儒文雅 หยูเหวินหยา อนุต้องสาป (สนพ.ปริ๊นเซส สถาพรบุ๊คส์)

  • 200% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 660,024 Views

  • 4,086 Comments

  • 12,085 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    317,495

    Overall
    660,024

ตอนที่ 21 : หยูเหวินหยา ยี่สิบเอ็ด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 34081
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2589 ครั้ง
    9 มี.ค. 62

 

 สวนหย่อมในจวนเหิงท่ามกลางไถงแสงอ่อน พระพายแผ่วพลิ้วแสนรวยรื่น เหวินหยา เซียงเซียงและหรงจุ้ยเล่นว่าวอย่างรื่มรมย์ 


เหิงเจี้ยงแว่วเสียงหัวเราะใสจนต้องเบี่ยงกายเดินในทางใหม่เพื่อตามหาต้นเสียง อนุภรรยาตัวยุ่งกำลังเล่นสนุก ไม่สำนึกในคำที่พร่ำใส่ไปเมื่อคืนวานสักนิด 


สามีนิ่วหน้าทอดสายตามองอยู่พักใหญ่ ก่อนตัดสินใจเข้าไปหมายต่อว่าให้หายเคืองขุ่น


“งานเรือนมากมีมิทำ เอาแต่เล่นสนุก” คำเอ็ดพ่นใส่ภรรยาแสนอัปลักษณ์


นางก็ไม่ได้รูปร่างดี มิหนำซ้ำหน้าตายังหาดูได้ไม่ แล้วเหตุไฉนถึงทำตัวระรื่นยวนใจชายอยู่ร่ำไป คราก่อนก็ยั่วใส่ข้าผู้เป็นสามี ต่อมาก็องค์ชายสี่และฮ่องเต้ จนเบื้องสูงทั้งสองพระองค์ต่างเอ็นดู แล้วครานี้ยังยั่วหมอในจวนอีก


คิ้วเรียวดำย่นชนกันราวกับยักษา นัยน์ตาสีนิลลุกวาวใส่ภรรยาตรงหน้าอีกครั้ง ทำเอาเหวินหยาต้องหลุบตาหลบด้วยสีหน้าสามีช่างชวนอึดอัดใจ


“คารวะท่านพี่ ข้ากับท่านหมอและเซียงเซียงกำลังลองเล่นว่าวที่ทำขึ้นเองกับมือ เรากำลังแข่งกันว่าว่าวที่ใครทำจะลอยได้สูงกว่า ท่านพี่ก็มาเล่นด้วยสิ น่าสนุกออก” คำสารภาพจากภรรยาที่บอกว่ากำลังทำอะไรอยู่ ก็ยังคงไม่อาจละลายนัยน์ตายักษาของชายตรงหน้าให้อ่อนลงได้


ในระหว่างที่กำลังขบคิดว่าทำเช่นไรสามีถึงจะเลิกทำหน้าเขียวใส่ เสียงใหญ่ก็เอ่ยตัดหน้าเสียก่อน


“แค่ว่าวจะสนุกอะไรหนักหนา!” หน้าน้ำแข็งเมินใส่ซึ่งหน้า ทำเหวินหยาหลี่ตาจ้องก่อนเอ่ยตรง


“นั้น.. ท่านพี่มาเล่นกับข้านะ” เหิงเจี้ยงอึกอักในทันที ด้วยเขานั้นไม่เคยเล่นว่าวสักครั้ง ชิวหูที่เดินตามนายติดๆพลันออกปากแทน


“คุณชายไม่เคยเล่นขอรับ ให้ข้าน้อยเล่นแทนดีกว่าขอรับ” เสียงกุนซือพร่ำออกตัว จุดประกายความคิดแก่เหวินหยา


“นั้นท่านหมอช่วยเล่นเป็นเพื่อนท่านกุนซือด้วย” คำสั่งของนายหญิงน้อยทำหรงจุ้ยกระตุกยิ้ม หากแต่ชิวหูนี่สิกลายเป็นฝ่ายกลืนน้ำลายเฮือกใหญ่


“ท่านพี่ ข้าจะสอนท่านเอง” ร่างหนาเบี่ยงออเซาะสามี นัยน์ตาหวานสบต้องนัยน์ตาคมแล้วรัวระวิงขนตางอนระยับอย่างโปรยเสน่ห์


ด้านสามีถึงกับถลึงตาเบี่ยงหน้าหลบศีรษะเล็กที่พยายามจ่อเข้าใกล้ นางจู่โจมใส่เขาอีกแล้ว ครานี้ถึงกับทำต่อหน้าบ่าวไพร่ด้วย “เหลวไหล! เหตุใดข้าต้องเล่นไร้สาระ”


“ได้! หากท่านพี่ไม่เล่นข้าก็ฝืน ข้าเล่นกับท่านหมอแทนก็ได้ เดี๋ยวจะงัดเทคนิคที่มีสอนท่านหมอให้หมดเชียว” มือในถุงผ้ายกขึ้นตั้งฉากแล้วกำแน่นอย่างมุ่งมาด


คำภรรยาทำสามีตวัดหางตาเขียวใส่ จะปฏิเสธก็เกรงนิสัยบ้าบอของนางจะสอนหมอหรงจุ้ยจนเกินเลยหรือไม่ ร่างใหญ่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกจำใจยอมทำตามอนุตัวยุ่งแต่โดยดี ระหว่างนั้นนัยน์ตาเหวินหยาก็ส่อแววมีเล่ห์


“ท่านพี่! ข้าจะสอนท่านเล่นว่าว หากแต่ท่านต้องจูบข้าก่อน เป็นค่าขึ้นครู” เสียงใสเอ่ยต่อรอง พร้อมส่งยิ้มหวาน


ด้านเหิงเจี้ยงตรองตาม นี่เขาเป็นสามีนะ เป็นผู้ชาย ส่วนนางเป็นอิสตรี แล้วนางกล้าเสนอเงื่อนไขแบบนี้ต่อหน้าบ่าวไพร่ ค่าขึ้นครูด้วยจูบมีที่ไหนกัน พูดจาพิลึกพิลั่น 


ยิ่งคิดใจชายยิ่งขุ่นข้อง เขารีบปฏิเสธโดยฉับไว ทำเหวินหยาต้องงัดไม่ตายออกมาใช้อีกครั้ง


“ข้าก็ไม่บังคับ นั้น.. ท่านพี่กลับไปเสียเถิด ข้าจะสอนเทคนิคแก่ท่านหมอแทนก็ได้” อนุภรรยาตีหน้าสลด คำนางทำสามีถึงกับสะอึก


“เจ้านี่!” ร่างใหญ่จนด้วยคำพูด ทำได้เพียงชี้นิ้วใส่หน้าอนุตัวร้ายของเขาแล้วกลืนน้ำลายลงคออย่างอดกลั้น หากเขาไม่ยอมจูบนาง นางก็ไม่สนและเปลี่ยนเป้าไปเล่นกับหมอหรงจุ้ยแทน ติดที่นิสัยชอบยวนใจชายของนาง เขาจะปล่อยให้เล่นกันลำพังได้เช่นไร


เหวินหยาเบี่ยงหน้าแอบยิ้มกริ่ม ยิ่งเห็นสามีทำท่าลำบากใจแสดงว่าเขาเองก็ลังเลไม่อยากให้นางอยู่กับชายอื่น ทั้งที่ปากก็ชอบว่ารังเกียจที่นางอัปลักษณ์ แต่พฤติกรรมที่แสดงออกกลับทำเหวินหยาอดแกล้งไม่ได้ 


ซึ่งเรื่องหรงจุ้ยเป็นชายที่มีใจเป็นสตรีนั้น มีเพียงนางและเซียงเซียงที่รู้ ซึ่งชิวหูอาจระแคะระคายใจบ้างเล็กน้อย เวลานี้บริวารแอบอมยิ้มกันถ้วนหน้า ด้วยเจ้านายหน้าน้ำแข็งผู้ไม่เคยยอมใครถูกอนุต้องสาปผู้นี้กำราบอีกครั้ง


เหวินหยาอาศัยจังหวะเหิงเจี้ยงนิ่งเงียบ “ค่าขึ้นครูของข้า” นางเอ่ยก่อนเขย่งขาเอื้อมแขนครองคอร่างสูงของสามีให้โน้มต่ำ แล้วอาศัยความว่องไวช่วงชิงจูบของชายตรงหน้า


แค่จูบ เหวินหยาวิญญาณใหม่นี้หรือจะไม่กล้า ทุกสายตาตะลึงค้างที่อนุภรรยาผู้เหนียมอายชอบเก็บตัวผู้นี้กล้าเป็นฝ่ายรุกชายถึงเพียงนี้ ทุกคนรีบหันหลังไม่กล้าสบต้องตามมารยาท


เหิงเจี้ยงถลึงตาค้างที่ถูกขโมยริมฝีปาก ดวงตาชายสบต้องนัยน์ตาหวานที่ประดับด้วยแพขนตางอนดกดำอยู่ใกล้จนเขาไม่อาจละสายตาได้ ราวกับรอบกายหยุดนิ่ง ทุกอย่างถูกดึงดูดและกลืนหายไปด้วยดวงเนตรพราวแสง ความรู้คุ้นเคยกับดวงตาคู่นี้ผุดขึ้นในความคิดเหิงเจี้ยง ทั้งที่เขาก็ไม่รู้ว่าความรู้สึกนี้มาได้อย่างไร


เหิงเจี้ยงไม่สบถว่าคำใดใส่เหวินหยาสักคำ ยินยอมให้นางส่งสายว่าวแล้วเอื้อนเอ่ยคำสอนวิธีเล่น แม้นางจะพูดสิ่งใด หากแต่นัยน์ตาชายก็ยังคงไม่ละจากดวงตาสุกใสคู่ตรงหน้า 


ว่าวถูกส่งลอยละล่องขึ้นเวหา ลมพระพายโชยพัดว่าวผีเสื้อละลิ่วลอยดุจมีชีวิต


ใบหน้าน้ำแข็งดูผ่อนคลายกับภาพว่าวที่ตัวเองกำลังจับสายบังคับ มือเล็กและมือใหญ่ประสานช่วยกันพยุงผีเสื้อตัวยักษ์ 


ชิวหูเห็นคุณชายยิ้มเขาก็พลันเผลอยิ้มตาม ด้วยรอยยิ้มนี้ไม่เห็นมานานเหลือเกิน เขาหันไปด้านข้างพลางสบต้องรอยยิ้มชายอีกผู้ นั่นคือหมอหรงจุ้ย ที่เอาแต่ส่งตาหวานหยาดเยิ้มมาให้เขา จนขนแขนชายลุกชันและต้องคอยเป็นฝ่ายหลบเลี่ยง


ด้านเซียงเซียงที่จ้องมองอย่างเงียบๆถึงกับน้ำตาซึม ในที่สุดความพยายามของคุณหนูดูจะไปในทิศทางที่ดี


ส่วนเหวินหยาก็เห็นสามียิ้มเป็นครั้งแรกเช่นกัน นางแสนดีใจ แล้วฉับพลันภาพรอยยิ้มของชายในฝันที่ใบหน้าเสมือนสามีนางก็ผุดขึ้น หากแต่ทรงผมของทั้งสองช่างแตกต่าง 


สามีตรงหน้ารวบผมมวยไว้กลางศีรษะ หากแต่ชายในฝันรวบผมเพียงครึ่งแล้วสวมเกล้าพร้อมปล่อยสยายเรือนผมจนพริ้วต้องสายลม


อี๋หลิน! ดูว่าวที่เจ้าทำให้ข้าสิ ลอยสูงเด่นเชียว” เสียงนุ่มละมุนพร้อมรอยยิ้มกว้างถูกส่งผ่านให้นาง


เพียงครู่ภาพและเสียงนั้นก็หายวับ ใจเหวินหยาเต้นถี่ราวกับจะทะลุออกจากอก อี๋หลินคือใคร หากตรองดูให้ถี่ถ้วน ในตอนนี้นางไม่ได้นิทรา ไม่ได้อยู่ใต้ต้นไม้โบราณนั้น 


หรืออี๋หลินที่เรียกขานจะหมายถึงข้าคำถามสะท้อนก้องในใจหญิงสาว

 


ความอึดอัดภายในโต๊ะอาหารอย่างพร้อมหน้าบังเกิดขึ้นอีกครั้ง ชิงหนิงและวันเอ๋อก็ยังตั้งตนเป็นปฏิปักษ์กันเหวินหยาอีกเช่นเคย 


ด้านเหวินหยาเองนั้นยังคงคะนึงถึงเรื่องร้ายกาจที่สองฮูหยินทำไว้ครั้งล่าสุดได้อย่างแม่นยำ แก้มแดงช้ำของเซียงเซียง หนึ่งชีวิตที่ดับสูญเพราะแรงริษยา อีกทั้งยังแกล้งหักหน้านางต่อหน้าฮ่องเต้และองค์ชายสี่อีก 


นางตระหนักได้ว่าความพยายามรักสงบของนางในอดีตไม่เคยมีความหมาย หากสันดานแท้จริงของคนที่นางพยายามเป็นมิตรไม่อาจปรับเปลี่ยน


ทำร้ายข้าๆยังไม่โกรธเท่าทำกับคนของข้า รังเกียจและเหยียดหยามที่ข้าอัปลักษณ์ใช่หรือไม่ ขนาดอัปลักษณ์ยังจะเหยียบให้จมธรณี แค่เสี้ยวหางตาสามียังจะหึงหวง ได้! ข้าจะทำให้รู้เองว่าการถูกเมินไร้หางตาแลแท้จริงแล้วเป็นเช่นไร” 


เมื่อสุดจะทน นางก็มิอาจนิ่งเฉย นัยน์ตาโตของเหวินหยาจ้องกลับใส่สองฮูหยินก่อนจะตัดหน้ารีบเอ่ยคำกับสามี


“ท่านพี่! ข้าไม่ถนัดเลย ท่านช่วยคีบอาหารให้ข้าได้หรือไม่ ดูฮูหยินทั้งสองก็แสนคล่องแคล่ว คงคีบทานเองได้ ติดเพียงข้า หากท่านพี่ช่วยเมตตาข้าสักคนคงไม่เป็นไรกระมั่ง” 


เสียงเล็กฟังแล้วแสนหดหู่ มือนางแสร้งคีบแล้วหล่นถึงหลายที นัยน์ตาเศร้าทอประกายน้ำใสด้วยเทคนิคการแสดงขั้นเทพที่ตามติดจิตวิญญาณ ทำใจสามีอดสงสารไม่ได้


อาหารถูกคีบลงถ้วยข้าวของอนุจนล้นพูลท่ามกลางสายตาของสองฮูหยินที่จ้องราวกับอยากจะฉีกร่างปิดทึบเป็นหมื่นชิ้น


            “ท่านพี่ๆ ข้าอยากกินอันนั้นด้วย” เสียงเล็กเจรจาเสนาะหู 


            มือใหญ่คีบส่งให้ตามที่ขอ บรรยากาศการทานอาหารวันนี้ดูเสมือนมีแค่สามีและอนุผู้นี้เพียงสองคนเท่านั้น ชิงหนิงและวันเอ๋อกลั้นใจเก็บเสียงหวีดร้อง พวกนางรอคอยให้การทานอาหารยุติ นางไม่มีวันยอมปล่อยเรื่องนี้ไปง่ายๆอย่างแน่นอน


หลังจากแยกย้ายจากห้องทานอาหาร เหวินหยาก็ตรงกลับจวนในทันที สองฮูหยินที่รอคอยหมายจะระบายความริษยา เดินแกว่งกายอย่างเร็วรี่โดยมีจุดมุ่งหมายคือเรือนซุ่นซู


            เมื่อมาถึงสองนางพลันนัดแนะหมายเอาให้เจ็บแสบกว่าครั้งเก่า อย่างน้อยวันนี้อนุตัวเสนียดต้องได้เลือด พวกนางหมายมั่นแล้วเตรียมก้าวขาเข้าประตูเรือน หากแต่มีเสียงสนทนาของเหวินหยาและสาวใช้ดังขึ้นเสียก่อน พวกนางจึงหยุดและแอบฟัง


           “คุณหนูเก่งจังเลยเจ้าค่ะ! เพิ่งรู้ว่าคุณหนูเก่งวิชาดาบด้วย สอนบ่าวบ้างสิเจ้าคะ” เซียงเซียงเอ่ยดัง


           “แหม.. จะไม่เก่งได้อย่างไร ท่านพ่ออุตส่าห์ส่งข้าไปฝึกวิชาที่เขาง่อไบ๊ถึงสามปีเชียว ถ้าท่านพ่อรู้ว่าข้าไม่ได้ลุถึงเรื่องธรรมะ หากแต่ได้วิชาวรยุทธ์ที่ใช้ในการต่อสู้มาแทน มีหวังโดนเอ็ดหูชาแน่ ข้าถึงปิดบังเรื่องนี้มาตลอด เซียงเซียงเจ้าอย่าบอกใครนะ”


เหวินหยาเอ่ยเป็นตุเป็นตะ พูดไปหลุบหน้าขยิบตาให้สาวใช้คนสนิทไป พวกนางทั้งสองคิดว่าฮูหยินใหญ่และฮูหยินรองต้องมาหาเรื่องอาละวาดที่เรือนซุ่นซูอีกแน่ พวกนางเลยนัดแนะกันล่วงหน้าเพื่อเตรียมความพร้อม


                เซียงเซียงคอยดูต้นทางอยู่หน้าเรือน เมื่อเห็นสองฮูหยินเดินมาด้วยอาการกระฟัดกระเฟียดก็พลันส่งสัญญาณให้คุณหนูที่รักออกแรงจับดาบอันใหญ่เหวี่ยงไปเหวี่ยงมา


                ด้านเหวินหยาที่แสดงเดชด้วยการรำดาบนั้น ตามจริงนางแต่ตวัดมัวๆหากแต่ศิลปะการแสดงชั้นยอดที่ติดตนจากภพก่อน ทำให้นางทำได้ดีราวกับเป็นผู้มีวิชาจริง


                ชิงหนิงและวันเอ๋อแอบหลุบกายแฝงเร้นที่มุมไม้ทางเข้าเรือน ศีรษะคอยชะเง้อมองร่างหนาที่ยืนด้านในกำลังกวัดแกว่งดาบวาววับด้วยท่าทีคล่องแคล่ว 


               พวกนางพลันหันมาสบตากันด้วยตะลึงใจที่อนุที่แสนชังดันเป็นวิชาต่อสู้ คราก่อนพวกนางมาหาเรื่องที่เรือนนี้ทว่าไม่พบเจ้าของเรือน หากแต่ตอนนี้พบเข้าจังๆทว่าไม่อาจลุกล้ำเข้าไปได้ หากเข้าไปสุ่มสี่สุ่มห้ามีหวังโดนโต้กลับด้วยวิชาต่อสู้ชั้นสูงเป็นแน่


                สองฮูหยินหลงกลเหวินหยาเข้าเต็มตัว พวกนางพลันซุบซิบกันว่าจะทำเช่นไร ในระหว่างนั้นเสียงดาบใหญ่ที่กวัดแกว่งเสียดสีกับอากาศพลันเกิดเสียง ฟึ่บฟั่บ! อันน่าพรั่นพรึง มิหนำซ้ำเสียงสาวใช้ก็ยังคงเอ่ยชมคุณหนูตนไม่หยุดหย่อน


                “โฮ! คุณหนู! เก่งจังเลยเจ้าค่ะ ฟันแม่นถึงกับทำแมลงวันหัวขาดเลยเจ้าค่ะ ดาบนี้คงคมมากนะเจ้าคะ หากฟัดโดนกายคนคงเลือดสาดท่วมพื้นแน่ ดีไม่ดีอาจจะสิ้นใจตายทันทีเลยเจ้าค่ะ”


                 เซียงเซียงเบิกตามองทางหน้าเรือนไปพูดไป หมายข่มขวัญศัตรูที่อุบแอบ


                สองฮูหยินถึงกับหน้าแหยเก “ทำเช่นไรดี นางเก่งถึงปานนี้” วันเอ๋อหน้าซีดปรึกษากับชิงหนิง


                “กลับสิจะรออะไร! มีปัญญาไปสู้นางหรือ ข้าไม่เอาตัวเองไปเสี่ยงหรอกนะ กับแค่อนุต่ำๆผู้เดียว” ฮูหยินใหญ่นัยน์ตาล่อกแล่ก นางแค่สตรีบอบบางหรือจะสู้หญิงร่างโตที่เป็นวิชาต่อสู้ หากแต่ทำปากเก่งเช่นนั้นเอง


                เมื่อทางโปร่งหญิงในเรือนพลันโล่งใจ “คุณหนูต่อไปจะทำอย่างไรต่อเจ้าคะ แล้วคนที่คุณหนูจ้างมาเฝ้าเรือนช่วงนี้ยังจะจ้างต่อหรือไม่เจ้าคะ”


                “จ้างสิ! ความปลอดภัยของเรือนต้องมาก่อน เราต้องระแวดระวังตัวให้มากขึ้น เพราะวันดีคืนดีฮูหยินทั้งสองอาจจะหาเรื่องหรือแอบมาเผาเรือนเราก็ได้ใครจะรู้ จ้างคนที่ใช้งานได้ให้อยู่ประจำ ส่วนค่าจ้างให้รับจากข้าโดยตรง พวกเขาจะทำงานให้ข้าไม่ได้ทำงานให้ตระกูลเหิง” 


                 เหวินหยาออกคำสั่งหนักแน่น พลางวางดาบลงบนโต๊ะหิน นางและสาวใช้หย่อนตัวลงนั่งพักกาย


                “ออ! อีกเรื่องเจ้าค่ะ เรื่องที่คุณหนูสั่งให้หาทำเลดีๆกลางเมือง ตอนนี้เรียบร้อยแล้วเจ้าค่ะ คุณหนูจะเอาไปทำอะไรหรือเจ้าคะ” ใบหน้าเซียงเซียงแสดงความสงสัย


                “ข้าจะเปิดร้านค้า นำสินค้าจากทางใต้ขึ้นมาขายตรง ข้าเขียนจดหมายส่งหาท่านพ่อแล้ว ว่าขอให้ท่านสนับสนุนเรื่องนี้ สินค้าร้านเราจะไม่ผ่านพ่อค้าคนกลาง ราคาก็จะถูกและขายออกง่าย” 


                เหวินหยาบอกความคิดที่ตรองมานาน หากแต่เพิ่งตัดสินใจ ด้วยคิดว่าตอนนี้คงถึงเวลาจะสร้างความมั่นคงให้ตนเองแล้ว


“ทำไมต้องเปิดการค้าใหม่เจ้าคะ แค่ขอเงินนายท่านก็ได้ อีกอย่างคุณหนูยังมีคุณชายเหิงนะเจ้าคะ” เซียงเซียงย้อนถามอีกครั้ง


“หากไม่หาเงินเพิ่ม สักวันเงินที่มีคงหมดแน่ จะให้งอมือขอเงินท่านพ่ออยู่ร่ำไปหรือ ต่อไปกิจการของตระกูลหยูก็ต้องตกถึงมือท่านพี่อีกสามคน สู้ข้าเริ่มสร้างตัวด้วยวิถีของตนเองดีกว่า 


อีกอย่างถ้าอนาคตข้าไม่อยู่ในจวนเหิง อย่างน้อยก็จะได้มีทรัพย์เลี้ยงตัว แต่ถ้าต่อไปยังอยู่ที่นี่ ข้าก็ต้องสร้างอำนาจเพื่อทัดทานบารมีของฮูหยินทั้งสองบ้าง” 


นัยน์ตาหวานมองเหม่อตรองถึงอนาคต นางจะอยู่หรือไปจากที่นี่กัน ในใจตอนนี้รู้สึกลังเลเล็กน้อย


เซียงเซียงที่ได้รับฟังความคิดของนาย พลันพยักหน้าเข้าใจ และรู้สึกได้ถึงตัวตนคุณหนูที่เปลี่ยนไป นางไม่ใช่เหวินหยา คนก่อนที่จะขึ้นเกี้ยวแต่งงาน ที่อ่อนต่อโลกภายนอก


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.589K ครั้ง

23 ความคิดเห็น

  1. #2975 ADVANCED_ (@ADVANCED_) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 6 เมษายน 2562 / 01:23
    ต่างคนต่างความคิดไรเขียนแบบตนเองดีกว่าแต่เเค่เอาคำแนะนำมาปรับใช้ก็ได้อยู่
    #2975
    0
  2. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  3. #595 IsazaI (@isazai) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 18:07
    นางเอกบางทีก็ไม่ได้บริสุทธิ์แบบคนอื่น

    ดูคนอื่นๆเป็นคนซื่อๆไปเลย -0-

    อยากให้นางเป็นตัวของตนเอง แล้วสามีหลงรัก ไม่ใช่ใช้เล่ห์กลอ่ะนะ

    แต่พอคิดดูดีๆ มันก็ยากในความจริง - -

    สับสนกับตนเอง เพราะอยากรักตัวละครนี้ แต่มันไม่สุด เพราะที่กล่าวมานั่นแหละ
    #595
    0
  4. #541 bellaw2633 (@bellaw2633) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 00:53
    ตอนเล่นว่าว คำว่าเทคนิคน่าจะใช้ กลยุทธ์ หรืออย่างอื่นแทนนะคะ เเต่เนื้อเรื่องสนุกค่ะ
    #541
    0
  5. #293 Earnza2534 (@Earnza2534) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 17:38
    รออออออ
    #293
    0
  6. #292 r123123 (@r123123) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 17:00

    น้องจะเปิดเผยตัวเมื่อไหร่?????

    #292
    1
    • #292-1 โยนาริ (@peekhong) (จากตอนที่ 21)
      10 มีนาคม 2562 / 21:05
      อีกสักพักค่ะ รอตามพลอตเรื่องที่วางไว้
      #292-1
  7. #291 Toon Diamond (@toondiamond) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 16:43
    มะไหร่พระเอกจะรู้ว่านางสวย
    #291
    0
  8. #290 Oohhsehun1994 (@Oohhsehun1994) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 12:27

    รอนะคะ
    #290
    0
  9. #289 popsama (@siriwanpopsama) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 11:10
    อยากเห็นนางเอกสวยเร็วๆคร่า
    #289
    0
  10. #288 wawa_tt (@wawa_tt) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 10:39

    อุ้ย!! หึง!! ลมหึงแร๊งแรง 555 ปากก็ว่าแต่ในใจคิดไรท่านเหิง ยิ่งอ่านยิ่งสนุก มีตลก มีเศร้า ทำอินเกิ๊น โดยเฉพาะจูบ5555 ไม่หลงให้มันรู้ไป
    #288
    0
  11. #287 kulyasalin2 (@kulyasalin2) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 09:23
    จะอยู่ต่อหรือจะไปก็เอาที่เราสบายใจอย่าคิดมาก.......รีดลุ้น 5555
    #287
    0
  12. #286 Mookdas5356 (@Mookdas5356) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 00:44
    อ่านไปเริ่มให้บรรยากาศแบบ..ออเจ้าแล้ว
    #286
    0
  13. #283 lotlove444 (@lotlove444) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 00:11
    รอคร้าาาาา
    #283
    0
  14. #282 hayou2 (@HAYOU) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 00:04
    เมื่อไหร่พระเอกของเราจะรู้ว่าจริงเสียที. รอนะ
    #282
    0
  15. #281 Phatranooch Piyanirun (@piyanirun) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 9 มีนาคม 2562 / 23:57
    ขอบคุณ​ค่ะ​
    #281
    0
  16. #280 prangbua (@prangbua) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 9 มีนาคม 2562 / 23:42
    อยากให้นางตัดด้ายแดงพันปีนี้ทิ้ง แล้วหลุดจากคำสาป เอา ผช ใหม่ที่ไฉไลกว่าเดิมได้มั้ยอะ
    #280
    0
  17. #279 p-nam (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 9 มีนาคม 2562 / 23:41

    ดีรู้จักหาที่ทางให้ตัวเอง ไม่รอผัวอย่างเดียว รอตอนต่อไปค่ะ

    #279
    0
  18. #278 bppokky (@bppokky) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 9 มีนาคม 2562 / 23:39
    นี่ขนาดอัปลักษณ์ไหน้ำส้มแตกไปหลายไหแล้ว
    #278
    0
  19. #277 pathitta9449 (@pathitta9449) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 9 มีนาคม 2562 / 23:39

    ชอบๆๆ

    รอๆๆ

    #277
    0
  20. #275 YuYuRika (@yuyurika) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 9 มีนาคม 2562 / 22:30
    แหมๆ อยากเห็นหน้าสามีตอนที่นางเอกหย่าขาดออกจากจวนจุง 555
    #275
    0
  21. #274 puuk (@puuk) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 9 มีนาคม 2562 / 22:23
    รอตอนหน้าค่ะ
    #274
    0
  22. #272 หญิงเก้า (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 9 มีนาคม 2562 / 22:11

    เมื่อไรน้า ท่านพี่จะทราบความจริงว่านางไม่ธรรมดานะ

    #272
    0
  23. #271 usaonly (@usaonly) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 9 มีนาคม 2562 / 22:03

    เหว นหยาเข้าใจวางแผนชีวิต อนาคตทุกอย่างล้วนไม่แน่นอน ขออย่าให้นางรวยแล้วต้องเอาเงินไปเลี้ยงดูสองฮูหยินในจวนสามีก็พอ ร้ายนักนะสองคนนั้น สามีชักยังไง ๆ โดนน้องเหวินอ้อนทีไรก็ตามใจ นี่เห็นแค่ตาก็หลงซะแล้ว แถมชอบปากน้อย ๆ ที่คอยหมั่นจูบซะด้วย ไม่นานก็ละลาย ขอบคุณค่ะ

    #271
    0