Doctor Who (12th x Clara)

ตอนที่ 3 : Leaves

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    20 มิ.ย. 63

ในบ้านชายเขา ห้องนอนที่เจ้าของคิดว่าอบอุ่นที่สุดจากทุกส่วนของบ้าน หญิงสาวร่างเล็กตื่นขึ้นเพราะเสียงปลุกของเด็กเล็กที่นอนอยู่ในห้องติดกัน แต่ก่อนที่คลาร่า ออสวอลด์จะลุกขึ้นจากเตียงเธอหันไปมองอีกฝั่งหนึ่งของเตียงซึ่งโล่งและยังมีรอยยุบของหมอนปรากฏอยู่ คนที่เคยอยู่ตรงนั้นลุกออกไปตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ เธอรีบเดินเท้าเปล่าไปยังอีกห้องนอนทันที

เตียงนอนของเด็กมีราวกั้นตั้งอยู่ติดกับผนัง หนึ่งคนตื่นแล้วกำลังนอนร้องไห้โดยที่ไม่สนว่ามารดาของเธอเดินมาจนกระทั่งคลาร่าอุ้มเด็กหญิงคนนั้นขึ้นปลอบ ส่วนเด็กชายอีกคนซึ่งเป็นแฝดพี่กำลังเกาะราวกั้นไม่ร้องไห้โยเยตามนิสัยปกติ เดวิด แหงนหน้ามองด้วยดวงตากลมใส อ้าปากพยายามพูดซึ่งเปล่งเสียงออกมาได้ไม่เป็นคำและค่อนข้างไร้ความหมาย

“หนูจะบอกอะไรแม่หรือครับ เดวิด”

“อ่า อี้”

“อีฟน่ะหรอ อีฟอยากให้แม่อุ้มเพราะอีฟคิดถึงแม่ไงครับ หนูอยากให้แม่อุ้มไหม”

เด็กชายวิ่งรอบเตียงเหมือนเป็นการปฏิเสธด้วยการวิ่งหนีตามแบบที่เขาคิด แค่ไม่รู้ว่าถึงตัวเองวิ่งยังไงก็ยังอยู่ในเตียงอยู่ดี เดวิดหัวเราะขณะขาเล็ก ๆ ก้าวสลับไปมา เคลื่อนตัวไปข้างหน้าแต่วนเป็นวงกลม ช่างสดใสนักแม้แฝดคนน้องมักจะร้องไห้อยู่บ่อยครั้งหากไม่ได้เห็นหน้าคลาร่าหรือด็อกเตอร์ อีฟต้องการความเอาใจใส่อยู่ตลอดแต่สำหรับเดวิดนั้น แค่เขาเห็นอีฟอยู่ในสายตาก็เพียงพอแล้ว

“โอเค แม่รู้แล้วว่าหนูไม่อยากให้แม่อุ้ม”

“เย่”

“แต่หนูอยากออกมาข้างนอกใช่ไหม”

เธอไม่ฟังคำตอบแต่ใช้แขนอีกข้างรวบตัวของเด็กชายขึ้นเพื่อยกลำตัวนั้นผ่านราวกั้นแล้วรีบวางอย่างรวดเร็วเมื่อขานั้นแตะพื้นสำเร็จ การอุ้มทั้งสองคนในเวลาเดียวกันนั้นไม่ใช่เรื่องง่ายโดยเฉพาะสองคนนี้โตวันโตคืน แค่คนเดียวก็มากพอที่จะทำให้แขนล้าไปอีกครึ่งวันแล้ว เดวิดดึงชายกระโปรงชุดนอนของคลาร่า เดินเซไปมาแต่พยายามออกจากห้องนอนไปให้ได้ นำไปที่ครัวและยังเป็นทางออกหลังบ้าน เสียงทำงานของเครื่องล้างจานและเครื่องชงกาแฟประสานกันเบา ๆ ข้างนอกหน้าต่างหลังอ่างล้างจานนั้นมีใครคนหนึ่งที่คลาร่าเองไม่ได้คาดหวังไว้ว่าจะพบอยู่ด้วย

“ตื่นแล้วหรือ คลาร่า”

ด็อกเตอร์ในชุดนอนขายาวกำลังลูบหัวของลูกกวางตัวหนึ่งอยู่ มันคงหลงมาจากป่าแถวนี้ซึ่งมักเกิดขึ้นประจำ แต่บางครั้งก็มีหมีตัวใหญ่พยายามยัดตัวเองลงในที่นั่งชิงช้าหลังบ้านด้วย อีฟหยุดร้องไห้ทันที แต่ยังน้ำตาไหลอยู่บ้างต่างจากพี่ชายที่หัวเราะอย่างมีความสุขเมื่อเห็นพ่อกำลังยืนคู่กับกวางตัวนั้นผ่านประตูกระจก มือนั้นปล่อยจากชายกระโปรงของผู้เป็นแม่ทันที เขาวิ่งด้วยเท้าเปล่าไปบนหญ้าตรงเข้าสู่อ้อมกอดของพ่อที่อ้าแขนรอไว้อยู่แล้ว

“คิดว่าคุณใช้ทาร์ดิสไปไหนเสียอีก”

ผมสีสว่างนั้นส่ายหน้าไปมา ต่างคนต่างอุ้มลูกไว้ในอ้อมกอด เขายังคงยืนรอให้คลาร่าและอีฟเดินเข้าไปสมทบ อยากให้ทั้งสองได้ใกล้ชิดกับเจ้าสัตว์ตัวนี้ เขาเอนตัวไปข้างหน้าเพื่อให้มือของเด็กชายสามารถสัมผัสตัวกวางได้ มือเล็กนั้นจับเข้าที่หูเต็มไปด้วยขน และเมื่อมันกระดิกหู เจ้าหนูก็ชักมือกลับและหัวเราะชอบใจ

“ผมแค่ตื่นมาแล้วก็ล้างจานกับจะทำความสะอาดบ้าน แต่เหลือบไปเห็นเจ้ากวางน้อยเสียก่อน”

“นึกว่าคุณจะแอบไปไหนเสียอีก”

“ผมเคยทำแบบนั้นด้วยหรอ นอกจากคืนก่อนคริสมาสปีที่แล้วที่ผมแอบไปซื้อของขวัญให้คุณ ผมไม่ทิ้งคุณไปไหนอยู่แล้ว”

ด็อกเตอร์ยิ้ม สายตาสลับมองระหว่างคลาร่า และเดวิดที่กำลังอุ้มอยู่

 

“โอเค ถ้าคุณยืนยันว่าแบบนั้น ด็อกเตอร์”

“ดา”

 

เสียงของอีฟพูดขึ้นชี้ไปที่เดวิดที่สนุกอยู่กับการเล่นกับหูของกวาง คนเป็นแม่ขยับเข้าไปใกล้ในแบบที่ด็อกเตอร์ทำแต่ร่างของเด็กหญิงหันตัวหนีไม่อยากเข้าใกล้ เธอคิดว่าการดูพี่ชายเล่นก็เหมือนตัวเองได้สัมผัสด้วยมือตัวเองแล้ว หญิงสาวหันไปคุยกับลูกสาว พยายามจินตนาการว่าคำที่เปล่งออกมานั้นตีความเป็นประโยคแบบผู้ใหญ่ได้อย่างไร

“หนูแค่อยากดูเฉย ๆ ใช่ไหมจ๊ะอีฟ อยากดูว่าพี่ชายทำอะไรใช่ไหม”

“ดา”

“อะไรนะจ๊ะ หนูถามพ่อหรอว่าเจ้ากวางตัวนี้มาจากไหน”

ด็อกเตอร์หันมาสนใจทั้งสองสาวบ้าง และละสายตาจากเดวิดอยูพักหนึ่ง

“กวางมาจาก….ตรงนั้น เอ๊ะไม่ใช่ ตรงนั้น อืม ยังไม่ใช่ มันมาจาก…ตรงนี้!”

มือนั้นชี้ไปที่ภูเขาที่ติดกับตัวบ้าน และย้ายไปเรื่อยสุดท้ายเขาก็หลอกล่อลูกสาวได้สำเร็จ เธอหัวเราะเมื่อเขาเปลี่ยนจากการชี้ไปมาในอากาศเป็นการใช้มือจิ้มเบา ๆ ไปที่ท้อง ทำแบบนั้นหลายครั้งจนคลาร่าเล่นกลับกับด็อกเตอร์กลับในแบบเดียวกันและคนนั้นแกล้งร้องเสียงหลง เรียกเสียงหัวเราะจากทั้งสามคนได้พร้อมกัน

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2 ความคิดเห็น