หยูเหวินหยา อนุต้องสาป (สนพ.ปริ๊นเซส สถาพรบุ๊คส์)

  • 200% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 680,130 Views

  • 4,130 Comments

  • 12,162 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    337,601

    Overall
    680,130

ตอนที่ 24 : หยูเหวินหยา ยี่สิบสี่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 147
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2489 ครั้ง
    16 เม.ย. 62

ภายในห้องขนาดเล็กที่มีเพียงเตียง โต๊ะกลางห้องและพื้นที่เดินอีกไม่มาก เหวินหยาแสนกระอักกระอ่วนใจ นางจ้องมองสามีที่นิ่งมองกลับ ดวงตาชายราวกับมองทะลุทะลวงผ่านอาภรณ์เข้าสู่เนื้อใน


“ท่านพี่! ข้าเปลี่ยนเองได้” นัยน์ตานางดูตื่นตระหนก ด้วยเกรงสามีจะเปลื้องผ้าจนเห็นเรือนกายนางเสียหมด ปกตินางก็คอยแต่จะเข้าหาเขา หมายแกล้งทำทีเป็นอยากร่วมเตียงด้วย หากแต่เมื่อถึงเวลาเข้าตาจน ใจสาวพลันนึกหวั่น


เหิงเจี้ยงกระตุกยิ้มแล้วเมินหน้าไปด้านข้าง พร้อมเอ่ยคำทำเหวินหยาถึงกับหน้าแตก


“ข้าไม่ได้บอกจะเปลี่ยนให้เสียหน่อย” เสียงใหญ่เอ่ยนิ่ง หน้าน้ำแข็งยักยิ้มนึกขันที่ภรรยาคิดว่าเขาพิศวาสนาง


เหวินหยาค้อนตาใส่ฉับพลัน นางเห็นว่าสามียิ้มขัน ปากบางพลันแอบเบ้ใส่ก่อนหันกายเข้ามุมห้องผัดเปลี่ยนชุดที่เปียกปอนออก 


เหวินหยาคลุมกายด้วยผ้าห่มผืนใหญ่ รอคอยให้สาวใช้นำผ้าไปตากแห้ง สองมือเหิงเจี้ยงตบลงเก้าอี้ตัวเล็กหมายให้นางมานั่งใกล้ๆ ในมือเขาถือผ้าที่ได้จากเซียงเซียงและองค์ชายหวังจะช่วยเปลี่ยนผ้า


“ขะ..ข้าทำเองได้” ภรรยาปฏิเสธอีกครั้ง ทว่าใบหน้าคมกลับจ้องใส่ราวกับจะดุด้วยสายตา


“มา.. เจ้าจะถนัดอะไร ข้าช่วย! หากกลัวข้าจะเห็นตุ่มหนองของเจ้า ก็หันหน้าไปอีกทางเสีย ข้าไม่แอบดูหรอก” เหิงเจี้ยงให้สัตย์


“ท่านพี่พูดจริงนะ ห้ามแอบดูด้วย เพราะข้าอาย” คำของอนุแสนเว้าวอน ร่างใหญ่จึงพยักหน้าตอบรับ


เหวินหยาย้วยย่างเข้าหาแล้วทรุดกายลงนั่งบนเก้าอี้ไม้ นางหันหลังให้เหิงเจี้ยงผู้เป็นสามี ที่ตอนนี้นั่งทาบอยู่ด้านหลังนางอีกต่อ 


ฝ่ามือใหญ่จับปลายผ้าผืนแรกที่ได้จากเซียงเซียงเอื้อมวางลงปิดเร้นหน้าผากมน ก่อนจะนำอีกผืนบรรจงพันปิดในช่วงล่าง ผ้านุ่มพลิ้วที่สามีตั้งใจยั้งแรงปิดเร้นใบหน้าให้นางค่อยๆสัมผัสโดนผิวของสาววัยสะพรั่ง 


นาทีนี้ใจเหวินหยาเต้นหนักแทบจะทะลุออกจากอก ราวกับนางอยู่ในห้วงแห่งความฝัน รู้สึกถึงสัมผัสจากปลายนิ้วที่แตะโดนกายเป็นบางครั้งอย่างบังเอิญ ความซาบซ่านแล่นผ่านดุจมีพลังหยินและหยางถูกถ่ายทอด หากแต่ที่น่าอุ่นใจกว่านั้นคือความรู้สึกเสมือนได้รับการทะนุถนอมจากสามีใจน้ำแข็ง


การเดินทางเตรียมพร้อมอีกครั้ง เมื่อเหิงเจี้ยงและเหวินหยาออกจากห้องพัก นางถูกส่งขึ้นรถม้าคันเล็ก มันดูซ่อมซ่อและเก่าเก็บเสียจนไม่น่าจะวิ่งได้เสียด้วยซ้ำ 


ขบวนรถม้าเคลื่อนตัวออกโดยมีองค์ชายสี่นำเฉกเช่นขามา หากแต่ไปได้เพียงนิดคันรถเก่าที่อนุต่ำศักดิ์นั่งพลันล้อหลุดจนคันรถซวนเซไถลลงข้าง เคราะห์ดีที่เหวินหยาที่นั่งภายในไม่เป็นอันตรายใด


เหิงเจี้ยงสำรวจรถม้าที่พลิกคว่ำ เขาหันไปต่อว่าคนดูแลในทันที ด้วยของเก่าเช่นนี้นำออกมาใช้ได้เช่นไร บ่าวไพร่พลันก้มโค้งใบหน้าสลด แล้วรายงานว่าทั้งหมดคือคำสั่งของฮูหยินรอง ใบหน้าคมเข้มหันจ้องมองภรรยาตัวร้ายในทันที


วันเอ๋อรีบหลบหลังชิงหนิงหมายให้ช่วย ด้วยเรื่องทั้งหมดเป็นความคิดฮูหยินใหญ่ทั้งสิ้น นางไม่พึงใจที่อนุจะได้นั่งรถม้าดูดี จึงสั่งให้คนสนิทไปกำชับคนจัดเตรียมให้เอาคันเก่าสุดและเล็กสุดมาใช้ ด้วยให้เหตุผลว่าคนเป็นอนุไม่ควรนั่งดีเกินฐานะ


เหิงเจี้ยงจ้องเข้มใส่สองฮูหยิน พวกนางดีแต่ก่อเรื่องให้ปวดหัว เขาสลัดความคิดแล้วหันไปถามไถ่ว่าใช้เวลานานเท่าใดจึงซ่อมเสร็จ คำตอบที่ได้คือไม่มีของสำหรับใช้เปลี่ยน คงต้องรอนานเพื่อหาไม้มาทำชิ้นส่วนประกอบใหม่ 


นัยน์ตาคมส่อประกายดุจใช้ความคิด ด้านองค์ชายสี่ลงจากรถม้าส่วนพระองค์แล้วยื่นข้อเสนอ “ให้นางไปกับข้าก็ได้ หากเจ้าไม่คิดมากนะเหิงเจี้ยง” 


คำสหายรักดังกับรู้ใจ ใช่ เขาคิดมาก ซึ่งหลี่ซื่อพอดูออกจากท่าทีที่บ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์และในโรงน้ำชา ว่าเพื่อนรักผู้นี้ดูจะห่วงใยอนุสาวคนนี้นัก


“ขอบพระทัยพะยะค่ะ แต่คงไม่เหมาะสม นางแค่คนสามัญจะนั่งร่วมกับองค์ชายได้เช่นไร เอากระนี้ องค์ชายล่วงหน้ากลับไปก่อนเถิดพะยะค่ะ พวกเจ้าก็ด้วย ประเดี๋ยวข้าจะพานางกลับเอง” เหิงเจี้ยงถวายความต่อองค์ชาย แล้วหันไปออกคำสั่งแก่ฮูหยินทั้งสองและบ่าวไพร่


“จะดีรึ” หลี่ซื่อทวนย้ำ เขาเป็นห่วงด้วยเวลานี้ตะวันก็คล้อยต่ำลงเรื่อย เกรงจะมืดดึกเสียก่อนกลับถึงจวน


“นางเป็นภรรยาของกระหม่อม ดังนั้นก็เป็นหน้าที่ๆกระหม่อมต้องดูแล” คนเป็นสามีตอบหนักแน่น 


คำเหิงเจี้ยงทำองค์ชายยักรอยยิ้ม เขามองไม่ผิดจริงๆ ว่าสหายรักดูมีท่าทีทางบวกกับหญิงนางนี้จริงๆ บางทีนางอาจจะพอละลายน้ำแข็งที่เกาะกินในใจเพื่อนรักผู้นี้ก็เป็นได้ เขาคิดพร้อมขึ้นรถม้าเดินทางกลับ


เวลานี้เหลือเพียงเหิงเจี้ยงและเหวินหยา พร้อมม้าอีกหนึ่งตัว นางพลันสงสัย สามีจะให้กลับเช่นไรในเมื่อไม่มีรถม้าให้นั่งแล้ว และไม่ทันที่นางจะได้เอ่ยปากถามไถ่ สามีก็ขึ้นนั่งคร่อมบนม้าตัวใหญ่ ฝ่ามืออุ่นยื่นลงเบื้องล่างต่อหน้าเหวินหยา หมายให้นางจับพยุงเพื่อขึ้นนั่งบนหลังม้า


“ท่านพี่! ข้าตัวใหญ่ น้ำหนักมาก จะนั่งได้หรือ” นางเกรงใจ ด้วยรู้สึกว่าสามีต้องเดือดร้อนเพราะนาง ยิ่งจะให้มาควบม้าให้นางนั่ง ใจอนุพลันคิดหน้าคิดหลัง เลยอ้างเรื่องน้ำหนักหมายหาม้าขี่เอง หากแต่ใบหน้าน้ำแข็งกลับกระตุกยิ้มเยาะ เขานึกขันขึ้นฉับพลัน 


นางน่ะรึ! ตัวหนัก?’


“เจ้าตัวเบาราวกับสตรีอ้อนแอ้น เหตุใดจะนั่งบนหลังม้าไม่ได้” คำสามีทำนางตื่นใจ นางนึกได้ทันทีว่าเขาเคยอุ้มนางมาแล้ว เรื่องน้ำหนักจึงเป็นข้อกังขาที่เขามีไว้แย้งนางได้


นัยน์ตาสามีทอดเรือนร่างอนุสาวที่หุ้มหนาแน่น พูดแล้วเสมือนตอกย้ำความเดิมทำให้ฉุกคิดถึงความเคลือบแคลงใจในครั้งเก่าก่อนได้ หรือนางจะไม่ได้อ้วนจริงความคิดชายแล่นฉุดใจให้สงสัยหนัก


เหวินหยาเห็นนัยน์ตาคมสอดส่องกายนางราวกับจะทะลุเข้าสู่ภายใน ใจนางพลางเต้นระส่ำ รีบคว้ามือสามีแล้วพยุงดันกายขึ้นนั่งคร่อมบนหลังม้าทาบหลังกายกำยำ


“จับให้แน่น ถ้าไม่อยากตก” เหิงเจี้ยงเสียงเข้มบอก มือน้อยของเหวินหยาพลางเกาะกำผ้าของสามี ทำเอาเขาหันเลี้ยวมองด้วยขุ่นข้อง ก่อนเอื้อมสองมือใหญ่จับคว้ามือน้อยที่เกาะกุมผ้าตนให้เปลี่ยนมากอดเกี่ยวเอวคอดที่มีแต่มัดกล้ามของเขาแทน


ตึกตึก! 


ใจนางกระตุกเต้นอย่างตกใจ สามีอ่อยนางหรือนี่.. 


ริมฝีปากบางยกยิ้มก่อนแนบเอียงหน้าซบแผ่นหลังกำยำของสามีแน่น นางเกาะเกี่ยวพิงอาศัยชายตรงหน้าราวกับเขาคือต้นไม้ใหญ่อันอบอุ่นที่นำพานางกลับอย่างปลอดภัย


“ท่านพี่ วันนี้ท่านใจดีกับข้าจัง” เสียงเล็กงัวเงียบอก นางเริ่มง่วงจนตาหวานปรือลง เสียงใหญ่จึงแย้งขัด เกรงนางจะหลับแล้วร่วงหล่น


“ห้ามหลับ! ประเดี๋ยวจะตกม้า! แค่อัปลักษณ์ไม่พอหรือ ประเดี๋ยวก็พิการเพิ่มหรอก” เหวินหยาฟังสามีแล้วเบ้หน้าใส่ ถึงเขาจะทำปากร้ายหากแต่นางก็รู้ว่าคำที่เอ่ยเพราะห่วงใยนาง


“นั้นข้าไม่หลับก็ได้ หากแต่ท่านพี่ต้องร้องเพลงให้ข้าฟัง” เสียงหวานตั้งเงื่อนไข ทำใบหน้าคมกระตุกหางคิ้วอย่างขัดข้อง 


ร้องงิ้วน่ะรึ! อย่างข้านี่นะจะร้อง!’ ร่างใหญ่ตรองความคิดแล้วพลันตอบปฏิเสธ เหวินหยาจึงเอ่ยปากจะร้องแทน


“นั้นข้าร้องให้ท่านพี่ฟังก็ได้” สิ้นคำอนุ นางก็พลันเอื้อนเสียงร้อง สูงบ้างต่ำบ้างเป็นจังหวะ หากแต่ทำนองของนางช่างพิลึกพิลั่นเสียจนสามีนิ่วหน้าสงสัย มิหนำซ้ำคำร้องยังมีเพียงประโยคเดียวคือคำว่า หว่ออ้ายหนี่ ที่แปลว่าฉันรักคุณ


เหวินหยาร้องประโยคเดียวซ้ำๆ หากแต่ดัดแปลงเสียงสูงต่ำสร้างเป็นเพลงยั่วยวนใจสามีในแบบฉบับอนุต้องสาป จนสามีอดใจถามไถ่ไม่ได้


“เพลงงิ้วอะไรของเจ้า มีแค่หว่ออ้ายหนี่ พิลึก! ฟังแล้วไม่เป็นเพลง” เหิงเจี้ยงบ่นงึมงำ


“ท่านพี่ เพลงนี้ข้าแต่งเองนะ ข้าคิดคำใดไม่ออกจริงๆ คิดได้แต่ประโยคนี้ เป็นเพลงที่ข้ากลั่นจากใจร้องให้ท่านพี่ สามีข้าคนนี้ผู้เดียวเชียวนะ” เสียงใสฉอเลาะ


คำนางทำเหิงเจี้ยงที่บังคับม้าพลั้งเผลอกระตุกยิ้ม ยิ่งนางบอกกลั่นจากใจให้สามีคือเขาคนเดียว ร่างใหญ่ยิ่งกระหยิ่มยิ้มย่อง นัยน์ตาดุเข้มพลางอ่อนไหว ใบหน้าทมึงทึงเผลอผ่อนคลายจนเปื้อนรอยยิ้ม 


ทว่าเพียงครู่กายใหญ่ก็ได้สติ ชักหน้าน้ำแข็งกลับมาอีกครั้ง พร้อมสะกดกลั้นใจข่มยิ้มตน ก่อนตอบกลับอนุตัวยุ่งด้วยน้ำเสียงประดุจคนเย็นชา


“หนวกหู! ข้าฟังแล้วปวดหูนัก”


เหวินหยาที่นั่งซ้อนหลัง นางไม่เห็นรอยยิ้มของสามี ได้ยินเพียงเสียงเย็นชา หากแต่นางก็ชินเสียแล้ว ใบหน้าเล็กจึงแนบแผ่นหลัง กายเล็กขยับกระชับจนแนบสนิทกายใหญ่แน่น นางยิ้มกริ่มพลางเอื้อนร้องเพลงประโยคเดิมต่อ


“หว่ออ้ายหนี่..หว่อ..หว่ออ้ายหนี่..เย..เย้..หว่ออ้ายหนี่..หว่ออ้ายหนี่..” 


เสียงหวานร้องคำรักต่อโดยหาสนใจคำสามี ปฏิบัติการยวนใจสามีครั้งนี้ดูจะได้ผลดียิ่ง เมื่อนางเริ่มร้องอีกครั้งใบหน้ายักษ์ก็กระตุกยิ้มอีกครา 


บรรยากาศเดินทางกลับจวนดูอบอวลด้วยคำว่า หว่ออ้ายหนี่ และรอยยิ้มของสามีหน้าน้ำแข็งตลอดเส้นทาง ท่ามกลางอาทิตย์ยามอัสดง




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.489K ครั้ง

53 ความคิดเห็น

  1. #4088 Siriluck Mekloy (@bulohijinicky) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 14:24

    ตอนที่ 22 บอกชิวหูเชิญฮูหยินน้อยขึ้นรถม้าใหม่ที่เล็กกว่า แต่ตอนนี้ขากลับกลายเป็นเหวินหยา ถูกส่งขึ้นรถม้าคันเล็ก ที่ดูซ่อมซ่อ และเก่าเก็บจนไม่น่าจะวิ่งได้ อืม แล้วรถคันที่มาไปไหนแล้วล่ะ

    #4088
    1
    • #4088-1 time33 (@time33) (จากตอนที่ 24)
      19 เมษายน 2562 / 16:31
      เราเข้าใจนะ ไรท์เขียนว่าฮุหยินนั่งรถม้าเชิญนายหญิงน้อยไม่ใช่ฮูหยินคุนน่าจะอ่านผิด ตรงนี้บอกเชิญขึ้นรถเทียมม้าคันใหม่ที่เล็กกว่า หมายถึงอีกคัน ไม่ใช่รถใหม่เอี่ยม ช่วยคิดตามว่าสภาพแค่อนุจะได้นั่งคันใหม่ได้ยังไง อืม.. เข้าใจขึ้นรึยัง
      #4088-1
  2. #3969 Pun Arun (@A-Arungomes) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 08:15

    ท่านแม่ทัพ ท่านสงสัยช้าเกินไปนะเจ้าคะ อุ้มก็แล้ว ลากก็แล้ว ยังไม่รู้อีกเหรอ ว่าน้องแกล้งอ้วนนนนน

    #3969
    0
  3. #3756 Horizon_right (@Horizon_right) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 13 เมษายน 2562 / 13:15
    ชอบความอ่อยไปมานี้5555555
    #3756
    0
  4. #1214 goldpaddy (@goldpaddy) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 01:00
    กรี้ดดดดด เขิลเว่อร์ !!! เป็นนิยายที่อ่านแล้วใจเต้นแรงงงงงง แอร้ยย
    #1214
    0
  5. #597 IsazaI (@isazai) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 19:00

    น่าร้ากกกก
    #597
    0
  6. #464 Aomam0075556 (@0828498599) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 14 มีนาคม 2562 / 16:48
    บัวลอยยยยย!!
    #464
    1
    • #464-1 F. sugarchan (@slp9011) (จากตอนที่ 24)
      12 เมษายน 2562 / 22:50
      อาย่อย งั่มๆ
      #464-1
  7. #462 Puipeepo (@puimimoma) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 14 มีนาคม 2562 / 14:26
    เปลี่ยนพระเอกด่วน. โง่เกิน
    #462
    0
  8. #441 mioruki (@mioruki) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 21:14
    ทำไมเราทีมองค์ชายสี่??
    #441
    0
  9. #424 nuchii675 (@nuchii675) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 18:30

    นี่ขนาดยังไม่เปิดเผยตัวตนจริงนะ น้ำแข็งยังละลายจนร้อนละมุน

    #424
    0
  10. #423 baby-m2 (@Baby-M) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 16:37
    อยากให้เปิดเผยตัวจริงแล้ววววว
    #423
    0
  11. #422 โดราเอม่อนคุง>_< (@Doreaemon) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 16:34
    นางน่ารัก เอาใจคนเก่ง
    #422
    0
  12. #420 BearBear2911 (@BearBear2911) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 13:42
    สู้ๆค่ะไรท์&#8203;
    #420
    0
  13. #418 puuk (@puuk) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 12:41

    ท่านแม่ทัพท่านไม่มีเล่ห์เหลี่ยมเลย

    #418
    0
  14. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  15. #416 r123123 (@r123123) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 11:03


    อ่านแล้วพลอยยิ้มตามไปด้วย

    #416
    0
  16. #415 DAEDUKDIK (@JEEEEEEEED) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 10:46
    น้ำแข้งละลายแล้วววววว
    #415
    0
  17. #413 mayluky357 (@mayluky357) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 07:01
    ไม่เปิดเผยอะดีแล้ว
    #413
    0
  18. #412 pop24p (@popular-pop) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 03:05
    โง้ยยยยย เขิลเลยตอนนี้ &#128563;
    #412
    0
  19. #410 tany28 (@tany28) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 01:41
    ละมุนมาก
    #410
    0
  20. #409 kew69 (@kew69) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 01:39
    น่ารัก
    #409
    0
  21. #407 Phoomnguenpoon (@Phoomnguenpoon) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 00:34
    รอเจ้าคะ
    #407
    0
  22. #405 puthtachat7653 (@puthtachat7653) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 00:22

    รอเปิดหน้าค่ะ

    #405
    0
  23. #404 Phatranooch Piyanirun (@piyanirun) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 00:01
    แอบหวานน
    #404
    0
  24. #402 Earnza2534 (@Earnza2534) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 12 มีนาคม 2562 / 22:58
    รอออออ
    #402
    0
  25. #400 daranee_sana (@daranee_sana) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 12 มีนาคม 2562 / 22:55

    อยากมีโมเหม็น เอ้ย โมเม้นท์แบบนี้บ้างจัง#ไรท์สู้ๆนะเจ้าคะ
    #400
    0