คัดลอกลิงก์เเล้ว

Mistake[Edward*Carlisle][Twilight]

โดย N. Wong

เพียงแค่ความผิดพลาด อาจเชื่อมโยงทั้งสองหัวใจ

ยอดวิวรวม

629

ยอดวิวเดือนนี้

4

ยอดวิวรวม


629

ความคิดเห็น


4

คนติดตาม


30
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  18 มิ.ย. 60 / 17:43 น.
นิยาย Mistake[Edward*Carlisle][Twilight] Mistake[Edward*Carlisle][Twilight] | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้


เรื่องจากมุมมองของคาร์ไลร์ คัลเลน
- - -จาก ไรต์เตอร์ - - - 
งานท่วมหัวละจ้าาา ว่างๆก็อัพโนะ..


เนื้อเรื่อง อัปเดต 18 มิ.ย. 60 / 17:43



  หลังจากที่ผมสัญญากับผู้หญิงที่ใกล้จะตายในวันนั้นด้วยไข้หวัดสเปน สามีของเธอได้ตายไปก่อนแล้ว คำสัญญาของเธอเกี่ยวกับลูกชายของเธอที่ใกล้จะตายมีเพียงแค่รักษาชีวิตเขาเท่านั้น เธอจากไปไม่กี่วันหลังจากขอร้องผม เด็กหนุ่มอาการยังคงทรุดหนักลงเรื่อยๆ เหลือเวลาไม่มากที่ผมจะช่วยเขา ทุกข์ทรมานและกำลังจะตาย โรคระบาดกัดกินพละกำลังของเขา อายุน้อยและกำลังจะจากโลกนี้ไป ผมมองเขา นอนอยู่บนเตียงของโรงพยาบาลอย่างไร้เรี่ยวแรง 

ผมกำลังช่วยเขาให้มีชีวิตอยู่ 

ผมกำลังเปลี่ยนแปลงเขา 

เขาจะกลายเป็นสัตว์ประหลาดเหมือนกันกับผม



เขากำลังจะเป็นแวมไพร์..






หลังจากเหตุการณ์ที่ผมเปลี่ยนเด็กหนุ่มให้เป็นแวมไพร์ เอ็ดเวิร์ดและผมก็เป็นคนรักกันแต่ไม่ได้เปิดเผยนับแต่นั้น เราทะเลาะกันบ่อยอาจเพราะเขาอยู่ในช่วงวัยรุ่น "ตอนนี้นายคือเอ็ดเวิร์ด คัลเลน นายควรที่จะทำตามที่ฉันบอก" ผมกำลังนั่งอยู่ที่โซฟาและปรับความเข้าใจระหว่างสมาชิกคนใหม่

"ผมไม่เข้าใจคาร์ไลร์ แวมไพร์สมควรที่จะได้ลิ้มรสเลือดมนุษย์ไม่ใช่หรอ" เอ็ดเวิร์ดกำลังเถียงสมาชิกในครอบครัวเพียงคนเดียวของเขา

"นั่นไม่ใข่ข้ออ้างที่จะทำให้เธอต้องฆ่าใคร เหมือนที่ผ่านมา" ผมพยายามอธิบายสิ่งที่เขาลงไป

"พวกเขาเป็นคนไม่ดี ฆาตกร โจร นักข่มขืน" เอ็ดเวิร์ดกำลังหาข้อแก้ต่าง

"เธอฆ่าเพราะความสนุก" ผมพูดออกไป ให้บอกตามตรงว่าผมรู้สึกผิดหวังนิดหน่อย กับพฤติกรรมของเขา เขาทำเหมือนกับว่าไม่ได้อยากมีชีวิตอมตะอย่างนี้ และดูเหมือนจะยังไม่เข้าใจการเป็นแวมไพร์แม้แต่น้อย เอ็ดเวิร์ดเดินหายตัวออกจากห้องไปไหนสักแห่ง เขามีความสามารถพิเศษที่ได้ยินความคิดคนอื่นได้ เขาอาจรู้ว่าผมกำลังผิดหวังอยู่ แต่เขาคงไม่รู้ว่าผมรักเขามากแค่ไหน เขาอาจได้ยินความคิด ไม่ใช่เข้าใจความรู้สึก ความซับซ้อนในจิตใจเป็นสิ่งหนึ่งที่เขาไม่รู้ 








เอ็ดเวิร์ดไม่ได้กลับมาบ้านมาสักระยะหนึ่ง ผมไม่รู้ว่านานเท่าไหร่ แต่ผมมีแค่เขาและเขาก็มีแค่ผม 'เดี๋ยวเขาก็กลับมา' ผมคิด เวลาเริ่มนานขี้นเรื่อยๆ ผมจึงเริ่มติดตามเขาจากหนังสือพิมพ์ข่าวมรณะกรรมหรือหน้าหนึ่งแทน มีแค่เหตุการณ์ฆาตกรรมหมู่ช่วงแรกๆหลังจากเอ็ดเวิร์ดหายไปแล้วก็ไม่มีข่าวคราวอะไรอีกเลย ผมรอเขาอยู่นานพอสมควร เหมือนเวลากำลังเดินช้าลง ผมไปทำงานที่โรงพยาบาลแบบคนใจลอย อยากให้ใครสักคนกลับมาหา

เสียงโทรศัพท์ของผมดังขึ้น ผมไม่รีรอที่จะรับสาย

"สหายคาร์ไลร์ สวัสดี"ปลายสายตอบกลับมา

"สวัสดีอาโร" อาโรเป็นคนสุดท้ายที่ผมจะนึกถึง เขาเป็นโวลตูรี่ เราจึงไม่ค่อยลงรอยกันเท่าไรนัก 

"ฉันเชื่อว่าเอ็ดเวิร์ดเพื่อนรักของนาย หรือต้องเรียกว่าคนรักดีล่ะ ช่างเถอะ เขากำลังจะถูกประหาร" อาโรพูดด้วยเสียงสดใส

"ขอร้อง อาโร"ผมใจหาย

"นายควรมาโดยเร็ว เขาอาจจะมีชีวิตรอดนะ" อาโรวางสายไป ทิ้งผมให้อยู่กับใจที่แตกสลาย ถ้าเอ็ดเวิร์ดจากไป ผมคงไม่สามารถมีชีวิตอยู่ได้ รู้สึกชาไปทั้งตัว ต้องทำอะไรสักอย่าง 

ผมต้องไปอิตาลีให้ด่วนที่สุด







   ผมเคยอาศัยอยู่นี่ สิ่งก่อสร้างโบราณท่ามกลางชุมชน รถของผมจอดไว้บริเวณนั้นแล้วเดินเข้าไปในที่ๆคุ้นเคย มนุษย์ผู้ชายคนหนึ่งเดินนำผมไปที่ลิฟท์ ผมพูดเพียงว่า 'ผมมีธุระกับอาโร' เขาก็กดเลขบน ลิฟท์ค่อยๆเคลื่อนตัวจนชั้นบนสุดของสิ่งก่อสร้างนี้

ประตูลิฟท์เปิดออกผมสามารถสังเกตุเห็นเอ็ดเวิร์ดที่ดูไร้เรี่ยวแรงถูกตรึงแขนไว้กับโซ่ที่กลางห้องท่ามกลางความมืดที่แสงสว่างไม่สามารถส่องได้อย่างทั่วถึง อาโรสามารถรับรู้การมาถึงของผมได้เขากวักมือเรียกผมให้เข้าไปหา เพียงแค่สัมผัสเขาก็สามารถเข้าถึงความทรงจำและความคิดผมได้

"ไม่ธรรมดา" อาโรพูดขึ้น แต่ผมไม่ได้โต้แย้งหรือมีข้อสงสัยใดๆจึงยืนฟังเขาต่อไป 

"ความซับซ้อนที่ไม่สามารถอธิบายได้ อา..ใช่ ความรัก" เขาพูดเว้นช่วง

"ได้โปรด อย่า" ผมขอร้องเสียงอ่อน

"นาย เอ็ดเวิร์ด แอนโทนี่ มาเซนท์ คัลเลน ได้กระทำการไม่เคารพต่อกฎระหว่างเผ่าพันธ์ุ นายพูดแค่ได้โปรดแค่นี้หรือ ยอมทุกอย่างเพื่อรักษาชีวิตเด็กคนนี้หรือ" เขายักคิ้ว ส่วนเอ็ดเวิร์ดที่ถูกล่ามโซ่ที่ข้อมือไม่ได้ขยับตัวแม้แต่นิด อาโรไม่เคยชอบผม และยังคงวุ่นวายกับผมต่อไป

"เราควรประหารเขาไหมคาร์ไลร์" อาโรถามต่อ 

"ให้โอกาสเขา ขอร้องล่ะ" ผมอ้อนวอนไม่ให้พวกเขาพรากเอ็ดเวิร์ดไปจากผม 

"นายจะเอาอะไรเป็นประกันได้ล่ะ คาร์ไลร์" 

"เราจะไม่ล่ามนุษย์ เอาชีวิตฉันเป็นประกัน.. แค่ปล่อยเขาไป" ผมมองไปทางเด็กหนุ่มที่น่าสงสาร 

"แล้วเราจะจับตาดูนาย นายรู้อยู่สินะ" อาโรและสมาชิกโวลตูรี่คนอื่นเดินออกจากห้องไป บางคนเดินเหมือนไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น แต่บางคนส่ายหัวให้กับความดื้อรั้นของผม ผมโผเข้าไปหาเอ็ดเวิร์ดทันทีหลังจากทุกคนออกไปจากห้อง อุ้มร่างหมดสติของชายหนุ่มไว้ในอ้อมกอดและหวังว่าเขาคงไม่เป็นอะไรมากนัก





เรากลับมาจากอิตาลี ผมให้เอ็ดเวิร์ดนอนพักที่บ้าน และคอยมาดูเขาเป็นระยะเพื่อไม่ให้เขาเหงา ระหว่างที่ผมอธิบายวิธีล่าสัตว์ให้เอ็ดเวิร์ดที่นอนพักอยู่บนเตียง ผมได้ขโมยเลือดจากโรงพยาบาลมาหลายถุงเพื่อให้เอ็ดเวิร์ดได้ฟื้นตัวเร็วขึ้น

"คาร์ไลร์ ผมควรจะเชื่อคุณ ผมไม่ควรฆ่าใคร" เขาเบือนหน้าหนี
ผมยังคงเงียบรอฟังเอ็ดเวิร์ดพูดประโยคต่อไป

"ผมขอโทษ" เขาหน้าหันกลับมาหาผมทั้งน้ำตา ทั้งที่ผมอยากรักเขาแบบลูกคนหนึ่ง แต่ผมกลับรักเขามากกว่านั้น

"แค่ความผิดพลาดเล็กน้อย" ผมตอบเขา

"ตอนที่อาโรทรมานผมเขาใช้ภาพนิมิตรให้ผมอยู่แต่ในภาพลวงตาที่แย่มากๆ" "ผมเห็นคุณ ผมฆ่าคุณ ในนิมิตรนั้น" เอ็ดเวิร์ดเล่าเรื่องสิ่งที่เขาได้เจอมา

"ผมไม่สามารถออกจากภาพลวงตานั้นได้ มันอาจกำลังสะท้อนความจริง และผมคงไม่อยากอยู่บนโลกนี้คนเดียว เพราะผมมีแค่คุณเท่านั้น" เขาสารภาพความรู้สึกออกมา

"ฉันยอมแลกทุกอย่างเพื่อเธอ แม้แต่ชีวิตฉัน" ผมบอกเขา

"คุณให้ผมมามากพอแล้วคาร์ไลร์ แค่การมีชีวิตอีกครั้งก็เกินพอ" เอ็ดเวิร์ดกุมมือผมด้วยความอ่อนโยน

"เธอเป็นมากกว่าครอบครัวเอ็ดเวิร์ด เธอคือทั้งหมดของฉัน" ผมมองตาอีกฝ่าย

"ผมจะไม่ทำแบบนี้อีก สัญญา ผมรักคุณ" เขากุมมือแน่นกว่าเดิม

ผมและเขาจะอยู่ด้วยกันไปอีกนาน ไม่มีอายุขัยที่จะสามารถพรากเราสองคนไปได้ ความผิดพลาดครั้งนี้จะสอนเขาเอง เราจะผ่านช่วงเวลาและทศวรรษต่างๆไปด้วยกัน แต่หวังว่าจะไม่มีคนใดคนหนึ่งแยกจากกันไป ต่างฝ่ายต่างห่วงใยซึ่งกันและกัน แม้ไม่เคยเผยความในใจ แต่ก็รับรู้ความรู้สึกของอีกฝ่ายได้โดยไม่ต้องใช้ความสามารถพิเศษ


"นายคือดวงอาทิตย์ของฉัน*" ผมยิ้มและยีหัวเขาอย่างเบามือ








จบ

*เป็นการเล่นคำพ้องเสียงระหว่าง You're my sun และ You're my son.

* 18/06/2017 แก้ไขคำผิด

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ N. Wong จากทั้งหมด 33 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

4 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 14 ตุลาคม 2560 / 01:15
    ท่านคาร์ไลล์ คุณนอกใจดิฉันงั้นหรอคะ // ข้ามปาย~
    #4
    0
  2. วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 18:13
    โฮกกกกกกกกกก //พ่นรุ้งงงงงงง มันดีงามมาก แงงงงงงงงง ชิปค่ะชิปปปปปปป //ชูป้ายไฟ รออ่านเรื่อยๆนะคะไรท์
    #3
    1
    • 18 มิถุนายน 2560 / 18:36
      จ้างมาเท่าไหร่คะ5555 ขำอ่ะคอมเมนต์กันเอง
      #3-1
  3. #2 jack forch (@laxus123) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 มกราคม 2560 / 14:11
    ละมุนละไม :)
    #2
    1
    • #2-1 Nathan Wong (@peaw-kp) (จากตอนที่ 1)
      9 มกราคม 2560 / 11:50
      คาร์ไลล์ช่างหน้าหลงไหลเหลือเกิน....
      #2-1
  4. วันที่ 4 เมษายน 2559 / 19:34
    มีคู่นี้ด้วย *o*
    #1
    1