儒文雅 หยูเหวินหยา อนุต้องสาป (สนพ.ปริ๊นเซส สถาพรบุ๊คส์)

  • 200% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 651,603 Views

  • 4,076 Comments

  • 11,982 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    309,074

    Overall
    651,603

ตอนที่ 12 : หยูเหวินหยา ตอนสิบสอง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 229
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2568 ครั้ง
    16 เม.ย. 62

 

ในยามสายที่อาทิตย์สาดแสงอ่อน สายลมแผ่วผ่านเรือนซุ่นซูจนกลิ่นดอกไม้คลุ้งหอมสดชื่น เหวินหยาตัดใจละทิ้งความเศร้าสลด นางกลับมาลุกขึ้นยืนหยัดใหม่อีกครั้ง 


มือเล็กของนางจับเลือกดอกไม้สีสดสวยปักลงแจกันลายเมฆาเขียว โดยมีหมอหรงจุ้ยรูปงามดังอิสตรีจับส่งดอกไม้ข้างกายเหวินหยา ในขณะที่เซียงเซียงไปเตรียมสำรับอาหารว่าง


ชิวหู กุนซือคนสนิทของเหิงเจี้ยงปรากฏตัวเข้ามาในเรือนโดยคำสั่งนาย ที่ให้มาแจ้งว่าในวันพรุ่งจะพานางเข้าวังตามบัญชาขององค์ชายสี่ หากแต่เมื่อมาถึงกลับพบชายร่างสูงโปร่ง ใบหน้าหวานราวหญิงสาวส่งมอบดอกไม้ให้นายหญิงน้อยของตน แถมทั้งสองยังพลางส่งรอยยิ้มให้กันและกันอีก


ชายหนุ่มเห็นเช่นนั้นพลันอดคิดถึงเรื่องบัดสีไม่ได้ เขาจึงออกเสียงกระแอมดังราวกับจะเตือนทั้งสองว่ากำลังมีผู้อื่นดูอยู่ 


ด้านเหวินหยาและหรงจุ้ย เมื่อได้ยินเสียงพลางหยุดมือแล้วหันมองตาม ปรากฏผู้มาเยือนคือชิวหูคนสนิทของเหิงเจี้ยง ทั้งสองพลันยันกายขึ้นยืนต้อนรับผู้มาเยือนใหม่


“คารวะน้อยหญิงน้อย มิทราบกำลังสนุกกับสิ่งใด ถึงขนาดส่งเสียงหัวเราะดังไปยังประตูเรือน” 


เสียงใหญ่ถามอย่างนอบน้อม หากแต่แฝงความดุเข้มเอาไว้ แถมยังสายตาที่เขาชำเลืองใส่หรงจุ้ย ดูราวกับไม่พึงใจในตัวหมอผู้นี้ ที่มาสนิทสนมใกล้ชิดกับภรรยานาย ซึ่งเหวินหยาพอดูออกได้ในทันที


“ข้ากำลังปักดอกไม้ และท่านหมอก็มาช่วยข้าเลือกว่าดอกใดเข้ากันได้” เสียงใสเอ่ยพร้อมแย้มยิ้มอย่างสุขุม นางวางตัวคนละแบบเมื่ออยู่กับหรงจุ้ย ซึ่งชิวหูที่ฉลาดเป็นกรดก็พอมองออก เขาจึงถามหยั่งเชิงต่อ


“แล้วท่านหมอไม่มีกิจใดทำหรือ ถึงว่างมานั่งเล่นดอกไม้กับนายหญิงน้อยเช่นนี้” คำชิวหูฟังแล้วแอบแฝงซึ่งความนัย เขาจะสื่อให้หมอผู้นี้รู้ว่าตัวเองไม่ทำหน้าที่หมอ แต่มาเสนอทำในสิ่งที่ไม่ใช่หน้าที่


หรงจุ้ยที่ก้มศีรษะอย่างนอบน้อมได้ฟังก็อดขุ่นข้องไม่ได้ หากแต่เขาก็พยายามสงบนิ่งไม่แสดงท่าทีใดๆ ด้วยเพราะชายตรงหน้าดูหล่อเหลาต้องตาเขายิ่ง


“ข้าน้อยมาดูแลสุขภาพนายหญิงน้อย เพราะช่วงก่อนนายหญิงน้อยป่วย ข้าเลยเกรงว่านายหญิงน้อยอาจป่วยอีกได้” หรงจุ้ยตอบ เสียงเขาฟังแล้วเล็กเสมือนหญิงจนชิวหูถึงกับอึ้งไปชั่วครู่


“ท่านชิวหูมาหาข้ามีเรื่องอันใดหรือไม่” เหวินหยาเห็นบทสนทนาเงียบไป นางจึงเอ่ยถามขึ้นทันที


“อ๋อ! ข้ารับคำจากคุณชายให้มาแจ้งแก่นายหญิงน้อย ว่าในวันพรุ่งนี้คุณชายจะพานายหญิงน้อยเข้าวังตามรับสั่งขององค์ชายสี่ขอรับ” ชิวหูกล่าวบอกจุดประสงค์ของการมา


“ขอบคุณมาก ไว้ข้าจะเตรียมตัว” เหวินหยาตอบรับ


“นั่นข้าน้อยขอตัว” ร่างใหญ่โค้งตนเป็นการลา 


ทว่าในจังหวะนั้น นางเห็นสายตาระยิบระยับที่หรงจุ้ยทอดมองมายังร่างที่ก้มโค้ง นางตระหนักได้ว่ามันดุจสายตาหญิงสาวที่จ้องมองชายที่ต้องใจ ซึ่งนางในฐานะเพื่อนก็อดไม่ได้ที่จะยื่นมือเข้าช่วยเหลือ


“ประเดี๋ยวก่อน! ข้ามีเรื่องอยากรบกวนท่านได้หรือไม่” เหวินหยาเอ่ยยั้ง


“เรื่องใดขอรับ ขอให้บอกมา หากไม่หนักหนา ช่วยได้ข้าน้อยก็จะช่วยขอรับ”


“ข้าขอฝากท่านไปซื้อของในตลาดให้ได้หรือไม่”


“อ๋อ! หากเป็นเรื่องนั้น ย่อมได้ขอรับ นายหญิงน้อยใคร่ได้สิ่งใด ขอให้บอกมาขอรับ ข้าน้อยจะรีบไปในทันที” ชิวหูรีบตกลง


“ดีเลย ขอบคุณท่านมาก แต่ท่านแค่ไปช่วยถือก็พอ เพราะข้าบอกสิ่งที่ต้องการแก่ท่านหมอไว้แล้ว ประเดี๋ยวท่านหมอจะเป็นผู้เลือกให้ข้า หากแต่ขอให้ท่านช่วยอำนวยความสะดวก”


หรงจุ้ยได้ฟังพลันตะลึงที่นายหญิงน้อยบอกเช่นนั้น แต่เขาก็นิ่งไม่พูดสิ่งใด เพราะหากได้ไปกับชายตรงหน้าต่อให้ไปปีนหน้าผาเขาก็จะไปทันที เสียงในใจหรงจุ้ยร่ำร้องอย่างดีใจ


“ท่านหมอก็โตแล้ว และเป็นชายชาตรี คงมิต้องห่วง ข้าคงไม่จำเป็นต้องไปช่วยหรอกขอรับ”


“ข้าคงขอมากไปสินะ คงทำท่านลำบาก ข้าขออภัย” เหวินหยาตัดบทด้วยคำขอโทษ ทำเอาชิวหูรู้สึกผิดที่ปฏิเสธ เขาจึงรีบตอบรับด้วยความเกรงใจ


“ไม่ต้องขอรับ ข้ายินดีขอรับ” สิ้นเสียงตอบ ชิวหูพลันหมุนกายเดินนำหมอไปทำกิจตามคำขอของนายหญิงน้อย ร่างโปร่งของหรงจุ้ยขยับตามในฉับพลัน ในขณะที่ขาก้าวตาม ทว่าใบหน้าเขาเอี้ยวหลังมองตาหวานใส่เหวินหยาก่อนขยิบตาเสมือนส่งสัญญาณว่าขอบคุณ


ด้านนายหญิงน้อยพลันยิ้มกว้างให้เพื่อนใหม่ในร่างชายใจหญิงผู้นี้ นางสัมผัสได้ว่าเขาเป็นคนดีไม่เสแสร้งจึงยอมคบหาและช่วยเหลือ ส่วนเขาจะสามารถขโมยใจลูกน้องของชายหน้าน้ำแข็งได้หรือไม่นั้น ก็อยู่ที่พรหมลิขิตแล้ว นางคิดเช่นนั้น


 ท่ามกลางตลาดกลางเมือง ร่างสูงใหญ่ของชิวหูแสนอึดอัด ด้วยไม่เพียงแค่ต้องออกมาซื้อของกับผู้ชายด้วยกันเท่านั้น หากแต่ชายคนนี้กับมีท่าทีดังหญิง คอยชะม้อยชม้ายชายตาแลเขาตลอด ซึ่งเขาก็แสร้งทำเป็นไม่เห็น หมายให้การซื้อของนี้สิ้นสุดโดยเร็ว


หรงจุ้ยพาชิวหูมาร้านสมุนไพร เขาบอกชื่อสมุนไพรกับเจ้าร้านเสียหลายชื่อ จึงใช้เวลานานกว่าจะจัดเสร็จ ในระหว่างนั้นหรงจุ้ยก็ได้ทีนำพาชายหล่อเหลามาเลือกของ โดยอ้างคำของเหวินหยา ว่านายหญิงน้อยฝากซื้อ ทำเอาชิวหูต้องเดินตามหรงจุ้ยต้อยๆ และถือนั่นถือนี่ตามใจชายอ้อนแอ้นผู้นี้


“ท่านชิวหู ท่านว่าป้ายหยกนี้งามหรือไม่” หรงจุ้ยพยายามชูหยกให้ชายหน้ายักษ์ดูแต่เขากับปัดออก ด้วยรู้สึกว่าอายสายตาผู้คนที่จ้องมอง ทำเอาหยกเขียวร่วงหล่นลงพื้นแล้วหักเป็นสองซีกในทันที 


แทนทีหรงจุ้ยจะได้หยกสวยกลับกลายเป็นว่าต้องได้หยกเสีย แถมยังต้องเสียเงินจ่ายค่าหยกที่หักและนำกลับมาโดยปริยาย


 ร่างใหญ่ของชิวหูรีบเดินนำกลับไปร้านสมุนไพร หมายไปรับของแล้วรีบจบภารกิจที่น่าอึดอัดนี้เสียที เมื่อสองร่างใกล้ถึงจวน จู่ๆม้าพยศตัวใหญ่ก็วิ่งตัดมาอย่างคึกคะนอง หรงจุ้ยพลันปรี่กายเข้าผลักร่างใหญ่กว่าจนล้มลงหลบทางม้าไปพร้อมกัน


ร่างอรชรของหรงจุ้ยทาบทับบนกายกำยำของชายนักรบ กล้ามมัดของกายเบื้องล่างแข็งแกร่งจนชายใจหญิงระทวยอ่อน 


ใบหน้าเรียวหวานดุจสตรีจ่อใกล้ใบหน้าชายคมเข้ม ปลายเส้นผมสีน้ำตาลสลวยของหรงจุ้ยสยายลงปกละต้นคอ ยิ่งขับความงามของชายตรงหน้าให้เหมือนสตรีมากยิ่งขึ้น


วินาทีนั้นชายชาตรีอย่างชิวหูพลันเผลอใจกระตุกเต้น ในแว่บหนึ่งเขาเห็นชายตรงหน้าเป็นหญิงงามชวนเคลิ้มฝัน ทว่าสติสัมปชัญญะก็กลับมาในวินาทีหลัง แล้วนึกได้ว่าคนตรงหน้าคือชายเพศเดียวกัน เขารีบใช้แขนที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามดันร่างชายที่เบาดุจสตรีออกในทันที


ด้านหรงจุ้ยถึงกับหน้าแดงก่ำ เขาหมายช่วยผลักกายใหญ่ให้พ้นทางม้า ไม่ได้หมายให้เกินเลย หากแต่อีกใจก็ปลื้มปริ่มที่ได้สัมผัสชายองอาจผู้นี้อย่างแนบชิด ใจเขาเลยยิ่งลุ่มหลงชิวหูจนยากจะถอนตัว มือขาวหยิบหยกครึ่งซีกที่หักยัดใส่มือใหญ่ของชิวหูในทันที


“ท่านทำหัก ดังนั้นท่านต้องรับผิดชอบ ช่วยรับไปหนึ่งซีก” เสียงหวานเอ่ยบอก พร้อมผันกายเดินนำไปในทันที ด้วยกลัวชายจะปฏิเสธ


ด้านชิวหูยกมือขึ้นมองหยกเขียว เขาไม่ได้ชอบหยกนี้ แต่คำที่ได้ฟังเมื่อครู่บอกว่าเขามีส่วนทำให้มันหัก ดังนั้นเขาควรเก็บไปครึ่งหนึ่ง เขาตรองความนั้นชั่วครู่แล้วตัดสินใจกำหยกไว้ในมือแล้วเดินกลับจวน

 

ในยามรัตติกาล นิศามณีสาดส่องแสงนวลผ่องเป็นยองใย ทั่วทั้งจวนดับแสงเข้าสู่นิทรา เหวินหยาหลับพริ้มอย่างอ่อนเพลีย ดวงจิตนางลงลึกเห็นภาพฝัน ผ่านหมอกควันลอยเลื่อนลงสู่พื้นธรณี ราตรีนี้นางพบพานว่าตัวเองมีเดช ล่องจากฟ้าลงสู่เบื้องล่างหมายช่วยวิญญาณผู้น่าสงสาร


“หยุดประเดี่ยวนี้ ท่านกำลังทำวิญญาณนี้เจ็บ” สิ้นเสียงหวาน กายกำยำสูงใหญ่ในชุดดำพลันหันมาจ้องมองนางกลับ 


เขาคือชายคนเดียวกับในฝันเช่นทุกครา หากแต่นางในตอนนี้ไม่รู้จักและมีสัมพันธ์ลึกซึ้งใดกับเขา ร่างใหญ่ขมวดคิ้วเข้มแล้วจ้องตาดุใส่อย่างน่าเกรงขาม


“ไม่ใช่เรื่องของเจ้า ปีศาจตัวนี้มากเล่ห์ หากมิกำจัดไม่นานคงเป็นภัยร้าย” เสียงห้าวหาญเปล่งบอก หากแต่นางกลับยอมไม่ได้


“ผิดอะไรก็ไปตัดสินในนรกเถิด ไม่ควรมาทำการเองเช่นนี้นะท่านยมทูต” นางตักเตือนแก่ชายตรงหน้า ทว่าเขากลับไม่พึงใจ ด้วยเขาคือยมฑูตระดับสูงที่ทำงานขึ้นตรงต่อท่านเทพนรก ดังนั้นสิ่งใดที่เขาตรองแล้วว่าดี เทพนรกก็ย่อมว่าดีด้วย


“เจ้าอย่ายุ่งเลยดีกว่า กลับไปยังที่ของเจ้าเถิด” เสียงใหญ่บอกปัด ทว่านางดึงดันจะยุ่งเกี่ยว ด้วยนางอดสงสารวิญญาณนั้นไม่ได้ 


ร่างบางพลันเดินเข้าไปใกล้ขึ้น ทว่าจังหวะนั้นเอง วิญญาณที่ล้มพับบนพื้นพลันอาศัยจังหวะที่ทั้งคู่สนทนาเบี่ยงหลบดาบใหญ่ของร่างในชุดดำทมิฬ มันหมายมุ่งไปดูดไอเซียนจากกายเล็ก


มือที่เต็มไปด้วยเล็บยาวดุจหอกแหลมพวยพุ่งเข้าใส่ร่างบาง กายใหญ่ของยมฑูตพลันปรี่เข้าเหนี่ยวโอบพาลพาสองร่างถลาไปพร้อมกัน หญิงชายหมุนตวัดกอดกันแน่นแล้วแอบอิงลงที่ไม้ต้นใหญ่ 


นัยน์ตาคมจับจ้องใบหน้าหวานที่งามจนเขายากจะละสายตาได้ ในขณะที่ร่างบางก็จ้องหน้ายมทูตที่จ่อใกล้เพียงฝ่ามือ สองกายประชิดแนบแน่นจนความร้อนของหยินหยางถ่ายเทและแผ่ซ่าน


“เจ้าปลอดภัยดีหรือไม่” เสียงทุ้มถามอย่างนิ่งเรียบ ทว่าช่างทรงเสน่ห์เสียจนนางใจสั่นไหว ดวงตากลมยังคงจ้องใบหน้าคมไม่วางตา 


แล้วจังหวะนั้นเองนางก็เห็นอกกำยำถูกกรงเล็บแหลมแทงทะลุจนโผล่พ้นร่างใหญ่มาอีกฟากฝั่ง


“ท่านยม” เสียงนางลั่นอย่างตื่นตระหนก แล้วเหวินหยาก็หลุดจากห้วงความฝัน ร่างบางหอบหายใจถี่ ความรู้สึกตื่นตระหนกยังคงค้างคาในหัวใจนางไม่เลือนหาย


“ข้าฝันอีกแล้ว ฝันเห็นท่านอีกแล้ว ท่านคือใครกันแน่ ท่านคือยมทูตอย่างนั้นหรือ แล้วที่ท่านเคยเรียกข้าในฝันว่าอี้หลิน แสดงว่าชื่อนี้คือชื่อหญิงนางนั้นแน่ๆ แต่เวลานี้ข้าไม่ได้นอนใต้ไม้ใหญ่ แล้วเหตุไฉนจึงฝันถึงท่านทั้งคู่ได้เล่า” 


เหวินหยารำพันอย่างสงสัย นางฝันบ่อยเหลือเกิน ฝันราวกับว่านางคือหญิงนางนั้น แต่จะเป็นไปได้อย่างไร   



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.568K ครั้ง

16 ความคิดเห็น

  1. #3987 chanchan123 (@minhochanyeol123) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 09:37
    แล้วพระเอกไม่ฝันเห็นอดีตชาติเหมือนนางเอกบ้างหรอ
    #3987
    0
  2. #3931 Pun Arun (@A-Arungomes) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 22:06
    หรงจุ้ยหันมาขยิบตากับนางเอก มากกว่านะคะ
    ไม่น่าใช่ชิวหู เพราะชิวหูเดินนำออกไปแล้ว
    #3931
    1
    • #3931-1 โยนาริ (@peekhong) (จากตอนที่ 12)
      16 เมษายน 2562 / 22:35
      ขอบคุณนะคะ ไรท์พิมพ์ผิดจ้า
      #3931-1
  3. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  4. #1441 Phiyarat (@Phiyarat) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 06:25
    เพราะพวกท่านคือสาววายอย่างไรเล่า
    #1441
    1
    • #1441-1 Phiyarat (@Phiyarat) (จากตอนที่ 12)
      25 มีนาคม 2562 / 06:26
      คห.1280 คห.1275
      #1441-1
  5. #1280 p-dragon2 (@P-dragon) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 08:35

    ทำไมเราชอบคู่ ชิวหูกับท่านหมอล่ะ ><
    #1280
    0
  6. #1275 จอมมารสีขาว (@Ploy1652548) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 02:05

    ทำไมเราฟินชิวหูกับท่านหมออออออ
    #1275
    0
  7. วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 15:58
    ร่างนี้คือต้องชดใช้กรรมสินะ เพราะชาติอื่นๆดูมีความสุข
    #1241
    0
  8. #1153 ormtw (@ormtw) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 20:06
    ฮาตรงท่านยม 55+ สรุปนี่นิยายเกาหลีป่าว พระเอกวร้ายๆ พระรองแสนดี ฮือออ
    #1153
    0
  9. #556 IsazaI (@isazai) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 03:19
    สรุปพระเอกคือใครกันเนี่ย *0*
    #556
    0
  10. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  11. #103 Angiemammy (@Angiemammy) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2562 / 01:36

    รอนะจ้ะ

    #103
    0
  12. #102 Phatranooch Piyanirun (@piyanirun) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:52
    ขอบคุณ&#8203;ค่ะ&#8203;
    #102
    0
  13. #101 usaonly (@usaonly) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:59

    เหวินหยากับอี้หลินต้องเป็นคนเดียวกันแน่ ๆ ชายท่ีฝันถึงบ่อย ๆ ก็คือท่านแม่ทัพนั่นเอง รักกันมาทุกภพ ทุกชาติ ชาตินี้ก็คงเกิดมาเพื่อกันและกันอีกอย่างแน่นอน ท่านหมอถ้าจีบชิวหูได้ เหวินหยาก็ดึงชิวหูมาเป็นพรรคพวกได้อีก คราวนี้ท่านแม่ทัพก็ไปไหนไม่รอด ฮิ ฮิ ท่านแม่ทัพจะหึงไหมถ้าองค์ชายสี่จะมาใกล้ชิดเหยินหายต้องรอดูกันต่อไป ขอบคุณค่ะ

    #101
    0
  14. #100 puuk (@puuk) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:34

    แสดงว่านางมาใช้กรรม

    #100
    0
  15. #99 maeu8124 (@maeu8124) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:13

    รอตอนต่อไปอย่างใจจดจ่อ
    #99
    0
  16. #98 wawa_tt (@wawa_tt) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:06

    ตื่นเต้นมาก ไรทประติดประต่อเรื่องได้ดี เหมือนดูซีรียเลย????
    #98
    0