[Draco x Hermione] Contours

ตอนที่ 3 : Chapter TWO

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,437
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 204 ครั้ง
    6 ม.ค. 62

Chapter TWO
a woman knows when a man looks into her eyes
and sees someone else


ด้วยความสัตย์จริง เฮอร์ไมโอนี่เพิ่งจะมีโอกาสเปลี่ยนแปลงชีวิตอย่างฉับพลันที่สุดก่อนที่จะต้องมาเจอสถานการณ์ที่เดรโกถูกนักข่าวจู่โจมและพยายามขุดคุ้ยข้อมูลเพื่อให้ได้รู้เกี่ยวกับคู่หมั้นคนใหม่ของเขาให้ได้มากที่สุด ความโกลาหลของนักข่าวและตากล้องตอนนี้นอกจากจะทำให้ดวงตาของเธอพร่ามัวแล้วความคิดเรื่องเหตุผลต่าง ๆ ก็ดูจะหยุดทำงานไปชั่วขณะเช่นกัน จะรู้สึกได้ก็เพียงแต่มือของเดรโกที่โอบรอบเอว

ปากกาจดทันใจยังคงทำหน้าที่เหมือนเครื่องอัดเสียงของมักเกิ้ลต่อไปพวกมันพยายามบินอยู่ใกล้หน้าเธอเหมือนพยายามจะเงี่ยหูฟังสิ่งที่เธอพูดให้ได้อย่างชัดเจนทุกคำ ขณะเดียวกันแขนที่โอบเธอเอาไว้ก็ดูจะกระชับแน่นขึ้นเหมือนเขาพยายามจะให้กำลังใจเธอ คำถามมากมายแล่นผ่านสมองของเธอไป เธอควรจะตอบว่ายังไง เธอควรจะไปต่อกับเรื่องนี้หรือไม่ เธอควรจะปล่อยให้มัลฟอยทำตามใจอีกหรือเปล่า เพราะเรื่องนี้คงไม่จบลงง่าย ๆ ที่หน้าร้านอาหารนี่แน่นอน

เฮอร์ไมโอนี่จ้องมองเขาอย่างขุ่นเคืองก่อนจะหันกลับไปยังนักข่าว

ค่ะเธอพูดขึ้นในที่สุดพร้อมรอยยิ้ม เป็นความจริง

แม้ว่าจะกำลังพูดอยู่แต่เธอก็ไม่ได้ละสายตาจากเดรโกเลยสักนิด

ฉันหมั้นกับเดรโก มัลฟอยแล้ว

ทันทีที่เธอพูดคำนั้นออกไปลมหายใจที่ติดขัดของเดรโกก็ถูกผ่อนออกมาอย่างคลายกังวล และวินาทีนั้นเขาก็รู้สึกขอบคุณผู้หญิงข้างกายไปอีกระดับ

“เราเคยเดทกันเมื่อนานมาแล้ว” เดรโกเริ่ม “แต่มีเหตุผลให้เราต้องเลิกกัน ซึ่งเหตุผลที่ว่าผมขอไม่พูดถึง ส่วนที่ทิ้งงานหมั้นออกมาก็เพื่อมาพบเธอ พอได้เจอกันแล้วผมก็รู้ทันทีว่าผมไม่มีทางปล่อยให้เธอหายไปได้อีก นั่นจึงเป็นเหตุผลง่าย ๆ ที่ทำให้ผมขอเธอแต่งงาน ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก”

เขาอธิบายพร้อมกับหวังว่าเรื่องที่เพิ่งแต่งขึ้นมาสด ๆ จะพอใจพวกนักข่าวและไม่ซักไซ้อะไรอีกสักพัก

“ขอตัวด้วยครับ” เขากล่าวต่ออย่างสุภาพก่อนจะจูงมือเฮอร์ไมโอนี่ผ่านกลุ่มนักข่าวออกมา

เมื่อพวกเขาเดินมาไกลจากร้านอาหารแล้ว เดรโกก็พาตัวเองและเฮอร์ไมโอนี่หายตัวเข้ามายังแฟลตของเขา

“นี่นายเป็นบ้าหรือไง” เฮอร์ไมโอนี่เกือบจะกรีดร้องออกมาทันทีที่เท้าสัมผัสพื้นไม้ “หมั้น ? บ้าไปแล้ว พวกเราหมั้นกัน ?”

“ชู่ว” เดรโกหยุดคำพูดของเธอเอาไว้ด้วยนิ้วของเขาในทันที “เงียบก่อนได้ไหม” คิ้วของเขาขมวดเป็นปมนิตติ้ง

ดวงตาคมกวาดมองไปรอบห้องหวังเป็นอย่างยิ่งว่าแอสเทอเรียจะยังคงรับแขกอยู่ที่งานเลี้ยง แต่แล้วหัวใจของเขาก็ต้องหล่นวูบเมื่อเห็นขาคู่หนึ่งกำลังแกว่งไปมาอยู่ที่เคาท์เตอร์ในครัว เธอคนนั้นถอดรองเท้าทิ้งระเกะระกะไว้ที่โถงทางเดินไปยังห้องครัว และที่ข้างเคาท์เตอร์ก็มีขวดวิสกี้ไฟล้มกลิ้งหลายขวดอยู่ยังไม่นับขวดในมือที่ดูเหมือนจะหายไปแล้วครึ่งหนึ่ง

ทันทีที่เธอได้ยินเสียงที่ไม่คุ้น ร่างบางก็กระโดดลงจากเคาท์เตอร์อย่างเงอะงะก่อนจะเดินตรงมายังคู่หมั้นป้ายแดง

“เฮอร์ไมโอนี่ เกรนเจอร์ ?” เธอถามพร้อมกับพ่นลมหายใจออกมาอย่างประหลาดใจ เดรโกได้กลิ่นแอลกอฮอล์ออกมาจากลมหายใจของเธอและนั่นทำให้เขารู้สึกตัวหดลงนิดหน่อย

เฮอร์ไมโอนี่ที่ดูจะช็อคกว่าแอสเทอเทียพยายามจะขอโทษเธออย่างลุกลน “แอสเทอเรีย กรีนกราส” เธอสูดสายใจหลังจากต้องเจอเรื่องน่าตกใจซ้ำซ้อนกันหลายเรื่อง “ฉันเสียใจจริง ๆ”

เฮอร์ไมโอนี่ว่าพลางเหลือบมองเดรโก “ฉันจะต้องออกไปตอนนี้” เธอบอกเขา แต่ก่อนที่เธอจะเอื้อมมือถึงประตูเดรโกก็ฉุดแขนเธอเอาไว้และไม่ปล่อยให้เธอก้าวต่อแม้เพียงสักก้าว

“เขามีเรื่องต้องคุยกัน” เขาบอก “พรุ่งนี้นะ”

เธอหันกลับมาพยักหน้าให้เบา ๆ “ส่งนกฮูกมาแล้วกัน” แล้วก็ไป

แอสเทอเรียมองเดรโกด้วยความไม่พอใจ ชายหนุ่มถอนหายใจพร้อมกับรอรับเสียงโวยวายและคำบ่นจากเธอแต่เขาคิดผิดเธอไม่ได้ทำอะไรแบบนั้น แอสเทอเรียได้แต่เงียบและมองไปยังจุดที่เฮอร์ไมโอนี่เคยยืนอยู่ เดรโกมองหญิงสาวตรงหน้าด้วยความรู้สึกผิดก่อนที่เธอจะส่ายหน้าเบา ๆ และเดินตึงตังเข้าห้องนอนไป


#CountoursDMHG


สำหรับเดรโกแล้วนี่อาจจะเรียกได้ว่าเป็นข่าวจากเดลี่พรอเฟ็ตที่ดีที่สุดตลอดเวลา 2 อาทิตย์ที่ผ่านมาก็ได้

 

เดรโก มัลฟอย และ แอสเทอเรีย กรีนกราส ไม่ได้หมั้น!

ขออภัยด้วยนะจ๊ะหนุ่มสาว กลายเป็นว่าตอนนี้มีความเป็นไปได้ที่สูงมากว่างานแต่งงานของมัลฟอยและกรีนกราสจะไม่เกิดขึ้น เพราะดูเหมือนจะมีคู่ที่แรงกว่าเข้ามาแทนที่เสียแล้ว ถามว่าคู่ที่ว่านั่นคือคู่ไหน ก็มัลฟอยและกรีนกราสน่ะสิ เดรโก มัลฟอยเพิ่งจะค้นพบอย่างแท้จริงว่าใครกันที่จะมาเป็นเจ้าสาวคนใหม่ของเขาและแน่นอนว่างานแต่งที่จะเกิดขึ้นไม่ใช่กับคุณแอสเทอเรีย กรีนกราสแน่นอนจ้ะ

มีคนพบเดรโก มัลฟอยที่ร้านอาหารมักเกิ้ลไม่ไกลจากรังเก่าของตัวเอง เขาอยู่กับเฮอร์ไมโอนี่ เกรนเจอร์วัย 19 ปีที่แสนจืดและธรรมดาแต่งตัวด้วยจัมพ์เปอร์ธรรมดาและกางเกงยีนส์ธรรมดา เธอออกจากร้านดังกล่าวมาพร้อมกับเดรโกที่ติดตามมาอย่างกระชั้นชิด ก่อนที่ทั้งคู่จะแลกจูบอันดูดดื่มต่อหน้านักข่าวและตากล้องจำนวนมากเหมือนจะให้พวกเขาช่วยเป็นสักขีพยานรัก เท่านั้นยังไม่พอเดรโก มัลฟอยยังประกาศออกมาอย่างไม่ลังเลว่า

งานหมั้นของผมกับแอสเทอเรีย กรีนกราสเป็นอันยกเลิกครับเขาพูด แอสเทอเรียและผมถูกบังคับให้แต่งงานเพื่อช่วยครอบครัวของเธอ นั่นจึงเป็นเหตุผลที่ทำให้ผมไม่อยากจะเปิดเผย แต่ว่าไม่ว่ายังไงสุดท้ายผมก็ทิ้งงานหมั้นเพื่อมาขอผู้หญิงคนนี้แต่งงาน แฟนเก่าของผมครับ

ส่วนคุณเกรนเจอร์ตอบกลับทันควันว่า “ค่ะ เป็นความจริง ฉันหมั้นกับเดรโก มัลฟอยแล้ว”

ดูเหมือนว่าบ้านกรีนกราสจะมีเรื่องปกปิดเอาไว้มากกว่าที่เราคิด ตอนนี้งานหมั้นก็ล่มไปแล้วเป็นอันว่าข่าวลือเรื่องภาระหนี้สินที่กรีนกราสจะต้องชดใช้แทนเคดมอน กรีนกราสนั้นน่าจะมีมูลไม่น้อย

ส่วนด้านคุณและคุณนายกรีนกราสตอนนี้ยังคงเงียบฉี่

 

เดรโกหยันยิ้มเมื่อได้รับชัยชนะหลังอ่านข่าวจบก่อนจะวางหนังสือพิมพ์ลงบนโต๊ะอย่างเบามือ แล้วก็นึกถึงเฮอร์ไมโอนี่ได้พอดีเขาจึงลงมือเขียนโน๊ตลงในกระดาษแผ่นเล็ก ๆ แล้วส่งให้นกฮูกออกผ่านหน้าต่างห้องทำงานไป

 

มาเจอกันที่ร้านหม้อใหญ่รั่ว

7 นาฬิกาตรง

ห้ามสาย เกรนเจอร์

 

แต่ยังไม่ทันทีเขาจะได้ทำอะไรต่อ ประตูห้องทำงานก็ถูกเปิดออกอย่างรุนแรงไม่ต้องบอกก็รู้ว่าจุดประสงค์คงจะมาเพื่อประณามหยามเหยียดเขาในสิ่งที่น่าอับอายที่เขาได้สร้างแก่พวกกรีนกราส แต่สิ่งที่เขาคาดผิดไปหน่อยก็คือกลายเป็นแม่ของเขาที่เดินมุ่งหน้าเข้ามาพร้อมใบหน้าซีด ๆ โดยมีแอสเทอเรียยืนแอบอยู่ด้านหลังพร้อมสีหน้าโกรธเคือง

“นี่ลูกคิดอะไรอยู่ ?” นาร์ซิสซาถามห้วน ๆ เสียงของดังและเฉียบขาดพร้อมกับฟาดหนังสือพิมพ์ที่เหมือนกันกับของเขาลงโต๊ะ ก่อนจะตบมือกับโต๊ะอย่างแรง “เฮอร์ไมโอนี่ เกรนเจอร์ ? เฮอร์ไมโอนี่ เกรนเจอร์อะไรนั่นน่ะเหรอ ? ในคือนวันแต่งงาน ? ลูกมีอะไรจะพูดเกี่ยวกับสิ่งที่เพิ่งทำลงไปไหมเดรโก ? ลูกรู้ไหมว่าได้ทำอะไรกับครอบครัวแอสเทอเรีย รู้บ้างไหม!?

เดรโกพยักหน้าอย่างไม่สะทกสะท้าน “ผมแค่เอาตัวผมออกมาจากการแต่งงานกับคนที่ผมไม่ได้รัก” เขาตอบอย่างใจเย็นพร้อมกับยกมือขึ้นกอดอก

“แล้วจะบอกฉันว่ารักยายนั่นงั้นเหรอ ?” นาร์ซิสซาถามลูกชายอย่างไม่เชื่อหูตัวเอง “นี่ไปหลงรักยายมักเกิ้ลเฮอรืไมโอนี่ เกรนเจอร์งั้นเหรอ ? ฉันไม่คิดว่าเธอกับยายนั่นจะเป็นเพื่อกันได้ด้วยซ้ำ อย่าว่าไปถึงเรื่องรักกันเลย”

เดรโกพยักหน้าอีกครั้ง แม้จะรับรู้ถึงสรรพนามที่เปลี่ยนไปแต่เขาก็ทำได้แค่พยายามใจเย็น “ครับแม่ เป็นแบบนั้น”

ดวงตาของนาร์ซิสซาเป็นประกายวาวโรจน์รู้สึกได้ถึงความโกรธที่เพิ่มระดับสูงขึ้น “ฉันไม่เชื่ออะไรที่เธอพูดออกมาทั้งนั้น เด็กอวดดี!” เธอกรีดเสียง “เธอไม่เคยคุยกับยายนั่นตั้งแต่อยู่ฮอกวอตส์ เธอกล้าดียังไงที่พูดเรื่องแบบนั้นออกมา คิดว่าฉันจะเชื่อเหรอ ?”

“มันก็ไม่ใช่เรื่องโกหกครับ แม่” เสียงของเขายังคงเรียบนิ่งแม้ว่าตอนนี้คนตรงหน้าจะเป็นพายุลูกใหญ่ก็ตาม

“จริง ๆ แม่ควรจะคุยกับผมเรื่องนี้เสียก่อนจะบอกให้แต่งงานด้วยซ้ำ” แม้ว่าจะใจเย็นแต่เสียงของเขาเตรียมไปด้วยอารมณ์ “แล้วเราก็มีข้อตกลงกัน จำได้ไหมครับ ?” เขาเตือนความจำ

“ถ้าหากผมเจอใครสักคนก่อนวันแต่งงาน เราจะทำให้งานแต่งนี้เป็นโมฆะ”

“ก็ใช่ แต่ฉันไม่คิดว่าเธอจะกำลังเดทกับใครอยู่ไงเดรโก!” นาร์ซิสซาตะโกน “และไม่คิดว่าเธอจะโง่พอที่จะทำให้เรื่องทุกอย่างออกมาเป็นแบบนี้ ฉันคิดว่าเธอคงจะมีปัญญาหาทางออกที่ฉลาดสำหรับงานแต่งงานนี้มากกว่าที่จะทำให้เรื่องมันยุ่งยาก”

“มันผ่านไปแล้ว” ดูเหมือนว่าเขาจะไม่ได้รู้สึกผิดเลยสักนิด

นาร์ซิสซายังคงจ้องมองลูกชาย “ฉันแค่หวังว่าเธอคงจะรู้ตัวว่ากำลังทำอะไรอยู่” น้ำเสียงของแม่ฟังดูข่มขู่ “ฉันหวังจริง ๆ เมอร์ลินว่าเธอจะเรียนรู้ชีวิตแต่งงานและชีวิตที่เหลือจากยายผู้หญิงคนนี้เพราะเธอจะไม่มีทางตุกติกอะไรได้อีก ถ้าอยากแต่งงานกับยายนั่นมาก... ก็ได้”

เขาพยักหน้า “รู้ครับ”

แม้ว่าท่าทางของเขาจะดูสงบนิ่งต่อหน้าแม่ของเขาแต่ภายในเขากำลังคิดอย่างวุ่นวายว่าจะสามารถปกป้องทั้งเฮอร์ไมโอนี่และตัวเขาเองออกจากปัญหาที่จะต้องเกิดขึ้นอีกได้ยังไง

“ถ้าเธอทำเรื่องยุ่งอีกแค่ครั้งเดียวนะเดรโก เธอจะต้องแต่งงานกับแอสเทอเรียเร็วที่สุดเท่าที่จะเร็วได้” นาร์ซิสซาทำเสียงเหยียดอย่างไม่ชอบใจ “และไม่รอจนถึงวันเกิดปีที่ 21 ของเธอ เราจะจัดงานแต่งขึ้นทันทีไม่ว่าสาธารณะชนจะพูดว่ายังไง ฉันพูดชัดเจนมั้ย ?”

“เยี่ยมยอด”

ตวัดตามองลูกชายเป็นครั้งสุดท้ายก่อนที่จะกระฟัดกระเฟียดอกจากห้องไป แอสเทอเรียเดินตามเธออกไปอย่างรวดเร็วทิ้งให้เดรโกได้แต่สงสัยว่าเธอจะมาทำไมเพราะไม่เห็นว่าจะพูดอะไรสักคำตั้งแต่มาถึง แต่อย่างไรก็ดีเมื่อประตูปิดเสียงดังหลังพวกเธอออกไปเดรโกก็พ่นลมหายใจออกมาและเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ ดวงตาสีซีดเหม่อมองไปยังเพดานพร้อมกับความคิดที่เริ่มแล่นเข้ามาในหัวอีกครั้ง เพราะหลังจากขอความร่วมมือกับเฮอร์ไมโอนี่ได้แล้วที่เหลือก็แค่แสดงออกมาให้แนบเนียน

“นี่ฉันคิดบ้าอะไรอยู่” เดรโกพึมพำกับตัวเองเมื่อคิดไปถึงชีวิตแต่งงานกับเฮอร์ไมโอนี่ เกรนเจอร์

เขานึกไปถึงเมื่อคืนที่เขาใช้เวลาพักหนึ่งอยู่ในร้านอาหารและพูดคุยกับเฮอร์ไมโอนี่ จนในที่สุดเขาก็ได้คำตอบว่าถ้าต้องเลือกเขารู้สึกอยากอยู่กับเฮอร์ไมโอนี่เสียมากกว่าอยู่กับแอสเทอเรีย เขาก็ไม่แน่ใจว่าทำไมแต่มีบางอย่างบอกเขาระหว่างบทสนทนาที่น่าสนใจและฉลาดกับเฮอร์ไมโอนี่ว่ามันต่างจากเรื่องจุกจิกที่แอสเทอเรียทำ เขารู้ว่าแอสเทอเรียเป็นนักเรียนตัวท็อปแต่บางอย่างระหว่างผู้หญิงสองคนนี้ก็ต่างกันออกไป บางทีมันอาจจะเป็นเรื่องผิดก็ได้ที่เขาเอาแต่ปิดกั้นเฮอร์ไมโอนี่มาตลอดชีวิตของเขา

อย่างที่เขาพูดกันว่ามันมีเส้นบาง ๆ กั้นระหว่าง รักกับเกลียด


#CountoursDMHG


ประมาณ 8 นาทีก่อนถึงเวลานัดเดรโกก็มาถึงร้านหม้อใหญ่รั่ว เกือบปีแล้วที่เขาไม่ได้ก้าวขาเข้ามาในผับเก่า ๆ นี่ ทอมเจ้าของร้านเข้ามาทักทายเขาก่อนจะให้ให้ไปนั่งยังโต๊ะว่างในมุมที่เงียบสงบ เขานั่งลงบนเก้าอี้ไม้เก่า ๆ และสั่งบัตเตอร์เบียร์แก้วหนึ่งและวิสกี้ไฟขวดหนึ่งจากพนักงานเสิร์ฟ เขาเดาเอาว่าเฮอร์ไมโอนี่ไม่น่าจะเป็นสายวิสกี้ไฟแน่

เดรโกมองไปยังประตูขณะที่ก้มลงมองนาฬิกาที่ข้อมือ

เธอสาย

ความกังวลสั่นลามไปทั่วอย่างกับไฟป่า เขาไม่สามารถหยุดกระดิกขาได้เลยถึงจะรู้ได้ว่าเป็นลักษณะที่ไม่ดีนักแต่ก็หยุดกระดิกขาตอนกังวลไม่ได้จริงๆ เฮอร์ไมโอนี่ถือไพ่อนาคตของเขาเอาไว้ในมือ เหมือนเธอมีอำนาจทุกอย่างเหนือเขาตอนนี้ซึ่งนั่นเป็นเรื่องที่เขาไม่ชินเอาเสียเลย

เดรโกปิดฝาเครื่องดื่มของเขาระหว่างรอ ประมาณ 10 นาทีต่อจากนั้นร่างโปร่งบางของหญิงสาวก็เดินผ่านประตูร้านเข้ามาพร้อมกับกวาดตามองไปทั่วร้าน เฮอร์ไมโอนี่ไม่ได้ใส่แว่นตาหนาเตอะอีกแล้วและผมก็ไม่ได้เกล้าเป็นมวยยุ่ง ๆ เหมือนวันนั้น เธออยู่ในชุดกระโปรงทรงดินสอสีดำและเชิ้ตสีขาวติดกระดุมถึงคอ มันดูเรียบร้อยแต่เน้นสัดส่วนของเธอให้เด่นชัดมากเหลือเกินโดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อรวมกับส้นสูงสีดำที่ทำให้เธอดูเพรียวกว่าปกติแต่ก็ไม่ได้ทำให้สูงไปกว่าความสูงปกติสักเท่าไหร่

เมื่อเธอสังเกตเห็นเดรโก ร่างเล็กก็รีบสาวเท้าเข้ามาทันที

“โทษที ฉันสายไปหน่อย” เธอขอโทษขอโพยขณะที่เลื่อนเก้าอี้ลงนั่ง “งานติดพันมากจริง ๆ”

“เกรนเจอร์” เขาทักด้วยเสียงที่ฟังดูก็รู้ว่าไม่เอนจอยกับเวลา 10 นาทีที่เขาต้องรอ

เฮอร์ไมโอนี่ไม่ปล่อยให้เสียเวลาเธอวางหนังสือพิมพ์ลงบนโต๊ะและมองไปที่เขา “นายว่าจะมีคนเกลียดฉันไหม ?” เธอร้องถาม “แต่บอกเลยว่ารอนอยากจะฆ่านายให้ตายด้วยมือเปล่า และแน่ใจว่าแฮร์รี่จะต้องช่วยเขาแน่”

เดรโกหัวเราะเบา ๆ เมื่อระลึกได้ว่าเฮอร์ไมโอนี่ยังคงมีองครักษ์สองคนคอยปกป้องอยู่ตลอดเวลา “สำหรับฉันมันก็ไม่ได้ง่ายเหมือนเดินเข้าป่าเหมือนกัน” เขาหัวเราะเย้ย “ถ้าเราทำเรื่องนี้พังฉันก็จะถูกบังคับให้แต่งงานกับแอสเทอเรียอีกรอบ อย่างไม่มีการลังเล”

เฮอร์ไมโอนี่ทำตาโตก่อนจะถามอย่างไม่เชื่อหู “ถามจริง ?”

“หมายถึงเรื่องที่จะต้องแต่งงานกับแอสเทอเรียเดี๋ยวนั้น” เดรโกถามทวน “ถ้าเรื่องนั้นก็ใช่ คิดว่าแม่ฉันเป็นคนตลกนักหรือไง ?”

“ไม่ คือหมายถึงเรื่องแต่งงานนี่น่ะ” เฮอร์ไมโอนี่ว่าพลางส่ายหน้า “ถามจริงนะนายจะบอกฉันว่านายอยากจะให้ฉันผ่านเรื่องนี้ไปกับนายว่างั้น ? แบบอยากให้ฉันแต่งงานกับนายจริง ๆ น่ะเหรอ ?”

เธอออกจะไม่เชื่อในสิ่งที่กำลังจะได้ยิน

“คือมัลฟอย นายอายุ 20 และฉันเพิ่งจะ 19 ไปหยก ๆ ฉันไม่คิดจะแต่งงานจนกว่าจะ 30 และนายก็ไม่ใช่เจ้าบ่าวในอุดมคติ... ด้วยอ่ะ”

เดรโกทำหน้าเง้าพร้อมกับจิบวิสกี้ไฟ “เกรนเจอร์เธอตกลงจะเล่นตามฉันแล้วนี่” เขาเตือนพร้อมกับชี้ไปที่บทพูดของเธอซึ่งเป็นข่าวอยู่ในเดลี่พรอเฟ็ต “ทุกคนรู้ว่าเรากำลังจะแต่งงานกัน และพวกเขาคาดหวังว่าเราจะแต่งงานกัน ฉันตัดสินใจไปแล้วและฉันจะเปลี่ยนความคิดอีกเป็นรอบที่สองไม่ได้”

เฮอร์ไมโอนี่มองหนังสือพิมพ์ด้วยสีหน้าสยอง “ต – แต่ – แต่แบบมัลฟอย! ฉันแต่งงานไม่ได้นะ” เธอโอดออกมาเสียงดัง นั่นทำให้เดรโกรู้สึกได้ทันทีว่าเขาคิดถูกแล้วที่เลือกผับร้าง  ๆ นี่เป็นสถานที่นัดพบ “ฉันเพิ่งจะ 19 ยังเป็นวัยรุ่นอยู่เลยนะ หมายถึงในโลกมักเกิ้ล – นายก็เหมือนกัน! รู้มั้ยว่าฉันกำลังฝึกงานเป็นมือปราบมาร คือฉันยังไม่ได้ทำงานเลยด้วยซ้ำน่ะ” เธอค่อย ๆ  ร่ายเหตุผลที่เธอยังไม่ควรแต่งงานออกมา

“ใจเย็น เกรนเจอร์” เขาบ่นฮึดฮัด ถึงจะรู้ว่าทุกเหตุผลมันสมเหตุผลสมผลมากก็ตาม “ไว้ค่อยหย่าหลังจากนั้นปีหนึ่งหรืออะไรก็ได้”

“ปีหนึ่ง ?” เฮอร์ไมโอนี่เหวอ “ก็คือนายจะจองชีวิตฉันไว้ปีหนึ่งงี้เหรอ เพื่อที่นายจะได้ไม่ต้องแต่งงานกับแอสเทอเรีย ? แล้วนายเอาอะไรมาแน่ใจว่าตัวเองจะไม่ต้องแต่งงานหลังจากที่เราหย่ากัน ?”

“พวกกรีนกราสมีเวลาไม่มากขนาดนั้นหรอก พวกเขาจะต้องให้ลูกสาวแต่งงาน” เดรโกพยายามใจเย็นที่จะอธิบาย “ฉันรู้สถานการณ์ของพวกนั้นดี เขาจะต้องรีบแก้ไขสถานการณ์การเงินของที่บ้านอย่างเร็วที่สุด มันก็ไร้สาระนิดหน่อยเรื่องแต่งงานแต่มาร์คัสคิดงั้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งในตอนนี้ที่ความลับกำลังจะถูกเปิดเผยออกสู่สาธารณะ” สีหน้าของเขาดูเย้ยหยัน “แต่จะว่าไปฉันก็ไม่คิดว่าการแต่งงานของแอสเทอเรียจะช่วยชำระความแปดเปื้อนได้หรอก”

เฮอร์ไมโอนี่พ่นลมหายใจออกมาหลังคำพูดสุดท้ายของเขา “ไม่เห็นเข้าใจเลยว่าทำไมพวกนายถึงห่วงภาพลักษณ์ตระกูลขนาดนั้น”  เธอว่า “ถึงนายจะดูไม่ใช่แบบนั้นก็เถอะ แต่ฉันก็ไม่เข้าใจอยู่ดีว่าทำไมพวกเขาถึงห่วงนัก”

เดรโกไหวไหล่ “ก็เลือดบริสุทธิ์ ตระกูลของพวกเขาอยู่กันมารุ่นต่อรุ่นและบรรพบุรุษก็พยายามอย่างหนักในการที่จะเกียรติยศของตระกูล” เขาอธิบาย “มันก็แย่ใช่ไหมล่ะถ้าหากว่ารุ่นลูกรุ่นหลานจะมาทำลายมัน”

เฮอร์ไมโอนี่นิ่งเงียบไม่รู้ว่าจะพูดอะไรกับการตีค่าเลือดบริสุทธิ์ของเดรโก

“แล้วเธอจะช่วยฉันมั้ยล่ะ ?” เขาถามซ้ำในที่สุด

เฮอร์ไมโอนี่โอดครวญออกมาเงียบ ๆ “ฉันไม่อยาก – ไม่อยากเลยจริง ๆ ที่จะช่วยนายน่ะ” เธอว่าอย่างเด็ดเดี่ยว “ทำไมต้องเป็นฉันด้วยล่ะมัลฟอย ? ทำไมนายไม่ไปเลือกผู้หญิงคนอื่นมาสักคน? ต้องมีเพื่อนสักคนที่อยากช่วยนายแน่”

“แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ต้องตกใจใช่ไหมล่ะ ?” เดรโกถามกลับพร้อมรอยยิ้มมุมปาก เขาไม่ได้สนใจประโยคหลังที่เธอร่ายยาวออกมา “เธอตกลงไปแล้วนี่”

“ฉันคิดอะไรอยู่นะตอนนั้น” เฮอร์ไมโอนี่พึมพำกับตัวเองอย่างรู้สึกผิด “มัลฟอย เราต้องทำมันจริง ๆ เหรอ บอกหน่อยได้มั้ยว่าเรายังมีทางอื่นให้เลือก”

“ไม่มี” เดรโกตอบ “เกรนเจอร์ ด้วยความสัตย์จริงฉันเองก็ไม่ได้อยากแต่งงานกับเธอ ฉันควรจะแต่งงานกับแพนซี่มากกว่าเธอด้วยซ้ำ แต่ถ้าจะต้องเลือกระหว่างเธอหรือแอสเทอเรีย – ฉันเลือกเธอ”

เฮอร์ไมโอนี่หัวเราะประชดก่อนจะกระดกบัตเตอร์เบียร์ที่ยังไม่ได้แตะตั้งแต่เข้ามาจนหมด “นายดูเกลียดเธอมากเลย – เน้นว่ามาก ๆ”

เดรโกหัวเราะคิก “ใช่ แบบนั้นแหละ ฉันอยากจะอยู่กับใครสักคนที่ฉันอยู่ด้วยได้เกิน 5 นาที – แอสเทอเรียงี่เง่าเกินไป”

เธอเอียงคอเล็กน้อย “ฉันจะถือว่าเป็นคำชมเมื่อพิจารณาเรื่องราวระหว่างเราตลอด 7 ปีที่ฮอกวอตส์” เธอว่า “โอเค งั้นหลังจากนี้เราจะทำยังไงกันต่อ”

“เราต้องย้ายเข้าไปอยู่ด้วยกัน” เขาตอบง่าย ขณะที่พบว่าการเอียงคอน้อย ๆ ของคนตรงหน้าดูน่าสนใจดี “พอเราอายุครบ 21 ทั้งคู่ก็ค่อยแต่งงาน”

เฮอร์ไมโอนี่มองเขาไม่วางตา “นี่จริงจังเหรอ ?” เธอถามคำนี้เกือบจะเป็นครั้งที่สิบของวัน

“นี่ฉันยังไม่ชัดเจนอีกเหรอ ?” เขาดูจะหงุดหงิดง่ายเหมือนเดิมเป๊ะ

“แต่นายเกลียดฉันนะ ลืมแล้วเหรอ ?” เฮอร์ไมโอนี่บอก “เราเกลียดกัน เราจำเป็นต้องเกลียดกัน”

“แล้วใครบอกว่าฉันยังเกลียดเธออยู่เหรอ เกรนเจอร์ ?” รอยยิ้มเยาะระบายบนริมฝีปากผู้ชายตรงหน้า “แน่นอนว่ายังเกลียดอยู่ และแน่ใจว่าเธอก็เกลียดฉันพอกัน”

“แล้วเราก็กำลังนั่งอยู่นี่ คุยกันว่าเราจะย้ายเข้าไปอยู่ด้วยกันหรือเปล่า ?” เธอโต้ด้วยสีหน้าทะเล้น มันเป็นเรื่องตลกที่ทุกอย่างดูย้อนแย้งไปหมด “ฉันยังต้องฝึกงานมือปราบมา และมีงานในกระทรวง – เป็นพาร์ทไทม์น่ะ – 3 วันต่อสัปดาห์ ฉันมีชีวิตของฉันนะเดรโก นายจะหวังให้ฉันทิ้งมันไม่ได้หรอก”

เดรโกถอนหายใจและพิงพนักเก้าอี้พยายามคิดว่าควรทำยังไงกับเรื่องนี้ดี “ฝึกงานมานานแค่ไหนแล้ว”

“ตั้งแต่เรียนจบ” เธอตอบ “มันก็... ราว ๆ  2 ปี”

“ก็เหลือเวลาอีกประมาณปีครึ่ง – ก็ดูโอเค” เขาตบมือ

เฮอร์ไมโอนี่กระดกบัตเตอร์เบียร์เข้าไปอีก “ไม่ว่ายังไงนายก็จะให้ฉันทำงี้สินะ”

เดรโกพยักหน้า

“ทำไมต้องเป็นฉัน ? แค่เพราะว่าฉันเป็นคนที่อยู่กับนายเมื่อคืนหรือไง ?”

เดรโกพยักหน้าง่าย ๆ

“ก็แค่ความสะดวกของนายสินะ” สีหน้าของเธอเหง้างอดขณะที่เธอไม่อยากจะมองหน้าเขา

แต่หลังจากใช้เวลาพักใหญ่ในการทบทวนเธอก็พบว่าเรื่องเลวร้ายก็คือเธอไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากช่วยเขา เขาพูดถูกเรื่องที่เธอตกลงไปแล้วมันคงจะเป็นเรื่องยุ่งมากแน่ถ้าหากว่าเธอเปลี่ยนใจตอนนี้

หลังจากตกลงกับตัวเองได้แล้วเธอก็หันกลับมาและพับแขนวางไว้บนโต๊ะ “ฉันมีข้อตกลงนะ มัลฟอย”

เดรโกแอบผ่อนลมหายใจ

“เราจะแต่งงานกันจริง ๆ ฉันจะไม่บอกพ่อกับแม่ว่านี่เป็นความสัมพันธ์หลอก ๆ มันจะดูเหมือนเรื่องจริงในสายตาพวกเขา โอเคนะ ?” เขาพยักหน้าอย่างไม่มีข้อโต้แย้ง “สอง ฉันไม่สนใจเรื่องเงินหลังจากการหย่าของเราเพราะงั้นก็ทำให้มันง่ายที่สุด”

“มีอะไรอีกมั้ย” น้ำเสียของเขาฟังดูหน่าย

“ไม่มีความสัมพันธ์ลึกซึ้ง” เธอเสริม “แล้วนายก็ห้ามพูดหรือทำอะไรก็ตามที่จะทำให้เราเป็นที่สนใจ ฉันไม่อยากโดนนักข่าวตามไปทุกที่ – ถ้าฉันต้องลงข่าวอีกรอบเพราะข่าวลือไร้สาระที่นายเป็นคนก่อ ฉันจะเลิกเล่นแต่งงานหลอก ๆ อะไรนี่ทันที”

เดรโกพยักหน้า

“มีอะไรเพิ่มมั้ย ?” เธอถาม

“เราจะมีขอบเขตเรื่องชีวิตส่วนตัว” เขาพูด “มีขอบเขตเท่าที่ควรจะเป็น ฉันสาบานเลยว่าถ้าเธอเริ่มจู้จี้เหมือนแอสเทอเรีย...”

เฮอร์ไมโอนี่หัวเราะออกมาเบา ๆ ด้วยตาของเธอมีประกายของความขบขัน “เชื่อฉันเถอะ ฉันรู้ขอบเขตดี”

“งั้น... งั้นก็เท่านี้”

เฮอร์ไมโอนี่นิ่งไปขณะหนึ่ง “โห นี่ฉันหมั้นกับเดรโก มัลฟอย” เธอพูดเหมือนเพิ่งนึกได้ก่อนจะหัวเราะออกมาอีก “เละแน่นอน”

“ฉันจะจัดการย้ายของทุกอย่างไปแฟลตเก่าของฉัน มันใหญ่พอสำหรับเราทั้งคู่” เขาส่งกระดาษใบหนึ่งให้เธอ “นี่คือที่อยู่”

เฮอร์ไมโอนี่รับกระดาษพร้อมกับพึมพำ “ไม่อยากจะเชื่อ”

เมื่อบทสนทนาใกล้จะสิ้นสุดลงเฮอร์ไมโอนี่ก็เพิ่งสังเกตสิ่งที่เธอดื่มเข้าไป “ทำไมนายดื่มวิสกี้ไฟ ส่วนฉันได้ดื่มบัตเตอร์เบียร์ล่ะ”

เดรโกแปลกใจกับคำถามนิดหน่อย “อะไรนะ ?”

เฮอร์ไมโอนี่ยิ้มมุมปาก “นายคงไม่คิดว่าฉันจะเป็นผู้หญิงประเภทที่ดื่มวิสกี้ไฟในสถานการณ์แบบนี้ล่ะสิ”

“แล้วเป็นงั้นหรือเปล่าล่ะ”

เฮอร์ไมโอนี่หันไปยังพนักงานที่เดินผ่านมาพอดีก่อนจะสั่ง “ขอวิสกี้ไฟหนึ่งขวดค่ะ ขอบคุณ”

เมื่อเธอหันกลับมาก็พบว่าเดรโกกำลังยิ้มให้เธออยู่


#CountoursDMHG


หลังจากไปเจอเฮอร์ไมโอนี่แล้วเดรโกก็กลับมายังแฟลตที่อยู่ร่วมกับแอสเทอเรีย เขาไม่ได้ถอดเสื้อคลุมออกและไม่แม้แต่จะถอดร้องเท้า ขณะที่เขากำลังจะเดินเข้าไปภายในบ้านเขาก็เห็นว่าแอสเทอเรียกำลังนั่งอยู่ที่เดิมในห้องนั่งเล่นเหมือนกับหลายครั้งที่เขาเคยกลับมาเจอ เธอมีหนังสือวางอยู่บนตักไม่มีใครพูดอะไรกัน เขาไม่ได้สนใจเธอมากนักขณะที่เดินไปยังห้องนอนแขก ชายหนุ่มโบกไม้กายสิทธิ์สองสามครั้งเพื่อแพ็คทุกอย่างใส่หีบและส่งกลับไปยังแฟลตของเขา

“เฮอร์ไมโอนี่ เกรนเจอร์เหรอคะ เหอะ” แอสเทอเรียพูดขึ้นจังหวะที่เขาเดินผ่านโถงทางเดิน “คุณคงจะชอบเธอมาก ไม่เห็นเคยรู้เลยว่าคุณเดทกับเธอตั้งแต่เมื่อไหร่”

เดรโกพยายามที่จะไม่มองหน้าเธอ “คุณไม่ได้รู้จักผมขนาดนั้น” เขาเตือนความจำและนั่นคงจะทำให้จิตใจของแอสเทอเรียลุกไหม้เป็นเพลิง “ผมกำลังจะย้ายออก นี่กุญแจนะ ลาก่อนแอสเทอเรีย”

ความจริงแล้วเขาเองก็รู้สึกผิดที่ทิ้งแอสเทอเรียไปแบบนี้มันดูเป็นมารยาทที่แย่พอตัว ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีบอกกับเขาว่าเธอไม่ได้ทำผิดอะไรและเธอควรได้รับคำอธิบายว่าทำไมเหตุผลชีวิตของพวกเขาถึงได้เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิงเช่นนี้ อย่างไรก็ดีเขาก็ได้พาตัวเองหายตัวออกมาก่อนที่จะตัดสินใจพูดอะไรออกไปอีก

เดรโกค่อนข้างคิดถึงแฟลตเก่าของเขา ที่นี่ทำให้เขารู้สึกสบายใจมากกว่าห้องนอนของตัวเองที่คฤหาสน์มัลฟอย แม้ว่ามันจะมีขนาดไม่ใหญ่โตนักแต่ก็มีขนาดพอเหมาะที่ทำให้เขารู้สึกเป็นตัวเอง เขามีโซฟาสีขาวขนาดใหญ่ตั้งอยู่ที่กลางห้องนั่งเล่นข้าง ๆ กันเป็นเก้าอี้นวมสีเดียวกัน

ที่นี่มีสองห้องนอนซึ่งเหมาะพอดีสำหรับการย้ายเข้ามาอยู่ร่วมกันของเขาและเฮอร์ไมโอนี่ ห้องครัวไม่เล็กไม่ใหญ่มีพื้นที่ใช้สอยตามความจำเป็น ส่วนห้องน้ำมีหนึ่งห้องในห้องนอนใหญ่และอีกห้องที่โถง

ขณะที่เขาเดินเข้าไปยังห้องครัวและคิดถึงอาหารเย็น เขาก็พบว่ามีบางคนกำลังยืนเท้าเอวอยู่หน้าเตาอบโดยที่อีกมือกำลังโบกทัพพีใหม่ขนาดใหญ่ไปมาอย่างใช้ความคิด

“เกรนเจอร์ ?” เขาประหลาดใจนิดหน่อยที่เธอย้ายเข้ามาก่อนกำหนด “นึกว่าจะเข้ามาพรุ่งนี้ซะอีก”

“อือ... ก็น่าจะอย่างงั้น” เธอถอนหายใจ “สั้น ๆ ก็คือฉันจำเป็นต้องคืนแฟลตของฉันก่อนเวลาซึ่งฉันเองก็ไม่เข้าใจสักเท่าไหร่ ยายป้านั่นพูดภาษาอังกฤษไม่ได้...ฉันว่าเธอคงจะโมโหฉันพอสมควรที่จู่ ๆ ก็ออกมาแบบนี้ ตอนแรกฉันถามเธอว่าฉันจะสามารถเก็บแฟลตเอาไว้ก่อนสักสองปีได้ไหม ฉันก็รู้ว่ามันเป็นคำขอที่ดูไร้สาระแต่จะทำยังไงได้ฉันรักแฟลตหลังนั้นจริง ๆ แย่จัง” เธอดูหงุดหงิดกับการจัดการชีวิตความเป็นอยู่อย่างฉุกละหุก ทั้งจำเป็นต้องออกจากแฟลตก่อนหมดสัญญา ทั้งไม่สามารถเก็บแฟลตที่รักเอาไว้จนกว่าจะหมดเรื่องได้ “แต่ยังไงก็เหอะ ฉันย้ายของเข้ามาแล้วนะ – โทษที มันเร็วมาก เราเพิ่งจะคุยกันเรื่องนี้เมื่อสองชั่วโมงที่แล้วนี่เอง”

“ไม่ ไม่เป็นไร” เดรโกรีบตอบ “ยิ่งเร็วยิ่งดี ฉันว่าอย่างนั้น อย่างน้อยเธอจะได้ปรับตัวได้เร็ว ๆ”

เฮอร์ไมโอนี่ยิ้มออกแต่ก็ไม่ได้รู้สึกเขินอายน้อยลง การที่จู่ ๆ ก็ย้ายเข้าบ้านผู้ชายมันก็ทำใจยากนิดหน่อยสำหรับผู้หญิงดี ๆ “รู้มั้ย ความสามารถหนึ่งของฉันคือการปรับตัวได้ดี และตอนนี้ก็หิวมากแล้วด้วย นายไม่มีอาหารอยู่ในบ้านเลย – แม้แต่นิดเดียว ทุกตู้ว่างเปล่ามากตอนฉันมาถึง”

“เพราะฉันออกไปอยู่กับแอสเทอเรียมาสองสัปดาห์ไงล่ะ”

“อ๋อ ฉันถือวิสาสะซื้อของเข้ามาแล้วล่ะ เก็บไว้ในตู้เย็นกับตู้กับข้าวแล้วแต่ฉันไม่แน่ใจว่านายชอบอาหารแบบไหน...” เธอดูลังเลที่จะพูด “ก็เลยกำหนดขอบเขตกว้าง ๆ ไม่ได้ซื้อมาเฉพาะของที่ฉันคุ้นเคย แต่ซื้อพวกของที่ไม่ชอบมาด้วย” เธอย่นจมูกขณะที่นึกถึงสิ่งที่ซื้อมาซึ่งนั่นทำให้เดรโกเกือบหลุดหัวเราะ

“ไว้ฉันจะทิ้งเงินไว้ให้ที่เคาท์เตอร์เผื่อเธออยากออกไปซื้ออะไรอีก” เขาบอกกลั้วหัวเราะ

“อ่ะๆ ไม่ต้องเลย” เขายกมือขึ้นห้ามไม่ให้เธอขัดคอ “เธอช่วยฉันนะเกรนเจอร์ จำได้มั้ย ? ฉันจะรับผิดชอบเรื่องอาหารและอื่น ๆ เท่าที่เธอต้องการ เธอยังอยู่ระหว่างการฝึกดังนั้นสิ่งที่เธอต้องทำก็คือทำหน้าที่ของเธอรวมถึงงานในกระทรวงก็พอ”

เฮอร์ไมโอนี่ยิ้มออกมาอย่างรู้สึกขอบคุณ “โห มัลฟอย ดูเหมือนว่าความยโสของนายจะยังเหมือนเดิมไม่เคยเปลี่ยนเลยนะ” เธอหยอกด้วยเสียงใส “นายกินข้าวหรือยัง ?”

“นั่นคืออะไร” เดรโกชะเง้อข้ามไหล่เฮอร์ไมโอนี่ไปมองว่ากำลังทำอะไรอยู่ “กลิ่นดี”

ฟังจากเสียงแล้วก็ดูจะตกใจอยู่ไม่น้อย “พาสต้าเหรอ ?”

เฮอร์ไมโอนี่พยักหน้าก่อนจะวางทัพพีใหม่ลงบนโต๊ะและเบาไฟบนเตา จากนั้นก็ย้ายไปรินน้ำผลไม้ให้ตัวเอง

เดรโกส่งกล่องกำมะหยี่สีดำให้กับหญิงสาวที่กำลังดื่มน้ำจากแก้ว เธอหรี่ตามองโดยที่ไม่ได้พูดอะไร

“เอาไป” เขาบอกเสียงเรียบ “เพื่อให้ทุกอย่างดูสมจริง” เขาอธิบายต่อ

เฮอร์ไมโอนี่มองเขาก่อนจะวางแก้วน้ำและรับกล่องมาเปิดดู “มัลฟอย ฉันรับไว้ไม่ได้หรอก” เธอว่าขณะที่ดวงตาจับจ้องอยู่ที่แหวนเพชรเม็ดใหญ่ที่อยู่ตรงกลาง “แพงมากแน่ ๆ”

เขากลอกตาเล็กน้อยพร้อมถอนหายใจ “ก็แค่ใส่ไว้ มันก็แค่แหวนเองเกรนเจอร์ คิดซะว่าเป็นมัดจำ เพราะไม่ว่ายังไงฉันก็ต้องเอาคืนหลังจากเราหย่ากันอยู่แล้ว”

“ก็เข้าใจนะ มัลฟอย” เธอบ่นอย่างหงุดหงิด ถึงแม้ว่าตอนนี้ทั้งคู่จะอยู่ในบรรยากาศสบาย ๆ ต่อกันแต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าคนจำพวกมัลฟอยทำให้เธอรู้สึกรำคาญซึ่งนั่นคงเป็นผลพวงจากความสัมพันธ์ในอดีตของพวกเขาทั้งคู่

เฮอร์ไมโอนี่หยิบแหวนออกมาจากกล่องแล้วค่อย ๆ สอดนิ้วเข้าไป “รู้สึกแปลก ๆ มันหนักมาก” เธอว่าก่อนจะเหลือบตามองเขา

“หวังว่านายจะระลึกได้อยู่เสมอว่าเรากำลังเสียเวลาเสียเงินเสียทองไปกับอะไรบางอย่างที่ไม่ใช่เรื่องจริง”

เดรโกถอนหายใจ “เธอไม่ได้เสียสักเพนนี เกรนเจอร์” เขาชี้แจง “ฉันจะจ่ายทุกอย่างเอง ขอแค่เธออยู่ตรงนี้เพื่อฉัน”

เฮอร์ไมโอนี่ถอนหายใจบ้างก่อนจะเดินไปยังเตาอบและตักอาหารใส่จานเสิร์ฟ

“งั้นก็กิน” เธอบอกเขาขณะที่วางจานลงบนโต๊ะ “ไว้ค่อยคุยรายละเอียดอื่น ๆ กันอีกทีพรุ่งนี้ วันนี้เหนื่อยมากแล้วและยังไม่อยากทะเลาะกับนาย จากที่เคยเรียนรู้จากอดีตยิ่งคุยกันยิ่งจะไม่รู้เรื่องเพราะนายก็ดูจะหัวดื้ออยู่พอสมควร ใช่มั้ยล่ะ ?”

ช่วยไม่ได้แต่เขาก็หัวเราะออกมา “ใช่ เกรนเจอร์ ฉันรู้ว่าฉันหัวดื้อและยังรู้อีกด้วยว่าเธอเองก็ไม่ได้ดีไปกว่ากันเท่าไหร่”

เขาชอบวลีที่ว่า เอาไว้คุยกันพรุ่งนี้เพราะความหมายง่าย ๆ ของมันก็คือเธอไม่ใช่คนจุกจิกซึ่งต่างจากแอสเทอเรียที่จะต้องวุ่นวายกับเขาจนกว่าเธอจะได้รับในสิ่งที่ต้องการ เธอเป็นคุณหนูที่ถูกตามใจมาตลอดชีวิตและนั่นทำให้เธอนิสัยเสียแบบนั้นและเขาไม่ใช่คนที่จะดูแลภรรยาเสมือนเจ้าหญิง ถึงแม้ว่าเขาจะต้องการให้เธอคนนั้นมีความสุข แต่เขาก็มีลิมิตของเขา

เฮอร์ไมโอนี่ทำหน้าเหง้าแต่ยังคงมีแววขี้เล่นในดวงตา “กินเลย” เธอพูดทั้งที่ปากยังเต็มไปด้วยพาสต้า

“เพื่อขอบคุณอาหารเย็นที่ฉันทำให้ นายจะล้างจานก็ได้นะ”

คราวนี้เป็นเดรโกที่ทำหน้างอ

“ห้ามใช้ไม้กายสิทธิ์ด้วย” เธอเสริมอีกที



#CountoursDMHG


อัพรัว ๆ เลย 5555 ดีใจที่อัพแล้วยังมีคนรออยู่นะคะ ดีใจมาก ๆ เลย

ฝากเม้นด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ ♥

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 204 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

298 ความคิดเห็น

  1. #292 Miya. (@yonoop) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2563 / 21:35

    คู่เดรเฮอร์แบบเรียบง่ายมาก แบบง่ายสุดๆ นัดวันนี้ย้ายวันนี้ไปเลย

    #292
    0
  2. #282 nameQwQ (@nameQwQ) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2563 / 20:44

    เอ้ย รอด ธรรมชาติมาก แบบดู ธรรมชาติจริงๆ(เราข้างเดรกวะ แบบ มันบังคับกันเกินไปอะ)

    #282
    0
  3. #272 emmusic (@emmusic) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 18:05
    อยู่ด้วยกันแล้วน่ารักจังง่ะ สองคนนี้
    #272
    0
  4. #245 galnovia (@toffyqueen-1) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 02:30
    มัลฟอยแสนนู่ม บรรยากาศต่างกับตอนอยู่กับอีกคนลิบลับ แน่ล่ะว่าคนนี้คุณเขาเลือกมาเอง น่ารักมากเลย 😭💕 คิดถึงสำนวนของไรท์มากๆ พาร์ทนี้เนี้ยบสุดๆ ไม่มีตกหล่นเลย ครบอารมณ์มากๆ มีคนแอบสันสนในใจหรือยังน้า
    #245
    0
  5. #223 sherdog (@chonlapin7890) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2562 / 01:05
    น่ารักกันจัง
    #223
    0
  6. #216 DaizyDuck (@DaizyDuck) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2562 / 11:26
    เหมือนสู้กันด้วยคำพูด
    #216
    0
  7. #203 T_T (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2562 / 18:26

    ชอบๆๆๆ

    #203
    0
  8. #154 まる。 (@supernovas) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2562 / 00:15
    นี่แหละะะ เดรโกต้องเหมาะกับคนแบบนี้ นิสัยพอฟัดพอเหวี่ยงกัน
    #154
    0
  9. #138 MySpazzer (@passy-pas) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 00:19
    น่ารักอ่ะ
    #138
    0
  10. #88 DaisySelvin (@DaisySelvin) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 14:14
    ดีใจที่สองคนไม่ตีกันตาย 555 ค่อยๆดีกันเรื่อยๆนาาา
    #88
    0
  11. #72 ☇ PROUD ♥ (@proudzaza-lovely) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 23:54
    น่ารักกกก อยู่ไปๆเดี๋ยวรักกันเนอะ อิอิ
    #72
    0
  12. #64 monkey' (@bamboosaza) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 12:05
    น่ารักก ไรท์มาต่อไวๆนะ
    สู้ๆค่า
    #64
    0
  13. #62 I'm not that good (@9090765) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 02:32
    น่ารักจังงงง แง้
    #62
    0
  14. #61 ploy_pink (@cello-ploy) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 23:27
    โอ้ยยย!! น่ารักมากๆๆๆ อยู่ด้วยกันไปเดี๋ยวก็เริ่มรักกันแหละ
    แอบสงสารแอสเทอเรียนิดนึง 555555
    รอตอนต่อไปค่าาา
    #61
    0
  15. #60 ไร้ดวงจิต (@peung2545) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 22:35

    โอ้ยรักๆๆๆๆๆๆๆ

    ไรท์มาต่อไวๆนะคะ ฮื่อ เขาสองคนน่ารักกกกกกกก

    #60
    0
  16. #59 Wisteria174– (@Wisteriaploy) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 22:19
    หุ้ยย ชอบอ่า เห็นได้ถึงความแตกต่างระหว่างแอสกับเฮอร์ ;—; ถ้าเราเป็นผู้ชายเราก็เลือกเฮอร์นะ555
    #59
    0
  17. #57 benzz2121 (@benzz2121) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 20:38
    รอตอนต่อไปค่ะ
    #57
    0
  18. #56 หลิวหลิน (@jaja_ja222921) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 20:22
    รักไรท์
    #56
    0
  19. #55 CartoonFreak (@poupe_sama) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 20:20
    ย้ายมาอยู่ด้วยกันแล้วค่าาา
    #55
    0
  20. #52 simui (@simui) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 19:22
    เราอ่านทุกเรื่องของไรท์เตอร์เลยนะชอบมากๆเลยค่า
    #52
    1
    • #52-1 O'Monique (@pedhui) (จากตอนที่ 3)
      5 มกราคม 2562 / 19:46
      ขอบคุณนะคะ
      #52-1
  21. #51 Melinna_Lena (@maleen031309) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 16:56

    ชีวิตต่อจากนี้ของหนูเฮอร์คงวุ่นวายน่าดู
    #51
    0
  22. #50 Pansy4 (@Pansy4) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 15:05

    รีบๆมาอัพนะ
    #50
    0
  23. #48 Aum110440 (@Aum110440) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 13:20

    รออ่านค่ะ
    #48
    0
  24. #47 I'm not that good (@9090765) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 12:35
    รอน้าาาา
    #47
    0