Fic KHR ยุทธการร้ายชิงหัวใจยัยสุดฮอต [1896]

ตอนที่ 8 : :: Chapter 6 ::

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,204
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    19 เม.ย. 55

+

❥ Free theme mouse.naru 



ตอนนี้ทุกคนก็รู้จักฉัน(ในนามโคลม โดคุโร่) กันหมดแล้ว
ฉันถึงเตร็ดเตร่ในปราสาทนี้ได้อย่างสบายใจ


             ฉันเดินมาเรื่อยๆ ก่อนจะหยุดอยู่ที่หลังประตูบานใหญ่ของห้องคนๆหนึ่ง
พร้อมกับเคาะประตูพอเป็นพิธี


          ก๊อกก๊อกก๊อก

'...'

ไม่มีเสียงตอบกลับฉันจึงถือวิสาสะเข้ามาทันที

'หมอนี่โตขึ้นจริงๆแหะ -...- หลับปุ๋ยเลย คงจะช็อคมากละสิท่า’ ฉันหยุดลงที่ข้างเตียง
ขนาดใหญ่และเอามือแตะหน้าผากมุคุโร่เพื่อให้แน่ใจว่าเขาไม่ได้จับไข้หัวโกร๋น -_-

'อืมมม โชคดีที่ไม่มีไข้' 


     หมับ! 

"เฮ้ย"   ฉันร้องเสียงหลง เพราะจู่มือหนาของมุคุก็จับเข้าที่ข้อมือของฉัน

"มาคุยกันให้รู้เรื่องเลยนะนางิ "  มุคุโร่สบตาฉันนิ่งๆ จ้องมองอย่าคาดคั้นความจริง
มุคุโร่มันตื่นแล้วอ่ะ หนีก็ไม่ได้โดนจับแขนอยู่แบบนี้ T^T

"งั้นฟังนะ แว้ดๆๆ ฉอดๆๆๆๆ #%฿&@#%^**#^^€€$€^"

"+_+~"

"ฉอดๆ...จบแล้ว"

"นี่เธอเป็นบ้าอะไรเนี่ย"

"ก็บอกแล้ว.."

"ไม่.. ฉันหมายถึง จะแต่งบ้าบอยังไงก็เรื่องของเธอแต่ไม่ใช่แต่งตัวแบบนี้

นี่มันอะไร เสื้อเชิ้ต? กางเกงยีนส์ดำ? ผ้าปิดตาลายหัวกระโหลก?....
ฉันบอกแล้วใช่มั้ยว่าให้ใช้ผ้าปิดสีขาว -*-"

"อยากจะเป็นผู้ชายมากรึไงห๊ะ ฉอดๆๆ.."

นี่กลายเป็นฉันโดนเทศน์แทนแล้วใช่มั้ยเนี่ย เฮ้อ ชีวิต

           "ก็ฉันบอกนายแล้วไงว่าฉันเกลียดผู้ชาย!"  พูดจบฉันก็เดินออกจากห้องทันที

           "=[]=" 

..


   ระหว่างที่กำลังเดินอย่างหงุดหงิดออกมานั้น ฉันก็เจอกับแก๊งค์สาวๆที่กำลังจะเดินลงไปห้องครัว

"โคลมจังงง มาช่วยพวกเราทำอาหารไหมคะ?" เสียงของฮารุกับอี้ผิงดังขึ้น

"ไปสิ น่าสนุกนะ"

"ค่า~"

 

..

เมื่อได้เวลาอาหารเย็นทุกคนก็เริ่มทยอยกันเข้ามาที่ห้องอาหาร

"โหหห นี่ฮารุทำคนเดียวหมดเหรอ ขนาดเคียวโกะจังไม่อยู่นะเนี่ย"
สึนะเอ่ยถามขึ้นเมื่อเห็นอาหารจานสวยวางอย่างละลานตา
           
"เปล่าค่ะคุณสึนะ โคลมจังช่วยน่ะค่ะ"

"มีแต่ของน่ากินๆ ผมกินละคร้าบรุ่นที่สิบ"

"คุณแรมโบ้จะกินล่ะน้าคร้าบ"

"ไม่ได้นะแรมโบ้ อย่าตะกละ นายโตแล้วนะ"

แรมโบ้กับอี้ผิงยังทะเลาะกันเป็นเด็กๆเหมือนเดิม ถึงแม้ทั้งคู่จะโตเป็นหนุ่มเป็นสาวกันแล้วก็เถอะ

 

       'ความรู้สึกพร้อมหน้ากับทุกคนแบบนี้มันหายไปนานแล้วนะ คิดถึงจังเลย'

 

ก๊อกๆๆ

"ขอโทษที่มาช้านะคะทุกคน" เสียงหวานใสดังขึ้น เรียกสายตาจากทุกคู่ในห้องทันที

           
ผู้หญิงผมยาวสีน้ำตาลประกายทอง ดวงตาสีอัลมอนด์ทรงสเน่ห์
รอยยิ้มแสนสดใส
ราวกับดอกทานตะวันที่กำลังเบ่งบาน ปรากฎตัวขึ้นกลางห้องอาหาร

 

"มาแล้วหรอ นั่งก่อนสิเคียวโกะจัง"

"อ้อโคลม นี่แฟนฉัน เคียวโกะจัง -//-   เคียวโกะจังนี่เพื่อนฉันเอง โคลม โดคุโร่
ต่อไปนี้จะมายู่กับเราน่ะ "
คุณสึนะแนะนำผู้หญิงคนนั้นให้ฉันรู้จัก

"สวัสดีจ้ะโคลมจัง ยินดีที่ได้รู้จักนะจ๊ะ" เธอพูดพร้อมส่งรอยยิ้มที่สดใสมาให้

 

รอยยิ้มที่ฉันแสนเกลียด..

 

"สวัสดีฮะ ยินดีที่ได้รู้จักนะ" ฉันปั้นหน้ายิ้มส่งไป

 

ทุกคนลงมือกินข้าวต่อ บรรยากาศเหมือนเดิมค่อยๆเริ่มกลับมา แต่ความรู้สึกของฉันมันเสียไปแล้ว

 

ฉันหันไปมองมุคุโร่ แต่หมอนั่นก็ทำปกติ แสดงว่าหมอนั่นไม่รู้สินะ อืม ช่างเถอะ

 

"ฉันขอตัวก่อนนะทุกคน" พูดจบฉันก็รีบเดินออกจากห้องอาหารทันที

 

เพราะน้ำตาของฉันมันกลั้นไม่อยู่อีกต่อไป

เธออีกแล้วหรอซาซางาวะ เคียวโกะ ทำไมต้องเป็นเธออยู่เรื่อย

จะจองเวรฉันอีกนานมั้ย!!

 เกลียดๆๆๆ ฉันเกลียดสายตาที่สดใสคู่นั้น ฉันเกลียดผมสีน้ำตาลของเธอ เกลียดทุกๆอย่างของเธอ!

 

 

___________________________________________


 

ฉันเขียนป้ายไว้หน้าห้องว่าห้ามรบกวน แม้แต่พี่ก็ห้ามเข้า

พอสักที เลิกร้องไห้ได้แล้ว เรื่องมันก็ผ่านมาตั้งนานแล้วจะสนใทำไม

 

ว่าแล้วฉันก็ลุกไปแต่งตัว เปรี้ยวจี๊ดดังเดิม ก่อนจะค่อยๆย่องออกจากปราสาทไป

 

..

 

ไม่ถึงสิบห้านาทีฉันก็มาถึงย่านธุรกิจของเมืองนี้ มีแต่บ่อนคาสิโน ผับบาร์ เต็มไปหมด

 

'หึ ได้เวลาปลดปล่อยแล้วสินะ'

ฉันเลือกเข้าผับที่หรูและใหญ่ที่สุดในย่านนั้น

 

I want you to be my girl~ come with me tonight~

เสียงเพลงที่กระหึ่มไม่ได้ช่วยดับอารมณ์ในใจฉันไปสักนิด

เฮ้อ ไม่มีอารมณ์จะเต้น กินเหล้าดีกว่า

 

"ขอดรายมาตินี่ด้วยค่ะ" ฉันนั่งลงที่หน้าเคาน์เตอร์บาร์ก่อนจะสั่งเหล้ามากินย้อมใจ

ในใจฉันก็คิดไปต่างๆนานา เรื่องมันก็นานมาแล้วทำไมฉันไม่ลืมสักที

 

..

ในวันพิธีจบการศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น

ฉันเห็นมาโมจังแฟนของฉันเดินไปหลังรร.อย่างเร่งรีบ หมอนั่นมีอะไร

ทำไมต้องรีบไปขนาดนั้นด้วยฟะ ตามไปด้วยดีกว่า -..-

 

'มาโมรุคุง เรียกฉันมามีอะไรหรอ'

'ฉันมีเรื่องจะถามเธอ เธอมีแฟนรึยังหรอ'

'เอ๋?  ถามทำไมเนี่ย แต่ก็ยังหรอกจ้ะ'

'งั้นเธอช่วยคบกับฉันได้ไหม...ฉันชอบเธอ ซาซางาวะ เคียวโกะ'

 

ฉันที่แอบฟังอยู่ข้างตึกในมุมที่คิดว่าไกลแสนไกล แต่ทำไมได้ยินบทสนทนาชัดเจนเหลือเกิน
ทั้งๆที่เราคบกันอยู่นายยังกล้าไปขอคบกับคนอื่นอีกหรอ แล้วเรื่องของเรามันคืออะไร?

 

'นายชอบฉันตรงไหนล่ะ?'

'ฉันชอบดวงตาสีน้ำตาลของเธอ ชอบผมสีน้ำตาลของเธอ ชอบรอยยิ้มที่สดใสของเธอ
ฉันชอบทุกอย่างที่เป็นเธอ'

'ละ-แล้วแฟนเธอ ห้องAล่ะ ได้ข่าวว่าคบกันอยู่ไม่ใช่หรอ'

'เปล่า ข่าวลือน่ะ อีกสามวันฉันจะมาเอาคำตอบนะ ขอให้เป็นข่าวดีนะครับเคียวโกะจัง'
แล้วมาโมรุก็วิ่งจากไป

 

หลังจากนั้นสองวันเขาก็นัดเจอฉันเพื่อ....บอกเลิกฉัน

เพราะฉันมันไม่สวยใช่ไหม เพราะฉันมันตาสีม่วง ผมสีม่วงรึเปล่า?

ให้ทำยังไงก็สู้เธอคนนั้นไม่ได้สินะ ฉันแพ้เขาราบคาบ...

 

เหตุผลที่ทิ้งฉันไปถ้าบอกว่าหมดรักกันแล้วฉันจะไม่ว่าสักคำ
ไม่ใช่บอกว่ารักฉัน แต่น้อยกว่าที่รักเขา  

 

ในวันนี้เธอกลับมาเป็นแฟนของคุณสึนะ ผู้ชายที่เป็นรักแรกในชีวิตของฉัน

เขาเป็นทั้งเพื่อนทั้งพี่ชายที่ฉันไว้ใจ ฉันไม่คิดต้องการหัวใจเขา

แต่พอรู้ว่าเคียวโกะเป็นแฟนเขา ลึกๆแล้วฉันอิจฉาเธอที่ในชีวิตนี้เธอได้เจอแต่เรื่องดีๆ มีแต่คนรัก

 

 

"เฮ้!น้องสาว ดื่มมากไปแล้วนะ สนใจไปดื่มต่อที่บ้านพี่มั้ยจ๊ะ?" เสียงของพวกสวะขี้เมาดังขึ้น

 

 ไม่ล่ะ วันนี้ฉันไม่มีอารมณ์เล่นด้วย

 

"เดี๋ยวจ้ะ" ขณะที่ฉันลุก มันก็จับข้อมือฉันไว้ ฉันจึงสวนหมัดอีกข้างกลับไปทันที

"ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้!!"

 

       ไม่เป็นผลเพราะฉันดื่มมากไป เวลาสวนหมัดเลยทิ้งน้ำหนักไปทั้งตัว

ฉันจึงตกลงไปในอ้อมกอดแสนทุเรศของคิงคองยักษ์นี่ทันที

 

"ปล่อย!" ฉันดิ้นขลุกขลั่ก แต่ก็ไม่เป็นผลอีก ไม่มีแรงเลย ปวดหัวไปหมดแล้ว

"ช่วยด้วยค่า!"

"ไม่มีใครช่วยหรอกน่า ที่นี่ฉันขาใหญ่จ้ะน้องสาว" พูดจบมันก็ก้มลงจูบปากฉันทันที

"อื้อๆ" กลิ่นเหล้าและกลิ่นบุหรี่มันตลบอบอวลไปหมด
ฉันรู้สึกอยากจะอ้วก ขยะแขยงเต็มทีแล้ว แต่เรี่ยวแรงที่มีตอนนี้กลับหายไป

 

"รังแกผู้หญิงก่อนน่ะเป็นสันดานดิบของสัตว์กินพืชชั้นต่ำนะรู้ไหม?" เสียงของใครคนนึงดังขึ้น

 

"มีปัญหาเรอะไอ้หน้าจืด สงสัยอยากจะมีเรื่องว่ะ ฮ่าๆ

เฮ้ย พวกแกสั่งสอนมันดิ๊ว่าอย่ามาหือกับฉัน!" มันสั่งลูกน้องอีกสองคน

 

ตุ้บ!ตุ้บ! พลั่ก! โครม! อ๊ากกกก!

 

"ผมเผ่นก่อนนะครับลูกพี่ ไปละคร้าบ"

"เฮ้ย เดี๋ยวสิวะ กลั.. อุ้ก!" ชายคนนั้นเสยอาวุธลับเข้าที่คางคิงคองยักษ์นั่นเต็มๆ

ก่อนจะกระทืบมันซ้ำอีกที

"ฮัลโหล...ได้ตัวหัวหน้ามันแล้ว อยู่ที่หน้าเคาน์เตอร์...พวกแกมาเก็บศพได้เลย"

 

ชายคนนั้นพูดใส่โทรศัพท์อย่างไม่ใส่ใจ

ก่อนจะเดินมาที่ฉัน และอุ้มฉันออกไป

 

..

[Hibari’s part]

"ครายว้ะ หน้าคุ้นๆนะเราน่ะ ขอดูหน้าหน่อยสิค้าา"
ยัยขี้เมานี่ฤทธิ์เยอะเหลือเกินนะ ถูกอุ้มอยู่ขนาดนี้ยังจะมาจับหน้าของผมให้สบตากับเธออีก

กลิ่นเหล้าก็แรงชะมัด ยัยนี่อกหักมารึไง ท่าจะบ้า -_-

 

"ใช่คุณฮิบาริรึเปล่าอ่ะ ทำไมหน้าเหมือนกันจังเลย +__+"
            "-______-"

"นายเป็นแฝดคุณฮิบาริป้ะเนี้ยะ หน้าเหมือนกันเจรงๆ =…= หรือนี่คือคุณฮิบาริน้า~ "
        

"เมื่อกี้น่ะเท๊ห์เท่ห์ ตุ้บตั้บโครม เย้"

"นี่ยัยขี้เมา หุบปากสักที น่ารำคาญ"

"..."

"..."

"ทำไมใครก็รำคาญฉันนะ? ใช่สิ ฉันมันไม่สวย ฉันมันงี่เง่า ฉันไม่ได้ตาสีน้ำตาลแบบที่พวกนายชอบนี่
ฉันเกลียดๆๆๆๆๆๆ เกลียดผมสีม่วง เกลียดตาสีม่วง เกลียดทุกอย่างที่ฉันเป็น
ต้องให้สวยแบบเธอคนนั้นใช่มั้ยพวกนายถึงจะมามองฉันสักที.."
             ผมชะงัก เพราะจู่ๆเธอก็เปลี่ยนอารมณ์เป็นร้องไห้กระทันหัน

 

"..." ผมวางเธอไว้ที่ม้านั่งหน้าลานจอดรถ ก่อนจะฟังเธอพูดต่อ

"ฉันอยากจะสวย อยากจะมีคนที่รักฉันจริงๆไม่ใช่มองแต่ภายนอก แต่สุดท้ายทุกคนก็รักแต่ยัยนั่น ฉันมันก็แค่ไหนหมาหัวเน่า"

"..."

"ฮึกๆ" เฮ้อ เธอเมาเกินไปแล้วนะ

 

หมับ!

"เฮ้ย"

ผมตกใจนิดๆที่จู่ๆยัยนี่ก็คว้าคอเสื้อและดึงผมเข้าไปจูบอย่างหน้าตาเฉย
ขณะที่เธอกำลังจะถอนริมฝีปากออกนั้น ผมก็ประคองใบหน้าเธอไว้ ก่อนจะเป็นฝ่ายรุกเธอกลับ

เธอดิ้นสักพักก่อนจะสงบลง และก็หมดสติไป

 

"ความผิดเธอนะ มาทำให้อยากแล้วจากไปได้ยังไง..."
ผมพูดกับตัวเองอย่างไม่สบอารมณ์หลังจากที่โคลมชิงหมดสติไป

 

ถ้าได้ลองชิมรสหวานๆจากเธออีกครั้งก็คงจะดี =.,.=’

นี่ผมคิดบ้าอะไรอยู่เนี่ย ผมสะบัดหัวสองสามทีเพื่อไล่ความคิดเกรียนๆนั่นออกจากหัว

 

แล้วทำไมต้องมาช่วยยัยนี่ด้วยนะ ในเมื่องานของผมเสร็จแล้วก็ควรกลับบ้านสิ

อาจเป็นเพราะเราอยู่บ้านหลังเดียวกันละมั้งเลยต้องยอมจำใจให้ยัยนี่ติดรถกลับไปด้วย

 

แต่ลึกๆแล้วเธอก็คือเพื่อนในวัยเด็กที่ผมสนิทด้วยคนนึง ก็เธอคือ นางิ นี่นา

แม้ตอนนี้จะเป็นยัยเพิ้งขี้เมาที่ไหนก็ไม่รู้แล้ว =___=

 

ผมอุ้มเธอขึ้นรถก่อนจะ ขับรถตรงกลับบ้านทันที




______________________________________

 

'งึมงำ งืมๆๆ'

ฉันนอนบิดตัวบนเตียงขนาดใหญ่สักพัก

'ปวดหัวจังวุ้ย' ฉันเอามือกุมหัวสักพักก่อนจะลุกขึ้นไปเข้าห้องน้ำ

 

เฮือก! นี่มันผีหลุดมาจากป่าช้าที่ไหนเนี่ย o_O

สภาพฉันมันแย่สุดๆ คราบมาสคาร่าไหลย้อยเต็มหน้า ผมก็ฟูฟ่อง ปากก็บวมเจ่อ

น้ำก็ยังไม่ได้อาบ กรี๊ดดด นี่มันผีเน่าแล้วชัดๆ

แต่เอ๊ะ! ฉันเพิ่งสังเกตุว่านอกจากชุดที่ฉันใส่เมื่อคืนแล้วยังมีสูทสีดำตัวใหญ่ใส่คลุมอีกชั้นนี่  
ของใครกัน? นึกก่อนๆ

 

ฉันปิดฝาชัดโครกลงเพื่อจะนั่งทบทวนเรื่องเมื่อคืนว่าเกิดอะไรขึ้น

ก็จำได้แค่รางๆว่า เมามาก กำลังจะโดนลวมลามและก็มีคนมาช่วยพอดี

คนคนนั้นหน้าเหมือนคุณฮิบาริมาก  รู้สึกว่าเมื่อคืนฉันจะคว้าคนๆนั้นมาจูบด้วยนะ

         จูบเรอะ =[]=!

        ฉันเอามือแตะริมฝีปากตัวเองก็ยังรู้สึกว่ามันยังอุ่นๆอยู่ ภาพเมื่อคืนไหลย้อนเข้าในหัวอย่างชัดเจน
ฉันเผลอจิกเล็บลงไปในมือแน่นเพื่อระงับอารมณ์ตอนนี้ ทั้งโกรธทั้งอายตัวเอง

 

ไม่สิ มันอาจเป็นความฝัน!

แต่ถ้าเป็นความฝัน ทำไมหัวใจเจ้ากรรมเต้นรัวเป็นจังหวะแร็พโย่วอย่างนี้ล่ะเนี่ย

 

      
   
ไม่จริงงง! ไม่มีทางเป็นคุณฮิบาริหรอกน่า
แต่แต่..แต่ถ้าไม่เป็นคุณฮิบาริแล้วฉันจะกลับบ้านมายังไงล่ะ?
ฉันใส่สูทของใครอยู่ล่ะ?  
=[]=// แสดงว่า...

"กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดด!!





_____________________________________

โปรดติดตามตอนต่อไปนะจ๊า 555
วันนี้นึกคึก อัพยาวโคตรๆ =..=  ไม่รู้จะสนุกถูกใจรีดเดอร์รึเปล่าอะจิ T^T

ปล.ขอบคุณน้องโยเกิร์ต (Zeekay) มากๆ ที่คอยติดตามฟิคพี่น้า
ขอบคุณที่คอยติชมมาตลอดจ้า


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

724 ความคิดเห็น

  1. #704 crow (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2556 / 09:26
    หนุกฮะๆ
    #704
    0
  2. #692 ice-cream pop (@itim-itim) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 เมษายน 2556 / 13:50
    โคลมฝ่ายรุกO_O ทำไมแบตหมดเร็วนักล่ะ-0-!
    #692
    0
  3. วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2556 / 20:26
    ไม่น่ารีบหมดสติเลย เซ็ง
    #652
    0
  4. #623 ๐๐llRunGll๐๐ (@Monkeiiz_l2ung) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2555 / 21:37
    อ๊ากกกก สนุก ชอบ >/////<
    เสียดายที่ชิงหมดสติไปซะก่อน ว้า..แย่จัง (หื่นอีกละเรา)
    ว่าแต่มาโมรุ...ตอนม.ต้นคบกับเคียวโกะ กับโคลม  แต่พอไปเรียนมหาฯลัยก็ไปปิ๊งปั๊งกับเซเลอร์มูนซะงั้น ฮ่าๆๆ (ไร้สาระตามเคย อย่าใส่ใจ)
    #623
    0
  5. วันที่ 16 พฤศจิกายน 2555 / 23:01
    ฮิแอบหื่นๆ5555
    #588
    0
  6. #294 lookpla-jibi (@lookpla-jibi) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2555 / 10:56
     ฮิ หื่น
    #294
    0
  7. #244 ♥バルシェ♥ (@nel-nail) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2555 / 08:48
    ฮิมันหื่น...ฟิค1896แต่ละเรื่อง ถ้าอีหนูฮิมันไม่หื่นมันก็ซึนรักเขาไม่ยอมบอก-  -
    #244
    0
  8. #186 eiei (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2555 / 08:54
    หมุกมากๆคะ>_
    #186
    0
  9. #108 ♥: The Guardian :♥ (@talola) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2555 / 11:52
    ฮิหื่นๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ // โดนทอนฟาเสย
    #108
    0
  10. วันที่ 21 เมษายน 2555 / 14:54
     คุณฮิหื่นเจรงเจรง -..-;
    อย่าไปสนเคียวโกะเธอสวยที่สุดแล้วโคลมจังง *O*
    #51
    0
  11. #44 แอลคุ๊* (@ALKU) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 เมษายน 2555 / 21:19
    ' ความผิดเธอนะมาทำให้อยากแล้วจากไปได้ไง? '
    ความผิดไรเตอร์นะมาทำให้อยากแล้วจากไปได้ไงง T-T
    #44
    0
  12. #43 Zeekay (@243648510612) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 เมษายน 2555 / 08:20

    พี่โคลมเเอบร้ายกับเคียวโกะ เเหวะไม่สวยเท้าโคลมไมมีคนจีบนักหนา เพราะโคลมมีตาเดียวรึ(เเฟนคลับเคียวโกะจะตบเอา) ฮิบาริฮิบาริ ฮิบาริพาโคลมไปด้วย ฉากต่อไปเขียนnc เลยพี่ เดี๋ยวไม่มีเผื่อไม่มีเวลา มาโหวตเพิ่มมม

    #43
    0
  13. วันที่ 18 เมษายน 2555 / 18:16
    jai yanyannn
    #41
    0
  14. วันที่ 18 เมษายน 2555 / 17:53
    ใจเย็นๆนะจ๊ะหนูโคลม!!! =[ ]=
    กรี๊ดซะลั่นเลย = =
    #35
    0
  15. #32 สาวหน้ากากดำ (@sui0123) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 เมษายน 2555 / 17:35
    สนุกมากๆเลยค่า
    #32
    0
  16. #31 Shion Eliphas Levi (@Gardy) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 เมษายน 2555 / 13:47
    กรี๊ดดดดดดดดดดดด!!!!!

    ไม่ต้องมามองเลย! ฉันกรี๊ดเพราะตกใจเสียงหล่อนน่ะล่ะย่ะ!! ยัยโคลม! กรี๊ดลั่น กลัวเขาไม่รู้รึไงว่าตกใจ!!
    #31
    0