หยูเหวินหยา อนุต้องสาป (สนพ.ปริ๊นเซส สถาพรบุ๊คส์)

  • 200% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 705,568 Views

  • 4,215 Comments

  • 12,307 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    363,039

    Overall
    705,568

ตอนที่ 27 : หยูเหวินหยา ยี่สิบเจ็ด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 158
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2945 ครั้ง
    4 เม.ย. 62

เหวินหยานั่งเหม่อมองฟ้าอยู่ศาลากลางน้ำภายในจวนเหิง สมองวนซ้ำเรื่องราวที่ประสบพร้อมทบทวนคำนกน้อยไปด้วย ตอนที่มาจวนแห่งนี้ก็แค่อดทนรอเวลาตั้งตัว ด้วยตนเองมาจากแปลกที่แปลกภพ มิหนำซ้ำผู้ติดตามที่เหลือน้อยนิดก็ยังเป็นคนจากแดนใต้ ไม่ชำนาญที่ทางในแถบเหนือ


หากแต่เวลานี้ทุกอย่างเริ่มเข้าที่เข้าทาง เริ่มคุ้นเคยกับอารยธรรมโบราณ คุ้นชินกับที่ทางแปลกตา แล้วกำลังจะเริ่มกิจการของตนเอง แต่ต้องมาทุกข์ใจกับบาปกรรมเรื่องความรัก ทำเช่นไรนางและสามีก็ไปด้วยกันไม่รอด อย่าว่าเรื่องความรักเลย แค่รอยยิ้มเขายังไม่เคยมอบตรงๆ


หรือจะเผยตัวว่าไม่ได้อัปลักษณ์ แต่ถ้าเป็นแบบนั้นก็ไม่ใช่ความรัก แต่เป็นความหลง’ ใจนางตรองความและอยากปล่อยเลย แต่ถ้าทำเช่นนั้นวิญญาณนางจะเป็นเช่นไร ยิ่งคิดยิ่งจนด้วยเกล้า


ท่ามกลางห้วงคิดของเหวินหยา วันเอ๋อที่เดินผ่านพลันเห็นอนุที่แสนชังนั่งอยู่ลำพัง นางเดินปรี่เข้าไปหมายหาเรื่องอย่างเต็มกำลัง ด้วยเจ็บใจจากคราก่อนที่ถูกสามีเมินในโรงน้ำชาเพราะอนุผู้นี้


“ความอัปลักษณ์และตุ่มหนองที่เหม็นเน่าของเจ้าทำจวนแม่ทัพถูกผู้คนติฉินนินทา ว่ากันไปสารพัดว่าท่านพี่ตาบอดหูหนวกที่เอาเจ้าเป็นเมีย” 


นัยน์ตาฮูหยินรองเหยียดใส่ภรรยาที่ต่ำกว่าตน แล้วในจังหวะนั้นร่างสามีก็ปรากฏอยู่ในการมองเห็นของวันเอ๋อ


ริมฝีปากสีแดงเลือดนกยกเหยียดอย่างมีนัยจนเหวินหยาแสนเคลือบแคลง หากแต่ยังไม่ทันได้ทำสิ่งใดวันเอ๋อก็หันไปสบต้องกับสาวใช้คนสนิทที่แสบร้ายไม่แพ้กัน และแล้วร่างฮูหยินรองก็เซถลาโดยตั้งใจร่วงหล่นลงสระน้ำ 


...ตู้มมม!!!


เสียงสาวใช้ตัวร้ายพลางตะโกนร้องก้อง ว่าฮูหยินรองตกน้ำ เหิงเจี้ยงที่อยู่ในระยะพลันได้ยินแล้วปรี่กายเข้าช่วยภรรยาสาว ร่างเล็กถูกพาขึ้นพื้นแห้ง นางสั่นเทาแล้วผวากอดสามีแน่น


“ฮือ.. เจ้าโกรธแค้นข้าเรื่องแกะผ้าพันหน้าที่โรงน้ำชาวันก่อน ข้าก็ขอโทษแล้วไง ทำไมต้องทำรุนแรงด้วย” วันเอ๋อเสียงสั่นใส่อนุที่ยืนตะลึง เหวินหยาคิดว่าตัวนางเป็นนักแสดงที่เก่งแล้ว ทว่ามาเจอมารยาของฮูหยินรองตรงหน้า ทำนางแสนทึ่ง


เหิงเจี้ยงหันสบตาเหวินหยาในทันที แววตาเข้มสะท้อนความผิดหวังในตัวนาง “พวกเจ้าหยุดหาเรื่องปวดหัวให้ข้าเสียที” เขาเข้มเสียงก่อนส่งพาวันเอ๋อกลับเรือน


“ข้าไม่ได้ทำ! ไม่ได้ผลักฮูหยินรอง ท่านพี่ ท่านอย่าเข้าใจผิด” เสียงอนุตะโกนตามหลัง หากแต่ร่างใหญ่ก็หาหยุดฟังไม่ นางเลยขบฟันสะกดกลั้นความหงุดหงิดก่อนตัดสินใจตัดทิ้งเรื่องน่าระอา

 

.

.
     

ใจกลางเมือง ผู้คนมากหน้าแหแหนยืนให้ความสนใจร้านค้าเปิดใหม่ ผ้าสีจับจีบตกแต่งหน้าร้านเว้าโค้งดุจเกลียวเมฆระยะพองาม 


ชายผ้ารื่นทั้งสองด้านปล่อยพลิ้วระย้างดงามจนชวนคนที่ผ่านยั้งกายแล้วหันมาให้ความสนใจกันอย่างอุ่นหนาฝาคั่ง เสียงฆ้องกังวาลดังพร้อมปะทัดก้องสนั่นโน้มนำชาวบ้านจากทั่วสาระทิศให้ก้าวหา


วันนี้คือวันที่ร้านหงส์ฟู่เปิดทำการเป็นวันแรก มีหน้าร้านขายของเป็นสัดส่วน ร้านขายเกี่ยวกับความงาม ร้านขายของใช้ในครัวเรือน โรงหมอ และโรงเตี๊ยมขนาดกลาง แต่ละร้านมีผู้ดูแลประจำการแทนเหวินหยาผู้เป็นเจ้าของ


ชายร่างสง่าผิวขาวราวบัณฑิตเจ้าสำอางค์ยืนควบคุมดูแลความเรียบร้อยของร้าน เขาคือหรงจุ้ย ท่านหมอที่เหวินหยาจ้างมาเป็นการณ์พิเศษ เหล่าบัณฑิตตัวจริงเข้าแถวรอคิวยาวเหยียดไปถึงอีกแยกหนึ่งของมุมถนนเพื่อจองห้องพักพร้อมอาหารในราคาเพียงครึ่งตามที่ทางการได้ติดประกาศ


หรงจุ้ยหน้าตาเลิกลักเข้าหานายหญิงของตนที่นั่งคอยสังเกตการณ์อยู่จากภายใน วันนี้นางมาด้วยกายแท้ ร่างอรชรไร้อาภรณ์หนาตา เอวอกและสะโพกจึงงอนงามได้สัดส่วน ใบหน้าที่เคยเร้นเด่นสง่าจนหรงจุ้ยแอบลอบมองอยู่ปล่อยครั้ง


“นายหญิงน้อย! จะทำเช่นไรดี เวลานี้ห้องที่จัดเตรียมให้เช่าพักเต็มหมดแล้ว เหล่าบัณฑิตที่ไม่มีห้องแล้วยืนรอแถวอยู่นานเริ่มโวยวายแล้วขอรับ” เสียงชายกล่าวบอก ร่างบางพลันฉุกคิดตาม นางไม่คาดคิดมาก่อนว่าแผนการค้าขายของนางจะได้ผลดีเยี่ยมเช่นนี้


“รบกวนเจ้าช่วยไปแจ้งแก่โรงเตี๊ยมในระแวกนี้ให้ข้าที บอกว่าร้านหงส์ฟู่จะส่งแขกมาเข้าพัก และให้เก็บค่าใช้จ่ายครึ่งหนึ่งกับคนเหล่านั้นและอีกครึ่งให้มาเก็บที่ร้านหงส์ฟู่แทน” เหวินหยาชี้แจ้งให้หรงจุ้ยเป็นธุระให้


“ขอรับ! แต่.. ถ้าบัณทิตเหล่านั้นฟุ่มเฟือยล่ะขอรับ” ท่านหมอย้อนถาม


“นั้นเสนอเงื่อนไขไปด้วย ว่าอาหารที่จัดเตรียมต้องอยู่ในดุลพินิจของร้านเรา หากไม่เป็นเช่นนั้นเราจะไม่จ่ายส่วนต่างให้ ถ้าร้านนั้นไม่ตกลง ให้ทำทีว่าเจ้าเสียใจ และขอถอนตัวเพื่อนำข้อเสนอเรื่องนำคนเข้าพักไปให้ร้านอื่นแทน 


ย้ำด้วยว่าร้านเรามีคนรอเข้าพักจำนวนมาก เพราะข้าเชื่อว่าร้านอื่นๆต้องได้ผลกระทบเรื่องจ่ายเพียงครึ่งราคาแน่ คงจะมีคนไปพักน้อยหรืออาจไม่มี ผู้คนถึงแห่แหนมาที่เรามากขนาดนี้ ยังไงพวกเขาก็ต้องยอม” ใบหน้าหวานแสดงความจริงจัง ผิดจากทุกครั้งจนหรงจุ้ยสังเกตได้


คำสั่งถูกถ่ายทอดผ่านผู้ช่วยให้นำความไปยื่นแก่ร้านอื่น เป็นอย่างที่คาด เถ้าแก่ร้านต่างๆทำทีจะเรียกเพิ่มราคาให้โรงเตี๊ยมตน หากแต่เมื่อหรงจุ้ยใช้อุบายยอมถอยหนึ่งก้าวของเหวินหยา เถ้าแก่เหล่านั้นพลันรีบตอบรับคำ 

 

ด้านเจ้าของร่างเล็กออกสู่สายตาสาธารณะชนเป็นครั้งแรก ความงามราวนางฟ้านางสวรรค์ยลสู่สายตาทุกคู่ที่ยืนรายล้อม 


ผิวขาวไร้ตำหนิถูกห่อหุ้มด้วยชุดกายสีโอรสนวลปักดอกไม้ด้วยด้ายสีสันจับตา ทุกคนมิอาจละสายตา รวมถึงชายร่างสูงอีกคนที่ลอบมองจากมุมไกล


ริมฝีปากหยักได้รูปยักยิ้มทันทีที่เห็นสตรีเจ้าของร้านหงส์ฟู่ที่ตนอยากมาดูสักครั้ง ด้วยเพราะคราก่อนที่มีคนนิรนามยื่นข้อเสนอกับบิดาตน ว่าขอบริจาคชุดเครื่องเขียนในการสอบจอหงวน มิหนำซ้ำยังออกทุนครึ่งหนึ่งในการจัดเตรียมที่พักและอาหาร 


วันนี้หลี่ซื่อเลยอยากมาพบปะท่านผู้นั้นสักครั้ง เพื่อหมายกล่าวขอบคุณแทนบิดา หากแต่เมื่อมาพบ กลับกลายว่าเป็นสตรี อีกทั้งยังงามหมดจดกล่าวได้ว่าสะคราญสุดในแผ่นดิน


“ทุกท่านช่วยสงบกันก่อน ใจเย็นกันสักนิด เมื่อครู่ใหญ่ข้าได้สั่งให้คนของข้าไปติดต่อโรงเตี๊ยมย่านนี้ไว้หมดแล้ว และทยอยได้รับข่าวเรื่อยๆว่าทุกที่ล้วนตกลงให้หงส์ฟู่จัดพวกท่านเข้าพัก ข้าจะเขียนและประทับตราให้ทุกท่านแยกไปพักตามที่ต่างๆ ดังนั้นโปรดใจเย็นรอสักประเดี๋ยว” 


เสียงใสเอ่ยพร้อมรอยยิ้มในคราบนางเอกที่เคยยิ้มบ่อยในภพก่อน ทำทุกคนยิ้มตามและเชื่อฟังรอแถวอย่างสงบ


เมื่อแถวร่นก็ทำสายตาชายที่เข้าใกล้สตรีเจ้าของร้านหยาดเยิ้มเคลิ้มฝันมิอาจละใจได้ คำพูดถูกหยอดใส่เหวินหยาหมายเกี้ยวพาคว้าใจโฉมสะคราญตรงหน้า 


แล้วพลันนั้นร่างชายองอาจใบหน้าหล่อเหลาพลางปรากฏตัว นัยน์ตาหวานเบิกโตทันทีเมื่อสบต้องว่าชายตรงหน้าที่เพิ่งเข้ามายืนประจันหน้านางคือองค์ชายสี่หลี่ซื่อ


ซวยแล้วไง’ 


ร่างบางเอี้ยวตัวหันหนีทันทีด้วยตกใจ ก่อนตั้งสติคะนึงได้ว่าเขาคงจำนางไม่ได้ เหวินหยาตัดสินใจหันหลังอีกครั้ง นางย่อตัวทักทายชายตรงหน้า สมองน้อยใช้ความคิด 


ดูจากการแต่งองค์ที่ใส่ชุดเหมือนบัณฑิตทั่วไป องค์ชายสี่คงจะลอบออกจากวัง มาเดินตลาดในฐานะคนธรรมดาแน่


“คุณชาย! หากจะเช่าห้องพัก ขอเชิญท่านเข้าแถวก่อน” เสียงเล็กบอกแก่หลี่ซื่อ ประหนึ่งนางไม่รู้จักเขา


“ข้าไม่ได้จะเช่าห้อง ข้าเพียงแค่เดินผ่านมา แล้วเห็นแม่นางทำการค้าไม่หวังผลกำไรเช่นนี้ ข้าก็อดชื่นชมไม่ได้ ข้าขอเป็นตัวแทนของคนทั้งหมดขอขอบคุณแม่นางที่มีใจโอบอ้อมเช่นนี้”


เหวินหยายิ้มรับ นางคิดแล้วว่าองค์ชายสี่คงจำนางไม่ได้ เพราะปกติจะปิดหน้ามิดเว้นเพียงดวงตาและปาก แล้วก็เป็นจริงตามนั้น นางสังเกตนัยน์ตาองค์ชายที่ทอดมองนาง ใจนางพลันนึกหวั่น ประกายตาเขาใสราวกับชายที่ต้องใจสตรี


“ข้าหมายใจอยากได้ของสักชิ้น ด้วยอีกไม่นานจะครบรอบวันเกิดท่านย่าของข้า ข้าอยากได้ของขวัญสักชิ้น แม่นางพอจะหาของขวัญชิ้นนั้นได้หรือไม่”


คุณชายต้องการแบบใด” ร่างบางย้อนถาม


“ข้าอยากได้แบบที่แสดงถึงความกตัญญู ราคาไม่เกี่ยง ข้าสนิทกับท่านย่านัก แต่คงไม่มีสิ่งของนั้นแน่ เอาเป็นว่าแม่นางช่วยดูตามเหมาะสมแล้วกัน” หลี่ซื่อยิ้มละมุน 


รอยยิ้มเขาน่าลุ่มหลงราวกับกระชากใจหญิงเช่นเคย หากแต่ครั้งนี้มันแฝงความหวานจนเหวินหยาต้องหลุบตาหลบ อย่างไรนางก็เป็นคนสกุลเหิง ถึงลอบออกมาและเตรียมจะแยกตัวคืนอิสระให้แก่ตนเอง หากแต่ตอนนี้ยังมีพันธะที่ยังไม่สะบั้นจึงไม่อาจปล่อยใจ

 

เมื่อกลับจวนเหิง เซียงเซียงที่อยู่เฝ้าดูลู่ทางในจวนก็รีบแจ้งบอก ถึงเรื่องข้าวของที่คุณหนูให้จัดเตรียมเก็บใส่หีบ ว่าตอนนี้ได้เก็บพร้อมเตรียมเดินทางแล้ว


เหวินหยานั่งลงบนโต๊ะในห้องส่วนตัว มือบางหยิบเปิดกล่องไม้ คว้ากระดาษด้านในที่ชี้แจงรายละเอียดเรื่องการขอแยกตัวออกจากสกุลเหิง และตัดทิ้งสิ้นพันธะผูกพันระหว่างเหิงเจียงและตัวนาง 


แม้จะไม่ได้เข้าพิธีอย่างถูกต้อง ทว่าก็ควรเขียนเป็นลายลักษณ์อักษรแสดงเจตนาและลงชื่อให้เรียบร้อย ดีกว่าหายตัวไปเฉยๆให้คนจวนเหิงต่อว่าสกุลหยูได้


เหวินหยา ข้าใช้ร่างเจ้าเพื่อกลับมามีชีวิตอีกครั้ง ข้าแสดงความกตัญญูต่อบิดาและมารดาของเจ้าด้วยการเข้าจวนเหิงทำหน้าที่อนุแทนเจ้าแล้ว ข้าขอให้เจ้าไปสู่ภพแห่งความสุขสงบเถอะ ต่อไปข้าขอใช้ชีวิตที่เหลือเพื่อตัวข้าเองบ้าง ข้าจะเป็นหยูเหวินหยาต่อไป หากแต่ไม่ขอเดินตามทางที่บิดามารดาเจ้าจูงอีก เจ้าอย่าถือสาข้าเลยนะ 


วิญญาณใหม่พรั่นพรึงถึงวิญญาณดวงเก่า นัยน์ตานางทอดมองเบื้องหน้าอย่างเหม่อลอย ก่อนที่เซียงเซียงจะถามขึ้นทำนางหลุดจากภวังค์ความคิด


“คุณหนู! ตกลงตัดสินใจแน่วแน่แล้วหรือเจ้าคะ และจะไปเมื่อไหร่เจ้าคะ" เสียงเล็กถามอย่างใคร่รู้ 


"อีกสองวัน ข้าจะเดินทาง" เหวินหยาตอบพลางนึกถึงคำของอิงอู่ เรื่องอดีตกาลอันนานนม ถึงพันภพพันชาติที่นางต้องสะสางให้จบในชาติภพนี้ 


นางตรองแล้วว่าระหว่างนางและเหิงเจี้ยง คงจะให้รักดูดดื่มเฉกเช่นนิมิตที่นางเคยประจักษ์ไม่ได้เป็นแน่ หากวิญญาณนางต้องดับสลายจริง นางขอใช้เวลาที่เหลือของชีวิตใหม่นี้ ทำตามใจตนหาความสุขให้ตัวเอง

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.945K ครั้ง

83 ความคิดเห็น

  1. #4205 pinksoo16 (@pinksoo16) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 22 เมษายน 2562 / 01:17
    เชียร์ท่านแม่ทัพพพ อยากเห็นท่านแม่ทัพภาพละมุน แต่เหวินหยาแกล้งทำไม่รู้จักองค์ชายสี่แบบนี้ ถ้าความแตกจะโดนอะไรมั้ยอะ
    #4205
    0
  2. #3980 Pun Arun (@A-Arungomes) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 09:13

    พระเอกเพิ่งได้คะแนนไปนิดหน่อย ไรท์ก็ทำให้ คะแนนติดลบอีกแล้ว เฮ้ออออ ไม่รู้เป็นแม่ทัพได้ยังไง แค่แผนเล็ก แผนน้อย ก็ดูไม่ออก ส่วนนางเอกก็ระวังจะโดนหลอกลวงเบื้องสูงนะเจ้า โกหกองค์ชายซึ่ง ๆ หน้าเลย นะคะ

    #3980
    0
  3. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  4. #2582 TIVAWIN_D (@TIVAWIN_D) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 20:19
    ทำถูกแล้วอ่ะ. ถ้ายังเป็นแบบนี้เขาก็ไม่เห็นค่าเราอยู่ดี
    #2582
    0
  5. #2548 เมมฟิส (@tiks) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 21:19
    คิดได้ดีมาก

    สนับสนุน

    หย่าน่ะดีแล้ว

    ถ้าเหิ่งเจี้ยนจะโง่หลงเชื่อยัยวันเอ๋อร์แบบนั้น
    #2548
    0
  6. #1462 pop_zaza (@SunidaLuangjam) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 16:10
    น่าจะสอบจอหงวนนะคะ ตอหยวนไม่น่าจะมี
    #1462
    8
    • #1462-7 โยนาริ (@peekhong) (จากตอนที่ 27)
      25 มีนาคม 2562 / 16:30
      ตอนแรกหา ตอหยวนเลยไม่เจอ ถ้าจอหยวนเจอแล้วค่ะ ขอบคุณมากนะคะ ><
      #1462-7
    • #1462-8 โยนาริ (@peekhong) (จากตอนที่ 27)
      25 มีนาคม 2562 / 16:31
      น่ารักที่สุด ถ้ามีอีกแจ้งเลยได้เลยค่ะ ขอบคุณนะคะ
      #1462-8
  7. #1353 Linlij (@Linlij) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 14:07
    ....นางยังรู้อดีตชาติไม่หมดเลย.. ตัดสินใจแบบนี้เลยเหรอ.. เดี๋ยวเสียใจนะะ &#128514;
    #1353
    0
  8. #1289 tidaratok (@tidaratok) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 16:00
    นางเด็ดขาดมากเลย
    #1289
    0
  9. #1197 maprang_naja (@maprang_1984) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 22:22

    ถ้าหวยพระเอกออกมาเป็น องค์ชาย 4 จะดีงามมากเลย เพราะ จะได้ไม่เหมือนพล๊อตเดิมๆ ที่ พระเอกโง่ ทำลายจิตใจนางเอก สุดท้ายมาได้กัน เปลี่ยนแนวบางก็ดี

    #1197
    0
  10. #690 oachaporn (@oachaporn) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 10:03
    อยากให้องค์ชายสี่เป็นพระเอกจังเลย
    #690
    0
  11. #638 monmimee (@monmimee) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 07:26
    พระเอกไม่น่าเป็นคนนี้เลย ไม่ฉลาดแถมตามภรรยาไม่ทัน อ่านละขัดๆเคืองๆ
    #638
    0
  12. #599 IsazaI (@isazai) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 19:35

    ม่ายยยน้าาา

    แล้วหนูเ-ยจะอยู่ยังงายย
    #599
    0
  13. #598 kuvhlubkoj28812 (@kuvhlubkoj28812) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 19:05
    อ่านทีไรหน่วงใจทุกที

    รีบมาต่อไวๆนะคะ
    #598
    0
  14. #594 CreamPKC (@CreamPKC) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 17:55

    สู้ๆนะคะ
    #594
    0
  15. #592 151119 (@151119) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 17:48

    สู้สู้นะ เหยาเหยา
    #592
    0
  16. #591 BoonthongSupo (@BoonthongSupo) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 16:27
    นางเอกคิดดีแล้วลู่ทางที่จะใช้ชีวิตรักหวานชื่นนั้นมันไม่มีเลยเพราะมีเมียเอกเมียรองครบ สู้ใช้ชีวิตที่เหลืออย่างมีความสุขอนาคตจะอย่างไรช่างมัน
    #591
    0
  17. #588 ดอกไม้ริมฝั่งโขง (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 15:01

    คิดถูกแล้วจ้าชาติก่อนเป็นคู่เราก็จริงแต่ชาตินี้เขาเป็นคู่คนอื่นอย่าไปแย่งชิงให้เสียเกียรติค่ะ ชีวิตเอาชาตินี้มีความสุขตลอดอายุขัยก็พอนะจ๊ะเหวินเหยาไม่ต้องคิดเผื่อชาติหน้าได้เกิดไม่ได้เกิดใครก็ไม่อาจรู้ได้

    #588
    0
  18. #587 Nanny (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 14:52

    เอาชาตินี้ให้มีความสุขเถอะนะตายไปแล้วจะวิญญาณสลายไม่ได้เกิดก็ไม่ต้องไปคิดหรอกนะไม่ต้องเวียนว่ายตายเกิดดีซะอีก

    #587
    0
  19. #585 SimajthaNoonid (@SimajthaNoonid) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 14:25
    ก้เริ่มรักกันไปแล้ว
    ยังจะอะไรอีก
    = =
    สลายไปทั้งคุ่นั่นแหละถ้าจะขนาดนี้
    พระเอกก้นะเลิกโง่ไวๆ
    คิดได้แล้วก้ลงมือสักทีเถอะ
    #585
    0
  20. #584 Mookdas5356 (@Mookdas5356) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 13:39
    ไม่เห็นนางมีความพยายามทำให้รักเลย..แค่บอกอยากอยุ่อย่าสงบและแกล้งยั่วให้โมโห. แล้วก็ล้มเลิก
    ไม่รุ้สิ...อาจไม่คิดเหมือนคนอื่น
    #584
    0
  21. #583 mioruki (@mioruki) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 13:05
    #ทีมองค์ชายสี่
    #583
    0
  22. #582 boona467 (@boona467) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 13:02
    สุดท้ายก็มาถุงตอนนี้สินะ555
    #582
    0
  23. #581 KazumiRinko (@ManutsanunPm) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 12:51
    ตัดสินใจได้ดี บางครั้งก็พยายามแล้ว แต่ในเมื่อความพยายามไม่เป็นผล กฌควรจะเดินจาก เดี๋ยวก็มีเรื่องให้นางเอกอยู่ต่อ
    #581
    0
  24. #580 MinttaraMinddure (@MinttaraMinddure) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 12:37
    รอๆๆ สนุกมากกกก
    #580
    0
  25. #579 Nun2301 (@Nun2301) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 12:11

    ทำไมพระเอกโง่ได้ขนาดนี้

    #579
    0