Doctor Who (12th x Clara)

ตอนที่ 1 : To Be Human

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 27
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    20 มิ.ย. 63

ด็อกเตอร์

ผมคิดว่าตนนั้นได้ยินเสียงเธอดังมาจากที่ไหนสักที่ในทาร์ดิส ปุ่มบางปุ่มหรือคันโยกบางอันต้องเล่นตลกแน่ทั้งที่เราเพิ่งจากกันได้ไม่นาน แค่นี้ก็จินตนาการถึงใบหน้านั้นได้แล้ว คิ้วขมวดเป็นปม สายตาคาดคั้นเท่าที่มนุษย์คนหนึ่งจะทำได้

ด็อกเตอร์

นั่นอีก หากว่าเธอไม่ใช่อมนุษย์ล่องหน ก็คงแอบฝังความห่วงใยลงไปในจิตใต้สำนึกของเขา ทำไมถึงต้องได้ตัดใจข้ามเวลายากเช่นนี้ในเมื่อเขาแค่จะกลับไปเอาผ้าพันคอที่ลืมไว้ในศตวรรษที่สิบหกที่ลืมไว้เมื่อวาน เพราะมัวแต่สนใจคลาร่า จึงวิ่งเข้าทาร์ดิสแล้วย้อนเวลากลับบ้านมาพอดี — หากจะเรียกสถานที่เปรียบดังคฤหาสน์นี้ว่าบ้าน ไม่ใช่เสาเข็มสิบสองเสาสูงสองชั้นเหมือนที่คนทั่วไปเรียกกัน

“ด็อกเตอร์”

มันดังมาจากประตูจริง ผู้ร่วมชายคาอีกคนคงตื่นแล้ว เธอต้องไม่พอใจแน่ที่จู่ๆต้องถูกทิ้งไว้ที่บ้านคนเดียวขณะที่อีกคนจะสับคันโยกย้อนอดีตหรือล่วงหน้าไปอนาคตด้วยทาร์ดิสได้ ก่อนกลับอาจจะแวะซื้อของสักชิ้นแทนคำขอโทษแต่ที่ใดเล่าจะเหมาะสม ฝรั่งเศส อิตาลี หรือดาวเคราะห์ดวงใดใกล้ๆนี้

คนฟังก้าวขายาวไปยังประตูทันที อยากจะกระโดดข้ามบันไดเสียหากทำได้ คลาร่าอยู่ข้างนอกนั่นและเรียกเขาอยู่ครู่ใหญ่ อาจจะเริ่มหงุดหงิด ห้ามข้ามเวลาไปไหนมาไหนคนเดียวอีกก็ได้ เมื่อประตูตู้โทรศัพท์ถูกเปิดออก ร่างเล็กของหญิงคนหนึ่งกำลังหันหลังให้ โยกตัวไปมาเหมือนกำลังเต้นไปกับดนตรีที่มีแต่เธอจะได้ยินเสียง แต่ด็อกเตอร์รู้ว่านั่นไม่ใช่ นั่นคือการกล่อมเด็กของมนุษย์

เพลงกล่อมเด็กดังเล็กน้อยจนเรียกว่าเป็นเสียงกระซิบ บางช่วงประโยคจับใจความได้แค่บางคำ เด็กน้อยในห่อผ้าคงกำลังเคลิ้มอยู่ในอ้อมแขนผู้เป็นมารดา คลาร่าโอบร่างเล็กนั้นไว้แนบลำตัวมากที่สุด ส่วนศีรษะกลมนั้นยังคงหนุนท่อนแขน เงยหน้าตรงเห็นทุกองค์ประกอบเล็กๆ เปลือกตาปิดสนิท จมูก และรูปปากถอดรูปมาจากมารดา

“ด็อกเตอร์”

“ผมอยู่ข้างหลังคุณ คลาร่า”

คลาร่าหันหลังกลับไปพบกับต้นเสียงพอดี ชายตรงหน้าก้มมองทารกเพศหญิงจนปลายจมูกทั้งสองสัมผัสกัน แขนเล็กๆพยายามดิ้นให้หลุดจากผ้าอ้อมที่ห่อหุ้มไว้ ราวกับอยากใช้นิ้วเล็กๆสัมผัสสิ่งต่างๆตรงหน้าเช่นเดียวกันกับปัจจุบันที่นิ้วเรียวผอมของชายวัยกลางคนกำลังไล้ไปตามแก้มแดงเป็นก้อนกลมบนใบหน้า

“คุณอย่าทำให้เธอตื่นนะ”

“ไม่หรอก ผมว่าอีฟกำลังหลับอยู่”

“คุณกล่อมลูกเป็นเสียที่ไหน”

นี่เธอเพิ่งกล่าวหาว่าเจ้าแห่งเวลาคนนี้ทำหน้าที่การเป็นบิดาได้บกพร่องงั้นหรือ เห็นได้ชัดว่าเขาก็สามารถกล่อมทารกให้เงียบเสียงหรือหลับได้เหมือนกัน แต่อีฟนั้นค่อนข้างจะตื่นง่ายกว่ามาก ต้องผลัดเวรดูแลกันตลอดคืนจนกว่าเสียงร้องไห้งอแงจะเงียบหรือเปลือกตาทั้งสองข้างนั้นจะปิดสนิท

“ผมกล่อมเดวิดให้หลับได้ก็แล้วกัน”

“เดวิดหลับง่าย เราสองคนรู้ดี…แล้วนั่นคุณจะไปไหน”

คลาร่าพยักพเยิดไปทางตู้โทรศัพท์สีน้ำเงินกลางห้องแทนการใช้นิ้วชี้ไปทิศนั้นเพราะไม่กล้าเสี่ยงปล่อยมือแม้แต่วินาทีเดียวเพราะกลัวว่า อีฟ บุตรสาวตัวน้อยจะดิ้นรนภายในอ้อมแขนเกิดอุบัติเหตุจนพลัดตกพื้น เธอยังคงอุ้มห่อผ้าอ้อมนั้นส่ายไปมาเช่นเดิม

“ผมลืมผ้าพันคอที่คุณถักให้ไว้ในศตวรรษที่สิบหก คงต้องย้อนเวลากลับไปเอาเสียหน่อย”

“จะไม่กล่าวลาเจ้าแห่งเวลาตัวน้อยทั้งสองก่อนหรือ”

“เดี๋ยวพ่อจะรีบกลับมา แม่คลาร่าตัวน้อยของพ่อ — ผมจะกลับมาก่อนเดวิดตื่นแน่”

คนพูดจูบลาทั้งสองสาว ใบหน้าคลอเคลียทั้งภรรยาสุดที่รักและบุตรสาวตัวน้อยจนกระทั่งพอใจ ก้าวถอยหลังช้าๆทั้งโบกฝ่ามือลาราวกับว่าเด็กทารกจะมองเห็นภายใต้เปลือกตาเสียอย่างนั้น จนอยู่หลังบานประตูสีน้ำเงินแล้วปิดประตูให้เสียงค่อยที่สุด จากนั้นจึงกระโดดอย่างรวดเร็วไปที่แผงควบคุมคิดว่าจะทำตามสัญญาที่ให้ไว้ว่าจะรีบกลับไปหาคลาร่าและลูกแฝดชายหญิงโดยเร็วที่สุด คงไม่ดีแน่หากเป็นเจ้าแห่งเวลาท่องไปยังที่ต่างๆแต่ไม่สามารถรักษาคำพูดกับคนในครอบครัวไว้ได้

อีฟนั้นถอดแบบมาจากมารดามากกว่าที่เจ้าตัวจะรู้ได้ ทั้งรูปทรงใบหน้าและอาการติดการใกล้ชิดกับเขาเหมือนที่คลาร่าเป็น เธอรู้สึกเสมอหากว่าคนใดคนหนึ่งไม่อยู่ที่นั้น ไม่เหมือนกับเดวิด ทารกน้อยถูกตั้งชื่อเล่นว่า ด็อกเตอร์ตัวน้อย เข้าคู่กับ คล่าร่าตัวน้อย ซึ่งเป็นแฝดน้อง เดวิดมักหัวเราะร่าพยายามขยับริมฝีปากเมื่อมีคนพูดด้วย แม้ว่าตนเองจะไม่สามารถเปล่งคำพูดได้ก็ตาม ด็อกเตอร์ใช้ชีวิตดูแลทั้งสามคนไปเรื่อยๆ นี่น่ะหรือคือชีวิตของมนุษย์ กัลลิเฟรย์คงไม่เรียบง่ายและมีความสุขได้สักครึ่งหนึ่งเมื่อเทียบกับการใช้ชีวิตกับคลาร่าบนโลกแน่

หากไปหยิบผ้าพันคอกลับคืนแล้วบางทีเขาอาจจะอยากย้อนเวลามาไปปัจจุบัน เจาะจงเวลาสักสิบหรือสิบห้าวินาทีในห้องเดิมของบ้าน เหตุผลข้อแรกคือไม่อยากให้คลาร่าต้องรอนานจนเริ่มเป็นกังวล และที่สำคัญเขาจะอุ้มอีฟด้วยอ้อมแขนของตนพิสูจน์ได้ว่าเขาก็สามารถกล่อมทารกน้อยคนนี้ได้ดีไม่แพ้คลาร่าเลย

แล้วเราจะได้เดินขึ้นห้องกลับไปหาเดวิดพร้อมๆกัน

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2 ความคิดเห็น