Fic KHR ยุทธการร้ายชิงหัวใจยัยสุดฮอต [1896]

ตอนที่ 15 : :: Chapter 12 ::

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 998
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    4 พ.ค. 55

+
❥ Free theme mouse.
naru
 



"นี่เธอ"

งืมม ใครมันมาจิ้มๆที่หน้าผากฉันฟ้ะ

ฉันนึกในใจ และเอามือปัดออกอย่างรำคาญ คนจะหลับจะนอนมาจิ้มทำไม

"ตื่นเดี๋ยวนี้"

แน่ะ! ยังจิ้มไม่เลิกอีก

"โว้ยยยย" ฉันลุกขึ้นพรวดจากที่นอน

"-_-"

"ยั้ย! =[]=^"

"ตื่นแล้วก็กลับห้องเธอไปซะ"   ฮิบาริยกมือขึ้นโบกในอากาศเป็นเชิงไล่

ฉันขมวดคิ้วเล็กน้อย และกวาดสายตาไปทั่วห้องก็พบว่านี่ไม่ใช่ห้องของฉัน
ถ้างั้นเตียงที่ฉันนอนอยู่ก็ของอีตานี่สินะ

เออ กลับแน่ แต่ทำไมต้องมาอยู่ห้องหมอนี่ด้วย!

"นายอีกแล้วเรอะ ..ทำไมฉันต้องตื่นมาอยู่ที่ห้องนายทุกทีเลยฮะ!"

คิดๆแล้วมันก็หลายรอบแล้วนะที่ลงเอยที่เตียงเขาแบบนี้ เพราะนังไรท์เตอร์ใช่มั้ย? -*-

"ฉันให้แม่บ้านที่นี่มาไขกุญแจห้องเธอไว้แล้ว เพราะฉันลืมหยิบกระเป๋าเธอมาจากผับ"

ฮิบาริพูดหน้าตาย แถมยังไม่สนใจสิ่งที่ฉันถามไปตอนแรกด้วย

"...ถามจริงๆเถอะ ชอบฉันรึไง"
อ๊ากก ปากหนอปาก พูดออกไปได้เยี่ยงไร T//T

"ว่าไงนะ!"    อุ๊ย ปฏิกิริยาแรงเกินคาด ถึงกับสะดุ้งสุดตัวเลย

"จะตะโกนทำไมเล่า! ก็แค่ถามว่าชอบฉันรึไง ถึงพาเข้าห้องบ่อยขนาดนี้"
เมื่อรู้สึกสนุกก็เริ่มรุกเขาต่อไป ฮิๆ สะใจชะมัด

"ฉันแค่ช่วยเธอต่างหาก เมื่อคืนธอเมาจนไม่ได้สติ ไม่ได้พิศวาสเธอสักนิด"

รู้สึกเมื่อคืนฉันจะอยู่กับพวกฟรานนะ ที่จำได้ก็คือปวดหัวมาก แทบหลับไปกับโต๊ะก็แค่นั้น
ไม่นึกว่าคุณฮิบาริจะมารับด้วยตัวเอง ถ้าคิดเข้าข้างตัวเอง ก็แปลว่าเขาห่วงฉันแน่ๆ =.,=

"อ้อหรออ"

"เออ ฉันไม่ได้ชอบเธอ! ออกไปได้แล้ว"

"รู้แล้วน่าๆ ไม่เห็นต้องผลักกันขนาดนี้เลย"

 

หน็อย แค่แหย่เล่นทำเป็นโมโห ถึงกับต้องลากมาส่งถึงประตูห้องแบบนี้จะมากไปแล้วนะเฟ้ย
ไม่ชอบก็ไม่ชอบสิ พูดดีๆก็ได้ ไม่เห็นต้องไล่กันขนาดนี้เลย -*-

โคลมเดินออกจากห้องฮิบาริในเวลาเช้าตรู่
เมื่อเข้าห้องเรียบร้อย ร่างบางก็ทรุดลงนั่งพิงกับประตูอย่างเหนื่อยอ่อน

...หัวใจดวงนี้กำลังผิดปกติ จังหวะการเต้นที่หนักหน่วงเกินไป ทำให้ข้างในรู้สึก...เจ็บ

มันเกิดขึ้นเพียงเพราะคำพูดของเขา... สั้นๆ แต่ชัดเจนในความหมาย

 

"เออ ฉันไม่ได้ชอบเธอ! ออกไปได้แล้ว"

 

             น้ำเสียงราบเรียบปนรำคาญนิดๆ ยังคงก้องในสมองของโคลม
ภาพที่เขาไล่เธอออกจากห้องถูกเรียกขึ้นมาฉายซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ราวกับจะตอกย้ำความเจ็บปวดนี้อย่างไม่มีวันสิ้นสุด...



...หัวใจเจ้ากรรม ครั้งที่แล้วยังไม่เข็ดรึไง ก็รู้อยู่ว่าเขาไม่รัก ยังจะกล้าถามอีก..

ฉันเอามือคลึงขมับไว้ จู่ๆอาการปวดหัวก็แล่นเข้ามา ท่าทางไข้เมื่อวานจะยังไม่ลงนะ
นอนพัก
สักแปปอาจจะดีขึ้นก็ได้

 

..

 

"เฮ้ย กี่โมงแล้ว!"
ร่างบางสะดุ้งตื่น มือไม้ควานหานาฬิกาอย่างสะเปะสะปะ

            12.30

 =__=

ฉันว่าแล้วทำไมถึงสะดุ้งตื่น เที่ยงกว่าเข้าไปแล้ว อาหารยังไม่ตกถึงท้องสักคำ
แล้วนี่ก็ไม่ใช่การนอนสัดแปปแล้วด้วย T^T
หาอะไรกินก่อนดีกว่า

..

ฉันควานหาของในตู้เย็นมากินอย่างสบายใจ เมื่อกินเสร็จก็เตรียมตัวออกไปเที่ยวข้างนอก

"ม่ายเจร๊งงงง TOT"

            เพิ่งนึกขึ้นได้ว่า กระเป๋าฉันคุณฮิบาริไม่ได้เอามาด้วย!
โทรศัพท์ กระเป๋าสตางค์ทั้งหมดก็อยู่ในนั้น กรี๊ดด หวังว่าจะไม่โดนแฮ๊ฟไปนะ T^T

เงินจะออกไปข้างนอกก็ไม่มี ป่านนี้พวกวองโกเล่เที่ยวกันถึงไหนแล้วก็ไม่รู้
ฉันเลยต้องนั่งหง่าวเป็นอิป้าอยู่คนเดียว ฮือๆ


 ..

ก๊อกๆ

"โคลมจังจ๊ะ"

"ค่า เข้ามาเลย" มีฮารุ เคียวโกะ เบี้ยงกี้ อี้ผิง เดินเข้ามาในห้องฉัน

"มีอะไรหรอ"

ฉันถามอย่างแปลกใจที่เห็นยัยพวกนี้ที่โรงแรม แสดงว่ายังไม่ได้ไปเที่ยวกันสินะ

"ไปทะเลกันเถอะค่ะ ตอนนี้เลย"

"หา ทำไมจะไปตอนนี้ =[]="

"ก็จริงๆนัดกันตั้งแต่เมื่อวานแล้วล่ะ แต่โคลมจังไม่อยู่
ตอนเช้าก็ไม่ลงไปกินข้าวด้วยก็เลยไม่มีโอกาสได้บอก"

จริงๆแล้วฉันหมายถึงพวกเธอจะเล่นน้ำกันตั้งแต่บ่ายเลยหรอ? ต่างหากล่ะ

ฉันพยักหน้าหงึกหงักอย่างเข้าใจเหตุผล ไปกับพวกบอสก็ใช้ตังค์พวกนี้ละกัน

"ตกลงไปนะคะ เย้ >0<"

"เดี๋ยวตามไปนะ ขอเปลี่ยนเสื้อก่อน"

ฉันเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นเสื้อยืดตัวใหญ่และกางเกงยีนส์ขาสั้น
เตรียมผ้าเช็ดตัวใส่กระเป๋าไปด้วย พร้อมลุยแล้ว! >0<

 

..

 

พวกเราทุคนกำลังจะไปทะเล โดยรถตู้เช่าสุดหรูของวองโกเล่ ขาดก็แต่พี่มุคุโร่กับคุณฮิบาริ
เห็นว่ามุคุโร่มีงานด่วนเข้ามา ก็เลยต้องกลับญี่ปุ่นไปก่อน ส่วนอีตาฮิบาริบอกว่าไม่อยากนั่งสุมหัวกับใคร   

อี๋! อย่างกับฉันอยากสุมหัวกับนายนักแหละ =_=
ฉันถอนหายใจเฮือกเล็ก ที่คิดอะไรบ้าๆอีกแล้ว ฉันควรจะลืมเขาให้ได้ต่างหากล่ะ
 

โคลมลงจากรถเป็นคนสุดท้าย ในขณะที่เท้ากำลังจะเหยียบพื้นนั้น ก็มีเสียงโวยวายจนต้องหันไปดู

"ยัยโคล๊มมมม! >0<"

"พี่โคลมคร้าบ"

ยัยพวกนี้มาได้ไงน่ะ วันนี้ฉันไม่ได้จะเที่ยวกับพวกเธอนะยะ =[]=

 

"คือเราโทรหาเธอน่ะโคลม แต่คนที่รับสายกลับเป็นเพื่อนเธอ
เขาบอกว่าเธอกลับไปแล้วแต่ลืมกระเป๋าไว้ที่ผับ..
เห็นบอกว่าจะเอากระเป๋ามาคืนเธอด้ว"

คุณสึนะที่เห็นฉันยืนเอ๋อ ก็คงรู้ว่าฉันคิดอะไร จึงเดินเข้ามาตอบแทน 

"แล้วพวกเขารู้ได้ไงคะว่าเราจะมาที่นี่"
            "ฉันเผลอหลุดไปน่ะสิ แหะๆ"


เชื่อเขาเลยนะอีตาบ๊อง
ถ้าไม่ติดว่าเขาคือ บอสของวองโกเล่แฟมิลี่รุ่นที่สิบฉันจะตั๊นหน้าเขาให้น่วมเลย

 

"พี่โคลม ไม่เป็นไรนะครับ เมื่อคืนผมห่วงพี่แทบตาย"
ฟรานเดินเข้ามา และก้มลงกระซิบเพื่ไม่ให้ใครได้ยินเรื่องที่เกิดขึ้น

"อื้อ สบายมาก"

"คร้าบบ งั้นไปกันเถอะ" ฟรานสรุป และจูงมือฉันออกมา

"เฮ้ๆ แต่วันนี้ฉันจะเที่ยวกับพวกเพื่อนฉันนะ" ฉันเบรคฟรานไว้ก่อนที่เขาจะลากฉันไปไกลกว่านี้

"อีกวันเดียวนะโคลม เดี๋ยวพวกเราจะกลับแล้ว T^T" แต่นิคกี้ก็รั้งไว้ด้วยสีหน้าเศร้าๆ

รู้สึกลำบากใจเล็กน้อย ทั้งๆที่มากับวองโกเล่แท้ๆ แต่กลับไม่ได้เที่ยวกับพวกเขาเลย

"ไปเถอะโคลม ไม่ต้องห่วงทางนี้หรอก"

"ใช่ค่ะ ทางนี้ฮารุจะช่วยดูแลคุณสึนะเอง >0<"

"นี่ยัยบ้า! พูดแบบนี้กับรุ่นที่สิบหมายความว่าไงฟ้ะ!"

ฉันหันไปมองพวกเขาด้วยความรู้สึกซาบซึ้งและขอบคุณที่เข้าใจ

แต่จึ๋ย! สายตาดันไปปะทะเข้ากับอีตาฮิบาริที่เพิ่งมาถึงพอดี

ฉันหลบสายตาอย่างรวดเร็ว ไม่อยากจะคิดเรื่องเขาไปมากกว่านี้

 

ฉันกระตุกแขนฟรานและเรียกสเตฟกับนิคกี้ให้เดินออกจากบริเวณนี้โดยไว 

"วันนี้พี่มุคุโร่ไปไหนอ้ะโคลม"

"ไม่รู้สิ ติดหญิงอยู่อ้ะมั้ง" ฉันตอบมั่วๆ

"ม่ายจิ๊งง =0=" นิคกี้ถึงกับยืนช็อคค้างอยู่กับที่

"อย่าสนใจยัยนี่เลย"

"=__= เห็นด้วยจ้ะ"

 

ฉันกับสเตฟจึงล่วงมาเดินหาที่เหมาะๆในการปูเสื่ออาบแดดที่นี่

และก็ได้โลเกชั่นงามๆที่หนึ่งใต้ต้นมะพร้าว

 

"ลุยกันเถอะพวกเรา!" สเตฟว่า พร้อมกับถอดเสื้อของเธอออก
เผยให้เห็นบิกินี่สีแดงสดที่รับกับที่ขาวเนียนของเจ้าหล่อน
รัศมีที่เปล่งออกมาทำให้ชายหนุ่มบางคนถึงกับเลือดกำเดาไหล

 

"แย่งซีนฉันอีกแล้วนะ" นิคกี้เองไม่น้อยหน้า ถอดเสื้อตามสเตฟไปติดๆ

บิกินีสีครามเข้มถูกโชว์ขึ้นต่อสายตาประชาชน เรือนร่างที่เพอร์เฟ็คสะกดใจชายหนุ่มอีกรอบ
ดูเหมือนหล่อนจะจงใจใส่ไซส์เล็กมา ทำให้หน้าอกหน้าใจดูสะบึมกว่าเดิมสามเท่า
คราวนี้นอกจากคนที่เริ่มหันมาสนใจพวกเธอมากขึ้นแล้ว เลือดกำเดาหนุ่มๆถึงกับพุ่งเลยทีเดียว

 

ฉันเบือนหน้าเขินๆ ถึงแม้ยัยพวกนี้จะเป็นเพื่อนกันก็จริง แต่ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าพวกเธอน่ะ

ทั้งสวย ทั้งฮ็อต เซ็กส์แอพพีลของพวกหล่อนอยู่ในเลเวลแม็ก!

 

"เอ้า! ยัยเสือสาวตัวแม่ งานนี้เธอคงไม่เอาท์หรอกใช่มั้ยล่ะ" นิคกี้พูดขึ้นแหย่ฉัน

เฮ้อ เบื่อพวกรู้ทันจริงๆเลยน่า

 

โคลมลุกขึ้นถอดเสื้อและกางเกงออก เผยให้เห็นบิกินี่สีม่วงอ่อน แบบเชือกผูกคอที่ผูกมาอย่างดี
ราวกับเตรียมพร้อมก่อนแล้ว

 

 

ร่างบางสไตล์เอเชียที่ไม่ได้มีส่วนเว้าโค้งที่ชัดเจนเหมือนกับแหม่มฝรั่ง แต่ก็มีเอสไลน์ที่งดงาม
หน้าท้องขาวๆที่แบนราบ
แม้จะมีรอยแผลเป็นจากการต่อสู้ก็ไม่ได้ทำให้ดูน่าเกลียดแต่อย่างใด

ทว่ากลับสร้างสเน่ห์ดึงดูดอย่างน่าประหลาด

 
ยามที่สามสาวมายืนรวมกลุ่มกัน
ปฏิเสธไม่ได้จริงๆว่า พวกหล่อนเป็นเป้าสายตาของทุกคนบนหาดแห่งนี้

 

โดยเฉพาะสาวร่างเล็กที่ดูบอบบางน่าทะนุถนอม
แต่กลับมีกล้ามเนื้อหน้าท้องเลขสิบเอ็ดที่ดูแข็งแกร่งชวนค้นห

             อีกทั้งผิวที่ขาวดุจน้ำนม  พวงแก้มที่เนียนใส แดงระเรื่อขึ้นเมื่อต้องแสงกลางแดด
ทำให้เกิดปรากฏการณ์ผู้คนมากมายหลั่งใหลเข้ามานั่งริมหาดบริเวณนี้อย่างเนืองแน่น

 

"ฉันบอกแล้วว่าเธอน่ะฮ็อตที่สุด" นิคกี้พูดกับฉันเมื่อรู้สึกว่าตัวเองโดนแย่งซีนกลับ

"ฮ่ะๆ" โคลมไม่ได้ตอบอะไร แต่กลับยิ้มอย่างเขินอาย

 

"ไปเถอะ!"

 

เมื่อเตรียมพร้อมแล้ว สามสาวก็จับมือกันวิ่งลงไปในทะเลอย่างไม่สนสายตาใคร

ช่วงเวลาแห่งความสุขไหลวนกลับเข้ามาอีกครั้ง มีความสุขจัง...

 




________________________________________________________________

[Hibari's part]

"โคลมหายไปนานจังเลยน้า นี่ก็เกือบๆห้าโมงเข้าไปแล้ว"

บอสวองโกเล่หันซ้ายหันขวามองหาโคลมตามชายหาด

"สึนะคุงโคลมจังเขาไปเล่นกับเพื่อนนะจ๊ะ ไม่ต้องห่วงหรอก"

"ก็ไม่ได้ห่วงมากขนาดนั้น แต่นี่เรากำลังจะกินมื้อเย็นกันนะ

อยากให้โคลมมากินด้วยน่ะ"

สึนะขมวดคิ้วเข้าหากัน ก็ตั้งใจว่าจะพาเพื่อนมาพักผ่อนทั้งที
แต่เจ้าตัวดันหายจ้อยไปตลอดทริป
อย่างนี้ใครพาใครมาพักผ่อนกันแน่เนี่ย

 

"คุณสึนะก็ไปตามสิคะ เดี๋ยวทางนี้ฮารุช่วยเองค่ะ"

ฮารุเดินมาพร้อมกับถาดใส่ปลาหมึกสด เตรียมขึ้นเตาย่างข้างริมหาด

"อื้ม! ขอบใจนะฮารุ" ยังไม่ทันที่สึนะจ๊ะถอดผ้ากันเปื้อน ก็มีเสียงทุ้มต่ำแทรกเข้ามาเสียก่อน

"ผมไปเอง"

"อ๊ะ เดี๋ยวครับ =O="

ถึงแม้จะมีเสียงร้องเรียกตามมาข้างหลัง
ก็ไม่ได้เป็นที่สนใจของชายหนุ่มสีผมแห่งรัตติกาลสักนิดเลย

 

ฮิบาริมุ่งเดินไปข้างหน้า เลียบชายหาดไปจนกระทั่ง ถึงจุดที่โคลมเล่นกันอยู่

ภาพที่เห็นทำเขาไม่ค่อยสบอารมณ์เท่าไร

           ผู้หญิงสวยสามคนเริงร่าท้าแดดยามเย็นในชุดบิกินี่วาบหวิว ดูท่าเจ้าหล่อนจะไม่แคร์สายตาใครสิ้น
 

แต่ช่วยแคร์หน่อยเถอะ คนแถวนี้จ้องกันตาจะหลุดแล้ว -*-

โดยเฉพาะ...โคลม สาวเอเชียเพียงคนเดียวในกลุ่ม  

 

            ไม่รู้ว่านานแค่ไหนที่ขาทั้งสองข้างไม่ยอมขยับ ยืนมองพวกเธอเล่นน้ำกันอยู่นานสองนาน

อาจเป็นเพราะอีกด้านนึงของโคลมที่เขาไม่เคยเห็น เธอดูแปลกตาไป... เซ็กซี่หรอ? ก็ไม่

น่ารักหรอ? ก็เฉยๆ แต่ไม่รู้ทำไม ยิ่งดูยิ่งโมโห

 

ฮิบาริเร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้น หมายจะให้ถึงตัวเธอในไม่ช้า

แต่เป็นอันต้องชะงักเมื่อเจอกับ เด็กหนุ่มหัวเขียวที่ปีนเกลียวจะมาจีบโคลม
กำลังอุ้มโคลมไว้และเตรียมที่จะโยนลงไปในทะเล

 

จากการเร่งฝีเท้ากลายเป็นการวิ่ง!

 

 "อะแฮ่ม" ผมกระแอมไอพอเป็นพิธีเพื่อที่จะเรียกเด็กพวกนั้น

 

ตู้มมม!

"กรี๊ด ฮ่าๆ" เสียงหัวเราะร่าดังลั่นหาด

 

=__=    ขอบคุณที่สนใจผมมากขนาดนี้

"อะแฮ่ม!" ฮิบาริกระแอมดังขึ้นอีก แต่ก็เหมือนเดิม

 

สายตาเขายังคงจับจ้องไปที่โคลมที่เดินขึ้นจากน้ำ แต่ไม่วายโดนเจ้าหัวเขียวลากไปอุ้มอีกครั้ง

 

เจ้าเด็กคนนั้น มันจะมากเกินไปแล้ว

ยัยนี่ไม่ใช่คนที่นายจับต้องได้ง่ายๆ รู้เอาไว้ซะ !!



To be continued.



_____________________________________________________________



ของฝากจากไรท์เตอร์


โคลมมาเล่นชายหาดกับฟราน
ฟรานลูกแม่น่ารักที่สุดด




ปล. ขอบคุณที่ทุกคนยังคงติดตามฟิคเรื่องนี้ ทำให้ดำเนินมาถึงบทนี้จนได้

บางคนอาจคิดว่านังไรท์ฯมันชอบเวิ่นน่ารำคาญตอนจบทุกที
ก็อาจจะใช่ เพราะมันไม่รู้จะพูดอะไรแล้วนอกจากคำว่าขอบคุณ ซ้ำไปซ้ำมา

แม้คนอ่าน+เม้นจะไม่เยอะ แต่ไรท์ฯก็ดีใจที่
อย่างน้อยที่สุดก็ยังมี


รักรีดเดอร์ทุกคน ม้วฟฟ >3<






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

724 ความคิดเห็น

  1. #629 ๐๐llRunGll๐๐ (@Monkeiiz_l2ung) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2555 / 23:01
    เอร๊ยยยย ฟรานน่ารักอีกแล้ววว จะสงสารดีมั้ยที่คุณฮิโดนเมินแบบนี้ ^^;
    #629
    0
  2. วันที่ 17 พฤศจิกายน 2555 / 20:56
    ท่านฮิโดนเมิน555
    #595
    0
  3. #470 ดอกเมจิก (@dododo) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2555 / 00:12
    ว้าว F96 น่ารักจัง
    #470
    0
  4. #251 ♥バルシェ♥ (@nel-nail) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2555 / 09:32

    -w-ขำอ่ะงิ ขอบคุณที่สนใจผมขนาดนั้น กร๊าก!! 5555+

    #251
    0
  5. #193 eiei (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2555 / 13:41
    "เออ ชั้นไม่ได้ชอบเธอ ออกไปซะ " ใจร้ายอะทำไมพูดแบบนี้ TT
    #193
    0
  6. #164 นมเย็นสีฟ้า (@alissy) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2555 / 14:15
     ขอบคุณที่สนใจผมขนาดนี้

    ท่อนนี้ขำลั่นบ้านอ่ะ 555 5
    #164
    0
  7. #144 Zeekay (@243648510612) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2555 / 15:44
     ไปหารูปจากไหนนักหนา อยากได้เเหล่งม้่งงงงงงงงงงงงงงง
    #144
    0
  8. #136 ____* ` ชอลลี่ ' ปีโป้ (@jorjam) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2555 / 08:51
    F96 น่าร้ากอ้า =..=
    ฟรานระวังคุณฮิให้ดีดีนะลูก55
    #136
    0
  9. วันที่ 6 พฤษภาคม 2555 / 00:54
    อั๊ยยะ>_<
    #132
    0
  10. #115 ♥: The Guardian :♥ (@talola) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2555 / 12:12
    สู้ๆค่ะ><
    #115
    0
  11. #114 - - (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2555 / 12:11
    ที่จริงเรื่องแบบนี้ก็ควรมีฉากอย่างว่าซักหน่อยอ่ะนะ
    #114
    0
  12. #104 OzLovely (@loveoz1) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2555 / 08:39
    จะมัวรอไรยุล่ะ ดึงโคลมไปในห้องนอนแล้วจับกดเลย
    ncไปเลย
    #104
    0
  13. #103 นักมายากลจากนรก (@som36) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2555 / 07:41

    รูป F96 น่ารัก ><!!

    เจ้าพ่อนามิโมริค่า...เลิกซึนได้แล้วมั้ง เดียวก็โดนหนูฟรานแย่งโคลมไปหรอก!!



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 4 พฤษภาคม 2555 / 07:47
    #103
    0
  14. #102 chrysalis_devil (@chrysalis_devil) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2555 / 01:35
     F96 น่ารักวุ้ย เจ้าพ่อนกกระจาบฝนนายจะ่ามากไปไหม ซึนอยู่ได้

    ขอจับกดเลย เฮ้ยอินี่หื่น= =
    #102
    0
  15. #101 OzLovely (@loveoz1) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2555 / 17:09
    F96 น่ารักดีนะ
    #101
    0
  16. #100 001 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2555 / 16:29
    ฟะ...ฟรานนน ==;;;;;; ปีศาจมีไฟที่หัวอยู่ข้างหลังนายน่ะ
    #100
    0