Fic KHR ยุทธการร้ายชิงหัวใจยัยสุดฮอต [1896]

ตอนที่ 16 : :: Chapter 13 :: + Special hbd' Hibari & Talk with writer

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,031
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    5 พ.ค. 55

+
❥ Free theme mouse.naru

 


"กรี๊ด ฮ่าๆ" ฉันหัวเราะอย่างบ้าคลั่งหลังจากที่โดนโยนลงน้ำ มันเป็นอะไรที่สนุกมากจริงๆ

แต่ตอนนี้ฉันเหนื่อยและ ขอขึ้นฝั่งก่อนดีกว่า

 

หมับ!

"อีกรอบนะ ฮ่าๆ" ร่างของฉันลอยวืดขึ้นจากพื้นดิน รับรู้ในชะตากรรมว่ากำลังจะโดนโยนอีกรอบ

"รอบสุดท้ายแล้วนะ ฮ่าฮ่า ฮะ..ฮ่า -0-  เอ่อ ..ฟราน"

ฉันหัวเราะไม่ออกเมื่อเห็นอันตรายกำลังใกล้เข้ามา ก่อนจะสะกิดฟรานยิกๆ

"คร้าบ?"

"วางพี่ก่อน" ฉันพูดกับเขาแต่ตายังคงมองไปด้านหลังเขม็ง จนฟรานหันตามมาดู

ก็พบว่าคุณฮิบาริยืนกอดอกมองพวกเราอยู่ด้วยใบหน้าที่เรียบนิ่งแต่คิ้วแทบจะผูกเป็นโบว์

 

"มีอะไรรึเปล่าคะคุณฮิบาริ" ฉันรีบวิ่งมาหาเขาที่ริมหาด ก่อนที่สองแหม่มและฟรานจะตามมา

"เจ้าพวกนั้นบอกให้ฉันมาพาเธอไปกินมื้อเย็น"

"ห๊า...เออนั่นสิ เย็นแล้วนี่เนาะ ..แต่คืนนี้ฉันนัดกับพวกเธอไว้ก่อนแล้วอ่ะ"

ฉันได้แต่ก้มหน้าตอบอ้อมแอ้ม ใจนึงก็กลัวว่าเขาจะด่าเอา ท่านอุส่าต์มาตามถึงที่นี่-*-
แต่อีกใจก็อยากไป
กับเขาเหมือนกัน

 

"นี่จะออกไปไหนกันอีกฮะ!"  
ยั้ย
!! ฉันสะดุ้งด้วยความตกใจนี่เขาโมโหอะไรมาอีกละเนี่ย  

"โคลมไปเถอะ ไว้เดี๋ยวพวกเรามาเที่ยวกันใหม่ก็ได้ ^0^ " สเตฟบอกไล่ เพื่อไม่ให้ฉันลังเล

"วันนี้พวกเราสนุกมาก ไว้เจอกันนะ"

"อะ-อื้ม" ฉันส่งยิ้มให้พวกเธอ และเดินไปเก็บของทั้งหมดมา

"ไปน้า บายๆ"

 

"พี่โคลม.." ฟรานรั้งข้อมือฉันไว้ ทำให้ฉันต้องหันกลับไป

"มีอะไรงั้นหรอ"

"..เปล่าครับ"

"เปล่าก็ปล่อยซะ ไอ้เด็กเวร" ฮิบาริเดินกลับมาปัดมือของฟรานออกอย่างแรง

"พี่ชาย จะมากไปแล้วนะ!" ฟรานขึ้นเสียงใส่อย่างมีน้ำโห

"ฟรานหยุด! นี่ไม่ใช่ที่ของนาย"

คำสั่งสั้นๆที่เด็ดขาดออกจากปากสเตฟผู้เป็นพี่สาว หยุดการกระทำของฟรานได้ทันที

 

"โธ่เว้ย!" ฟรานสบถเสียงดัง แล้ววิ่งหนีออกไปอีกทาง

 

ฉันยืนอึ้งสักพัก ในหัวกำลังจะประเมินว่าเกิดอะไรขึ้น
แต่ไม่ทันไรก็ถูกขัดด้วยประโยดห้วนๆจากบุรุษข้างหลัง

"ไปได้แล้ว จะมองมันอีกนานมั้ย!"

ฉันเดินตามหลังเขาไปอย่างไม่เข้าใจ เขาโมโหอะไรมา เขาจะทะเลาะกับฟรานทำไม 
เพราะฉันอย่างนั้นหรอ? ไม่อยากจะคิดให้ขำ เขาไม่ได้ชอบฉันนี่..

            สงสัยประจำเดือนอีตานี่จะมาละมั้ง -__-

 

..

 

พรวด!

"เฮ้ย! =///="

"ว้าก! =[]="

"นี่มันอะร้าย! =O="

เสียงร้องระงมของพวกผู้ชายดังขึ้นทันทีที่โคลมกลับมาถึง

 

หนวกหูชะมัด ... ฉันนั่งลงที่เก้าอี้ริมหาดอย่างไม่สบอารมณ์ อะไรนักหนาฟ้ะเจ้าพวกนี้
สักพัก ฉันก็หยิบเสื้อขึ้นจากกระเป๋าและลุกขึ้นใส่มันอย่างรีบๆ
เพราะการที่รอให้ชุดว่ายน้ำมันแห้ง ทำให้ฉันต้องเดินตากลมไปมาจนหนาวอย่างนี้ไง

"นึกว่าจะไม่แต่งตัวให้มันดีๆซะแล้ว =///="

"อ้าวคุณโกคุเดระ เป็นอะไร ทำไมหน้าแดงเถือกขนาดนั้น"

"ก็เธอนั่นแหละยัยบ้า! แต่งตัวอะไรไม่อายฟ้าอายดินบ้างเรอะ =[]=//"

"อุ๊บ! ฮ่าๆๆๆๆๆ"

ฉันระเบิดเสียงหัวเราะลั่นอย่างไม่เกรงใจใคร

ที่แท้เจ้าพวกนี้ก็แค่เขินที่ฉันใส่ทูพีชสินะ ไก่อ่อนกันจริงจริ๊งงง

 

"แต่ก็ดีนะที่วันนี้เจ้ามุคุโร่ไม่อยู่ ไม่งั้นเรื่องยาวแน่ ฮ่าๆ"

"ถึงมาก็ไม่สนหรอกค่ะ ฮี่ๆ " ฉันยักคิ้วอย่างกวนประสาทให้คุณยามาโมโตะ

 

            กลิ่นหอมๆจากเตาย่างดึงฉันให้เข้าไปใกล้ๆเตา

ท้องเริ่มร้องจ๊อกๆแล้ว ...

ปลาหมึกย่างงง  มาเป็นของแม่ซะดีๆ มาม้ะๆ >[]<

 

"กินได้แล้วค่าทุกคน~"

เมื่อสิ้นเสียงเคียวโกะ ทุกคนก็แทบจะกรูกันเข้าไปแย่งอาหารจากเตาอย่างไม่มีใครยอมใคร

 

..

 

หลังจากกินอาหารทะเลมื้อเย็นเสร็จก็พระอาทิตย์เกือบตกดินพอดี

โคลมจึงปลีกตัวมาเดินเล่นริมหาด รับลมเย็นๆและแสงอาทิตย์อ่อนๆ

 

ระหว่างที่กำลังเดินอยู่นั้น ก็เจอเขาอีกแล้ว ไอ้คุณฮิบาริ -___- 
ฉันหันหลังกลับเตรียมจะเดินไปอีกทางแต่เขาก็ทักขึ้นมาเสียก่อน


"จะหนีไปไหน"

"ฉันไม่ได้หนี" เมื่อเล่นมุกนี้ฉันก็เลยต้องจำใจหันมาเผชิญหน้ากับเขาอีกครั้ง

เขายักไหล่อย่างกวนประสาท เหอะ คิดว่าเท่ห์นักรึไง (เท่ห์จ้ะ -//-)

 

"นายตามมาทำไม"

"ไม่ได้ตาม"

หน็อย ไอ้ซุงแหล =0= กล้าพูดนะยะ

 

"งั้นก็เงียบๆซะ เพราะฉันไม่มีอะไรจะคุยกับนาย" ฉันพยายามข่มใจให้เย็นลง

"ฉันต่างหากที่ไม่มีอะไรจะคุยกับเธอ เธอน่ะเงียบไปซะ"

มันจะมากไปแล้วนะว้อย =[]= กล้ากระตุกหนวดเสือขนาดนี้ แกตาย!

 

"นี่นาย! เป็นอะไรมากป่ะ จะตามฉันไปถึงไหน!"

ด้วยความที่อารมณ์ยังค้างและอาการปวดตัวที่เริ่มกลับมาอีกครั้งทำให้ฉันวีนแตกเต็มที่

"..." เห็นเขานิ่งไปสักพัก ฉันก็เริ่มรู้สึกผิด

"ขะ-ขอโทษ.." ฉันพูดออกไปเบาๆ แล้วเตรียมเผ่น

"เดี๋ยวสิ"

"เอ๋?" ฮิบาริคว้าข้อมือฉันไว้ และฉุดให้ฉันนั่งลงข้างๆเขาบนทรายสวยสะอาดนี่

"(  ' ')"

"..."

"(' '  )"

"..จะเงียบอีกนานมั้ย -_-"

"ก็นายบอกให้เงียบอ่ะ"

"โง่"

"ว่าไงนะ! =[]="

แกนั่นแหละ มาสั่งฉันไม่พอยังด่าฉันอีก ไอ้บ้า  ฮึ่ยย

 

"ฉันเบื่อเธอ"

"ห๊ะ! =_="
นี่มันว่าไงนะ กล้าเบื่อฉันเรอะ

 

"ฉันรำคาญเธอ" แน่ะ ยังไม่เลิกอีก

"ไอ้..=_+"

 

"ฉันไม่ชอบเธอ"

"..."

..อันนี้ไม่บอกฉันก็รู้...

 

"เธอเข้าใจฉันมั้ย"

"นายคิดว่าฉันเข้าใจนายงั้นหรอ.."

ฉันลุกขึ้นยืนอย่างโมโห สะกัดอารมณ์โทสะไว้ลึกๆ สูดหายใจยาวๆแล้วผ่อนลมออก
เพื่อผ่อนคลายความรู้สึกเจ็บปวดที่เข้ากุมจิตใจ
แต่ก็เหมือนจะไม่ช่วยอะไร

 

"ฉันไม่รู้ว่านายมีปัญหาอะไรกับฉันมากรึเปล่านะคุณฮิบาริ
แต่ไอ้การที่พาลใส่
ฟรานและมาลงที่ฉันมันไม่ถูกต้อง ถ้าให้ฉันคิดเอง ฉันคงนึกว่านายหึงแน่ๆ
แต่เพราะฉันไม่รู้ว่านายคิดยังไง ถึงมานั่งกลุ้มใจอยู่นี่ไงล่ะ หน้านิ่งๆของนายมันทำฉันสับสน
บางครั้งนายก็ทำดี เหมือนกับ...จะชอบฉัน
" 

 

"...แต่มันก็คงเป็นไปได้หรอก จริงมั้ย?  หรือถ้าจะบอกว่านายเกลียดฉันมันยังฟังขึ้นกว่า
ถ้าเกลียดมากก็ไม่ต้องตามมา ไม่ต้องมาย้ำ เพราะฉันเข้าใจแล้ว ขอบคุณที่มาบอก

เพียงแต่ถ้านายมาบอกเร็วกว่านี้ ฉันจะไม่มาวุ่นวายกับนายเลย แล้วก็ขอโทษด้วยที่ทำให้รำคาญ"

 

ฉันถอนหายใจเฮือกใหญ่ หลังจากรัวใส่เขาเป็นชุด

"ขอตัว.. "

ฮิบาริทำหน้างงๆ ก่อนจะลุกขึ้นยืนประจันหน้ากับฉัน

 

"เธอจะพูดอะไรกันแน่"

"ฉันจะบอกว่านายมันไม่เคยรับรู้อะไรสักอย่าง เอาแต่ทำหน้าตายไปวันๆ ฉันเลยไม่มั่นใจในสิ่งที่เป็นอยู่
และไม่รู้ว่าตัวเองควรจะอยู่ในสถานะไหนกัน
ฉันเป็นแค่เพื่อน หรือมากกว่านั้น?
หยุดเล่นเกมสักทีคุณฮิบาริ... ฉันเหนื่อยแล้ว ฉันวิ่งตามนายไม่ไหวอีกแล้ว.."

 

ประโยคสุดท้ายพูดเอ่ยออกไปด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบาและสั่นครือ

น้ำตาหยดแล้วหยดเล่าไหลออกมาจากนัยน์ตาสีอเมทิสต์คู่สวย

ทั้งๆที่พยายามกลั้นไว้แล้วแท้ๆ แต่สุดท้ายก็ไหลออกมาอย่างง่ายดาย

 

ฮิบารินิ่งอึ้งไป แต่เมื่อตั้งสติได้ก็ตั้งท่าจะเดินเข้ามา

"หยุดนะ!" ฉันกรีดร้องพร้อมกับถอยหลังไปหนึ่งก้าว

"ถ้านายเข้ามา ฉันจะถอยออกไป" ฉันสั่งด้วยเสียงสั่นๆ เบือนหน้าหนีไม่สบตาเขา

 

หมับ!

"อ๊ะ!" เพียงชั่วขณะไม่ทันให้ตั้งตัว เขาเข้ามาทีเดียวถึงตัวฉัน

ก่อนจะรั้งร่างบางให้เข้าไปอยู่ในอ้อมกอดที่แสนอบอุ่นของเขา

"เธอต่างหากที่ไม่รู้อะไรเลย"

"..." แล้วฉันไม่รู้อะไรกันล่ะ..

 

"ฉันเบื่อเธอ..ที่เธอมักทำให้ฉันต้องเป็นห่วงอยู่เสมอ"

"..."

"ฉันรำคาญเธอ...เพราะเธอชอบเข้ามาวิ่งอยู่ในความคิดและความฝันของฉัน"

"..."  อย่างน้อยเขาก็คิดถึงฉัน เขาคิดถึงฉันใช่มั้ย..

 

"ฉันไม่ชอบเธอ.."

"..."

 

"...ฉันไม่ชอบเธอใช่แน่รึเปล่า? ไม่รู้ว่าเมื่อไรที่เธอมามาอิทธิพลต่อใจฉัน

อยากจะลบมันออกไปแต่ก็ทำไม่ได้สักที"

 

ตึกตัก-ตึกตัก-ตึกตัก

หัวใจโคลมเต้นรัวถี่ขึ้น เหงื่อเริ่มตกด้วยความกดดันและตื่นเต้น

ฉันเงยหน้าสบตาเขาอย่างอึ้งๆ ถ้าฉันไม่ได้เข้าใจผิด มันแปลว่าเขาเองก็ชอบฉัน...ใช่มั้ย

 

"เธอชอบฉันใช่มั้ยล่ะ"

"หะ-ห๊า พูดบ้าอะไรของแก๊ =[]="  โคลมถึงกับร้องเสียงหลง

ทั้งๆที่เมื่อกี๊เขาควรจะพูดต่อว่า 'ฉันชอบเธอ'  แต่ไหงกลับเป็นแบบนี้ไปซะได้

 

"ก็ตอนฉันบอกว่าไม่ชอบ มือเธอก็กำเสื้อฉันจนแน่น"

จริงหรอ...ฉันคงทำไปโดยไม่รู้ตัว ตอนนั้นมันกดดันมากๆนี่

 

"..."

"ตอนที่งานเลี้ยงเธอก็บอกว่าชอบฉันด้วย"

"เอ่อ"

"เธอชอบฉันใช่มั้ย"

"จะชอบหรือไม่ชอบแล้วมันทำไมล่ะ"

"ไม่ทำไมหรอก ไปกันเถอะ" เมื่อเห็นว่าฉันไม่ได้ตอบ เขาก็ตัดบทสั้นๆ

พร้อมกับคลายอ้อมกอดออก และดึงฉันให้เดินตามไปข้างหน้า

 

แต่ฉันกลับยืนนิ่งอยู่กับที่ และถอยห่างจากเขามา

"ถ้าฉันชอบนายจริง นายจะว่ายังไง"

 

จุดที่ฉันยืนตอนนี้ห่างจากเขาประมาณสามก้าว สามารถมองเขาตรงๆได้อย่างชัดเจน
แสงอาทิตย์สีส้มสาดแสงเข้ามาทางเรา ทำให้เขาในตอนนี้ดูมีสเน่ห์เพิ่มยิ่งขึ้น

 

ใบหน้าที่เคยเฉยชากลับฉายแววอ่อนโยน แต่ทว่าในนัยต์ตาสีนิลคู่ั้นยังคงเป็นปริศนา

ปริศนาที่ฉันไม่อาจค้นหาความจริงจากเขาได้เลย

 

"ไม่ว่าอะไร ฉันก็คงดีใจมั้ง"

"หรอ.."   แต่ฉันไม่ขำด้วยหรอกนะ

"แล้วนายชอบฉันบ้างรึเปล่า"

 

ฉันชอบเขา เขาก็รู้

แต่ถ้าถามว่าเขาชอบฉันมั้ย? ฉันไม่รู้

ทั้งๆที่เราใกล้ชิดกันและเขาก็ดูจะห่วงฉันในหลายๆเรื่อง

คงไม่ผิดถ้าฉันจะคิดไปเอง แต่ก็แอบหวังว่า อย่าให้ฉันคิดไปเองเลย

 

..

 

"..."

"แต่ฉันชอบนาย.."


".... ครั้งแรกที่บอกไปเมื่อวันงานเลี้ยงฉันไม่ได้โกหก ฉันชอบนายจริงๆและก็ชอบมากขึ้นเรื่อยๆ"

"เธอ.." ฮิบาริทำหน้าอึ้งประหนึ่งโลกกำลังจะแตก แต่ฉันจะไม่เสียเวลาอีกแล้ว

ฉันจะพูดออกไปให้หมด ทุกสิ่งทุกอย่างในใจฉัน วันนี้เขาต้องได้รู้!

 

"รู้มั้ยว่าฉันเหนื่อยกับการจมอยู่กับความคิดตัวเอง คิดว่านายเองก็คิดเหมือนฉัน
เวลาเราจูบกันเรารู้สึกดีต่อกันใช่มั้ย? แต่สถานะตอนนี้เรา
มันก้ำกึ่งเกินไป

ถ้าฉันเป็นแค่เพื่อนก็พูดออกมา พูดออกมาสิ ว่านายไม่ได้ชอบฉันเลย!"

 

"ฉันจะได้ตัดใจสักที เพราะรู้ว่ายังไงนายก็คงไม่มีวันมาชอบฉัน

ต่อไปนี้ระหว่างเราอาจไม่เหมือนเดิมก็ได้ แต่ไม่ต้องห่วง ฉันขอเวลาอีกสักพัก

วันไหนที่ฉันลืมเรื่องนายไปได้ ฉันก็จะเป็นเพื่อนนายเหมือนเดิม" ฉันปาดน้ำตาทิ้ง พร้อมฝืนยิ้มส่งไปให้

 

"อย่าตัดใจจากฉัน"

"?"

"อย่าลืมเรื่องของฉัน"

"...จะพูดอะไรกันแน่คุณฮิบาริ?"

"ไม่ใช่ว่ามีเธอคนเดียวที่เหนื่อย ฉันก็เหนื่อยกับการควบคุมตัวเองทุกครั้งที่อยู่กับเธอ

ฉันไม่เคยเสียความมั่นใจในตัวเองมาก่อน .. อย่าพูดว่าจะตัดใจจากฉัน "

"..."

"เพราะฉันจะไม่ยอมให้เธอไปรักคนอื่น"

"อย่าพูดแบบนี้ได้มั้ย! ฉันไม่เข้าใจ "

ฉับซบหน้าลงกับฝ่ามืออย่างเหนื่อยอ่อน เวลาแบบนี้ยังจะพูดกำกวมอีก

ไม่ได้ว่างพอที่จะมานั่งแปลความหมายนั่นหรอกนะ

 

"เธอไม่น่าพูดออกมาก่อนเลยว่าชอบฉัน"

"..."

"เพราะฉันควรจะบอกเธอก่อนต่างหาก ฟังนะ...โคลม ฉันชอบเธอ"

ฉันเงยหน้าขึ้นช้าๆ อย่างไม่เชื่อหูตัวเอง

มันเป็นไปได้หรอ สิ่งที่ฉันหวังเอาไว้น่ะ?

"ฮึกๆ"

"ฉันชอบเธอ"

"แงๆๆๆ TOT"

เมื่อเขาพูดซ้ำขึ้นมาอีก ฉันก็ปล่อยโฮออกมาไม่หยุด

 

"ร้องไห้ทำไม"

"ก็ฉันดีใจอ้ะ ดีใจมากๆ งื๊ดดด" ฉันปาดน้ำตาพร้อมกับสั่งขี้มูกออกไป

 

"แล้วแฟนเธอจะทำยังไง"

"ใครแฟนฉัน?"

"ก็เด็กผมเขียวนั่นไง -_-" ฮิบาริทำท่าไม่พอใจ เมื่อต้องพูดถึงฟราน

"ฉันบอกตอนไหนว่าฟรานเป็นแฟนฉัน"

"หมายความว่าเธอสองคนไม่ได้เป็นอะไรกัน?" เขาทำหน้าเหมือนจะไม่เชื่อ

"อืม เคยคบกันเล่นๆ แต่แบบพี่น้องน่ะนะ"

"ยัยบ้าเอ๊ย แล้วตอนนั้นที่ฉันถามทำไมไม่พูดมาให้หมด"

 

ฮิบาริเดินมาตรงหน้า แล้วคว้าฉันเข้าไปกอดอย่างแรง

แม้จะงงๆกับทุกอย่างที่มันเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว แต่ก็ขอบคุณที่ผ่านพ้นมาได้ด้วยดี

ความทุกข์ที่อยู่ในใจได้เคลียร์ออกไปจนหมดสิ้น สัมผัสได้ถึงความสุขที่เริ่มคลืบคลานเข้ามา

 

ฉันเคยคิดว่าตัวเองไร้ซึ่งหัวใจ และไม่อาจรักใครได้อีก

ฉันเคยคิดว่าตัวเองนั้นเข้มแข็งพอที่จะไม่เจ็บปวดกับเรื่องความรักไร้สาระ

และฉันก็ไม่เคยคิดว่าจะมีความรักได้อีกครั้ง

รักกับฮิบาริ เคียวยะ?  นี่คือเรื่องจริงงั้นหรอ...

เมฆาอย่างเขาจะผูกมัดกับฉันได้จริงๆน่ะหรอ?

 

ฉันทอดสายตาออกไปยังทะเลที่กว้างใหญ่ มองไปยังเส้นขอบฟ้าที่มิอาจเอื้อมถึง

อย่างน้อยปาฏิหาริย์ก็เกิดกับฉันเรื่องนึงแล้ว ณ ตอนนี้ แค่มีเขาอยู่ข้างๆฉันก็ไม่ต้องการอะไรอีก

 

 

I never know what the future brings

ฉันไม่รู้หรอกนะว่า อนาคตจะเป็นยังไง

 

But I know you are here with me now

 แต่ตอนนี้ที่ฉันรู้คือ มีเธออยู่กับฉัน

 

We'll make it through

เราจะผ่านพ้นอุปสรรคไปด้วยกัน

 

and I hope You are the one I share my life with

และฉันหวังเหลือเกินว่า คุณคือคนๆนั้น คนที่ฉันจะร่วมใช้ชีวิตด้วย...




 

 

To be continued.

___________________________

สมหวังกันสักทีนะเจ้าพวกซึนเดเระ >O<

อุบ๊ะ! ไรท์เตอร์เพิ่งจะนึกขึ้นได้ว่าวันนี้วันที่ 5/5/55 วันหัวเราะแห่งปี
อีกทั้งยังเป็นวันเกิดฮิบาริอีกด้วย (ขอบคุณคห.122 >O<)
ไปๆมาๆมีทั้งวันเกิดของฮิจิคาตะแล้วก็ลูฟี่อีกต่างหาก เอ้า พวกเราชนแก้ววว >.<



  

ขอให้พวกนายมีความสุขมั่กๆ หล่อมั่กๆ เกรียนมั่กๆแบบนี้ตลอดไปนะ ...สุดหล่อของช้านน >O<






ตอบเม้น 122 คุณ 001

สารภาพตามตรงว่า ไม่ได้ตั้งใจฉลองวันเกิดให้ฮิบาริ ลืมสนิทว่าคือวันเกิดฮิบาริด้วยซ้ำ =O=
แล้วตอนที่ลงก็ดันเป็นฉากบอกรักกันอีก นั่นเพราะความบังเอิญล้วนๆ ไม่ใช่เตรียมการมาก่อน
เพราะฉะนั้น 1896 โคตรบันซายยยยย!!   (//ปิดซอยฉลอง)



ตอบเม้น 115 คุณ OzLovely

nc ยังอีกยาวไกลค่ะ ยังไม่มีแพลนจริงๆ ยังไงก็ขอบคุณที่ติดตามมาโดยตลอดนะคะ T^T






:: คุยกับไรท์เตอร์อีกนิดหน่อยก่อนจาก ::  {ณ จุดนี้ขอเวิ่นเว้อ ขี้เกียจอ่านข้ามไปได้เลยจ้ะ}

เรื่องนี้ก็เริ่มแฮปปี้แล้ว แต่ยังไม่เอ็นดิ้งนะจ๊ะ
ยังไม่จบแน่ๆ อย่าเพิ่งดีใจไป(?) แต่ไรท์ฯก็ตอบไม่ได้ว่าอีกนานแค่ไหนเหมือนกัน
อาจจะตัดจบหรืออาจจะแต่งต่อก็ขึ้นอยู่กับรีดเดอร์แล้วนะ


ถ้าคนไม่ค่อยสนใจก็คงจะตัดจบก่อนเปิดเทอม แต่เอาจริงๆแล้วก็ยังอยากแต่งต่อไปเรื่อยๆ (. .)
เพราะฟิคเรื่องนี้มันดูเป็นรูปเป็นร่างมากกว่าที่คิด แม้จะไม่ดังเหมือนเรื่องอื่น
แต่แค่นี้ก็เกินความคาดหมายมากแล้ว T^T


ขอบคุณทุกคนมากจริงๆที่เม้น+แอดเฟบฯ+เฝ้าติดตามเรื่องนี้ จนมาถึงตอนนี้ได้
อยากบอกว่าจากวันเเรกจนถึงวันนี้ไรท์ฯโคตรมีกำลังใจขึ้นมาก>///<

เคยคิดว่า จะมีคนชอบฟิคเรามั้ย? ทำไมมีคนดูแต่ไม่มีคนเม้น เพราะมันไม่สนุกรึเปล่า?
คิดไปต่างๆนานา พยายามปรับเปลี่ยนให้ดีขึ้นเพื่อนักอ่านทุกคน
เพราะไรท์เตอร์แคร์คนอ่านมาก แคร์ทุกคอมเม้น

จนบางครั้งมันก็ท้อ แต่ในท้ายที่สุดเมื่อเห็นคนที่เม้นให้ประจำ และคนที่แอดเฟบฯเรื่องนี้ไว้ ไรท์ฯก็ฮึดขึ้นอีกครั้ง
เพราะเคยบอกไปแล้วว่า ถึงคนอ่านน้อย เม้นน้อย แต่อย่างน้อยที่สุดก็มี

ไรท์ฯจะแต่งต่อไปเพื่อพวกคุณนะคะ >O< รักพวกคุณมากๆ จุ้บๆ




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

724 ความคิดเห็น

  1. #630 ๐๐llRunGll๐๐ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2555 / 23:13
    โว้วววว สมหวังซะที  ยินดีด้วยๆ  ปิดแฟมฉลองเล๊ยยยย ฮ่าๆๆๆ
    #630
    0
  2. #596 ~~เจ้าหญิงแห่งเอโดะ~~ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2555 / 21:06
    โว้วๆ ในที่สุดท่านฮิก็บอกชอบโคลมจนได้>.< อิจฉาโคลมมากมาย555
    #596
    0
  3. #252 ♥バルシェ♥ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2555 / 09:38
    เอ่อ วันที่5เดือน5มันวันเกิดของ "อาเบะ" ด้วยนะ=  =;;;
    #252
    0
  4. #194 eiei (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2555 / 13:45
    ตอนนนี้รู้สึกชอบF96อย่างแรงงงอ่ะคะ
    #194
    0
  5. #165 นมเย็นสีฟ้า (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2555 / 14:24
     โครตบันไซ ^o^~~~~
    #165
    0
  6. #145 Zeekay (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2555 / 15:48
     132 อีึกเเล้วๆๆ ไม่ค่อยๆๆเลยยยยยยยยย
    #145
    0
  7. #137 ____* ` ชอลลี่ ' ปีโป้ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2555 / 08:56
    ในที่สุดก็เลิกปากแข็งนะค้า กรี๊ด =//=
    #137
    0
  8. #134 OzLovely (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2555 / 08:08
    อย่างน้อยแค่มีฉากncก่อนจบก็ได้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #134
    0
  9. #133 มาชเมโร่ไส้สัปปะรด (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2555 / 02:25
    yessssssssssssssssssssssssssssssssssss
    #133
    0
  10. #126 ♥: The Guardian :♥ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2555 / 20:43
    กรี๊ด-ด-ด-ด-ด-ด!! อยากเป็นโคลมที่สุดเลย!>///<


    สุขสันต์วันเกิดค่ะท่านฮิ&ท่านอิจิคาตะ ^o^//ลูฟี่หายไปไหน??

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 7 พฤษภาคม 2555 / 23:12
    #126
    0
  11. #125 Candy-Angel (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2555 / 19:42
     กรี๊ดดดดดดดด
    #125
    0
  12. #124 001 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2555 / 18:56
    ว้ากกกกกก   กรี็ดดดดด ฉลองวันเกิดฮิบาริเหรอไงหาาาาาา OoO
    #124
    0
  13. #121 นักมายากลจากนรก (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2555 / 17:55
    ในที่สุด...ก็เผยความในใจกันแล้ว!!!
    #121
    0
  14. #120 OzLovely (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2555 / 17:22
    ncโดยไว
    #120
    0
  15. #119 สาวหน้ากากดำ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2555 / 16:06
    555 สนุกมากๆเลย
    #119
    0
  16. #118 Shion Eliphas Levi (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2555 / 18:34
    ในที่สุดก็เลิกซึนแล้วสินะ พ่อนกน้อย =w=
    #118
    0
  17. #117 OzLovely (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2555 / 10:41
    แว๊กกกกกกกกกกกกกก ลงวันนี้เลยสิเฟร้ย
    ตอนนี้ขอnc

    #117
    0