PLEASE!! ★mister mafia กรุณารับความรัก♥ฉบับโหด

ตอนที่ 18 : Pls!★ Mr.mafia [18] : กีฬา กีฬา มียาวิเศษ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,894
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    19 พ.ค. 55

 PLEASE!! ★mister mafia กรุณารับความรักฉบับโหด



Pls! Mr.mafia [18] : กีฬา กีฬา มียาวิเศษ


            ปัง!

 

            “ออกตัวไปแล้วครับ นักกีฬาจากห้อง 2 ของเค้าแรงจริงๆ ตอนนี้ได้วิ่งไปครึ่งค่อนสนามแล้ว ไหนๆ ขอฟังเสียงเชียร์หน่อย!! >O<”เสียงของพิธีกรภาคสนาม ที่ตอนนี้กำลังบรรยายเหตุการณ์ต่างๆในสนามแข่ง

            “เย้ๆๆ เฮ้ๆ สู้ๆ สู้ๆ”เสียงเชียร์กีฬาดังระงมไปทั่วทั้งสนามฟุตบอลมาตรฐาน ทั้งอัศจรรย์เต็มไปด้วยนักเรียนทุกเพศทุกวัยและทุกชั้น รวมตัวกันอย่างหนาแน่น

            “เอ้า! นั้น หกล้มกลิ้งไปแล้ว 18 ตลบ หน่วยพยาบาลมาดูหน่อยเร็ว ตายรึยัง”นอกจากไม่ให้กำลังใจแล้วยังแช่งอีก อยากเห็นหน้านักพากย์จัง ฉันพยายามกวาดสายตาไปทั่วเพื่อมองหาต้นเสียง อ๊ะ! นั่นไงเจอแล้ว

            “จากการคาดคะเนด้วยสายตาผมว่าคงไม่รอด พวกเรา ยืนไว้อาลัย 10 นาที (_ _)”หลังจากสิ้นเสียง ทั้งสนามต่างพากันยืนสงบนิ่งตามคำสั่งของนักพากย์ปากสุนัขคนนั้น

 

            นั่นมัน... พี่ชายฉันนิ -O- คนพากย์กีฬา คือ พี่ฟอร์มิคหรอกรึ เดี๋ยวก็จะกีฬาสุดท้ายของรายการแล้ว ทุกคนต่างรอคอยที่จะได้ชมภาพมนุษย์ที่มีเชื้อวัวบ้าวิ่งรอบสนามอย่างบ้าคลั่ง T^T ฉันลงแข่งด้วย อีตาพี่บ้านี่ต้องพากย์ฉันในเวอร์ชั่นอัปรีย์แน่ๆTOT

 

            “ใครก็ได้พาฉันไปตายหน่อยสิT^T” ที่แย่กว่านั้นก็คือ มันอยู่ในคราบเซเลอร์มูนเต็มยศด้วย อย่าบอกใครนะ ว่านั่น พี่ชายฉัน แต่งเข้าไปได้ ไม่โกนขนหน้าแข้ง Y_Y

            “คุณเมียจะด่วนหานรกไปใย=_=”เสียงคุ้นหูดังขึ้นทางด้านหลัง ฉันรีบหันไปดู มาทำไมฟ่ะ-*-

            “อะไรย่ะ -O-

            “ทำไม=_=

            “มีไร-O-

            “คิดถึง=O=

            “เป็นไร-*-”

            “เป็นคน=_=

            “กวนจริง-v-

            ^^

            “เลิกพูดคนละสองคำเถอะครับ คุณชาย- -^^”เสียงมะนวยตัดบทสนทนา ในขณะที่ด้านหลังมะนวยเต็มไปด้วยบอดี้การ์ดชุดดำ ยืนจังก้าพร้อมรับคำบัญชา พวกมันมาฆ่าฉันเรอะ-_-

            “นายมีอะไรก็ว่ามาสิ ชักช้า เดี๋ยวฉันต้องลงแข่งแล้ว อ๊ะ! เดี๋ยว...”

           

            ยังไม่ทันจะพูดจบ ตัวฉันก็ลอยขึ้น รู้ตัวอีกทีมานั่งอยู่ที่พักข้างสนาม นะ นะ นายหน้าเดียวอุ้มมา -////-

 

            “กลัวจะเจ็บเท้า เลยซื้อรองเท้าสำหรับวิ่งมาให้”ฉันยังไม่ทันได้ปฏิเสธ เขาดันจับข้อเท้าฉันถอดรองเท้าผ้าใบที่สุดแสนจะเน่าออก แล้วสวมคู่ใหม่ให้ เหวอๆ ผีเข้ารึไง-3-

            “เป็นห่วงฉันเหรอ *O*

            “หลงตัวเอง=_=

            “อ้าว!

            “ฉันกลัวเธอจะเป็นโรคเท้าช้าง หรืv เกิดเป็นฮ่องกงฟุตขึ้นมา ฉันทำใจไม่ได้ที่จะอยู่ร่วมชายคาเดียวกันกับเธอ=_=

“โอ้วว...”พูดไม่ออกค่ะ -^-

            “ยูนิค^^”พี่ควอนตัมเดินแหวกวงล้อมบอดี้การ์ด ที่ยืนคุ้มกันนาฟต้า เพื่อตรงเข้ามาหาฉัน เด็ดดวงจริงพี่คนนี้-O-

            “พี่ควอนตัม พี่มาก็ดี ไม่คิดจะห้ามเพื่อนตัวเองหน่อยเรอะ”

            “ใคร? -*-

            “เซเลอร์มูนนะ- -^

            “อ๋อ รายนั้นปล่อยไปเถอะ ส่วนเธอก็สู้ๆนะ^^”พี่ควอนตัมพูดจบก็ขยี้หัวฉันเบาๆ

            “เฮ้!=[]=”นาฟต้าฉุน

            “เฮ้!-O-”พี่ควอนตัมก็เป็นกับเขาบ้าง

            “ต่อไปคือ การแข่งขันที่ทุกคนต่างรอคอยนะครับ นั่นคือ วิ่งมาราธอน 8 รอบ สนาม!! >O<

            “เฮ้! เฮ้!!! เฮ้! เฮ้!!! เฮ้”เสียงตะโกนเชียร์ดังมากจนฉันคิดว่าตัวเองอยู่ในสนามรบซะอีก

            “ไปก่อนนะ”ฉันลุกขึ้นเตรียมพร้อมเข้าจุดเริ่มต้น

            “สู้ๆนะ^^”ควอนตัม

            “อย่าตายนะ=_=”นาฟต้า ปากเสียชะมัดT^T

 

ฉันทิ้งให้สองคนนั้นอยู่ด้วยกัน แล้วเดินมายังจุดออกตัว ดูคู่แข่งรอบๆฉันสิ

ด้านขวามือ บึก ถึก ทึน

ด้านซ้ายมือ โศกเศร้า สลดใจ

แล้วฉันที่อยู่ตรงกลาง อยากตายจริงๆTOT

 

            “แค่คำพูดฉันเมื่อวาน ทำให้นายเป็นแบบนี้เลยเหรอ?” ควอนตัมถามนาฟต้า

            “แบบไหน?

            “ก็นายมาเอาอกใจ แทคแคร์ยูนิคขนาดนี้ ใครเห็นใครก็รู้”

            “ก็เมียฉันนิ”

            “ก็แค่ตอนนี้”

            “...”

            “ยูนิคบอกว่าไม่ได้รักหรือชอบนายเลย ดูๆแล้วเหมือนเขาจะมีใจให้ฉันนะ”

            “แล้วไง”

            “ก็บอกนายไว้เผื่อเตรียมใจ”ควอนตัมกำลังเดินออกไปจากที่ตรงนั้น แต่...

            “แน่ใจขนาดนั้นเชียว”สองเท้านั้นหยุดอยู่กับที่

            “ขอบอกให้นายรู้ไว้อย่าง ฉันมาก่อน!”ควอนตัมพูด

            “...”เมื่อไม่มีการตอบโต้จากอีกฝ่าย ควอนตัมจึงเดินจากไป

           

            นาฟต้าก้มหน้านิ่ง จนมะนวยสังเกตเห็นถึงความผิดปกติ จึงเดินเข้ามาดูคุณชายด้วยความเป็นห่วง

            “คุณชายครับ...”

            “ฉันมาก่อน....”

            “ครับ”

            “มาก่อนมัน!

            “...”

            “มาก่อนตั้งนานแล้วด้วย…



            “ก่อนอื่นนะครับ ต้องขอขอบคุณผู้สนับสนุนอย่างเป็นทางการ ผู้ใหญ่ใจดี^^”ฉันที่กำลังก้มลงดูเชือกรองเท้า ที่ดูแล้วรู้สึกแปลกๆ ยังไงก็ไม่รู้ ต้องเงยหน้าขึ้นมาให้ความสนใจกับพี่ชายตัวดีที่กำลังป่าวประกาศอยู่ โรงเรียนฉัน มีผู้สนับสนุนด้วยแข่งวิ่งด้วยเรอะ-*-

            “ยาแก้ไอน้ำดำตราเสือลาวกินยังไงก็ไม่หายไอ สมาคมเพาะพันธ์ตะพาบน้ำ ที่ทำให้มีคนหน้าคล้ายตะพาบน้ำให้เราได้ส่องกันทุกวัน ห้างทองเดาว่าราด ทองไม่ดีอัปรีย์ทุกเส้น น้ำมันเครื่องไดเกียว สตาร์ทไม่ติดชีวิตบัดซบ ไพร็อกโซนมีทั้งชนิดเม็ดชนิดผง ของเขาดีจริงๆ มูโคลิคจากอะไรวะเนี่ย อ่านไม่ออกช่างมันข้ามไป...”

            -[]-”เอามันไปเก็บที เสื่อมเสียชื่อเสียงวงศ์ตระกูลT^T

            “รีแนนซี่บรั่นดีไทย แต่ได้ข่าวว่าหมักจากพม่า ก๊ากกกๆ >O< ยาดองเหล้าตราเสือ 11 ตัว มีไม่ถึง 11 ตัวได้ไหม ฮ่าๆ ยาประดงพระสังข์ทรงช้าง ใช้ทำอะไรฟ่ะ-*- และที่สำคัญหัวแตกน็อคพื้นเลือดไหลอาบ หมอไม่รับเย็บ แอนตาซิลแจกโรงศพ โรงละ 8,000^O^

            TOT”นี่มันแข่งวิ่ง หรือแข่งอะไรฟ่ะเนี่ย

            “อ้อ เกือบลืม ขอขอบคุณน้ำปลาตราคนหิ้วกุ้ง เค็มทุกหยดสกปรกทุกวัน ขอบคุณครับ-/\-





“ยัยเห็บต้องชนะ^^”นาฟต้าเอ่ยขึ้น

“ทำไมถึงแน่ใจยังนั้นครับ คุณชาย?”มะนวยถาม

“เพราะฉันมียาวิเศษให้ไง^^

“ยา อะไร ยังไงครบ ผมงง??

“เห็นตรงปลายเชือกรองเท้าของยัยเห็บไหม”

“ครับ”

“ลองสังเกตดีๆสิ”

“เห็นครับ อะหึย! นั่นมันกระเทียมนี่ครับ คุณชาย! เดี๋ยวคุณยูนิคจะตกใจเอานะครับ มีกระเทียมพ่วงติดมาแบบนั้น T^T

 

ที่ปลายเชือกรองเท้าสิ่งที่มะนวยสังเกตได้ก็คือ สายเอ็นตกปลาที่พ่วงกระเทียมมา มันถูกผูกไว้เป็นอย่างดี ขนาดเจ้าตัวที่สวมรองเท้าคู่นั้นอยู่ ยังไม่รู้สึกรู้สาอะไรเลย

 

“ฮ่าๆ ก็อยากให้ชนะนี่น่า^O^

“เอาวิธีอื่นก็ได้นิครับ TOT

 

 

“การแข่งรายการนี้ผมไม่ขออะไรมากครับ แค่อยากเห็นผู้แข่งขันทุกคนกลับมาใช้ชีวิตปกติครบ 32 ประการ ฮ่าๆ^O^ อ๊ะจ๊ากกกกกกกกกก! O[]O”ฟอร์มิคร้องตกใจ ที่เพิ่งเห็นน้องสาวของตน อยู่ในจุดปล่อยตัวนักกีฬา

-*-”อย่านะไอ้พี่ตัวดี ฉันรู้ว่านายจะพูดอะไร

“นั่นลู่วิ่งตรงกลาง ยูนิคน้องสาวผมเองครับ!!! ขอเสียงหน่อยยูนิค^O^

“ไปตายซะ TOT/

“ขอให้นักกีฬาทุกท่านเข้าจุดสตาร์ทครับ”สิ้นเสียงประกาศจากพี่ฟอร์มิค นักกีฬาทุกคนต่างพากันเริ่มตั้งท่า เตรียมความพร้อมของตัวเอง ฉันค่อยๆนั่งย่อตัวลง จัดท่าทางให้เข้าที่ ทั้งสนามเงียบกริบ

 

เอ๊ะ... ฉันได้กลิ่นแปลกๆ ทะแม่งๆ เหมือนมีอะไรบางอย่างที่ไม่คู่ควรกับฉัน กลิ่นมันมาทางด้านหลังฉัน ฉันตัดสินใจก้มหน้ามองลอดขาตัวเอง เพื่อดูบางสิ่งที่ส่งกลิ่นมาให้

 

“ว่าแล้วเชียว ที่ทำดีต้องมีอะไรสักอย่างแน่TOT”กระเทียม มันผูกกับสายเอ็นไว้อย่างดี ทำไมฉันไม่สังเกตเห็นตั้งแต่แรกเนี่ย เพิ่งมารู้สึกอะไรตอนนี้ จะให้วิ่งไปพร้อมกับกระเทียมงั้นเหรอ ไปตายยังจะง่ายกว่าT^T

“ไอ้คุณผัวววววววว!!! >O<

^^/”นาฟต้ายืนอยู่ข้างสนาม โบกมือตอบ

“นายจะฆ่าฉันเรอะ!!! TOT

“ต้องชนะอยู่แล้ว”

“ถ้าฉันเกิดหัวใจวายตายก่อนเข้าเส้นชัย จะทำไงT.T

“ไม่ต้องห่วง ฉันจะรีบเข้าไปช่วยเธอเอง”

“..!!..

“ถ้าเธอเกิดเป็นอะไรไป ฉันจะรีบวิ่งเข้าไปช่วยเธอทันทีแน่!

 

ปัง!

เสียงสัญญาณปล่อยตัวแล้ว ฉันคงต้องเริ่มวิ่งแล้วใช่ไหมT^T

 

“ที่รัก!!!!>O<”ฉันที่วิ่งออกตัวมาได้สักระยะต้องรีบหันไปตามเสียงเรียกของคุณสามี เผอิญดิฉันเป็นภรรยาที่ดีค่ะ-*-

“สู้ตาย! ^^v”มีชูสองนิ้วให้ด้วย นั่นต้องไม่ใช่ นายหน้าเดียวที่ฉันเคยรู้จัก ต้องเป็นมนุษย์ต่างดาวแปลงร่าง หรือ อะไรสักอย่างแน่ ช่างมันเถอะเอาไว้แข่งเสร็จ ค่อยไปกระชากหน้ากากมันออกมา เอาเป็นว่าตอนนี้ทำยังไงให้ฉันวิ่งเข้าเส้นชัยได้ก็พอT^T

เอ้า! ยัยน้องสาวตัวดี ทำไมไม่วิ่งต่อไปละครับ>O<”ฟอร์มิคถามผ่านไมค์ ช่างไม่แคร์สื่อจริงๆพี่ชายฉัน-*-

“ง่าๆๆ กระเทียมมันเด้งมาอยู่ด้านหน้าฉัน ก้าวขาไม่ออกหรอกTOT

“เร็วดิไอ้น้องสาว คนอื่นเค้าจะจะขึ้นรอบที่สองแล้วนะ ไป!

“ไปๆ ง่าๆ ขาไม่ยอมไปเลยTOT

“กลับตัวก็ไม่ได้ ให้เดินต่อไปก็ไปไม่ถึง เหมือนมีอะไรที่ดึง ไม่ให้เราเลือกทางใด”ยังมีหน้ามาร้องเพลงอีกพี่ฉัน

“เอาละ มะนวย นายไปทำงานให้หน่อยสิ”นาฟต้าพูด

“ไปทำงานอะไรเหรอครับคุณชาย”มะนวยยืนพร้อมรับคำสั่ง

“ช่วยไปทำให้คุณเมียวิ่งที”

“หือ?”มะนวยงง

“เอาไอ้นี่ วิ่งตามหลังยัยนั่นก็พอ”นาฟต้าชูพวงกระเทียมยักษ์ชูให้มะนวย

“ครูหนูยูนิคจะไม่ตายใช่ไหมครับT^T”มะนวยรับกระเทียมมาไว้ในมืออย่างกลัวๆ

“ถ้ายูนิคไม่ชนะ นายจะตายแทน มะนวย!!

“รับทราบครับTOT

“ก็แค่ก้าวขาออกมา มันยากตรงไหน ยัยน้องรัก!!”ฟอร์มิคถามยูนิค

“ลองมาเป็นฉันดูไหม ไอ้พี่บ้าTOT

“คุณหนูยูนิคคร้าบบบบ >O<” หือเสียงมะนวยนิ

“อ๊ะจ๊ากกกกกกกกกกกกก!!O[]O เอาไอ้นั่นทิ้งไป มะนวย ทิ้งมันไป! T[]T”มะนวยวิ่งส่งเสียงมาแต่ไกลพร้อมกับกระเทียมที่อยู่ในมือ

“ทิ้งไม่ได้ครับ ทิ้งไปผมตายแน่T^T

“นายไม่ทิ้งฉันก็จะตายนะTOT

“คุณหนูครับ! TOT/

“อ๊ากกกกกกกกกก!!>O<”ไม่สนไอ้กระเทียมที่อยู่ตรงหน้าแล้วเว้ย ของหนีไอ้พวงยักษ์ที่ตามหลังดีกว่าT^T

“โอ๊ะนั่น มันอะไรครับท่านผู้ชม กระเทียมแมนนนนนน!! ต้องขอขอบคุณกระเทียมแมนจริงๆที่มาช่วยน้องของผมไว้ วิ่งต่อไปยูนิค^^

“คุณหนูครับ อย่าวิ่งเร็วสิครับ ผมตามไม่ทันTOT

“ก็อย่ามาตามฉันเซ่ อ๊ากกกกกกกกกกกก เอามันไปไกลๆๆ >O<

“ยิ่งกว่าปาฏิหาริย์ยักษ์วัดแจ้ง น้องสาวผมตัวแทนจากนักเรียนห้องหนึ่ง ตอนนี้กำลังนำเป็นที่หนึ่งอยู่ครับ ขอเสียงประชาชีหน่อยเร็ววววววว!! >O<

“อ๊ายๆๆ สู้ๆๆ ยูนิคๆ สู้ๆ อร๊ายยยยย!!”ไม่ได้ส่งกำลังใจมามากมายขนาดนั้นก็ได้ เอาเป็นว่าสวดอวยพรให้ฉันรอดพ้นจากหายนะกระเทียมยักษ์ที่วิ่งตามหลังมาติดๆนี่ดีกว่าY_Y

“เอามันไปเก็บ มะนวย! >O<

“คุณหนูครับ รอผมด้วยยยยย^O^/

“เออยูนิคเธอดื่มกระทิงแดงหรือไง คนอื่นเค้ากำลังจะขึ้นรอบที่สาม แต่เธอกำลังจะขึ้นรอบที่ห้าแล้วนะ-O-

“ไปตายซะTOT

“เธอว่าอะไรนะ อ๋อ... สู้ตายซะ ผมขอเสียงเชียร์ให้น้องสุดที่รักของผมด้วยครับ^O^

“อ๊ายๆๆ สู้ๆๆ สู้ตายๆ อร๊ายยยยย!! สู้ๆ เฮ่!

 

ดึ้ง!

 

“อ๊ายยยย กรี๊ดดดดดดดด! ออกไปนะ!!”ร่างฉันอ่อนระรัว ก้นน้อยๆปะทะกับพื้นอย่างแรง เพราะเอ็นตกปลามันเด้งไปมา ทำให้กระเทียมที่พ่วงติดมา ตวัดขึ้นมาฟาดเข้ากลางหน้าฉันเต็มๆ แน่นว่า เต็มๆ

“คุณหนูยูนิคครับ เป็นอะไรมากหรือเปล่าครับ^O^/”ฉันอุตสาห์วิ่งมาไกลแล้วนะมะนวยยังวิ่งตามทันอยู่เหรอเนี่ย

“อย่าเข้ามานะ มะนวย ไม่งั้นฉันกัดลิ้นตัวเองตายนะจะบอกให้T^T”

“ผมทำเพื่อชีวิตผมครับ ขอโทษนะครับTOT”คำขู่ของฉันคงไม่ได้ผล มะนวยไม่หยุดที่จะเข้ามาหาฉันเลยT^T

“คุณหนูครับ!! ^O^

“อย่านะ!!! O[]O

“อั๊ก!!”มะนวยสะดุดขาตัวเองล้มลง ขอบคุณพระเจ้า -/\-

 

ฟิ้วววว~

แป๊ะ!

 

“ผมไม่เป็นไรครับ เหอๆ อ้าว!O_O กระเทียมยักษ์ หายไปไหน!!

“อยู่นี่!! TTOTT”มันลอยมาติดบนหัวฉันเนี่ย

“ขอโทษครับ ผมไม่ได้ตั้งใจT_T”มะนวยลุกขึ้นมาหยิบพวงกระเทียมที่แผ่หลาบนหัวฉันออกไป ความโกรธฉันถึงขีดสุดแล้ว อ๊ากกกก จะพ่นไฟแล้เว้ยยยย!!! >O<

“ที่ไอ้คุณชายของนายทำเนี่ย แค่อยากให้ฉันชนะใช่ไหม -*-

“ไม่เห็นต้องแผ่รังสีอำมหิตก็ได้ครับ คุณหนูยูนิคT^T

“ฉันถามให้ตอบบบบบ!!

“โหดแท้เหลา ครับๆ คุณชายอยากให้คุณหนูชนะเท่านั้นเองครับT^T

“โอเค เดี๋ยวแม่จะชนะให้ดู-*-

“คุณหนูครับบบบ!”ฉันถอดรองเท้าทิ้งโยนเข้าไปในเขตสนามหญ้า พับแขนเสื้อขึ้น พร้อมกับรวบผมเรียบตึง

            “มะ แม่พร้อมละ*O*/

“คุณหนูเปลี่ยนไป๊!”มะนวยทัก

“เหลืออีกแค่สองรอบเท่านั้น ฉันไปก่อนนะมะนวย”ฉันไม่รอให้มะนวยได้โต้ตอบ รีบวิ่งชิ่งมาก่อน ก่อนที่มะนวยจะได้สติวิ่งเป็นกระเทียมแมนอีก T^T

“ในขณะที่นักกีฬาคนอื่นกำลังอ่อนแรงหอบแฮ่กๆตามข้างทาง ยัยน้องสาวผม เหมือนกินซูโดอีเฟดรีนยกแผง วิ่งไม่อย่างคิดชีวิต วิ่งไม่ลืมหูลืมตา”ฟอร์มิคพากย์

“ย๊ากกกกกกกกกกกกกกกก!!!O[]O

“ผมคิดว่าเธอคงผสมเฮโรอีนลงไปในซูโดนั่นแหละครับ - -^

“ย๊ะ! ย๊ะ! ย๊ากกกกกกกกกกกกกกก!!>O<

“หมดรอบที่เจ็ดของเธอแล้วครับO.O อีกแค่รอบเดียวเท่านั้นครับทุกท่าน”

“ถอยไปเว้ยยย อย่ามาขวางทางเจ้าแม่ หลีกๆๆ ย๊ากกกกกกกกก!!

“นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ครับ เจ้าแม่ศาลใดมาเข้าสิงน้องผม ตอนนี้อีกแค่ 30 เมตร เธอก็จะเข้าเส้นชัยแล้วครับ!!

“ถอยไป ไม่มีระบบเบรกเว้ยยยยย อ๊ากกกกกกกกกกกก!!

“เข้าเส้นชัยไปเรียบร้อยครับ ผู้ชนะวิ่งมาราธอน 8 รอบสนามปีนี้ เธอคือผู้พิชิตครับ! แหมๆ น้องผมเองครับ น้องผม ฮ่าๆ เขินแทนน้อง ^O^

“อ๊ากกกกกกกกกก หยุดไม่ได้TOT

“เอาเวรแล้วไงน้องตู ใครก็ได้ครับ ช่วยหยุดที ยูนิคน้องผมตกมันครับ >O<

“ไอ้พี่บ้า ฉันคนนะไม่ใช่ช้างT^T

“อ๊ะฮ่า! นั่น วีรบุรุษ เขาจะมาช่วยยูนิค มันส์จริงๆงานกีฬาปีนี้^O^

“ถอยไปนาฟต้า! >O<”ฉันเห็นนาฟต้ายืนอยู่กลางลู่วิ่งที่ฉันวิ่งอยู่ สองมือของเขากางออก 180 องศา อ้ารับลมอยู่

“ไม่!

“ไม่งั้นฉันชนนายนะ!

“ฉันบอกเธอแล้วไง ถ้าเธอเกิดเป็นอะไรไป ฉันจะรีบวิ่งเข้าไปช่วยเธอทันที”

O////O

 

โครมมมมมมมมมมม!!

           

            “ตายรึเปล่า-O-”ฟอร์มิคเหมือนนายอยากจะเห็นคนตายในสนามนี้มากเหลือเกินนะ -*-

“ฮ่าๆ^O^”ฉันนอนทับอยู่บนร่างของนาฟต้า ฝุ่นตลบไปทั่วบริเวณ

“หัวเราะบ้าอะไรของนายเนี่ย-O-

“ชนะแล้ว^^

“เลือดนายออก OXO”ฉันรีบลุกออกจากตัวเขา นั่งลงข้างๆสำรวจรอยแผลถลอกที่เป็นผลจากฉันที่วิ่งชนเขาอย่างแรง

“แค่นี้เอง ไม่เป็นไรหรอกน่า^^

“แฮ่กๆ คุณชาย คุณหนูไม่เป็นอะไรใช่ไหมครับ กว่าผมจะวิ่งมาถึงที่นี่ ลิ้นห้อยเลยครับ แฮ่กๆ เฮือก!”มะนวยหอบจนหงายหลังตึงลงกับพื้นไป ตายรึเปล่านั้น o.O

“นี่นายช่วยฉันจริงๆเหรอT^T

“ก็บอกแล้วไง ว่าจะมาช่วยเธอเอง^^

“ฮือๆๆTOT

“ร้องไห้ทำไม -*-

“ก็นายเจ็บนิ เลือดออกด้วย”

“ไม่ต้องสนใจ วันนี้เราไปฉลองกันเถอะ^^

“ฮือๆ ไปไหนนะTOT

“ไปร้องคาราโอะเกะกัน”

O[]O”แค่นี้ไม่เหนื่อยพอใช่ไหมT^T





Pls!FOLLOW ME Mr.mafia {Next CHAPTER[19]}
โปรดติดตามตอนต่อไป


เม้นให้สัญญาจะไม่ดองT^T

:) Shalunla

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

922 ความคิดเห็น

  1. #805 หนมปังเปียก > < // (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 21 มีนาคม 2556 / 23:01
    พระเอกน่ารัก ร้องเกะ
    #805
    0
  2. #723 เมมฟิส (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2555 / 12:30
    555+สนุกมากมาย  รีบอัพไวๆน่ะ  สู้ๆ  แต่สงสัยที่นาฟบอกว่ามาก่อนพี่ควอนตัมหมายความว่ายังไง
    #723
    0
  3. #702 Un'n un (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2555 / 18:05
    นาฟต้า รัหนาย จุ๊บๆๆๆๆๆ >3< 
    #702
    0
  4. #700 iDek{JIN} (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2555 / 18:01
     ชาบูกระเทียม55
    นาฟตามาก่อน??
    ทำไมรีดไม่รู้เรื่องงงง~TT[]TT
    #700
    0
  5. #682 kusu kusu (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2555 / 12:43
     นาฟต้าน่ารัก ><
    #682
    0
  6. #678 mafiadark (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2555 / 08:24
    ฮ่าๆๆๆ กระเทียมเจ๋ง!!!~
    #678
    0
  7. #677 summer_key (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2555 / 21:00
     เขินๆ >.<
    #677
    0
  8. #669 l ฟิ $ u (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2555 / 16:24
    นาฟต้าอย่างน่ารักเลยอ่ะ *0*
    #669
    0
  9. #667 JENNYHA (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2555 / 16:21
    โอ้วนาฟต้า นาย แมนมากกกอะ น่ารัก><
    #667
    0
  10. #664 Un'n un (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2555 / 11:00
    รอๆๆๆๆๆๆ ค่ะคุณแม่ TT
    #664
    0
  11. #662 bLueNiGhT (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2555 / 15:18
    รออยู่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #662
    0
  12. #646 kusu kusu (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2555 / 09:20
     รอค่ะไม่ทิ้งแน่นอน :)
    #646
    0
  13. วันที่ 7 พฤษภาคม 2555 / 12:51
     แม่ขา ~~ คุณลูกรออยู่น้า ~~~ \YOY/
    #631
    0
  14. #629 penat (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2555 / 12:48
     รีบมาอัพน้า จะรอ ^^
    #629
    0
  15. #628 mafiadark (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2555 / 08:13
    ถ้าถามว่าเข้ามาทำไมทั้งๆที่ไรเตอร์ยังไม่อัพ จะว่าอะไรมั้ยถ้าบอกว่า "มาเร่งให้อัพ!!!" ฮ่าๆๆๆ อย่าได้สน ค่อยๆอัพก็ได้ ยังไงก็"สู้ๆ" เป็นกำลังใจให้เน้อ รักไรเตอร์ -3-
    #628
    0
  16. #627 mmynaka (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2555 / 20:19
     รู้สึกว่าในตอนเดียวเราจะเข้ามาเม้นหลายรอบแล้วนะคะ

    อยากให้มาอัพบ้างอ่ะค่ะ  อยากอ่านมากๆค่ะ
    #627
    0
  17. #626 chocolapink (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2555 / 22:42
    555555555+ กระเทียมมมมม
    #626
    0
  18. วันที่ 3 พฤษภาคม 2555 / 14:24
     นาฟต้า....น่ารักอ่ะ >.<
    #623
    0
  19. #622 GAPPA (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2555 / 13:46

    นาฟต้าน่ารักมากเยอ่า >///<

    #622
    0
  20. #621 kusu kusu (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2555 / 11:55
     ยาวิเศษจริงๆด้วย 555
    #621
    0
  21. #619 l ฟิ $ u (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2555 / 18:19

    โอ้ ยาวิเศษ ของนาฟต้านึกว่าอะไรที่แท้ก็ กระเทียม = [] ="
    ชีวิตยูนิคชั่งน่าสงสารอะไรเช่นนี้ พี่ชายก็ ....   สามีก็ยัง .....  น่าสงสารจริงๆยูนิค

    #619
    0
  22. #618 Arkari Yumi (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2555 / 15:03

    "มาก่อน...." นาฟต้าหมายความว่าไงนะ
    แต่ยูนิคน่าสงสาร รองเท้าเวอร์ชั่นติดกระเทียม

    #618
    0
  23. #617 JENNYHA (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2555 / 14:08
    สงสารยูนิ ฮาๆๆๆ
    #617
    0
  24. #616 like to read (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2555 / 13:48
    ช่างสวีตตี้อะไรขนาดนี้ ><
    #616
    0
  25. #615 เจน เจน เจน (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2555 / 12:41
    นาฟต้า น่ารักกกกก

    ติดตามมมมมม :)
    #615
    0