หยูเหวินหยา อนุต้องสาป (สนพ.ปริ๊นเซส สถาพรบุ๊คส์)

  • 200% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 696,048 Views

  • 4,194 Comments

  • 12,218 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    353,519

    Overall
    696,048

ตอนที่ 28 : หยูเหวินหยา ยี่สิบแปด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 32955
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2854 ครั้ง
    16 มี.ค. 62

จวนเหิงวุ่นวายกับการเสด็จมาขององค์ชายสี่อีกครั้ง หลี่ซื่อนัดหมายกับเหิงเจี้ยงเป็นส่วนตัวตามประสาสหายรัก 


ทั้งสองหารือกันถึงเรื่องงานเมืองและเรื่องทั่วไป บังเกิดเป็นความเคร่งเครียดก่อตัวเปลี่ยนสลับกับเสียงหัวเราะ กระทั่งหลี่ซื่อเอ่ยถึงอนุเหวินหยา


เพื่อนรักผันนัยน์ตาหายสุกสกาวโดยพลัน องค์ชายเอ่ยขอไปพบนางถึงเรือนซุ่นซู ด้วยวันนี้ได้นำบางสิ่งติดตัวหมายมามอบให้นางที่เป็นสหายใหม่ 


เหิงเจี้ยงนำพาหลี่ซื่อผ่านพ้นประตูที่แสดงอาณาเขตของเรือนซุ่นซู และแล้วเสียงหัวเราะใสของหญิงสาวก็อบอวลด้วยความสดใส ฟุ้งกระจายไปทั่วจนผู้มาใหม่ทั้งสองรู้สึกถึงความกระปี้กระเป่า


ตลอดเวลาที่อยู่ในจวน เหิงเจี้ยงนับครั้งที่เหยียบบนเรือนซุ่นซูแห่งนี้ได้ และครั้งนั้นก็เป็นยามอุสราลับดับแสง นภามือมัวจนเขาไม่ทันสังเกตบรรยากาศภายในเรือนนี้ ที่แต่ก่อนเป็นเรือนร้างไร้พฤกษาและบุปผานานาพันธุ์ ทว่ามาตอนนี้ทั่วทั้งเรือนดุจมีชีวิตน่ารื่มรมย์เสียกว่าเรือนใหญ่ของเขาเสียอีก


นัยน์ตาชายผู้มาใหม่ทั้งสอง ทอดมองภาพเบื้องหน้าและพบร่างเหวินหยาในชุดชมพูดูหวานสะพรั่ง ถึงแม้จะปิดมิดทั้งกายหากแต่ตอนนี้นางดูแช่มชื่นกว่าช่วงที่ผ่านมานัก 


เซียงเซียงลอบเห็นว่ามีผู้ลุกล้ำ นางพลันกระซิบเบาส่งสัญญาณให้คุณหนูที่รัก ที่กำลังภิรมย์กับการทำโคมกระดาษอย่างขะมักเขม้น


พวกนางเตรียมตัวออกจากจวนในวันถัดไป ในเวลาที่เหลือหมายอยากเก็บความทรงจำดีดีในเรือนซุ่นซูแห่งนี้ ด้วยคืนนี้มีเทศกาลเทียนเติง โดยชาวบ้านจะนำโคมกระดาษที่ทำขึ้นเองมาลอยพร้อมอธิฐานขอความสุขจากสวรรค์  พวกนางจึงหมายมั่นอยากทำโคมลอยเองบ้าง


เหวินหยาได้ยินเสียงแผ่วของสาวใช้คนสนิทบอกถึงการมาเยือนขององค์ชายสี่และสามี นางจึงรีบวางมือจากสิ่งตรงหน้า ยืนเหยียดตรง ประสานมือก่อนย่อตัวอย่างงดงามเล็กน้อย 


คำทักทายแรกขององค์ชายสี่คือเสียงหัวเราะและรอยยิ้มฉันมิตร เขาอดขันที่นางรีบจนเศษกระดาษที่เปื้อนกาวเกาะติดกับชุดชมพูหวานไม่ได้ กายใหญ่ไม่ถือตัวพลางขยับเข้าใกล้ด้วยใจบริสุทธิ์ ฝ่ามือใหญ่เอื้อมต่ำแล้วหยิบเศษขาวออกจากชุดสหายสาว


นัยน์ตาคมของเหิงเจี้ยงปราดมองท่าทีขององค์ชาย พลันใจเขาก็กระตุกเต้น ทั้งที่รู้ว่าหลี่ซื่อไม่มีเจตนาแอบแฝง ทว่าใจชายก็อดขุ่นมัวไม่ได้ 


ด้านเหวินหยาวางตัวตามมารยาท ด้วยยิ่งเห็นสามีตาเขียว นางยิ่งหวั่นวิตก เกรงสามีจะหาเรื่องต่อคำใส่นางเสียจนหมิ่นน้ำใจอีก อย่างไรอีกวันก็จะจากกันแล้ว จึงไม่อยากเพิ่มเรื่องหมางใจสร้างความทรงจำที่ย่ำแย่ให้มากขึ้น


หลี่ซื่อให้กงกงคนสนิทส่งมอบกรงนกที่ด้านในมีวิหกตัวผู้ขนสีฟ้าให้แก่เหวินหยา ด้วยครั้งแรกที่ทั้งสองพบกันนั้น ได้เคยวิพากย์เรื่องนกที่พิการบินไม่ได้ตัวหนึ่ง ซึ่งหลี่ซื่อยังจำได้ติดใจและไม่รู้ว่านกตัวนั้นในเวลานี้ไม่ได้อยู่ในจวนนี้อีกต่อไป


“เมื่อวันก่อน ข้าไปเดินตลาดและบังเอิญได้พบนกตัวนี้ มันโบยบินไม่ได้ดังเช่นนกของเจ้า ข้าเลยนำมันกลับมาหมายให้นกสองตัวที่อาภัพด้วยชะตาที่ต้องกันได้พานพบและอยู่ครองคู่ อย่างน้อยคงช่วยคลายความหมองเศร้าของมันทั้งสองได้บ้าง”


คำองค์ชายสี่ทำเหวินหยายิ่งแสนเคารพนับถือยิ่ง หากแค่นก เขายังใส่ใจถึงเพียงนี้ แล้วภายภาคหน้า หากพระองค์ได้ขึ้นเป็นฮ่องเต้ปกครองทั่วหล้าต่อจากฝ่าบาทองค์ปัจจุบัน แผ่นดินนี้คงไม่มีปวงประชาที่ทนทุกข์อีกแล้วกระมัง เหวินหยาลอบคิดเพียงในใจ


นกน้อยถูกส่งมอบพร้อมกรงใบใหญ่ มันดูสวยหรูและกว้างขวาง แถมกลางกรงยังมีต้นไม้และบ้านหลังน้อยบนลำของต้นนั้นอีกด้วย เพราะผู้เป็นองค์ชายออกรับสั่งให้ข้าราชบริพารในวังทำมันขึ้นมาเป็นการด่วน หมายนำมามอบให้ทันในวันนี้


“ขอประทานอภัยเพคะ ถึงองค์ชายนำมันมาหมายให้มีเพื่อน หากแต่นกตัวนั้นได้ตายจากไปแล้วเพคะ” เหวินหยาบอกความ


“จริงรึ! เฮ้อ.. ช่างน่าสงสารนัก” ใบหน้าหล่อเหลาดูหมองเศร้าขึ้นทันตา


“ขอให้องค์ชายคิดในแง่ดีเพคะ มันสิ้นลมน่าสงสารก็จริง หากแต่ความพิกลพิการได้สร้างความทนทุกข์มานานแล้วเพคะ ถือว่าได้ชดใช้เวรกรรมเก่าแล้ว ถึงเวลาที่จะหลุดพ้นจากบ่วงกรรมที่ทนทุกข์ โผทยานอย่างอิสระ แม้จะเหลือเพียงวิญญาณก็คงดีกว่าอยู่อย่างอัปลักษณ์และถูกจองจำอิสรภาพเพคะ” 


คำเหวินหยาสะท้อนให้ชายทั้งสองตรองตาม พวกเขาฟังแล้วรู้สึกเสมือนนางพูดตัดพ้อในชะตาชีวิตตนเสียมากกว่า


“แต่หม่อมฉันยินดีที่จะรับนกตัวนี้มาเลี้ยงดูเพคะ ขอบพระทัยที่ทรงเมตตาต่อนกทั้งคู่เพคะ” เสียงใสเอ่ยพร้อมรอยยิ้มอีกครั้ง


ท่ามกลางการสนทนาของทั้งคู่ นัยน์ตานิลขลับของสามียังคงจับจ้อง ในใจชายหงุดหงิดจนอยากเดินเข้าไปแทรกกลางระหว่างทั้งสอง ความงุ่นง่านพาลบังเกิดภายในอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ 


นี่ข้าหึงนางหรือ’ ใจชายย้อนความรู้สึก 


ไม่! ข้าแค่คิดตามหน้าที่ของสามีที่มีต่อภรรยาเท่านั้น หาได้คิดพิเศษหึงหวงเป็นอื่นใดแก่นางไม่เหิงเจี้ยงป้อนคำตอบปฏิเสธความรู้สึกตนเองที่แสนว้าวุ่น


ระหว่างการสนทนา หลี่ซื่อทอดตามองเห็นบนโต๊ะหิน มีกระดาษและก้านไม้ เขาพลันถามไถ่จึงได้รู้ว่าพวกนางกำลังทำโคมลอย 


กายใหญ่พลันออกตัวขออาสา เกิดมายังไม่เคยลองทำโคมเองสักครา ด้วยมีบริวารช่วยจัดหาให้เรื่อยมาอยู่แล้ว มาเห็นเหวินหยาทำเช่นนี้เขาจึงนึกสนุกตาม


องค์ชายคิดว่าเหิงเจี้ยงสหายรักติดตามมาด้วย เขาเลยสามารถอยู่เรือนซุ่นซูได้นานขึ้น ด้วยคิดว่าคบสหายอย่างเปิดเผยต่อหน้าสามี คงไม่เกิดคำครหานินทา ทว่าหารู้ไม่ ว่าทุกวินาทีที่เขาอยู่เรือนซุ่นซูนานขึ้น และทุกรอยยิ้มที่ศรีภรรยาคลี่เบาให้เพื่อนผู้นี้ ใจสามียิ่งร้อนลุ่มดุจมีไฟสุ่ม


จำเป็นด้วยหรือ ที่เพื่อนข้าที่เป็นถึงองค์ชายต้องลดตัวมานั่งทำโคมกับภรรยาข้าเช่นนี้ และจำเป็นด้วยหรือที่เจ้า ผู้ขึ้นนามว่าเป็นอนุของข้า ต้องยิ้มและใคร่หัวกับชายอื่นตาใสเสมือนข้าเป็นเพียงตุ๊กตาประดับร่วมโต๊ะเช่นนี้ ยิ่งคิดไฟในใจยิ่งร้อนระอุ ทว่าก็ไม่สามารถระเบิดความรู้สึกได้


“คืนนี้เจ้าก็พาภรรยาเจ้าไปด้วยสิ เหิงเจี้ยง คงสนุกนักถ้าไปหลายคน” เสียงหลี่ซื่อเอ่ยบอกแก่เหิงเจี้ยง 


เขาทั้งสองนัดหมายไว้ว่าจะไปเดินเทศกาลเทียนเติง เพื่อหวนนึกถึงมิตรภาพในวันวาน หากแต่องค์ชายกลับบอกให้ชวนเหวินหยาไปด้วย หน้าน้ำแข็งพลันขมวดคิ้วแสดงความไม่พึงใจ


“ถึงแม้งานนี้คนคงมาก หากแต่ไปเดินกลางคืน พวกเขาคงไม่สังเกตรูปลักษณ์เจ้าหรอก” องค์ชายแสนดียังออกความคิด 


ทว่าเงาดำกลับครอบใจอีกคนจนมืดหมอง เมื่อไม่สามารถลงกับองค์ชายได้ ความหงุดหงิดใจจึงถูกเบนส่งมายังภรรยาตนแทน


“ไม่ได้พะยะค่ะ ออกไปเดินทั้งที่รูปโฉมอัปลักษณ์เช่นนี้ จะกลางวันหรือกลางคืนคนก็พบเห็นอยู่ดี” เสียงใหญ่เข้มประดุจมีเรื่องเคืองขุ่น หางตาชายขวางใส่เหวินหยา นางที่ชำเลืองมองสามีพลางสงสัย 


ข้าทำอะไรผิดอีกหรือไง สามีถึงตาเขียวใส่เช่นนี้


นางคิดโมโหขึ้นชั่ววูบ หากแต่ตรองว่าอีกวันก็หลุดพ้น ร่างหนาเลยยืนนิ่ง ปล่อยให้สามีตอกย้ำคำอัปลักษณ์ต่อไป เพราะถึงอย่างไรนางก็ไม่ได้เป็นเช่นนั้น 


เพราะสามีคอยดูแคลนข้าเช่นนี้ไง ข้าถึงไม่อยากเผยตัวลอกเปลือกนอก ปล่อยสามีข้าโง่งมเช่นนี้น่ะดีแล้ว เหวินหยารำพึงกับตนเองอย่างตัดพ้อ


ด้านหลี่ซื่อฟังคำเพื่อนพลันส่ายหน้า ใจชายคิดนำไปว่า เมื่อไหร่ความเย็นชาของเพื่อนรักจะเบาบางลง เมื่อไหร่จะเปิดความรู้สึกให้หญิงอื่นเข้าไปอุ่นใจ ยึดติดแต่นารีในอดีตเมื่อครั้งยังเยาว์ ที่กลับลิ้นลวงหลอกจะมอบคำรักและหมายมั่นจะแต่ง หากแต่หนีไปวิวาห์กับบุตรขุนนางตำแหน่งใหญ่กว่าแทน


องค์ชายหวนคิดถึงอดีตของสหายรัก วันนั้นชุดเจ้าบ่าวสีแดงพร้อมเกี้ยวที่มีเหิงเจี้ยงแห่นำขบวน หมายจะไปรับเจ้าสาวที่รักกลับร้างผู้ขึ้นนั่ง 


ด้วยร่างอรชรในชุดแดงคลุมผ้ามงคล เลือกขึ้นเกี้ยวอีกหลังที่โอ่อ่ากว่า นำมาด้วยบุตรมหาเสนาบดีที่มากล้นด้วยอำนาจเสียจนใต้หล้าต้องยอมนอบน้อม เกี้ยวนั้นคงนั่งสบายเสียกว่าเกี้ยวธรรมดาจากบุตรคนโตของแม่ทัพใหญ่เป็นแน่


หลี่ซื่อผู้รู้ทุกอย่างด้วยเป็นเพื่อนรักมาแต่เยาว์วัยสลัดความคิดในวันวานออก เขาอยากช่วยหญิงตรงหน้าที่เป็นเพียงอนุให้มีความสุขกับเพื่อนคนนี้ยิ่ง หากแต่มันคงยากเย็นเสียกว่างมเข็มในมหาสมุทร เมื่อใจที่ถูกแช่แข็งไม่ยอมเปิดรับไออุ่นจากใจของสตรีใดเลยนับตั้งแต่วันนั้น


พิธีแต่งงานในความคิดของเหิงเจี้ยงจึงหมดความศักดิ์สิทธิ์นับแต่ครั้งอดีต การไปรับคุณหนูตระกูลหยูที่เป็นแค่อนุและไม่ได้หมายมั่นชอบพอ อีกทั้งยังเป็นแค่เครื่องต่อรองอำนาจของสองตระกูล จึงยิ่งเป็นมุมมองที่น่าขันในความคิดของเขายิ่ง


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.854K ครั้ง

40 ความคิดเห็น

  1. #3983 Pun Arun (@A-Arungomes) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 09:21

    ปกติถ้าเป็นรักกันลึกซึ้ง ข้ามภพข้ามชาติ พระ-นาง จะไม่ปันใจ ไปรักคนอื่น แต่นิยายของไรท์ ช่างแหวกแนวซะจริง ๆ นะคะ

    #3983
    0
  2. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  3. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  4. #659 wawa_tt (@wawa_tt) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 20:25

    สนุกมากค่ะ
    #659
    0
  5. #645 Aiaiaiaiaiaia (@Aiaiaiaiaiaia) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 14:42
    อยากอ่านต่อแล้ววววว
    #645
    0
  6. #644 baby-m2 (@Baby-M) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 14:34
    อีกวันเดียวก็ทนไม่ไหวแล้ววววว อิสระจ๋า~~ รอเหวินหยาก่อนนะ!!
    #644
    0
  7. #643 zaiiyii (@zaiiyii) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 14:26

    รอนะคะ
    #643
    0
  8. #642 DARKLOGIC (@DARKLOGIC) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 12:45
    จะออกแล้วอือ~
    #642
    0
  9. #636 นมเย็น (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 06:59

    อ่าวนึกว่าไรีใจเพราะไม่พบคนถูกใจ เพราะรักหญิงคนนั้นปักใจหรอกเหรอ หยากได้รักแท้จากเขาคงยากแล้วแหละอนุเอ๋ย

    #636
    0
  10. #635 Nanny (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 06:53

    รีบๆออกไปเถอะ วันเดียวก็จะรอไม่ไหวแล้ว อิสระจ๋าอี้เหยามาแล้ว

    #635
    0
  11. #634 Phasuk Nyffenegger (@bofano) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 05:42

    รอลุ้นต่อนะคะ
    #634
    0
  12. #633 IsazaI (@isazai) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 04:43
    อกหักนี่เอง~

    มปร.เด๋วหนูเหวินหยาไปดามใจให้ //เหวินหยาง: ข้าจะหย่าอยู่แล้วเนี่ย!!
    #633
    0
  13. #631 fai_btam (@fai_btam) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 00:51
    ก็ยังไม่ชอบพระเอกอยู่ดีอะ
    #631
    0
  14. #630 Emailapple (@Emailapple) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 00:27
    ตอนแรกชอบชายสี่ยุหรอก
    แต่ตอนนี้ไม่อะ​ เกินธรรมเนียมโบราณไป
    #เค้ายุข้างเฮียๆๆๆๆๆค่ะๆๆๆๆๆ
    #630
    0
  15. #629 Kirumi (@Kirumi) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 00:24
    ในใจอยากให้มีโมเมนต์แบบว่าไปตามกลับบ้านละฉุดกะชากมา.... แล้วเห็นตัวตนนางเอกจริงๆอะ ดูจากตอนนี้ก็รู้แล้วว่าชอบนางเอก55
    #629
    0
  16. #627 Mookdas5356 (@Mookdas5356) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 23:58
    เรากลับข้างจากคนอื่นแฮะ
    ชายสี่มายุ่มย่ามเมียคนอื่นเกินพอดี ด้วยธรรมเนียมคนยุคก่อนผุ้หญิงแทบจะถูกห้ามให้พูดคุยชายนอกครอบครัวด้วยซ้ำ
    แต่ชายสี่เหมือนมาขายหมี่เกี๊ยวหน้าบ้านยุคนี้เลย
    #627
    0
  17. #626 nuchii675 (@nuchii675) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 23:56

    โอ้ว!!!... เยี่ยงนี้เพียงแค่อีก1วัน ก้อทนหน่อยนะหยาหยา ส่วนเฮียรีดขอให้สุขสมกับ2ภรรยาเถิด หยาหยาผจญยุทธภพด้วยภาพลักษณ์ล่มเมืองไปเลย อย่าได้แคร์อดีต-ปัจจุบัน-อนาคต เราต้องกำหนดเอง

    #626
    0
  18. #625 puuk (@puuk) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 23:48

    แม้แต่คนอัปลักษณ์ยังหนีคิดดู

    #625
    0
  19. #624 Monky.d (@beboypop) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 23:46
    การที่พระเอกเคยโดนผู้หญิงทิ้ง ไม่ได้หมายความว่าพระเอกสามารถเหยียดหยามหรือดูถูกรูปลักษณ์คนอื่นได้สักหน่อย มันไม่ใช่ข้ออ้างเลย ยิ่งทำให้เห็นว่าจิตใจต่ำมาก สงสารนางเอกทำไมต้องมาเจอคนแบบนี้
    #624
    1
    • #624-1 Phatranooch Piyanirun (@piyanirun) (จากตอนที่ 28)
      16 มีนาคม 2562 / 23:47
      อ๋อ... เป็นคนมีปมนี่เอง
      #624-1
  20. #622 kulyasalin2 (@kulyasalin2) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 23:20
    อ่านแล้วหน่วงๆ หน่วงยิ่งนัก
    #622
    0
  21. #621 AnnewSouphada (@AnnewSouphada) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 22:34
    ขอองค์ชายสี่เป็นพระเอาแทนได้ไหมคะไรท์
    #621
    0
  22. #620 usaonly (@usaonly) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 22:19

    อ้อพระเอกเราเคยถูกเจ้าสาวทิ้งในวันแต่งงานดังนั้นจึงฝังใจและไม่ยอมทำพิธี สงสัยฮูหยินสองคนนั้นก็คงเหมือนกัน แต่เรื่องค์รักคงยังไม่ได้รักใครเลยหลังจากแฟนเก่าทิ้งไป และเริ่มมาสนใจมองน้องหยานี่แหละ แต่ว่าน้องก็จะหนีแล้วเหมือนกัน แต่ไม่ใช่ไปหาคนท่ีรวยกว่าน้องเขาแค่ต้องการอิสรภาพท่ีจะดำเนินชีวิตด้วยตัวเอง ขอบคุณค่ะ

    #620
    0
  23. #619 Ployzai1010 (@Ployzai1010) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 22:15
    เปลี่ยนไปอยู่ข้างองค์ชายได้มั้ยเนี่ยถ้าจะปากร้ายขนาดนี้
    #619
    0
  24. #618 mumiina1 (@mumiina1) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 21:51
    เฮียปากแข็งยิ่งกว่าก้อนหิน โง่เรื่องความรู้สึก เนี่ยน้องจะหนีไปแล้วน้าาา
    #618
    0
  25. #617 bongotrat5678 (@bongotrat5678) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 21:45
    รีบออกมาเลยเหวินหยา อยากให้ออกจากจวนพระเอกเเล้ว พระเอกโง่งมมาก

    ชอบๆ รออ่านต่อไปจร้าาา 😊😊
    #617
    0