หยูเหวินหยา อนุต้องสาป (สนพ.ปริ๊นเซส สถาพรบุ๊คส์)

  • 200% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 719,283 Views

  • 4,286 Comments

  • 12,335 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    376,754

    Overall
    719,283

ตอนที่ 2 : หยูเหวินหยา ตอนที่สอง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 37793
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2657 ครั้ง
    25 มี.ค. 62

 

ณ บ้านตระกูลหยู


ข่าวดีถูกถ่ายทอดจากปากผู้เป็นพ่อไปยังบุตรสาวคนสุดท้องนามว่าหยูเหวินหยา นางมีอายุสิบเจ็ดปี เป็นบุตรคนที่สี่ของตระกูลหยู เศรษฐีมั่งคั่งผู้คุมอำนาจการค้าในดินแดนแถบใต้ 


หยูเหวินหยามีพี่สาวสองคนคือเหวินอิงและเหวินชิง และพี่ชายอีกหนึ่งคนนามว่าเหวินชาง ส่วนตัวนางเป็นน้องเล็กสุดจึงมักถูกกลั่นแกล้งอยู่เสมอ

 

และด้วยความที่นางเกิดมาพร้อมรูปร่างที่ใหญ่เทอะทะและใบหน้าที่อัปลักษณ์เต็มไปด้วยตุ่มหนองปูดโปนมาตั้งแต่เกิด ยิ่งทำให้นางเป็นที่รังเกียจจากผู้คนในตระกูล หากแต่ยังมีพี่ชายเหวินชางที่คอยเอ็นดูเอาใจใส่ด้วยแสนสงสารในน้องสาวผู้อับโชค


ทว่าเวลานี้เมื่อบิดาแจ้งบอกข่าวการแต่งงานสายฟ้าแล่บ นางจึงแสนตื่นตระหนกตกใจภายในสั่นไหวด้วยเกรงกลัวว่าต้องแต่งเขาไปในสถานที่ๆไม่คุ้นเคย แถมยังต้องแต่งกับชายที่มีข่าวลือว่าโหดเหี้ยม แม่ทัพแห่งแผ่นดินที่เข่นฆ่าคนเป็นว่าเล่น มีฉายาเย็นชาประดุจก้อนหิน และที่น่าหวั่นเกรงที่สุดคือการแต่งเข้าเป็นเมียคนที่สาม ภรรยาน้อยที่ต้องอยู่ภายใต้อำนาจภรรยาอีกสองคน


สองมืออูมของเหวินหยาประสานกันจนชื้นเหงื่อ หญิงสาวขบริมฝีปากตนสะกดความอึดอัดในใจ นัยน์ตากลมหลุบต่ำและทอประกายสั่นระริกแสดงความหวั่นใจอย่างที่สุด


“ฮือ.. ท่านพ่อข้าไม่แต่ง” ร่างหนากล่าวสะอื้น เสียงใสสั่นไหว นัยน์ตาตื่นตระหนกของลูกเว้าวอนต่อผู้เป็นพ่อ


ด้านซ้ายและด้านขวาของนางคือพี่สาวที่ยืนขนาบข้าง พวกนางมีรูปร่างอรชรใบหน้าขาวนวลงามงดตั้งแต่ศีรษะกระทั่งปลายเท้า ผิดกับน้องสุดท้องที่มีกายมหึมาประดุจหมีป่า และมีใบหน้าอัปลักษณ์ดังต้องคำสาปจนต้องใช้ผ้าโพกคลุมอย่างมิดชิดหลงเหลือไว้เพียงดวงตา


ตั้งแต่เกิดมาเหวินหยาไม่เคยได้รับอนุญาตให้ออกจากเรือนบ้านสกุลหยูสักครั้ง นางทำได้เพียงปีนเก้าอี้ใช้แขนเกาะเกี่ยวกำแพงสูง และส่งสายตาทอดมองอาณาบริเวณนอกกำแพงในทุกวัน หากแต่เมื่อมีชาวบ้านที่ผ่านไปมาสังเกตเห็นว่านางมาแอบดู ทุกคนก็จะส่งเสียงบ้างซุบซิบบ้าง 


ด้วยเพราะข่าวความอัปโชคที่นางได้รับเป็นที่กล่าวขวัญจากคนในสู่คนนอก จนไม่มีผู้ใดไม่รู้จักเหวินหยาสตรีต้องสาปผู้นี้ หากแต่ยังดีที่นางได้เล่าเรียนผ่านตำราอักษรมากมาย นางจึงมีไหวพริบมิด้อยกว่าผู้ใด


เวลานี้ริมฝีปากบางของพี่สาวทั้งสองเหยียดใส่น้องสาวร่วมสายเลือดที่นั่งคุกเข่าอยู่บนพื้นแข็ง พวกนางมิมีความเห็นใจแก่ความสัมพันธ์ฉันพี่น้องให้เหวินหยาแม้เพียงนิด ด้วยในใจส่วนหนึ่งรังเกียจเกรงกลัวคำสาปและอีกส่วนก็แสนอิจฉาที่น้องสาวผู้อัปลักษณ์ได้แต่งเป็นเมียแม่ทัพใหญ่ผู้มีชื่อเสียงระบือไกล หากแต่ตัวพวกนางกลับได้แต่งเพียงพ่อค้าเล็กๆ


“อย่ามาบีบน้ำตาใส่ท่านพ่อ เลิกทำเส้แสร้งเสมือนไม่อยากแต่งเสียที! อย่างเจ้า! แค่ได้ออกเรือนน่าจะดีใจเสียมากกว่า เพราะดูหน้าตาแสนทุเรศทุรังเช่นนี้ยังหาสามีได้นับก็ว่าบุญโขแล้ว เจ้าทำให้ท่านพ่อต้องเสียทรัพย์สินมากมายเพื่อเป็นสินสอดให้ท่านแม่ทัพเหิงยอมรับปากแต่งกับเจ้ายังไม่ดีใจอีกรึ! มีหญิงนางใดบ้างที่ต้องเอาเงินเร่ไปจ้างผู้ชายมาเป็นสามีเช่นนี้”


“ท่านพี่! ฮือ..” เหวินหยาสะเทือนใจอย่างหนักหน่วง คำพี่สาวช่างคมราวกับมีดที่กรีดลงกลางใจน้อง


“พอทีเลิกโต้เถียง! เหวินอิง! เจ้าเป็นพี่คนโตสุดอย่าพูดในสิ่งที่ไม่ถนอมใจน้องเจ้าเช่นนี้” หยูเกาเอ่ยเตือน หลายครั้งหลายหนที่เขาเห็นเหวินหยาถูกต่อว่าและเดียจฉันท์จนใจคนเป็นพ่อก็อดสงสารไม่ได้


“ท่านพ่อ!” เสียงแหลมของเหวินอิงตวัดใส่บิดาตนอย่างฉุนเฉียว


“ส่วนเจ้า! กลับไปเก็บข้าวของเพื่อเตรียมย้ายไปจวนแม่ทัพเสีย! ไม่ใช่เวลามาคร่ำครวญแล้ว การเดินทางช่างแสนไกลต้องเตรียมของให้พร้อม อีกอย่างเจ้าต้องเตรียมชุดพร้อมผ้าปิดเร้นใบหน้าที่มิดชิด อย่าให้ท่านแม่ทัพเห็นหน้าตาอัปลักษณ์ของเจ้าและเกรงกลัวจนต้องส่งเจ้ากลับมาเป็นอันขาด หากเกิดเรื่องเช่นนั้น! ข้าจะตัดพ่อตัดลูกกับเจ้า!” 


คำสั่งบิดาลั่นบอกอย่างเผด็จการจนเหวินหยาไม่แม้แต่จะได้เปิดปากเอ่ยคำใดต่อก็ถูกคนรับใช้ในตระกูลนำตัวนางกลับไปยังห้องของตน


                หลังจากวันที่รู้ข่าวการแต่งงาน เหวินหยาก็แสนตรอมตรมใจ ข่าวงานวิวาห์ของคุณหนูต้องสาปร่ำลือไปปากต่อปากจนผู้คนต่างวิพากษ์วิจารณ์กันไปต่างๆนาๆ 


               หากแต่ส่วนมากจะกล่าวไปในทางไม่ดีว่าตระกูลหยูอับจนหนทางที่จะหาสามีให้ลูกสาวถึงขนาดยอมเป็นฝ่ายมอบสินสอดแก่ฝ่ายชาย ราวกับจ้างวานให้ยอมแต่งเสียมากกว่า 


                ด้านเหวินหยาทุกวันต้องร่ำร้องด้วยความโศกากับการวิวาห์ครั้งนี้ จนกระทั่งวันรับตัวเจ้าสาวมาถึง นางแต่งกายด้วยชุดสีแดงสดปักลายดอกด้วยดิ้นทองแสดงฐานะอันร่ำรวย 


        หยูเกาผู้เป็นพ่อเอาแต่เดินไปซ้ายทีขวาทีอย่างร้อนรนใจไม่ต่างจากพี่สาวทั้งสอง พวกนางอยากยลโฉมหน้าแม่ทัพผู้เกรียงไกรให้เป็นขวัญตาจนอดตื่นเต้นไม่ได้


เงินทองและข้าวของมากมายถูกบรรจุใส่หีบใบใหญ่สีน้ำตาลหลายใบเพื่อเตรียมรอการเดินทาง ทว่าไร้วี่แววของเจ้าบ่าว ผู้คนที่รายล้อมตัวบ้านตระกูลหยูต่างเริ่มหันซ้ายแลขวาซุบซิบนินทากันระงม


ในจังหวะนั้นเองม้าศึกตัวใหญ่ก็วิ่งทยานมาทางประตูไม้ที่ประดับด้วยผ้าแดงและของตกแต่งในงานมงคล หากแต่เมื่อมาถึงกลับไม่ใช่เหิงเจี้ยง ทว่าเป็นเพียงทหารม้าผู้ส่งข่าวเท่านั้น


“ท่านคือท่านหยูใช่หรือไม่” 


ทหารหาญกล่าวถาม พร้อมยื่นม้วนกระดาษที่ถูกปิดผนึกในกระบอกไม้อย่างแน่นหนาให้แก่หยูเกา มันคือสาสน์แจ้งความจำนงของแม่ทัพผู้ยิ่งใหญ่ ชายแก่ในชุดมงคลจึงรับมาและมิรั้งรอที่จะเปิดอ่านในทันที


ข้อความในนั้นระบุว่าเขาติดภารกิจไม่สามารถมารับเจ้าสาว และหากฝ่ายหญิงยังคงยืนยันจะเกี่ยวดองเป็นเครือญาติตามที่ลั่นวาจา ก็ให้ส่งบุตรีเดินทางไปที่จวนสกุลเหิงด้วยตัวเอง เมื่อไปถึงก็จะมีคนรอต้อนรับอยู่ที่นั่น ส่วนตัวเขาอีกไม่นานก็จะได้ย้ายกลับไปพำนักที่จวน และครานั้นก็จะได้พบคุณหนูสกุลหยูเอง


ทุกถ้อยคำที่ตวัดลงในสาสน์ที่ส่งถึงทำหยูเกาตกใจอย่างมาก ฝ่ามือใหญ่กำแน่นริมฝีปากขบกันแสดงอาการไม่พึงใจ “แล้วพิธีแต่งจะทำเช่นไร” 


ชายแก่หน้าเปลี่ยนสี ด้วยพิธีมงคลอันแสนสำคัญได้ถูกละเลย พลันบรรยากาศครื้นเครงก็สงัดเงียบแฝงด้วยความตึงเครียดจนเสียกลิ่นไอและฤกษ์ยามมงคล


“แม่ทัพเหิงย้ำเพิ่มเติมมา ว่าท่านหยูเอ่ยปากอยากตอบแทนคุณที่ช่วยชีวิตโดยการมอบลูกสาวให้เอง ทั้งที่ท่านแม่ทัพก็ปฎิเสธถึงหลายครั้ง และยังมีคำลือเรื่องคำสาปที่ติดตัวบุตรีท่านตั้งแต่เกิดอีก ดังนั้นการเป็นแค่อนุก็คงเพียงพอกับคุณหนูหยูแล้ว จึงขอให้ท่านอย่าเคร่งครัดในพิธี” 


หยูเกาได้ฟังก็เดือดดาลหากแต่สิ้นคำพูด ด้วยเขาเคยเอ่ยเชิงยัดเหยียดลูกสาวให้แต่งงานเช่นนั้นจริง เพียงแต่ไม่คิดว่าจะถูกปฎิบัติอย่างไร้เยื้อใยเช่นนี้


ด้านทหารเห็นอาการชายตรงหน้ามีท่าทีลังเลจึงถามกลับด้วยหมายจะหาข้อสรุป “หรือท่านจะยกเลิก” เสียงทุ้มถามอย่างเยือกเย็น ทว่าทำใครอีกคนร้อนรนใจ


“ไม่ๆ! ข้าไม่ยกเลิก ข้าจะรีบส่งลูกสาวข้าขึ้นเกี้ยวล่วงหน้าไปรอที่จวนตามที่ท่านแม่ทัพต้องการ!” หยูเกาลั่นคำแล้วรีบจัดแจงจับลูกสาวตนขึ้นขบวนแห่ตามที่ตกลง


ถึงเหวินหยาไม่ได้ออกเรือนวันนี้ก็คงไม่มีความหวังจะได้ตบแต่งอีกแน่ ด้วยขบวนเจ้าสาวได้หม้ายเจ้าบ่าวไปเสียแล้ว แถมยังรูปลักษณ์ที่อัปลักษณ์แล้วจะหวังให้มีผู้ใดมาสู่ขอก็คงหาไม่ได้ ดังนั้นการส่งตัวนางออกเรือนแม้เพียงแค่ตำแหน่งอนุ ก็ยังดีกว่าให้นางแก่ชราอยู่ในสกุลหยู



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.657K ครั้ง

22 ความคิดเห็น

  1. #3949 chanchan123 (@minhochanyeol123) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 03:31
    สงสารนางจัง
    #3949
    0
  2. #3727 Tewaik (@pattawarin) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 เมษายน 2562 / 00:05
    พ่อรักลูกจริงปะเนี่ย ส่งลูกไปลำบากเเท้ๆ
    #3727
    0
  3. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  4. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  5. #2099 IsadaBewbam (@IsadaBewbam) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 18:26

    พ่อใจร้ายจัง

    #2099
    0
  6. #2037 The Dreamer (@star03) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 03:59
    พ่อนี่ยังไง แม่ทัพเขาก็บอกอยู่ว่าเขาไม่เอา เขามีเมียแล้ว จะส่งลูกไปให้โดนโขกสับเหรอ
    #2037
    0
  7. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  8. #1527 Mind_Queen (@Mind_Queen) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 14:05
    เกลียดพระเอกนะ แต่เกลียดพ่อมากกว่า ลูกคนเดียวจะดูแลไม่ได้เชียวหรือ? ก็รู้ว่าต่อให้แต่งออกไปลูกก็ทุกข์ใจกว่าเดิม แค่เริ่มต้นก็แย่แล้ว พ่อไม่ได้เรื่องจริงๆ ขนาดอยู่ในจวนยังลำบากไปอยู่ข้างนอกจะขนาดไหน อยากจะถีบหัวลูกไปเชียว ใจสงสารจริงหรือแค่เอามาเป็นข้ออ้างกันแน่
    #1527
    0
  9. #1380 ฺBedroom (@154356) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 21:29
    เเก่ชราก็ดีกว่าเถิด จริงๆนะ ส่งไปนี่คือ ทุกข์กว่าเดิมเเน่ๆ
    #1380
    0
  10. #818 .천사. (@102xx) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 12:06
    เป็นอนุทำไมถึงจัดงานแต่งล่ะคะ
    #818
    2
    • #818-1 โยนาริ (@peekhong) (จากตอนที่ 2)
      20 มีนาคม 2562 / 12:34
      ตอนที่1 ค่ะ
      #818-1
    • #818-2 Gun_mymine (@Gun_mymine) (จากตอนที่ 2)
      21 มีนาคม 2562 / 16:26
      จากที่อ่านเหมือนพ่อจะเข้าใจว่าให้ลูกแต่งไปเป็นฮูหยินคนที่3ค่ะ​ แต่ฝั่งแม่ทัพจะรับเป็นแค่อนุ
      #818-2
  11. #817 ckchatchen42 (@ckchatchen42) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 12:04
    เกลียดพระเอกเรื่องนี้เข้ากระดูกเลยเถอะ
    #817
    0
  12. #699 mtbb_th (@mtbb_th) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 14:13
    สารน้องมาก ฮือออ
    #699
    0
  13. #697 Callmeyou (@MARKTUAN190) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 13:57
    รวยก็รวยทำไมต้องขายลูกสาวออกไป ฮือ สงสารอ่ะทำไมพ่อนางทำงี้รักแน่หรอถามจริง
    #697
    0
  14. #444 นุช (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 21:49

    ตะเตือนไต

    #444
    0
  15. วันที่ 12 มีนาคม 2562 / 22:55
    บ้านก็รวย เลี้ยงลูกสาวคนเดียวไม่ได้?
    #401
    0
  16. #359 ana julia (@anajulianovela) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 มีนาคม 2562 / 08:53
    ไม่ต้องแต่งออกยังดีกว่า ผผู้ชายเขาไม่ต้อนรับชัดเจนขนาดนี้ อยู่เป็นคุณหนูรวยๆก็ดีแล้ว
    #359
    0
  17. วันที่ 8 มีนาคม 2562 / 10:32

    คนเป็นพ่อนี่ก็นะ ไม่สำเหนียกตัวเองเล๊ย เป็นไงล่ะทีนี้ ลำบากลูกสาวเลยสิเนี่ย บ้าที่สุด บัดซบเอ๊ย



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 8 มีนาคม 2562 / 10:34
    #233
    1
  18. #140 tidaratok (@tidaratok) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 มีนาคม 2562 / 11:22
    สงสารนางอ่ะ
    #140
    0
  19. #8 ชอบ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:35

    น่าสงสารจริงๆ

    #8
    0
  20. #7 wawa_tt (@wawa_tt) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:01
    เจ็บใจแทนหนูหยาของเค้าจัง สู้ๆนะ
    #7
    0
  21. #6 usaonly (@usaonly) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:42

    น่าสงสารเหยินหายนะอยู่กับครแบครัวก็โดนกดดันโดยพี่สาว แต่งออกไปก็ได้เป็นแค่อนุ แต่นางมีความรู้อ่านหนังสือมากมายคงมีประโยชน์สักวัน ทางแม่ทัพก็เจ้าเล่ห์รับตัวไปเป็นอนุโดยไม่ผ่นาพิธีแต่งงาน จะตุกติกอะไรอีก อาจหวังว่าจะกำจัดนางออกจากจวนในอนาคต แล้วเอาแค่สมบัติกระมังแต่เขาก็บอกตั้งแต่ต้นแล้ว เป็นพ่อของนางเองที่ยินยอม รอดูตอนต่อไปค่ะ

    #6
    0
  22. #5 SimajthaNoonid (@SimajthaNoonid) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:58
    ค้างจ้าาาาา
    #5
    0