Fic KHR ยุทธการร้ายชิงหัวใจยัยสุดฮอต [1896]

ตอนที่ 28 : :: Chapter 23 ::

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 857
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    8 มิ.ย. 55

cinna mon

 




"เคียวย้าคู้งงงงงงง~ >[]<"

เสียงของพิกเล็ทดังขึ้นเมื่อเห็นเราทั้งคู่เดินเข้ามาในบริเวณส่วนที่จัดงาน

 

"ดีใจจังนี่นายมา"

เธอเดินออกมาจากซุ้มที่ถ่ายรูปบ่าวสาวเข้ามาหาพวกฉัน ทิ้งให้เจ้าบ่าวเธอยืนแกร่วอยู่คนเดียว

"ฮึ! อยู่ไม่นานหรอก คงรู้นะเพราะอะไร"

"แหมๆ มาสุมหัวเพื่อฉันสักวันมันจะตายเลยหรอจ๊ะ โฮะๆ"

ฉันมองพวกเขาคุยกันอย่างหมั่นไส้ ถึงแม้จะโล่งใจที่เธอกำลังจะแต่งงาน และแค่แกล้งฉันเฉยๆ
แต่ก็อดโมโหไม่ได้อยู่ดี มาถึงก็ทักฮิบาริก่อนเลย ฉันก็มานะทำไมไม่ทัก TOT

 

เมื่อเห็นพวกเขาคุยกันอย่างออกรสฉันก็เป็นฝ่ายถอยออกมาเอง ยืนมองบรรยากาศในงานไปพลางๆ

 

"สวัสดีค่ะ"

โคลมเดินเข้าไปหาชายคนหนึ่งในชุดสูทสีขาวโดดเด่นที่สุดในงานที่ยืนหันหลังคุยกับ

แขกคนอื่นอยู่อย่างออกรสอยู่

 

ใช่แล้ว เจ้าบ่าวของพิกเล็ทนั่นเอง

 

"ส-สวั เย้ย!!!! =[]="

ทันทีที่เจ้าบ่าวหันหลังกลับมาก็ตกใจ จนเซผงะไปสามก้าว

 

"ไง คุณเจ้าบ่าว แต่งงานทั้งทีไม่เชิญฉันเลยนะคะ"

"คือว่าฉันอธิบายได้นะ แหะๆ ^^;;"

ชายคนนั้นยิ้มอย่างยากเย็นให้แก่โคลม เหงื่อเริ่มแตกพลั่กๆอย่างเห็นได้ชัด

 

"ไม่ต้องการค่ะ เพราะฉันไม่สนใจอยู่แล้ว" ฉันพูดพร้อมสบตาเขาตรงๆ "ยินดีด้วยนะคะมาโมจัง"

 

..

 

"โธ่นางิครับ ที่ฉันไม่เชิญเธอเพราะฉันไม่กล้าไง หลายเดือนก่อนฉันยังเพิ่งไปจีบเธอเอง"

"รู้อย่างนี้แล้วยังมีหน้ากลับมาหาฉันอีกงั้นหรอไอ้ผู้ชายหลายใจ!"

โชคดีจริงๆที่ไม่ได้หลงคารมหมอนี่ไป เฮอะ! เดี๋ยวแม่ปั๊ดฆ่าให้ตาย  =___=

 

"ฉันรักเธอคนเดียวจริงๆนะ ถ้าไม่จำเป็นฉันไม่แต่งกับยัยบ้านี่หร..อุ๊บ!"

มาโมรุยกมือขึ้นปิดปากเมื่อนึกขึ้นได้ ท่าทีที่มีพิรุธอย่างชัดเจนนั่นทำให้โคลมรู้ในทันทีเลยว่ามันต้องมีอะไรในกอไผ่แน่นอน

 

"หมายความว่าไง?" ฉันพูดพร้อมกับคว้าแขนเขาเดินออกมาจากแขกในงาน

"ปะ-เปล่านี่ครับ (' '  )"

"ถ้าไม่บอกฉันจะฟ้องพี่มุคุโร่"

ฉันขู่เขาฟ่อๆ ด้วยการเอาพี่ชายมาอ้าง  หุหุ เหมือนจะได้ผลลแหะ -O-

"ไม่เอานะนางิ" เขาโอดครวญพร้อมทำหน้าเหยเกขึ้นมาในทันทีเมื่อได้ยินชื่อมุคุโร่

 

"ถ้าฉันบอกเธอห้ามด่าฉัน โอเคป่ะ"

"ค่ะๆ" ฉันรับปากส่งๆด้วยความรำคาญเล็กน้อย

"คือว่า ฉันทำยัยพิกเล็ทท้อง"

 

..

 

"ท้อง!!!!!!!!!!!?"

 

ผัวะ!! โครม!

 

ร่างสูงโปร่งของมาโมรุล้มลงกองกับพื้นหลังจากที่ถูกโคลมสวนหมัดเข้าไปที่ปลายคางเต็มๆ

เสียงเอะอะที่ดังขึ้นทำให้ฝูงชนเริ่มมามุงดู พร้อมกับเกิดเสียงซุบซิบนินทาไม่หยุดหย่อน

 

อุ้ย ฉันไม่ได้ตั้งใจต่อยหน้าเจ้าบ่าวนะ ไม่ได้ตั้งใจจริงจริ๊งง (. . )

 

"อะไรๆๆ นี่มันเกิดอะไรขึ้น ว้าย คุณมาโมรุ!" เจ้าสาวของงานที่เพิ่งมาดูความเสียหายแหวกญี่ปุ่นมุงออกมา

เธอกรีดร้องออกมาทันทีเมื่อเห็นสภาพ เจ้าบ่าวตัวเองลงไปนอนแอ้งแม้งอยู่ข้างล่าง

 

"ไม่เป็นไรครับ สบายมาก"

ฉันมองมาโมจังที่ค่อยๆยันตัวเองยืนขึ้น และลูบคางป้อยๆพร้อมทำหน้าเหยแก

 

ชิ! สมน้ำหน้า -__-

 

"นายเป็นเจ้าบ่าวงั้นหรอ" หลังจากหายไปนานฮิบาริก็กลับมาอีกครั้ง พร้อมคำพูดที่ไม่น่าจะพูดที่สุด

"ก็ใช่น่ะสิครับ คุณได้อ่านการ์ดเชิญรึเปล่าล่ะ?"

"-_-^"

จิตสังหารจากฮิบาริเริ่มแผ่เป็นวงกว้างอย่างรู้สึกได้ แต่ไม่นานนัก

เขาก็หันมาทางฉัน แล้วพึมพำออกมาเบาๆ

"มาโมจัง?"

"ค่ะ ฉันเรียกเขาว่ามาโมจัง ชื่อจริงๆก็คือ ชิบะ มาโมรุ"

"...."

 

ฮิบารินิ่งไปอีกครั้ง …คงจะตกใจล่ะสิ เพราะเขาไม่เคยจำชื่อใครอยู่แล้ว
ยิ่งในการ์ดเขียนคนละแบบกับที่ฉันเรียกก็สมควรอยู่ที่เขาจะงง

 

โธ่ถัง =__=;;

..

..

 

บรรยากาศงานในห้องจัดเลี้ยงเต็มไปด้วยดอกไม้สีขาวนานาชนิด

อาหารชั้นเลิศถูกวางเรียงรายอย่างนับไม่ถ้วน เพื่อให้พอดีกับจำนวนแขกที่มีมากพอสมควร

ส่วนมากก็จะเป็นวัยรุ่นหนุ่มสาว คาดว่าคงเป็นเพื่อนๆยัยพิกเล็ทนั่นแหละ

ไม่ก็เป็นรุ่นโคตรพ่อโคตรแม่ อาแป๊ะอาม่าอากงไปเลย ไฮคลาสสมกับเป็นทายาทธุรกิจพันล้านจริงๆ

 

ฉันมารู้ทีหลังว่า พิกเล็ทเป็นลูกสาวคนเดียวของตระกูลเก่าแก่หนึ่งของญี่ปุ่น

บ้านเธอทำธุรกิจอะไรสักอย่างไม่รู้ รู้แต่รวยม้ากมากๆและในสมัยเด็กฮิบาริกับพิกเล็ทก็สนิทกันม้ากมากๆเช่นกัน

ขนาดที่ว่าพิกเล็ทขอฮิบาริเป็นแฟน เขาก็ตอบตกลง -_-;;
คบไปได้สักพักต่างคนก็ต่างรู้แล้วว่า นี่ไม่ใช่สิ่งที่ตัวเองต้องการ จึงจากกันด้วยดี

 

ความสัมพันธ์ของพวกเขาแปลกดีนะ  เพิ่งรู้ว่าตอนเด็กหมอนี่เป็นคนแบบนี้ =w=

 

..

 

            เบื่อ... ไม่มีอะไรทำเลยฟ่ะ อีตาฮิบาริก็หายหัวไปไหนก็ไม่รู้
ทิ้งสาวน้อยให้นั่งหง่าวคนเดียวได้ไง ชิๆ ไปเดินเล่นดีกว่า ...

ฉันเดินเตร็ดเตร่จนเจอกับ
โต๊ะกลมขนาดเล็กที่วงเค้กขนาดยักษ์(?) อยู่ที่ใจกลางห้องโถง

 

'โอ้ว เค้กน่ากินจัง'  

ฉันนึกในใจเมื่ออยู่ต่อหน้าเค้กขนาดยักษ์กว่า 1896 ชั้น (เว่อร์)

 

เค้กแต่งงานสีขาวประดับด้วยครีมดอกไม้หลากหลายอย่างพิถีพิถัน

อีกทั้งยังมีตุ๊กตาน้ำตาลคู่รักอยู่บนชั้นบนสุดอีกด้วย

 

เสร็จโจร =.,=

 

..

 

"ทำอะไรครับนางิ"

เฮือก!!

"ปะ-เปล่านี่!" โคลมชักมือกลับอย่างรวดเร็วและหันไปมองต้นเสียงด้วยท่าทีเลิ่กลั่ก

"เปล่าหรอครับ~"

"ปะ-ปะเปล่าค่ะ"

ฉันตอบเสียงสั่น พร้อมทั้งหลบสายตามาโมจังอย่างหนีความผิด

เขาพูดยิ้มๆ และเดินเข้ามาใกล้ฉันเรื่อยๆ ในขณะที่ฉันก็ถอยไปเรื่อยๆเช่นกัน

 

"ว่าแต่นายเถอะ เป็นเจ้าบ่าวทำไมไม่ไปรับแขกหรอ แหะๆ ^^;;"

"ก็เธอน่าสนใจกว่าตั้งเยอะนี่นา" ร่างสูงยังคงยิ้มกรุ้มกริ่ม และก้าวเข้ามาเรื่อยๆ

 

ปึ้ก!

ฉันกระแทกขอบโต๊ะที่วางเค้กไปนิดนึง แม้จะเบาๆแต่ก็แรงพอจะทำให้เค้กโงนเงนได้  =[]=

 

หมับ!

"ฮะ-เฮ้ย" โคลมอุทานเสียงหลงเมื่อจู่ๆ ชายหนุ่มตรงหน้าก็เข้ามาคว้าแขนเธอไว้

"หลักฐานคาตานะครับ ^_^"

พูดจบเขาจับมือฉันยกไปตรงหน้า เศษครีมวานิลลาที่ติดปลายนิ้วฉันอยู่ได้ลอยตระหง่านขึ้นสู่อากาศ
เป็นที่ประจักษ์แก่สายตาประชาชี

 

แค่ชิมเค้กมันผิดมากรึไงหาา T^T

 

เขาหัวเราะเบาๆ และนั่นก็ทำให้ฉันอายแทบแทรกแผ่นดินหนี

 

"อร่อยมั้ยครับ"

"อร่อย... เอ้ย มาโมจัง!" ฉันแหวเสียงดังเมื่อเผลอหลุดไปกับคำถามของเขา

 

ฮึ่ย! รู้งี้รีบๆตักเข้าปากซะก็หมดเรื่อง  -..-

 

"ขอโทษแล้วกัน ฉันไปล่ะ" ว่าแล้วฉันก็เตรียมจะวิ่ง แต่ก็ไปไหนไม่ได้เพราะเขายังจับแขนฉันไว้อยู่

"เดี๋ยวสิ นิ้วยังไม่หายเลอะเลย"

"ช่างฉันเถอะน่า"

 

มาโมรุไม่ได้พูดอะไรต่อนอกจากก้มลงเลียปลายนิ้วเรียวของโคลมที่มีคราบเค้กติดอยู่

ท่ามกลางความตะลึงของเธอ เขาก็ยกมือเธอขึ้นจุมพิตที่หลังฝ่ามืออย่างนิ่มนวล

 

"..."

"อร่อยจังเลยครับ"

"หา!!"

"หมายถึงเค้กน่ะ :)"

"...ฉันจะกลับโต๊ะแล้ว" ฉันพูดเบาๆ แล้วถอนหายใจอย่างโล่งอกที่เขาล้อเล่น

เพราะถ้ามันคิดอะไรแผลงๆจริงล่ะก็ ... ตายหยังเขียดแน่!!

 

ผัวะ!! โครม!!

ยังไม่ทันที่จะได้แยกจากเขาก็มีเสียงปะทะกันขึ้น
เมื่อหันไปก็พบว่ามาโมจังลงไปนอนจูบกับพื้นเป็นที่เรียบร้อย -_-

 

"คุณฮิบาริ!"

"แกมานี่"

ฮิบาริไม่แม้แต่จะมองมาที่ฉัน เขาเดินไปลากมาโมรุที่นอนอยู่ให้ลุกขึ้นมาอีกครั้ง ก่อนที่จะ

 

ตุ้บ! ตุ้บ! ผัวะ!

 

"อะไรๆ เกิดอะไรขึ้นอีกเนี่ย .... กรี๊ดด หยุดนะ!!"

 

"เคียวยะ หยุดเดี๋ยวนี้!!!"

พิกเล็ทกรีดร้องเสียงเกรี้ยวกราด แต่ไม่ได้เป็นที่สนใจของฮิบาริเลยสักนิด

 

หัวใจฉันเต้นโครมครามด้วยความตกใจที่จู่ๆฮิบาริก็พุ่งเข้าใส่มาโมจังไม่ยั้ง

หลังจากนั้นผู้คนมากมายก็เริ่มตีวงแคบเข้ามาเรื่อยๆ และดูมวยกันอย่างสนุกสนาน

 

พวกแกหยุดกันสักที ถ้าเค้กล้มขึ้นมาฉันจะได้กินมั้ยหาา T-T

 

"คุณฮิบาริ ถ้าไม่หยุดฉันฆ่านายแน่!!"

 

กึก!

ทอนฟาในมือ(เอามาด้วยรึ?) ถูกหยุดค้างไว้ที่ข้างแก้มของมาโมจัง เฉียดไป0.000001896 มิล

ฮิบาริหันกลับมามองโคลมอย่างเชื่องช้า และด้วยแววตาที่ดุดัน จนเธอรู้สึกกลัวได้

 

"มะ-มีอะไรหรอ" ฉันถามเสียงสั่น ทั้งที่เมื่อกี๊ขู่จะฆ่าเขาแท้ๆ

ฉันถอยหลังไปสองก้าวเมื่อเขาเดินเข้ามาใกล้

"เธอคิดว่าฉันจะเหนื่อยฟรีโดยที่ไม่มีอะไรงั้นหรอ" ฮิบาริพูดเสียงเย็น

 

มาถามฉัน แล้วฉันจะรู้มั้ยว่ามันเรื่องอะไร?

 

"แต่ก็ไม่ควรอาละวาดซะงานล่มแบบนี้นะคะ" ฉันยังคงตอบกลับอย่างไม่ยอม

"ก็เธอ.."

"นี่เคียวยะ! ทำไมทำแบบนี้หา? ทำไมๆๆๆๆ"

 

ท่ดๆๆๆๆๆ! ตึง!

 พิกเล็ทวิ่งแทรกเข้ามาทุบฮิบาริอย่างโมโห โดยไม่ทันระวังรอบข้าง
แรงกระแทกของเธอมหาศาลจนชนโคลมกระเด็นไป
ร่างบางเซไปมาและกระแทกเข้ากับโต๊ะๆนึง

 

"โคลมระวัง!!"

"คะ?"

"ข้างหลังเธอยัยเซ่อ!!!" พิกเล็ทตะโกนกลับมาอย่างร้อนรนในขณะที่ฉันได้แต่ทำหน้างงอยู่สักพัก

เมื่อหันไปมองก็พบว่า

 

เค้กก้อนยักษ์กำลังโงนเงนอย่างหนัก

 

จ๊ากกก โต๊ะมีมากมายทำไมต้องชนโต๊ะเค้กด้วยฟร้ะ
แล้วทำไมฉันชนเค้กแล้วมันเอนมาข้างหน้าล่ะ? มันต้องเอนไปข้างหลังไม่ใช่เรอะ
=[]=

มันจะเอนไปทางไหนก็เรื่องของมันสิ! ฉันควรเผ่นต่างหาก!

            "...." เอ่อ

 

ไม่นะ ... มันกำลังจะมาแล้ว ฉันวิ่งไม่ได้ ขาฉันไม่ขยับเลย

คุณฮิบาริ ช่วยฉันด้วย

ทุกคน ช่วยฉันที

 

เผละ!

 

"โคลม!!!"

 

....

...

.

 

 

[Hibari's part]

 

"โคลม!!!"

ผมตะโกนเรียกชื่อเธออกไปสุดเสียง ก่อนที่จะวิ่งเข้าไปในหาเธออย่างไม่คิดชีวิต

 

ย้อนกลับไปสองนาทีก่อนหน้านี้

พิกเล็ทที่วิ่งเข้ามาหาผมได้ชนโคลมจนเซออกไป โชคร้ายที่เธอไปชนเข้ากับโต๊ะวางเค้ก

และแรงกระแทกนั่นก็ทำให้เค้กยักษ์โงนเงน และถล่มใส่เธอในที่สุด

 

บัดซบเอ๊ย...

 

ผมมันโง่เองที่ไม่เข้าไปดึงเธอออกมา ผมทำให้เธอต้องเจอกับเรื่องแบบนี้

ใบหน้าที่ซีดไปในวินาทีคับขันนั้นยังติดตาผมไม่ไปไหน ผมขอโทษนะโคลม...

 

"ยัยบ้า เธออยู่ไหนกัน"

"โคลมคะ รอพวกเรานะคะ!"

"นางิ อย่าเป็นอะไรไปนะ"

 

..

 

ผมเอามือที่สั่นเทาเขี่ยกองเค้กยักษ์บนพื้นที่คุมร่างโคลมไปจนมิด ไม่กลัวว่าตัวเองจะเลอะเค้กแม้แต่น้อย  ขอแค่ให้ผมเจอเธอก่อน ... 

 

"นั่นแขนน้องโคลมนี่คะ!!"

"..."

 

ทันทีที่พิกเล็ทพูดจบ ฮิบาริก็กระโจนพรวดเดียวไปจับแขนโคลมที่โผล่พ้นเนื้อเค้กไว้

และดึงตัวเธอออกมา เขาปาดเนื้อเค้กที่ติดอยู่ที่ใบหน้าและลำตัวโคลมอย่างร้อนรน

 

"ตื่นสิ!"

"..."

"ฉันบอกให้ตื่นไงยัยบ้า" ผมพูดและเขย่าร่างบางในอ้อมกอดที่ตอนนี้สลบไม่ได้สติไป

"ต้องโทษพวกนายที่โรคจิตทำเค้กบ้าอะไรใหญ่ขนาดนี้"

"แล้วฉันไม่ต้องโทษนายเลยใช่มั้ยที่พังงานแต่งฉันซะยับ"

"ว่าไงนะ!"

"แล้วจะทำไมล่ะ!"

 

ทั้งฮิบาริและพิกเล็ทต่างก็ส่งสายตาฟาดฟันกันอย่างไม่มีใครยอมใคร ในขณะที่แขกในงาน

และมาโมรุถึงกับกลัวจนฉี่แทบจะราด ไม่กล้าแม้แต่จะปริปากพูดอะไรออกมาสักคำ

 

            "ฉันจะพายัยนี่ไปหาหมอ!!!"





To be continued.

________________________________________________________

 ตอนนี้รีบปั่นมากเลยค่ะ ถ้าไม่สนุกขอโทษน้า
โคลมจะเป็นไงมั่งไม่รู้ โดนเค้กถล่มใส่ขนาดนั้น สงสารจัง (//ก็แกแต่งเองไม่ใช่เรอะ!?)
ฮี่ๆ แล้วติดตามกันนะคะ ว่าโคลมจะเป็นยังไงต่อไป...

♥ จากแชปฯที่แล้วที่บอกว่าจะแจ้งข่าว ขอเปลี่ยนเป็นแจ้งในแชปฯต่อไปแล้วกันนะ แหะๆ

 

 ตอบเม้นคุณ OzLovely

nc มันยากอ่า เรากลัวแต่งแล้วไม่ได้ฟีล แต่ก็ใช่ว่าเราจะไม่เคยลองแต่งให้นะ

ลองแล้วแต่มันล่ม 55555 เอาเป็นว่าถ้าเราว่างเราจะแต่งให้นะคะ ขอบคุณที่ติดตามค่ะ >< 






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

724 ความคิดเห็น

  1. #712 IchibiNoSHUKAKU (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2557 / 23:18
    เค้กล้มทับเอิมมมมมมมมมมม
    #712
    0
  2. #673 ฮิบาริ ลูเซีย (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 7 มีนาคม 2556 / 16:39
    ฮามากโดนเค้กทับ
    #673
    0
  3. #642 ๐๐llRunGll๐๐ (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2555 / 01:15
    เออะ! เค้กทับ ฮ่าๆ  มุกนี้แหวกแนวมากเจ้าค่ะไรต์ ฮ่าๆๆๆๆๆๆ
    #642
    0
  4. #608 ~~เจ้าหญิงแห่งเอโดะ~~ (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2555 / 14:25
    แอบฮานะโคลมโดนเค้กทับจนสลบ555
    #608
    0
  5. #431 ____* ` ชอลลี่ ' ปีโป้ (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2555 / 19:55
    เค้กมันใหญ่มากเลย 555
    #431
    0
  6. #428 KuroKami (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2555 / 13:07
     อิจฉาโคลม...เราอยากให้เค้กหล่นทับบ้างจัง//นึกภาพตัวเองอยู่กลางกองเค้ก
    #428
    0
  7. #416 lian*nail (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2555 / 19:15
    คะ เค้กเรอะ!?=[  ]=
    #416
    0
  8. #403 kosato (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2555 / 15:40
     
    พี่ฮะนั่นมันเค้กนะฮะ = =!!!!!
    #403
    0
  9. #399 ++TuNazZ++ (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2555 / 17:29
     เค้ก 1896 ชั้น ถึงสลบก็ไม่เวอร์หรอก =[        ]=
    #399
    0
  10. #398 Candy-Angel (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2555 / 14:21
     ชอบอ่ะ

    มีแต่1896^^
    #398
    0
  11. #397 Shion Eliphas Levi (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2555 / 11:28
    เค้กเรอะ = = มันจะอนาถาไปไหมนี่
    #397
    0
  12. #396 นมเย็นสีฟ้า (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2555 / 11:22
     นางิ ม่าย~~! T^T
    #396
    0
  13. #395 ♦:^桂小太郎^:♦ (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2555 / 09:46
    แค่เค้กถึงกับสลบเลยเรอะ=[]=
    #395
    0
  14. #394 lookpla-jibi (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2555 / 09:40
     อ้าก อย่าตายนะโคลม///งามง่าแทง
    #394
    0
  15. #393 เคียวยะ-โคลม (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2555 / 08:32
     พยายามเข้านะค่ะ
    #393
    0
  16. #392 นักมายากลจากนรก (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2555 / 07:53
    สงสารหนูโคลมแฮะ 
    ไม่ได้ก่อเรื่องอะไรเลยกลับซวยซะงั้น = =;;
    #392
    0
  17. #391 สาวหน้ากากดำ (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2555 / 00:36
    โหจะรอดไหมนั้นน่ะ
    #391
    0
  18. #390 มาชเมโร่ไส้สัปปะรด (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2555 / 00:26
    ตายมั้ยนั่น//โดนตบ
    #390
    0
  19. #388 eiei (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2555 / 23:22
    สนุกมากคะ แต่โดนเค้กล้มทับสลบมันแปลกๆอ่ะ 555
    #388
    0
  20. #387 OzLovely (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2555 / 20:44
    ไม่เบื่อออออออออออออออออ แต่งต่อเถอะ
    เ้ออ ต่อไปB96ใช่มะ ขอเปลี่ยนเป็นF96แทนได้มะ และขอให้เรื่องนี้มีncก่อนจบด้วย
    #387
    0
  21. #386 sawada sorayuki (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2555 / 19:47
    ใจจริงเราอยากอ่าน69Fอ่ะ (โดนถีบ)
    #386
    0
  22. #385 kosato (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2555 / 19:18
     
    รีบลงเร็วนะฮะ!
    #385
    0