาหารกัน แล้วมันถูกใส่ลงมาน่ะ

ฉันยิ้มให้เขาและเอียงตัวไปจูบที่แก้มเขาอย่างให้รางวัล เจซหัวเราะชอบใจและจูบฉันกลับในทันที จนฉันคิดว่าเราอาจจะกินอาหารเช้าไม่เสร็จก็เป็นได้

" ผมว่าวันนี้คุณโดดงานดีกว่ามั้ง " เจซทำสีหน้าเว้าวอนหลังจากที่เราทานอาหารเช้าเสร็จ ฉันส่ายหน้ายิ้มๆ จุ๊ปากบอกเขา " โนๆ ไม่ได้ค่ะ วันนี้ฉันมีหลายอย่างที่ต้องทำก่อนงานแฟชั่นวีค เมื่อวานก็ไม่ได้เข้าออฟฟิส "

เจซดึงฉันเข้ามากอด ทำสีหน้าเหมือนเด็กขี้อ้อน จนฉันแทบจะใจอ่อน สายตาเขามันช่างเซ็กซี่และเว้าวอนอะไรอย่างนี้ 

"  ไอด้า ย้ายมาอยู่กับผมไหม "

อยู่ดีๆเขาก็เปลี่ยนสีหน้าเป็นจริงจังและถามคำถามอย่างที่ฉันไม่คาดคิดว่าจะได้ยินจากเขา 

" พูดเป็นเล่นน่าเจซ รู้ตัวไหมว่าพูดอะไรออกมา  "

" ผมไม่ได้พูดเล่นนะ ผมจริงจัง! คุณคิดไหมว่าถ้าเราจะคบใครซักคน เราควรจะรู้จักกันให้มากกว่านี้

ผมไม่เคยอยู่ร่วมบ้านกับใคร หรือตื่นนอนมาพร้อมกับผู้หญิงคนไหน แม้แต่ทำอาหารให้กิน

ก็ไม่เคย แต่...กับคุณมันต่างกัน มันรู้สึกดีจนอยากทำอะไรให้หลายๆอย่างและผมอยากให้เรารู้จักกันให้มากกว่านี้ "

ฉันมองหน้าเขาอย่างไม่เข้าใจนัก แต่ในใจกลับรู้สึกดีกับสิ่งที่เขาพูดมาทั้งหมด ฉันไม่ได้อยากปฎิเสธเขาแต่ในใจมันก็กลัวปัญหาต่างๆที่จะตามมา เขาไม่ใช่ผู้ชายทั่วไป ความสัมพันธ์ของเราก็เปราะบางเหลือเกิน 

" ไม่รู้ซิ ฉันก็ไม่เคยอยู่กับใครเหมือนกัน และฉันก็ไม่รุ้ต้องทำยังไงกับเรื่องของเรา มันยากนะเจซ ให้เวลาฉันหน่อยแล้วกัน

เจซมองหน้าฉัน เขาใช้มือไล้ที่ข้างแก้มฉันอย่างนุ่มนวล สายตาที่ใช้มองฉันนั้นมันสามารถทำให้ละลายได้เลย ฉันอดไม่ได้ที่จะหลบสายตาคมซึ้งสีฟ้าสวยงามของเขา ฉันว่าตอนนี้แก้มของฉันคงแดงสุกปลั่งไปหมดแล้ว

" เถอะนะคนดี ผมอยากให้คุณมาอยู่กับผมบ้าง ให้เราได้มีเวลาด้วยกันมากกว่านี้ ผมไม่เคยคบกับใครจริงจังมาก่อน และครั้งนี้...อย่างที่บอกผมจะ ' พยายาม ' เพราะฉะนั้นมันควรจะพิเศษและไม่เหมือนใคร " 

พูดจบเขาก็ดึงฉันมาจูบอย่างนุ่มนวลและหอมหวานเหมือนว่าขอคำตอบและเชิงบังคับให้ยอมรับ เขาปลุกเร้าฉันให้ปั่นป่วนมากมาย พอฉันเริ่มจูบตอบเขาเช่นกัน เจซก็ครางในลำคอเหมือนพอใจและก็ยิ่งจูบฉันหนักหน่วงมากขึ้นและมันก็เหมือนว่าฉันตอบรับในคำขอของเขาไปแล้ว

                                            


                                               

13 ความคิดเห็น