儒文雅 หยูเหวินหยา อนุต้องสาป (สนพ.ปริ๊นเซส สถาพรบุ๊คส์)

  • 200% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 651,993 Views

  • 4,076 Comments

  • 11,983 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    309,464

    Overall
    651,993

ตอนที่ 8 : หยูเหวินหยา ตอนแปด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 245
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2639 ครั้ง
    26 ก.พ. 62

หน้าบ้านไม้หลังเล็ก ท่ามกลางการรอคอยที่ยาวนานพลันสิ้นสุด เมื่อปรากฏร่างชายเจ้าของจวนผู้ที่เหวินหยาเฝ้ารอคอย 


หญิงรับใช้คนสนิทพลางรีบกระซิบบอกเจ้าสาวอย่างดีอกดีใจ นัยน์ตาหวานพยายามเพ่งมองใบหน้าคม หากแต่ผ้าคุมสีแดงที่ขวางกั้นทำให้นางเห็นเพียงเค้าร่างของชายตรงหน้าเท่านั้น


ถึงแม้จะแค่เค้าโครงรูปร่าง แต่เหวินหยาก็เดาได้ ว่าสามีนางแขนขาเรียวยาว สูงโปร่ง และกำยำแค่ไหน ใจดวงน้อยถึงจะรู้ว่าเขาทำไม่ดีไว้เพียงใด ทว่าก็ไม่อาจยั้งใจไม่ให้เต้นแรงได้อยู่ดี


มือเล็กชื้นเหงื่อเล็กน้อย ร่างบางเกร็งจนเกือบสั่นไหว เวลานี้ไม่ใช่การถ่ายทำละครเหมือนภพก่อนที่นางเคยแสดง หากแต่คือการวิวาห์จริง และคงเป็นเพียงครั้งเดียวในชีวิตที่เหลือของนาง จึงไม่แปลกเลยที่ใจนางจะไหวสั่นด้วยความตื่นเต้น


“คุณหนูเจ้าคะ ท่านแม่ทัพมารับแล้วเจ้าค่ะ ทว่า..ไม่ได้ใส่ชุดเจ้าบ่าว หากแต่เป็นชุดดำทั้งกายเลยเจ้าค่ะ” 


เซียงเซียงเอ่ยผิดหวังเล็กน้อย เพราะนี่ถือเป็นเรื่องมงคล ที่จะพาเจ้าสาวคนใหม่เข้าตระกูล ถึงแม้ฤกษ์ยามจริงจะเสียไปนานแล้วก็ตาม อย่างน้อยก็ควรให้เกียรติใส่ชุดสีสันสักนิดก็ยังดี


ร่างบางในชุดเจ้าสาวหนาเตอะจนดูอวบอ้วนเทอะทะขุ่นเคืองตาม เขาเป็นถึงแม่ทัพแต่มาทำตามอำเภอใจเหมือนเด็ก ราวกับจะสื่อว่าที่มารับเพราะทำตามมารยาท แต่ความจริงเขาไม่ได้แยแสนางสักนิด เสมือนหยามเกียรติเจ้าสาวมือใหม่อย่างชัดเจน


ด้านเหิงเจี้ยงในแว่บแรกที่พบอนุคนใหม่ ใจชายถึงกับกระตุกด้วยความตกใจ ด้วยรูปลักษณ์ใหญ่โตที่ห่อหุ้มด้วยชุดแดงทำเอาเขาหวนคิดถึงคำร่ำลือเรื่องใบหน้าอัปลักษณ์และคำสาปที่ติดตัวของนาง ภายในใจชายไม่ยินดีสักนิดที่ได้อนุคนใหม่ หากแต่จำใจตามเกมแห่งอำนาจเท่านั้น


“ให้นางกลับไปได้หรือไม่” เหิงเจี้ยงกระซิบกับชิวหูในขณะที่เดินเข้าไปยังบ้านไม้ตรงหน้า


“ไม่ได้ขอรับ” กุนซือคนสนิทพลันส่ายหน้าและตอบกลับอย่างรวดเร็ว


ทั้งสองมาหยุดยืนเบื้องหน้าเจ้าสาว ด้านสาวใช้รีบเอ่ยบอกคุณหนูเรื่องการมาถึงของเจ้าบ่าว ทางชิวหูโน้มกายอย่างนอบน้อมต่อนายหญิงคนใหม่ อย่างน้อยการแต่งงานนี้ก็เกิดขึ้นเพราะตัวเขาเป็นฝ่ายสนับสนุน เขาจึงต้องนบน้อมให้เกียรติแก่เจ้าสาวผู้นี้ราวกับมีตำแหน่งสูงเป็นฮูหยินคนหนึ่งก็มิปาน


“ข้าน้อยชิวหู ขอแสดงความดีใจกับนายหญิงน้อยที่ต่อไปจะเข้ามาเป็นอนุของคุณชาย” คำทักทายถูกเอ่ยตามมารยาท เจ้าสาวมือใหม่จึงขานตอบเช่นกัน


“ข้าหยูเหวินหยายินดีที่รู้จักทั้งท่านชิวหู และท่านแม่ทัพใหญ่เช่นกัน” เสียงเล็กเอ่ยตอบกลับ


“คุณชายไม่ชอบให้คนในจวนเอ่ยเรียกว่าแม่ทัพใหญ่ เพราะไม่ใช่ยามสงครามและนายท่านใหญ่แห่งสกุลเหิงที่เคยเป็นแม่ทัพใหญ่ก็ยังมีชีวิต เพียงแต่ในศึกครั้งที่ผ่านท่านได้มอบหมายให้คุณชายใหญ่สืบทอดต่อ 


ทว่าคุณชายอยากให้คนสนิทให้เกียรติบิดาตนเช่นเดิม และเวลานี้ก็หมดการศึก จึงใคร่ขอให้นายหญิงน้อยและคนรับใช้ที่ติดตามเอ่ยเรียกคุญชายใหญ่เหิงดังเช่นทุกคนในจวนนี้ด้วยขอรับ”


เหวินหยารับฟังเหตุผลแล้วพยักหน้ารับคำ พร้อมกับหันไปย้ำกับเซียงเซียงให้กำชับคนใช้ที่เหลือ


เหิงเจี้ยงไม่พูดพร่ำ เขาถือว่าได้มารับนางตามที่ตัวนางเองต้องการแล้ว กายใหญ่พลันหมุนร่างเดินนำหน้าเพื่อกลับจวน โดยปล่อยให้เหวินหยาเดินตามด้วยตนเอง ไม่มีมือใหญ่ที่เกาะกุมนำพา ไม่มีเสียงเชื้อเชิญใดๆ นางก็รู้อยู่แล้วว่าถึงเขามาก็คงเย็นชาไม่ต่างจากเดิม


อาการใจสั่นด้วยความตื่นเต้นเมื่อครู่พลางสงบลง นางพลันลุกขึ้นย่างเท้าก้าวเดิมตามสามีเพื่อเข้าสู่บ้านหลังใหม่ โดยมีเซียงเซียงพยุงข้างกาย และมีคนรับใช้หอบขนสินสอดและของข้าวที่เหลือตามหลัง


ทว่ายังไม่ทันที่จะเข้าถึงประตูจวน เหวินหยาที่ตัวร้อนด้วยตากแดดตากน้ำค้างข้ามคืนยิ่งวิงเวียนศีรษะหนักขึ้น ภาพภายใต้ผ้าคลุมแดงหมุนวนจนสายตานางพร่าเบลอ ก่อนสติที่เหลือจะดับวูบ นางได้ยินเสียงเซียงเซียงร่ำร้องเรียกชื่อนางด้วยความตกใจ จากนั้นการรับรู้ทุกอย่างก็สูญสิ้น


เหิงเจี้ยงได้ยินเสียงอุทานเรียกคุณหนูดังก้องจากเบื้องหลัง เขาพลันเอี้ยวตัวหันไปมองด้วยสงสัย นัยน์ตาน้ำแข็งเห็นร่างในชุดแดงโงนเงนไปมาและกำลังจะร่วงหล่นลงพื้น เขาพลันปรี่กายเข้าไปประคองร่างนางในฉับพลัน


ด้านเซียงเซียงเห็นคุณหนูที่รักอาการไม่ดี นางจึงยิ่งตื่นตระหนก รีบวิงวอนให้ชายตรงหน้าช่วยคุณหนูทั้งน้ำตา


“คุณชาย! ช่วยคุณหนูด้วย! ฮือ.. ความจริงคุณหนูตากแดดตากน้ำค้างทั้งวันทั้งคืนและไม่ได้แตะต้องอาหารหรือน้ำเลย มิหนำซ้ำยังมีไข้อีกต่างหากเจ้าค่ะ!


ร่างใหญ่ถลึงตาเบิกโตจ้องร่างหนาที่ตนพยุงไว้ในอ้อมอก มือใหญ่เลื่อนแตะฝ่ามือหญิงหมายวัดความร้อน ฉับพลันเขาทั้งตื่นใจและตะลึงในความเด็ดเดี่ยวของหญิงนางนี้ยิ่ง ที่ยอมรอคอยข้ามวันข้ามคืนทั้งที่รู้ว่าเขาอาจไม่มา แถมยังรู้ตัวเองว่ามีไข้แต่ก็ยังดึงดันทำตัวเสมือนคนปกติอีก ยิ่งคิดใจชายยิ่งสับสนในความซับซ้อนของหญิงนางนี้


“คุณชาย! ให้ข้าน้อยอุ้มนายหญิงน้อยให้เถิดขอรับ” ชิวหูเอ่ยอาสา ด้วยเกรงนำ้หนักของร่างหนาจะทำนายตนปวดแขนตาม


“ไม่ต้อง” เหิงเจี้ยงตอบสั้น พร้อมย่อตัวใช้แขนกำยำโอบอุ้มเหวินหยาขึ้นในอ้อมอก คราแรกเขาเตรียมใจว่ากายนี้คงหนักอึ้ง ทว่าทันทีที่ยกร่างนาง กลับหยั่งได้ถึงน้ำหนักที่เบาจนเขาแสนฉงน


เหวินหยาซ่อนร่างที่ซูบผอมแฝงเร้นไว้ใต้ชุดยัดนุ่นหนา มีเพียงนางและเซียงเซียงเท่านั้นที่รู้ถึงกายใหม่นี้ นัยน์ตาคมก้มมองมายังร่างบางที่คลุมผ้าแดงเร้นศีรษะอย่างเคลือบแคลง ก่อนสลัดทิ้งความคิดแล้วรีบอุ้มพานางไปยังเรือนพัก


บัดนี้ปณิธานแรกที่เหวินหยาตั้งมั่น คือทำให้เหิงเจี้ยง สามีแสนเย็นชายอมรับนางเข้าจวนได้สำเร็จ ถึงขนาดอุ้มพาร่างนางด้วยตนเอง หากแต่ตอนนี้นางก็ไม่อาจรับรู้ด้วยหมดสติไปเสียก่อน


ส่วนด้านชายหนุ่ม นี่คือครั้งแรกที่เข้าต้องยอมโอนอ่อนผ่อนตามหญิงสาว ถึงขนาดลดทิฐิส่วนตัวมารับนางเข้าจวน แถมยังเป็นครั้งแรกที่เขาใช้กายนี้โอบอุ้มสตรี ขนาดฮูหยินทั้งสองยังไม่เคยได้รับการปฎิบัติเช่นนี้


มุมไม้สูงบริเวณทางเดินผ่านภายในจวน นัยน์ตาสองคู่ของภรรยาที่แอบสังเกตการณ์จากมุมไกล จับจ้องมองไปที่ร่างหนาในอ้อมอกสามีที่รักอย่างชิงชัง ริมฝีปากพวกนางขบเม้มเข้าหากันอย่างหมั่นไส้


“เสแสร้ง!” คำสบถด่าเอื้อนเอ่ยอาฆาต ด้วยไม่อาจขัดขวางไม่ให้สามีมีภรรยาใหม่ได้สำเร็จ




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.639K ครั้ง

14 ความคิดเห็น

  1. #3975 chanchan123 (@minhochanyeol123) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 08:45
    สงสารเหยาเอ๋อร์มาก
    #3975
    2
  2. #3409 ModZad (@ModZad) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 เมษายน 2562 / 15:20
    ง่าว.-_-
    #3409
    0
  3. วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 15:31
    มันจะดีมากถ้าพระเอกรักเอกที่ตัวตนไม่ใช่รูปลักษณ์ ปิดต่อไปก็ดีเหมือนกัน
    #1238
    0
  4. #705 Callmeyou (@MARKTUAN190) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 14:52
    เนี้ยแหละจุดเริ่มต้น ใจเราอยากให้ท่านแม่ทัพยอมรับในตัวนางด้วยรูปร่างนี้แต่มันจะเพ้อฝันไปเปล่านะ
    #705
    0
  5. #623 4444jjjj (@4444jjjj) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 23:45
    นางเอกไม่รักตัวเองเลย แต่ชอบที่ปั่นหัวพระเอกได้
    #623
    0
  6. #160 เมมฟิส (@tiks) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 มีนาคม 2562 / 22:24
    อย่าให้พระเอกโง่อีกเลยน่ะไรท์
    #160
    0
  7. #58 puuk (@puuk) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:08

    เอาให้สามีหัวปั่นเลยค่ะหลงตัวเองดีนัก

    #58
    0
  8. #57 Kik Supranee Luekrathok (@kronri) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:19

    สู้ๆค่ะรอๆๆๆๆ
    #57
    0
  9. #56 jeerawanaomaom (@jeerawanaomaom) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:45

    เอาแล้วงัย หลงเมียคนนี้แน่เลยเจ้าชายเหิง 555
    #56
    0
  10. #55 Monkey1553 (@Monkey1553) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:16
    รอค่ะ😁😁😁😁😁😁😁
    #55
    0
  11. #54 Phatranooch Piyanirun (@piyanirun) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:40
    ขอบคุณ​ค่ะ​
    #54
    0
  12. #53 Come here!! (@Conehere) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:39
    อ้าววเอาเเล๊วว
    #53
    0
  13. #52 usaonly (@usaonly) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:07

    ในท่ีสุดความอดทนของเหวินหยาก็ชนะแล้วได้เข้าไป อยู่ในจวนของสามี ตอนนี้พระเอกคงสงสัยเรื่องน้ำหนักแล้ว แต่ยังไม่มีใครได้เห็นหน้า คงค่อย ๆ เป็นค่อย ๆ ไป เหวินหยาคงมีวิธีตอบกลับทุกคนอย่างแน่นอน ขอบคุณค่ะ

    #52
    0
  14. #51 wawa_tt (@wawa_tt) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:01
    ชายเหิ้งระวังหัวใจไว้ให้ดี ทีมน้องหยู
    #51
    0