คัดลอกลิงก์เเล้ว

ยอดวิวรวม

444

ยอดวิวเดือนนี้

3

ยอดวิวรวม


444

ความคิดเห็น


6

คนติดตาม


13
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  29 มิ.ย. 59 / 22:48 น.

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
คือตอนนี้ติ่งซีรี่ย์ Game of Thrones มากๆ และกำลังหวังว่าตัวละครที่เราชอบจะยังมีชีวิตอยู่จนถึงตอนสุดท้าย หรือคงไม่ตายแบบโง่ๆ~~

เรื่องในตอนนี้ อัพเดท 29 มิ.ย. 59 / 22:48

บันทึกเป็น Favorite


ชุดกระโปรงปลิวไปตามความแรงของสายลม เข็มกลัดที่ฉันตั้งใจทำขึ้นมาเองกับมือติดอยู่ที่หน้าอกด้านขวา รูปหมาป่าไดร์วูล์ฟสีทองที่ทำขึ้นอย่างประณีต มันคือสัญลักษณ์ที่คอยย้ำเตือนว่าฉันมากจากไหน ฉันเป็นใคร

ฉันคือลูกสาวคนโตของเอ็ดดาร์ด หรือ เน็ด สตาร์ค ผู้ปกครองจากแดนเหนือ ฉันเติบโตที่วินเทอร์เฟล และชื่อของฉันคือ ซานซ่า สตาร์ค

ฉันเดินออกมาจากปราสาทเอียรี่โดยลำพัง หนีออกมาให้ห่างจากสายตาของโรบิน แอริน ลูกพี่ลูกน้องจอมป่วนและบ้าที่จะจับคนธรรมดาโยนผ่านประตูจันทราทุกครั้งที่เขาไม่พอใจ ไลซ่า น้าของฉันที่เพิ่งตายไปด้วยน้ำมือของสามีคนใหม่ 'ปีเตอร์ เบลิช' หรือฉายานิ้วก้อย ที่เป็นคนผลักเธอลงประตูนรกนั่นเอง อากาศมืดครื้ม เมฆฝนเริ่มเคลื่อนที่มาปกคลุมรอบๆเวลล์ แต่ยังไงก็คงดีกว่านั่งในปราสาทโง่ๆกับลูกพี่ลูกน้องบ้าๆแบบนั้น ฉันจับชายกระโปรงที่ยาวลากพื้นเพื่อให้เดินสะดวกขึ้น

ที่ปราสาทเอียรี่ตั้งอยู่ค่อนข้างที่จะเป็นภูเขาเสียส่วนใหญ่ ก้อนหินขนาดมโหฬารมากมายสามารถมองได้จากระยะไกล แม้ว่าจะถูกปกคลุมด้วยทัศนียภาพสีเขียวๆจากทุ่งหญ้าที่ยาวสุดลูกหูลูกตา เดินลงมาจากปราสาทไม่ไกลมากนักมีต้นแอปเปิลต้นใหญ่ชวนปีนเพราะแอปเปิลสีแดงสดเต็มต้นไปหมด

ฉันเดินเข้าไปใกล้ แต่ชุดกระโปรงที่ไม่ค่อยเหมาะสมกับกิจกรรมที่ทำอยู่ เลยจำเป็นต้องพับขึ้น แล้วถอดรองเท้าถือเดินเพื่อไปให้ถึงต้นไม้ต้นนั้น เท้าเปล่าของฉันสัมผัสกับพื้นหญ้า มันอ่อนนุ่มให้ความรู้สึกผ่อนคลาย กลิ่นชื้นจากฝนพัดอ่อนๆเข้าจมูกของฉัน ตอนนี้ฉันอาจจะไม่เหลือใคร พ่อของฉันถูกราชาจอฟฟรีย์ ประหารต่อหน้าต่อตาที่คิงส์แลนดิ้ง ส่วนแม่ และพี่ชายคนโต ร็อบบ์ ถูกฆาตรกรรมอย่างเลือดเย็นในเหตุการณ์ที่ชาวเหนือทุกคนจะไม่มีวันลืม 'วิวาห์เลือด' น้องชาย และน้องสาวอีกสามคน แบรนน์ ริคคอน อาร์ย่า คือสิ่งที่ฉันค่อนข้างเป็นห่วง ไม่เคยมีข่าวคราวเกี่ยวกับพวกน้องๆคนที่เหลือแม้แต่น้อย ยกเว้นพี่ชายต่างแม่ จอน สโนว์ ที่อยู่ที่กำแพงเป็นผู้บัญชาการหน่วยไนท์วอช

รากของต้นแอปเปิลแผ่นกระจายอย่างกว้างขวาง ผลที่ใกล้เน่าก็กลิ้งตกไม่ไกลจากต้นนัก ส่วนผลที่ดีก็อยู่กิ่งบนๆรอใครสักคนที่มีความพยายามมากพอจะเป็นเจ้าของแอปเปิลสดสีแดงหวานฉ่ำพวกนั้น

เพราะว่ากระโปรงไม่เอื้ออำนวยแก่การปืนป่าย ฉันจึงเลือกเด็ดแต่ผลที่พอจะหยิบถึงเท่านั้น แต่มันก็คงไม่ดีเหมือนลูกที่อยู่บนกิ่งใหญ่ และสูงเกินกว่าจะเอื้อม 

ความสดและกรอบคือสิ่งที่น่าอร่อยสำหรับผลไม้ชนิดนี้ น้ำด้านในที่ชุ่มฉ่ำไหลลงจากมุมปากจนถึงคาง เกือบจะเปื้อนเสื้อตัวเองถ้าฉันไม่รีบปาดมันออกด้วยข้อมือ ท้องฟ้ายังคงมืดครึ้ม เมฆฝนใกล้เข้ามาแต่ยังมีเวลาพอที่จะเดินเล่นสักพักก่อนกลับไปหลบฝนที่ปราสาทตามเคย

คนที่เดินตามมาคงเป็นใครไม่ได้นอกจากลอร์ดเบลิช ผมสีขาวทั้งสองข้างของศีรษะคือเอกลักษณ์ของตัวเขาแล้วยังหนวดกับเคราที่หมั่นเล็มและดูแลอย่างสม่ำเสมออีกด้วย ฉันยืนรอให้เขาเดินเข้ามาเพราะไม่อยากจะทำตัวตื่นตระหนก เนื่องจากฉันคือคนเดียวที่อยู่ในเหตุการณ์ตอนน้าไลซ่าถูกผลักลงประตูจันทรา ตอนนั้นฉันโกหกเพื่อเขา ต้นเหตุคือตัวน้าขี้อิจฉาพยายามจะฆ่าฉัน เพราะดันมาเห็นตอนที่ลอร์ดเบลิชทำท่าจะจูบฉันในสวน

"สวัสดี ซานซ่า" ลอร์ดเบลิชเดินมือไพล่หลังแบบทุกครั้ง 

"สวัสดี ลอร์ดเบลิช" ฉันตอบให้ดูปลอดภัยที่สุด

"เธออาจจะยังไม่รู้หรอกนะเพราะตอนนี้เธอกำลังยืนอยู่ใต้ต้นไม้ แต่ตอนนี้ฉันอยากบอกเธอว่าฝนเริ่มตกโปรยๆแล้ว"

"ขอบคุณที่สละเวลามาบอกค่ะ ลอร์ดเบลิช" ฉันถอยหลังเข้าต้นไม้เพื่ออยากอยู่ห่างจากเขาให้มากที่สุด

เขาเดินเข้ามาใต้ต้นไม้แล้วเริ่มปีนป่ายจากลำต้นไปกิ่งต่างๆอย่างชำนาญ ฉันเป็นห่วงลึกๆว่าเขาอาจตกลงมาแขนหักหรือร้ายแรงกว่านั้น

"รับนะ" ลอร์ดเบลิชโยนลูกแอปเปิลที่ดีที่สุดจากกิ่งไม้ใหญ่ 

"ขอบคุณค่ะ" ฉันรับผลไม้พวกนั้นมาแล้วทำท่าจะเดินกลับ

"ไม่เดินไปพร้อมข้าหรอ?" 

"ข้าอยากกลับคนเดียวมากกว่า ขอบคุณ" ฉันเดินจากไป จริงอย่างที่เขาพูด ฝนตกโปรยปรายกระทบกับผิวหน้า และเริ่มแรงขึ้นจนรู้สึกเจ็บ

ลอร์ดเบลิชเดินเข้ามาจากด้านหลัง ถอดเสื้อของเขาที่ใส่มาเพื่อคลุมศีรษะให้ฉัน มีแค่กางเกงตัวเดียวที่ปิดบังร่างกายของเขาอยู่  ฟ้าแลบอยู่ไกลๆ ตามด้วยเสียงฟ้าผ่าที่ดังกึกก้องไปทั่วทั้งท้องฟ้า ฉันวิ่งเข้าไปซุกที่แผงอกของเขาทันที 

"เจ้ากลัวเสียงฟ้าร้องงั้นหรือ?" 

ฉันไม่ตอบแต่ใช้การพยักหน้าแทน

"ไปที่กระท่อมร้างตรงนั้นดีกว่า ฝนกำลังตกห่าใหญ่" เขาเดินตรงไปทางสิ่งก่อสร้างง่ายๆด้านล่างของเนินที่ยืนอยู่ ฉันที่กำลังซุกหน้าอยู่กับหน้าอกของเขาสามารถรับรู้ได้ถึงความเหนอะหนะของร่างกายคนตรงหน้า ผิวหนังเริ่มเย็นเพราะน้ำฝน

ด้านในกระท่อมมืดและชื้นแต่ยังพอที่จะหลบสภาพอากาศตอนนี้ได้สักพัก

ลอร์ดเบลิชรีบผละตัวออกจากฉันทันทีเขา ตรงดิ่งไปที่มุมห้องที่วางเศษไม้ แล้วเริ่มทำการก่อไฟ ทั้งน้ำจากฝนและเหงื่อที่ไหลรวมกันมันลงไปจนถึงขอบกางเกงที่เขาใส่อยู่ เนื้อบริเวณหน้าท้องเวลานั่งจะเห็นเป็นชั้นผิวหนัง เริ่มหย่อนคล้อยไปตามวัยสามสิบกลางๆ ฉันเอาเสื้อของลอร์ดเบลิชที่คลุมศีรษะพาดไว้ที่ราวในกระท่อมนั้น และคลายกระดุมชุดกระโปรงที่ใส่ให้หลวม

"เจ้าหนาวมากมั้ย" เขาที่กำลังก่อไฟอย่างตั้งใจหันมาถามฉันที่นั่งตัวสั่นเล็กน้อย แค่ลมจากการเป่าไม่กี่ครั้งก็สามารถทำให้ฟืนเริ่มมีเสียงปะทุ และให้ความอบอุ่นได้

"นิดหน่อยค่ะ" ฉันฝืนโกหก แต่อีกฝ่ายไม่เชื่อเขาเดินมานั่งที่เก้าอี้ข้างๆแล้วจ้องหน้าฉัน

"เจ้ากำลังโกหกข้า ซานซ่า เจ้าตัวสั่นไปหมด" 

ฉันไม่ตอบอะไรปล่อยให้เขาพูดคนเดียว

"ที่นี่ไม่มีอะไรกิน ถ้าเจ้ากำลังหิวนะ" 

"ข้ารู้ข้าเดาออก ลอร์ดเบลิช" 

"เจ้าโกหกเพื่อช่วยข้า ทำไมหรือ" 

ฉันนั่งนิ่งเพื่อจะหาคำตอบที่ดี
"ท่านช่วยข้าหนีจากคิงส์แลนด์ดิ้ง ข้าถือว่านั่นเป็นหนี้ชีวิต" 

เสียงฝนที่ตกกระทบกับพื้นดินเริ่มเบาลง แต่ไม่พอที่จะเดินฝ่าออกไป เสียงฟ้าผ่ามีเป็นระยะๆ ฉันตกใจทุกครั้งที่ได้ยิน แถมยังสะดุ้งเข้าไปโผกอดกับลอร์ดเบลิชที่นั่งข้างๆเสียอีก กลิ่นหอมจากดอกไม้ที่เขาใช้ทุกเช้า ยังมีกลิ่นอ่อนๆหลงเหลืออยู่

แขนของเขาโอบกอดฉันแน่นเพื่อปลอบโยน ฉันใช้ฝ่ามือข้างขวาสัมผัสหน้าอกเข้า ส่วนอีกข้างโอบเข้าที่เอว 

"ข้ารู้ว่าท่านต้องการข้า อย่าฝืนตัวเองอีกเลย ท่านลอร์ด"

"เรียกข้าว่าปีเตอร์เถอะ"

"ปีเตอร์" ฉันเสียงอ่อนขณะที่เขาหายใจรดที่ต้นคอ

"เจ้ารู้ใช่มั้ยว่าข้ากับเจ้าไม่ควรจะ-"

"เรื่องนั้นข้ารู้" ฉันทำให้เขาเงียบด้วยจูบการจูบที่ริมฝีปาก

"ข้าคงจะรู้สึกผิดต่อวิญญาณของแคทลิน" ชื่อของแม่ทำให้ฉันอึดอัดไปชั่วขณะ ลอร์เบลิชถือว่าเป็นเพื่อนที่โตมาด้วยกันกับแม่ ตอนนี้เขากำลังเล้าโลมอยู่กับลูกของนาง คงถือเป็นเรื่องที่ไม่ค่อยถูกในสายตาของคนอื่น แต่กับฉัน เขาก็แค่เกิดมาก่อน แค่อายุมากกว่า

"ข้ารักท่านปีเตอร์" 

ชุดกระโปรงที่เปียกค่อยๆถอดออกอย่างนุ่มนวล แม้ว่าจะขัดกับการกระทำที่เร่าร้อนครั้งนี้ 

"เจ้าแน่ใจนะ ว่าอยากทำสิ่งนี้" ลอร์ดเบลิชถามให้แน่ใจ

"ข้าไม่สนหรอกว่าท่านจะอายุเท่าไหร่ ท่านคือคนที่ข้าอยากอยู่ด้วย"

"ข้ารู้ แต่สถานะของเราทั้งคู่ตอนนี้ก็คือน้าและหลาน ถ้าใครอื่นรู้เรื่องนี้เข้า.."

"ตอนนี้เราอยู่กันสองคน ไม่มีใครรู้ อีกอย่างน้าไลซ่าพยายามที่จะฆ่าข้า ท่านก็รู้" ฉันลูบที่แผงอกของเขา 

"เจ้าเพิ่งโตเป็นสาว" 

"รอให้ถึงวันพรุ่งนี้ หรืออีกสิบปี ข้าโตขึ้น ส่วนท่านก็แก่ลง มันไม่ต่างกันหรอก ท่านลอร์ดของข้า" ลอร์ดเบลิชพรมจูบทั่วบริเวณคอและหน้าอกของฉัน มันทั้งนิ่มนวลและปลุกเร้าอารมณ์ในเวลาเดียวกัน  เขากอดและอุ้มฉันขึ้นอย่างง่ายดาย นัยน์ตาสื่อถึงความใคร่ออกมา มือทั้งสองประคองตัวฉันไว้ไม่ให้หล่นลงที่พื้น หน้าอกที่เปลื่อยเปล่าของเราสัมผัสกันแนบชิด

ฉันปล่อยให้อีกฝ่ายทำตามอำเภอใจ ก่อนที่จะกระซิบเขาเป็นประโยคสุดท้ายแล้วเริ่มต้นขั้นตอนต่อไปของการบรรเลงบทรักในตอนนี้
"ไดร์วูลฟ์กับนกมอกกิ้งเบิร์ด"



จบ




ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ N. Wong จากทั้งหมด 33 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

6 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 03:37
    ขอบคุณที่เขียนคู่นี้นะคะ แรร์มากเลยค่ะ ชอบภาษามากด้วยค่ะ ;——;
    #6
    1
    • 4 พฤษภาคม 2562 / 07:38
      คู่นี้เรามีตอนยาวด้วยนะคะ //ขายของแบบไม่เนียน555555
      #6-1
  2. วันที่ 1 กันยายน 2560 / 00:12
    หวีดดดดดดดดดดดดมันดีต่อใจมากเลยคะ คู่แรร์ของฉันนน
    โอ้ยยยยทำต่อเถอะคะ อยากอ่านชอบมากกกกกกกกกกก<3
    #5
    0
  3. วันที่ 17 สิงหาคม 2560 / 10:50
    โอ้ยยยยหาคู่นี้มานาน เป็นคู่แรร์หายาก ขอบคุณไรท์ที่แต่ง.ปาดน้ำตา แต่งต่ออีกน๊าาาาาาาาา
    #4
    1
    • 26 สิงหาคม 2560 / 18:06
      ถ้าอยากอ่านจริงๆคงต้องหาเป็นภาษาอังกฤษค่ะ ไม่ค่อยมีคนแต่งเท่าไหร่
      #4-1
  4. วันที่ 10 มิถุนายน 2560 / 03:47
    ขออีก ชอบคู่นี้มากกกกก น่ารักกก 💓. 
    #3
    2
    • 11 มิถุนายน 2560 / 00:17
      อยากแต่งเหมือนกันค่ะ แต่ขี้เกียจ5555
      #3-1
    • 14 มิถุนายน 2560 / 22:30
      จ้างเลยเอ้า ไรด์จะเอาเท่าไหร่ แลนนิสเตอร์จ่ายเสมอฮับ
      ขอ เรท 20+ 5555
      หยอกๆ น๊าาาา
      #3-2
  5. วันที่ 13 เมษายน 2560 / 00:03
    ชอบมากค่ะฮอลลล อ่านไปเขินไปมากยิ่งช่วงท้ายๆ ซานซ่ามีความเทกระจาดอ้อยสูงมากทีเดียวค่ะ ถูกใจป้า55555
    #2
    1
    • 13 เมษายน 2560 / 07:36
      เบาๆ ดีใจจังมีคนชิบคู่นี้ด้วย~
      #2-1
  6. วันที่ 27 มิถุนายน 2559 / 22:10
    รอออค่ะ
    #1
    1
    • 29 มิถุนายน 2559 / 13:44
      เดี๋ยวฟิคมาเรื่อยๆค่ะ GoT
      #1-1