เพราะลุงๆชอบทำให้เราหวั่นไหว

ตอนที่ 9 : EP9:Liam Neeson

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 696
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 22 ครั้ง
    15 พ.ค. 60


    วันหยุดก็เป็นอีกหนึ่งโอกาสที่จะได้อยู่กับคนพิเศษ ครอบครัว เพื่อนฝูง คนรัก ทำกิจกรรมร่วมกันเช่น เข้าครัว สังสรรค์นอกบ้าน รวมทั้งการนั่งดูโทรทัศน์อยู่ที่บ้าน 

 

    แต่ไม่ใช่กับคุณ หญิงสาวที่กำลังนั่งปวดท้องประจำเดือนอยู่หน้าเคาน์เตอร์ด้วยความทรมาน อันที่จริงคุณไม่ได้ถูกจ้างมาเพื่อทำงานแคชเชียร์หรอก แต่ถ้า'เจ้านายฝรั่ง'รู้ละก็...คงต้องมีคนถูกดุจนน้ำตาไหลแน่ๆ

 

    ถือว่าโชคเข้าข้างที่ขณะนี้แขกที่เข้ามาทานอาหารค่อนข้างน้อย ให้คิดเสียว่าการที่ได้นั่งพักถือเป็นโอกาสทองที่แท้จริง เพราะตามหน้าที่ของพนักงานบริการแล้วจะต้องยืนและเดินตลอดทั้งวัน เพื่อคอยให้บริการอย่างไม่ขาดตกบกพร่อง

 

    นี่คือร้านอาหารไทยของ 'มิสเตอร์นีสัน' แต่พนักงานทุกคนจะรู้จักกันในนาม 'เจ้านายฝรั่ง' ทำให้อดคิดไม่ได้ว่าทำไมถึงต้องมาเปิดร้านขายอาหารไทยด้วย ทั้งๆที่อยู่ในประเทศไทยอยู่แล้ว?

 

    พื้นที่ร้านไม่ใหญ่มากแต่พอเอาเข้าจริงวันหยุดเสาร์-อาทิตย์ก็ชวนปวดหัวอยู่ไม่น้อย หกชีวิตที่ต้องเดินวนไปมาภายในร้านเหมือนปลาทองในตู้กระจก ส่งผลกระทบต่อร่างกายในวันจันทร์จนเป็นกิจวัตร 

 

    คุณเข้ามาสมัครงาน ณ ร้านอาหารอันแสนวุ่นวายนี้เมื่อสามสัปดาห์ก่อน พร้อมกับประสบการณ์ด้านการทำงานบริการที่เป็นศูนย์ การทำงานที่นี่ก็เพื่อเป็นเงินทุนการศึกษาของตัวเอง ไม่รู้ว่าเจ้าของร้านใช้เกณฑ์อะไรรับคนเข้าทำงาน แต่คุณก็ได้เริ่มงานทันทีในวันรุ่งขึ้น

 

    สิ่งหนึ่งที่เรียนรู้ได้ภายในวันแรกคือการทำงานที่นี่เหมือนคุณเป็นน้องสาวของพนักงานทั้งร้าน เป็นผู้หญิงคนเดียวที่ทำงานในร้านและยังอายุน้อยที่สุดด้วย การเป็นที่รักของพี่ๆที่ทำงานมันอบอุ่นแบบนี้นี่เอง ยกเว้นในสายตาของ'เจ้านายฝรั่ง'ที่จ้องคุณราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ ไม่ยิ้มแย้ม ไม่พูดเล่น ไม่ซักถามประวัติส่วนตัว เหมือนไม่พอใจที่ทุกคนเอาใจใส่พนักงานใหม่จนออกหน้าออกตา

 

    รุ่นพี่ทุกคนผลัดเปลี่ยนเข้ามาถามไถ่อาการปวดท้องอย่างใกล้ชิด คุณโกหกทุกคนว่าคุณไม่ได้ปวดท้องขนาดนั้น...จะมีใครเชื่อคำพูดนั้นด้วยหรือ เมื่อริมฝีปากที่เกือบไร้สีเลือดกำลังฟ้องทนโท่ว่าคุณไม่ได้พูดความจริง แต่เพื่อความสบายใจของทุกคนต่างหาก

 

    ทำงานยังไม่พ้นเดือนแรกจะต้องมาตกม้าตายเพราะปวดท้องแบบผู้หญิงน่ะหรอ ไม่มีทาง! จะขอยาจากใครดีล่ะ ในเมื่อพนักงานร้านนี้เป็นผู้ชายทุกคนตั้งแต่คนครัว แม้กระทั่งพนักงานทำความสะอาด 

   



"ถ้าไม่ไหวบอกพี่ได้นะ พี่จะให้นอนพัก"

 



    ยิ้มแห้งๆไม่ได้ช่วยให้สถานการณ์ดีขึ้นแต่อย่างใด ตอนนี้ทุกคนในร้านกำลังวุ่นวายอยู่กับคุณคนเดียว เหมือนทั้งชีวิตไม่เคยเห็นผู้หญิงปวดท้องประจำเดือนมาก่อน พยายามเอาอกเอาใจอย่างเต็มความสามารถ แถมมีการจะออกไปซื้อนมแคลเซียมสูงให้อีกต่างหาก...

 


'เป็นประจำเดือนโว้ย ไม่ได้ท้อง!'

 


    นี่คือสิ่งที่อยากตะโกนให้รู้แล้วรู้รอดไปซะ คนเหล่านี้ไม่ได้มีความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับผู้หญิงเลย

 

    'พี่ชาย' พนักงานอาวุโสที่สุดในร้านเดินเข้ามาหาคุณพร้อมกับน้ำอุ่นแก้วหนึ่งในมือ ช่วยให้ใจชื้นขึ้นบ้าง อย่างน้อยก็มีใครสักคนที่จะประคับประคองไม่ให้คุณตายภายในวันนี้

 


"เอาถุงน้ำร้อนไหม เดี๋ยวพี่ออกไปซื้อให้" เขาพยายามสบตา...ป่านนี้คงสังเกตเห็นน้ำตาแล้วสินะ

 

"จะไปไหนหรือ?" 

 

"จะออกไปข้างนอก...ค..ครับ...เจ้านาย" เสียงของพี่ชายแทบจะหายไปทันทีเมื่อรู้ได้ว่าเสียงของคำถามปริศนาคือเสียงของใคร

 

    รุ่นพี่คนอื่นๆที่เคยยืนล้อมกันเหมือนไข่ขาวล้อมไข่แดงสลายตัวตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่รู้ ทิ้งชาย-หญิงคู่หนึ่งให้รับกรรมกันสองคน 

 

'มิสเตอร์นีสัน' คือชายร่างสูงที่กำลังยืนค้ำหัวคุณทั้งคู่อยู่ขณะนี้ จินตนาการภาพผู้ชายสูง 193 เซนติเมตรยืนล้วงกระเป๋า ตาสีฟ้าไร้ความอ่อนโยน มุมปากอยู่ตำแหน่งต่ำ...เขาคงต้องการคำอธิบายระหว่างที่เขาไม่อยู่ที่ร้าน ว่าทำไมพนักงานสองคนถึงต้องมานั่งจีบกันกลางร้านอาหารขณะเวลาทำงาน

 

"คือ...น้อง(ชื่อคุณ)ปวดท้องครับ" จากลุคพี่ชายเปลี่ยนเป็นลูกชายโดยทันที แม้แต่ผู้ชายอายุสามสิบต้นๆยังไม่กล้าสบตาเจ้านายเลย...

 

"มีงานอะไรก็กลับไปทำซะ นี่คนของผม ผมจะดูแลต่อเอง" น้ำเสียงเย็นชาแต่ไม่ได้ตะคอก เล่นเอารุ่นพี่อาวุโสวิ่งหางจุกตูดไปหลังร้านโดยทันที เขาชำเลืองมาทางคุณ ยากที่จะคาดเดาความรู้สึกภายใต้สีหน้าเรียบเฉยนั้นได้ 

 

    เขาอาจจะเบื่อหรืออยากไล่ออกก็ไม่รู้ แต่สิ่งหนึ่งที่แน่ใจคือเขาไม่สบอารมณ์ เดินเท้าหนักขึ้นไปชั้นสองของร้านโดยทิ้งคุณให้นั่งอยู่ที่เคาน์เตอร์แคชเชียร์คนเดียว ทุกคนที่แอบมองอยู่ส่งสายตาห่วงใยจากระยะไกล

 

    ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าการทำงานที่นี่จะเหมาะกับผู้หญิงหรือเปล่า เหมือนเป็นภาระที่ต้องช่วยกันดูแลมากกว่าการเป็นเพื่อนร่วมงานทั่วไป

 

    น้ำตาเริ่มไหลออกมาเรื่อยๆ ความเจ็บปวดทวีคูณมากขึ้นหลังจากบรรเทาลงไปสักระยะหนึ่ง ไม่สามารถนั่งหลังตรงได้อีกต่อไป คุณนั่งหลังงอจนหน้าอกแทบจะขนานกับหน้าตัก หายใจถี่กว่าปรกติ ภาวนาให้อาการปวดท้องนี้หายโดยเร็ว

 

    เสียงฝีเท้าหนักกลับมาอีกครั้ง น่าแปลกใจที่มือเขาใหญ่ขนาดนั้นยังถือของเกือบล้นมือ เจ้านายฝรั่งคงไม่อยากให้คุณต้องมาตายที่ร้าน...กลายเป็นผีไม่ได้ผุดไม่ได้เกิดอยู่ที่นี่ตลอดไป

 

ตึง!!’

 

เอาล่ะ ปวดท้องอะไร?” มิสเตอร์นีสันเอียงคอไปทางซ้ายเล็กน้อย ถ้าเด็กสาวคนนี้กำลังโกหกเรื่องอาการป่วยเขาต้องรู้อย่างแน่นอน

 

คุณมองกระปุกยาที่กองอยู่ตรงหน้า

 



ยาลดกรดในกระเพาะอาหาร

 



ยาสำหรับผู้เป็นโรคกระเพาะ

 



ยาธาตุน้ำขาว

 



เครื่องดื่มเกลือแร่สำหรับผู้สูญเสียเหงื่อจากการออกกำลังกาย

 



ยาแก้ปวด ลดไข้

 

 



บอกได้หรือยังว่าปวดท้องอะไร? คนตรงหน้ายังคงคาดคั้นเอาคำตอบ นี่มันน่ากลัวกว่าการสอบสัมภาษณ์ของมหาวิทยาลัยเสียอีก คุณกำลังถูกคนอายุหกสิบกว่าดุด้วยสายตา ท่ามกลางแขกที่กำลังทานอาหารสิบสี่คน

 



จะร้องไห้ตอนนี้เลยได้ไหม?

 



“ปวดท้อง...แบบผู้หญิงค่ะ”

 

“แล้วทำไมน้องไม่บอกตั้งแต่แรก” เขาเสียงอ่อนลงในทันที เหมือนรู้สึกผิดที่คิดว่าคุณกำลังแกล้งสำออยเพื่อให้รุ่นพี่ทุกคนเห็นใจ เขาลูบศีรษะเบาๆก่อนจะหยิบถุงพลาสติกออกมาจากกระเป๋ากางเกงยีนส์ แผงยาสีชมพูที่ไม่บอกก็เดาได้ว่ามันจะต้องเกี่ยวกับผู้หญิง

 



ยาแก้ปวดท้องประจำเดือน

 



....แล้วทำไมน้องไม่บอกตั้งแต่แรก...น้อง?

 

    คุณแอบชำเลืองมองรุ่นพี่ที่แอบมองทั่วทุกทิศ ทุกคนอ้าปากค้างตามๆกัน เจ้านายสุดโหด เสือยิ้มยากที่ไม่เคยมีใครได้เห็นเขายกมุมปากขึ้นแม้แต่ครั้งเดียว...แต่เมื่อกี้กลับใช้ฝ่ามือลูบศีรษะอย่างหน้าตาเฉย

 

    คงจะต้องมีคนยอมยกแล็บท็อปมาที่ร้านเพื่อขอดูกล้องวงจรปิดภาพเหตุการณ์นั้นอีกครั้ง มิสเตอร์นีสันคนเก่าหายไปไหนแล้ว นี่อาจจะเป็นฝาแฝดกันก็ได้...ต้องไม่ใช่คนเดียวกัน...ไม่ใช่

 

“นั่งอยู่เฉยๆนะ เดี๋ยวผมไปหาถุงประคบร้อนมาให้”

 

“ไม่เป็นไรหรอกค่ะ รอให้พี่ชายซื้อให้หลังเลิกงานก็ได้ค่ะ”

 

“ไม่ได้ พนักงานทุกคนคือคนของผม ผมต้องดูแล” เขายืนกอดอกกวักมือเรียกพี่ชายให้เดินมาหา ท่าทางแทบจะหมอบคลานด้วยความกลัว

“ชาย ทำไมปล่อยให้น้องปวดท้องขนาดนี้? พนักงานตั้งสิบกว่าคนไม่มีใครโทรบอกผมสักคน ถ้าผมไม่เข้ามาดูแลความเรียบร้อยในวันนี้ น้องคงต้องนั่งปวดท้องจนเวลาเลิกงานเลยงั้นสิ?”

 

“ขอโทษครับ เจ้านาย” ไม่แปลกที่พนักงานอาวุโสที่สุดของร้านจะรู้สึกผิดมากที่สุด เพราะทุกคนต่างให้ความเคารพและมีหน้าที่ดูแลความเรียบร้อยขณะที่เจ้าของร้านไม่อยู่ด้วย ทุกอย่างเหมือนกับว่าเป็นความผิดของเขาอยู่ฝ่ายเดียว

 

“แล้วน้องปวดท้องนานหรือยัง?”

 

“ประมาณสองชั่วโมงได้แล้วครับ”

 

“ชาย...บางเรื่องก็รอเวลาที่จะบอกผมไม่ได้นะ น้อง(ชื่อคุณ)เป็นผู้หญิง ต้องช่วยกันดูแล เวลาผู้หญิงปวดท้องแบบนั้นมันทรมานมากนะรู้ไหม?”

 

     อันที่จริงมิสเตอร์นีสันก็ไม่ใช่คนใจจืดใจดำเหมือนเปลือกนอกแบบที่คนอื่นมองเห็น เขาปาดน้ำตาคุณต่อหน้าพนักงานหลายคนเพื่อให้รู้ว่าร่างกายของคุณในตอนนี้มันอ่อนแอขนาดไหน แถมช่วยประคองคุณพาเดินออกไปข้างนอกร้านจนเป็นจุดสนใจของสายตาสิบคู่ตั้งแต่คนครัว คนทำความสะอาด และแขกที่เข้ามานั่งทานอาหาร

 

“เจ้านายจะพาน้องไปไหนหรอครับ?”

 

“ผมจะพาน้องกลับบ้าน ผมจะพาน้องไปไหนก็ได้...ตกลงใครเป็นเจ้าของร้านกันแน่?”

 

 

จะหัวเราะได้ไหมเนี่ย?


THE END

(อย่าข้าม Writer's talk นะคะ อนาคตของฟิคเรื่องนี้อยู่ที่ทุกคนเอง!)


Writer's talk 
   →→#ฟิคสูงวัยUnited←← ลงฟิคต้อนรับเปิดเทอมไปอีกค่ะ สำหรับตอนที่เก้ากับลุง Liam Neeson ไรต์เตอร์ชอบสุดๆตอนที่เล่น Takenค่ะ บู๊ได้ใจ ไม่ห่วงสังขาร//นี่นับวันรอ Red Nose Day Actually เชื่อว่าคนที่อ่านฟิคนี้ก็รอดูกันเยอะแยะ เพราะเราคือคอเดียวกัน555 

    อย่างที่กล่าวไว้ข้างต้นค่ะว่าตอนนี้คือตอนที่เก้า จากที่วางตัวละครลุงไว้สิบคน ตอนหน้าอาจจะเป็นตอนสุดท้ายแล้วก็พักยาวไปเลย

    คุณ .second. ถามไรต์เตอร์ว่าตอนที่ลงเหล่านี้จะเป็นแค่บทนำไหม? จะมีบทรวมต่อไปหรือเปล่า?//ขอตอบด้วยความบริสุทธิ์ใจ ณ ที่นี้เลยค่ะว่า "ไม่รู้จ้าาาาา" ขอดูผลตอบรับก่อนแล้วกันนะคะ ถ้ายอดแฟนคลับเยอะหรือมีคนเรียกร้องเข้ามามากก็คงนิ่งเฉยไม่ได้ค่ะ ถามว่าอยากแต่งเรื่องยาวของลุงแต่ละคนไหม บอกตรงๆว่า "อยากมาก" คือไรต์เตอร์จะมีความสุขทุกครั้งที่เห็นคอมเมนต์จากนักอ่านหน้าเก่าและหน้าใหม่ เราก็อยากสร้างความสุขให้ทุกคนเหมือนกัน//มันก็เป็นกำลังใจในการแต่งฟิคเลยนะ แล้วจะนำมาพิจารณาอีกครั้งค่ะ

    ขอคนละหนึ่งคอมเมนต์ เพื่อทิศทางในอนาคตของฟิคเรื่องนี้(สั้น-ยาว ได้หมดเลย อ่านทุกคอมเมนต์ ตอบทุกคอมเมนต์ค่ะ)



จะหวีดลุงก็ตามมาที่ทวิตเตอร์ค่ะ @NathanWong1998

15 พ.ค. 2560

 


 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 22 ครั้ง

231 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 7 ตุลาคม 2560 / 23:29
    ฮื่อออ กร๊าวคนรักบรรดาคุณลุงจริงๆค่ะ กรี๊ดดดดดดดด ฮื่ออออ ใจบาง บางมากจริงป๋า(เราเรียกนางว่าป๋า เพราะนางป๋ามากจริงๆ) อบอุ้น อ่อนโยน พ่อเสือยิ้มยาก โอยยยยรักกก ยิ้มทีโลกโคตรสดใส อยากกรี๊ดดังๆ โอยยย
    #179
    0
  2. #151 Casia27 (@ferrari27) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2560 / 11:11
    กลับมาอ่านกี่ทีก็ชอบบบบ รู้สึกถูกเทกแคร์ตั้งแต่เจ้าของร้านยันคนถูพื้นค่ะ55555
    นี่แอบสงสัยว่าวันไหนเกิดขาดงานไปซักวัน ลุงแกจะต้องตามหาเราแบบใน Taken รึเปล่า555555555
    #151
    1
    • #151-1 Nathan Wong (@peaw-kp) (จากตอนที่ 9)
      30 กรกฎาคม 2560 / 20:23
      ถ้าลุงรู้ตำแหน่งของเราก็ไม่แน่ค่ะ หรือลุงอาจจะใช้เส้นสายเพื่อให้ได้ที่อยู่ของเรามาก็เป็นได้..
      #151-1
  3. #90 สนิฟเวลลัส (@13112536Rk) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2560 / 17:45
    เพิ่งมาอ่านค่ะ แบบว่าฟินและดีใจมากที่ได้เจอกับติ่งคุณลุงเหมือนกัน คือเราก็ชอบผู้ชายมีอายุเหมือนกัน แบบว่ายิ่งมองยิ่งมีสเน่ห์อ่ะ อร๊ายยยยยย อ่านแต่ละตอนแล้วแบบ โง้ยยยยอยากมีโมเม้นแบบนี้ง่าาาาาา >//////< ไรท์คะจะเป็นไปได้มั้ยอ่าถ้าเราจะขอตอนที่มีป๋า อลัน ริคแมน ให้ชื่นใจซักตอน ถึงป๋าจะตายไปแล้วแต่เราก็ยังรักและคิดถึงอยู่เสมอ ถ้าไม่ว่าอะไรก็ขอซักตอนด้วยนะคะไรท์ พลีทททททท ///////
    #90
    2
    • #90-1 ไอคาลิป (@african-lily) (จากตอนที่ 9)
      18 มิถุนายน 2560 / 14:08
      แวะกลับมาดูอัพเดท เห็นด้วยๆ ชูป้ายไฟค่ะ
      #90-1
    • #90-2 Nathan Wong (@peaw-kp) (จากตอนที่ 9)
      18 มิถุนายน 2560 / 18:35
      ข้าน้อยผิดไปแบ้วววววววว ง้อออ ใจเย็นๆนะตอนนี้งานสูงกว่าชั้นบรรยากาศอีกค่ะ//ใกล้จะลงมือแล้วล่ะ เพราะคิดพล็อตเรื่องไม่ออก น่าเศร้าใจมาก.
      #90-2
  4. #89 ไอคาลิป (@african-lily) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2560 / 10:23
    ถ้ามีลุงๆมาใส่ใจเราแบบนี้นะรักตายเลยอ่ะ เราคนหนึ่งล่ะ ปวด ปจด แบบดาวกับเดือนลอยวน มันปวดมากกจนอยากตัดมดลูกออกไป แต่เสียดายเราไม่มีลุงเลียมคอยปลอบอ่ะ ดิ ฮรือออออ
    #89
    1
    • #89-1 Nathan Wong (@peaw-kp) (จากตอนที่ 9)
      27 พฤษภาคม 2560 / 15:53
      ไรต์เตอร์ก็เศร้าใจนิดๆค่ะ ที่ไม่มีใครมาคอยดูแลแบบนี้//พูดไปก็ช้ำใจเปล่าๆ55555
      #89-1
  5. #84 .second. (@forever_cara) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2560 / 22:26
    ขอบคุณสำหรับคำตอบนะคะไรท์คนดีของรีด Y Y
    รอบนี้มาอ่านช้าเพราะมีเปิดเทอมเนี่ยแหละคะงานล้มมือ
    แต่พอมาอ่านแล้วก็รู้สึกถึงความเป็นคนซึนของพี่แกเบาๆ55555555555555
    น่ารักดีคะะ รออัพโน๊ะะ
    #84
    1
    • #84-1 Nathan Wong (@peaw-kp) (จากตอนที่ 9)
      20 พฤษภาคม 2560 / 10:54
      ไรต์เตอร์ก็ตอบไปตามหน้าที่มั้งคะ ก็แฟนคลับมีอยู่แค่นี้ ไรต์เตอร์อ่านทุกเม้น ตอบทุกเม้นอยู่แล้วนะ5555//เพราะเราอยู่ด้วยกันมั้ง? รอต่อไปนะคะ อ่าว555555
      #84-1
  6. #83 LittleMertle (@LittleMertle) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2560 / 16:30
    ตามมาจากtwitterค่ะ แต่งเรื่องได้ดีมาก สำนวนเหมือนไรเตอร์ดัง ๆ เลย ชอบมากค่ะ อยสกให้แต่งต่ออีก55555
    #83
    1
    • #83-1 Nathan Wong (@peaw-kp) (จากตอนที่ 9)
      16 พฤษภาคม 2560 / 19:08
      เหมือนมีหน้าม้ามาคอยคอมเมนต์ให้เลยค่ะ55555
      #83-1
  7. #81 Casia27 (@ferrari27) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2560 / 07:05
    .ตบโต๊ะเสียงดัง
    จะเรื่องยาวไม่ยาว เราก็จะรอจนรวมเล่มค่ะ!
    555555555
    อยากให้ไรเตอร์แต่งต่อจริงๆนะคะ ชอบฟิคเรื่องนี้มาก
    #81
    1
    • #81-1 Nathan Wong (@peaw-kp) (จากตอนที่ 9)
      16 พฤษภาคม 2560 / 07:45
      โอโห้ คงต้องเตรียมแสตนดี้ถือไม้เท้าแล้วล่ะค่ะ คงอีกนานกว่าจะรวมเล่มเลย กลัวไฟจะหมดซะก่อน55555
      #81-1
  8. #79 มิคานเอลลิซ (@pookky007) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2560 / 22:58
    ฟินมากกก ค่ะ ไรต์เตอร์ //อ่านตอนเป็น ปจด พอดีเลย อยากมีคนเป็น ห่วงอย่างนี้บ้างอ่ะ >//<
    #79
    1
    • #79-1 Nathan Wong (@peaw-kp) (จากตอนที่ 9)
      16 พฤษภาคม 2560 / 07:38
      ในชีวิตจริงไรต์เตอร์ร้องเหมือนลูกหมาที่เปียกฝนเลยค่ะ อ่อนแรงสุดๆ5555
      #79-1
  9. #78 xxibvvip (@xxxibvvip1997) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2560 / 22:10
    เเง้ ปู่เลียมมม Taken นี่ดีงามมาก ใจเต้นแรง //งื้ออ ฟิคลุงๆผู้ฮีลหัวใจสาวน้อย อยากอ่านเรื่อยๆ ทั้งสั้น-ยาว ของลุงๆตอนก่อนๆ และลุงๆอีกหลายๆคนที่รอให้ไรต์เขียน ถ้าไรต์เขียนต่อจะตามอ่านเเน่นอน รัก :) //สู้ๆนะไรต์
    #78
    1
    • #78-1 Nathan Wong (@peaw-kp) (จากตอนที่ 9)
      15 พฤษภาคม 2560 / 22:16
      ขอบคุณค่าาา รู้สึกว่าเริ่มมีหลายคนอยากให้มีตอนยาวแล้วสินะคะ >//<
      #78-1
  10. #77 Leila-Liora (@sorn160744) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2560 / 18:36
    พล็อตแต่ละคนน่าเขียนเป็นเรื่องยาวมากๆค่ะ อ่านแล้วฟินมากๆเลย อยากให้เขียนต่อไปนะคะ ไรต์สู้ๆนะคะ><
    #77
    1
    • #77-1 Nathan Wong (@peaw-kp) (จากตอนที่ 9)
      15 พฤษภาคม 2560 / 18:43
      ขอบคุณค่าาาาาาา
      #77-1
  11. #76 Gods of killing (@Blackladyman) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2560 / 16:22
    อยากให้ไรท์เขียนเรื่องยาวของแต่ละคนออกมา
    #76
    1
    • #76-1 Nathan Wong (@peaw-kp) (จากตอนที่ 9)
      15 พฤษภาคม 2560 / 18:44
      ขอคิดดูก่อนนะคะ ไฟแห่งความขยันเริ่มมาแล้ว5555
      #76-1
  12. #75 Zethius (@alisia-w-) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2560 / 12:17
    ดู red nose แล้วค่ะ >///<



    ท่านนายกยังคงฮาเข่นเคย 555
    #75
    1
    • #75-1 Nathan Wong (@peaw-kp) (จากตอนที่ 9)
      15 พฤษภาคม 2560 / 13:54
      ยังไม่ได้ดูเลยค่ะ ฮรอลลลลล
      #75-1
  13. #74 แมวดำ มุ้งมิ้ง (@46200311) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2560 / 11:56
    ตอนนี้คงจะเป็นตอนที่ฟินที่สุดเลยค่ะ>////<
    #74
    1
    • #74-1 Nathan Wong (@peaw-kp) (จากตอนที่ 9)
      15 พฤษภาคม 2560 / 12:18
      ไม่ได้ใจดีเหมือนคนก่อนๆเลยค่ะ55555
      #74-1
  14. #73 Pegus.J (@jasupisara) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2560 / 11:29
    ตายค่าาาาาา//กุมอก
    เขาดีต่อใจมาเลยค่ะ -///////-
    ความละมุนละมัยละม่อม(?)นี้

    อยากอ่านอีกค่ะ อยากอ่านเรื่อยๆหลายๆคู่ จะเรื่องสั้นเรื่องยาวไม่เกี่ยงเลยค่ะ พร้อมติดตามตลอด เอาตามความสะดวกของไรต์ได้เลย เราจะยืนเกาะท่าน้ำ(?)รออยู่ตรงนี้ ฮาาาา #ทีมชอบคนแก่อย่างเป็นทางการ
    #73
    1
    • #73-1 Nathan Wong (@peaw-kp) (จากตอนที่ 9)
      15 พฤษภาคม 2560 / 11:49
      ไรต์อยากเขียนต่อนะคะ เพราะเสียดายบางตอนที่คิดว่ามันน่าจะไปต่อได้มากกว่านี้ งืออออ ไม่อยากทิ้งไว้เฉยๆค่ะ ทำใจไม่ได้5555
      #73-1
  15. #72 jessiejoke (@jessiejoke) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2560 / 11:28
    เย้ๆๆๆ..... Mr.นิสัน ชอบลุงแกมากกกก ความพอร์นสูงเวอร์ง่ะ ดีต่อใจเหลือเกินเด้อออ

    //ขอมาต่อไวๆ แล้วก็เพิ่มลุงๆมาเรื่อยๆนะ อย่าหยุดอยู่แค่10ท่านเซไรท์ ^^
    #72
    1
    • #72-1 Nathan Wong (@peaw-kp) (จากตอนที่ 9)
      15 พฤษภาคม 2560 / 11:48
      ก็ไม่ได้อยากหยุดแค่10คน แต่บางครั้งไรต์คิดว่าบางพล็อตมันน่าเขียนต่ออ่ะค่ะ คงมันส์มือมากกกกก ไม่อยากทิ้งไปเลย~
      #72-1