Fic KHR ยุทธการร้ายชิงหัวใจยัยสุดฮอต [1896]

ตอนที่ 33 : :: Chapter 28 :: (The End)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,272
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    28 ก.ค. 55

cinna mon






ความเดิมตอนที่แล้ว : หลังจากที่ฮิบาริประกาศจะแต่งงานกับโคลม
มุคุโร่จึงส่งฟรานปลอมตัวเป็รโคลมเพื่อลองใจฮิบาริ และฟรานก็มีเรื่องสำคัญทีกำลังจะบอกกับฮิบาริด้วย!



_____________________________




"ฮ่าๆ ฉันเขินนะ แต่คุณฮิบาริคะ ฉันมีเรื่องสำคัญจะพูด"

"ว่ามาสิ"

 

"เราเลิกกันดีมั้ยคะ"

 

"..."

"..."

 

ความเงียบเข้าปกคลุมบรรยากาศตอนนี้ชั่วขณะ ไร้ซึ่งวลีๆใด

เงียบจนได้ยินแม้กระทั่งเสียงลมหายใจ

 

เอื๊อก

ผมมองหน้าผู้ชายคนนั้นอย่างกล้าๆกลัวๆ ก็ไอ้แผนบ้านี่มันไม่ต่างอะไรจากการฆ่าตัวตายเลยน่ะสิ

 

"ทำไม" ฮิบาริถามกลับมาอย่างเรียบๆ ราวกับไม่รู้สึกสะทกสะท้านอะไรทั้งสิ้น

 

อะไรของหมอนี่นะ  นี่(ผมในร่าง)พี่โคลมกำลังบอกเลิกแกนะเฟ้ย!! ไม่เจ็บปวดสักนิดเลยเรอะ
ไม่คิดจะรั้งเธอไว้สักนิดหรอ? รักพี่โคลมจริงหรือเปล่าเนี่ย...

 

"นายไม่เสียใจรึไง -_- ฉันบอกเลิกนายอยู่นะ"

"แล้วไง"

 

เย็นชาที่สุดดดดดดดด TOT

 

ผมถอนหายใจอย่างเหนื่อยอ่อน พลางเดินหมุนตัวเตรียมผละไปอีกทาง

 

"ฉันถามถึงเหตุผล รีบตอบมาสักที!" ฮิบาริคว้าแขนผมไว้พร้อมขึ้นเสียงใส่เล็กน้อย นัยน์ตาสีนิลฉายแววแข็งกร้าวขึ้นมาทันที

 

โกรธจริงๆด้วยแฮะ แล้วทำเป็นซึนเดเระอยู่นั่นแหละพ่อคุณ

 

"ก็เพราะว่า..." ผมพูดเบาๆ และบิดแขนตัวเองออกจากการเกาะกุมของเขา
"มุกที่นายยิงมันเสี่ยวเกินไป ฉันไม่ชอบ"

"ว่าไงนะ =____="

 

ก็มันนึกคำแก้ตัวอื่นไม่ออกแล้วนี่  โธ่ถัง

 

"เลิกสักที"

"อืม ฉันว่าก็เลิกสักทีเถอะ" ผมพยักหน้าเออออเห็นด้วยกับเขา

"ฉันบอกให้นายเลิกเล่นละครตบตาสักที ไอ้เด็กกบ!"

ฮิบาริถึงกับตะคอก และกระชากคอเสื้อผมขึ้นมาเขย่าอย่างแรง

 

กรี๊ด เอ้ย ไม่สิ ว้ากกกกกก แผนแตกแล้วคร้าบ =O=

 

"พูดอะไรของนายเนี่ย ไม่เห็นรู้เรื่องเลยค่ะ โฮะๆๆ"

"อย่าคิดว่าฉันไม่รู้นะว่านายรวมหัวกับเจ้าสับป้าแล้วใช้ภาพมายาเป็นโคลมน่ะ"

 

ราวกับเป็นสาสน์สั่งตายจากนรก สิ้นสุดคำของฮิบาริ ภาพมายาโคลมก็หายไป

ที่อยู่ตรงหน้ามีเพียงเด็กหนุ่มผมสีเขียวที่มีหมวกกบครอบศีรษะอยู่เท่านั้น

 

เด็กชายคนนั้นได้แต่ยิ้มแหยๆ พลางโบกมือทักทายบุรุษตรงหน้า

"อ้าว ผู้ทักษ์แห่งเมฆา วองโกเล่รุ่นที่สิบ บังเอิญจังนะครับที่ได้เจอ ผมต้องไปแล้วล่ะ สวัสดี"

"อย่ามาแก้ตัว โคลมอยู่ที่ไหน"

เขาพูดด้วยเสียงดุดัน สั้น และทำให้ผมเกือบลืมหายใจ

 

"เอ่อ.."

จากนั้นผมก็เล่าเรื่องแผนทั้งหมดให้เขาฟัง ฮิบาริไม่แสดงอาการอะไรนอกจากรับฟังเงียบๆ

จากนั้นผมจึงถามเขาสิ่งที่ผมอยากรู้ที่สุด

 

"ถ้ารู้ว่าผมปลอมตัวมาแต่แรกจะยอมเล่นตามทำไมละครับ"

"แค่อยากรู้ว่าพวกนายคิดจะทำอะไร"

"หรอครับ -*-"

 

แหม ไม่บอกไม่รู้นะเนี่ย ไม่งั้นคงนึกว่าเขาแอบชอบผมไปแล้ว =[]= (ไม่ใช่ย่ะ!! : นังไรท์เตอร์)
 

            "ก็แค่อยากให้พี่ยัยนั่นรู้น่ะว่าฉันจริงจัง"

"แล้วคุณชอบพี่โคลมตรงไหนครับ... ผมชอบพี่โคลมทุกที่เลย เธอทั้งสวยทั้งใจดี น่ารัก
เก่งเกินกว่าผู้หญิงทั่วไป เอ่อ..."

ขณะที่ผมกำลังพูดเจื้อยแจ้วนั้นก็สัมผัสได้ถึงจิตสังหารจากคนข้าง

 

"อยากตายหรอ -_-^"

 

อุ๊บบ ลืมไปเลยว่าแฟนพี่โคลมหึงโหด

 

"ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน กว่าจะรู้อีกทีก็ปล่อยให้เธอคลาดสายตาไม่ได้แล้ว"

"ผมก็เหมือนกัน เคยคิดว่าถ้าไม่ได้พี่โคลมเป็นแฟนผมไม่ยอมแน่"

"แกอยากตายจริงๆใช่มั้ย =_=^"

"ผมล้อเล่นคร้าบบบ ต่อเลยกำลังมันส์"

ฮิบาริมองหรี่ตาลงเล็กน้อย สายตาของเขาผมอ่านมันได้ว่า 'มันส์บ้าอะไร?' ไม่ก็ 'มีอะไรน่ามันส์?'

 

"ไม่เล่าแล้ว นายกับเจ้ามุคุโร่รู้แค่ว่าฉันไม่มีวันปล่อยมือจากโคลมเด็ดขาดก็พอ"

"อะไรนะครับไม่ได้ยิน"

"-_-"

"คุณรักพี่โคลมรึเปล่าครับ"

"เออ ฉันรักโคลมมาก!! ได้ยินรึยังไอ้เด็กเวร"

 

"คะ-คุณฮิบาริ..."

เสียงหวานใสที่คุ้นเคยดังขึ้นหยุดบทสนทนาของเรา พี่โคลมยืนอึ้งเล็กน้อยอยู่ข้างหลัง

แต่ฮิบาริช็อคตาน้ำลายฟูมปากไปแล้ว

 

กร๊ากๆๆ ผมรู้นานแล้วแหละว่าพี่โคลมกำลังมาเลยหลอกให้หมอนี่พูด แล้วเขาก็ดันบ้าจี้พูดจริงอีก

 

"ผมต้องไปแล้ว โคดีนะครับคุณฮิบาริ" ผมบอกลาเขาและพี่โคลม

 

จากนี้ก็เคลียร์กันเองนะครับ อิอิ

 

            "จะไปไหนก็ไป -_-"

 

 

 _________________________


 

[Hibari’s Part]

 

            ให้ตายสิ ทำไมต้องมาเจอยัยนี่ตอนนี้ด้วยเนี่ย กำลังจะจัดการเจ้าเด็กบ้านั่นอยู่แล้วเชียว

บังอาจมากที่คิดจะแกล้งฮิบาริ เคียวยะผู้นี้ งี่เง่าพอกันเลยทั้งอาจารย์ ทั้งลูกศิษย์  -_-

 

            "ยูฮู คุณฮิบาริ"

โคลมโบกมือไปมาผ่านหน้าผมเพื่อเรียกสติ

            "มีอะไร"

            "นายมาเที่ยวกับฟรานแบบนี้คงไม่ได้ Y กันใช่ม้าย" ยัยนี่พูดพร้อมทำหน้าประหนึ่งโลกจะแตกให้ได้

            "เธอเห็นฉันเป็นคนยังไงฮะ"

            "เอาเถอะๆ ฉันเองก็รีบอยู่ แล้วค่อยเจอกันนะ บาย" โคลมพูดเองเออเองแล้วเดินหนีไป 

            "เดี๋ยวสิ จะทิ้งกันง่ายๆเลยหรอ -_-  แล้วเธอมาทำอะไรที่นี่"

            "ฉันเอ่อ .. " เธอทำท่าเหมือนจะพูดแต่ก็ไม่พูดสักที

ผมดึงเดินไปจับมือเล็กของเธอ พร้อมกับ

            "เดี๋ยวฉันไปเป็นเพื่อนเอง"

            "ยั้ย!! ไม่ต้องงงงงง =O= "

 

            ตอนแรกโคลมทำท่าไม่ยอมสุดท้ายก็มาจนได้  เราทั้งคู่เดินมาที่ร้านๆหนึ่งในห้างนามิโมริ
ร้านนี้เป็นร้านจิวเวอรี่เล็กๆออกแนวกิ๊ฟช้อปมากกว่า ไม่น่าเชื่อว่าห้างไฮโซจะมีร้านแบบนี้อยู่ด้วย
ว่าแต่ยัยนี่มาทำอะไรกันละเนี่ย

           

            "ของที่สั่งได้แล้วค่ะคุณหนู" เสียงป้าแก่ใจดีพูดขึ้นกับโคลม

เธอทำหน้าดีใจสุดขีดเมื่อได้รับของมา

            "อะไรน่ะ"

            "เฮ้ย ดูไม่ได้นะคุณฮิบาริ"

            "นี่แฟนของหนูหรอจ๊ะ หน้าตาดี เอ้ย โชคดีจังเลยนะจ๊ะ"

            "ครับ?"

            "ก็มีแฟนที่น่ารักขนาดนี้ ป้าละนึกถึงสมัยสาวๆที่มีแฟนมาทำของเซอร์ไพรซ์ให้อย่างนี้จัง"

            "เซอร์ไพรซ์? " ผมทวนคำงงๆแล้วหันไปมองยัยนี่อย่างคาดเอาคำตอบ

อย่าบอกนะว่า ....

 

            "มองขนาดนี้แล้วอยากดูก็ดูเถอะ" ยัยนี่หน้างอเล็กน้อย แต่แก้มใสๆนั่นก็ขึ้นสีแดงระเรื่ออย่างเห็นได้ชัด
เธอส่งถุงกระดาษใบเล็กมาไว้ในมือผม เปิดดูก็พบว่า  

 

            "..."

            "...ฉันให้ค่ะ แทนความรู้สึกที่ฉันมี"

            เมื่อเห็นผมยืนมองของสิ่งนี้อยู่เป็นเวลานาน เธอจึงพูดขึ้นราวกับรู้ทันถึงความคิดผม

 

แหวนทองคำเกลี้ยงสองวงถูกวางอยู่คู่กันในกล่องกำมะหยี่ใบเล็ก ทั้งสองวงไร้ซึ่งเพชรเม็ดงามใดๆ
แต่ก็ดูสวยและมีคุณค่าไม่น้อยไปกว่ากันเลย

 

มือหนาหยิบแหวนวงเล็กขึ้นมาจากกล่อง เมื่อพิจารณาดูดีๆแล้วก็พบว่าภายในแหวนวงนั้นได้สลักคำว่า ‘Love Kyoya’ เอาไว้ เขายืนมองมันสักพักก่อนที่จะกระแอมไอแก้เขินออกมา

 

ต่อมาฮิบาริหยิบแหวนอีกวงที่มีขนาดใหญ่กว่าวงเดิม ซึ่งคาดว่าน่าจะเป็นของเขาขึ้นมาดู

แต่วงนี้กลับไม่ได้สลักอักษรใดไว้เลย ..

 

"หมายความว่ายังไง ทำไมของฉันไม่มีตัวหนังสือ?" ผมหันขวับไปถามเธอเสียงขุ่น

"ก็ฉันไม่รู้ว่าฉันจะมีค่ามากพอมั้ย หรือบางทีมันนายอาจไม่ต้องการมัน" โคลมตอบเสียงเบา

 

ให้ตายสิ ที่ผ่านมามันยังไม่ชัดเจนพออีกรึไง หรือต้องให้ผมประกาศใส่โทรโข่งให้คนทั้งโลกรู้ไปเลยฮะ?  เอ่อ แน่นอนว่าผมไม่ทำอยู่แล้ว =___=

 

"จะบอกให้นะว่าคำที่เธอสลักไว้มันไร้รสนิยมสุดๆ" 
 

‘Love Kyoya’ เรอะ เลี่ยนชะมัด แต่มันก็รู้สึกดีเหมือนกันแฮะ ...

 

" หนอย! =[]= ช่างฉันสิ! เอาแหวนฉันคืนมานะคุณฮิบาริ! นายไม่เอาฉันเอาไปทิ้งก็ได้!" 

โคลมอารมณ์ขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ใบหน้าขาวนวลแดงก่ำด้วยความโกรธ

เธอพยายามแย่งแหวนคืนมาจากผมให้ได้ แต่โชคร้ายนะที่เธอเตี้ยไปหน่อย -_-

           

            ผมรวบข้อมือเล็กนั่นไว้ด้วยมือเพียงข้างเดียว ส่วนอีกข้างหันกลับไปหาป้าคนขายที่ยังยืนมองพวกเราอยู่

 

            "ช่วยสลักวงนี้เพิ่มอีกวงด้วยนะครับ"  

            "ได้สิจ๊ะพ่อหนุ่ม เอาคำว่าอะไรล่ะ"

 

วินาทีนั้นผมก็ตอบไปเลยโดยไม่ต้องคิด
 

... ซุบซิบๆ ...

 

          "ได้เลยจ๊า ได้เลย สักครู่นะจ๊ะ"

หลังจากที่ผมกระซิบบอกกับป้าคนขายไป ป้าก็ตกลงก่อนที่จะหายไปในหลังร้าน  

ที่เหลือตอนนี้ก็มีแค่ผมกับโคลมเท่านั้น ไม่สิ ผมคนเดียวมากกว่า เพราะยัยนี่ยืนช็อคตาค้างไปแล้ว

 

            "ไม่ชอบหรอ" 

            ผมแกล้งถามไปอย่างนั้น แต่ถ้ายัยนี่ดันบอก ใช่ ผมจะอาละวาดให้ดู -_-
 

            "เปล่า คือฉันไม่คิดว่านายจะกล้าทำแบบนั้น ทำออกมาแล้วนายจะใส่รึไง"

เธอถามผมประมาณว่าเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่งทั้งๆที่ยังไม่รู้ว่าผมสั่งสลักคำว่าอะไรแท้ๆ

 

            "ก็... "

            "ได้แล้วจ๊าๆ  >O<" จู่ๆเสียงป้าคนขายก็ดังขึ้นขัดจังหวะสนทนา

 

เร็วมาก -0- ผมเพิ่งคุยไปได้สองประโยคเองนะ ฟิคเรื่องนี้มันโม้ได้ทุกสถานการณ์จริงๆ

 

            หลังจากรับแหวนมาจากคนขายแล้วผมกับโคลมก็รีบออกจากที่นี่และไปหาที่สงบๆคุยกันทันที

 

           

___________________________________

 

[Chrome’s Part]
 

            ฉันไม่ค่อยเข้าใจหมอนี่สักเท่าไร ที่คิดจะทำอะไรก็ทำ  คิดจะไปก็ไป

เมื่อตั้งสติได้อีกทีก็พบว่าตอนนี้ฉันออกจากห้างมาอยู่ที่สวนสาธารณะซะแล้ว

 

เอิ่ม =___=

 

            "นี่"

ฉันหันไปตามเสียงเรียกของฮิบาริ และก็พบกับมือข้างซ้ายของเขาที่ยื่นมาตรงหน้าฉัน

            "คะ?"

            "ใส่แหวนให้ฉัน" ฮิบาริพูดกลับมาด้วยเสียงเบาๆ และเบนหน้ามองไปทางอื่น

            "อะไรนะ!!!? "

            "ฉันรู้ว่าเธอได้ยินแล้ว ไม่ต้องถามเลย"

            "ไม่ใช่ค่ะ คือใส่ให้น่ะได้ แต่ทำไมฉันต้องใส่ให้นายก่อนย้ะ ฉันเป็นผู้หญิงนะ"

ฉันถึงกับอึ้งกิมกี่ไปกับความเด็กของหมอนี่ มันเอาส่วนไหนคิดฟ้ะ=[]=

           

"ก็ได้  ฉันใส่ให้เธอก่อนก็ได้"  ฮิบาริพึมพำก่อนที่จะคว้ามือฉันไปแล้วสวมแหวนให้อย่างรวดเร็ว

"นางิ... เธอเป็นของฉันแล้วนะ" เขาพูดพร้อมก้มลงจูบลงที่หลังฝ่ามือฉันเบาๆ

 

ขณะที่ฉันกำลังเขินจวนจะบ้าอยู่นั้นหมอนี่ก็พูดขึ้นมาว่า

"ตาเธอใส่ให้ฉันแล้ว"

"ห๊ะ!!"

"-_-"

"อะ-เอามาสิ" ฉันพูดเสียงตะกุกตะกัก ทั้งเขินทั้งประหม่า นี่ฉันบ้าไปแล้วสินะ T_T

"ยื่นมือมาสิคะ" ฮิบาริรับคำอย่างว่าง่าย เขายื่นมาทางฉัน แต่พอฉันจะใส่เขากลับยื้อมือตัวเองไว้

"อ้าว มีอะไรหรอคุณฮิบาริ"

"เธอเรียกชื่อฉันก่อน"

"คุณฮิบาริ (' ')"

"เรียก-ชื่อ-ฉัน" เขาพูดเน้นทีละคำอย่างชัดเจน 

"คะ-คะ-เคียวยะ.. "

พูดจบฉันก็หลบสายตาเขาทันที เพราะนัยน์ตาสีนิลคู่นั้นที่เคยเฉยชากลับฉายแววระริกและสั่นไหวอยู่
ความเปล่งประกายจากตาของเขาทำให้ไร้ซึ่งแรงต้านทานใดๆและพร้อมที่จะตกหลุมรักเขาได้อีกครั้งทุกเมื่อ

 

"ขอบคุณครับ"

 

..

ในที่สุดฉันก็สวมแหวนให้เขาได้สำเร็จ เฮ้อ ... เกือบตายแล้วมั้ยล่ะโคลม

ทั้งๆที่คบกันมาก็นานแต่ฉันก็ไม่เคยชินสักที ผู้ชายคนนี้ทำให้ฉันจะขาดออกซิเจนตายได้ตลอดเลย

 

            "นี่ เธอไม่อยากรู้หรอว่าฉันสลักแหวนเธอว่ายังไง"

"อยากนะ แต่ขี้เกียจถอดแล้วค่ะ" ฉันตอบปัดๆไป

"ไม่อยากรู้จริงๆน่ะหรอ"

 

ฉันเหล่ตามองเขาเล็กน้อย  ถ้าอยากให้ดูขนาดนั้นก็พูดมาเลยก็ได้ เล่นตัวจริงนะพ่อคุณ

 

"ก็ได้ค่ะๆ"

ฉันค่อยๆถอดแหวนออกมาอีกครั้ง และเมื่อพลิกอ่านดู ฉันก็นิ่งไป

 

'Now , Always , Forever … Nagi'

 

ถึงแม้เขาจะไม่ได้สลักคำว่ารักลงไป แต่ฉันก็เข้าใจความหมายดี

ตอนนี้ .. เขาจะมีเพียงฉัน

คุณฮิบาริจะมีเพียงฉันเสมอ ..

คุณฮิบาริจะมีแต่ฉันตลอดไป ...

 

"ฮึกๆ"

"นี่ ฉันไม่ได้ให้เธอดูแล้วร้องไห้นะ" มือหนาของเขาเลื่อนมาลูบศีรษะของฉันอย่างเบามือ

"ก็มันดีใจนี่นา แง้"

"ดีแล้ว"

 

ช่วยพูดอะไรที่มันยาวกว่านี้หน่อยได้มั้ยคนบ้า T^T

 

"ฉันรักนายที่สุดเลย คุณฮิ เอ้ย เคียวยะ"

"ฉันก็รักเธอเหมือนกัน..นางิ"

 

ฉันปาดน้ำตาลวกๆ และเงยหน้ามองเขาตรงๆ ฉันพบว่าฮิบาริกำลังส่งยิ้มอย่างอ่อนโยนมาให้ฉันอยู่

 

โคลมเอื้อมมือไปประสานกับมือหนาของฮิบาริ ก่อนจะเขย่งตัวขึ้นจูบที่ริมฝีปากของเขา

ฮิบาริรั้งเอวบางของเธอเข้ามาและจูบตอบไปในทันที ทั้งคู่ส่งผ่านความรู้สึกต่างๆให้แก่กันโดยไร้ซึ่งคำพูดใดๆ 
แม้นี่จะไม่ใช่จูบที่วาบหวามหรือลึกซึ้งที่สุด  แต่กลับเป็นจูบที่รู้สึกอบอุ่นหัวใจที่สุด

 

ฉันไม่เคยคิดว่าฉันจะรักเขา ไม่เคยคิดว่าเขาจะรักฉัน

ฉันไม่รู้ว่าจะเราจะคบกันไปได้นานแค่ไหน และรักกันมากเท่าไร

แต่เพียงแค่คำว่า  Now , Always , Forever … Nagi  ของเขา ก็ทำให้ฉันมั่นใจได้ว่า

 

ฉันไม่เคยเสียใจที่รักผู้ชายคนนี้เลย... ฮิบาริ เคียวยะ

 

 
 

When I first saw you, I saw love.

(ครั้งแรกที่ฉันพบเจอคุณ...ฉันแลเห็นความรัก)


And the first time you touched me, I felt love.

(และครั้งแรกที่คุณสัมผัสฉัน.....ฉันรู้สึกถึงรักของเรา)


And after all this time, you're still the one I love.

(หลังจากที่ผ่านช่วงเวลามาด้วยกัน คุณยังเป็นคนเดียวที่ฉันรัก) 

 

 

______ THE END _____



.

 

ทอล์กกันหน่อยนะรีดเดอร์ที่น่ารักทุกคน c:
กดตรงนี้เลยค่ะ ♥





 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

724 ความคิดเห็น

  1. #683 Kalola zero (@evilhour) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 9 มีนาคม 2556 / 13:52
    มุกที่นายยิงมันเสี่ยวเกินไป ฉันไม่ชอบ (ฮาสะท้านโลก555+)
    #683
    0
  2. #676 ฮิบาริ ลูเซีย (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 7 มีนาคม 2556 / 20:47
    จบ แบบน่ารักมากแถม

    หวานมากอีกด้วย^_^

    >_< •_•~~~~~~~
    #676
    0
  3. #647 ๐๐llRunGll๐๐ (@Monkeiiz_l2ung) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2555 / 01:49
    อ๊ากกก แฮปปี้เอนดิ้งมีความสุข(ยังสู้อุตส่าห์อ่านถึงเพลานี้ สนุกหยุดไม่ได้จริงๆ เจ้าค่ะ ^^ )
    #647
    0
  4. วันที่ 18 พฤศจิกายน 2555 / 15:07
    สวีทสุดๆเลยค่าาาา อิจฉาโคลมมากมายT.T 555
    #613
    0
  5. #561 Misuura Kiparingku Waru (@amirasingha) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2555 / 19:07
    น่าจะมีฉากแต่งให้เห็นนะค่ะ แล้วก็อยากรู้ด้วยง่าใครจะเป็นคนทำเค้กแต่งงานให้ คงไม่พ้นเบี้ยงกี้นะค่ะ จองคิวทำ Poison Cooking
    #561
    0
  6. #537 Zeekay (@243648510612) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 30 กันยายน 2555 / 11:28
    นี่ขนาดมันจะสวมเเหวนกัน ยังเปิ่นขนาดนี้ นารัก ฮาๆดี เเอบอ่านคำบรรยายมากอยู่ เออ ชอบฟรานนนนนนนนนน
    #537
    0
  7. #526 ดอกเมจิก (@dododo) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2555 / 00:07
    จบแบบแฮปปี็และน่ารักดีมาก
    #526
    0
  8. #524 lookpla (@lookpla-jibi) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2555 / 20:06
    น่าร้าก ><
    #524
    0
  9. #511 KuroKami (@kuronosakura) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2555 / 13:43
    มีแฟนงี้รักตายเลย!!
    ชอบจังฟิคเรื่องนี้ ขอบคุณไรเตอร์มากๆที่แต่งจนจบ
    #511
    0
  10. #507 Candy-Angel (@k956476) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2555 / 17:31
    น่ารักมากกกกกก>//////<

    หวานกันสุดๆเลยค่ะ   เขินแทนเลยอ่ะ
    #507
    0
  11. #504 นักมายากลจากนรก (@som36) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2555 / 17:09
    อ๊ายยย น่ารักมากๆเลยค่ะ >////<
    รักกันไปนานๆเลยนะจ๊ะ >3<
    #504
    0
  12. #502 ♦:^Zura ^:♦ (@talola) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2555 / 15:04
    <html>
    <head>
    <title></title>
    </head>
    <body>
    หวานมากค่ะ&gt;&lt;~~</body>
    </html>
    #502
    0
  13. #499 นมเย็นสีฟ้า (@alissy) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2555 / 14:23
    อ่าา าาาา ~~~~~~~~~
    #499
    0
  14. #497 เคียวยะ-โคลม (@1896reborn2) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2555 / 13:31
    I love youuuuuuu!!! 1896!!!!!
    #497
    0
  15. #495 eiei (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2555 / 09:34
    จบแบบน่าร้ากกกกก >\\\
    #495
    0